Open post

Κλόντ Σαμπρόλ – 12 Σεπτεμβρίου 2010

Κλόντ Σαμπρόλ – 12 Σεπτεμβρίου 2010

Ο σπουδαίος Γάλλος σκηνοθέτης Κλοντ Σαμπρόλ, πρωτεργάτης του κινηματογραφικού κινήματος της Νουβελ Βαγκ (Novell Vague) τη δεκαετία του 1960  (μαζί με τους Φρ.Τρυφώ, Ζαν-Λου Γκονταρ, Ερικ Ρομέρ και Ζακ Ριβετ), έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2010. Για τα δέκα χρόνια από τον θάνατό του, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει ένα απόσπασμα από την πολιτιστική εκπομπή «Συνεικόνες», το οποίο περιλαμβάνει την αποκλειστική συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Κώστα Κωβαίο.

ΣΥΝΕΙΚΟΝΕΣ

Απόσπασμα από την πολιτιστική εκπομπή «Συνεικόνες», παραγωγής 2001, η οποία περιλαμβάνει ένα αφιέρωμα στον διάσημο και πολυβραβευμένο Γάλλο σκηνοθέτη Κλοντ Σαμπρόλ (Claude Chabrol). Περιλαμβάνεται στην εκπομπή η αποκλειστική συνέντευξη του Γάλλου σκηνοθέτη στον δημοσιογράφο Κώστα Κωβαίο, στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1997, στο οποίο παρουσιάζεται ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του.

Ο Γάλλος σκηνοθέτης συζητά με τον Κώστα Κωβαίο για την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960, όπως τη γνώρισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του «Ο δρόμος της Κορίνθου» (1968) στην Αθήνα και το Σούνιο. Σχολιάζει τη ρετροσπεκτίβα που πραγματοποιείται στο έργο του στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, και μιλά για τα πράγματα που τον απασχολούν να δείξει με τις ταινίες του. Υπογραμμίζει πως ο άνθρωπος μετέχει τόσο «στην κτηνωδία όσο και στην ομορφιά», πως οι ταινίες του κινούνται μεταξύ των δύο, εκφράζοντας, ωστόσο, την προτίμησή του στα πιο «ελαφριά πράγματα»-παρά στα σοβαρά και δηλώνει πως επιθυμεί να διασκεδάσει τον κόσμο. Αναφέρεται στις έννοιες της βλακείας και της ηλιθιότητας. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα, σχολιάζει την επανεμφάνιση της άκρας δεξιάς, τα ζητήματα της βίας και των ναρκωτικών, κάνοντας αναφορά στην ωραιοποίηση της βίας από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο-ιδιαίτερα τον αμερικανικό- όπου η βία παρουσιάζεται με αργή κίνηση. Τέλος, ο Γάλλος ακηνοθέτης μιλά για τη σχέση του ευρωπαϊκού κινηματογράφου με το Hollywood, για την τηλεόραση, και αναφέρεται σε δύο Έλληνες σκηνοθέτες που θεωρεί ιδιαίτερα πρωτότυπους και ενδιαφέροντες, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Αλέξη Δαμιανό.

Παρεμβάλλονται αποσπάσματα από τις ταινίες του σκηνοθέτη: «Σε ζηλεύω» (1994), «Το πάθος που σκοτώνει», «Κύματα βίας» (1990), «Η τελετή» (1995).

Σκηνοθεσία: Πανδώρα Μουρίκη

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Βέρα Ζαβιτσιάνου – 11 Σεπτεμβρίου 2008

Βέρα Ζαβιτσιάνου – 11 Σεπτεμβρίου 2008

Μια από τις σπουδαιότερες πρωταγωνίστριες του θεάτρου που σημάδεψε την ελληνική σκηνή, η Βέρα Ζαβιτσιάνου, έφυγε από τη ζωή στις 11 Σεπτεμβρίου 2008. Στη διάρκεια της 50χρονης πορείας της εμφανίστηκε σε πολλούς ρόλους της κλασικής δραματουργίας, ξεκινώντας με το Θέατρο Τέχνης, όπου έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1954, και έπειτα, κατά την πολύχρονη συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο. Στο Ελεύθερο Θέατρο συνεργάστηκε με μεγάλους ηθοποιούς όπως ο Μάνος Κατράκης, ο Δημήτρης Χορν, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και ο Άγγελος Αντωνόπουλος. Ερμήνευσε επίσης θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο με τη χαρακτηριστική, γεμάτη θέρμη και μουσικότητα φωνή της. Είχε τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το Παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος και με το «Επαθλο Κοτοπούλη».

Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο θανάτου της ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ

ΒΕΡΑ ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΥ

(video)
Νέο

Σειρά εκπομπών λόγου που παρουσιάζει ο Γιώργος Βέλτσος με θέματα από το χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 3 Νοεμβρίου 1994. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο ο Γιώργος Βέλτσος συνομιλεί με τη σπουδαία ηθοποιό του θεάτρου Βέρα Ζαβιτσιάνου (γεν. 1927 – θαν. 2008), στο φουαγιέ του Εθνικού Θεάτρου, με αφορμή το ρόλο της στο μονόπρακτο της Λούλας Αναγνωστάκη «Ο Ουρανός Κατακόκκινος» (1997).

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής προβάλλεται το 20λεπτο μονόπρακτο, το οποίο αποτελούσε μέρος της παράστασης υπό τον γενικό τίτλο «Εμείς, οι άλλοι» και ανέβηκε στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου τη σεζόν 1998-1999, σε σκηνοθεσία του Βίκτορα Αρδίττη. Θέμα του, η ιστορία μιας γυναίκας σε απόγνωση, απολυμένης λόγω αλκοολισμού. Μια μεσοαστικής καταγωγής δασκάλα γαλλικών, με κομμουνιστή άνδρα που πέθανε νέος, αλκοολική σήμερα μάνα ενός γιου που μπλέκει σε κύκλωμα εκμετάλλευσης γυναικών από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και φυλακίζεται.

Η ερμηνεία της Βέρας Ζαβιτσιάνου στο ρόλο της Σοφίας Αποστόλου ήταν συγκλονιστική και είχε γνωρίσει μεγάλη αποδοχή από το κοινό και την κριτική. Στην εκπομπή η ηθοποιός μιλάει για την ερμηνευτική απόδοση του ρόλου και για την προσέγγιση του κειμένου της μεγάλης συγγραφέως Λούλας Αναγνωστάκη. Αναφέρεται ακόμη στη γνωριμία της με τη Λούλα Αναγνωστάκη και στη μεταξύ τους φιλία ενώ γίνεται λόγος για το σπάνιο συνδυασμό συγγραφέα και ηθοποιού στη συγκεκριμένη παράσταση.

Γίνεται ακόμη αναφορά στις μεγάλες παραστάσεις του Εθνικού στις οποίες η Βέρα Ζαβιτσιάνου πρωταγωνίστησε, στη διάρκεια της συνεργασίας της με το Εθνικό Θέατρο που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της θεατρικής της σταδιοδρομίας κατά τις περιόδους 1963-1973 και 1986-2002. Τέλος, στη συνέντευξή της στον Γιώργο Βέλτσο η μεγάλη κυρία του θεάτρου περιγράφει τη λειτουργία του ηθοποιού όταν ενσαρκώνει και αποδίδει έναν ρόλο. Αναφέρεται τέλος στη συνεργασία της με τους μεγάλους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου.

Έτος παραγωγής: 1999

Σκηνοθεσία: Βρισηίδα Δανάλη – Παναγιώτης Κουτσοθεόδωρος

Ημερομηνία προβολής: 7 Ιανουαρίου 1999

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – 9 Σεπτεμβρίου 2019

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – 9 Σεπτεμβρίου 2019

Ένας χρόνος συμπληρώνεται φέτος από το θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου τραγουδοποιού, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΔΡΟΜΟΙ
ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
(video)

O Λαυρέντης Μαχαιρίτσας επιστρέφει στα μέρη που σημάδεψαν την πορεία του και  θυμάται σημαντικές στιγμές της πολύχρονης καριέρας του. Πρώτη στάση του η καφετέρια στην Πλάκα, όπου συνήθιζαν να μαζεύονται με τους Τερμίτες, είτε για να πάρουν αποφάσεις και να οργανώσουν τα σχέδια τους, είτε απλά για να διασκεδάσουν. Εκεί συναντά κι έναν φίλο απ’ τα παλιά, τον Μιχάλη, έναν καλλιτέχνη που τραγουδάει σε διάφορες ταβέρνες, ο οποίος έγινε ο πρώτος «σπόνσορας» του, κάποια στιγμή που ήταν εντελώς άφραγκος. Θυμάται όμως και τα εφηβικά του χρόνια στη συγκεκριμένη περιοχή, την πρώτη του δουλειά ως παρκαδόρος και τα όνειρα που έκανε τότε για καριέρα στο εξωτερικό.

Στη συνέχεια κάνει μια στάση στο πρώτο σπίτι που έμεινε μόνος του, όπου με το συγκρότημα P.L.J. ετοίμασαν τον πρώτο τους αγγλόφωνο δίσκο, που είχε τον τίτλο «Armageddon». Ακολουθεί το ταξίδι τους στο Παρίσι, με στόχο να κυκλοφορήσει εκεί ο δίσκος τους, πηγαίνουν επίσης στο Λονδίνο, αλλά τελικά το όνειρο για καριέρα στο εξωτερικό κάνει “φτερά”, όπως λέει. Ακολουθεί η γνωριμία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα με τον Γιάννη Σπυρόπουλο Μπαχ, με τον μουσικό παραγωγό Γιάννη Πετρίδη και τον Μιχάλη Μαρματάκη, ο οποίος έγραψε και στίχους για κάποια από τα τραγούδια του πρώτου τους ελληνόφωνου πια δίσκου. Το συγκρότημα έχει ήδη μετονομαστεί σε Τερμίτες, ενώ ακολουθούν σημαντικές συνεργασίες με τον Γιώργο Νταλάρα, τη Φλέρυ Νταντωνάκη, τη Σοφία Βόσσου και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες, αλλά και πολλές επιτυχίες για μια δεκαετία, η οποία, όπως τονίζει, ήταν η καλύτερη της ζωής του.

Το συγκρότημα διαλύεται και ξεκινά η μοναχική καριέρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, η οποία σημαδεύεται επίσης από σημαντικές συνεργασίες, όπως με το Δημήτρη Μητροπάνο, τον Διονύση Τσακνή, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Ελευθερία Αρβανιτάκη κ.ά και φυσικά πολλές επιτυχίες. Γράφει επίσης μουσική για ταινίες, για το θέατρο, ενώ δεν σταματά τις ζωντανές εμφανίσεις και την επαφή του με το κοινό, που αγάπησε τα τραγούδια του. Κάνοντας δε έναν μικρό απολογισμό, τονίζει ότι το σημαντικότερο απ’ όλα αυτά που κέρδισε είναι τα τραγούδια του που έχουν αντέξει στο χρόνο.

Παράλληλα προβάλλονται οπτικοακουστικό υλικό από συναυλίες, ζωντανές εμφανίσεις του και ηχογραφήσεις δίσκων του, βίντεο κλιπ τραγουδιών του, όπως και φωτογραφικό υλικό από την πολύχρονη καριέρα του, ενώ η εκπομπή κλείνει με τον ίδιο στο στούντιο να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει.

Έρευνα-παρουσίαση: Άρης Σκιαδόπουλος
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κακαβιάς
Έτος παραγωγής: 2003

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Βασίλης Ραφαηλίδης – 8 Σεπτεμβρίου 2000

Βασίλης Ραφαηλίδης – 8 Σεπτεμβρίου 2000

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης γεννήθηκε το 1934 στα Σέρβια Κοζάνης, σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου, εργάστηκε δίπλα σε μεγάλους σκηνοθέτες, όπως ο Νίκος Κούνδουρος και ο Ροβήρος Μανθούλης, γύρισε δύο μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, αλλά το 1963 αποφάσισε ότι θα ασχοληθεί επαγγελματικά με την κριτική κινηματογράφου. Εργάστηκε σε έντυπα όπως η Επιθεώρηση Τέχνης και η Δημοκρατική Αλλαγή, εξέδωσε το περιοδικό Ελληνικός Κινηματογράφος, το οποίο σταμάτησε να εκδίδεται από τη δικτατορία των Συνταγματαρχών και επανεκδόθηκε με τον τίτλο Σύγχρονος Κινηματογράφος. Αρθρογραφούσε από το 1974 μέχρι και το θάνατό του διαδοχικά για τις εφημερίδες Το Βήμα, Έθνος και Ελευθεροτυπία και η πένα του άγγιζε πολιτικά και κοινωνικά θέματα, ευρύτερα της κινηματογραφικής δημιουργίας. Ασχολήθηκε επίσης με το ραδιόφωνο και δίδαξε κινηματογράφο. Η μαρξιστική θεώρηση στα πράγματα και η κομμουνιστική θεωρία διαπνέει τα γραπτά του Ραφαηλίδη και αποτέλεσε προσπάθειά του μέσα από την πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα να εκδώσει βιβλία που θα ανέλυαν με τρόπο εύληπτο αλλά όχι απλοϊκό αυτές τις θεωρίες. Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από το θάνατο του σημαντικού Έλληνα δημοσιογράφου, δοκιμιογράφου και κριτικού κινηματογράφου, στις 8 Σεπτεμβρίου 2000, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει την εκπομπή:

ΡΙΜΕΪΚ

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΧΕΪΖ

(video)

Το επεισόδιο αυτό αποτελεί ένα αφιέρωμα στον αμερικάνικο κινηματογράφο, τις απαρχές του Χόλυγουντ όπως το γνωρίζουμε σήμερα και τη συμβολή σε αυτή τη διαδικασία του λεγόμενου Κώδικα Χέιζ. Η Ρένα Θεολογίδου με τη βοήθεια των κριτικών κινηματογράφου, Βασίλη Ραφαηλίδη, Χρήστου Μήτση και Μπάμπη Ακτσόγλου, περιγράφουν την  ιστορική πορεία του αμερικάνικου κινηματογράφου, την ανάγκη δημιουργίας μιας εκτενούς λίστας με οδηγίες προς παραγωγούς, σκηνοθέτες και σεναριογράφους για το πώς πρέπει να γυρίζονται οι ταινίες ώστε να μην προσβάλλουν τα χρηστά ήθη της συντηρητικής αμερικανικής κοινωνίας. Αυτή η αυστηρότατη λίστα έμεινε στην ιστορία ως Κώδικας Χέιζ. Ο Γουίλ Χέιζ (Will Hays) ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος με θητεία σε κυβερνητική θέση.  Ανέλαβε από το 1922 και μέχρι το 1945 την προεδρεία  της ένωσης  κινηματογραφικών παραγωγών και διανομέων στις ΗΠΑ (Motion Picture Producers and Distributors of America).  Ανέλαβε τη σύνταξη ενός κώδικα κινηματογραφικής παραγωγής που θα βοηθούσε τις κινηματογραφικές εταιρίες και τους παραγωγούς να φτιάξουν ταινίες οι οποίες θα ξεπερνούσαν τα εμπόδια της δαιδαλώδους και αυστηρής λογοκρισίας που ίσχυε σε πολιτειακό επίπεδο στην Αμερική. Έτσι, ο κώδικας απαγόρευε να φανούν στην οθόνη ερωτικές περιπτύξεις, γυμνά σώματα, ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται ένα φιλί, συγκεκριμένες κοινωνικές μειονότητες, διαφυλετικές σχέσεις, θέματα ταμπού όπως τα ναρκωτικά, ενώ προωθούσε τη στερεοτυπική απόδοση των χαρακτήρων (καλοί αστυνομικοί – κακοί παράνομοι), με αποτέλεσμα το αμερικανικό σινεμά των δεκαετιών 1930 και 1940 να γίνει πιο υπαινικτικό, και οι δημιουργοί να γίνουν πιο εφευρετικοί προκειμένου να αποδώσουν στη μεγάλη οθόνη θέματα που πιθανόν να προκαλούσαν την χριστιανική αμερικάνικη ηθική και να απωθούσαν το κοινό από τις αίθουσες. Πολλές ευρωπαϊκές ταινίες, εξαιτίας των αυστηρών αυτών κανόνων που επικεντρώνονταν κυρίως σε ζητήματα ηθικής και όχι αμιγώς πολιτικής, δεν κατάφεραν για αρκετές δεκαετίες να περάσουν τα αμερικανικά σύνορα. Οι κριτικοί κινηματογράφου Βασίλης Ραφαηλίδης, Χρήστος Μήτσης, και Μπάμπης Ακτσόγλου περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο επίδρασε αυτός ο λογοκριτικός και αυτό-λογοκριτικός κώδικας στη διαμόρφωση του αμερικάνικου κινηματογράφου. Η εκπομπή περιλαμβάνει αποσπάσματα από ταινίες-σταθμούς της εποχής, όπως «Όσα Παίρνει ο Άνεμος», «Νοτόριους», «Κλέφτης Ποδηλάτων», «Ο Παράνομος», «Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι», «Τζίλντα», ο «Μεγάλος Δικτάτωρ» και «Ψυχώ», στις οποίες αναφέρονται οι Ραφαηλίδης, Μήτσης και Ακτσόγλου προκειμένου να εξηγήσουν τη συνολική επίδραση του κώδικα Χέιζ στην αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους επιχειρούσαν να τον ξεπεράσουν οι σκηνοθέτες.

Κείμενα – Παρουσίαση: Ρένα Θεολογίδου

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κακαβιάς

Ημερομηνία Προβολής: 28 Μαρτίου 1998

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

 

www.ert.gr

Open post

6 Σεπτεμβρίου 1955- Σεπτεμβριανά

6 Σεπτεμβρίου 1955- Σεπτεμβριανά

65 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την 6η Σεπτεμβρίου 1955 και τα  γεγονότα που έμειναν στην ιστορία ως «Σεπτεμβριανά»- τα βίαια επεισόδια εναντίον της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας την επέτειο αυτή, παρουσιάζει το σχετικό αφιέρωμα από τη σειρά «Μηχανή του Χρόνου» (παραγωγής 2016).

 ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος της σειράς «Μηχανή του Χρόνου» στους Ρωμιούς της Πόλης παρουσιάζεται το χρονικό του πογκρόμ εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβριο του 1955. Η εκπομπή ξεκινά από την τελευταία «χρυσή εποχή» των Ρωμιών της Πόλης κατά την περίοδο 1948-1955, κατά την οποία ο ελληνικός πληθυσμός αριθμούσε έως και διακόσιες χιλιάδες κατοίκους. Γίνεται αναφορά στην πρωθυπουργία Μεντερές και τις καλές διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας,  αλλά και στον εορτασμό των πεντακοσίων χρόνων από την Άλωση-μια  ημερομηνία  που αποτέλεσε ορόσημο για τον τουρκικό εθνικισμό.

Αναλύεται η στάση της Βρετανίας στο αίτημα αυτοδιάθεσης των Κυπρίων από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και παρουσιάζεται πώς η Αγγλία εμπλέκει την Τουρκία στο Κυπριακό ζήτημα, με αναφορές ειδικότερα, στην ανθελληνική πολιτικής του τουρκικού τύπου, την εμφάνιση του Ραουφ Ντεκτάς, καθώς και την ίδρυση της Εθνικής Ένωσης Τούρκων φοιτητών στην Κωνσταντινούπολη  με την επωνυμία «Η Κύπρος είναι τουρκική» το 1954. Περιγράφεται το σχέδιο προβοκάτσιας εναντίον του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης το 1955  και περιγράφεται η στημένη επίθεση στο τουρκικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη στις 6 Σεπτεμβρίου 1955-η τοποθέτηση βόμβας στον κήπο του προξενείου στη Θεσσαλονίκη από τον Έλληνα μουσουλμάνο φοιτητή Octay Engin.Η χαλκευμένη είδηση την έκρηξης από την εφημερίδα «Ισταμπούλ Εξπρές» προκάλεσε το ξέσπασμα των βίαιων επεισοδίων εναντίον της ελληνικής κοινότητας. Περιλαμβάνονται στην εκπομπή μαρτυρίες του ιδρυτή της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική» Hikmet Bil και του Octay Engin.

Παρουσιάζεται το χρονικό των επιθέσεων του κατευθυνόμενου όχλου στα καταστήματα του Πέρα, οι καταστροφές, το πλιάτσικο που ακολούθησε, οι λεηλασίες, η καταστροφή ορθόδοξων ναών και νεκροταφείων, οι επιθέσεις στα σπίτια των Ελλήνων, οι ξυλοδαρμοί, βιασμοί, δολοφονίες. Τις αφηγήσεις των Κωνσταντινοπολιτών που έζησαν τα γεγονότα συμπληρώνουν τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του φωτογράφου  Δημήτρη Καλούμενου, φωτογράφου του Πατριάρχη και ανταποκριτή της εφημερίδας «’Εθνος», ο οποίος με κίνδυνο της ζωής του κατέγραψε τις καταστροφές και σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Γιώργο Καράγιωργα κατάφεραν να κρύψουν τα φιλμ στο ορθόδοξο νεκροταφείο, να τα βγάλουν από την Τουρκία και να δημοσιεύσουν τις φωτογραφίες στον ελληνικό τύπο.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής μιλούν: ο πρέσβης επί τιμή Βύρων Θεοδωρόπουλος, ο πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών Νίκος Ουζούνογλου, ο επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου Άγγελος Συρίγος, η γενική γραμματέας του Ιδρύματος Ιστορικών Ερευνών Ειρήνη Σαριόγλου, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Μασσαβέτας, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων Αντώνης Παριζιάνος, ο διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου Ιωάννης Ιακωβίδης, ο νομικός και συγγραφέας Λεωνίδας Κουμάκης, η πρώην διευθύντρια του Κεντρικού Παρθεναγωγείου Κωνσταντινούπολης Αλεξάνδρα Λαμπρινού, ο συγγραφέας Νίκος Ατζέμογλου, ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Γιώργος Λεύκαρος, ο σκηνοθέτης Τάσος Μπουλμέτης, οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Καλούμενος και Γιώργος Καράγιωργας, η κόρη του Δ.Καλούμενου Μαρίνα Καλουμένου, καθώς και οι Κωνσταντινοπολίτες Διονύσιος Αγγελόπουλος, Βασίλης Χατζόπουλος, Ανδρέας Σιταρας, Αμαρυλλίς Γεωργαντίδου, Μαρία Κοντοπούλου (τ.Δ/ρια Δημοτικού Ζαππείου Παρθεναγωγείου Κων/λης), Χρήστος Ελματζίογλου (επιχειρηματίας), Γιάννης Βλαστός,  Αντώνης Παριζιάνος (πρ.Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαϊικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων), οι οποίοι έζησαν τα δραματικά γεγονότα.

Παραγωγή: 2016

Παρουσίαση: Χρίστος Βασιλόπουλος

Αρχισυνταξία: Δημήτρης Πετρόπουλος

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γιαχνής

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γρηγόρης Γρηγορίου – 4 Σεπτεμβρίου 2005

Γρηγόρης Γρηγορίου – 4 Σεπτεμβρίου 2005

Φέτος συμπληρώνονται 15 χρόνια από το θάνατο του σκηνοθέτη Γρηγόρη Γρηγορίου, στις 4 Σεπτεμβρίου 2005. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει ένα επεισόδιο από «Το σήριαλ των σήριαλ», το οποίο είναι αφιερωμένο στη σειρά «Λωξάντρα», που σκηνοθέτησε ο ίδιος και αγαπήθηκε πολύ από το τηλεοπτικό κοινό.

ΤΟ ΣΗΡΙΑΛ ΤΩΝ ΣΗΡΙΑΛ
ΛΩΞΑΝΤΡΑ
(video)

H εκπομπή είναι αφιερωμένη στη σειρά «Λωξάντρα», που αποτελεί διασκευή από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου. Ο σκηνοθέτης της Γρηγόρης Γρηγορίου χαρακτηρίζει το βιβλίο ως «το έπος των μικρών ασήμαντων ανθρώπων» και περιγράφει τις δυσκολίες της μεταφοράς του στη μικρή οθόνη. «Η Λωξάντρα χρειαζόταν μια γενναία διασκευή, όχι μόνο για να μπορεί να βγει το βιβλίο, αλλά και για να μπορεί να γίνει. Διότι, όπως ξέρετε, στην Ελλάδα καλύτερος σκηνοθέτης δεν είναι αυτός που έχει τις μεγαλύτερες ιδέες, τις ωραιότερες εμπνεύσεις. Είναι αυτός που έχει τις εμπνεύσεις και τις ιδέες, που μπορούν να γίνουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο», τονίζει. Εξαίρει επίσης την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση στον ομώνυμο ρόλο, τονίζοντας: ««Ήταν λες και γεννήθηκε για να παίξει τη Λωξάντρα». Ο Γρηγόρης Γρηγορίου μιλά ακόμη για την εξαιρετική διασκευή του Χρήστου Δοξαρά και αποκαλύπτει πώς κατάφεραν να βάλουν τους τηλεθεατές στην ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα μέσα. «Αυτό που λέμε ατμόσφαιρα στην τηλεόραση είναι ανακάλυψη των φτωχών σκηνοθετών», σημειώνει.

Στην εκπομπή μιλά ακόμη η Μπέτυ Βαλάση για το ρόλο που σημάδεψε την καριέρα της και παραμένει ανεξίτηλος ως τις μέρες μας στη μνήμη των τηλεθεατών. Επίσης, προβάλλεται απόσπασμα από την εκπομπή «Μονόγραμμα» του Γιώργου Σγουράκη, στο οποίο η Μαρία Ιορδανίδου μιλάει για τα δικά της χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και για την ανάγκη που την οδήγησε να γράψει τη «Λωξάντρα». Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλονται σκηνές από τη σειρά.

Κείμενα-παρουσίαση: Ρένα Θεολογίδου
Έρευνα-συντονισμός: Ντέπυ Γκολεμά
Σκηνοθεσία: Στέλιος Ράλλης
Έτος παραγωγής: 1991

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας – 3 Σεπτεμβρίου 1994

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας – 3 Σεπτεμβρίου 1994

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος- Γκίκας, από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 20ου αιώνα, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1994. Ο Ν.Χατζηκυριάκος -Γκίκας υπήρξε καλλιτέχνης με ποικίλα ενδιαφέροντα και πλούσιο έργο, το οποίο επεκτείνεται και στην γλυπτική, χαρακτική, σκηνογραφία αλλά και εικονογράφηση βιβλίων, ενώ δημοσίευσε άρθρα και μελέτες για θέματα κριτικής τέχνης. Για δεκαεπτά έτη διετέλεσε Καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ενώ το 1973 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου καλλιτέχνη, το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει ένα σημαντικό τηλεοπτικό ντοκουμέντο του 1975 αποτυπωμένο σε φιλμ, από τη σειρά εκπομπών «Συνάντηση με τους δημιουργούς».  Η εκπομπή, σε παραγωγή-σκηνοθεσία του Γιώργου Εμιρζά, προβλήθηκε στο ΕΙΡΤ στις 20/05/1975.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ

ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΓΚΙΚΑΣ

Νέο

Το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς εκπομπών του 1975 που καταγράφει τη δουλειά γνωστών Ελλήνων εικαστικών δημιουργών, είναι αφιερωμένο στον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα. Ο τηλεοπτικός φακός μπαίνει στο εργαστήριο του καλλιτέχνη· ο ζωγράφος μιλά για το καλλιτεχνικό του έργο και αναλύει τον τρόπο δημιουργίας ενός έργου, μιας «ζωντανής ύλης», όπως το χαρακτηρίζει, το δρόμο της οποίας χαράσσει ο καλλιτέχνης.

Παράλληλα, τρεις συνομιλητές, που ο ίδιος έχει επιλέξει για την εκπομπή, συζητούν μαζί του για τη δουλειά του-η οποία από τον ίδιο τον καλλιτέχνη διαιρείται σε τρεις τομείς: ζωγραφική, αρχιτεκτονική και εικονογράφηση βιβλίων. Ο Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας συζητά με τον μεταφραστή και φιλόλογο Κίμωνα Φράιερ για τις εικονογραφήσεις βιβλίων που έχει κάνει, με αναφορές στις εικονογραφήσεις του έργου του Καβάφη, του Ελύτη, του Γκάτσου και άλλων δημιουργών.

Ακολούθως, ο σκηνοθέτης Σωκράτης Καραντινός μιλά με τον Γκίκα για τη σκηνογραφική δουλειά του στο θέατρο, με αναφορές στη συνεργασία τους στη Νέα Δραματική Σχολή στο έργο «Μπαρμπουγιέ», καθώς και στη δουλειά του για τις παραστάσεις «Αγία Ιωάννα» στο Εθνικό Θέατρο,  τις «Νεφέλες». Τέλος, ο αρχιτέκτονας Αλέκος Βογιατζής, μαθητής του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στο Πολυτεχνείο, συζητά μαζί του για τον τρόπο διδασκαλίας του.

Η τηλεοπτική κάμερα ταξιδεύει στην Ύδρα, το νησί που τόσο επηρέασε το καλλιτεχνικό του έργο, και περιηγείται στο ερειπωμένο αρχοντικό σπίτι της μητέρας του, ενώ παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής παρουσιάζονται χαρακτηριστικά έργα του καλλιτέχνη.

Παραγωγή: 1975

Σκηνοθεσία: Γιώργος Εμιρζάς

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm, στο οποίο είναι αποτυπωμένο το ντοκιμαντέρ, συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Ολοκαύτωμα Χορτιάτης – 2 Σεπτεμβρίου 1944

Ολοκαύτωμα Χορτιάτης – 2 Σεπτεμβρίου 1944

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944, 27 στρατιωτικά οχήματα με δυνάμεις κατοχής του ναζιστικού στρατού και απόσπασμα ταγματασφαλιτών του διαβόητου Φριτς Σούμπερτ, περικυκλώνουν το χωριό Χορτιάτης στη Μακεδονία, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Η επιχείρηση έχει στόχο την εξόντωση του πληθυσμού του χωριού. Πάνω από 145 άνθρωποι εκτελούνται, καίγονται ζωντανοί και βασανίζονται, οι περισσότεροι εξ αυτών άμαχοι, γυναίκες και παιδιά. Τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το επεισόδιο της σειράς:

Η ΕΡΤ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ

(video)
Νέο

Στο επεισόδιο της σειράς, παραγωγής 1981, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Καρυπίδη, παρουσιάζεται το χρονικό της σφαγής στον Χορτιάτη μέσα από μαρτυρίες των κατοίκων του χωριού που επέζησαν αλλά και συγγενών των θυμάτων.

Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου περιγράφεται η γενικότερη κατάσταση στην περιοχή της Μακεδονίας κατά την περίοδο της κατοχής με κεντρικό αφηγητή τον Γιώργο Ιωάννου, έναν από τους σπουδαιότερους νεοέλληνες πεζογράφους. Αναφέρονται οι προσπάθειες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ προκειμένου να οργανωθεί η αντίσταση στον κατακτητή αλλά και να προστατευθούν οι αγωνιστές  και οι διωκόμενοι από τους εισβολείς. Οι αντιδράσεις των δυνάμεων κατοχής σε συνεργασία με τις μονάδες των δοσίλογων και συνεργατών τους επικεντρώθηκαν στην καταδίωξη των ανταρτών και κυρίως σε αντίποινα σε κρατούμενους και σε άμαχο πληθυσμό. Το κυρίως μέρος της εκπομπής περιλαμβάνει μαρτυρίες των κατοίκων του χωριού, οι οποίες συνθέτουν την εικόνα της επιχείρησης στον Χορτιάτη και αποδίδουν με λεπτομέρεια τις φρικαλεότητες που διέπραξαν εκεί οι γερμανικές μονάδες και οι ταγματασφαλίτες. Περιγράφονται οι εκτελέσεις, αμάχων και παιδιών, οι βιασμοί και εκτελέσεις γυναικών, η πυρπόληση και λεηλασία των κατοικιών του χωριού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι μαρτυρίες κατοίκων που υπογραμμίζουν ως απαράδεκτη την μεταπολεμική προσπάθεια να επιρριφθούν ευθύνες για τη σφαγή του Χορτιάτη στους αντάρτες. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου παρουσιάζεται αρχειακό οπτικοακουστικό και φωτογραφικό υλικό από τον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο και την εθνική αντίσταση.

Προβλήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1981.

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Γιώργος Σισιλιάνος – 100 χρόνια από τη γέννησή του

Γιώργος Σισιλιάνος – 100 χρόνια από τη γέννησή του

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του σπουδαίου συνθέτη Γιώργου Σισιλιάνου, που υπήρξε από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μουσικού μοντερνισμού στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1920 και πέθανε το 2005. Έγραψε περισσότερα από 60 έργα συμφωνικής μουσικής, μουσικής δωματίου, μπαλέτα, μουσική για θέατρο κ.ά, τα οποία παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Για τη συνολική του προσφορά, το 1990 η Γαλλική Δημοκρατία του απένειμε το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων, ενώ το 1994 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Το 1999 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Σισιλιάνος, παράλληλα με τη συνθετική του εργασία προσέφερε καλλιτεχνικά στη μουσική ζωή του τόπου μέσα από την ανάληψη θέσεων σε οργανισμούς και φορείς. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος από το 1960-1962, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Σύγχρονης Μουσικής και του Ελληνικού Συνδέσμου Σύγχρονης Μουσικής (1964-68 και 1965-69), Διευθυντής Μουσικών Εκπομπών του Ε.Ι.Ρ.Τ. (1974), Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών (1981-89), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.Ρ.Τ. (1987-88) και Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής της Ε.Λ.Σ. (1990-94).

Δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ την εκπομπή:

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

«ΝΕΩΤΕΡΗ ΣΧΟΛΗ»

Επεισόδιο 5ο Β’ μέρος

(video)

Σειρά εκπομπών μουσικών ντοκιμαντέρ με θέμα την ιστορία και την εξέλιξη της συμφωνικής μουσικής στον ελληνικό χώρο. Η σειρά, που ολοκληρώθηκε σε πέντε επεισόδια, ξεκίνησε να προβάλλεται τον Οκτώβριο του 1992. Το πέμπτο επεισόδιο είναι το δεύτερο μέρος της εκπομπής που αναφέρεται στη Νεότερη Σχολή. Γίνεται λόγος για τα νέα μουσικά κινήματα, όπως ο ατονισμός και ο δωδεκαφθογγισμός που αποκρυσταλλώθηκαν μέσα από τη ρήξη με τη μουσική του ύστερου ρομαντισμού θέτοντας την παράδοση σε κρίση. Πρόδρομοι των νέων αυτών κινημάτων στην Ελλάδα υπήρξαν ο Μητρόπουλος, ο Σκαλκώτας κι ο Γιάννης Χρήστου.

Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στη μουσική τριών σύγχρονων συνθετών, που παρουσίασαν έργα συμφωνικής μουσικής μέσα στα όρια της δεκαετίας του 1950, του Γιώργου Σισιλιάνου, του Γιάννη Ανδρ. Παπαϊωάννου και του Μίκη Θεοδωράκη. Στην εκπομπή μιλούν οι συνθέτες Γιώργος Σισιλιάνος και Στέφανος Βασιλειάδης και ο μουσικολόγος Γιάννης Γ. Παπαϊωάννου. Αρχικά, γίνεται μια σύντομη αναφορά στην δυτικοευρωπαϊκή συμφωνική μουσική και στα συμφωνικά έργα Ελλήνων συνθετών που προέρχονταν από τη λεγόμενη “συντηρητική σχολή”, στο πλαίσιο της ελληνικής εθνικής μουσικής, στα πρότυπα ανάλογων κινημάτων της Ευρώπης. Κατόπιν αναλύεται η σχέση μεταξύ της μουσικής της Εθνικής Σχολής στην Ελλάδα και της μουσικής μετά το 1950, της σύγχρονης μουσικής. Τα συμφωνικά έργα των Δ. Μητρόπουλου, Γ. Ανδρ. Παπαϊωάννου και Γ. Σισιλιάνου αναφέρονται ως αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις του νέου ύφους.

Ο Γιώργος Σισιλιάνος υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες συνθέτες που χρησιμοποίησαν σύγχρονα μουσικά ιδιώματα. Το Κοντσέρτο για Ορχήστρα, έργο 12 (1954), αποτέλεσε την πρώτη προσέγγιση του συνθέτη με τη δωδεκάφθογγη μέθοδο, εγκαινιάζοντας μια περίοδο του έργου του που χαρακτηρίζεται από την αναζήτηση και τον πειραματισμό γύρω από τα σύγχρονα μουσικά ρεύματα. Ο ίδιος μιλάει στην εκπομπή για τα χαρακτηριστικά συνθετών της γενιάς του 1950 που τους διαφοροποιούν από την παραδοσιακή σχολή Καλομοίρη και αναφέρεται στη διαφορά αντιμετώπισης του βυζαντινού μέλους και του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού από τη Νεότερη και την Εθνική Μουσική Σχολή αντίστοιχα. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η γνωριμία του Σισιλιάνου στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον Δημήτρη Μητρόπουλο, ο οποίος μάλιστα παρουσίασε αργότερα (Μάρτιος 1958) σε πρώτη εκτέλεση την «Πρώτη Συμφωνία», έργο 14 (1956) του συνθέτη με τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης. Μιλώντας για το έργο του αυτό, αναφέρεται στα μέρη που το απαρτίζουν και στα υφολογικά χαρακτηριστικά του. Την ουσιώδη διαφορά ανάμεσα στους συνθέτες της νεότερης γενιάς και εκείνους της “συντηρητικής σχολής” υπογραμμίζει και ο Στέφανος Βασιλειάδης σε σχέση με την άντληση στοιχείων ελληνικότητας και τον τρόπο μετουσίωσής τους στην τέχνη τους.

Στη διάρκεια της εκπομπής, ακούγονται το 2ο μέρος της ’’Συμφωνίας αρ. 1’’ του Γ. Σισιλιάνου, το 1ο μέρος από το έργο ’’Κοντσέρτο για ορχήστρα’’ του Γ.Α.Παπαϊωάννου και ένα μέρος της ’’Σουίτας για ορχήστρα και πιάνο αρ. 1’’ του Μ. Θεοδωράκη.

Ημερομηνία προβολής: 3 Νοεμβρίου 1992

Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιώργος Κεραμιδιώτης

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Open post

Αλέκος Σακελλάριος – 28 Αυγούστου 1991

Αλέκος Σακελλάριος – 28 Αυγούστου 1991

Πολυτάλαντος και χαρισματικός, ο Αλέκος Σακελλάριος διακρίθηκε ως θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, σεναριογράφος δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Φέτος συμπληρώνονται 29 χρόνια από το θάνατο του, στις 28 Αυγούστου 1991. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ
(video)

Οι οικοδεσπότες της εκπομπής Βασίλης Τσιβιλίκας, Μίμης Πλέσσας και Κώστας Φέρρης υποδέχονται τον Αλέκο Σακελλάριο και μαζί θυμούνται μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας του. Η πρώτη ερώτηση που του κάνουν είναι πού ανήκει η ψυχή του. «Το θέατρο, που αγαπάω, το απατούσα με τον κινηματογράφο. Κι ύστερα απάτησα και τον κινηματογράφο με την τηλεόραση. Το τραγούδι ήταν άλλη απάτη», τους απαντά γελώντας και θυμάται την πρώτη του καλλιτεχνική δραστηριότητα, μια παράσταση καραγκιόζη στην αυλή του σπιτιού του. Θυμάται όμως και το πρώτο τραγούδι που έγραψε «Θα ξανάρθεις» μαζί με τον Κώστα Γιαννίδη, που ήταν και η πρώτη μεγάλη επιτυχία του. Παρόλο δε, που έγραψε τους στίχους για πάνω από 1500 τραγούδια, παραδέχεται ότι υπήρξαν στίχοι που πραγματικά τους ζήλεψε.

Ο Αλέκος Σακελλάριος μιλά επίσης για το πρώτο του θεατρικό έργο «Ο βασιλιάς του χαλβά», το οποίο έγραψε μαζί με τον Μήτσο Βασιλειάδη και παρουσιάστηκε στο θέατρο Κοτοπούλη, αλλά και για την απόφαση που πήραν κάποια χρόνια αργότερα μαζί με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο να γίνουν θεατρικοί επιχειρηματίες. Θυμάται επίσης  μερικές από τις σημαντικότερες συνεργασίες του, ενώ με μιλά με πολύ συγκίνηση για τον Γιάννη Σπάρτακο, που, όπως αποκαλύπτει, πέρασαν μαζί τα πικρά κατοχικά χρόνια και έκαναν σουξέ από στόμα σε στόμα και από το θέατρο. Κι αυτή είναι η πρώτη έκπληξη που του επιφυλάσσουν οι παρουσιαστές, αφού ο Γιάννης Σπάρτακος μπαίνει στην παρέα τους και μαζί με τη συνεργάτιδα του Κρίσταλ, μας θυμίζουν κάποια από τα τραγούδια που έγραψαν μαζί. Στην παρέα μπαίνουν και η Σπεράντζα Βρανά, ο Γιάννης Βογιατζής και η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, οι οποίοι θυμούνται στιγμές μαζί του κι ερμηνεύουν κάποια από τα τραγούδια του. Τέλος, ο Γιώργος Κιμούλης μιλά για την πρώτη γνωριμία και τη συνεργασία του με τον Αλέκο Σακελλάριο στην παράσταση «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης».

Τηλεσκηνοθεσία: Νέστωρ Παβέλλας
Έτος παραγωγής: 1986

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 5 6 51 52 53
Scroll to top