Open post

Θόδωρος Κολοκοτρώνης, 4 Φεβρουαρίου 1843

Θόδωρος Κολοκοτρώνης, 4 Φεβρουαρίου 1843

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1770 στο Ραμοβούνι Μεσσηνίας, υπήρξε οπλαρχηγός, πολιτικός και αρχιστράτηγος των Ελλήνων κατά την επανάσταση του 1821, μία ηγετική μορφή του αγώνα για την ελευθερία. Έμεινε γνωστός ως Γέρος του Μοριά. Σε νεαρή ηλικία έγινε αρματολός και γρήγορα απέκτησε τέτοια φήμη ώστε οι Οθωμανικές αρχές να τον επικηρύξουν, καταδικάζοντας τον σε θάνατο. Τον καταδίωξαν στην Πελοπόννησο, διέφυγε στη Ζάκυνθο όπου υπηρέτησε στο αποικιακό ελληνικό σώμα του αγγλικού στρατού και διακρίθηκε αγωνιζόμενος κατά των Γάλλων. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και από το 1821 πρωταγωνίστησε στον αγώνα για την ανεξαρτησία κυρίως ως στρατιωτικός διοικητής των επαναστατημένων Ελλήνων, αλλά και ως πολιτικός. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1843 στην Αθήνα και κηδεύθηκε με κάθε επισημότητα, ενώ χιλιάδες πολίτες παρακολούθησαν τη νεκρώσιμη ακολουθία. Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο θανάτου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τιμάει τον μεγάλο ήρωα της Ελληνικής επανάστασης και παρουσιάζει την εκπομπή:

Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

(video)

Η «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» γυρίζει πίσω, στο 1821, και παρουσιάζει τη ζωή και τη δράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη στρατηγική του ιδιοφυΐα και στον πρωταγωνιστικό ρόλο που έπαιξε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Περιγράφονται οι μάχες στο Βαλτέτσι, στην περίφημη Γράνα με την εφαρμογή του «δίζυγου πυρός», στην Άλωση της Τριπολιτσάς και τέλος στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια.  Παράλληλα εξηγείται και η πολιτική του σκέψη και  αναφέρονται περιστατικά που καταδεικνύουν  την αφοσίωσή του στην Ελληνική Επανάσταση και τον απώτερο στόχο της δημιουργίας ενός ελεύθερου και ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Εξετάζονται επίσης ζητήματα που αφορούν την διαφωνία του με την Αντιβασιλεία και πώς αυτή τον οδήγησε στις φυλακές του Ναυπλίου, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Δίνονται πληροφορίες για τη δίκη του Θ. Κολοκοτρώνη, για την καταδίκη του σε θάνατο και για τη μετατροπή της ποινής, λίγα χρόνια αργότερα, σε 20ετή κάθειρξη. Η εκπομπή πλαισιώνεται με λεπτομέρειες από πίνακες, εικονογραφήσεις, γκραβούρες και πορτρέτα των πρωταγωνιστών. Η αφήγηση δομείται γύρω από τις περιγραφές ιστορικών, ερευνητών  και συγγραφέων που αποδίδουν με τα λόγια τους τη ζωή, τον χαρακτήρα και τις περιπέτειες της ηγετικής φυσιογνωμίας του 1821. Συγκεκριμένα μιλούν οι: Γεώργιος Πραχαλιάς, στρατιωτικός και τακτικό μέλος Εταιρίας Πελοποννησιακών Σπουδών, Μαρία Σαμπατακάκη, ιστορικός, Νίκος Γιαννόπουλος, ιστορικός και διευθυντής του περιοδικού «Μεγάλες Μάχες», Νίκος Παπαγεωργίου, ιστορικός και ερευνητής, Σπύρος Δημητρακόπουλος, δικηγόρος και πρόεδρος Αδελφότητας Αλωνιστιωτών, Σαράντης Καργάκος, ιστορικός και συγγραφέας, Γιώργος Μαυροειδόπουλος, Αντιδήμαρχος Φαλανδρού, Γεώργιος Γεωργίου, πρέσβης επί τιμή, Χρήστος Πιτερός Αρχαιολόγος,  Δ’ Εφορείας Προϊστορικών και κλασσικών αρχαιοτήτων Ναυπλίου, Βασίλειος Χαραμής ιστορικός και εκπαιδευτικός. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται στιγμιότυπα από την ταινία «Η δίκη των δικαστών» (1974, Πάνος Γλυκοφρύδης, παραγωγή Φίνος Φιλμ).

Σκηνοθεσία: Γιώργος Νταούλης

Συντονισμός εκπομπής – παρουσίαση: Χρίστος Βασιλόπουλος

Έτος παραγωγής: 2010

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Γεώργιος Σουρής- 2 Φεβρουαρίου 1853

Γεώργιος Σουρής- 2 Φεβρουαρίου 1853

Στις 2 Φεβρουαρίου 1853 γεννιέται στην Ερμούπολη της Σύρου ο Γεώργιος Σουρής, σατιρικός ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης της έμμετρης εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «Ο Ρωμηός». Ο Γεώργιος Σουρής έγραψε ποιήματα, αλλά και έμμετρα θεατρικά έργα, θεωρήθηκε ο «σύγχρονος Αριστοφάνης» και προτάθηκε για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Υπήρξε μια πολύ αγαπητή από τους συγχρόνους του προσωπικότητα και το σπίτι του ένα από τα γνωστότερα αθηναϊκά φιλολογικά σαλόνια. Πέθανε στο εξοχικό του στο Νέο Φάληρο στις 26 Αυγούστου 1919.

Με αφορμή την επέτειο γέννησης του Γεωργίου Σουρή, το Αρχείο της ΕΡΤ προτείνει ένα επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ του Τάσου Ψαρρά «Εποχές και Συγγραφείς» (παραγωγής 1999-2000).

ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ

Σειρά ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο Ελλήνων συγγραφέων. Το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς είναι αφιερωμένο στον Γεώργιο Σουρή.

Με αφετηρία της αφήγησης τη γέννηση του Γ.Σουρή στην Ερμούπολη της Σύρου τον Φεβρουάριο του 1853, γίνεται λόγος για τα παιδικά του χρόνια- μέσα σε μια ευκατάστατη εμπορική οικογένεια- τις σπουδές του στο Γυμνάσιο στην Αθήνα και την παραμονή και εργασία του στη Ρωσία, στο πλάι ενός συγγενή του σιτέμπορου. Αναφέρονται οι πρώτες ποιητικές του προσπάθειες, με σημαντικότερη την ποιητική συλλογή «Τα τραγούδια μου» που κερδίζει το 1876 τον έπαινο στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό. Λόγος γίνεται για το ξεκίνημά του στη σατιρική δημοσιογραφία και την κυκλοφορία της έμμετρης εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «Ρωμηός» τον Απρίλιο του 1883.

Υπογραμμίζεται η δημοφιλία του Σουρή-τόσο από τους ομότεχνούς του-με εξαίρεση τους Ψυχάρη και Ροΐδη-όσο και από το κοινό, ενώ λόγος γίνεται και για την ενασχόληση του Σουρή με το θέατρο, με σημαντικότερο γεγονός της θεατρικής του σταδιοδρομίας τη μετάφραση/διασκευή της κωμωδίας του Αριστοφάνη «Νεφέλες» το 1900, η παράσταση της οποίας σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Το αποκορύφωμα της δόξας του ποιητή έρχεται το 1906 όταν με πρωτοβουλία της Βουλής, προτείνεται για το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται, ακόμη, στο περίφημο φιλολογικό σαλόνι του Γεωργίου Σουρή, το οποίο αποτελούσε αφορμή επαίνων στο πρόσωπο του ποιητή. Το επεισόδιο κλείνει επιχειρώντας να απαντηθεί το ερώτημα που προκύπτει σήμερα, κατά πόσο Σουρής ήταν σατιρικός αλλά και αν τελικά υπήρξε ποιητής ή μόνο ευθυμογράφος, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται η σημαντική προσφορά της δημοσιογραφικής του γραφής στη νεοελληνική γραμματεία.

Για τον Γεώργιο Σουρή και την ποίησή του μιλά η Λίτσα Χατζοπούλου από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, η οποία υπογράφει και το κείμενο της εκπομπής. Παράλληλα με την αφήγηση, προβάλλεται πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό και αναφέρονται σύγχρονοι μελετητές οι οποίοι έχουν καταθέσει τις απόψεις τους για τον ποιητή και το έργο του.

Έτος παραγωγής: 1999-2000

Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς

Ημερομηνία προβολής: 7/01/2001

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Ταϋγέτη Μπασούρη – 28 Ιανουαρίου 2003

Ταϋγέτη Μπασούρη – 28 Ιανουαρίου 2003

H Ταϋγέτη Μπασούρη, θεατρική και κινηματογραφική ηθοποιός έγινε γνωστή στο θεατρικό και κινηματογραφικό κοινό με το μικρό της όνομα. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1917 και σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο και στο Εθνικό Θέατρο. Συμμετείχε ενεργά στο ΕΑΜ Θεάτρου και εντάχθηκε στο ΚΚΕ από την περίοδο της Κατοχής. Διώχθηκε για τις πολιτικές της πεποιθήσεις, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Χίο, στη Μακρόνησο, στο Τρίκερι και στον Αϊ-Στράτη. Επιστρέφοντας από την εξορία εμφανίστηκε σε διάφορα θεατρικά έργα, κυρίως σε κωμικούς ρόλους, καθώς και σε δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και έπειτα, υποδυόμενη συνήθως ρόλους κωμικούς και χαρακτήρες ιδιότυπους και αστείους. Από το 1984 εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο μέχρι το 1992 όταν συνταξιοδοτήθηκε. Η Ταϋγέτη έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιανουαρίου του 2003. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμάει τη μνήμη της Ελληνίδας ηθοποιού και παρουσιάζει την εκπομπή:

Η γνωστή ηθοποιός Ταϋγέτη καλεσμένη στην εκπομπή «ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ» του Άρη Σκιαδόπουλου, μιλά για τη ζωή της, για την πορεία της στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου και για τις πολιτικές της πεποιθήσεις. Αναφέρεται στους συναδέλφους της ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάστηκε, όπως τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Βασίλη Αυλωνίτη, τον Θανάση Βέγγο και τον Τίτο Βανδή, και θυμάται το ξεκίνημά της στον κινηματογράφο, στις ταινίες του Γιώργου Τζαβέλλα. Μεταφέρει τις αρνητικές της εντυπώσεις από την εμπειρία της θητείας της στο ελεύθερο θέατρο, και μιλάει για τη συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο και τους ηθοποιούς με τους οποίους δούλεψε εκεί. Μεγάλο μέρος της συζήτησης καλύπτει η αριστερή πολιτική τοποθέτηση της ηθοποιού, τα προσκόμματα που της δημιούργησε στην εξέλιξη της καριέρας της στο θέατρο, οι πολιτικές περιπέτειες που βίωσε, οι συλλήψεις, η εξορία και η απομόνωση. Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά στην παράσταση του Προμηθέα Δεσμώτη που ανέβασαν οι εξόριστες γυναίκες στο Τρίκερι (καλοκαίρι 1949), με την Ταϋγέτη στο ρόλο της Ιούς. Στο τέλος της εκπομπής η ηθοποιός ερμηνεύει την Ιώ απαγγέλλοντας απόσπασμα από το αρχαίο δράμα. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης παρακολουθούμε πλάνα από ταινίες της και φωτογραφίες από θεατρικές της παραστάσεις.

Σκηνοθεσία: Σταύρος Στρατηγάκος

Παρουσιαστής: Άρης Σκιαδόπουλος

έτος παραγωγής:1994

www.ert.gr

Open post

Διεθνής Hμέρα Mνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος – 27 Ιανουαρίου

Διεθνής Hμέρα Mνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος – 27 Ιανουαρίου

Η 27η Ιανουαρίου έχει ανακηρυχθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (που λήφθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2005) ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Επιλέχθηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία καθώς στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Τιμώντας την ημέρα μνήμης αυτή το Αρχείο της ΕΡΤ προτείνει ένα επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Μαρτυρίες» (παραγωγής 1993) του Γιώργου Πετρίτση.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

(video)

Η συγκεκριμένη εκπομπή της σειράς «Μαρτυρίες» του Γιώργου Πετρίτση διερευνά το θέμα του διωγμού των Εβραίων από τους Ναζί κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα από τις προφορικές μαρτυρίες επιζώντων Εβραίων της Ελλάδας.

Η Ζάννα Σατσόγλου και ο Ερρίκος Λεβής, διασωθέντες του Ολοκαυτώματος, αφηγούνται την προσωπική τους ιστορία κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχής. Ξετυλίγουν τις μνήμες τους από τη σύλληψη και μεταφορά τους στο Άουσβιτς, περιγράφουν την άγρια καθημερινότητα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, και μιλούν για την περιπέτειά τους μετά την εκκένωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης, την πορεία φυγής μαζί με τους Γερμανούς και την επιστροφή στην πατρίδα.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής λόγος γίνεται για την προσπάθεια παροχής βοήθειας προς τους καταδιωκόμενους Εβραίους στην κατεχόμενη Ελλάδα, τις επιχειρήσεις διαφυγής και τις αποστολές προς την Μέση Ανατολή δια θαλάσσης. Οι Κώστας Νικολάου (ιατρός), Ολυμπία Παπαδούκα (ηθοποιός) και Σωτ. Παπαστράτης (πρώην βουλευτής) καταθέτουν σχετικές προσωπικές τους μαρτυρίες.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες πλαισιώνονται από πλούσιο αρχειακό υλικό που προβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής.

Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιώργος Πετρίτσης

Έτος παραγωγής: 1993

Δείτε περισσότερα στο

 

www.ert.gr

Open post

Φιλοποίμην Φίνος – 26 Ιανουαρίου 1977

Φιλοποίμην Φίνος – 26 Ιανουαρίου 1977

Ο Φιλοποίμην Φίνος, που έφυγε από τη ζωή στις 26 Ιανουαρίου 1977, ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες παραγωγούς κινηματογράφου κατά τις δεκαετίες του ’40, ’50, ’60 και ’70, που συνέβαλε στη συστηματοποίηση της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής και ταύτισε το όνομά του με τη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν ο ιδρυτής της ιστορικής εταιρείας παραγωγής Φίνος Φιλμς (Finos Film), της οποίας η πρώτη ταινία “Η Φωνή της Καρδιάς» γυρίστηκε το 1943.  Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται πάνω από 180 ταινίες, ανάμεσά τους οι διασημότερες και οι πιο αγαπητές στο κοινό ακόμη και σήμερα, που όταν κυκλοφόρησαν έκαναν τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες και στις οποίες πρωταγωνίστησαν ταλαντούχοι ηθοποιοί που εξελίχθηκαν σε μεγάλους αστέρες.

Παράλληλα, εκατοντάδες άνθρωποι έμαθαν κοντά του την τέχνη του σινεμά ως τεχνικοί, φωτογράφοι, σκηνογράφοι, μοντέρ ή ακόμη ως σκηνοθέτες έχοντας θητεύσει στα στούντιο του Φίνου ενώ κι ο ίδιος φρόντιζε να επανδρώνει τα συνεργεία του με το καλύτερο υλικό, επιτυγχάνοντας υψηλής ποιότητας εργασία. Αφιέρωσε τη ζωή του στο σινεμά και εξέλιξε τεχνικά τον ελληνικό κινηματογράφο. Μελετούσε διαρκώς τις εξελίξεις, κατασκεύασε την πρώτη μηχανή ηχοληψίας στην Ελλάδα και ήταν αυτός που εισήγαγε τόσο το χρώμα στις ταινίες όσο και τον στερεοφωνικό ήχο.

Το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά ένα σπάνιο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο, μια εκπομπή του 1977 που προβλήθηκε εκτάκτως με αφορμή τον θάνατο του Φιλοποίμενα Φίνου:

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟΠΟΙΜΕΝΑ ΦΙΝΟ

(video)

Πρόκειται για έκτακτη εκπομπή της ΥΕΝΕΔ στη μνήμη του Φιλοποίμενα Φίνου, που μεταδόθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1977 μια ημέρα μετά τον θάνατό του.

Την παρουσίαση έκανε, βαθιά συγκινημένος, ο Αλέκος Σακελλάριος, σπουδαίος συνεργάτης και φίλος του Φίνου από το 1946, όταν με προτροπή του Φιλοποίμενα Φίνου ο καταξιωμένος δημιουργός χρίστηκε και σκηνοθέτης στον κινηματογράφο, ξεκινώντας μια αντίστοιχα επιτυχημένη πορεία.

Μαζί του στο στούντιο ο ηθοποιός Νίκος Κούρκουλος, ο κινηματογραφιστής Αριστείδης (ή Ντίντης) Καρύδης-Φουκς και ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης, επί χρόνια συνεργάτες στη Φίνος Φιλμ, μιλούν για τον δημιουργό αλλά και τον άνθρωπο Φιλοποίμενα Φίνο. Αποτιμούν την τεράστια προσφορά του στον ελληνικό κινηματογράφο και σχολιάζουν τη σχέση τους μαζί του, ένα είδος συγγένειας που αποκτούσαν σταδιακά μεταξύ τους λειτουργώντας ως μέλη μιας διευρυμένης οικογένειας. Εκθέτουν επίσης, τις απόψεις τους για την ταύτιση του Φίνου με το είδος του λεγόμενου «εμπορικού» ελληνικού κινηματογράφου.

Στην εκπομπή, μεταδίδεται η τελευταία συνέντευξη του μεγάλου κινηματογραφικού παραγωγού στη Ροζίτα Σώκου, το 1977, στην οποία σχολιάζει τη νέα κινηματογραφική παραγωγή του τόπου και την πτώση του παλιού εμπορικού κινηματογράφου, που σηματοδοτούσε και το τέλος μιας εποχής της οποίας ο ίδιος ο Φίνος ήταν ο πρωτεργάτης και πρωτοπόρος της. Ήδη από τη δεκαετία του ’70 έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα νέο σκηνικό στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο με την είσοδο του Νέου ελληνικού κινηματογράφου. Η εισβολή της τηλεόρασης ήταν επίσης ένας από τους παράγοντες της εισπρακτικής κρίσης. Σε μια εποχή που η Φίνος Φιλμ ήταν ήδη χρεωκοπημένη, ο Φίνος αναφέρεται, επίσης, στην τελευταία του παραγωγή, στην ταινία «Ο κυρ-Γιώργης εκπαιδεύεται» (1977), με πρωταγωνιστή τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη.

Το αφιέρωμα κλείνει με πλάνα αρχείου από την κηδεία του Φιλοποίμενα Φίνου στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών, ημέρα Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 1977, όπου είχε παρευρεθεί πλήθος καλλιτεχνών, δημιουργών και ανθρώπων των γραμμάτων. Μεταξύ εκείνων που παρευρέθηκαν ήταν οι ηθοποιοί Δημήτρης Χορν, Κώστας Καζάκος, Κώστας Χατζηχρήστος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Αλέκος Αλεξανδράκης, Τζένη Καρέζη, Άγγελος Αντωνόπουλος, Μάνος Κατράκης, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Γιάννης Βογιατζής, ο σκηνοθέτης Μιχάλης Κακογιάννης και οι παραγωγοί Κλέαρχος Κονιτσιώτης και Σπύρος Σκούρας οι οποίοι κάνουν δηλώσεις στην κάμερα μέσα σε μια ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα και εκφράζουν τη λύπη τους για την απώλεια του Φίνου. Ρεπορτάζ: Νίνα Βλάχου.

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Θεόδωρος Αγγελόπουλος – 24 Ιανουαρίου 2012

Θεόδωρος Αγγελόπουλος – 24 Ιανουαρίου 2012

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, διεθνώς αναγνωρισμένος για τη βαρύτητα του καλλιτεχνικού του έργου. Οι ταινίες του βραβεύτηκαν και διακρίθηκαν σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ και σπουδαίοι σκηνοθέτες από όλον τον κόσμο έχουν εγκωμιάσει το έργο του. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935, σπούδασε κινηματογράφο στη Γαλλία και ξεκίνησε να εργάζεται ως κριτικός κινηματογράφου την περίοδο 1964-1967 μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Από το 1965 ξεκινάει η ενασχόλησή του με την κινηματογραφική δημιουργία και η πρώτη του μικρού μήκους ταινία «Η εκπομπή» παρουσιάζεται το 1968 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ δύο χρόνια αργότερα, στο ίδιο φεστιβάλ, η πρώτη του μεγάλου μήκους  ταινία, Αναπαράσταση, κερδίζει το πρώτο βραβείο. Οι ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου βραβεύτηκαν επανειλημμένα σε διεθνή φεστιβάλ με αποκορύφωση το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες για την ταινία του «Μία αιωνιότητα και μία Μέρα» (1998). Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο θανάτου του μεγάλου σκηνοθέτη, στις 24 Ιανουαρίου 2012, παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ

(video)

Πρόκειται για ντοκιμαντέρ του Κώστα Κωβαίου του οποίου τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Οκτώβρη του 2001 και ολοκληρώθηκαν τον Γενάρη του 2004 και το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα, το Σεπτέμβρη, στο 34ο Φεστιβάλ Τελουράιντ Ν. Καρολίνας, στις ΗΠΑ. Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τις διάφορες φάσεις των γυρισμάτων της ταινίας του Αγγελόπουλου, «Τριλογία: το Λιβάδι που Δακρύζει»,  στη λίμνη Κερκίνη, στη Φλώρινα, στον Πειραιά και σε διαφορετικές τοποθεσίες γυρισμάτων στη Θεσσαλονίκη. Περιλαμβάνονται εκτενή πλάνα από τα γυρίσματα της ταινίας, καθώς και ενδιαφέροντα αποσπάσματα από συζητήσεις του Θόδωρου Αγγελόπουλου με τον Κώστα Κωβαίο.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μιλάει για την αντίληψη του χρόνου στον κινηματογράφο και τον κινηματογράφο ως ιστορία του χρόνου. Με αφορμή τα ντεκόρ που κτίστηκαν στην Κερκίνη και τα οποία αργότερα πλημμύρισαν και καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς, αναφέρει ότι όλα τα σκηνικά των ταινιών του έχουν χαθεί όπως όλα τα πράγματα γεννιούνται και πεθαίνουν. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μιλάει για τους πρωταγωνιστές της ταινίας του, τους νέους ηθοποιούς, Νίκο Πουρσανίδη και Αλεξάνδρα Αϊδίνη, τη δυσκολία αναπαράστασης της εποχής και την πρόκληση να κατασκευαστούν τα ντεκόρ και τα κοστούμια. Περιλαμβάνονται πλάνα καταγραφής των εργασιών για την κατασκευή του σκηνικού, ενός ολόκληρου χωριού στην Κερκίνη.

Ο Αγγελόπουλος εξηγεί ότι προσπαθεί να αφηγηθεί μία ιστορία με ένα μη συμβατικό τρόπο, με ποιητικούς όρους, ενώ επιμένει ότι ο ίδιος δεν βλέπει κάποιο μεταφυσικό στοιχείο στις ταινίες του παρά το γεγονός ότι συχνά επισημαίνεται μια τέτοια διάσταση στο έργο του. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η ανάγνωση μιας ταινίας είναι μια προσωπική ιστορία του καθένα, εφόσον το επιτρέπει η ίδια η ταινία. Αναφέρεται στη σημασία της επίσημης συμμετοχής της ταινίας στο 54ο Φεστιβάλ του Βερολίνου, στο ίδιο φεστιβάλ όπου προβλήθηκε και η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινίας «Αναπαράσταση». Στην ταινία Τριλογία: Το λιβάδι που δακρύζει ο Αγγελόπουλος επανέρχεται σε μία ελληνική τραγωδία με κεντρικό πρόσωπο μία γυναίκα, ενώ εξηγεί ότι και οι επόμενες δύο ταινίες θα έχουν ως κεντρικά πρόσωπα γυναίκες. Αναφέρεται επίσης στους διαφορετικούς τίτλους που θα έχει η ταινία στα γαλλικά, ιταλικά και αγγλικά. Το κεντρικό θέμα της ταινίας αφορά στην περιπέτεια των ανθρώπων που συνεχίζουν να αλλάζουν τόπο και σπίτι χωρίς να μπορούν να εγκατασταθούν, να δημιουργήσουν ρίζες, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε μία συνεχή εξορία και ξεριζωμό.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παρομοιάζει τη δουλειά του με εκείνη του συγγραφέα, ο οποίος συχνά αποφασίζει να πετάξει και να ξαναγράψει ολόκληρα κεφάλαια και θεωρεί απαραίτητη αυτή τη δυνατότητα για να μπορεί να δημιουργήσει τις ταινίες του. Εξηγεί ότι για εκείνον το σινεμά είναι ένα ταξίδι, επαφή και επικοινωνία με τον κόσμο και τον εαυτό του και ότι τα γυρίσματα είναι η πιο δημιουργική στιγμή της κινηματογραφικής διαδικασίας. Περιγράφει την προσωπική του προσέγγιση σε αυτή τη διαδικασία ως οργάνωση ανάμεσα σε ένα συγκεκριμένο σενάριο αλλά και την ελευθερία ανατροπών σε αυτό. Στο πλαίσιο της συζήτησης για την κινηματογραφική δημιουργία ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αναφέρεται ειδικά στους αφανείς ήρωες των γυρισμάτων και ξεχωρίζει ειδικά τον Γρηγόρη Σαμιώτη, και τον Νίκο Τριανταφυλλόπουλο.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αναφέρεται στη νέα γενιά, στους νέους κινηματογραφιστές στον τρόπο με τον οποίο οι νέοι προσεγγίζουν το έργο του καθώς και στην προσπάθεια να κυκλοφορήσουν οι ταινίες του σε DvD παρά το γεγονός ότι ο ίδιος εξακολουθεί να θεωρεί την εμπειρία της κινηματογραφικής αίθουσας αξεπέραστη.

Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 12/2/2004

Επιμέλεια-έρευνα-παρουσίαση: Κώστας Κωβαίος

Σκηνοθεσία: Πανδώρα Μουρίκη

www.ert.gr

Open post

Παντελής Ζερβός – 22 Ιανουαρίου 1982

Παντελής Ζερβός – 22 Ιανουαρίου 1982

Φέτος συμπληρώνονται 39 χρόνια από το θάνατο του ηθοποιού Παντελή Ζερβού, στις 22 Ιανουαρίου 1982. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ
(video)

Μέλη της οικογένειάς του Παντελή Ζερβού, φίλοι και συνάδελφοι του μιλούν για την προσωπικότητά και το ταλέντο του και αποκαλύπτουν άγνωστα περιστατικά από την πολύχρονη καριέρα του και τη ζωή του.

Ο Παντελής Ζερβός γεννήθηκε το 1908 στην Περαχώρα Λουτρακίου. Σε ηλικία 4 ετών έχασε τη μητέρα του και στα 8 του χρόνια τον πατέρα του. Έτσι βρέθηκε στο ορφανοτροφείο, από το οποίο όμως έφυγε παιδί ακόμη για να δουλέψει. Αρχικά εργαζόταν το πρωί σε ένα καφενείο και τα βράδια πουλούσε αναψυκτικά στον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα τελείωσε και το Σχολαρχείο. Στη συνέχεια πήγε στο Βασιλικό Ναυτικό, όπου έγινε αρχινοσοκόμος. Κάποια στιγμή μαθαίνει για ένα διαγωνισμό που κάνει η Λυρική Σκηνή, ζητώντας νέες φωνές, λαμβάνει μέρος και προσλαμβάνεται. Λίγο καιρό αργότερα ανοίγει την πρώτη του σχολή ο Κάρολος Κουν. Ο Παντελής Ζερβός πηγαίνει εκεί, τον κερδίζει τελικά το θέατρο και αφήνει τη Λυρική Σκηνή. Και κάπως έτσι ξεκινά η θεατρική του καριέρα, ενώ στη συνέχεια μπαίνει στη ζωή του και ο κινηματογράφος.

Η κόρη του Ξένια Ζερβού μιλά για τις μεγάλες του αγάπες, τη θάλασσα και το ψάρεμα, για την πορεία του στον κινηματογράφο και για την επιτυχία που ήρθε μέσα από την ταινία «Μανταλένα», αλλά και για το Λουτράκι και τους ανθρώπους του, που δέθηκε μαζί τους. Μας ξεναγεί επίσης στο πατρικό του σπίτι στην Περαχώρα, στην εκκλησία που λειτουργούσε ο πατέρας του, όπως και στο Θέατρο Παντελής Ζερβός που έγινε προς τιμήν του στο Λουτράκι. Μιλούν επίσης ο γαμπρός του Άλκης Ζερβός, η εγγονή του Μαρία Ζερβού, ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο παραγωγός-σκηνοθέτης Απόστολος Τεγόπουλος και ο ηθοποιός Διονύσης Καλός, ο οποίος τονίζει για τον ηθοποιό: «Ήταν ένας πολύ φιλικός πατέρας για όλους». Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες στις οποίες συμμετείχε.

Δημοσιογραφική έρευνα-παρουσίαση: Αντώνης Πρέκας
Σκηνοθεσία: Πάνος Κέκας
Έτος παραγωγής: 2001

Δείτε περισσότερα στο

 

www.ert.gr

Open post

Δημήτρης Χορν – 16 Ιανουαρίου 1998

Δημήτρης Χορν – 16 Ιανουαρίου 1998

Στις 16 Ιανουαρίου 1998 έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Δημήτρης Χορν ενώ φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του (9 Μαρτίου 1921). Ταλαντούχος, χαρισματικός και πληθωρικός σφράγισε με την παρουσία του το ελληνικό μεταπολεμικό θέατρο ενώ εξαιρετικές ήταν οι ερμηνείες του και στον ελληνικό κινηματογράφο. Ο Δημήτρης Χορν, μαθητής του Δημήτρη Ροντήρη, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1940. Στη διάρκεια της θεατρικής του πορείας πρωταγωνίστησε σε δεκάδες θεατρικά έργα και υποδύθηκε μερικούς από τους σημαντικότερους ρόλους του διεθνούς δραματολογίου. Ανάμεσα στα έργα ξεχωρίζουν: «Ριχάρδος Γ’», «Δωδέκατη Νύχτα», «Οδός Ονείρων», «Το Ημερολόγιο ενός τρελού», «Ερρίκος Δ΄», «Άμλετ», «Δον Ζουάν». Τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή ως ηθοποιός ήταν το 1983 στον δικό του θίασο στο έργο του Ίψεν «Αρχιμάστορας Σόλνες».

Δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ ένα σπάνιο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο με συνέντευξη του Δημήτρη Χορν το 1978 στο Ηρώδειο όπου υποδυόταν τον Τίμωνα τον Αθηναίο στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

(video)

Ολιγόλεπτη εκπομπή της ΕΡΤ για τη θεατρική κίνηση της εβδομάδας που επιμελείται και παρουσιάζει η Δανάη Στρατηγάκη. Περιλαμβάνεται ρεπορτάζ για το ανέβασμα της σαιξπηρικής τραγωδίας «Τίμων ο Αθηναίος» στο Ηρώδειο, με τον Δημήτρη Χορν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.  Μεταδίδονται στιγμιότυπα από την παράσταση η οποία είχε ανέβει από το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στις 10-13 Αυγούστου 1978.

Ο Δημήτρης Χορν σε συνέντευξή του στη Δανάη Στρατηγάκη κάνει αναδρομή στο παρελθόν και θυμάται την πρώτη φορά που έπαιξε στο θέατρο Ηρώδου Αττικού πριν από 38 χρόνια όταν ήταν μαθητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού. Δεν παραλείπει να επισημάνει το λειτούργημα του ηθοποιού και σχολιάζει τη σημασία που έχει στην απόδοση ενός ηθοποιού το να μην παραμένει στον ίδιο ρόλο επί μακρό χρονικό διάστημα. Τέλος, μιλάει για τα καλλιτεχνικά σχέδιά του την προσεχή χειμερινή περίοδο.

Περιλαμβάνονται, επίσης, συνεντεύξεις του Λεωνίδα Τριβιζά, ο οποίος μιλάει για την πρώτη συμμετοχή του θιάσου του στο Φεστιβάλ Αθηνών και συνοψίζει τα χαρακτηριστικά του έργου, και του σκηνογράφου Γιάννη Κόκκου που αναφέρεται στην επιλογή των σκηνικών λαμβάνοντας υπόψη τον φυσικό χώρο και τη μοίρα του κεντρικού ήρωα.

Το έργο του Σαίξπηρ αναφέρεται σε έναν ζάπλουτο Αθηναίο ευγενή Τίμων που σπαταλάει όλη την περιουσία του για τους φίλους του, οι οποίοι τον κολακεύουν για να απολαμβάνουν τα δώρα του. Όμως έρχεται στιγμή που ζητάει από αυτούς οικονομική ενίσχυση και βρίσκεται αντιμέτωπος με την αχαριστία τους, καθώς το μόνο που θα εισπράξει είναι άρνηση. Δίπλα στον Δημήτρη Χορν εμφανίζονταν ο Κώστας Μεσσάρης (Λούκουλος), ο Νίκος Μητρογιαννόπουλος (Αλιβιάδης), ο Αντώνης Αντωνίου (Γερουσιαστής) κ.ά

Το ρεπορτάζ προβλήθηκε στις 18 Αύγουστου 1978.

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Κώστας Ρηγόπουλος – 14 Ιανουαρίου 2001

Κώστας Ρηγόπουλος – 14 Ιανουαρίου 2001

Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από το θάνατο του αγαπημένου ηθοποιού και θιασάρχη Κώστα Ρηγόπουλου, στις 14 Ιανουαρίου 2001. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
ΚΩΣΤΑΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΛΥΤΗ
(video)

Ο Κώστας Ρηγόπουλος και η σύζυγος του Κάκια Αναλυτή φιλοξενούνται στο «Καλλιτεχνικό καφενείο» και μιλούν για την κοινή πορεία τους στην τέχνη και στη ζωή. Θυμούνται τα πρώτα τους βήματα στο θέατρο και σημαντικές στιγμές από την πολύχρονη καριέρα τους, όπως την παράσταση «Αγάπη μου Ουά-Ουά», η οποία παίχτηκε για 12 συνεχόμενες σεζόν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη, όπου γνώρισε επίσης επιτυχία.

Ο Κώστας Ρηγόπουλος μιλά ακόμη για την κινηματογραφική και τηλεοπτική του καριέρα, εξηγεί γιατί δεν πιστεύει στα βραβεία και αποκαλύπτει ότι δεν πήγε ποτέ να πάρει το βραβείο του για την ταινία «Το προξενιό της Άννας». Θυμάται την πρώτη παράσταση που έδωσε στο σχολείο, τις εξετάσεις του στο Εθνικό Θέατρο, ενώ αναφέρεται και στις άδικη κριτική που ασκείται κάποιες φορές στους ηθοποιούς. Μιλά όμως και για την άλλη μεγάλη του αγάπη το τραγούδι, για την όμορφη οικογένεια που κατάφεραν να δημιουργήσουν με την Κάκια Αναλυτή, αλλά και για την κόρη τους Ζωή Ρηγοπούλου που επέλεξε να ακολουθήσει το δικό τους επάγγελμα.

Οικοδεσπότες: Βασίλης Τσιβιλίκας, Μίμης Πλέσσας, Κώστας Φέρρης
Τηλεσκηνοθεσία: Νέστωρ Παβέλλας
Έτος παραγωγής: 1987

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Γρηγόριος Ξενόπουλος – 14 Ιανουαρίου 1951

Γρηγόριος Ξενόπουλος – 14 Ιανουαρίου 1951

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος υπήρξε σημαντικός  Έλληνας λογοτέχνης, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.  Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1867, αλλά είχε καταγωγή από τη Ζάκυνθο όπου και έζησε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του.Το 1883 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να σπουδάσει Φυσικομαθηματικά, όμως δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του μιας και τον κέρδισε από νωρίς η ενασχόληση με τη λογοτεχνία. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 1951. Ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η Διάπλασις των Παίδων», κατά την περίοδο 1896 – 1948, καθώς και ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Νέα Εστία. Μαζί με τους Κωστή Παλαμά, Άγγελο Σικελιανό και Νίκο Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών. Έγραψε περισσότερα από 80 μυθιστορήματα και πολλά ακόμα διηγήματα και θεωρείται ο εισηγητής του «αστικού μυθιστορήματος» στην Ελλάδα. Τα περισσότερα έργα του διαδραματίζονται στην Αθήνα και τη Ζάκυνθο. Βασικό θέμα στο έργο του αποτέλεσε ο έρωτας, κυρίως μεταξύ ατόμων από διαφορετικές τάξεις. Ο Ξενόπουλος έγραψε 46 θεατρικά έργα, κυρίως θεατρικά δράματα και κωμωδίες με έντονο ηθογραφικό χαρακτήρα που αποδίδουν με ακρίβεια και γλαφυρότητα τον τρόπο ζωής της εποχής, ενώ ασχολήθηκε και με τη μετάφραση και διασκευή ξένων θεατρικών. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμάει την επέτειο 70 ετών από το θάνατο του σημαντικού Έλληνα λογοτέχνη και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

ΤΟ ΦΙΟΡΟ ΤΟΥ ΛΕΒΑΝΤΕ

(video)

Το Θέατρο της Δευτέρας παρουσιάζει το έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου «Το Φιόρο του Λεβάντε» σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Παίζουν οι: Χρήστος Δακτυλίδης (Βάλδης), Ρένα Βενιέρη (Ροζαλία), Καίτη Γρηγοράτου (Πηνελόπη), Άννα Αδριανού (Βιργινία), Ελένη Ζαφειρίου (γιαγιά), Γιώργος Γεωγλερής (Νιόνιος), Μαίρη Σαουσοπούλου (Κατερίνα), Αγαπητός Μανδαλιός (Τάκης), Δημήτρης Γιαννόπουλος (Χαρίλαος), Γιώργος Σαπανίδης (Λάζαρος), Θάλεια Παπάζογλου (Λιλή). Τα σκηνικά και κοστούμια είναι του Γιάννη Κύρου.

Το έργο παρακολουθεί τον ζακυνθινό Νιόνιο Νιονιάκη, ο οποίος με μια κιθάρα και μια γλάστρα μπουγαρίνι έρχεται να εγκατασταθεί στην Αθήνα και να εργαστεί ως επιστάτης στο σπίτι του παιδικού του φίλου και επιτυχημένου δικηγόρου Αριστοτέλη Βάλβη. Η παρουσία του φέρνει χαρά και ευθυμία στην οικογένεια Βάλβη και ο Νιόνιος φροντίζει με την εξυπνάδα και την ευαισθησία του να μεσολαβήσει ώστε οι έρωτες των δύο κορών του Βάλβη να καταλήξουν σε αρραβώνες, αλλά και ο ίδιος ο Βάλβης να σταματήσει την εξωσυζυγική σχέση που απειλεί το γάμο του. Στο τέλος του έργου ο Νιόνιος κουρασμένος από τη ζωή στην Αθήνα θα αποφασίσει να επιστρέψει στην αγαπημένη του Ζάκυνθο, παρά το γεγονός ότι φοβάται τους συνεχείς σεισμούς που πλήττουν το νησί. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό, στις 26 Ιούνη 1914, στο Θέατρο Συντάγματος, από τον θίασο του Νικολάου Πλέσσα με τεράστια επιτυχία.

Πρώτη τηλεοπτική εκπομπή: 24/03/1980

Διάρκεια: 1 ώρα και 48 λεπτά

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 5 57 58 59
Scroll to top