Open post

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης -13 Ιανουαρίου 1993

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης -13 Ιανουαρίου 1993

Στις 13 Ιανουαρίου 1993 έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, μια από τις κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας. Πεζογράφος, ποιητής αλλά και αυτοδίδακτος ζωγράφος, ο Ν.Γ.Πεντζίκης γεννήθηκε το 1908 στη Θεσσαλονίκη, όπου έζησε και πέθανε. Σπούδασε φαρμακευτική, οπτική και βοτανολογία στη Γαλλία και τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε το φαρμακείο του πατέρα του στη Θεσσαλονίκη, το οποίο και μετατράπηκε σε ένα από τα πιο γνωστά λογοτεχνικά στέκια της πόλης. Ο Πεντζίκης άρχισε να γράφει ποίηση σε πολύ νεαρή ηλικία, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1934 και από το 1935 συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με πολλά έντυπα της Θεσσαλονίκης (όπως πχ «Το τρίτο μάτι», «Κοχλίας»-στο οποίο υπήρξε ιδρυτικό μέλος-κ.ά). Έργα του έχουν μεταφραστεί, ενώ έχει τιμηθεί σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Με αφορμή την επέτειο θανάτου του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει μια εκπομπή της σειράς πολιτιστικών εκπομπών «Τέχνη και Πολιτισμός» (παραγωγής 1989) που φιλοξενεί τον Θεσσαλονικέα λογοτέχνη και ζωγράφο.

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΕΝΤΖΙΚΗ

Απόσπασμα από το επεισόδιο της σειράς εκπομπών «Τέχνη και Πολιτισμός» αφιερωμένο στον πεζογράφο, ποιητή και ζωγράφο Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη. Ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης  συζητά με την Έλενα Χουζούρη. Μιλούν, για τον προσωπικό του κώδικα έκφρασης, τον κώδικα συμβόλων που διατρέχει όλο του το έργο και για τη σημασία-όχι των λέξεων-αλλά των γραμμάτων. Λόγος γίνεται για τη ζωή και τον θάνατο,  την σχέση του με την Ορθοδοξία, το Βυζάντιο και τον δυτικό πολιτισμό, ενώ ο λογοτέχνης αναφέρεται και στη γενέτειρά του, τη «Μητέρα Θεσσαλονίκη». Με τον ιδιότυπο τρόπο του, καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Ν.Γ.Πεντζίκης παίζει με τις λέξεις, με μια παιδικότητα παρά τα ογδόντα του χρόνια.

Ακόμη, για τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη, μιλά ο φίλος του συγγραφέας Γιώργος Κιτσόπουλος. Αναφέρεται στη γνωριμία και μακρόχρονη φιλία τους από τα γυμνασιακά τους χρόνια, και περιγράφει τις καθημερινές τους συνήθειες στο φαρμακείο που είχε αναλάβει από τον πατέρα του στην οδό Εγνατία στη Θεσσαλονίκη και είχε μετατραπεί σε φιλολογική γωνιά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940.

 

Δημοσιογραφική επιμέλεια: Έλενα Χουζούρη

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαδάκης

Ημερομηνία προβολής εκπομπής:

30/1/1989

 

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Τζόαν Μπαέζ – 9 Ιανουαρίου 1941

Τζόαν Μπαέζ – 9 Ιανουαρίου 1941

Η Τζόαν Μπαέζ (Joan Chandos Báez) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια της φολκ μουσικής, στιχουργός, πολιτική ακτιβίστρια και σύμβολο της γενιάς της αμφισβήτησης της δεκαετίας του ’60. Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου του 1941 στο Στέιτεν Άιλαντ, στη Νέα Υόρκη και σε πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1959 και μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει περισσότερα από τριάντα άλμπουμ. Κατά τη δεκαετία του ’60 συνδέθηκε ερωτικά και συνεργάστηκε με τον Μπομπ Ντίλαν, συμμετείχε στο αντιπολεμικό κίνημα και υποστήριξε σθεναρά το κίνημα κατά των φυλετικών διακρίσεων, αντιπαρατέθηκε συχνά στις αμερικανικές αρχές και η δράση της οδήγησε αρκετές φορές στη σύλληψή της. Η μουσική της θίγει θέματα όπως ο πόλεμος, η ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι δημοκρατικές ελευθερίες και άλλα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Μέχρι και σήμερα παραμένει ενεργή και με μία έντονη κοινωνική δράση. Στις δεκαετίες που έχει διανύσει ως καλλιτέχνης έχει δώσει συναυλίες αλλά και αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ειρήνη σε όλον τον κόσμο. Με αφορμή τα ογδοηκοστά γενέθλια της Τζόαν Μπαέζ το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει την εκπομπή:

ΤΖΟΑΝ ΜΠΑΕΖ

ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

(video)

Πρόκειται για τη συναυλία της Τζόαν Μπαέζ (Joan Baez), στο Ηράκλειο της Κρήτης, η οποία έλαβε χώρα στο στάδιο «Ελευθερίας» στη Χανιόπορτα, στις 3 Ιουλίου 1983. Η συναυλία δόθηκε στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου Ηρακλείου με γενικό τίτλο «ΗΡΑΚΛΕΙΟ ’83«, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1983.

Η επιμέλεια της παρουσίασης είναι του Γιώργου Παπαστεφάνου, τον οποίο ακούμε επίσης στον πρόλογο, που περιλαμβάνεται στην αρχή της εκπομπής, κάνοντας αναδρομή στην πορεία της πολιτικοποιημένης Αμερικανίδας μουσικού.

Η συναυλία προβλήθηκε σε απευθείας μετάδοση από την ΕΡΤ.

Η Τζόαν Μπαέζ ανεβαίνει στη σκηνή και οι θεατές επευφημούν και χειροκροτούν.

Η Τζόαν Μπαέζ ερμηνεύει τα εξής τραγούδια:

  1. «Farewell Angelina«, από τον ομώνυμο δίσκο της του 1965, σε στίχους του Μπομπ Ντίλαν (Bob Dylan).
  2. «Dida«, από το δίσκο» Gracias a la vida» του 1974
  3. «Me and bobby McGee», τραγούδι του Κρις Κριστόφερσον από το δίσκο του Roger Miller με τίτλο «Roger Miller 1970». Το συγκεκριμένο τραγούδι έγινε παγκοσμίως γνωστό όταν κυκλοφόρησε εκτέλεσή του από την Janis Joplin και έγινε Νο1 επιτυχία, μετά το θάνατό της, στις ΗΠΑ το 1971.
  4. «Oh Freedom«, σε δικούς της στίχους από το δίσκο «Joan Baez in San Francisco» (1964) με ζωντανές ηχογραφήσεις από συναυλίες. Ένα τραγούδι όπως λέει η ίδια για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους σε όλο τον κόσμο.
  5. «Don’t cry for me Argentina» των Andrew Llloyd Webber και Tim Rice από το μιούζικαλ «Evita», 1976. Το αφιερώνει στις μητέρες των εξαφανισμένων στη Χιλή από τη δικτατορία του Πινοσέτ.
  6. «The Warriors of the sun» σε δικούς της στίχους από το δίσκο «Speaking of dreams» (1989)
  7. «Children of the eighties» από το δίσκο Live Europe 83 (1984), αφιερωμένο στους σύγχρονους νέους και στα προβλήματα της εποχής τους, όπως τα ναρκωτικά.
  8. «Άσμα Ασμάτων» από τον κύκλο τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν», μελοποίηση του λογοτεχνικού έργου του Ιάκωβο Καμπανέλλη «Μαουτχάουζεν» με θέμα των έρωτα δύο κρατούμενων στο ομώνυμο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η Μπαέζ αναφέρει ότι είχε υποσχεθεί πως θα μάθει ένα ελληνικό τραγούδι από την προηγούμενη επίσκεψή της στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη ερμηνεία αποτελεί ίσως και το σημαντικότερο τμήμα του εν λόγω οπτικοακουστικού ντοκουμέντου.
  9. «The ballad of Sacco and Vanzetti» από το soundtrack της ταινίας Sacco and Vanzetti (1971) με θέμα την ιστορία των δύο Ιταλών αναρχικών και το αφιερώνει σε όλους εκείνους που αγωνίζονται με ειρηνικά μέσα, όπως ο Γκάντι, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Λεχ Βαλέσα.
  10. «What ‘ll we do with this baby o» ένα μάλλον μακάβριο παιδικό παραδοσιακό φολκ (folk) τραγούδι, το οποίο αφιερώνει με χιουμοριστική διάθεση στα παιδάκια που στέκονται κοντά στη σκηνή και κάνουν φασαρία.
  11. «Gracias a la vida» της χιλιανής τραγoυδίστριας Violeta Parra, το οποίο υπάρχει και στον ομώνυμο δίσκο της Μπαέζ του 1974.
  12. «Α Hard rain’s a gonna fall» του Μπομπ Ντίλαν από το δίσκο του «The freewhellin’ Bob Dylan» (1963)
  13. «Donna Donna» των Sholomon Secunda και Aaron Zeitlin, από τον δίσκο της «Joan Baez» (1960)
  14. «Imagine» του John Lennon, από τον ομώνυμο δίσκο του το 1971.
  15. «Let it be«, των Beatles, από τον ομώνυμο δίσκο του 1970. Με αυτό το τραγούδι ολοκληρώνεται η συναυλία της Τζόαν Μπαέζ και η μετάδοση κλείνει με αποφώνηση από τον Γιώργο Παπαστεφάνου.

Σκηνοθεσία:Δάφνη Τζαφέρη

Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 03/07/1983

www.ert.gr

Open post

Άννα Συνοδινού – 7 Ιανουαρίου 2016

Άννα Συνοδινού – 7 Ιανουαρίου 2016

Η μεγάλη ηθοποιός, κορυφαία ερμηνεύτρια του αρχαίου δράματος Άννα Συνοδινού έφυγε από τη ζωή στις 7 Ιανουαρίου 2016. Κάτοχος της ερμηνευτικής παράδοσης του Εθνικού Θεάτρου, η σπουδαία τραγωδός σημάδεψε το ελληνικό θέατρο με την έξοχη και επιβλητική υποκριτική της παρουσία.

Δείτε από το Αρχείο της ΕΡΤ και την εκπομπή «Μονόγραμμα», του 1991 το αφιέρωμα στην Άννα Συνοδινού η οποία μιλάει για τη ζωή της, την οικογένειά της, τη θεατρική της διαδρομή και την ιδιότητα της πολιτικού. Η εκπομπή ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη.

Α΄Μέρος

(video)

Στην αρχή της εκπομπής, η Άννα Συνοδινού αναφέρεται στην καταγωγή της και μιλάει για το οικογενειακό της περιβάλλον. Η οικογένειά της καταγόταν από την Αμοργό ενώ η ίδια γεννήθηκε στο Λουτράκι Κορινθίας τον Νοέμβριο του 1927 και ήταν το όγδοο παιδί. Μιλάει για τους γονείς της και τη ζωή τους πριν τον πόλεμο του 1940. Αφηγείται τη ζωή στο Λουτράκι κι έπειτα τα παιδικά της χρόνια στην Αθήνα όπου μετακινήθηκαν μετά το σεισμό του 1928. Μιλάει για τις αξίες με τις οποίες ανατράφηκε από τους γονείς της τους οποίους υπεραγαπούσε αλλά και τη σημασία της ελληνορθόδοξης πίστης στη ζωή της.

Κατόπιν, ξετυλίγει την καλλιτεχνική της πορεία, κάνει λόγο για το πώς ασχολήθηκε με το θέατρο και μιλάει για τους ρόλους της, τους δασκάλους της και όσους συνεργάστηκε. Αναφέρεται στη σχέση της με το θέατρο που ξεκίνησε την εποχή της Κατοχής με τα νεανικά ερασιτεχνικά σκετς στις γειτονιές των ανατολικών συνοικιών της Αθήνας, έχοντας ως θέμα την αναπαράσταση των παθών της πατρίδας. Θυμάται τις εισαγωγικές της εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1947. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1950 στον Θίασο Κοτοπούλη. Το 1955 και το 1957 τιμήθηκε με το έπαθλο Κοτοπούλη.

Από νωρίς διακρίθηκε σε ρόλους της αρχαίας τραγωδίας είδος με το οποίο τη συνέδεσε η δασκάλα της Μαρίκα Κοτοπούλη. Σταθμός στην πορεία της υπήρξε το 1955, όταν στην επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ Επιδαύρου έπαιξε δίπλα στην Παξινού την Πολυξένη, στην «Εκάβη» του Ευριπίδη. Από εκεί άρχισε η σταδιοδρομία της στο αρχαίο δράμα. Μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου διέπρεψε με τις ερμηνείες της σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας αλλά και σε νεότερους του κλασικού δραματολογίου. Αναφέρεται στις περιοδείες στο εξωτερικό και τις διακρίσεις ενώ αλλού μιλάει για τη βαριά ευθύνη της στο θέατρο που την απέτρεψε από το να συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Ειδική αναφορά κάνει στους ρόλους της στις αρχαίες τραγωδίες και στις υποκριτικές δεξιότητες που απαιτούνται ενώ δεν παραλείπει να μνημονεύσει τις ηρωίδες που ενσάρκωσε σε έργα του κλασικού διεθνούς δραματολογίου με το Θίασο του Εθνικού Θεάτρου.

Ημερομηνία πρώτης προβολής: 28 Απριλίου 1992

Σκηνοθεσία: Κώστας Στυλιάτης

Παραγωγός: Γιώργος Σγουράκης Copyright ΕΡΤ ΑΕ – ET2

Β΄Μέρος

(video)

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος η Άννα Συνοδινού μιλάει για τη γνωριμία της και τη σχέση της με τον σύζυγό της Γιώργο Μαρινάκη, πρωταθλητή του τριπλούν, δίνοντας έμφαση στο κοινό τους σημείο που υπήρξε ο κοινός αγώνας γύρω από τον ελληνικό πολιτισμό.

Μεγάλο μέρος της αφήγησής της αφορά στο σπουδαίο της έργο-δημιούργημα το «Θέατρο Λυκαβηττού» σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου, οραματιζόμενη μαζί με τον σύζυγό της την παρουσίαση του αρχαίου δράματος σε ανοιχτό περιβάλλον και εκτός Επιδαύρου, καθώς και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού. Αφηγείται το χρονικό της υλοποίησης του οράματος αυτού υπό την επίβλεψη του ΕΟΤ και την έναρξη λειτουργίας του νεοσύστατου θεάτρου τον Ιούνιο του 1965, που στέγασε τον θίασο «Ελληνική Σκηνή – Άννα Συνοδινού». Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 και τη λογοκρισία διέκοψε την θεατρική της δραστηριότητα. Από το 1973 έως το 1975 πραγματοποίησε εμφανίσεις με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Στο τελευταίο μέρος της εκπομπής η Άννα Συνοδινού μιλάει για την πολιτική της διαδρομή και την κοινοβουλευτική της ιδιότητα, καθώς πολιτεύτηκε με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, από το 1974 ως το 1989 έπειτα από προτροπή του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αναφέρεται επίσης γενικά στην πολιτική ζωή, στα πολιτιστικά και πνευματικά προβλήματα του τόπου μας.

Στη διάρκεια της εκπομπής προβάλλεται αρχειακό φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό. Περιλαμβάνονται στιγμιότυπα από την παράσταση «Τρωάδες» του Ευριπίδη, που ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο, τον Ιούλιο του 1991, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και τη συνταρακτική ερμηνεία της Άννας Συνοδινού στο ρόλο της Εκάβης. Ήταν η εποχή που η Άννα Συνοδινού επέστρεψε στο Εθνικό Θέατρο και στην Επίδαυρο μετά από 10 χρόνια απουσίας.

Έτος παραγωγής: 1991

Ημερομηνία πρώτης προβολής: 5 Μαΐου 1992

Σκηνοθεσία: Κώστας Στυλιάτης

Παραγωγός: Γιώργος Σγουράκης Copyright ΕΡΤ ΑΕ – ET2

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο

 

www.ert.gr

Open post

Νικόλαος Γύζης – 4 Ιανουαρίου 1901

Νικόλαος Γύζης – 4 Ιανουαρίου 1901

Στις 4 Ιανουαρίου συμπληρώνονται φέτος 120 χρόνια από το θάνατο ενός από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα, του Νικολάου Γύζη. Γεννημένος στην Τήνο το 1842 ο Γύζης μετά τις σπουδές του στη ζωγραφική στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε το 1865 στο Μόναχο, όπου και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του, μέχρι το θάνατό του το 1901. Ο Νικόλαος Γύζης, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του καλλιτεχνικού  κινήματος του ύστερου 19ου αιώνα, που είναι γνωστό ως «Σχολή του Μονάχου», με το έργο του επηρέασε την πορεία της ελληνικής τέχνης.

Τιμώντας τον σημαντικό καλλιτέχνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 4 Ιανουαρίου 1901, το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε ένα επεισόδιο από τη σειρά ντοκιμαντέρ παραγωγής 1989 με τίτλο «Οι ζωγράφοι της Σχολή του Μονάχου», αφιερωμένο στον Νικόλαο Γύζη.

ΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΥΖΗΣ 1842-1901

ΜΕΡΟΣ Α’

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τη ζωή και το έργο του ζωγράφου Νικόλαου Γύζη. Με χρονική αφετηρία τη γέννησή του, την 1η Μαρτίου 1842 στο Σκλαβοχώρι της Τήνου, παρουσιάζονται τα σημαντικότερα γεγονότα-σταθμοί της ζωής του. Γίνεται λόγος για την εγκατάσταση του ξυλουργού πατέρα του και του ιδίου στην Αθήνα το 1850, τις σπουδές ζωγραφικής που ακολούθησαν στο Πολυτεχνείο, και τις βραβεύσεις του στους ετήσιους καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς. Ακολουθούν η γνωριμία του Ν.Γύζη με τον πλούσιο φιλότεχνο και συμπατριώτη του Ν.Νάζο, ο οποίος του εξασφαλίζει μια υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ευρώπη. Το 1865 ο νεαρός ζωγράφος αναχωρεί για το Μόναχο. Περιγράφεται το ταξίδι του και η υποδοχή του από τον Νικηφόρο Λύτρα στη γερμανική πόλη.

Παρουσιάζεται η παραμονή του Γύζη στο Μόναχο και η καλλιτεχνική ωρίμανση του ζωγράφου, ο οποίος ενστερνίστηκε τα καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά που την εποχή εκείνη κυριαρχούσαν στο Μόναχο, και ως μαθητής του Καρλ Θέοντορ Φον Πιλότυ ασχολήθηκε με το ιστορικό θέμα. Για την καλλιτεχνική σχέση του Πιλότυ με τον Γύζη μιλά ο Υποδιευθυντής της Neue Pinakothek του Μονάχου Dr Helmann, ενώ ο Μάνος Στεφανίδης, επιμελητής της Εθνικής Πινακοθήκης, αναφέρεται ιδιαίτερα στο έργο του Γύζη «Ειδήσεις νίκης» (1871) που εκτίθεται στην Neue Pinakothek.

Γίνεται λόγος για την επιστροφή του ζωγράφου το 1873 στην Αθήνα, και για τα ταξίδια του μαζί με τον Νικηφόρο Λύτρα, με σκοπό την άντληση ηθογραφικών θεμάτων. Στη συνέχεια, σχολιάζονται τα ηθογραφικά έργα της δεκαετίας 1875-1885 στα οποία κυριαρχούν σκηνές της καθημερινής ζωής από την Ελλάδα, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τα έργα «Τάμα», «Το κρυφό σχολειό», «Γιάντες», «Κούκου», «Η χαρτομάντισσα», «Παιδομάζωμα» και άλλα. Ιδιαίτερος λόγος γίνεται για το χαρακτηριστικό έργο του Γύζη «Παιδικοί αρραβώνες».

Το επεισόδιο κλείνει με αναφορά σε σημαντικά γεγονότα της ζωής του καλλιτέχνη (ο γάμος του και ο διορισμός του ως Τακτικού Καθηγητή στην Ακαδημία του Μονάχου το 1888), ενώ επισημαίνεται η καλλιτεχνική στροφή του Γύζη σε μια βαθιά ιδεαλιστική αλληγορική ζωγραφική, όπως αποτυπώνεται  στο έργο «Εαρινή Συμφωνία». Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής παρουσιάζονται έργα του ζωγράφου, ενώ η τηλεοπτική κάμερα καταγράφει πλάνα από τις περιοχές που συνδέονται με τη ζωή και το έργο του ζωγράφου: Τήνο, Αθήνα, Τεργέστη, Μόναχο.

Έτος παραγωγής: 1989

Σκηνοθεσία-Μοντάζ: Σταμάτης Τσαρουχάς

Κείμενα: Μάνος Στεφανίδης

 

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Γεώργιος Δροσίνης – 3 Ιανουαρίου 1951

Γεώργιος Δροσίνης – 3 Ιανουαρίου 1951

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από το θάνατο του ποιητή, πεζογράφου και δημοσιογράφου Γεώργιου Δροσίνη. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ
(video)

Το επεισόδιο της πολιτιστικής σειράς «Εποχές και συγγραφείς» είναι αφιερωμένο Γεώργιο Δροσίνη. Για το σημαντικό έργο του μιλούν ο Κώστας Στεργιόπουλος, ποιητής, συγγραφέας, τ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Παναγιώτης Μουλλάς, ομ. καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ο κριτικός Λογοτεχνίας Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, ενώ μέσα από την αφήγηση παρακολουθούμε την πορεία της ζωής του.

Ο Γεώργιος Δροσίνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1859, την ίδια χρονιά με τον μετέπειτα συνοδοιπόρο του στην ποιητική τέχνη Κωστή Παλαμά. Η καταγωγή του, όπως και του Παλαμά, ήταν από το Μεσολόγγι, από γενιά αγωνιστών της Επανάστασης. Ο παππούς του μάλιστα, γνωστός ως Καραγιώργος, σκοτώθηκε στην έξοδο του Μεσολογγίου το 1826. Οι ρίζες ωστόσο της οικογένειάς του ανάγονται στο Βυζάντιο. Ο Δροσίνης φοίτησε αρχικά στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αργότερα μεταγράφηκε στη Φιλοσοφική και το 1885 έφυγε στη Γερμανία για να σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης και Φιλολογία στα πανεπιστήμια της Δρέσδης, της Λειψίας και του Βερολίνου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1888 χωρίς να περατώσει τις σπουδές του.

Στα γράμματα παρουσιάζεται σε μια μεταβατική περίοδο, όπου αρχίζει να κλονίζεται η βασιλεία των ρομαντικών και οι εμφανίσεις του Βιζυηνού του Προβελέγγιου και του Παπαδιαμαντόπουλου αναγγέλλουν την έναρξη της μιας νέας εποχής. Ξεκίνησε από το φιλολογικό περιοδικό «Ραμπαγάς»  και  αργότερα συνεργάσθηκε με τη σατιρική εφημερίδα «Μη χάνεσαι». Δημοσιεύει ποιήματα στη δημοτική γλώσσα πριν τον Παλαμά και περίπου μια δεκαετία πριν κυκλοφορήσει «Το ταξίδι» του Ψυχάρη. Οι πρώτες ποιητικές συλλογές «Ιστοί αράχνης» (1880) και «Σταλακτίται» (1881) δείχνουν ήδη το  χαρακτήρα της  ποίησής του. Το έργο του είναι πλούσιο και πολυεπίπεδο. Εκτός από την ποίηση ασχολήθηκε με την πεζογραφία και τη δημοσιογραφία. Τα πρώτα ποιήματα του Δροσίνη υπήρξαν ιδιαίτερα αγαπητά και πολλά από αυτά μελοποιήθηκαν από συνθέτες όπως ο Λαμπελέτ, ο Λαυράγκας και ο Καλομοίρης. Ιδιαίτερη αγαπητή υπήρξε η «Ανθισμένη αμυγδαλιά», ένα τραγούδι που επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Ο Δροσίνης ήταν άνθρωπος δραστήριος, κοινωνικός, με μεγάλη και αξιόλογη συμμετοχή στην πνευματική ζωή και στην κοινωνική και εθνική δράση. Υπήρξε διευθυντής του περιοδικού «Εστία» και «Εικονογραφημένη Εστία», το οποίο αναμόρφωσε και από το 1898 το μετέτρεψε στην καθημερινή ομώνυμη εφημερίδα με προοδευτική γραμμή. Στη συνέχεια αποχώρησε από τη διεύθυνση της εφημερίδας την οποία παρέδωσε στον Άδωνι Κύρου. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελεί η δράση του στο «Σύλλογο προς διάδοσιν των ωφελίμων βιβλίων» του οποίου υπήρξε γενικός γραμματέας με πρόεδρο το Δημήτρη Βικέλα.  Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της «Σεβαστοπουλείου Σχολής», από την οποία αποφοίτησαν πολλοί μαθητές με ειδίκευση στα τεχνικά επαγγέλματα.  Σε δικό του ενδιαφέρον οφείλεται η ίδρυση της Σχολής Τυφλών, του Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών και το 1926, όταν ιδρύθηκε η Ακαδημία Αθηνών, ο Δροσίνης υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά της μέλη.

Στην εκπομπή ακούγεται ο Γεώργιος Δροσίνης  σε μια μοναδική ηχογράφηση του 1949 του Ηλία Βενέζη να απαγγέλλει ποιήματά του, να διηγείται ιστορίες και να σχολιάζει  πρόσωπα της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής.

Έρευνα και Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς
Αφήγηση: Κώστας Καστανάς, Μαρία Ζαχαρή
Έτος παραγωγής: 2008

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Η πρώτη Πρωτοχρονιά της Μεταπολίτευσης

Η πρώτη Πρωτοχρονιά της Μεταπολίτευσης

Το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει ένα σπάνιο τηλεοπτικό ντοκουμέντο για τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς. Η ενημερωτική εκπομπή του ΕΙΡΤ «Οι Ρεπόρτερς», η οποία προβάλλει θέματα και πρόσωπα της επικαιρότητας,  γιορτάζει την πρώτη Πρωτοχρονιά της Μεταπολίτευσης, με μια τηλεοπτική εκπομπή που προβλήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1975.

ΟΙ ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ

Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Οι «Ρεπόρτερς», Δημήτρης Λιμπερόπουλος (στην αρχισυνταξία της εκπομπής), Χρήστος Οικονόμου και Νάσος Αθανασίου, υποδέχονται τη νέα χρονιά σε μια τηλεοπτική βραδιά γεμάτη αισιοδοξία, με οικοδεσπότες τη Νόνικα Γαληνέα και τον Αλέκο Αλεξανδράκη και καλεσμένους πρωταγωνιστές της καλλιτεχνικής αλλά και πολιτικής ζωής.

Οι παρευρισκόμενοι εκπρόσωποι του πολιτικού και καλλιτεχνικού κόσμου, απαντούν στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων Δημήτρη Λιμπερόπουλου και Χρήστου Οικονόμου σχετικά με την Πρωτοχρονιά που θυμούνται περισσότερο από τη ζωή τους και κάνουν ευχές για την νέα χρονιά (1975). Στην κάμερα της εκπομπής μιλούν οι οικοδεσπότες ηθοποιοί Νόνικα Γαληνέα και Αλέκος Αλεξανδράκης μαζί με τον Κώστα Χατζηχρήστο, και ακολουθούν ο δημοσιογράφος και πολιτικός Βάσος Βασιλείου, καθώς και εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου: ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης, η Μελίνα Μερκούρη, ο Τάκης Λαμπρίας, ο Μπάμπης Δρακόπουλος και ο Νίκος Αναγνωστόπουλος. Στη συνέχεια, εύχονται για τη νέα χρονιά η Δέσπω Διαμαντίδου και η ‘Αννα Συνοδινού, και ακολουθούν ο Κώστας Βουτσάς, η Κική Μορφονιού, πρωταγωνίστρια της Λυρικής Σκηνής και ο βαθύφωνος Νίκος Ζαχαρίου, ο Κώστας Ρηγόπουλος, ο Ζιλ Ντασσέν, ο Ανδρέας Φιλιππίδης και η Λίλη Παπαγιάννη.

Η Μελίνα Μερκούρη τραγουδά το τραγούδι «Τι έχει και κλαίει το παιδί»,  και ακολουθούν και άλλα μουσικά  στιγμιότυπα, με τους καλεσμένους να τραγουδούν τα τραγούδια «Τα τρένα που φυγαν», «Άπονη ζωή», «Υπομονή».

Στο τελευταίο μέρος της εκπομπής ο Νάσος Αθανασίου παρουσιάζει τους ανθρώπους που δουλεύουν πίσω από τις κάμερες της εκπομπής, οι οποίοι θυμούνται σημαντικές  στιγμές από τα γυρίσματα. Η εκπομπή κλείνει με τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα που τραγουδούν όλοι οι καλεσμένοι μαζί.

Ημερομηνία προβολής εκπομπής: 1 Ιανουαρίου 1975

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Κώστας Βουτσάς: 89 χρόνια από τη γέννηση του

Κώστας Βουτσάς: 89 χρόνια από τη γέννηση του

Αφιέρωμα του Αρχείου της ΕΡΤ για τα 89 χρόνια από τη γέννηση του Κώστα Βουτσά, στις 31 Δεκεμβρίου 1931. Δείτε τον αγαπημένο κωμικό ηθοποιό να μιλά για την πολύχρονη πορεία του στην εκπομπή:

ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΕΑΤΡΟΥ
(video)

Η εκπομπή είναι αφιερωμένη στο μεγάλο Έλληνα κωμικό ηθοποιό Κώστα Βουτσά. Ο ίδιος αποκαλύπτει πώς βγήκε στο θέατρο από μια σύμπτωση. Η παράσταση της κατασκήνωσης, στην οποία συμμετείχε, ήταν αυτή που τον έκανε να νιώσει για πρώτη φορά δημοφιλής, αλλά κι αυτή που στάθηκε αφορμή για να γραφτεί στη δραματική σχολή. Λόγω των αντιρρήσεων μάλιστα των γονιών του αναγκάστηκε να εργάζεται όλη την ημέρα και το βράδυ να παρακολουθεί τα μαθήματα. Σπουδαστής ακόμη συμμετείχε ως κομπάρσος στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, όπου μαζί με τον Άλκη Στέα υποδύονταν δύο αξιωματούχους, ενώ έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο μαζί με τον Γιώργο Λαζαρίδη. Όλα αυτά βέβαια στη Θεσσαλονίκη, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του κατέβηκε στην Αθήνα και έδωσε εξετάσεις για να πάρει την άδεια του ηθοποιού. Την πρώτη φορά κόπηκε. «Δεν κάνεις για ηθοποιός», του είπαν. Την δεύτερη φορά πέρασε και μάλιστα ο Ορέστης Μακρής, που ήταν μέλος της επιτροπής, του έδωσε και κάποιες συμβουλές.

Η αναζήτηση για δουλειά στην Αθήνα αποδείχθηκε δύσκολη για τον Κώστα Βουτσά, που αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη, όπου ξεκίνησε σιγά-σιγά να εργάζεται ως ηθοποιός. Η συνεργασία του με την Καλή Καλό τον οδήγησε και πάλι στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε και με τον Γιάννη Μπουρνέλη. Μέχρι που ήρθε η κινηματογραφική ταινία «Ο κατήφορος» του Γιάννη Δαλιανίδη, που στάθηκε αφορμή, όπως λέει, για να πάρει τον ανήφορο ο ίδιος και να διαγράψει μια λαμπρή πορεία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ο γνωστός ηθοποιός θυμάται επίσης τις περιοδείες του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μιλά για την επιτυχία, για το απαιτητικό κοινό της επαρχίας, αλλά και για τα περιφερειακά θέατρα, τα οποία έχει σε μεγάλη εκτίμηση. Παράλληλα προβάλλονται σκηνές από κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε, όπως κι ένα γκάλοπ, στο οποίο ο κόσμος μιλά για τον Κώστα Βουτσά.

Έρευνα-επιμέλεια: Νανά Νικολάου, Χρίστος Αυθίνος
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Παπανικολάου
Έτος παραγωγής: 1983

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Θάνος Μικρούτσικος – 28 Δεκεμβρίου 2019

Θάνος Μικρούτσικος – 28 Δεκεμβρίου 2019

Ο Θάνος Μικρούτσικος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947 και σε μικρή ηλικία ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του, στη συνέχεια σπούδασε στο Μαθηματικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα συνέχισε και ολοκλήρωσε τις μουσικές σπουδές, πιάνο, θεωρία, αρμονία, αντίστιξη, φούγκα, με τον συνθέτη Γιάννη Παπαϊωάννου. Η μουσική του πορεία ξεκινάει με μελοποιήσεις ποιημάτων του Καρυωτάκη το 1969 και το 1972 με ερμηνεύτρια τη Μαρίζα Κωχ.  Από το 1975 μέχρι και το 1978 παρουσιάζει μία σειρά δίσκων, χαρακτηριστικοί ενός στρατευμένου δημιουργού, όπως «Πολιτικά τραγούδια», «Καντάτα για τη Μακρόνησο», «Φουέντε Οβεχούνα», «Τροπάρια για Φονιάδες» και «Μουσική πράξη στον Μπρεχτ», μελοποιώντας Ναζίμ Χικμέτ, Βολφ Μπήρμαν, Γιάννη Ρίτσο, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Μάνο Ελευθερίου, Μανόλη Αναγνωστάκη,  Μπέρτολτ Μπρεχτ, Λόπε Δε Βέγα και άλλους. Σταθμός στην πορεία του υπήρξε ο δίσκος «Σταυρός του Νότου» (1979) σε ποίηση του Νίκου Καββαδία. Μελοποίησε ποίηση μεταξύ άλλων του  Άλκη Αλκαίου, Κώστα Τριπολίτη και Κωνσταντίνου Καβάφη. Ο Μικρούτσικος συνεργάστηκε επίσης με κορυφαίους ερμηνευτές και ερμηνεύτριες όπως η Μαρία Δημητριάδη, η Χάρις Αλεξίου, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Γιάννης Κούτρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και πολλοί άλλοι.  Ο Μικρούτσικος ασχολήθηκε με το έντεχνο ελληνικό τραγούδι, μελοποίησε παραμύθια, συνέθεσε πειραματική, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου και όπερα, αλλά έγραψε και μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έδωσε συναυλίες σε όλο τον κόσμο, τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή μουσικά φεστιβάλ, συνεργάστηκε με ξένους συνθέτες και η διαδρομή του στην ελληνική μουσική έχει συνδεθεί με μία σταθερή και διαρκή θετική επιρροή στη μορφή του ελληνικού τραγουδιού φέροντας στοιχεία σε αυτό από τη δυτικοευρωπαϊκή μουσική παράδοση αλλά και την πειραματική μουσική. Ο Θάνος Μικρούτσικος έφυγε από τη ζωή στις 28 Δεκεμβρίου 2019. Το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας τον μεγάλο Έλληνα μουσικό και συνθέτη παρουσιάζει την εκπομπή:

ΠΡΟΒΑ

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ

(video)

Η εκπομπή «ΠΡΟΒΑ» της Λιλάντας Λυκιαρδοπούλου φιλοξενεί και παρουσιάζει συνθέτες και τραγουδιστές που προσέφεραν με το έργο τους στην εξέλιξη του νέου ελληνικού τραγουδιού. Σε αυτό το επεισόδιο έχει καλεσμένο της το συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο. Μιλούν για το προσωπικό του ύφος στη σύνθεση, τις διαφορετικές μουσικές παραδόσεις που διακρίνονται στην μουσική παράδοση της ανατολικής και της δυτικής Ελλάδας, ενώ ο Θ. Μικρούτσικος δεν παραλείπει να αναφερθεί στο δυναμικό χαρακτήρα της ελληνικής μουσικής παράδοσης, όταν εκείνη ενσωματώνει στοιχεία από το διεθνή ήχο. Ο Θάνος Μικρούτσικος αναφέρεται στη ζωή και στο έργο του, στις μουσικές του σπουδές, στην επιρροή μεγάλων Ελλήνων συνθετών όπως οι Μάνος Χατζιδάκις, Σταύρος Ξαρχάκος, Μίκης Θεοδωράκης και στις προσωπικές του επιρροές από διαφορετικά μουσικά είδη όπως η τζαζ, ροκ, η πειραματική και η κλασσική μουσική. Μάλιστα ο ίδιος αστειεύεται αναφορικά με τις επιρροές που ο ίδιος δέχθηκε και εξηγεί ότι η περίοδος της λογοκρισίας κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών τον ωφέλησε, γιατί τα περισσότερα τραγούδια που έγραψε εκείνη την περίοδο, τα οποία δεν εκδόθηκαν ποτέ, ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό μιμητικά της μουσικής του Θεοδωράκη.

Μια μπάντα μουσικών, οι αδερφοί Χάρης και Πάνος Κατσιμίχα και η Χάρις Αλεξίου αποδίδουν μαζί με το συνθέτη δημιουργίες του και κατά τη διάρκεια της εκπομπής ερμηνεύονται τα τραγούδια: «Θεσσαλονίκη» ποίηση Ν. Καββαδια, «Κuro Siwo» ποίηση Ν. Καββαδία, «Οι Ακροβάτες» στίχοι Κ. Τριπολίτη, «Θα Σε Υπερασπιστώ» στίχοι Κ. Τριπολίτη, «Πένθιμο Μπλουζ» στίχοι Κ. Τριπολίτη, «Η Αγάπη Είναι Ζάλη» στίχοι Α. Μικρούτσικου, «Ερωτικό» στίχοι Α. Αλκαίου, «Το Μαχαίρι» ποίηση Ν. Καββαδία, «Ο Γενάρης Του 1904» ποίηση Κ. Καβαφη, «Επτά Νάνοι» ποίηση Ν. Καββαδία.

Σκηνοθεσία: Σταύρος Ζερβάκης

Έτος παραγωγής: 1987

Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 25/4/1987

www.ert.gr

Open post

Χριστουγεννιάτικες εικόνες από το 1963

Χριστουγεννιάτικες εικόνες από το 1963

Χριστουγεννιάτικες εικόνες του χθες «ζωντανεύουν» στο αφιέρωμα του Αρχείου της ΕΡΤ. Δείτε πως γιόρτασαν τα Χριστούγεννα του 1963 στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στην Ισπανία, αλλά και στη Σιάτιστα και στην Αθήνα, μέσα από το φακό των Επικαίρων.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1963
(video)

Η χριστουγεννιάτικη περιήγηση ξεκινά από το Παρίσι. Πρώτη στάση η Αψίδα του Θριάμβου κι ακολουθούν η Παναγία των Παρισίων, ο Πύργος του Άιφελ και οι στολισμένοι δρόμοι της πόλης, οι οποίοι έχουν γεμίσει κόσμο που κάνει τα χριστουγεννιάτικα ψώνια. Επόμενος σταθμός οι Βρυξέλλες. Η παιδική χορωδία που ψάλλει χριστουγεννιάτικους ύμνους μας βάζει στο κλίμα των ημερών. Ο φακός των Επικαίρων μας ταξιδεύει επίσης στο Αμβούργο. Οι κάτοικοι έχουν ξεχυθεί στους δρόμους και κοιτούν τις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων, ενώ ο Άγιος Βασίλης καταφθάνει με το έλκηθρό του. Το ίδιο κλίμα επικρατεί και στην Ισπανία. Οι πιστοί παρακολουθούν τη θεία λειτουργία των Χριστουγέννων, ενώ πλήθος κόσμου πραγματοποιεί τις αγορές του και ο Άγιος Βασίλης μοιράζει τα δώρα στους μικρούς του φίλους κάνοντας θαλάσσιο σκι.

Εορταστικό είναι το κλίμα και στη Σιάτιστα. Τα παιδιά λένε τα κάλαντα και οι νοικοκυρές τους δίνουν γλυκά και ξηρούς καρπούς, ενώ κάτοικοι της περιοχής ετοιμάζουν τις κλαδαριές. Πρόκειται για ένα έθιμο που συμβολίζει τις φωτιές που άναψαν οι ποιμένες στη Βηθλεέμ για να αναγγείλουν τη γέννηση του Χριστού. Τελευταίος σταθμός του εορταστικού οδοιπορικού η Αθήνα. Οι κάτοικοι της πόλης κάνουν τη βόλτα τους στην στολισμένη πόλη, πραγματοποιούν τις αγορές τους και απολαμβάνουν όμορφες στιγμές σε υπαίθρια καφενεία και ζαχαροπλαστεία. Η χριστουγεννιάτικη βόλτα κλείνει με μια νυχτερινή περιήγηση στους στολισμένους δρόμους της Αθήνας.

Παραγωγή: Γενική Διεύθυνση Τύπου και Πληροφοριών
Έτος παραγωγής: 1963

Δείτε περισσότερα στο

www.ert.gr

Open post

Ντάνος Λυγίζος – 24 Δεκεμβρίου 2015

Ντάνος Λυγίζος – 24 Δεκεμβρίου 2015

Ο Ντάνος (Κωνσταντίνος) Λυγίζος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938, σπούδασε υποκριτική στο Λονδίνο στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης υπό τον σερ Λόρενς Ολίβιε. Στο θέατρο εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1964 δίπλα στην Ξένια Καλογεροπούλου. Ο Ντάνος Λυγίζος έπαιξε σε πλήθος επιθεωρήσεων, και συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου όπως ο Νίκος Σταυρίδης, η Άννα Καλουτά και η Ρένα Βλαχοπούλου. Η τηλεοπτική και κινηματογραφική του καριέρα ήταν επίσης σημαντική. Έπαιξε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες  και τηλεοπτικές σειρές, παρουσίασε επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές όπως «Candid Camera», «Τηλεμαγείες», «Εμείς και εσείς», «Ένα κουτί γεμάτο θαύματα» και τα τηλεπαιχνίδια «Περιπέτεια στη Μικρόπολη» και «Bingo», ενώ συμμετείχε και σε πολλές άλλες. Με την άφιξη της ιδιωτικής τηλεόρασης στη δεκαετία του ’90,  ήταν ο παρουσιαστής της επιτυχημένης χιουμοριστικής εκπομπής «Όχι τα νέα του ΑΝΤ1» μαζί με την Ελένη Ράντου και την Πόπη Χατζηδημητρίου. Ο Ντάνος Λυγίζος έφυγε από τη ζωή στις 24 Δεκεμβρίου 2015 και το Αρχείο της ΕΡΤ τιμώντας την επέτειο 5 ετών από το θάνατό του παρουσιάζει την εκπομπή:

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

ΕΝΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ του Φοκλαντ Κάρεϊ

(video)

Το Θέατρο της Δευτέρας, παραγωγής 1977, παρουσιάζει το έργο του Φόκλαντ Κάρεϊ, «Ένα Εφιαλτικό παιχνίδι» σε μετάφραση Μέλπως Ζαρόκωστα, σκηνοθεσία Λάμπρου Κωστόπουλου και τηλεσκηνοθεσία Κώστα Ζωγόπουλου.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Ανδρεόπουλος (επιθεωρητής Μπένμπριτζ) , Μέλπω Ζαρόκωστα (Μπένι Ερλ) , Δημήτρης Καλλιβωκάς (Τσαρλς Έτζγουερθ) , Ντίνος Καρύδης (Άρθουρ Γουέικ) , Σπύρος Κωνσταντόπουλος (Μπλόσομ, μπάτλερ) , Χλόη Λιάσκου (Μόιρα Ετζγουερθ) , Ντάνος Λυγίζος (Μπίλι Φερν) , Σοφία Μυρμηγκίδου (Φλάτι Φόρεστερ) , Παναγιώτης Παναγόπουλος (διανομέας ανθοπωλείου) , Νικήτας Τσακίρογλου (Φιλίπ Λαβιλιέ) , Μαίρη Φαρμάκη (Τοβ Βράνιεν, καμαριέρα) , Γιάννης Φύριος (Γουίλιαμ Σταπλς, υπηρέτης). Τα σκηνικά ήταν του  Γιάννη Καρύδη και η μουσική επιμέλεια του Ζακ Μεναχέμ.

Ο Φόκλαντ Κάρεϊ, Άγγλος σεναριογράφος του θεάτρου και της τηλεόρασης έγινε περισσότερο γνωστός για τις κωμωδίες και τα αστυνομικά έργα που έγραψε. Το «Ένα Εφιαλτικό παιχνίδι» είναι από τα πιο σημαντικά έργα του κι έχει παιχτεί στο θέατρο στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Μια παρέα αποφασίζει ένα βράδυ να παίξει ένα αστυνομικό παιχνίδι στο σπίτι του Τσαρλς ’Ετζγουερθ. Όλα αρχίζουν ομαλά. Οι καλεσμένοι διασκεδάζουν με τα διάφορα τρικ του παιχνιδιού ως τη στιγμή που ένα τρομερό περιστατικό έρχεται να διακόψει το γλέντι τους και η δραματική πλοκή αρχίζει. Στο παιχνίδι οι συμμετέχοντες επιλέγουν τυχαία ρόλους, ένας εξ αυτών θα είναι το θύμα και ένας άλλος ο δολοφόνος. Μετά την εικονική δολοφονία του θύματος, όπως προβλέπει το παιχνίδι, ένας από τους παίκτες θα αναλάβει το ρόλο του επιθεωρητή για να διαλευκάνει το έγκλημα. Το παιχνίδι ξεκινάει, ο Άρθουρ Γουέικ κληρώνεται να είναι το θύμα, μόνο που η δολοφονία του δεν είναι εικονική. Το παιχνίδι μετατρέπεται σε πραγματική αστυνομική έρευνα, καθώς ο επιθεωρητής Μπένμπριτζ της Σκότλαντ Γιαρντ, καταφθάνει στο σπίτι των Ετζγουερθ αμέσως μόλις τον καλέσει ο Μπίλι Φερν. Με τη βοήθεια του Φερν ο Μπένμπριτζ θα ανακρίνει όλους τους καλεσμένους, τους οικοδεσπότες και το προσωπικό. Ο Άρθουρ Γουέικ αποδεικνύεται ότι είχε μυστικά, αλλά και σοβαρά προηγούμενα με τους φίλους και τις φίλες του, δυσκολεύοντας έτσι τη διαλεύκανση του εγκλήματος, μιας και οι περισσότεροι «συμπαίκτες» του φαίνεται ότι είχαν κάποιου είδους κίνητρο για να τον δολοφονήσουν. Τελικά ο επιθεωρητής Μπένμπριτζ θα καταφέρει να ανακαλύψει ποιος το έκανε;

Ημερομηνία πρώτης προβολής: 25 Ιουλίου 1977

Διάρκεια: 1 ώρα και 57 λεπτά

Δείτε περισσότερα στο archive.ert.gr

 

 

 

 

 

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 5 6 57 58 59
Scroll to top