Open post

Κώστας Γεωργάκης «Για την Ελλάδα και τη Δημοκρατία», 19 Σεπτεμβρίου 1970

Κώστας Γεωργάκης «Για την Ελλάδα και τη Δημοκρατία», 19 Σεπτεμβρίου 1970

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τη 19η Σεπτεμβρίου 1970, όταν ο Κώστας Γεωργάκης αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα της Ιταλίας, όπου σπούδαζε, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το δικτατορικό καθεστώς στην Ελλάδα. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Ρεπόρτερς» του ΕΙΡΤ και στο δημοσιογράφο Δημήτρη Λυμπερόπουλο ο πατέρας του Σπυρίδων Γεωργάκης, τέσσερα χρόνια μετά το γεγονός.

ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ
(video)
Νέο

Πρόκειται για ένα μοναδικό τηλεοπτικό ντοκουμέντο, που προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 8 Οκτωβρίου 1974. Ο πατέρας του Κερκυραίου φοιτητή  Κώστα Γεωργάκη μιλά στον Δημήτρη Λυμπερόπουλο για την ηρωική πράξη του γιου του, που είχε στόχο να αφυπνίσει τη διεθνή κοινή γνώμη για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.

Ο Σπυρίδων Γεωργάκης μιλά για τα παιδικά χρόνια του γιου του, για την αγάπη που είχε στα γράμματα, ενώ θυμάται και την πρώτη συζήτηση τους για την ολιγαρχία και την ελευθερία, όταν ήταν μόλις 12 ετών. «Σε ηλικία 15 ετών είχε διαβάσει τους περισσότερους Γάλλους και Ρώσους κλασικούς, όπως και σχεδόν όλους τους Έλληνες λογοτέχνες», τονίζει. Παράλληλα μαζί με τους συμμαθητές του εξέδιδαν την εφημερίδα «Λογοτεχνικοί ορίζοντες».

Θυμάται επίσης την αντίδραση του όταν έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, που έφτιαξε κρυφά μια σφραγίδα και τύπωσε προκηρύξεις, με τις οποίες γέμισε την νύχτα την πόλη. Όταν το ανακάλυψε ο πατέρας του, και θέλοντας να τον προστατέψει, τον έστειλε στην Ιταλία για σπουδές. Εκεί οργανώθηκε σε μια αντιδικτατορική οργάνωση, στην οποία ήταν υπεύθυνος Τύπου. Στη συνέχεια ο Σπυρίδων Γεωργάκης μιλά για την απόφαση του γιου του να αυτοπυρποληθεί ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη χούντα στην Ελλάδα. «Σκοπός του ήταν να διαμαρτυρηθεί στον ελεύθερο κόσμο για την επικρατούσα κατάσταση στην Ελλάδα. Διότι έβλεπε ότι διαρκούσε η δικτατορία και οι νέοι έξω φοιτητές πιέζονταν, παρακολουθούνταν», τονίζει. Περιγράφει επίσης τα όσα διαδραματίστηκαν τα ξημερώματα της 19ης Σεπτεμβρίου 1970 στην πλατεία Ματεότι της Γένοβα: «Εκείνο το πρωί στην πλατεία Ματεότι ήταν τέσσερις οδοκαθαριστές οι οποίοι έτρεξαν να σβήσουν τη φωτιά, αλλά δεν τους άφησε, τους έσπρωξε με δύναμη. “Αφήστε με να πεθάνω για τη μεγάλη μου Ελλάδα! Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα. Όλοι οι Ιταλοί πρέπει να φωνάξετε ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα, κάτω οι τύραννοι!”, τους είπε». Ακόμη και στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί κατέβαλλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τον σώσουν, κάποιες στιγμές που συνερχόταν φώναζε «Ζήτω η Δημοκρατία, έξω οι τύραννοι. Στη χώρα που γεννήθηκε το φως είναι σκοτάδι!»

Τέλος, αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά το θάνατο του, αφού αναγκάστηκε να κάνει την κηδεία του στην Ιταλία, χωρίς όμως να τον θάψουν, ενώ τέσσερις μήνες μετά μετέφερε κρυφά τη σορό του στην Ελλάδα και στην τελετή συμμετείχε μόνο η οικογένεια του. Στην εκπομπή διαβάζεται επίσης το γράμμα που άφησε στον πατέρα του ο Κώστας Γεωργάκης, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η γη μας που γέννησε ελευθερία θα εξουδετερώσει την τυραννία».
Ημερομηνία πρώτης προβολής: 8 Οκτωβρίου 1974

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Τζίμι Χέντριξ – 18 Σεπτεμβρίου 1970

Τζίμι Χέντριξ – 18 Σεπτεμβρίου 1970

Ο Johnny Allen Hendrix γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1942 στην Ουάσιγκτον του Σιάτλ και έμεινε παγκοσμίως γνωστός ως Τζίμι Χέντριξ (Jimi Hendrix), τραγουδιστής, συνθέτης και ένας από τους πλέον επιδραστικούς κιθαρίστες  του 20ου αιώνα, χαρακτηρίστηκε από το Rock and Roll Hall of Fame ως ο μεγαλύτερος δεξιοτέχνης της κιθάρας στην ιστορία της ροκ μουσικής. Ξεκινάει να παίζει μουσική το 1961, αλλά όταν το 1966 δημιουργεί το συγκρότημα “The Jimi Hendrix Experience” ξεκινάει μια εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία από το Λονδίνο όταν μέσα σε λίγους μήνες τραγούδια του όπως το “Hey Joe”, “Purple Haze” και «The wind cries Mary”  κατακτούν το UK Top Ten. Πολύ γρήγορα καθιερώνεται και στις ΗΠΑ, ειδικά μετά την εμφάνισή του στο θρυλικό φεστιβάλ Monterey Pop Festival 1967. To 1968 o τρίτος του δίσκος “Electric Ladyland” θα κατακτήσει την κορυφή στα αμερικάνικα charts.  Συνολικά κυκλοφόρησε τέσσερις δίσκους, τρεις εξ αυτών με το συγκρότημα “The Jimi Hendrix Experience”: “Are You Experienced” (1967), “Axis: Bold As Love”, 1967 και “Electric Ladyland” (1968), ο τέταρτος και τελευταίος δίσκος με τίτλο “Band of Gypsys” κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1970  και ήταν η ηχογράφηση ενός ζωντανού άλμπουμ της νέας μπάντας  του Χέντριξ (Band of Gypsys) από τις συναυλίες που δόθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1969 και 1 Ιανουαρίου 1970 στο «Fillmore East» στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Οι ζωντανές εμφανίσεις του αποτελούν αντικείμενο συζήτησης μέχρι και σήμερα με κορυφαίες τις συναυλίες στο Woodstock και στο Monterey.  Μετά το θάνατό του κυκλοφόρησαν δεκάδες άλμπουμ με υλικό από διάφορες ζωντανές εμφανίσεις του, καθώς και από ανέκδοτες ηχογραφήσεις και sessions με σημαντικούς μουσικούς. Βρέθηκε νεκρός στο ξενοδοχείο “Samarkand” στο Λονδίνο στις 18 Σεπτεμβρίου 1970 από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών. Ήταν 27 ετών.  Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο 50 ετών από το θάνατο του σπουδαίου κιθαρίστα και μουσικού, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το κεντρικό θέμα από την εκπομπή της 18ης Σεπτεμβρίου 2017:

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΤΖΙΜΙ ΧΕΝΤΡΙΞ

(video)

Η εκπομπή του Πάνου Παπαδόπουλου «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ» αφιερωμένη στον Τζίμι Χέντριξ παρουσιάζει βιογραφικά στοιχεία του μουσικού, αναφέρεται στη μουσική του καριέρα και στις πολιτικές του θέσεις αναφορικά με τον πόλεμο του Βιετνάμ, τον αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ, το ρατσισμό,  τους Μαύρους Πάνθηρες, αλλά και στη σχέση του με τα κυρίαρχα ΜΜΕ στις ΗΠΑ με αφορμή την εκκεντρική ή ακόμα και ακραία σκηνική του παρουσία. Η εκπομπή αναφέρεται επίσης στη μελαγχολική και μοναχική φύση του χαρακτήρα του και εξηγεί τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε η τραυματική παιδική ηλικία στην εξέλιξή του. Κυρίως όμως  μιλάει για το μοναδικό ταλέντο, την ιδιαίτερη φωνή, τους στίχους, την απίστευτη δεξιοτεχνία του με την κιθάρα και τη μεγαλειώδη καλλιτεχνική πορεία που διέγραψε μέσα σε μόλις 4 χρόνια από το 1966 μέχρι το 1970.

Στο αφιέρωμα περιλαμβάνονται επίσης αποσπάσματα από τις εμφανίσεις του Jimi Hendrix στις συναυλίες Monterey Pop Festival (1967) και το τραγούδι Hey Joe”, Miami Pop Festival (Μάιος 1968) και το τραγούδι Foxy Lady”, απόσπασμα από λήψεις κατά τη διάρκεια ηχογράφησης με ακουστική κιθάρα 12 χορδών σε στούντιο στο Λονδίνο και συγκεκριμένα το τραγούδι «Hear My Train A Comin” από το ντοκιμαντέρ Experience” (1968) σε σκηνοθεσία του Peter Neal.

Σκηνοθεσία: Πάνος Παπαδόπουλος

Έρευνα αρχείου – τεκμηρίωση: Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, Κώστας Παπαδόπουλος

Έτος παραγωγής: 2017

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Μαρία Κάλλας – 16 Σεπτεμβρίου 1977

Μαρία Κάλλας – 16 Σεπτεμβρίου 1977

Στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 η ντίβα της όπερας Μαρία Κάλλας αφήνει την τελευταία της πνοή στο Παρίσι. Τιμώντας την επέτειο θανάτου το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την ταινία επικαίρων του 1979, που παρουσιάζει τη μεταφορά της τέφρας της Μαρίας Κάλλας στην Ελλάδα.

Ταινία επικαίρων της 3ης Ιουνίου 1979 που περιγράφει τη μεταφορά της τέφρας της Μαρίας Κάλλας από το Παρίσι στην Ελλάδα και το διασκορπισμό της στο Σαρωνικό Κόλπο.

H πιανίστα Βάσω Δεβετζή αποβιβάζεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού μεταφέροντας από το Παρίσι τη λήκυθο που περιέχει την τέφρα της Μαρίας Κάλλας. Τη λήκυθο παραλαμβάνει στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ο Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών Δημήτριος Νιάνιας, περιστοιχιζόμενος από τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα και άλλους επισήμους. Στη συνέχεια, ο Δ. Νιάνιας μεταφέρει τη λήκυθο, σκεπασμένη με την ελληνική σημαία, στην πυραυλάκατο του Πολεμικού Ναυτικού «Υποπλοίαρχος Τρουπάκης», ενώ άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού (μεταξύ αυτών και ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Σπυρίδων Κονοφάος) αποδίδουν τιμές. Η πυραυλάκατος οδεύει προς τα ανοιχτά του Σαρωνικού κόλπου, όπου ο Δ. Νιάνιας, εκπληρώνοντας την ύστατη επιθυμία της Μ. Κάλλας, σκορπά την τέφρα της στη θάλασσα, ενώ οι υπόλοιποι παριστάμενοι, μεταξύ των οποίων διακρίνονται ο Ευ. Αβέρωφ-Τοσίτσας και η Β. Δεβετζή, καθώς και ο ηθοποιός Αλέξης Μινωτής, ρίχνουν τριαντάφυλλα στη θάλασσα. Προβάλλονται εμβόλιμα πλάνα από την έκθεση προσωπικών αντικειμένων και ενθυμημάτων της Μ. Κάλλας, η οποία είχε πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες νωρίτερα στο Μουσείο Carnavalet του Παρισιού.

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

www.ert.gr

Open post

Μ. Καραγάτσης – 14 Σεπτεμβρίου 1960

Μ. Καραγάτσης – 14 Σεπτεμβρίου 1960

Συμπληρώνονται φέτος 60 χρόνια από τον θάνατο του πολυδιαβασμένου πεζογράφου Μ. Καραγάτση, που μέσα από το έργο του ζωντάνεψε την εποχή του Μεσοπολέμου. Είχε επιλέξει να υπογράφει με ένα κεφαλαίο Μ μπροστά από το επίθετό του, όταν στα φοιτητικά του χρόνια βαφτίστηκε «Μίτια» από την παρέα των σπουδαστών της Νομικής. Ως συγγραφέας, ο Δημήτρης Ροδόπουλος διάλεξε ο ίδιος το επώνυμό του «Καραγάτσης», λογοτεχνικό ψευδώνυμο προερχόμενο από τις φτελιές -τα καραγάτσια- της Ραψάνης, χωριού της Θεσσαλίας όπου γεννήθηκε.

Το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ:

ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ

(video)

Σειρά ντοκιμαντέρ του Τάσου Ψαρρά με θέμα τη ζωή και το έργο Ελλήνων λογοτεχνών και ποιητών. Θέμα του συγκεκριμένου επεισοδίου είναι η ζωή και το έργο του συγγραφέα της γενιάς του ’30 Μ. Καραγάτση (Δημήτρη Ροδόπουλου) (γεν.1908-θαν.1960).

Παρατίθενται βιογραφικά στοιχεία του λογοτέχνη, πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή του και τη ζωή των προγόνων του, τους τόπους όπου έζησε και τον επηρέασαν, καθώς και την προέλευση του ονόματός του. Παρουσιάζονται τα λογοτεχνικά του έργα με έμφαση στους ήρωες και την πλοκή τους, με αφετηρία το διήγημα «Η κυρία Νίτσα» που αποτελεί την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1927, και σταθμούς τα μυθιστορήματα «Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν» (1933), «Γιούγκερμαν» (1938), «Η Μεγάλη Χίμαιρα» (1953), η συγγραφή του οποίου είχε ξεκινήσει από μια νουβέλα το 1936.

Παράλληλα οι συγγραφείς Κώστας Μουρσελάς, Βαγγέλης Γκούφας, ο καθηγητής και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος και η Μαρίνα Καραγάτση, κόρη του πεζογράφου, σχολιάζουν την προσωπική του γραφή, τα μοτίβα του έργου του και τα στοιχεία που συνιστούν την σπουδαιότητά του. Σκιαγραφούνται, επίσης, στοιχεία της προσωπικότητάς του και της ιδιωτικής του ζωής. Γίνεται ακόμη αναφορά στο ιστορικό μυθιστόρημα του Καραγάτση «Ο Κοτζάμπασης του Καστρόπυργου» και στη σχέση του πεζογράφου με την Ιστορία. Η κόρη του διαβάζει, επίσης, από το αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα «Ο μεγάλος ύπνος» (1946), το οποίο έγραψε μετά τον θάνατο της μητέρας του.

Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται μεταξύ άλλων στην επαγγελματική ιδιότητα του Μ. Καραγάτση ως διαφημιστή στην διαφημιστική εταιρεία ΑΔΕΛ (1952) και την ενασχόλησή του με την πολιτική και την υποψηφιότητά του με το Κόμμα των Προοδευτικών του Σπ. Μαρκεζίνη, το 1956 και το 1958.

Πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό συνοδεύει τις αφηγήσεις ενώ προβάλλεται στιγμιότυπο από την δραματική επική κινηματογραφική ταινία «Καταδρομή στο Αιγαίον», με ναυτικό θέμα εμπνευσμένο από τον πόλεμο, που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Μ. Καραγάτσης. Στην εκπομπή περιέχονται επίσης, αποσπάσματα ηχητικού ντοκουμέντου ραδιοφωνικής συνέντευξης του Μ. Καραγάτση και αναγνώσεις από τα έργα του.

Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς

Έτος παραγωγής: 2001-2002

Δείτε επίσης τις τηλεοπτικές διασκευές των λογοτεχνικών έργων του Μ. Καραγάτση «Το Μπουρίνι» (1987) και «Γιούγκερμαν» (1976) εδώ:

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

www.ert.gr

Open post

Κλόντ Σαμπρόλ – 12 Σεπτεμβρίου 2010

Κλόντ Σαμπρόλ – 12 Σεπτεμβρίου 2010

Ο σπουδαίος Γάλλος σκηνοθέτης Κλοντ Σαμπρόλ, πρωτεργάτης του κινηματογραφικού κινήματος της Νουβελ Βαγκ (Novell Vague) τη δεκαετία του 1960  (μαζί με τους Φρ.Τρυφώ, Ζαν-Λου Γκονταρ, Ερικ Ρομέρ και Ζακ Ριβετ), έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2010. Για τα δέκα χρόνια από τον θάνατό του, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει ένα απόσπασμα από την πολιτιστική εκπομπή «Συνεικόνες», το οποίο περιλαμβάνει την αποκλειστική συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Κώστα Κωβαίο.

ΣΥΝΕΙΚΟΝΕΣ

Απόσπασμα από την πολιτιστική εκπομπή «Συνεικόνες», παραγωγής 2001, η οποία περιλαμβάνει ένα αφιέρωμα στον διάσημο και πολυβραβευμένο Γάλλο σκηνοθέτη Κλοντ Σαμπρόλ (Claude Chabrol). Περιλαμβάνεται στην εκπομπή η αποκλειστική συνέντευξη του Γάλλου σκηνοθέτη στον δημοσιογράφο Κώστα Κωβαίο, στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1997, στο οποίο παρουσιάζεται ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του.

Ο Γάλλος σκηνοθέτης συζητά με τον Κώστα Κωβαίο για την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960, όπως τη γνώρισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του «Ο δρόμος της Κορίνθου» (1968) στην Αθήνα και το Σούνιο. Σχολιάζει τη ρετροσπεκτίβα που πραγματοποιείται στο έργο του στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, και μιλά για τα πράγματα που τον απασχολούν να δείξει με τις ταινίες του. Υπογραμμίζει πως ο άνθρωπος μετέχει τόσο «στην κτηνωδία όσο και στην ομορφιά», πως οι ταινίες του κινούνται μεταξύ των δύο, εκφράζοντας, ωστόσο, την προτίμησή του στα πιο «ελαφριά πράγματα»-παρά στα σοβαρά και δηλώνει πως επιθυμεί να διασκεδάσει τον κόσμο. Αναφέρεται στις έννοιες της βλακείας και της ηλιθιότητας. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα, σχολιάζει την επανεμφάνιση της άκρας δεξιάς, τα ζητήματα της βίας και των ναρκωτικών, κάνοντας αναφορά στην ωραιοποίηση της βίας από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο-ιδιαίτερα τον αμερικανικό- όπου η βία παρουσιάζεται με αργή κίνηση. Τέλος, ο Γάλλος ακηνοθέτης μιλά για τη σχέση του ευρωπαϊκού κινηματογράφου με το Hollywood, για την τηλεόραση, και αναφέρεται σε δύο Έλληνες σκηνοθέτες που θεωρεί ιδιαίτερα πρωτότυπους και ενδιαφέροντες, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Αλέξη Δαμιανό.

Παρεμβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες του σκηνοθέτη: «Σε ζηλεύω» (1994), «Το πάθος που σκοτώνει», «Κύματα βίας» (1990), «Η τελετή» (1995).

Σκηνοθεσία: Πανδώρα Μουρίκη

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Βέρα Ζαβιτσιάνου – 11 Σεπτεμβρίου 2008

Βέρα Ζαβιτσιάνου – 11 Σεπτεμβρίου 2008

Μια από τις σπουδαιότερες πρωταγωνίστριες του θεάτρου που σημάδεψε την ελληνική σκηνή, η Βέρα Ζαβιτσιάνου, έφυγε από τη ζωή στις 11 Σεπτεμβρίου 2008. Στη διάρκεια της 50χρονης πορείας της εμφανίστηκε σε πολλούς ρόλους της κλασικής δραματουργίας, ξεκινώντας με το Θέατρο Τέχνης, όπου έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1954, και έπειτα, κατά την πολύχρονη συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο. Στο Ελεύθερο Θέατρο συνεργάστηκε με μεγάλους ηθοποιούς όπως ο Μάνος Κατράκης, ο Δημήτρης Χορν, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και ο Άγγελος Αντωνόπουλος. Ερμήνευσε επίσης θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο με τη χαρακτηριστική, γεμάτη θέρμη και μουσικότητα φωνή της. Είχε τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το Παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος και με το «Επαθλο Κοτοπούλη».

Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο θανάτου της ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ

ΒΕΡΑ ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΥ

(video)
Νέο

Σειρά εκπομπών λόγου που παρουσιάζει ο Γιώργος Βέλτσος με θέματα από το χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 3 Νοεμβρίου 1994. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο ο Γιώργος Βέλτσος συνομιλεί με τη σπουδαία ηθοποιό του θεάτρου Βέρα Ζαβιτσιάνου (γεν. 1927 – θαν. 2008), στο φουαγιέ του Εθνικού Θεάτρου, με αφορμή το ρόλο της στο μονόπρακτο της Λούλας Αναγνωστάκη «Ο Ουρανός Κατακόκκινος» (1997).

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής προβάλλεται το 20λεπτο μονόπρακτο, το οποίο αποτελούσε μέρος της παράστασης υπό τον γενικό τίτλο «Εμείς, οι άλλοι» και ανέβηκε στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου τη σεζόν 1998-1999, σε σκηνοθεσία του Βίκτορα Αρδίττη. Θέμα του, η ιστορία μιας γυναίκας σε απόγνωση, απολυμένης λόγω αλκοολισμού. Μια μεσοαστικής καταγωγής δασκάλα γαλλικών, με κομμουνιστή άνδρα που πέθανε νέος, αλκοολική σήμερα μάνα ενός γιου που μπλέκει σε κύκλωμα εκμετάλλευσης γυναικών από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και φυλακίζεται.

Η ερμηνεία της Βέρας Ζαβιτσιάνου στο ρόλο της Σοφίας Αποστόλου ήταν συγκλονιστική και είχε γνωρίσει μεγάλη αποδοχή από το κοινό και την κριτική. Στην εκπομπή η ηθοποιός μιλάει για την ερμηνευτική απόδοση του ρόλου και για την προσέγγιση του κειμένου της μεγάλης συγγραφέως Λούλας Αναγνωστάκη. Αναφέρεται ακόμη στη γνωριμία της με τη Λούλα Αναγνωστάκη και στη μεταξύ τους φιλία ενώ γίνεται λόγος για το σπάνιο συνδυασμό συγγραφέα και ηθοποιού στη συγκεκριμένη παράσταση.

Γίνεται ακόμη αναφορά στις μεγάλες παραστάσεις του Εθνικού στις οποίες η Βέρα Ζαβιτσιάνου πρωταγωνίστησε, στη διάρκεια της συνεργασίας της με το Εθνικό Θέατρο που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της θεατρικής της σταδιοδρομίας κατά τις περιόδους 1963-1973 και 1986-2002. Τέλος, στη συνέντευξή της στον Γιώργο Βέλτσο η μεγάλη κυρία του θεάτρου περιγράφει τη λειτουργία του ηθοποιού όταν ενσαρκώνει και αποδίδει έναν ρόλο. Αναφέρεται τέλος στη συνεργασία της με τους μεγάλους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου.

Έτος παραγωγής: 1999

Σκηνοθεσία: Βρισηίδα Δανάλη – Παναγιώτης Κουτσοθεόδωρος

Ημερομηνία προβολής: 7 Ιανουαρίου 1999

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – 9 Σεπτεμβρίου 2019

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – 9 Σεπτεμβρίου 2019

Ένας χρόνος συμπληρώνεται φέτος από το θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου τραγουδοποιού, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΔΡΟΜΟΙ
ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
(video)

O Λαυρέντης Μαχαιρίτσας επιστρέφει στα μέρη που σημάδεψαν την πορεία του και  θυμάται σημαντικές στιγμές της πολύχρονης καριέρας του. Πρώτη στάση του η καφετέρια στην Πλάκα, όπου συνήθιζαν να μαζεύονται με τους Τερμίτες, είτε για να πάρουν αποφάσεις και να οργανώσουν τα σχέδια τους, είτε απλά για να διασκεδάσουν. Εκεί συναντά κι έναν φίλο απ’ τα παλιά, τον Μιχάλη, έναν καλλιτέχνη που τραγουδάει σε διάφορες ταβέρνες, ο οποίος έγινε ο πρώτος «σπόνσορας» του, κάποια στιγμή που ήταν εντελώς άφραγκος. Θυμάται όμως και τα εφηβικά του χρόνια στη συγκεκριμένη περιοχή, την πρώτη του δουλειά ως παρκαδόρος και τα όνειρα που έκανε τότε για καριέρα στο εξωτερικό.

Στη συνέχεια κάνει μια στάση στο πρώτο σπίτι που έμεινε μόνος του, όπου με το συγκρότημα P.L.J. ετοίμασαν τον πρώτο τους αγγλόφωνο δίσκο, που είχε τον τίτλο «Armageddon». Ακολουθεί το ταξίδι τους στο Παρίσι, με στόχο να κυκλοφορήσει εκεί ο δίσκος τους, πηγαίνουν επίσης στο Λονδίνο, αλλά τελικά το όνειρο για καριέρα στο εξωτερικό κάνει “φτερά”, όπως λέει. Ακολουθεί η γνωριμία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα με τον Γιάννη Σπυρόπουλο Μπαχ, με τον μουσικό παραγωγό Γιάννη Πετρίδη και τον Μιχάλη Μαρματάκη, ο οποίος έγραψε και στίχους για κάποια από τα τραγούδια του πρώτου τους ελληνόφωνου πια δίσκου. Το συγκρότημα έχει ήδη μετονομαστεί σε Τερμίτες, ενώ ακολουθούν σημαντικές συνεργασίες με τον Γιώργο Νταλάρα, τη Φλέρυ Νταντωνάκη, τη Σοφία Βόσσου και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες, αλλά και πολλές επιτυχίες για μια δεκαετία, η οποία, όπως τονίζει, ήταν η καλύτερη της ζωής του.

Το συγκρότημα διαλύεται και ξεκινά η μοναχική καριέρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, η οποία σημαδεύεται επίσης από σημαντικές συνεργασίες, όπως με το Δημήτρη Μητροπάνο, τον Διονύση Τσακνή, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Ελευθερία Αρβανιτάκη κ.ά και φυσικά πολλές επιτυχίες. Γράφει επίσης μουσική για ταινίες, για το θέατρο, ενώ δεν σταματά τις ζωντανές εμφανίσεις και την επαφή του με το κοινό, που αγάπησε τα τραγούδια του. Κάνοντας δε έναν μικρό απολογισμό, τονίζει ότι το σημαντικότερο απ’ όλα αυτά που κέρδισε είναι τα τραγούδια του που έχουν αντέξει στο χρόνο.

Παράλληλα προβάλλονται οπτικοακουστικό υλικό από συναυλίες, ζωντανές εμφανίσεις του και ηχογραφήσεις δίσκων του, βίντεο κλιπ τραγουδιών του, όπως και φωτογραφικό υλικό από την πολύχρονη καριέρα του, ενώ η εκπομπή κλείνει με τον ίδιο στο στούντιο να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει.

Έρευνα-παρουσίαση: Άρης Σκιαδόπουλος
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κακαβιάς
Έτος παραγωγής: 2003

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Βασίλης Ραφαηλίδης – 8 Σεπτεμβρίου 2000

Βασίλης Ραφαηλίδης – 8 Σεπτεμβρίου 2000

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης γεννήθηκε το 1934 στα Σέρβια Κοζάνης, σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου, εργάστηκε δίπλα σε μεγάλους σκηνοθέτες, όπως ο Νίκος Κούνδουρος και ο Ροβήρος Μανθούλης, γύρισε δύο μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, αλλά το 1963 αποφάσισε ότι θα ασχοληθεί επαγγελματικά με την κριτική κινηματογράφου. Εργάστηκε σε έντυπα όπως η Επιθεώρηση Τέχνης και η Δημοκρατική Αλλαγή, εξέδωσε το περιοδικό Ελληνικός Κινηματογράφος, το οποίο σταμάτησε να εκδίδεται από τη δικτατορία των Συνταγματαρχών και επανεκδόθηκε με τον τίτλο Σύγχρονος Κινηματογράφος. Αρθρογραφούσε από το 1974 μέχρι και το θάνατό του διαδοχικά για τις εφημερίδες Το Βήμα, Έθνος και Ελευθεροτυπία και η πένα του άγγιζε πολιτικά και κοινωνικά θέματα, ευρύτερα της κινηματογραφικής δημιουργίας. Ασχολήθηκε επίσης με το ραδιόφωνο και δίδαξε κινηματογράφο. Η μαρξιστική θεώρηση στα πράγματα και η κομμουνιστική θεωρία διαπνέει τα γραπτά του Ραφαηλίδη και αποτέλεσε προσπάθειά του μέσα από την πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα να εκδώσει βιβλία που θα ανέλυαν με τρόπο εύληπτο αλλά όχι απλοϊκό αυτές τις θεωρίες. Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από το θάνατο του σημαντικού Έλληνα δημοσιογράφου, δοκιμιογράφου και κριτικού κινηματογράφου, στις 8 Σεπτεμβρίου 2000, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει την εκπομπή:

ΡΙΜΕΪΚ

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΧΕΪΖ

(video)

Το επεισόδιο αυτό αποτελεί ένα αφιέρωμα στον αμερικάνικο κινηματογράφο, τις απαρχές του Χόλυγουντ όπως το γνωρίζουμε σήμερα και τη συμβολή σε αυτή τη διαδικασία του λεγόμενου Κώδικα Χέιζ. Η Ρένα Θεολογίδου με τη βοήθεια των κριτικών κινηματογράφου, Βασίλη Ραφαηλίδη, Χρήστου Μήτση και Μπάμπη Ακτσόγλου, περιγράφουν την  ιστορική πορεία του αμερικάνικου κινηματογράφου, την ανάγκη δημιουργίας μιας εκτενούς λίστας με οδηγίες προς παραγωγούς, σκηνοθέτες και σεναριογράφους για το πώς πρέπει να γυρίζονται οι ταινίες ώστε να μην προσβάλλουν τα χρηστά ήθη της συντηρητικής αμερικανικής κοινωνίας. Αυτή η αυστηρότατη λίστα έμεινε στην ιστορία ως Κώδικας Χέιζ. Ο Γουίλ Χέιζ (Will Hays) ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος με θητεία σε κυβερνητική θέση.  Ανέλαβε από το 1922 και μέχρι το 1945 την προεδρεία  της ένωσης  κινηματογραφικών παραγωγών και διανομέων στις ΗΠΑ (Motion Picture Producers and Distributors of America).  Ανέλαβε τη σύνταξη ενός κώδικα κινηματογραφικής παραγωγής που θα βοηθούσε τις κινηματογραφικές εταιρίες και τους παραγωγούς να φτιάξουν ταινίες οι οποίες θα ξεπερνούσαν τα εμπόδια της δαιδαλώδους και αυστηρής λογοκρισίας που ίσχυε σε πολιτειακό επίπεδο στην Αμερική. Έτσι, ο κώδικας απαγόρευε να φανούν στην οθόνη ερωτικές περιπτύξεις, γυμνά σώματα, ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται ένα φιλί, συγκεκριμένες κοινωνικές μειονότητες, διαφυλετικές σχέσεις, θέματα ταμπού όπως τα ναρκωτικά, ενώ προωθούσε τη στερεοτυπική απόδοση των χαρακτήρων (καλοί αστυνομικοί – κακοί παράνομοι), με αποτέλεσμα το αμερικανικό σινεμά των δεκαετιών 1930 και 1940 να γίνει πιο υπαινικτικό, και οι δημιουργοί να γίνουν πιο εφευρετικοί προκειμένου να αποδώσουν στη μεγάλη οθόνη θέματα που πιθανόν να προκαλούσαν την χριστιανική αμερικάνικη ηθική και να απωθούσαν το κοινό από τις αίθουσες. Πολλές ευρωπαϊκές ταινίες, εξαιτίας των αυστηρών αυτών κανόνων που επικεντρώνονταν κυρίως σε ζητήματα ηθικής και όχι αμιγώς πολιτικής, δεν κατάφεραν για αρκετές δεκαετίες να περάσουν τα αμερικανικά σύνορα. Οι κριτικοί κινηματογράφου Βασίλης Ραφαηλίδης, Χρήστος Μήτσης, και Μπάμπης Ακτσόγλου περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο επίδρασε αυτός ο λογοκριτικός και αυτό-λογοκριτικός κώδικας στη διαμόρφωση του αμερικάνικου κινηματογράφου. Η εκπομπή περιλαμβάνει αποσπάσματα από ταινίες-σταθμούς της εποχής, όπως «Όσα Παίρνει ο Άνεμος», «Νοτόριους», «Κλέφτης Ποδηλάτων», «Ο Παράνομος», «Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι», «Τζίλντα», ο «Μεγάλος Δικτάτωρ» και «Ψυχώ», στις οποίες αναφέρονται οι Ραφαηλίδης, Μήτσης και Ακτσόγλου προκειμένου να εξηγήσουν τη συνολική επίδραση του κώδικα Χέιζ στην αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους επιχειρούσαν να τον ξεπεράσουν οι σκηνοθέτες.

Κείμενα – Παρουσίαση: Ρένα Θεολογίδου

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κακαβιάς

Ημερομηνία Προβολής: 28 Μαρτίου 1998

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

 

www.ert.gr

Open post

6 Σεπτεμβρίου 1955- Σεπτεμβριανά

6 Σεπτεμβρίου 1955- Σεπτεμβριανά

65 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την 6η Σεπτεμβρίου 1955 και τα  γεγονότα που έμειναν στην ιστορία ως «Σεπτεμβριανά»- τα βίαια επεισόδια εναντίον της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας την επέτειο αυτή, παρουσιάζει το σχετικό αφιέρωμα από τη σειρά «Μηχανή του Χρόνου» (παραγωγής 2016).

 ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος της σειράς «Μηχανή του Χρόνου» στους Ρωμιούς της Πόλης παρουσιάζεται το χρονικό του πογκρόμ εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβριο του 1955. Η εκπομπή ξεκινά από την τελευταία «χρυσή εποχή» των Ρωμιών της Πόλης κατά την περίοδο 1948-1955, κατά την οποία ο ελληνικός πληθυσμός αριθμούσε έως και διακόσιες χιλιάδες κατοίκους. Γίνεται αναφορά στην πρωθυπουργία Μεντερές και τις καλές διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας,  αλλά και στον εορτασμό των πεντακοσίων χρόνων από την Άλωση-μια  ημερομηνία  που αποτέλεσε ορόσημο για τον τουρκικό εθνικισμό.

Αναλύεται η στάση της Βρετανίας στο αίτημα αυτοδιάθεσης των Κυπρίων από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και παρουσιάζεται πώς η Αγγλία εμπλέκει την Τουρκία στο Κυπριακό ζήτημα, με αναφορές ειδικότερα, στην ανθελληνική πολιτικής του τουρκικού τύπου, την εμφάνιση του Ραουφ Ντεκτάς, καθώς και την ίδρυση της Εθνικής Ένωσης Τούρκων φοιτητών στην Κωνσταντινούπολη  με την επωνυμία «Η Κύπρος είναι τουρκική» το 1954. Περιγράφεται το σχέδιο προβοκάτσιας εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης το 1955  και περιγράφεται η στημένη επίθεση στο τουρκικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη στις 6 Σεπτεμβρίου 1955-η τοποθέτηση βόμβας στον κήπο του προξενείου στη Θεσσαλονίκη από τον Έλληνα μουσουλμάνο φοιτητή Octay Engin.Η χαλκευμένη είδηση την έκρηξης από την εφημερίδα «Ισταμπούλ Εξπρές» προκάλεσε το ξέσπασμα των βίαιων επεισοδίων εναντίον της ελληνικής κοινότητας. Περιλαμβάνονται στην εκπομπή μαρτυρίες του ιδρυτή της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική» Hikmet Bil και του Octay Engin.

Παρουσιάζεται το χρονικό των επιθέσεων του κατευθυνόμενου όχλου στα καταστήματα του Πέρα, οι καταστροφές, το πλιάτσικο που ακολούθησε, οι λεηλασίες, η καταστροφή ορθόδοξων ναών και νεκροταφείων, οι επιθέσεις στα σπίτια των Ελλήνων, οι ξυλοδαρμοί, βιασμοί, δολοφονίες. Τις αφηγήσεις των Κωνσταντινοπολιτών που έζησαν τα γεγονότα συμπληρώνουν τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του φωτογράφου  Δημήτρη Καλούμενου, φωτογράφου του Πατριάρχη και ανταποκριτή της εφημερίδας «’Εθνος», ο οποίος με κίνδυνο της ζωής του κατέγραψε τις καταστροφές και σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Γιώργο Καράγιωργα κατάφεραν να κρύψουν τα φιλμ στο ορθόδοξο νεκροταφείο, να τα βγάλουν από την Τουρκία και να δημοσιεύσουν τις φωτογραφίες στον ελληνικό τύπο.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής μιλούν: ο πρέσβης επί τιμή Βύρων Θεοδωρόπουλος, ο πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών Νίκος Ουζούνογλου, ο επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου Άγγελος Συρίγος, η γενική γραμματέας του Ιδρύματος Ιστορικών Ερευνών Ειρήνη Σαριόγλου, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Μασσαβέτας, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων Αντώνης Παριζιάνος, ο διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου Ιωάννης Ιακωβίδης, ο νομικός και συγγραφέας Λεωνίδας Κουμάκης, η πρώην διευθύντρια του Κεντρικού Παρθεναγωγείου Κωνσταντινούπολης Αλεξάνδρα Λαμπρινού, ο συγγραφέας Νίκος Ατζέμογλου, ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Γιώργος Λεύκαρος, ο σκηνοθέτης Τάσος Μπουλμέτης, οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Καλούμενος και Γιώργος Καράγιωργας, η κόρη του Δ.Καλούμενου Μαρίνα Καλουμένου, καθώς και οι Κωνσταντινοπολίτες Διονύσιος Αγγελόπουλος, Βασίλης Χατζόπουλος, Ανδρέας Σιταρας, Αμαρυλλίς Γεωργαντίδου, Μαρία Κοντοπούλου (τ.Δ/ρια Δημοτικού Ζαππείου Παρθεναγωγείου Κων/λης), Χρήστος Ελματζίογλου (επιχειρηματίας), Γιάννης Βλαστός,  Αντώνης Παριζιάνος (πρ.Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαϊικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων), οι οποίοι έζησαν τα δραματικά γεγονότα.

Παραγωγή: 2016

Παρουσίαση: Χρίστος Βασιλόπουλος

Αρχισυνταξία: Δημήτρης Πετρόπουλος

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γιαχνής

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γρηγόρης Γρηγορίου – 4 Σεπτεμβρίου 2005

Γρηγόρης Γρηγορίου – 4 Σεπτεμβρίου 2005

Φέτος συμπληρώνονται 15 χρόνια από το θάνατο του σκηνοθέτη Γρηγόρη Γρηγορίου, στις 4 Σεπτεμβρίου 2005. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει ένα επεισόδιο από «Το σήριαλ των σήριαλ», το οποίο είναι αφιερωμένο στη σειρά «Λωξάντρα», που σκηνοθέτησε ο ίδιος και αγαπήθηκε πολύ από το τηλεοπτικό κοινό.

ΤΟ ΣΗΡΙΑΛ ΤΩΝ ΣΗΡΙΑΛ
ΛΩΞΑΝΤΡΑ
(video)

H εκπομπή είναι αφιερωμένη στη σειρά «Λωξάντρα», που αποτελεί διασκευή από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου. Ο σκηνοθέτης της Γρηγόρης Γρηγορίου χαρακτηρίζει το βιβλίο ως «το έπος των μικρών ασήμαντων ανθρώπων» και περιγράφει τις δυσκολίες της μεταφοράς του στη μικρή οθόνη. «Η Λωξάντρα χρειαζόταν μια γενναία διασκευή, όχι μόνο για να μπορεί να βγει το βιβλίο, αλλά και για να μπορεί να γίνει. Διότι, όπως ξέρετε, στην Ελλάδα καλύτερος σκηνοθέτης δεν είναι αυτός που έχει τις μεγαλύτερες ιδέες, τις ωραιότερες εμπνεύσεις. Είναι αυτός που έχει τις εμπνεύσεις και τις ιδέες, που μπορούν να γίνουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο», τονίζει. Εξαίρει επίσης την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στον ομώνυμο ρόλο, τονίζοντας: ««Ήταν λες και γεννήθηκε για να παίξει τη Λωξάντρα». Ο Γρηγόρης Γρηγορίου μιλά ακόμη για την εξαιρετική διασκευή του Χρήστου Δοξαρά και αποκαλύπτει πώς κατάφεραν να βάλουν τους τηλεθεατές στην ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα μέσα. «Αυτό που λέμε ατμόσφαιρα στην τηλεόραση είναι ανακάλυψη των φτωχών σκηνοθετών», σημειώνει.

Στην εκπομπή μιλά ακόμη η Μπέτυ Βαλάση για το ρόλο που σημάδεψε την καριέρα της και παραμένει ανεξίτηλος ως τις μέρες μας στη μνήμη των τηλεθεατών. Επίσης, προβάλλεται απόσπασμα από την εκπομπή «Μονόγραμμα» του Γιώργου Σγουράκη, στο οποίο η Μαρία Ιορδανίδου μιλάει για τα δικά της χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και για την ανάγκη που την οδήγησε να γράψει τη «Λωξάντρα». Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται σκηνές από τη σειρά.

Κείμενα-παρουσίαση: Ρένα Θεολογίδου
Έρευνα-συντονισμός: Ντέπυ Γκολεμά
Σκηνοθεσία: Στέλιος Ράλλης
Έτος παραγωγής: 1991

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 49 50 51
Scroll to top