Open post

Αδαμάντιος Διαμαντής- 23 Ιανουαρίου 1900

Αδαμάντιος Διαμαντής- 23 Ιανουαρίου 1900

Στις 23 Ιανουαρίου συμπληρώνονται 120 χρόνια από τη γέννηση του Αδαμάντιου Διαμαντή, ενός από τους πλέον σημαντικούς Κύπριους καλλιτέχνες. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας τον σπουδαίο Κύπριο ζωγράφο παρουσιάζοντας την εκπομπή από το Αρχείο του ΡΙΚ:

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΤΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

(video)

Ντοκιμαντέρ με θέμα το μνημειώδες έργο του μεγάλου Κύπριου ζωγράφου Αδαμάντιου Διαμαντή «Ο Κόσμος της Κύπρου» το οποίο θεωρείται ίσως το σημαντικότερο του Κύπριου ζωγράφου. Πρόκειται για μια σύνθεση έντεκα τελάρων, συνολικού μήκους 17,5 μέτρων και ύψους 1,75, η οποία ολοκληρώθηκε κατά την περίοδο 1967-1972. Ο ίδιος ο ζωγράφος μάς παρουσιάζει το έργο του και μάς μιλά για τον τρόπο με τον οποίο συνέλαβε την ιδέα και την υλοποίησε.

Η εκπομπή περιλαμβάνει επίσης συνέντευξη του Διαμαντή στον Κυριάκο Χαραλαμπίδη, στην οποία ο ζωγράφος μιλάει για το έργο και τη ζωή του, ενώ παρεμβάλλεται και βιογραφικό ρεπορτάζ. Ο Αδαμάντιος Διαμαντής αφηγείται τις περιπέτειες του έργου του «Ο Κόσμος της Κύπρου», μιλάει για τη ζωγραφική, τη σχέση του με τον τόπο και τους ανθρώπους, παλαιότερα έργα του, αλλά και την πρόσφατη δουλειά του, δείγμα της οποίας αποκαλύπτει στον Κυριάκο Χαραλαμπίδη.

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Κωνσταντινίδης

Η ανάρτηση του βίντεο εντάσσεται στο πλαίσιο της ανταλλαγής αρχειακού υλικού μεταξύ των Αρχείων του ΡΙΚ και της ΕΡΤ.

Δείτε περισσότερα εδώ:

 

www.ert.gr

Open post

Γιάννης Κοντός – 21 Ιανουαρίου 2015

Γιάννης Κοντός – 21 Ιανουαρίου 2015

Στις 21 Ιανουαρίου 2015 έφυγε από τη ζωή ο διακεκριμένος ποιητής Γιάννης Κοντός, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της «γενιάς του εβδομήντα» της νεοελληνικής ποίησης. Για την επέτειο των πέντε ετών από το θάνατο του σημαντικού ποιητή, πεζογράφου, μεταφραστή, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει ένα επεισόδιο (παραγωγής 2013) της σειράς ντοκιμαντέρ «Εποχές και Συγγραφείς» του Τάσου Ψαρρά, με θέμα τη ζωή και το έργο σημαντικών Ελλήνων λογοτεχνών, και την προσφορά τους στην πνευματική ζωή του τόπου.

 ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ

Νέο

Ο Γιάννης Κοντός γεννήθηκε στο Αίγιο το 1943, δημοσίευσε έργο του για πρώτη φορά το 1965, και το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1970. Για χρόνια υπήρξε συνεργάτης περιοδικών, των εκδόσεων «Κέδρος» και «Μεταίχμιο», αλλά και ραδιοφωνικός παραγωγός στην ΕΡΤ. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1998 και το 2009 με το Βραβείο Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ ο ίδιος ο ποιητής αυτοβιογραφείται, με αφετηρία της αφήγησής του τη γέννησή του στο Αίγιο, τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα μετά την Απελευθέρωση και την εγκατάστασή του στην Αθήνα-αρχικά στην περιοχή του Θησείου- και το 1961, οριστικά, στην περιοχή του Παπάγου. Αναφέρεται στα πρώτα του διαβάσματα σε παιδική ηλικία, μιλά για τα μαθητικά του χρόνια και τις πρώτες του λογοτεχνικές απόπειρες, για την αγάπη του για τα βιβλιοπωλεία. Κάνει αναφορά στις σπουδές του στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή και στην περίοδο των φοιτητικών χρόνων-με παράλληλη αναφορά στα μείζονα γεγονότα της περιόδου-στην περίοδο της Αποστασίας και των Ιουλιανών, αλλά και της Δικτατορίας.

Ιδιαίτερος λόγος γίνεται για το βιβλιοπωλείο «Ηνίοχος» που δημιούργησε ο Γιάννης Κοντός μαζί με τον ποιητή Θανάση Νιάρχο τον Δεκέμβριο του 1971 και λειτούργησε μέχρι το 1976, το οποίο υπήρξε στέκι διανοουμένων, καλλιτεχνών, αντιστασιακών κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας. Ακόμα, γίνεται αναφορά στην δραστηριοποίησή του στην Εταιρία Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων και τη γνωριμία του με διανοουμένους της εποχής, ενώ σταθμός στην εκπομπή αποτελεί και η πολύχρονη συνεργασία του με τις εκδόσεις «Κέδρος»-σαν σύμβουλός εκδόσεων από το 1977 και για 32 χρόνια, και στη συνέχεια με τις εκδόσεις «Μεταίχμιο».

Ο ίδιος ο Κοντός μιλά ακόμη, για τις συναντήσεις και τη σχέση του με τους ανθρώπους της Τέχνης, ειδικότερα κατά  την περίοδο της Μεταπολίτευσης, σχολιάζει την ένταξή του στην ποιητική «γενιά του ‘70», ενώ αναφέρεται και στη βοήθειά που έλαβε από την πρώτη μεταπολεμική γενιά των ομότεχνών του.

Παρουσιάζονται τα ποιητικά του έργα: «Περιμετρική» (1970), «Χρονόμετρο» (1972), «Τα απρόοπτα» (1975), «Οι φωτοτυπίες», «Στη διάλεκτο της ερήμου», «Τα οστά», «Ανωνύμου μοναχού», «Δωρεάν Σκοτάδι», «Στο γύρισμα της μέρας», «Ο αθλητής του τίποτα» , «Η υποτείνουσα της σελήνης», «Δευτερόλεπτα του φόβου», τα πεζά κείμενά του, καθώς και τα τρία παιδικά βιβλία που έχει συγγράψει, εικονογραφημένα από γνωστούς ζωγράφους.  Τέλος γίνεται αναφορά στην ραδιοφωνική του παρουσία στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (από το 1981 έως το 1989).

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής παρεμβαίνουν ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ο πεζογράφος Μένης Κουμανταρέας, ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος και ο ποιητής Θανάσης Νιάρχος, οι οποίοι μιλούν για το έργο του αλλά και τη σχέση τους με τον Κοντό. Προβάλλονται πλάνα αρχείου, καθώς και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ενώ η κάμερα της εκπομπής ακολουθεί τον ποιητή στις καθημερινές του διαδρομές.

Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς

Παραγωγή: 2013

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γιάννης Παππάς – 17 Ιανουαρίου 2005

Γιάννης Παππάς – 17 Ιανουαρίου 2005

Με αφορμή την επέτειο θανάτου ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες γλύπτες του β’ μισού του 20ου αι. του Γιάννη Παππά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 17 Ιανουαρίου 2005, το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ από τη σειρά «ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ» του Γιώργου Σγουράκη, που ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη και αποτελεί ένα πορτρέτο του γλύπτη και ακαδημαϊκού Γιάννη Παππά ο οποίος μιλάει για τη ζωή του και το πολυσήμαντο έργο του.

Μικρασιατικής καταγωγής, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1913, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι όπου έμεινε μέχρι το 1939, οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Τα χρόνια της Κατοχής εργάστηκε στο εργαστήριό του στην αθηναϊκή συνοικία Ζωγράφου. Το 1944 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε ένα χρόνο στην Αλεξάνδρεια, όπου έμεινε μέχρι το 1952, συνεχίζοντας να δουλεύει και μελετώντας παράλληλα τα μνημεία της αιγυπτιακής τέχνης. Το 1953 εκλέχτηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και διετέλεσε διευθυντής της επί δέκα χρόνια.

Α’ Μέρος

(video)

Στο πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ ο Γιάννης Παππάς αναφέρεται σε βιογραφικά του στοιχεία και μιλάει για την τέχνη του. Αναφέρεται στα χρόνια των σπουδών του και στις νεανικές του αναζητήσεις που τον ώθησαν να ασχοληθεί με το σχέδιο και την γλυπτική. Δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στο σχέδιο επέμεινε στην αδιάκοπη άσκησή του, θεωρώντας το θεμελιακό στοιχείο για την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη και την αναγνώριση της προσωπικής του ταυτότητας.
Μιλάει για τη μελέτη του αρχαιοελληνικού και αιγυπτιακού σχεδίου στην οποία επιδόθηκε κατά την παραμονή του στην Αλεξάνδρεια. Από το 1935 άρχισε να φιλοτεχνεί τις προτομές μεγάλων καλλιτεχνών αλλά και προσωπικοτήτων της πολιτικής ζωής του τόπου. Κάνει λόγο επίσης, για τη διδασκαλία της γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών, για το σημαντικό του έργο και την προσφορά του στους σπουδαστές, με την εισαγωγή της τεχνικής της γυψοτεχνίας και την επαναφορά της τέχνης της χαλκοχυτικής.
Κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ, ο φακός της κάμερας περιηγείται στο εργαστήριο του Γιάννη Παππά, στη συνοικία Ζωγράφου, όπου ο ίδιος ο καλλιτέχνης μας αποκαλύπτει τον κόσμο της γλυπτικής του, φωτίζοντας το προσωπικό μορφοπλαστικό του ιδίωμα και τους προβληματισμούς της συνολικής καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Από το 1935 ως το 1938 είχε φιλοτεχνήσει, μεταξύ άλλων, άγαλμα του γλύπτη Χρήστου Καπράλου και άγαλμα του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη. Πλήθος γλυπτών του κοσμούν δημόσια μέγαρα και υπαίθριους χώρους, καθώς στη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων ανέλαβε παραγγελίες έργων για τοποθέτηση σε δημόσιους χώρους, κυρίως ανδριάντες και προτομές. Στο εργαστήριό τους, ο σπουδαίος γλύπτης μας εισάγει στη διαδικασία της μακράς προετοιμασίας του καλλιτέχνη προκειμένου να πετύχει την απόδοση της προσωπικότητας του απεικονιζόμενου, σύμφωνα με την προσωπική του αντίληψη. Μέσα από την περίπτωση του ανδριάντα του στρατηγού Μακρυγιάννη (περιοχή Μακρυγιάννη) τον οποίο φιλοτέχνησε το 1989, μας εξοικειώνει με τα βήματα του γλύπτη από το στάδιο της ιδέας για ένα έργο, έως την τελική μελέτη πριν την ολοκλήρωσή του.

Στο ντοκιμαντέρ, περιλαμβάνεται σχολιασμός του Ιστορικού Τέχνης Χρύσανθου Χρήστου πάνω στο έργο του Γιάννη Παππά και τα χαρακτηριστικά του, καθώς και συνολική αποτίμηση της προσφοράς του στη νεότερη γενιά των γλυπτών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προβάλλονται αντιπροσωπευτικά δείγματα του έργου του.

Β΄ Μέρος

(video)

Το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ συνεχίζει με την παρουσίαση του γλυπτικού έργου του Γιάννη Παππά με έμφαση στα ολόσωμα γλυπτά του και τους ανδριάντες του. Παρακολουθούμε πλάνα καθώς ο ίδιος εργάζεται για τον έφιππο ανδριάντα του Γεώργιου Καραϊσκάκη που τοποθετήθηκε στο Μαυρομάτι Καρδίτσας, τη γενέτειρά του. Ο σπουδαίος  γλύπτης καταθέτει την προσωπική του άποψη για τη θέση του γλυπτού στον δημόσιο χώρο. Το πιο γνωστό, ίσως, δημόσιο έργο του είναι ο ορειχάλκινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου που από το 1971 έχει τοποθετηθεί στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα.

Από τα γνωστότερα έργα που φιλοτέχνησε τη δεκαετία 1980-1990 είναι επίσης: ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων), ο έφιππος ανδριάντας του Γεωργίου Καραϊσκάκη, ο ανδριάντας του Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα (Μέτσοβο), ο ανδριάντας του στρατηγού Μακρυγιάννη (περιοχή Μακρυγιάννη),  το άγαλμα του Οδυσσέα Ελύτη (Πλατεία Δεξαμενής), ο ανδριάντας του Χαριλάου Τρικούπη (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων). Αποπεράτωσε ακόμη τον ανδριάντα του Αδαμαντίου Κοραή στη Χίο, και τον ανδριάντα του αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου του από Τραπεζούντος (Κομοτηνή).

Πολύχρονη υπήρξε η ενασχόληση του γλύπτη Γιάννη Παππά με το θέμα Ελευθέριος Βενιζέλος όπως μαρτυρούν οι σπουδές του, τα προπλάσματα και τα σχέδια των γλυπτών. Παρακολουθούμε στην ταινία στιγμιότυπα από τη φιλοτέχνηση του μαρμάρινου ανδριάντα του Ελευθερίου Βενιζέλου για τον χώρο της Βουλής των Ελλήνων και πλάνα από την μεταφορά και την τοποθέτηση του ανδριάντα του Ελευθέριου Βενιζέλου στον περίβολο της Βουλής.

Στο ντοκιμαντέρ, περιλαμβάνεται ανάλυση των έργων του Γιάννη Παππά από τον Ιστορικό Τέχνης Χρύσανθου Χρήστου. Σημαντικό είναι και το ζωγραφικό του έργο στο οποίο γίνεται επίσης αναφορά. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προβάλλονται αντιπροσωπευτικά δείγματα από το έργο του καταξιωμένου γλύπτη καθώς και πλάνα κατά τη διάρκεια της δουλειάς του στο εργαστήριό του.

Τα επεισόδια προβλήθηκαν στις 14 και 21 Ιανουαρίου 1992.

Έτος παραγωγής: 1991

Σκηνοθεσία: Κώστας Στυλιάτης

Φωτογραφία: Στάθης Γκόβας

Παραγωγός: Γιώργος Σγουράκης Copyright ΕΡΤ ΑΕ

Τα πρωτότυπα φιλμ συντηρήθηκαν, ψηφιοποιήθηκαν και αποκαταστάθηκαν στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γιάννης Παππάς – 18 Ιανουαρίου 2005

Γιάννης Παππάς – 18 Ιανουαρίου 2005

Με αφορμή την επέτειο θανάτου ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες γλύπτες του β’ μισού του 20ου αι. του Γιάννη Παππά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ από τη σειρά «ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ» του Γιώργου Σγουράκη, που ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη και αποτελεί ένα πορτρέτο του γλύπτη και ακαδημαϊκού Γιάννη Παππά ο οποίος μιλάει για τη ζωή του και το πολυσήμαντο έργο του.

Μικρασιατικής καταγωγής, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1913, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι όπου έμεινε μέχρι το 1939, οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Τα χρόνια της Κατοχής εργάστηκε στο εργαστήριό του στην αθηναϊκή συνοικία Ζωγράφου. Το 1944 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε ένα χρόνο στην Αλεξάνδρεια, όπου έμεινε μέχρι το 1952, συνεχίζοντας να δουλεύει και μελετώντας παράλληλα τα μνημεία της αιγυπτιακής τέχνης. Το 1953 εκλέχτηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και διετέλεσε διευθυντής της επί δέκα χρόνια.

Α’ Μέρος

(video)

Στο πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ ο Γιάννης Παππάς αναφέρεται σε βιογραφικά του στοιχεία και μιλάει για την τέχνη του. Αναφέρεται στα χρόνια των σπουδών του και στις νεανικές του αναζητήσεις που τον ώθησαν να ασχοληθεί με το σχέδιο και την γλυπτική. Δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στο σχέδιο επέμεινε στην αδιάκοπη άσκησή του, θεωρώντας το θεμελιακό στοιχείο για την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη και την αναγνώριση της προσωπικής του ταυτότητας.
Μιλάει για τη μελέτη του αρχαιοελληνικού και αιγυπτιακού σχεδίου στην οποία επιδόθηκε κατά την παραμονή του στην Αλεξάνδρεια. Από το 1935 άρχισε να φιλοτεχνεί τις προτομές μεγάλων καλλιτεχνών αλλά και προσωπικοτήτων της πολιτικής ζωής του τόπου. Κάνει λόγο επίσης, για τη διδασκαλία της γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών, για το σημαντικό του έργο και την προσφορά του στους σπουδαστές, με την εισαγωγή της τεχνικής της γυψοτεχνίας και την επαναφορά της τέχνης της χαλκοχυτικής.
Κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ, ο φακός της κάμερας περιηγείται στο εργαστήριο του Γιάννη Παππά, στη συνοικία Ζωγράφου, όπου ο ίδιος ο καλλιτέχνης μας αποκαλύπτει τον κόσμο της γλυπτικής του, φωτίζοντας το προσωπικό μορφοπλαστικό του ιδίωμα και τους προβληματισμούς της συνολικής καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Από το 1935 ως το 1938 είχε φιλοτεχνήσει, μεταξύ άλλων, άγαλμα του γλύπτη Χρήστου Καπράλου και άγαλμα του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη. Πλήθος γλυπτών του κοσμούν δημόσια μέγαρα και υπαίθριους χώρους, καθώς στη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων ανέλαβε παραγγελίες έργων για τοποθέτηση σε δημόσιους χώρους, κυρίως ανδριάντες και προτομές. Στο εργαστήριό τους, ο σπουδαίος γλύπτης μας εισάγει στη διαδικασία της μακράς προετοιμασίας του καλλιτέχνη προκειμένου να πετύχει την απόδοση της προσωπικότητας του απεικονιζόμενου, σύμφωνα με την προσωπική του αντίληψη. Μέσα από την περίπτωση του ανδριάντα του στρατηγού Μακρυγιάννη (περιοχή Μακρυγιάννη) τον οποίο φιλοτέχνησε το 1989, μας εξοικειώνει με τα βήματα του γλύπτη από το στάδιο της ιδέας για ένα έργο, έως την τελική μελέτη πριν την ολοκλήρωσή του.

Στο ντοκιμαντέρ, περιλαμβάνεται σχολιασμός του Ιστορικού Τέχνης Χρύσανθου Χρήστου πάνω στο έργο του Γιάννη Παππά και τα χαρακτηριστικά του, καθώς και συνολική αποτίμηση της προσφοράς του στη νεότερη γενιά των γλυπτών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προβάλλονται αντιπροσωπευτικά δείγματα του έργου του.

 

Β΄ Μέρος

(video)

Το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ συνεχίζει με την παρουσίαση του γλυπτικού έργου του Γιάννη Παππά με έμφαση στα ολόσωμα γλυπτά του και τους ανδριάντες του. Παρακολουθούμε πλάνα καθώς ο ίδιος εργάζεται για τον έφιππο ανδριάντα του Γεώργιου Καραϊσκάκη που τοποθετήθηκε στο Μαυρομάτι Καρδίτσας, τη γενέτειρά του. Ο σπουδαίος  γλύπτης καταθέτει την προσωπική του άποψη για τη θέση του γλυπτού στον δημόσιο χώρο. Το πιο γνωστό, ίσως, δημόσιο έργο του είναι ο ορειχάλκινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου που από το 1971 έχει τοποθετηθεί στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα.

Από τα γνωστότερα έργα που φιλοτέχνησε τη δεκαετία 1980-1990 είναι επίσης: ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων), ο έφιππος ανδριάντας του Γεωργίου Καραϊσκάκη, ο ανδριάντας του Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα (Μέτσοβο), ο ανδριάντας του στρατηγού Μακρυγιάννη (περιοχή Μακρυγιάννη),  το άγαλμα του Οδυσσέα Ελύτη (Πλατεία Δεξαμενής), ο ανδριάντας του Χαριλάου Τρικούπη (στο χώρο της Βουλής των Ελλήνων). Αποπεράτωσε ακόμη τον ανδριάντα του Αδαμαντίου Κοραή στη Χίο, και τον ανδριάντα του αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου του από Τραπεζούντος (Κομοτηνή).

Πολύχρονη υπήρξε η ενασχόληση του γλύπτη Γιάννη Παππά με το θέμα Ελευθέριος Βενιζέλος όπως μαρτυρούν οι σπουδές του, τα προπλάσματα και τα σχέδια των γλυπτών. Παρακολουθούμε στην ταινία στιγμιότυπα από τη φιλοτέχνηση του μαρμάρινου ανδριάντα του Ελευθερίου Βενιζέλου για τον χώρο της Βουλής των Ελλήνων και πλάνα από την μεταφορά και την τοποθέτηση του ανδριάντα του Ελευθέριου Βενιζέλου στον περίβολο της Βουλής.

Στο ντοκιμαντέρ, περιλαμβάνεται ανάλυση των έργων του Γιάννη Παππά από τον Ιστορικό Τέχνης Χρύσανθου Χρήστου. Σημαντικό είναι και το ζωγραφικό του έργο στο οποίο γίνεται επίσης αναφορά. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προβάλλονται αντιπροσωπευτικά δείγματα από το έργο του καταξιωμένου γλύπτη καθώς και πλάνα κατά τη διάρκεια της δουλειάς του στο εργαστήριό του.

Τα επεισόδια προβλήθηκαν στις 14 και 21 Ιανουαρίου 1992.

Έτος παραγωγής: 1991

Σκηνοθεσία: Κώστας Στυλιάτης

Φωτογραφία: Στάθης Γκόβας

Παραγωγός: Γιώργος Σγουράκης Copyright ΕΡΤ ΑΕ

Τα πρωτότυπα φιλμ συντηρήθηκαν, ψηφιοποιήθηκαν και αποκαταστάθηκαν στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Ναγκίσα Οσίμα – 15 Ιανουαρίου 2013

Ναγκίσα Οσίμα – 15 Ιανουαρίου 2013

Στις 15 Ιανουαρίου συμπληρώνονται επτά χρόνια από το θάνατο του διακεκριμένου Ιάπωνα σκηνοθέτη, Ναγκίσα Οσίμα. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας τη μνήμη του παρουσιάζει από την εκπομπή «Συνεικόνες» μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Ναγκίσα Οσίμα στον Κώστα Κωβαίο, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1994.

Συνεικόνες

Συνέντευξη Ναγκίσα Οσίμα

(video)
Νέο

Ο Ναγκίσα Οσίμα μιλάει για τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, την απόφασή του να γυρίσει ανεξάρτητες παραγωγές, τη σχέση του με τις εταιρίες παραγωγής και τον κινηματογράφο των ανεξάρτητων δημιουργών. Αναφέρεται συγκεκριμένα στην ταινία του «Αγόρι» του 1969 ως την πρώτη του προσπάθεια για μια ανεξάρτητη παραγωγή με έναν πενιχρό προϋπολογισμό. Ο Οσίμα μιλάει για την ελληνική μυθολογία και τις αγαπημένες ταινίες του από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, σχολιάζει το ζήτημα της κυριαρχίας των αμερικάνικων παραγωγών στον κινηματογράφο και αντιπροτείνει την ενίσχυση των ανεξάρτητων δημιουργών, ενώ δείχνει εμπιστοσύνη στο μέλλον του κινηματογράφου απέναντι στην τηλεόραση, κυρίως διότι ο κινηματογράφος αποτελεί μια ολοκληρωμένη τέχνη η οποία διαπερνάει την τηλεόραση, κάτι που δεν ισχύει αντίστροφα σύμφωνα με τον Ιάπωνα σκηνοθέτη.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καψωμένος

Παραγωγή: 1995

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

www.ert.gr

Open post

Ναγκίσα Οσίμα

Ναγκίσα Οσίμα

Στις  15 Ιανουαρίου συμπληρώνονται επτά χρόνια από το θάνατο του διακεκριμένου Ιάπωνα σκηνοθέτη, Ναγκίσα Οσίμα. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας τη μνήμη του παρουσιάζει από την εκπομπή «Συνεικόνες» μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Ναγκίσα Οσίμα στον Κώστα Κωβαίο, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1994.

Συνεικόνες

Συνέντευξη Ναγκίσα Οσίμα

(video)
Νέο

Ο Ναγκίσα Οσίμα μιλάει για τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, την απόφασή του να γυρίσει ανεξάρτητες παραγωγές, τη σχέση του με τις εταιρίες παραγωγής και τον κινηματογράφο των ανεξάρτητων δημιουργών. Αναφέρεται συγκεκριμένα στην ταινία του «Αγόρι» του 1969 ως την πρώτη του προσπάθεια για μια ανεξάρτητη παραγωγή με έναν πενιχρό προϋπολογισμό. Ο Οσίμα μιλάει για την ελληνική μυθολογία και τις αγαπημένες ταινίες του από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, σχολιάζει το ζήτημα της κυριαρχίας των αμερικάνικων παραγωγών στον κινηματογράφο και αντιπροτείνει την ενίσχυση των ανεξάρτητων δημιουργών, ενώ δείχνει εμπιστοσύνη στο μέλλον του κινηματογράφου απέναντι στην τηλεόραση, κυρίως διότι ο κινηματογράφος αποτελεί μια ολοκληρωμένη τέχνη η οποία διαπερνάει την τηλεόραση, κάτι που δεν ισχύει αντίστροφα σύμφωνα με τον Ιάπωνα σκηνοθέτη.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καψωμένος

Παραγωγή: 1995

 

www.ert.gr

Open post

Γιάννης Τσαρούχης – 13 Ιανουαρίου 1910

Γιάννης Τσαρούχης – 13 Ιανουαρίου 1910

Στις  13 Ιανουαρίου συμπληρώνονται 110 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου και σκηνογράφου, Γιάννη Τσαρούχη. Για να τιμήσει αυτή την επέτειο το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το επεισόδιο της εκπομπής:

Αναζητώντας τη Χαμένη Εικόνα

Γιάννης Τσαρούχης

(video)
Νέο

Το επεισόδιο περιλαμβάνει σπάνιο αρχειακό υλικό, οπτικοακουστικό και ηχητικό με τον Γιάννη Τσαρούχη. Η εκπομπή ξεκινάει με πλάνα από το ατελιέ του Γιάννη Τσαρούχη, το 1987, όπου μαζί με τον σκηνογράφο Διονύση Φωτόπουλο ζωγραφίζει ένα πορτραίτο του Καρόλου Κουν. Παρεμβάλλεται συνέντευξη του Τσαρούχη στην  οποία περιγράφει την πρώτη του συνεργασία με τον Κάρολο Κουν για την παράσταση Ερωφίλη του Γεωργίου Χορτάτση το 1934 στο θέατρο Ολύμπια. Αντιστοίχως παρουσιάζεται απόσπασμα από συνέντευξη του Καρόλου Κουν ο οποίος με τη σειρά του περιγράφει αυτήν ακριβώς την πρώτη συνεργασία του με τον Γιάννη Τσαρούχη, την επίδραση που είχε ο τελευταίος στο έργο του και στις μετέπειτα παραστάσεις του με έργα του Αριστοφάνη και ιδιαιτέρως στους Όρνιθες. Παρεμβάλλονται φωτογραφίες από την θεατρική παράσταση του 1965, Πέρσες, καθώς και πλάνα από τις πρόβες της παράστασης. Ακολουθούν πλάνα από έκθεση σκηνογραφίας και κοστουμιών στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, την άνοιξη του 1987, όπου ο Τσαρούχης επιβλέπει το στήσιμο της έκθεσης λίγο πριν τα εγκαίνια. Παρουσιάζονται επίσης πλάνα από την αυλή του σπιτιού του Τσαρούχη το 1981, όπου ο ίδιος με περίπου δέκα παιδάκια παίζουν την Άϊντα, ενώ ταυτόχρονα ακούγεται ηχητικό ντοκουμέντο στο οποίο ο Τσαρούχης περιγράφει την  εντύπωση που του έκανε η ομώνυμη όπερα την πρώτη φορά που την παρακολούθησε. Η εκπομπή συνεχίζει με πλάνα από το ατελιέ του Τσαρούχη όπου μαζί με τον Διονύση Φωτόπουλο κατασκευάζουν μάσκες και παίζουν με αυτές. Στη συνέχεια της εκπομπής παρακολουθούμε πλάνα του Γιάννη Τσαρούχη να χορεύει ζεϊμπέκικο, καθώς και πλάνα από το διαγωνισμό παραδοσιακού χορού και τραγουδιού στο χωριό Λαγκάδια της Γορτυνίας το καλοκαίρι του 1978, όπου ο Τσαρούχης χορεύει τσάμικο και μιλάει για την ιερότητα του ελληνικού χορού. Ακολουθούν στιγμιότυπα από παιχνίδι του Τσαρούχη  με τον Φωτόπουλο, επιχρωματίζοντας φωτογραφίες και δημιουργώντας μικρά σκηνικά με ευτελή υλικά και χαρτοκοπτική. Η εκπομπή κλείνει με πλάνα του Τσαρούχη στο εξοχικό του έξω από το Παρίσι το 1980. Ακούγεται ηχητικό ντοκουμέντο όπου ο Τσαρούχης μιλάει για την ιδιαίτερη σημασία του Παρισιού ως πόλη της ερημιάς και όχι του φωτός, μιας πόλης που, σύμφωνα με τον Γιάννη Τσαρούχη, επιτρέπει στον καλλιτέχνη και στον φιλόσοφο να βρει τον εαυτό του.

Το επεισόδιο προβλήθηκε πρώτη φορά στις 13/6/1991

Παραγωγή-σκηνοθεσία: Cinetic

Έτος Παραγωγής: 1990

www.ert.gr

Open post

Αλμπέρτο Τζακομέττι – 11 Ιανουαρίου 1966

Αλμπέρτο Τζακομέττι – 11 Ιανουαρίου 1966

Ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες του 20ου αιώνα, ο Ελβετός Αλμπέρτο Τζακομέττι (Alberto Giacometti), αφήνει την τελευταία του πνοή στις 11 Ιανουαρίου 1966.

Γεννημένος στην Ελβετία το 1901 και από το 1922 εγκατεστημένος στο Παρίσι, ο Τζακομέττι στρέφεται αρχικά στον σουρρεαλισμό, επικεντρώνοντας στη συνέχεια το ενδιαφέρον του στο ανθρώπινο σώμα-με τις  χαρακτηριστικές επιμήκεις, αποστεωμένες γλυπτές φιγούρες του να γίνονται διάσημες.

Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας τη μνήμη του μεγάλου γλύπτη παρουσιάζει ένα απόσπασμα από την πολιτιστική εκπομπή «Τέχνη και Πολιτισμός» του 1990.

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ALBERTO GIACOMETTI,  ΓΛΥΠΤΑ- ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΕΣ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Νέο

Σύντομο αφιέρωμα στον σπουδαίο γλύπτη στο πλαίσιο της πολιτιστικής εκπομπής «Τέχνη και Πολιτισμός» με αφορμή την έκθεση που έλαβε χώρα στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα  το 1990. Η έκθεση οργανώθηκε από τα μορφωτικά τμήματα της ελβετικής και της γαλλικής πρεσβείας και παρουσιάστηκαν έξι γλυπτά έργα-πέντε της περιόδου 1955-1960 και ένα του 1928, 25 λιθογραφίες από την ενότητα «Το Παρίσι δίχως τέλος», καθώς και σπάνιο φωτογραφικό υλικό (περίπου 150 φωτογραφίες), ενώ απουσιάζουν-όπως επισημαίνεται- δείγματα της σουρρεαλιστικής περιόδου, αλλά και τα-πιο γνωστά- έργα της τελευταίας περιόδου του καλλιτέχνη. Τα έργα της έκθεσης προέρχονται από το ίδρυμα Τζακομέττι, το ίδρυμα Maeght και το Μουσείο Teriade. Στην εκπομπή μιλάει ο Α’ Σύμβουλος της Ελβετικής πρεσβείας Ροδόλφος Ίμχοφ. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η οποία επικεντρώνεται τη διοργάνωση της έκθεσης στην Αθήνα, επισημαίνεται η απουσία έργων σε λάδι καθώς και οι δυσκολίες που υπήρχαν για την μεταφορά και παρουσίαση των έργων αυτών στην Αθήνα. Τέλος, γίνεται αναφορά στην τελευταία μεγάλη έκθεση του Τζακομέττι που έλαβε χώρα στην Ελβετία το 1986.

Δημοσιογραφική επιμέλεια:

Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν

Σκηνοθεσία:

Μιχάλης Λυκούδης

Υπεύθυνος εκπομπής:

Σπύρος Κατσίμης

Παραγωγός:

Σταύρος Στρατηγάκος

Παραγωγή:

1990

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Ιωάννης Βαρβάκης – 10 Ιανουαρίου 1825

Ιωάννης Βαρβάκης – 10 Ιανουαρίου 1825

Στις 10 Ιανουαρίου 1825 απεβίωσε ο Ιωάννης Βαρβάκης (γεν. περ.1750), έμπορος και μεγάλος εθνικός ευεργέτης από τα Ψαρά που από πειρατής στο Αιγαίο κατέληξε ζάμπλουτος εξαγωγέας χαβιαριού στη Ρωσία. Με τα χρήματα που απέκτησε ευεργέτησε τόσο τη Ρωσία όσο και την πατρίδα του, αφήνοντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του στο ελληνικό κράτος για τη δημιουργία κοινωφελών έργων, όπως η Βαρβάκειος Σχολή και η Βαρβάκειος Αγορά της Αθήνας. Προσέφερε επίσης πολλά στον απελευθερωτικό αγώνα πριν και κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.

Με αφορμή τα 195 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου ευεργέτη, δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ το ντοκιμαντέρ του Γιάννη Σμαραγδή, ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΡΒΑΚΗ, παραγωγής του 2009, που ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη. Το ντοκιμαντέρ, αποτέλεσε τη βάση για την ταινία του Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» και μας ταξιδεύει στους τόπους όπου έζησε και έδρασε ο Ιωάννης Βαρβάκης (Ιβάν Αντρέεβιτς Βαρβάτσι), στην Ελλάδα και στη Ρωσία, καταγράφοντας τα στάδια της πορείας του ταυτόχρονα με τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του. Ψαριανός πειρατής αρχικά στα όρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ιω. Βαρβάκης μεταβαίνει στη Ρωσία και κερδίζοντας την εύνοια της τσαρίνας Αικατερίνης Β΄της Μεγάλης, αναπτύσσει επιχειρηματική δραστηριότητα που τον κατατάσσει στους πλουσιότερους της εποχής του και στους ισχυρότερους στην Ευρώπη. Παρακολουθούμε την κοινωνική και φιλανθρωπική του δράση στις κοινότητες της Ρωσίας αλλά και την προσφορά του στη μόρφωση των Ελλήνων και τη στήριξη του εθνοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821. Ταυτόχρονα εξετάζονται θέματα της ελληνικής αστικής τάξης της διασποράς πριν την Ελληνική Επανάσταση τα οποία αναλύουν πανεπιστημιακοί καθηγητές, όπως ο Γιώργος Κοντογιώργης και ο Θάνος Βερέμης.

Α΄Μέρος
(video1)

Στο Α μέρος παρακολουθούμε τη δράση του Ιω. Βαρβάκη κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου και των Ορλωφικών (1770-1774), την αρχή της εμπορικής του δραστηριότητας στη Μαύρη Θάλασσα μετά τη συνθήκη ειρήνης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, τη φυλάκισή του στην Κωνσταντινούπολη και την απόδραση προς τη Ρωσία το 1775. Περιγράφεται η σχέση του με την αυτοκρατορική αυλή της Ρωσίας, η εγκατάστασή του στο Αστραχάν της Κασπίας Θάλασσας, καθώς και η πρωτοπόρα ενασχόλησή του με την παραγωγή και διακίνηση χαβιαριού, τοπικό προϊόν άγνωστο μέχρι τότε. Σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην ανάπτυξη της περιοχής, όπου έχτισε την επιχειρηματική του αυτοκρατορία, διαθέτοντας μεγάλα ποσά για κοινωφελή έργα στο Αστραχάν και στο Ταγκανρόγκ. Μνημειώδες έργο του η περιώνυμη Βαρβάκειος Διώρυγα του Αστραχάν. Κάτοικοι των Ψαρών, επίσης, μιλούν για την κοινωφελή δράση του Βαρβάκη και Γάλλοι απόγονοί του αναφέρονται στο γενεαλογικό του δέντρο. Ο φακός της εκπομπής περιηγείται, τέλος, στους δρόμους του Αστραχάν της Κασπίας θάλασσας και ο καθηγητής και ιστορικός Αλεξάντερ Σεργκεγιεβιτς Μάρκοφ μας ξεναγεί στην πόλη στα ίχνη του Ιωάννη Βαρβάκη.

Β΄Μέρος
(video2)

Στο Β μέρος, ο φακός μας ξεναγεί στην πόλη του Ταγκανρόγκ της Μαύρης Θάλασσας όπου εγκαθίσταται ο Ιωάννης Βαρβάκης το 1915, και γίνεται αναφορά σε μια σειρά κοινωφελή του έργα εκκλησιαστικής και εκπαιδευτικής υποδομής. Η εκπομπή συναντά απόγονο του Βαρβάκη που ζει στη Ρωσία και φωτίζει πλευρές του προσωπικού και οικογενειακού βίου του. Εξετάζονται επίσης, οι επαφές του Ιωάννη Βαρβάκη με σημαίνουσες προσωπικότητες της εποχής του όπως, τον Ιωάννη Καποδίστρια και τον Αδαμάντιο Κοραή την περίοδο της διάδοσης των ιδεών του Διαφωτισμού, η σχέση του με την εμπορική αστική τάξη αλλά και η ενεργός συμμετοχή του στην προετοιμασία του Αγώνα του 1821. Παρακολουθούμε κατόπιν τη δράση του κατά την επιστροφή του στην εξεγερμένη Ελλάδα την περίοδο της εμφύλιας διαμάχης το 1824, μέχρι το θάνατό του στη Ζάκυνθο στα χέρια του Διονύσιου Σολωμού το 1825. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής μιλούν επίσης ο καθηγητής Αλεξάντερ Σεργκέγιεβιτς Μάρκοφ και η υποδιευθύντρια του Ιστορικού και Εθνογραφικού Μουσείου Ταγκανρόγκ Γκαλίνα Αλεξάντροβα Κρουπνίτσκαγια.

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γιορτή των Θεοφανείων – 6 Ιανουαρίου

Γιορτή των Θεοφανείων – 6 Ιανουαρίου

Η ημέρα των Αγίων Φώτων εκτός από τον αγιασμό των υδάτων σχετίζεται με έθιμα μεταμφιέσεων που αναβιώνουν κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, όπου κάτοικοι για να «ξορκίσουν» το κακό, βάφουν τα πρόσωπά τους, φορούν προβιές και χάλκινα κουδούνια, εκδηλώσεις που ανάγουν την καταγωγή τους στα διονυσιακά έθιμα της αρχαιότητας.

Δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ την εκπομπή για τα έθιμα των Θεοφανείων στη Βόρεια Ελλάδα:

ΜΟΥΣΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

(video)

Σειρά μουσικών εκπομπών με παρουσιάστρια τη Δόμνα Σαμίου, που προβλήθηκαν στην ΕΡΤ το 1976 – 1977. Κάθε επεισόδιο είναι αφιερωμένο στη μουσική και χορευτική παράδοση κάποιας διαφορετικής περιοχής της Ελλάδας. Θέμα αυτού του επεισοδίου, το έθιμο των αποκριάτικων μεταμφιέσεων του δωδεκαήμερου, στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας.

Η Δόμνα Σαμίου αναφέρεται λεπτομερώς στο συγκεκριμένο έθιμο με τις διάφορες παραλλαγές του και μας το παρουσιάζει σε τέσσερα διαφορετικά χωριά: τη Νικήσιανη Καβάλας, το Μοναστηράκι Δράμας, τον Ξηροπόταμο Δράμας και την Καλή Βρύση Δράμας. Μιλάει για την καταγωγή του εθίμου, για τις ενδυμασίες των μασκαρεμένων και τα υλικά από τα οποία τις φτιάχνουν, όπως προβιές και μουτσούνες ζώων, που τους προσδίδουν τραγόμορφη όψη. Το έθιμο, γνωστό με διαφορετικές ονομασίες: «Ρουγκατσάρια», «Καπιταναραίοι», «Αράπηδες», ή «Μπαμπούγεροι», συναντιέται κυρίως στον Βορειοελλαδικό χώρο. Οι ρίζες του ανάγονται στα αρχαία Ανθεστήρια και στις γιορτές του Διόνυσου, που γίνονταν για την καινούρια καρποφορία της γης και συνδέονταν με τον θάνατο και την ανάσταση του Διόνυσου, τον θάνατο των κακών πνευμάτων και την αναγέννηση της φύσης. Αντίστοιχα ο θάνατος και η ανάσταση του Αράπη συμβολίζει τον θάνατο της φύσης τον χειμώνα και τον θρίαμβο της νέας φύσης την άνοιξη.

Παρακολουθούμε πλάνα από τα λαϊκά δρώμενα των καρναβαλιών την ημέρα εορτασμού των Φώτων και την ημέρα του Αϊ Γιάννη (6 και 7 Ιανουαρίου). Ο φακός της κάμερας καταγράφει στιγμιότυπα από το ντύσιμο και τον χορό των μεταμφιεσμένων, των Αράπηδων ή Μπαμπούγερων σε άλλες περιοχές, με τη συνοδεία από παραδοσιακά μουσικά όργανα, ζουρνάδες και νταούλια. Η παλιά παράδοση ήθελε τις ομάδες μεταμφιεσμένων να γυρνούν στις γειτονιές και να μπαίνουν στα σπίτια, να τραγουδούν και να πειράζουν τον κόσμο. Το επεισόδιο τελειώνει με την αναβίωση του εθίμου στην Καλή Βρύση της Δράμας, όπου διαρκεί τρεις ολόκληρες ημέρες και στις τελετές περιλαμβάνεται μίμηση παρωδίας γάμου, συμβολίζοντας τη γονιμοποίηση της γης, που καταλήγει σε γλέντι και χορό.

Στη διάρκεια της εκπομπής ακούγονται τα δημοτικά τραγούδια «Μια γαλάζια περιστέρα» που τραγουδά ο Βαγγέλης Δασκαλούδης και το αργό καθιστικό μακεδονίτικο τραγούδι «Όντα ’μαν νιος κι ελεύθερος», από τους Βασίλη Μπαντή και Βαγγέλη Δασκαλούδη. Στο χωριό Νικήσιανη Καβάλας γιαγιά τραγουδά το «Τρεις μαυρομάτες» και αφηγείται την αστεία ιστορία του «Νίκου του Περπατάμενου».

Έτος παραγωγής: 1977

Σκηνοθεσία: Φώτος Λαμπρινός

Φωτογραφία: Συράκος Δανάλης

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 40 41 42
Scroll to top