Open post

Πραγματικότητα και μύθοι για την απασχόληση

Πραγματικότητα και μύθοι για την απασχόληση

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Στο πρώτο πεντάμηνο του 2017 δημιουργήθηκαν περίπου 200.000 «καθαρές» νέες θέσεις απασχόλησης, εάν δηλαδή αφαιρέσουμε τις αποχωρήσεις από τις προσλήψεις που έγιναν το ίδιο διάστημα, γεγονός που αποτελεί την καλύτερη επίδοση από το 2001.
Το στοιχείο αυτό επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά την επίσκεψή του χθες στο υπουργείο Εργασίας, ως ένδειξη ανάκαμψης της οικονομίας και έθεσε ως στόχο τη μείωση της ανεργίας κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες ετησίως.

Η αντιπολίτευση έσπευσε να απαξιώσει την εξέλιξη, ενώ η Ν.Δ. αλλά και το ΠΑΣΟΚ τόνισαν ανάμεσα σε άλλα ότι στην αγορά εργασίας κυριαρχούν οι ευέλικτες μορφές εργασίας, με χαμηλές αμοιβές, αντί της πλήρους απασχόλησης.

Είναι αλήθεια ότι η απασχόληση ανακάμπτει, αλλά είναι γεγονός ότι περίπου οι μισές θέσεις εργασίας είναι μερικής απασχόλησης, έστω και εάν το μερίδιο της ελαστικής εργασίας υποχωρεί ελαφρά τους τελευταίους μήνες.

Η πολιτική ερμηνεία του ζητήματος είναι λίγο-πολύ αναμενόμενη: Η κυβέρνηση θα σταθεί στη θετική πλευρά και η αντιπολίτευση στην αρνητική.
Η ουσία, όμως, είναι ότι οι ελαστικές μορφές εργασίας βρίσκονται πλέον στον πυρήνα των πολιτικών που εφαρμόζονται σε όλη την ευρωζώνη.

Στην πραγματικότητα η λεγόμενη «ευελιξία στην αγορά εργασίας» δεν είναι μια παράπλευρη επίπτωση, κάτι ανεπιθύμητο που πρέπει να διορθωθεί, αλλά αντιθέτως αποτελεί το ζητούμενο των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης, από την πλεονασματική Ολλανδία μέχρι την ελλειμματική και υπερχρεωμένη Ελλάδα.

Είναι δε ενδεικτικό ότι χρησιμοποιούνται ανώδυνοι λεκτικοί ευφημισμοί, όπως «ελαστικότητα», «ευελιξία», και «απελευθέρωση» της εργασίας, για να περιγραφεί κάτι που στην πραγματικότητα είναι κατάργηση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και υποβάθμιση της εργασίας ως συντελεστή της παραγωγής.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι αλήθεια ότι η κατάσταση στην αγορά εργασίας και η οριακή βελτίωση, όσο κι αν είναι καλοδεχούμενη δεν προσφέρεται για πανηγυρισμούς, αλλά από την άλλη πλευρά είναι και ολίγον φαρισαϊκή η κριτική για την μερική απασχόληση, ιδιαίτερα από την πλευρά κομμάτων που ασπάζονται την νεοφιλελεύθερη οικονομική οπτική, θεμέλιος λίθος της οποίας είναι μια «ευέλικτη» αγορά εργασίας.

Η σκληρή αλήθεια είναι ότι για να δημιουργηθούν οι περίφημες «ποιοτικές και καλά αμοιβόμενες» θέσεις εργασίας δεν αρκούν ούτε οι νόμοι ούτε η δρακόντεια εργασιακή νομοθεσία, η οποία ούτως ή άλλως είναι υπό διωγμόν στην ευρωζώνη, πολύ δε περισσότερο στην μνημονιακή Ελλάδα.

Εφόσον διατηρηθεί το μοντέλο μιας οικονομίας που βασίζεται κυρίως στον τουρισμό και σε υπηρεσίες που καταναλώνονται στο εσωτερικό, θα παράγεται κυρίως απασχόληση χαμηλής εξειδίκευσης και αμοιβής.

Χρειάζεται ριζική διαφοροποίηση του οικονομικού μοντέλου για να αλλάξει και η αγορά εργασίας, αλλά το για το στόχο αυτό ουδείς μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει μια αξιόπιστη πρόταση για το πώς μπορεί να επιτευχθεί.

Open post

To μετέωρο βήμα της Τουρκίας (άρθρο)

To μετέωρο βήμα της Τουρκίας (άρθρο)

του Θωμά Σίδερη

Ένα μετέωρο βήμα ανάμεσα στο κοσμικό και θρησκευτικό κράτος, στο γενικό επιτελείο στρατού και το κοινοβούλιο.

Μέχρι και τη δεκαετία του ΄90, η μεταπολεμική ιστορία της Τουρκίας χρωματιζόταν από την επιβλητική και καθοριστική παρουσία του Στρατού.

Αν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι πολιτικοί έλεγχαν τον Στρατό, στην Τουρκία συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο: ο Στρατός έλεγχε τους πολιτικούς και την πολιτική ζωή της χώρας, υποδεικνύοντας πάντοτε τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, ορατούς και αοράτους.

Οι αλλεπάλληλες δίκες στρατιωτικών στο πέρασμα του χρόνου αποκαλύπτουν την υφέρπουσα ένταση στην τουρκική κοινωνία… μια ένταση που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1920, όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ έθεσε τα θεμέλια της κοσμικής δημοκρατίας πάνω στα συντρίμμια της οθωμανικής θεοκρατίας.

Από το πραξικόπημα του 1960, τότε που ο στρατηγός Τζελάλ Γκιουρσέλ έκρινε ότι η χώρα βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού και κινδύνευε η “υψηλή εθνική παρακαταθήκη του Κεμάλ Ατατούρκ” μέχρι το βελούδινο πραξικόπημα του 1997, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Εκείνο που δεν άλλαξε ποτέ είναι ο σεβασμός των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Στις 7 το πρωί της 27ης Μαΐου 1960 ο ραδιοσταθμός της Άγκυρας διακόπτει το πρόγραμμά του για να μεταδώσει διάγγελμα προς τον τουρκικό λαό:«Αξιότιμοι συμπατριώτες! Εξαιτίας της κρίσης, στην οποία έχει περιέλθει η Δημοκρατία μας, λαμβάνοντας υπόψη τα πρόσφατα θλιβερά γεγονότα και με στόχο την αποτροπή εμφύλιου σπαραγμού, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας. Οι ένοπλες δυνάμεις θα προχωρήσουν στη διενέργεια τίμιων και ελεύθερων εκλογών υπό την επίβλεψη και τη διαιτησία υπερκομματικής διοίκησης και θα παραδώσουν τη διακυβέρνηση σε οποιοδήποτε κόμμα κερδίσει τις εκλογές.»

Το πραξικόπημα της 27ης Μαΐου ήταν το πρώτο και το τελευταίο πραξικόπημα που έγινε στην Τουρκία εκτός ιεραρχίας στρατεύματος. Οι πραξικοπηματίες συγκροτούν επιτροπή κατάρτισης νέου συντάγματος με πρόεδρο τον Σιντίκ Σαμί Ονάρ, πρύτανη του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Στο τέλος γίνεται αυτό που κανένας δεν περίμενε να συμβεί.

Το Σύνταγμα του 1961 ήταν το πιο δημοκρατικό κείμενο αρχών στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας. Προστάτευε την ελευθερία του τύπου και διασφάλιζε την ελεύθερη συμμετοχή σε πολιτικές και συνδικαλιστικές δραστηριότητες.

Με το άρθρο ΙΙΙ δημιουργήθηκε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, δίνοντας έτσι και το τυπικό έρεισμα στην άμεση ανάμειξη της ηγεσίας του στρατεύματος στην πολιτική ζωή της χώρας.

«Πραξικόπημα εκ μέρους του Στρατού εναντίον της νομιμότητας; Λάθος. Νομιμότητα είναι ο Στρατός, οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας. Και η οποιαδήποτε αντίρρηση σε αυτό το δεδομένο είναι πράξη παρανομίας, είναι -αν θέλετε- απόπειρα πραξικοπήματος. Περιμένατε λοιπόν να μείνει ο Στρατός με τα χέρια σταυρωμένα όταν επιχειρείται κατάλυση της νομιμότητας;», τονίζει ο Χαϊντάρ Σελτίκ, διοικητής της Στρατιάς του Αιγαίου, γραμματέας της Εθνικής Επιτροπής Ασφαλείας και «ισχυρός άνδρας» της ομάδας των Τούρκων στρατιωτικών που υπό τον στρατηγό Κενάν Εβρέν ανέτρεψαν την κυβέρνηση Ντεμιρέλ στις 12 Σεπτεμβρίου 1980, μόλις πέντε ημέρες μετά την ορκωμοσία της.

Η δικτατορία Εβρέν είχε την πλήρη υποστήριξη των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ. Ο εκπρόσωπος της Συμμαχίας χαρακτηρίζει την επέμβαση του Στρατού «θετική ενέργεια», το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δηλώνει ότι επρόκειτο για «εσωτερική υπόθεση» της Τουρκίας και την επομένη της ανατροπής του Ντεμιρέλ σπεύδει στην Άγκυρα ο διοικητής της Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, Αμερικανός ναύαρχος Γουίλιαμ Σαρπ, υπογραμμίζοντας έτσι την υποστήριξη και του αμερικανικού παράγοντα.

«Η 28η Φεβρουαρίου δεν είναι μια διαδικασία πραξικοπήματος, δεν υπάρχει τίποτε για το οποίο να μπορεί να κατηγορηθεί ο Στρατός. Ζητώ την αθώωσή μου λοιπόν. Δεν έκανα τίποτε που να μπορεί να θεωρηθεί πραξικόπημα!», Ισμαήλ Χακί Καρανταγί, αρχηγός του γενικού επιτελείου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο μεταμοντέρνο πραξικόπημα του 1997 που είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της πρώτης ισλαμικής κυβέρνησης του τότε πρωθυπουργού Νετσμετίν Ερμπακάν.

Ο Ερμπακάν ήταν ο μέντορας ενός ορκισμένου -από τα φοιτητικά του κιόλας χρόνια- αντικομμουνιστή πολιτικού. Πολλά χρόνια αργότερα ο πολιτικός αυτός θα προσπαθήσει να οριοθετήσει και μια νέα ιδεολογική περιοχή: εκεί όπου το δόγμα του ισλαμοσυντηριτισμού θα συναντά το όραμα του νεο-οθωμανισμού.

Τέλη της δεκαετίας του ’90 και μέσα από τις στάχτες των κομμάτων της Ευημερίας και της Αρετής ξεπηδά ένας διψασμένος για εξουσία άνδρας, γεννημένος σε μια φτωχογειτονιά του Κασίμπασα.

Με όπλο του τους στίχους του εθνικιστή ποιητή Ζιγιά Γκιοκάλπ, ο φέρελπις όσο και αδίστακτος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης την περίοδο 1994-1998 θα δώσει δύο υποσχέσεις: να βάλει τον Στρατό στη γωνία και να έχει τον πρώτο ρόλο στην πολιτική σκηνή της χώρας του.

Δεκέμβριος 1997. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει ήδη θέσει εκτός νόμου το Κόμμα Ευημερίας. Στις διαδηλώσεις που ακολουθούν ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας από τους κύριους ομιλητές. Σε μια συγκέντρωση στην περιοχή του Σιίρτ, ο Ερντογάν απαγγέλλει ένα ποίημα Γκιοκάλπ.

Η δημόσια ανάγνωση του ποιήματος θεωρείται από το δικαστήριο ως προτροπή για τέλεση αδικήματος και υποκίνηση σε θρησκευτικό ή φυλετικό μίσος σύμφωνα με το άρθρο 312 του τουρκικού ποινικού κώδικα.

Ο πρώην δήμαρχος Κωνσταντινούπολης θα εκμεταλλευθεί στο έπακρο τη φυλάκιση που του επέβαλε το δικαστήριο και θα προετοιμάσει την εντυπωσιακή επιστροφή του, αυτή τη φορά στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Στην αυγή του 21ου αιώνα αρχίζει να σχηματοποιείται με αδρές γραμμές η φιγούρα του Σουλτάνου του Βοσπόρου. Για περισσότερο από μία δεκαετία ο Ερντογάν θα γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού, κερδίζοντας τη μία μετά την άλλη τις εκλογικές αναμετρήσεις. Η πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα είναι η δικαίωση των ευσεβών πόθων και η εδραίωση της παντοδυναμίας του.

Τη δεκαετία του 2000 ο Ερντογάν μοιάζει ανίκητος και το κόμμα που ίδρυσε με μια παρέα στενών φίλων και συνεργατών απλώνει τα πλοκάμια του σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης, κερδίζοντας την εύνοια και τη συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών.

Το κόμμα με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο “Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης” θα επαναφέρει με συνοπτικές διαδικασίες την μαντίλα στα πανεπιστήμια, θα δημιουργήσει χώρο προσευχής σε κάθε δημόσια υπηρεσία και θα διορίσει περισσότερους ιμάμηδες στα τζαμιά από ό,τι δασκάλους στα δημόσια σχολεία.

Σύμφωνα με το ανώτατο θρησκευτικό σώμα Ντιγιανέτ, το ποσοστό των τζαμιών αυξήθηκε κατά 11% από το 2004 έως το 2014. Η θρησκεία γίνεται πολιτικό πολυεργαλείο στα χέρια του Ερντογάν. Και αυτή είναι μόνο η αρχή…

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια στον πρωθυπουργικό θώκο ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν θα υπεραμυνθεί της οικονομικής του πολιτικής. Η αποπληρωμή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, λόγω λήξης του προγράμματος, θα γίνει βούτυρο στο ψωμί του.

Διαμηνύει σε κάθε κατεύθυνση ότι η Τουρκία αποτελεί το τζόκερ του υποψήφιου επενδυτή, φλερτάρει και ταυτόχρονα λοιδορεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και παρουσιάζει την Κωνσταντινούπολη σαν ένα απέραντο εργοτάξιο.

Ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έχει πειστεί ότι όπως και η βιομηχανία του θεάματος έτσι και η πολιτική χρειάζονται ένα καλοδουλεμένο και πειστικό σενάριο. Είναι η εποχή που οι τουρκικές σειρές μυθοπλασίας γίνονται ανάρπαστες στην Ελλάδα, στις μουσουλμανικές χώρες των Βαλκανίων και στη Μέση Ανατολή.

Ο Ερντογάν φτιάχνει το δικό του εύπεπτο σενάριο: διείσδυση στην Αφρική, έλεγχος και επηρεασμός των γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Μέση Ανατολή, χαλιφάτο με έδρα την Κωνσταντινούπολη, εξαγγελία φαραωνικών τύπου δημοσίων έργων.

Για τον εαυτό του κρατά τον ρόλο του νεο-προφήτη. Μόνο που στον συγκεκριμένο κήπο του προφήτη οι διαδρομές του μαύρου χρήματος δεν έρχονται ποτέ στο φως.

«Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε…
που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας…
που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του…
που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.»

Χαλίλ Γκιμπράν «Ο Κήπος του Προφήτη»

Open post

ΑSYA MINOR yeniden: Η τουρκική ματιά στην ελληνική προσφυγιά του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

ΑSYA MINOR yeniden: Η τουρκική ματιά στην ελληνική προσφυγιά του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

του Νάσου Μπράτσου

Μία εκπληκτική ντοκυμαντερίστικη δουλειά του Τούρκου σκηνοθέτη Tahsin Isbilen, κατέγραψε πριν από μερικά χρόνια, την τουρκική ματιά, τουλάχιστον του απλού κόσμου, γιατί υπήρξαν και παραφωνίες, στο προσφυγικό ρεύμα των Ελλήνων στα χρόνια της ιταλογερμανικής κατοχής.

Καθόλου τυχαίο που πήρε το 2ο βραβείο στο διαγωνισμό ντοκιμαντέρ της κρατικής Τουρκικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (TRT). Πρόκειται για παραγωγή του 2008 με έδρα τη Σμύρνη. Τίτλος του Asya Minor…yeniden (Mικρά Ασία πάλι).

Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται τουρκικό έγγραφο που αναφέρει ότι από το Μάρτιο του 1941 έως το Μάρτιο του 1943 είχαν περάσει 22.909 πρόσφυγες. Ο αριθμός επιβεβαιώνει το γεγονός ότι πάνω από 30.000 ήταν οι Έλληνες πρόσφυγες, αφού άλλοι πήγαν κατευθείαν στην Κύπρο, κυρίως με αναχωρήσεις από νησιά των Δωδεκανήσων, συνεπώς δεν είχαν καταγραφεί στην Τουρκία, ενώ μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών το Σεπτέμβριο του 1943 υπήρξε και δεύτερο μαζικό ρεύμα Ελλήνων προσφύγων.

Θυμίζουμε τι μας έλεγε στη δικιά μας έρευνα η Καίτη Φράγκου – Ζηκίδη: «Εκεί (στο Νουσεϊράτ) υποδεχτήκαμε το τσουνάμι προσφύγων από την Ελλάδα, κυρίως τη νησιωτική, που προκάλεσε η συνθηκολόγηση των Ιταλών στις αρχές Σεπτέμβρη του 1943 και η χαλάρωση των μέτρων επιτήρησης στα νησιά. Μέχρι και Αθηναίοι ήρθαν.

Εμείς οι παλιοί πρόσφυγες που μας είχαν περάσει από καραντίνα, βρεθήκαμε να ήμαστε η υγειονομική επιτροπή που δέχτηκε τους νέους πρόσφυγες και τους πέρναγε καραντίνα».
Σταχυολογήσαμε τα βασικά σημεία των Τούρκων που περιέγραψαν στο ντοκιμαντέρ πώς έβλεπαν τους Έλληνες πρόσφυγες, τα οποία ήταν τα εξής: «Έδεσαν τα βαρέλια ανέβηκαν πάνω τους και ήρθαν. Αποβιβάζονταν στο λιμάνι των Αλλατσάτων της Μερσίνας. Από εκεί περπατώντας νηστικοί κακομοίρηδες. Τα πόδια των κοριτσιών από την πείνα ήταν γεμάτα λεκέδες και είχαν μωβ χρώμα. Δεν έβρισκαν τρόφιμα, μόνο χόρτα έτρωγαν, σαλάτα και κάτι παρόμοια, έτσι ζούσαν».

«Μέσα σε δύο μέρες ήρθε αρκετό πλήθος. Στην περιοχή του Τσεσμέ δεν πολυξέρω, αλλά στα Λίσα εγκαταστάθηκαν εκτός από τα ξενοδοχεία σε όλα τα άδεια σπίτια.
Ερχόταν οικογενειακώς γυναίκες, μικρά παιδιά, άντρες. Ανάμεικτα, καρδούλα μου όλοι η οικογένεια, αλλά η κατάστασή τους ήταν αξιοθρήνητη».

«Ένα μέρος τους έπιασε δουλειά εδώ. Γιατί ήξεραν από αμπέλια. Εργάστηκαν σε πολλές δουλειές. Σε ένα σπίτι που χωρούσε μία οικογένεια έμεναν 15 – 20 άτομα μαζί».

«Θυμάμαι έναν που τον έλεγαν Νίκο και μας δούλευε και του δίναμε φαγητό. Τότε το χώριζε στα δύο και έλεγε αυτό το κρατάω για να το δώσω στον πατέρα μου.
Υπήρχαν τεχνίτες που τους έβαζαν να δουλεύουν δίπλα σε Τούρκους στην ίδια δουλειά και τους άνεργους τους πήγαιναν να μαζεύουν ελιές. Ήρθαν στο χωράφι που δουλεύαμε και τους δώσαμε ψωμί και τρόφιμα.
Όταν στήναμε γλέντι όσοι από αυτούς ήταν καλλιτέχνες συμμετείχαν και έβγαζαν κι εκείνοι 2-3 γρόσια».

Ακολουθεί μία μαρτυρία που παρουσιάζει εκπληκτικές ομοιότητες με δήλωση που έγινε στη δικιά μας έρευνα. Ο ηλικιωμένος Τούρκος Ahmet Gonul από την παραλιακή πόλη Didim, στην περιοχή του Αϊδινίου, είχε δηλώσει στο ντοκιμαντέρ του Tahsin Isbilen, ότι: «Αντί στη στεριά τους αποβίβασαν σε νησί. Το πρωί κοιτάζουν και τι να δουν; Γύρω γύρω θάλασσα. Δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, βούτηξαν με σκοπό να βγουν απέναντι, να διασχίσουν τη θάλασσα, το κορίτσι τα κατάφερε, το αγόρι έμεινε στη θάλασσα πνίγηκε δεν μπόρεσε να βγεί. Ήρθε το κορίτσι και ειδοποίησε. Εδώ υπήρχαν βοσκοί, ήξεραν κολύμπι. Μαζί τους ήρθε το κορίτσι. Τελικά το οδήγησαν στο τμήμα. Όταν έμαθαν την άφιξη Ελλήνων στο νησί εξασφάλισαν καΐκι. Τους μετέφεραν εδώ στο τμήμα. Τους φιλοξενήσαμε περίπου μία εβδομάδα».

χάρτης από google maps

Στη δικιά μας έρευνα ο κάτοικος Λειψών την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, Τάσος Χήρας, είχε δηλώσει: «Μία φορά το προσφυγικό μπάρκο βγήκε όχι στην ακτή, αλλά σε ένα τούρκικο νησάκι. Ένας άνδρας ο Νικήτας που είχε και προβλήματα ακοής και μία κοπέλα βούτηξαν όταν ξημέρωσε για να πάνε στην ακτή να ειδοποιήσουν. Η κοπέλα τα κατάφερε, ο Νικήτας χάθηκε, δεν ξέρουμε αν πνίγηκε ή αν τον έφαγε ψάρι. Κάναμε συστάσεις στον καπετάνιο να προσέχει και να σιγουρεύεται που τους βγάζει».

Panayir Adasi: η νησίδα κοντά στην πόλη Didim, είναι ο πιθανός τόπος εξέλιξης του περιστατικού

 

Και η δήλωση μίας ηλικιωμένης Τουρκάλας, στο τέλος του ντοκιμαντέρ του Tahsin Isbilen, «Να μην ξαναζήσουμε πόλεμο, αυτό είναι το χειρότερο πράγμα», όπως και η παρόμοια δήλωση του μη ευρισκόμενου πια στη ζωή Σαμιώτη Κώστα Δεμερτζή, ότι «θα έρθει μία μέρα που όλα τα έθνη του κόσμου θα ζουν ειρηνικά«, είναι το κεντρικό μήνυμα μίας σπουδαίας δουλειάς που διέσωσε μαρτυρίες ανθρώπων που αρκετοί δεν βρίσκονται πια μαζί μας.

Όλοι οι κύκλοι του αφιερώματος στην ανάρτηση: Αναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.gr

Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017: Mαρία Οικονόμου – Μανωλιού: Το προσφυγικό της ταξίδι από τη Σάμο στη Γάζα

Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017: Ανδρέας Χριστόπουλος – από το πολεμικό ναυτικό στα «σύρματα» των Εγγλέζων στην Αίγυπτο

 

 

Open post

Η ιστορία των Ελλήνων προσφύγων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (6ος κύκλος του αφιερώματος)

Η ιστορία των Ελλήνων προσφύγων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (6ος κύκλος του αφιερώματος)

Ξεκινάμε το Σάββατο 17 Ιουνίου 2017, τον έκτο κύκλο του αφιερώματος που εδώ και μήνες πραγματοποιούμε με την παρουσίαση συνεντεύξεων και στοιχείων από το προσφυγικό ρεύμα των Ελλήνων κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε αυτό προσθέσαμε και τις μη προσφυγικές διαστάσεις, όπως τη δράση όσων παρέμειναν, τις αντιστασιακές ενέργειες και όσα άλλα αποτελούν στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της περιόδου των κατοχικών χρόνων, με επίκεντρο κυρίως τη νησιωτική Ελλάδα και ακόμα πιο συγκεκριμένα το Αιγαίο.

Αφού ολοκληρώσουμε τον έκτο κύκλο και για ένα χρονικό διάστημα, αν και έχουμε επαρκή ύλη για τον 7ο κύκλο, θα σταματήσουμε τη δημοσιοποίηση στοιχείων και συνεντεύξεων για την έρευνα αυτή, με σκοπό να προχωρήσουμε στη συλλογή μαρτυριών που για αστάθμητους και τυχαίους λόγους, δεν μπόρεσαν να ενταχθούν στους μέχρι τώρα έξι κύκλους που έχει πραγματοποιήσει η έρευνά μας.

Εκτίμησή μας είναι ότι στις αρχές του φθινοπώρου θα επανέλθουμε με στόχο να κλείσουμε την έρευνα και να συνολικοποιήσουμε τα συμπεράσματά της.

Κάνοντας έναν απολογισμό μέχρι αυτό το σημείο νομίζουμε ότι κωδικοποιημένα πρέπει το ενδιαφέρον να επικεντρωθεί στα ακόλουθα σημεία:

-Η εκπαίδευση των προσφυγόπουλων σε Κύπρο, Μέση Ανατολή, Αφρική και οι τρόποι οργάνωσής της. Ιδιαίτερα επίκαιρο ζήτημα τη στιγμή που επιχειρήθηκε να δημιουργηθούν θέματα σε σχολεία για τη φοίτηση των προσφυγόπουλων. Αλλά και για την επόμενη σχολική περίοδο που ορισμένοι σχεδόν έχουν προαναγγείλλει ότι θα ανοίξουν το θέμα σαν πεδίο αντιπαράθεσης στις τοπικές κοινωνίες, για να στηθεί σταδιακά το προεκλογικό σκηνικό των επόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών.

περιοδικό Α.Ε.Ρ.Α.

-Η στέγαση των Ελλήνων προσφύγων τότε και η στέγαση των προσφύγων στη χώρα μας σήμερα, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

-Τα επιδόματα σίτισης – διαβίωσης που χορηγήθηκαν στους Έλληνες πρόσφυγες και ξεπληρώθηκαν μεταπολεμικά και το τι ισχύει σήμερα για τους πρόσφυγες της εποχής μας.

-Οι υγειονομικές συνθήκες κάτω από τις οποίες διαβιούσαν οι Έλληνες πρόσφυγες τότε και οι πρόσφυγες στη χώρα μας σήμερα.

-Οι διακινήσεις και οι διακινητές, αγωνιστές ενάντια στους κατακτητές τότε, κάτι πολύ διαφορετικό στις μέρες μας.

-Η συμπεριφορά των Τούρκων λίγα χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και των αραβικών πληθυσμών στις χώρες υποδοχής & εγκατάστασης.

-Και φυσικά οι μεγάλες αιτίες για την εμφάνιση προσφυγικών ροών, οι πόλεμοι, τα συμφέροντα πίσω από αυτούς και τα ανθρώπινα δράματα που προκαλούνται.

Επίσης πρέπει να ευχαριστήσουμε (εκτός από τους φορείς που με το ενδιαφέρον τους μας έδωσαν δύναμη, στοιχεία και χρήσιμες κατευθύνσεις) για τη συμβολή τους στον έκτο κύκλο, τα Γ.Α.Κ.- Αρχείο Νομού Κυκλάδων και την Αγγελική Ψιλοπούλου, τη Νικόλ Λιακοσταύρου, το Νίκο Ζηκίδη, το Γιάννη Μαυρογεώργη, τη Σμαράγδα –  Μάγια Πατεράκη, τον Ιταλό απόστρατο αξιωματικό Pietro Giovanni Liuzzi, το διευθυντή του 1ου δημοτικού σχολείου Αγ. Κηρύκου Ικαρίας Σταμάτη Μάζαρη, την ΠΕΑΕΑ Πάτρας και την πρεσβεία του Λιβάνου στην Αθήνα.

 

Κείμενο & φωτο: Nάσος Μπράτσος

Όλοι οι κύκλοι του αφιερώματος στην ανάρτηση: Αναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.gr

Μια φορά, μια φωτιά – Η μαθητική ταινία για το προσφυγικό από το 1ο Δημoτικό Σχολείο Αγίου Κηρύκου Ικαρίας. Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Χριστίνα Γκούγκουρα, Ελένη Κόκορη. Δημοσιεύουμε κείμενό τους:

Μια φορά, μια φωτιά

Τι συμβαίνει όταν αρπάζει φωτιά στο σπίτι των ζώων; Πώς αντιδρούν όσοι κινδυνεύουν και πώς όσοι έχουν όφελος από τον φόβο; Είναι άραγε μόνο «κάποιοι άλλοι» που θα αναζητούν συνέχεια τη σωτηρία σε άγνωστα μέρη;

Όλα ξεκίνησαν με αφορμή τις προσφυγικές ροές το 2015-2016 κι ένα τραγούδι – έμπνευση, το Ederlezi από τον «Καιρό των τσιγγάνων». Δεν είναι μόνο συγκεκριμένοι λαοί που πολύ συχνά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις ζωές και τα σπίτια τους και να προσφύγουν στο άγνωστο, αλλά ανά τους αιώνες έχουν εξαναγκαστεί στον δρόμο για το άγνωστο εκατομμύρια άνθρωποι, όχι επειδή το θέλανε φυσικά, αλλά λόγω «φωτιάς», όπως τα ζώα από το φλεγόμενο δάσος.

Στην Ικαρία οι εικόνες από το ανθρώπινο δράμα ήταν λίγες, η βοήθεια κι η στήριξη των κατοίκων της όμως παραδειγματική τις ελάχιστες φορές που κατέφθασαν πρόσφυγες στο νησί. Γνωρίζουν άλλωστε οι Καριώτες από φευγιό, μετανάστευση, ξένους τόπους, απομόνωση, εξορία.

Στην περίπτωση των παιδιών, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σκόρπιες πληροφορίες μπερδεμένες στο κεφάλι τους σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα. Ο σκοπός της δημιουργίας ταινιούλας μικρού μήκους στο σχολικό περιβάλλον ήταν ένας, η ευαισθητοποίηση και ενσυναίσθηση με τρόπο βιωματικό.

Οι μαθητές που συμμετείχαν επέδειξαν ενθουσιασμό και μεγάλη συνέπεια στα εξωσχολικά ραντεβού για τα γυρίσματα. Οι βόλτες στο δάσος, η βάρκα, οι μάσκες και δυο «αλλοπρόσαλλες» δασκάλες, να τους καθοδηγούν στα πιο περίεργα πλάνα με μια κάμερα της πλάκας και μεγάλη απειρία στο αντικείμενο.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε σκηνοθέτες, ούτε είναι οι μαθητές μας επαγγελματίες ηθοποιοί, είναι όμως μικροί δημιουργοί με μεγάλες ανησυχίες και αυτό θα θέλαμε να μείνει από αυτό το βίντεο.
Όσο υπάρχουν «φωτιές» θα υπάρχουν απώλειες και όσο υπάρχει αλληλεγγύη θα υπάρχουν άνθρωποι.

Ελένη Κόκορη & Χριστίνα Γκούγκουρα,
αναπληρώτριες δασκάλες στην Ικαρία

Κάθε μέρα λίγα λεπτά μετά τις 7πμ διαβάστε στο www.ert.gr:

 

Σάββατο 17 Ιουνίου 2017: Σάμος: Από το «Τηγάνι» μέχρι το Νουσεϊράτ – Το προσφυγικό ταξίδι της Μ. Σμυρνιωτοπούλου (α’ μέρος)

Κυριακή 18 Ιουνίου 2017: Σάμος: Από το «Τηγάνι» μέχρι το Νουσεϊράτ – Το προσφυγικό ταξίδι της Μ. Σμυρνιωτοπούλου (β’ μέρος)

Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017: Σταμάτης Μαυρογεώργης: Από τα υποβρύχια μέχρι τις μεταφορές προσφύγων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Τρίτη 20 Ιουνίου 2017: Casarma: Το ιταλικό παρατηρητήριο στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (pic)

Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017:  Διογένης Μαυρογεώργης: Η απόδραση από το κρατητήριο των Ιταλών και η πορεία του στη Μέση Ανατολή

Πέμπτη 22 Ιουνίου 2017: Ο Κώστας Βαρβέρης θυμάται τα χρόνια της κατοχής στη Σύρο

Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017: Η Σύρος τα χρόνια της κατοχής: Συνέντευξη με την Παναγιώτα Καρέλλα – Λειβαδάρα  

Σάββατο 24 Ιουνίου 2017: Η Δ. Σπανού – Μπονάτσου στο ert.gr: Η δασκάλα των προσφυγόπουλων στο Νουσεϊράτ

Κυριακή 25 Ιουνίου 2017: Από τον Άγιο Φωκά το 1942 έως την Κύπρο δαμάζοντας τα κύματα – Η προσφυγική οδύσσεια του Ν. Φουντούλη

Δευτέρα 26 Ιουνίου 2017: Προχωράει η διαμόρφωση του «μνημείου της προσφυγιάς»

Τρίτη 27 Ιουνίου 2017: Η φιλόξενη αγκαλιά του Λιβάνου στους Έλληνες πρόσφυγες
 
Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017: Τσεσμές: Το Hot Spot των Ελλήνων προσφύγων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο      

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017: Αεροπορικώς ψάρια για τις λίμνες της Ελλάδας – Μετά το κατοχικό πλιάτσικο

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017: H διπλή προσφυγιά του ποιητή Φώτη Αγγουλέ

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017: «Τρώγαμε και τσικνήθρες (τσουκνίδες) και μολόχες» ο Γ. Ψιλόπουλος θυμάται την κατοχή στη Σύρο

Κυριακή 2 Ιουλίου 2017: Επιβίωση με δελτία τροφίμων και «αραντό» στη Σύρο της κατοχής

Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017: Η μάχη του Ελ Αλαμέιν και η επίπτωσή της στις μετακινήσεις Ελλήνων προσφύγων

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017: Κατοχικές πανιότες σκατουλέτες και λούπινα – Οι αναμνήσεις του Συριανού Σπύρου Κρεατσούλα

Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017: ΑSYA MINOR yeniden: Η τουρκική ματιά στην ελληνική προσφυγιά του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017: Mαρία Οικονόμου – Μανωλιού: Το προσφυγικό της ταξίδι από τη Σάμο στη Γάζα

Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017: Ανδρέας Χριστόπουλος – από το πολεμικό ναυτικό στα «σύρματα» των Εγγλέζων στην Αίγυπτο

Open post

Η κόντρα Ντράγκι – Σόιμπλε και τα ελληνικά ομόλογα

Η κόντρα Ντράγκι – Σόιμπλε και τα ελληνικά ομόλογα

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Το ζήτημα του ελληνικού χρέους εξελίσσεται με ρυθμούς θρίλερ. Υπάρχουν μεγάλες ανατροπές, ενώ στους πρωταγωνιστές περιλαμβάνονται ο κλασσικός “κακός” που δε επιθυμεί λύση, ο αδύναμος κρίκος που είναι η χώρα μας και οι δυνάμεις των “καλών” που μας υποστηρίζουν.
Στους “καλούς” περιλαμβάνεται και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, ο οποίος απαντώντας σε ερώτηση ευρωβουλευτή, εξέφρασε τη λύπη του που δεν προσδιορίστηκαν τα μέτρα για το χρέος στο τελευταίο Eurogroup, δίνοντας το στίγμα ότι βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον διαχρονικό “κακό” στο δράμα της Ελλάδας.
Το κλειδί των εξελίξεων για την κυβέρνηση βρίσκεται στο να βρεθεί μια λύση η οποία θα επιτρέψει στην ΕΚΤ να εντάξει την Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση, ώστε να αρχίσει να αγοράζει και ελληνικά ομόλογα από την αγορά.
Εάν αυτό συμβεί θα αποτελέσει ένα «χαρτί» για την Ελλάδα, ώστε να μην φύγει με άδεια χέρια από το τραπέζι, ενώ θα ήταν το πρώτο βήμα για σταδιακή έξοδο της Ελλάδας στις αγορές με εκδόσεις νέων ομολόγων, στόχο που η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει χαρακτηρίσει στρατηγικό.
Ο κ. Ντράγκι από την πλευρά του, μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θύμισε ότι για να συμβεί αυτό θα πρέπει η ευρωζώνη να λάβει αποφάσεις οι οποίες θα πιστοποιούν ότι το ελληνικό χρέος θα είναι βιώσιμο ακόμα και κάτω από τα πιο αντίξοα σενάρια.
Με λίγα λόγια ο κ. Ντράγκι ζήτησε το αντίθετο από αυτό που θέλει ο κ. Σόιμπλε, σηματοδοτώντας την πλήρη αντίθεση των δυο ανδρών, σχεδόν για όλα τα θέματα της ευρωζώνης.
Θεωρητικά, με βάση τα ισχύοντα η ΕΚΤ θα μπορούσε να εντάξει την Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση ακόμα και εάν δεν συμμετέχει το ΔΝΤ και δεν εκδώσει θετική ανάλυση βιωσιμότητας. Στην περίπτωση, για παράδειγμα, όπου η Ευρωζώνη θα ελάμβανε μια δεσμευτική απόφαση ότι θα καταστήσει το ελληνικό χρέος βιώσιμο, ακόμα και κάτω από το πιο αντίξοο σενάριο.
Στην πράξη, όμως, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο, ανάμεσα σε άλλα και λόγω της σφοδρής αντίδρασης της γερμανικής πλευράς στην ποσοτική χαλάρωση, αλλά και στην ένταξη της Ελλάδας σε αυτήν.
Τόσο η γερμανική κεντρικής τράπεζα (Μπούντεσμπανκ) όσο και το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζουν ότι με την ποσοτική χαλάρωση η ΕΚΤ φορτώνεται και ομόλογα χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης και επομένως φορτώνεται υψηλό ρίσκο, το οποίο θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο εάν αγοραστούν και ελληνικά ομόλογα.
Πέραν αυτού, οι Γερμανοί είναι αντίθετοι συνολικά με την χαλαρή νομισματική πολιτικής της ΕΚΤ, διότι κρατά τα επιτόκια χαμηλά, τη στιγμή που στη Γερμανία ο πληθωρισμός ανεβαίνει, με αποτέλεσμα οι αποταμιευτές να χάνουν χρήματα.
Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά διότι στη Γερμανία η αποταμίευση είναι “ιερή” ενώ η χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο.
Δεν θα είναι επομένως καθόλου εύκολο να δεχθεί η Γερμανία μια απόφαση του Eurogroup η οποία θα αφήνει ανοιχτό το παράθυρο για ένταξη της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ.

Open post

OENO: «Όλα τα πλοία εν κινήσει»

OENO: «Όλα τα πλοία εν κινήσει»

Σημαντικός αριθμός προσφύγων πολέμου από τα νησιά του Αιγαίου στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε άμεση σχέση με τα ναυτεργατικά επαγγέλματα. Έτσι μετά τη φυγή τους από την κατεχόμενη Ελλάδα, μπήκαν στις υπηρεσίες των συμμαχικών δυνάμεων με τρείς τρόπους, σε σχέση πάντα με τη θάλασσα.

Άλλοι στελέχωσαν τα «κουρσάρικα» τα καΐκια των ειδικών αποστολών στο Αιγαίο, άλλοι στελέχωσαν το Πολεμικό Ναυτικό και άλλοι την ποντοπόρο ναυτιλία τα εμπορικά πλοία που είχαν σημαντικό ρόλο στον ανεφοδιασμό των μαχόμενων δυνάμεων. Εκτός αυτών που προήλθαν από το προσφυγικό ρεύμα, υπήρχε σημαντικό δυναμικό, που ο πόλεμος το βρήκε εν πλω εκτός Ελλάδας. Σε αυτή την κατηγορία θα αναφερθούμε σήμερα και στο σημαντικό ρόλο της Ομοσπονδίας Ναυτεργατικών Οργανώσεων Ελλάδας (ΟΕΝΟ).

Εκτός από τα συνδικαλιστικά επιτεύγματα της ΟΕΝΟ για τα οποία θα χρειαστεί άλλου είδους αφιέρωμα, η συμβολή της με το πειθαρχημένο δυναμικό της στις νηοπομπές της περιόδου εκείνης ήταν ανεκτίμητη.

Αναδημοσιεύουμε απόσπασμα από συνέντευξη της μη ευρισκόμενης πια στη ζωή, Καλλιόπης Πυθαρούλη, συζύγου του ειδικού γραμματέα της ΟΕΝΟ, Μανώλη Πυθαρούλη. Η κ. Πυθαρούλη γεννήθηκε στις ΗΠΑ, υπήρξε μέλος του Κ.Κ. ΗΠΑ και δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ελληνοαμερικανικό Βήμα. Η συνέντευξή της περιέχεται στο βιβλίο «Εργατικές ιστορίες – συνεντεύξεις με πρωταγωνιστές του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα από το 1920-1967» (εκδόσεις Bux συγγραφέας Νάσος Μπράτσος, ISBN13 9789607939005).

Καλλιόπη Πυθαρούλη

«Περίπου 20.000 ήταν οι ποντοπόροι ναυτεργάτες που ο πόλεμος τους βρήκε μακριά από την Ελλάδα. Πολλοί από αυτούς ήταν αντιφασίστες, κομμουνιστές, συνδικαλιστές, υπήρχε δηλαδή μία εμπειρία. Έριξαν το σύνθημα «όλα τα πλοία εν κινήσει» για να ενισχυθεί ο αντιφασιστικός αγώνας. Με τους αγώνες τους στο τέλος του πολέμου είχαν βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας τους και τους μισθούς στο επίπεδο των Αμερικάνων ναυτεργατών. Από τελευταίοι που ήταν έγιναν δεύτεροι.

Έγιναν όλοι στελέχη στο χώρο τους, ίδρυσαν την ΟΕΝΟ στο Κάρντιφ. Πριν από αυτό πρέπει να τονίσουμε τη σημαντική παρουσία του Νίκου Καραγιάννη, που ήταν βετεράνος του ισπανικού εμφυλίου, είχε και τραύμα, δύο δάχτυλα κομμένα. Από την Αλεξάνδρεια άρχισε να δημιουργεί τις επιτροπές καραβιών και λιμανιών, ήταν τα κύτταρα δουλειάς μέσα στα καράβια, να φανταστείτε έπαιρναν δική τους κουβέρτα, κουτάλι και πιρούνι στο καράβι, δούλευαν σαν τα κτήνη.

Οι επιτροπές προηγήθηκαν της ΟΕΝΟ, ήταν η βάση της δημιουργίας της. Ένα από τα μέτωπα πάλης ήταν να τρώνε οι ναύτες κάθε πρωί ένα αυγό, όπως έκαναν και οι αξιωματικοί.
Ο σύζυγός μου που πρωτοστατούσε, κοιμόταν με ένα μαχαίρι κάτω από το μαξιλάρι, γιατί πολλές φορές οι καπεταναίοι ήταν και εφοπλιστές και είχανε μπράβους που δέρνανε, αλλά έριχναν και στη θάλασσα. Υπήρχε οργανωμένη τρομοκρατία.

Το 1943 στο Κάρντιφ πήγε μία ομάδα ναυτεργατών (Αντώνης Αμπατιέλος, Βασίλης Μπεκάκος, κλπ) και κάνοντας διάφορες συσπειρωτικές κινήσεις έγινε η ΟΕΝΟ με διαδική προεδρία (ένας για τους αξιωματικούς και ένας για τα κατώτερα πληρώματα). Όταν μία επιτροπή ξεμπάρκαρε , βοήθαγε και τα άλλα καράβια, υπήρχε δηλαδή μεταβίβαση εμπειρίας και αλληλεγγύη.
Ο καπετάνιος μέχρι τότε ήταν ο θεός του πλοίου, είχε δικαίωμα ακόμα και να εκτελεί. Στην Αγγλία δεν υπήρχε Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας γιατί ο χώρος αυτός ανήκε στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού και οι συνδικαλιστές ναυτεργάτες πέρναγαν από στρατοδικεία.

Όλες αυτές τις άθλιες συνθήκες η ΟΕΝΟ τις πολέμησε. Από την πλευρά των αντιπάλων ήταν οι εφοπλιστές, οι αστυνομίες, οι νάρκες, ο πόλεμος, ακόμη και οι φουρτούνες γιατί τα ελληνικά καράβια ήταν σάπια.
Υπήρχαν περιπτώσεις που κατέβαιναν με τις σωσίβιες λέμβους για να γλιτώσουν και ανακάλυπταν ότι δεν υπήρχαν τα προβλεπόμενα από το νόμο (πχ τρόφιμα).
Πέθαναν πολλοί και έτσι οι εφοπλιστές έγιναν αυτοί που έγιναν.

Οι ναυτεργάτες έδωσαν αυτές τις μάχες χωρίς το βασικό τους όπλο, την απεργία, αφού έπρεπε να είναι όλα τα πλοία εν κινήσει.

Από τους 20.000 το 25% σκοτώθηκε και το 25% έμειναν τρελοί ή ανάπηροι από τους βομβαρδισμούς.
Πολλές απώλειες οφείλονται στο ότι τα πλοία ήταν παλιά και έμεναν πίσω από τη νηοπομπή, εύκολη λεία για τα υποβρύχια και τα στούκας.
Όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία, είχε ζητηθεί από τα ελληνικά καράβια να πάνε εκεί επειδή ήταν παλιά για να τα βουλιάξουν και πάνω τους να δημιουργήσουν πλατφόρμες που θα διευκόλυναν την απόβαση. Ήταν τόσοι οι εθελοντές που τελικά έγινε κλήρωση».

Διαβάστε στο ert.gr κάθε μέρα λίγο μετά τις 7πμ:

Σάββατο 13 Μαΐου: Πρόσφυγας πολέμου το 1942 στην Αβησσυνία – Συνέντευξη της Ελευθερίας Πορτέλλου – Φράγκου

Κυριακή 14 Μαΐου: Αντιστασιακές δράσεις στην κατοχική Χίο – Η μαρτυρία του ΕΑΜίτη Δημήτρη Κουσκουσάκη

Συγκεντρωτικά όλοι οι κύκλοι του αφιερώματος στην ανάρτηση: Aναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.gr

Open post

Τα «χαρτζιλίκια» και οι «ωφελούμενοι» στον ερασιτεχνικό αθλητισμό

Τα «χαρτζιλίκια» και οι «ωφελούμενοι» στον ερασιτεχνικό αθλητισμό

του Νάσου Μπράτσου

Αν ο τελικός κυπέλλου άνοιξε ή καλύτερα συνέχισε με νέα ένταση τη συζήτηση για το τι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο – κυρίως το επαγγελματικό – τα τελευταία χρόνια, δίνει αφορμή και για να σχολιάσουμε και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, που υποτίθεται ότι πρέπει να διέπεται από διαφορετική λογική, αλλά δυστυχώς εμφανίζει όμοια συμπτώματα κατ’ αναλογία πάντα, με το επαγγελματικό.

Προφανώς δεν αναφερόμαστε με ισοπεδωτικό τρόπο στο σύνολο του χώρου, που τον αγαπάμε, τον τιμάμε, τον προβάλλουμε με κάθε ευκαιρία, αλλά σε μεμονωμένες περιπτώσεις, που όμως επαναλαμβάνονται με «συνέπεια» τα τελευταία χρόνια.

Έτσι στις τελευταίες αγωνιστικές σε διάφορες κατηγορίες ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων, βλέπουμε το φαινόμενο άλλοτε αδιάφορες ομάδες να παίζουν με ένα πάθος, όπως ο Κώστας Βουτσάς στην ταινία που έπαιρνε «σουπερμαντολίνη» και ανέβαζε τον «Πύραυλο» στην Α’ Εθνική και άλλοτε ομάδες που έχουν δυνατότητες, να αποδίδουν λες και βλέπουμε replay στην τηλεόραση.

Παράλληλα «ανθούν» οι φήμες για χαρτζιλίκια από ενδιαφερόμενες ομάδες που θέλουν την αδιάφορη ομάδα να επιχειρεί να κόψει βαθμό ή βαθμούς από κάποια άλλη ομάδα ανταγωνίστρια των «ενδιαφερομένων» ή να παραδοθεί αμαχητί και να πάρουν οι αντίπαλοί της τους βαθμούς.

Αποδείξεις προφανώς δεν υπάρχουν, πέρα από καφενοκουβέντες. Πώς να αποδείξεις ότι πχ ένα ισόπαλο αποτέλεσμα που εξυπηρετεί πολλούς, οδηγεί τη ροή του αγώνα αντί από τη μία εστία στην άλλη, να εξελίσσεται από τη μία πλάγια γραμμή του γηπέδου έως την άλλη, με τους φιλάθλους των δύο ομάδων να κάνουν από κοινού πλάκα για το θέαμα που έβλεπαν.

Επίσης έχουμε δει να ρεφάρεται η φημολογούμενη εξυπηρέτηση την επόμενη αγωνιστική περίοδο με τους «ωφελούμενους» να κατεβάζουν τα «δεύτερα» όταν αντιμετωπίζουν τους «εξυπηρετητές».

Προφανώς η απόδοση που στοχεύει σε ένα βολικό αποτέλεσμα, είναι μέσα στη ζωή, στην οποία υπάρχουν συμπάθειες και αντιπάθειες για το ποιος μένει σε μία κατηγορία, ποιος πέφτει και ποιος ανεβαίνει.

Αφορμή για το σχόλιο είναι οι περιπτώσεις για τις οποίες ενδέχεται να υπάρχει οικονομικό αντάλλαγμα για τη διαμόρφωση του αποτελέσματος.

Επίσης δεν ξεχνάμε ότι υπήρξαν στο παρελθόν ανεπιτυχείς προσπάθειες (λόγω των γηπεδικών προβλημάτων) να οριστούν αγώνες σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα την ίδια ώρα σε μόνιμη βάση και όχι μόνο στις τελευταίες αγωνιστικές, για να μην γίνεται παράνομος στοιχηματισμός (μέχρι και στα ερασιτεχνικά οι αθεόφοβοι προσάρμοσαν το τζόγο).

Συνεπώς η προσπάθεια ανάδειξης και ενίσχυσης λογικών στις οποίες δεν χωρούν στον αθλητισμό «χαρτζιλίκια» για απόσβεση μέρους των λειτουργικών εξόδων της χρονιάς με αντάλλαγμα αγωνιστική συμπεριφορά και άλλα παρόμοια, συμπεριλαμβάνει το σύνολο των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων και όχι μόνο την «ελίτ», όπου ό,τι είναι να φανεί, φαίνεται καθαρά, λόγω του μεγέθους των συμφερόντων που παίζουν παράπλευρο παιχνίδι με αυτό των συλλόγων στους οποίους έχουν επενδύσει τα επικοινωνιακά και επιχειρηματικά συμφέροντά τους.

Open post

Μπορεί να κάνει ο Μακρόν το ντιλ του αιώνα με τη Γερμανία;

Μπορεί να κάνει ο Μακρόν το ντιλ του αιώνα με τη Γερμανία;

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Ο Εμανουέλ Μακρόν έγινε δεκτός «μετά φανών και λαμπάδων» από τις ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες, αλλά τα δύσκολα αρχίζουν γι αυτόν αμέσως, καθώς το σχέδιο που έχει για τη Γαλλία σημαίνει ότι πρέπει να «σπάσει αυγά» στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό.
Βασικός στόχος του νέου Γάλλου προέδρου είναι να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της χώρας του, δίνοντας έμφαση στην χαλάρωση των μέτρων προστασίας της εργασίας και στη μείωση του Κράτους, ζητήματα που στη Γαλλία αποτελούν «ταμπού».
Στο ζητήματα αυτά, όπως και στο θέμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας, ο Μακρόν συμπίπτει με τις θέσεις της Γερμανίας, όπως συμβαίνει και σε αρκετά άλλα θέματα που άπτονται των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Δεν φαίνεται, όμως, ότι όλα θα είναι ρόδινα μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, καθώς ο Μακρόν προεκλογικά είχε δηλώσει ότι η Γερμανία πρέπει να μειώσει το εμπορικό της πλεόνασμα, για να εισάγει περισσότερα από τις άλλες χώρες της Ε.Ε. και να τις βοηθήσει να ανακάμψουν, ενώ έχει ταχθεί υπέρ και ενός προγράμματος επενδύσεων στην Ευρώπη για να τονωθεί η ανάπτυξη.
Κι όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλούν για «ευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων» εννοούν ένα πρόγραμμα επενδύσεων που κατά βάση θα χρηματοδοτηθεί από τα γερμανικά πλεονάσματα τα οποία έχουν φτάσει πλέον σε ύψη ρεκόρ.
Οι θέσεις του Μακρόν γίνονται απόλυτα κατανοητές, εάν λάβουμε υπ΄όψιν ότι το βασικό πρόβλημά του είναι αυτή τη στιγμή η ανεργία που έχει φτάσει στο 10,1% και το 23,7% στους νέους κάτω των 25 ετών στη Γαλλία, τη στιγμή που στη Γερμανία έχει υποχωρήσει στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 5,8%.
Η γαλλική οικονομία χάνει σταθερά έδαφος σε σχέση με τη γερμανική και το χάσμα μεγάλωσε από τη στιγμή που εκδηλώθηκε η οικονομική κρίση του 2008.
Επομένως, το κλειδί για να πετύχει ο Μακρόν είναι αφενός να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις κοινωνικές αντιδράσεις που θα εκδηλωθούν στο εσωτερικό απέναντι στα μέτρα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, αλλά και να διασφαλίσει ένα νέο modus vivendi με τη Γερμανία, έτσι ώστε να δημιουργήσει χώρο για επέκταση της γαλλικής οικονομίας.
Οι πρώτες ενδείξεις είναι ότι το έργο του Μακρόν δεν θα είναι εύκολο.
Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ την επομένη των εκλογών χαιρέτισε μεν τη νίκη Μακρόν, αλλά έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν τίθεται παρέμβασης για μείωση του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος, το οποίο, όπως χαρακτηριστικά είπε, οφείλεται στην υπεροχή των γερμανικών προϊόντων.
Το ζήτημα, όμως, είναι ότι την ίδια στιγμή η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, οι οποίες διαμαρτύρονται για το γερμανικό πλεόνασμα και απειλούν να λάβουν προστατευτικά μέτρα για να στηρίξουν τα δικά τους προϊόντα και θέσεις εργασίας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Μακρόν προεκλογικά είχε παρουσιάσει ένα συνδυασμό προτάσεων, προκρίνοντας έναν «ευρωπαϊκό προστατευτισμό», δηλαδή μέτρα στήριξης των ευρωπαϊκών προϊόντων και των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων από τον διεθνή ανταγωνισμό -αρχίζοντας από τις αθέμιτες πρακτικές του «ντάμπινγκ».
Προτείνει, δηλαδή, στη Γερμανία να αφήσει επιτέλους χώρο στους Ευρωπαίους εταίρους της προκειμένου να αναπτυχθούν, έτσι ώστε και αυτοί να τη στηρίξουν στη μάχη που φαίνεται να ξεκινά με τις ΗΠΑ για το ξαναμοίρασμα της τράπουλας του διεθνούς εμπορίου.

Open post

Λονδίνο: Τί σημαίνει ο νίκη Μακρόν για το Brexit (άρθρο)

Λονδίνο: Τί σημαίνει ο νίκη Μακρόν για το Brexit (άρθρο)

Της Ευδοξίας Λυμπέρη

Σχεδόν αμέσως με την ανακοίνωση ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν κερδίζει τις εκλογές, η Βρετανή πρωθυπουργός έσπευσε να στείλει συγχαρητήριο τηλεγράφημα.

«Η Γαλλία είναι ένας από τους στενότερους συμμάχους μας και ανυπομονούμε να συνεργαστούμε με τον νέο Πρόεδρο σε ένα ευρύ φάσμα κοινών προτεραιοτήτων» αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ντάουνιγκ Στριτ από τον εκπρόσωπο της.

Ωστόσο η νίκη Μακρόν, δεν είναι η καλύτερη προοπτική για την Βρετανή πρωθυπουργό που όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών της Πέμπτης αλλά και οι δημοσκοπήσεις θα επανεκλεγεί στις εκλογές της 8ης Ιουνίου. Όχι για το Brexit που η ίδια θα επιθυμούσε. Για ένα ήπιο Brexit και υποστήριξη σε αυτό ιδανική νικήτρια θα ήταν η Μαρί Λεπέν. Η Μέι δεν στήριξε ανοιχτά κανέναν από τους δύο υποψηφίους αν και συναντήθηκε στην διάρκεια της προεκλογικής διαδικασίας με τον Μακρόν προκαλώντας δυσμενή σχόλια από το επιτελείο της Λεπέν.

Σκληρός στο Brexit

Ο Εμμανουέλ Μακρόν υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση και αποδείχτηκε πόσο σημασία έχει γι’ αυτόν όταν το τόνισε στην ομιλία του για την αποδοχή της εκλογής του. Ο ίδιος υπήρξε σαφής αντίπαλος του Brexit, χαρακτηρίζοντάς το ως «έγκλημα» στο μανιφέστο του. Η εκλογή του εκλαμβάνεται άλλωστε ως νίκη εναντίον της ευρωφοβίας.

Στην διάρκεια της εκστρατείας του, είχε πει ότι η Βρετανία θα αντιμετωπίσει «συνέπειες» για την έξοδο της από την ΕΕ και υποσχέθηκε να πάρει μια σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις για την έξοδο από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πλήθος δηλώσεις του Μακρόν τον φέρνουν πολέμιο του Brexit

«Εάν η κυβέρνησή σας αποφασίσει να οργανώσει ένα Brexit, θα είμαι αρκετά σκληρός σε αυτό», είχε δηλώσει στο βρετανικό τηλεοπτικό κανάλι 4 τον Φεβρουάριο. «Πρέπει να διατηρήσουμε την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην μεταφέρουμε το μήνυμα πως μπορείτε να αποφασίσετε να φύγετε χωρίς συνέπειες».

Μιλώντας στο δίκτυο Μπλούμπεργκ ο Μακρόν παλιότερα είχε πει ότι είναι υπέρ ενός σκληρού Brexit. «Σέβομαι την ψήφο των Βρετανών είχε πει αλλά το χειρότερο θα ήταν μία αδύναμη ΕΕ».

Ο Μακρόν ευνοεί ένα Brexit που θα άφηνε τη Βρετανία έξω από την ενιαία αγορά και βάζει προτεραιότητα να προστατεύσει τα συμφέροντα των μελών της ΕΕ.

«Δεν πρόκειται για τιμωρία, αλλά για συνέπεια με την απόφαση», είχε δηλώσει στο κανάλι 4. «Δεν παίρνετε την πρόσβαση στην ενιαία αγορά όταν αποφασίζετε να φύγετε».

Λίγο μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του στις γαλλικές προεδρικές εκλογές, είχε περιγράψει το Brexit ως έναν ισχυρό παράγοντα που θα μπορούσε να καταστρέψει την ΕΕ.

«Δεν θέλω μια συγκεκριμένη προσέγγιση όπου οι Βρετανοί θα έχουν τα καλύτερα και από τους δύο κόσμους. Αυτό θα είναι πολύ μεγάλο κίνητρο για τους άλλους να εγκαταλείψουν και να σκοτώσουν την ευρωπαϊκή ιδέα, η οποία βασίζεται σε κοινές ευθύνες».

Κατηγόρησε τους Νάιτζελ Φαράτζ και Μπόρις Τζόνσον ότι προκάλεσαν το Brexit και μετά εγκατέλειψαν το πλοίο. Κατά την τότε εκτίμηση του νέου Γάλλου πρόεδρου η T. Μέι το έχει χειριστεί επιτυχώς ωστόσο αυτό που συμβαίνει στην Βρετανία είναι η επανευθυγράμμιση και υποταγή της στις ΗΠΑ σε γεωπολιτικό επίπεδο καθώς και στο οικονομικό. «Αυτό που πρόκειται να συμβεί δεν είναι να πάρει πίσω τον έλεγχο, είναι δουλεία» είπε ο Μακρόν.

Βέβαια η Τερέζα Μέι έχει από τότε πει ότι δεν θέλει να έχει πρόσβαση στην ενιαία αγορά όπως αυτή ισχύει σε ένα μέλος της ΕΕ, δηλαδή με την ελεύθερη μετακίνηση πολιτών που απορρέει από αυτήν, αλλά μία συμφωνία «ελεύθερου εμπορίου». Από την άλλη πλευρά η ΕΕ μέχρι στιγμής απορρίπτει μία συμφωνία πριν να γίνει η αποχώρηση της Βρετανίας.

Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε την στενή σχέση που έχουν οι δύο χώρες. Έχουν κοινό έλεγχο συνόρων επί γαλλικού εδάφους στο Καλαί και αρκετές διμερείς συμφωνίες σε επίπεδο άμυνας και ασφάλειας. Επίσης η Γαλλία είναι η φυσική έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου προς την Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί η ρητορική του Μακρόν να είναι έντονη κατά του Brexit αλλά όταν θα έχει την πλήρη εικόνα των συμφερόντων της χώρας του ίσως να θελήσει την ζυγαριά πιο ισορροπημένη.

Μετά την εκλογή του η πρώτη χώρα που θα επισκεφθεί ο Μακρόν θα είναι η Γερμανία και την Άνκελα Μέρκελ και μετά και τις γερμανικές εκλογές εκτιμάται ότι θα έχουμε μία αναβίωση του ισχυρού γαλλογερμανικού άξονα με κοινό στόχο την διάσωση της ΕΕ εναντίον του Brexit.

Αφού συναντήθηκε με την Τερέζα Μέι τον περασμένο Φεβρουάριο, ο κ. Μακρόν κατέστησε σαφές ότι θα προσπαθήσει να κάνει «τραπεζίτες, ταλέντα, ερευνητές, ακαδημαϊκούς» να διασχίσουν τη Μάγχη και να περάσουν στη Γαλλία.

Αντιδράσεις Βρετανών πολιτικών

Πολλοί Βρετανοί πολιτικοί συνεχάρησαν τον νέο Γάλλο πρόεδρο. Μεταξύ αυτών o αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Τζέρεμι Κόρμπιν που έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο τουίτερ:

«Συγχαρητήρια στον Εμμανουήλ Μακρόν για τη νίκη σου στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ανυπομονώ να δουλέψουμε μαζί.»

Η Νίκολα Στέρτζεον πρώτη τη τάξει υπουργός της Σκοτίας έγραψε στον λογαριασμό της στο τουίτερ: «Ζήτω η Γαλλία. Συγχαρητήρια στον νέο Πρόεδρο, τον Εμμανουήλ Μακρόν, για την αποφασιστική νίκη του πάνω στο σκληρό δικαίωμα.»

Ο δήμαρχος του Λονδίνου Σαντίκ Κχαν έγραψε επίσης στο τουίτερ «Ο γαλλικός λαός επέλεξε την ελπίδα αντί για τον φόβο και την ενότητα ενάντια στην διαίρεση. Συγχαρητήρια Εμμανουήλ Μακρόν.»

Ο αρχηγός των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Φάρον που είχε υποστηρίξει τον Μακρόν προεκλογικά έγραψε: «Συγχαρητήρια στον Εμμανουήλ Μακρόν. Αυτή δεν είναι μόνο μια νίκη για τη Γαλλία, αλλά μια νίκη για τη Βρετανία και τις φιλελεύθερες αξίες που αγαπάμε».

Open post

7

7

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Η νίκη του Εμανουέλ Μακρόν έδειξε ότι οι Γάλλοι, απέρριψαν τη μισαλλόδοξη, ξενοφοβική κλαι αυταρχική ρητορική της Ακροδεξιάς η οποία θυμίζει φασιστικά κινήματα του παρελθόντος.
Ο Μακρόν ήταν η μόνη δημοκρατική επιλογή στο δεύτερο γύρο και αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που γύρω από την υποψηφιότητά του συσπειρώθηκε το σύνολο σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων στη Γαλλία αλλά και την Ευρώπη.

Είναι ενδεικτικό ότι στην Ελλάδα τόσο η κυβέρνηση όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση υποστήριξαν τον Μακρόν.

Έγινε μάλιστα δεκτή με πολύ θετικό τρόπο η δήλωσή του υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε πριν τις εκλογές, καθώς δείχνει ότι η Γαλλία θα παραμείνει στο πλευρό της ελληνικής πλευράς, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στην παρούσα φάση που συζητείται το ελληνικό ζήτημα.

Παρά τη μεγάλη νίκη Μακρόν, το ποσοστό που συγκέντρωσε η Μαρίν Λεπέν είναι σημαντικό και αντανακλά την κοινωνική δυσαρέσκεια η οποία τροφοδοτείται από την οικονομική ανασφάλεια της μεσαίας τάξης και το κλίμα φόβου που έχει δημιουργηθεί μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις.

Δεδομένου ότι ο Μακρόν έχει ως βασικό στόχο να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της γαλλικής οικονομίας μέσα από τις ίδιες αντιδημοφιλείς πολιτικές, το πιθανότερο είναι ότι η προεδρία του θα συναντήσει κοινωνικές αντιστάσεις, ενώ μένει να φανεί ποια θα είναι η επόμενη μέρα για την ακροδεξιά η οποία έχει φτάσει πλέον σε πρωτοφανή ποσοστά.

Ο Εμανουέλ Μακρόν ετοιμάζει απελευθέρωση της οικονομίας και μείωση του κράτους, πολιτικές που για να έχουν το αποτέλεσμα που επιδιώκει θα πρέπει να ανατρέψει πολλά από τα -γενναιόδωρα- κεκτημένα της γαλλικής κοινωνίας και του γαλλικού δημόσιου τομέα.

Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες ανέπνευσαν με ανακούφιση ήδη από τη στιγμή που φάνηκε η επικράτηση Μακρόν, καθώς η Λεπέν είχε ανάγει σε βασικό άξονα της εκστρατείας της την έξοδο από το ευρώ.
Η ευρωπαϊκή ατζέντα του Μακρόν συμπίπτει σε πολλά με εκείνη της Γερμανίας, καθώς υποστηρίζει τα χαμηλά ελλείμματα και τις «μεταρρυθμίσεις» για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας, ενώ έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ της οικονομικής ενοποίησης, με κοινό προϋπολογισμό και ευρωπαϊκό υπουργείο Οικονομικών.

Τέτοιες κινήσεις, όμως, συμβαδίζουν μόνο με την προώθηση της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, η οποία αποτελεί στόχο των μεγάλων χωρών της Ε.Ε., όπως ανοιχτά δήλωσαν ήδη από τον Φεβρουάριο.
Από την άλλη πλευρά, ο Μακρόν προεκλογικά υποστήριξε και έναν ευρωπαϊκό προστατευτισμό, με πολιτικές προστασίας των ευρωπαϊκών προϊόντων (καμπάνια «αγοράζω ευρωπαϊκά», μέτρα αντιντάμπινγκ) αλλά και των ευρωπαϊκών εταιρειών από εξαγορές.

Η τάση αυτή ενισχύεται γενικότερα και αρχίζει να υποστηρίζεται και από αρκετούς στη Γερμανία ως αναγκαστική επιλογή από τη στιγμή που οι ΗΠΑ οδηγούν το διεθνές σύστημα σε εμπορικό ανταγωνισμό.
Φαίνεται, επομένως, ότι η προεδρία Μακρόν μπορεί να οδηγήσει σε αναβίωση του γαλλο-γερμανικού άξονα με τη Γαλλία να έχει και πάλι ουσιαστικό ρόλο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα πέσει θύμα των εσωτερικών αντιφάσεων και της κοινωνικής αντίδρασης στα σχεδιαζόμενα μέτρα αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Posts navigation

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
Scroll to top