Open post

Ο «Εθνικάρας» στο ert.gr

Ο «Εθνικάρας» στο ert.gr

Συναντήσαμε το Γιάννη Μαντζουράνη στον αγώνα μπάσκετ Μαρούσι – Εθνικός για το πρωτάθλημα της Α2 και δεν αφήσαμε την ευκαιαία να πάει χαμένη. Ο πιο αγνός φίλαθλος που υπάρχει, πάντα πρέπει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συμπεριφορά όλων στις κερκίδες.

-Από πότε παρακολουθείτε αγώνες του Εθνικού;

-Από το 1944 και από το 1952 ξεκίνησα να πηγαίνω και στα εκτός έδρας. Όλα αυτά τα χρόνια έχω χάσει μόνο 13 παιχνίδια. Είμαι 84 ετών και πάω και σε αγώνες της Εθνικής, έχω πάει στη Λισαβώνα (2004), αλλά και στη Βοστώνη, τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, τη Βουδαπέστη, κλπ.

-Πηγαίνετε στους αγώνες όλων των τμημάτων του Εθνικού;

-Ναι πηγαίνω σε όλα.

-Πρόσφατα ο Εθνικός συγκρότησε και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, πηγαίνετε και εκεί;

-Ναι είχα πάει και στον αγώνα με τον Ερμή, έχουμε φωτογραφηθεί και με τις κοπέλες.

-Τί συμβουλή θα δίνατε στα νέα παιδιά που πάνε στο γήπεδο;

-Στο γήπεδο πάμε για να διώξουμε το άγχος και τα προβλήματα και όχι να προσθέσουμε και άλλα, οπότε υποστηρίζουμε την ομάδα μας κόσμια και με σεβασμό στον αντίπαλο. Εγώ τις Κυριακές πήγαινα στην εκκλησία και το κατηχητικό, κοινωνούσα το αίμα και το σώμα του Χριστού και μετά πήγαινα στο γήπεδο. Η νεολαία να πηγαίνει στα γήπεδα, αντί να κάθεται στις καφετέριες.

Συνέντευξη & φωτο: Νάσος Μπράτσος

 

www.ert.gr

Open post

Η Χίλαρι Κλίντον και πάλι στο προσκήνιο

Η Χίλαρι Κλίντον και πάλι στο προσκήνιο

Ακόμα δεν τελείωσαν (κυριολεκτικά) οι ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η προεκλογική περίοδος των προεδρικών εκλογών έχει ξεκινήσει. Πέρα από όσα έχουμε κατά καιρούς σχολιάσει, η σχεδόν… επίσημη έναρξη για τους Δημοκρατικούς έγινε πριν λίγες ώρες, στην Wall Street Journal, με την φαινομενικά μόνιμη επωδό κάθε σχετικής συζήτησης: Μια αναφορά στη Χίλαρι Κλίντον και μια πιθανή της υποψηφιότητα.

Ο Μαρκ Πεν, δημοσκόπος και πρώην σύμβουλος του ζεύγους Κλίντον, και ο Άντριου Στάιν, Δημοκρατικός πολιτικός με πείρα στο Δήμο της Νέας Υόρκης, υπογράφουν το άρθρο στην Wall Street Journal, σύμφωνα με το οποίο, παρά τα όσα λέει η ίδια και οι συνεργάτες της, η πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας θα είναι και πάλι υποψήφια για την προεδρία της. Το άρθρο υποστηρίζει ότι η Κλίντον δεν θα αφήσει την ήττα της από τον Ντόναλντ Τραμπ να αποτελέσει το τελευταίο κεφάλαιο της πολιτικής της καριέρας, και πως έχει στρατηγικά επαναπροσδιορίσει την φυσιογνωμία της μακριά από το πολιτικό κέντρο, ως μαχόμενη από τα αριστερά του Δημοκρατικού κόμματος. Επιπλέον, οι συντάκτες σχολιάζουν πως στην επόμενη, δεδομένη, υποψηφιότητά της, η πρώην Πρώτη Κυρία των Η.Π.Α. θα σαρώσει έναντι του Δημοκρατικού ανταγωνισμού, ακόμα και αν αποφασίσει να μπει στη μάχη μετά την αρχική προκριματική αναμέτρηση στην Άιοβα.

Το άρθρο στην WSJ έχει ήδη γίνει αντικείμενο συζήτησης, ενώ δύσκολα μπορεί κάποιος να αγνοήσει ένα-δυο άλλα γεγονότα που φαίνεται να υποστηρίζουν τις υποθέσεις του. Πριν από έναν μήνα, το ζεύγος Κλίντον ανακοίνωσε πως από αυτή την εβδομάδα θα ξεκινήσουν μια περιοδεία σε 13 πόλεις των Η.Π.Α. και του Καναδά, όπου θα εμφανίζονται μαζί για να «προσφέρουν μια μοναδική οπτική γωνία για το παρελθόν, και αξιοθαύμαστες προβλέψεις για το πού θα πάμε μετά». Η Χίλαρι Κλίντον, η οποία σύμφωνα με τους Πεν και Στάιν, θα περιορίσει -όταν ξεκινήσει την εκστρατεία της για το 2020- τον σύζυγό της και τον Μπαράκ Ομπάμα σε ρόλους διασφάλισης χρηματοδότησης (σε αντίθεση με την εκτενέστερη συμμετοχή τους το 2016 ως ομιλητές), συμμετείχε στις προεκλογικές προσπάθειες αρκετών Δημοκρατικών και στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας. Επιπλέον, στα τέλη του Οκτωβρίου, στο πλαίσιο δημόσιας συζήτησης, είπε γελώντας πως θα ήθελε να είναι πρόεδρος της Αμερικής και πρόσθεσε: «Τον Ιανουάριο του 2021, όταν, ελπίζω, θα έχουμε έναν Δημοκρατικό στο Οβάλ Γραφείο, θα υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει. Αυτή η δουλειά θα ήταν δουλειά για την οποία αισθάνομαι πολύ καλά προετοιμασμένη».

Μετά από αυτά τα σχόλια, το επιτελείο της Κλίντον και παλιοί της συνεργάτες είχαν βγει και πάλι στο προσκήνιο υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται να είναι ξανά υποψήφια σε εκλογές και πως, όπως είπε στο The Hill ο σύμβουλός της, Φίλιπ Ρέινζ, «είναι πιο πιθανό να κερδίσει το λόττο». Στο ίδιο site έχει μεγάλη σημασία η ανάλυση πως το επίπεδο δραστηριότητας της ίδιας της Κλίντον, αλλά και ο προσανατολισμός του Δημοκρατικού κόμματος, διαφέρουν κατά πολύ από τις συνθήκες που επικρατούσαν το 2014, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές εκείνης της χρονιάς, όταν, για παράδειγμα, διάφορα υψηλόβαθμα στελέχη των Δημοκρατικών εμφάνιζαν ένα ύποπτο… κενό στο επίσημο πρόγραμμά τους, ακριβώς κατά τις ημερομηνίες που η προεκλογική περίοδος θα φούντωνε. Τότε, που και οι παραδοσιακοί χρηματοδότες του κόμματος άφηναν να εννοηθεί με κάθε τρόπο ότι η κατεύθυνση του χρήματος είχε αποδέκτη την Χίλαρι Κλίντον. Σε αντίθεση, τώρα το Δημοκρατικό κόμμα και οι μηχανισμοί του φαίνεται να έχουν απομακρυνθεί από την Χίλαρι Κλίντον, ακόμη και αν, όπως τονίζει το άρθρο στην Wall Street Journal, η διάδοχη κατάσταση της παντοκρατορίας των Κλίντον, αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων στην Ουάσινγκτον.

Αν, πράγματι, η Χίλαρι Κλίντον έχει αποφασίσει να διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία των Η.Π.Α. θα ξεκινήσει την εκστρατεία της από τη θέση της μικρότερης ισχύος που είχε ποτέ. Από την άλλη, αυτό ακριβώς περιγράφουν οι Πεν και Στάιν ως το μεγαλύτερό της πλεονέκτημα -την απομάκρυνσή της από τη μέχρι τώρα δημόσια εικόνα της. Το σίγουρο είναι πως πολλοί φανατικοί της οπαδοί έχουν ενθουσιαστεί στα social media με την πιθανότητα, χωρίς να είναι οι μόνοι. Πολλοί είναι και οι Ρεπουμπλικανοί που θα ήθελαν να την δουν ξανά ως αντίπαλο του Ντόναλντ Τραμπ, υποστηρίζοντας πως θα ήταν εύκολο για τον νυν πρόεδρο να την κερδίσει. Θα πρέπει, όμως, και αυτοί να περιμένουν μέχρι η ίδια η Χίλαρι ή τα γεγονότα να τους δώσουν μια ξεκάθαρη και οριστική απάντηση.

www.ert.gr

Open post

Fake news στον καιρό της γερμανικής κατοχής

Fake news στον καιρό της γερμανικής κατοχής

Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής, η στρατιωτική λογοκρισία των κατακτητών, αλλά και η «συμπόρευση» μερικών Ελλήνων με αυτούς, είχαν μεταξύ των «καρπών» της συνεργασίας αυτής και ψευδείς ειδήσεις με στόχο να κάμψουν το ηθικό του κόσμου, που συνεχώς τροφοδοτούσε και στήριζε τις αντιστασιακές δραστηριότητες.

Έτσι είχαμε αρκετά Fake News (για να χρησιμοποιήσουμε μία σύγχρονη ορολογία) εκ των οποίων επιλέξαμε από την εφημερίδα TO ΦΩΣ του 1943, που έχει στο αρχείο του το Αναγνωστήριο Αγιάσου στη Λέσβο, δημοσιεύματα που αναφέρονται στην κατάληψη της Σάμου. Η εφημερίδα δεν κρύβει το θαυμασμό της προς τα γερμανικά στρατεύματα σαν αντίβαρο προς την τότε Σοβιετική Ένωση και αναφέρει ότι οι Σαμιώτες υποδέχτηκαν τους Γερμανούς κατακτητές «ως ελευθερωτάς».

Και η αλήθεια – βομβαρδισμοί αμάχων από τους «ελευθερωτάς»

Θυμίζουμε ότι η Σάμος βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς στις 17 Νοεμβρίου 1943 και ακολούθως κατελήφθη χωρίς αντίσταση (ενώ η εφημερίδα ονειρεύεται μάχες στις οποίες οι ναζί ως Ράμπο της εποχής, εξολοθρεύουν τους κομμουνιστές). Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ που είχαν ενταχθεί στη δικαιοδοσία του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής (ενώ σύμφωνα με την εφημερίδα έπαιρναν διαταγές μόνο από τον Στάλιν!!), μαζί με Εγγλέζους, Ιερολοχίτες και Ιταλούς που είχαν περάσει στη συμμαχική πλευρά, πήραν διαταγή να περάσουν στην Τουρκία και να προωθηθούν στη Μ. Ανατολή. Μάλλον η συντριπτική ήττα στη Λέρο και η κατάληψή της από τους Γερμανούς, λίγες μέρες πριν, έπαιξε ρόλο στην απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με το χρονολόγιο κατοχής στη Σάμο 1941 – 1944, της Αγγέλας Χατζημιχάλη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Απόπλους», οι εξελίξεις στο νησί το 1943 ήταν οι ακόλουθες:

1943

Αρχές του ’43: Δεύτερη πανσαμιακή συνδιάσκεψη Κακόδιπλας περιφέρειας Καρβούνη. Ο ένοπλος αγώνας επικυρώνεται. Δημιουργείται το «Εθνικό Ανταρτικό Σώμα Σάμου». Πρώτη ανταρτοομάδα από δεκατέσσερα μέλη.
06 Φεβρουαρίου: Αποκλεισμός Παγώνδα από ένα Τάγμα Arditti. Συλλαμβάνονται 25 κάτοικοι του χωριού. Οι πέντε εκτελούνται στο Χαϊδάρι και Καισαριανή.
25 Μαρτίου: Πανσαμιακός εορτασμός της Εθνικής επετείου.
Απρίλιος – Ιούνιος: Πρώτη εκκαθαριστική επιχείρηση των Ιταλών και τρίμηνος αποκλεισμός των χωριών του Καρβούνη. Στρατιωτική δράση ανταρτών.
Οικονομική ενίσχυση των ανταρτών από την Αγγλική βάση της απέναντι μικρασιατικής ακτής.
Άφιξη στη Σάμο αντιπροσώπου του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής με ασύρματο. Στόχος η συλλογή πληροφοριών και κατασκοπεία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Ο Μητροπολίτης Ειρηναίος, αρχηγός μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών και φυγαδεύσεων μετά τη διαφυγή του Μ. Σοφούλη στη Μ. Ανατολή και τη σύλληψη του Παρ. Παρασχάκη.
Ιούνιος: Συνάντηση του Μητροπολίτη Ειρηναίου με το αρχηγείο των ανταρτών στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία πάνω από το Καρλόβασι.
Συνάντηση του αρχηγείου των ανταρτών με αντιπροσώπους των Ιταλών αντιφασιστών της Μεραρχίας «Κούνεο» στη θέση «Ορνιές» του Κέρκη. Στόχος η κοινή αντιφασιστική εξέγερση. Συνεννόηση και με το Συμμαχικό Στρατηγείο της Μ. Ανατολής. Το σχέδιο δεν πραγματοποιείται.
25 Ιουλίου: Ανατροπή του Μουσολίνι από τον Στρατάρχη Μπαντόλιο. Η αντιφασιστική οργάνωση της Μεραρχίας «Κούνεο» αναστέλλει την δράση της ελπίζοντας στη νέα κυβέρνηση της Χώρας της.
Αύγουστος: Μεταφορά φασιστών μελανοχιτώνων από τη Ρόδο. Ο διοικητής τους Υποστράτηγος Πιερόλα αντικαθιστά τον Στρατηγό Σολνταρέλλι.
29 Αυγούστου – 1 Σεπτεμβρίου: Εκστρατεία Ιταλών στον Κέρκη. Δεύτερη εκκαθαριστική επιχείρηση. Εμπρησμοί δασών, κατοικιών, διαρπαγές, ομαδικές εκτελέσεις, ωμότητες φασιστών.
7 Σεπτεμβρίου: Ανακωχή των Ιταλών με τους συμμάχους. Οι επιχειρήσεις σταματούν σε όλα τα μέτωπα.
Η Μεραρχία «Κούνεο» κηρύσσεται συνεμπόλεμη. Ο Σολνταρέλλι παραμένει με διαταγή των Άγγλων Στρατιωτικός διοικητής Σάμου. Διορίζεται και διοικητής Αιγαίου.
Προσωρινή απελευθέρωση της Σάμου για 70 μέρες.
10 Σεπτεμβρίου: Συνάντηση Ειρηναίου με μέλη του αρχηγείου των ανταρτών. Επιστροφή, είσοδος στο Βαθύ. Αποθεωτική υποδοχή.
Συνάντηση αντιπροσωπείας των ανταρτών με τον αντιφασίστα Ιταλό Ταγματάρχη Κορσίνι με θέμα τη συνεργασία μαζί τους.
Ο Ειρηναίος πρόεδρος της προσωρινής κυβερνητικής επιτροπής. Συμμετέχει και το ΕΑΜ.
Μέσα Σεπτεμβρίου: Ο Συνταγματάρχης Ευάγγελος Αποκορίτης, απεσταλμένος της Κυβέρνησης Τσουδερού στη Σάμο. Οι αντάρτες αναγνωρίζουν την εξόριστη Κυβέρνηση του Καϊρου.
Τέλη Σεπτεμβρίου: Άφιξη Δημ. Νικολαρεϊζη, ιδιαίτερου του πρωθυπουργού Τσουδερού με αποστολή να μελετήσει την κατάσταση στο νησί.
Δημιουργία πολιτοφυλακής με την ευθύνη της προσωρινής κυβερνητικής επιτροπής. Τροφοδοσία των ανταρτών από την ΕΟ4 (Εμ – Ο – Φορ).
Αντικατάσταση του Στρατηγού Άρνολτ από τον Ταξίαρχο Μπερντ. Άγγλοι στρατιώτες στη Σάμο.
05 Οκτωβρίου: Έκδοση της εφημερίδας «Σαμιακόν Βήμα» του Κ. Πτίνη. Τελευταίο φύλλο στις 16 Νοεμβρίου 1943.
Αγγλική επιμελητεία στη Σάμο. Η καπναποθήκη του Έρμαν κεντρική αποθήκη εφοδίων.
23 Οκτωβρίου Άφιξη του Ιερού Λόχου με αρχηγό τον Συνταγματάρχη Χρ. Τσιγάντε.
24 Οκτωβρίου: Πανσαμιακό συνέδριο του ΕΑΜ. Συμμετέχουν 74 αντιπρόσωποι απ’ όλα τα χωριά του νησιού.
26 Οκτωβρίου: Στη Σάμο ως έκτακτος απεσταλμένος της Κυβέρνησης Τσουδερού ο υπουργός Πρόνοιας Μανώλης Σοφούλης.
30 Οκτωβρίου: Σύσταση Γενικής Διοίκησης Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών με γενικό Διοικητή τον Ειρηναίο.
14 Νοεμβρίου: Παραίτηση του Μητροπολίτη Ειρηναίου. Γενικός Διοικητής ο Αλέξανδρος Κεντούρης.
17 Νοεμβρίου: Αεροπορικός βομβαρδισμός της Σάμου από τους Γερμανούς. Μεγάλες καταστροφές στο Βαθύ και Τηγάνι. Το Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής διατάζει εκκένωση του νησιού.
18-20 Νοεμβρίου: Η Αγγλική Στρατιωτική Διοίκηση Σάμου, το Εγγλέζικο Σύνταγμα Στρατού, ο Ιερός Λόχος, η διοίκηση της Μεραρχίας «Κούνειο» με Ιταλούς Στρατιώτες, τμήματα του ΕΛΑΣ καθώς και πολλοί Σαμιώτες εγκαταλείπουν τη Σάμο και μέσω Τουρκίας κατευθύνονται στη Μ. Ανατολή.
Στη Σάμο παραμένουν ελάχιστοι αντάρτες. Οι Εαμικές οργανώσεις διαλύονται. Στις πόλεις αντιστασιακές ομάδες συγκεντρώνουν πληροφορίες και οργανώνουν σαμποτάζ.
Χιλιάδες πρόσφυγες Σαμιώτες και αντάρτες στη Μ. Ανατολή. Από τη Συρία μεταφέρονται στην Παλαιστίνη στο μεγάλο προσφυγικό στρατόπεδο Νουζεϊράτ της Γάζας, στο Τολομπάτ και «Πηγές Μωϋσέως» κοντά στην πόλη του Σουέζ. Το αρχηγείο των ανταρτών αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα. Επισκέπτεται στο Κάϊρο τους Άγγλους, μέλη της εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης και άλλους με στόχο τη βελτίωση της ζωής των προσφύγων και την αξιοποίηση της δύναμης των ανταρτών Σάμου στον πόλεμο. Αρνητική η στάση των Άγγλων.
21 Νοεμβρίου: Οι Γερμανοί αποβιβάζονται στη Σάμο (στο Πυθαγόρειο). Το μεσημέρι παρελαύνουν στους έρημους δρόμους του Βαθιού.

Εγγλέζικα βομβαρδιστικά χτυπούν γερμανικό πλοίο στο Βαθύ το 1944

Αυτοί που δεν έμειναν να υποδεχτούν τους «ελευθερωτάς»

Από το Πυθαγόρειο της Σάμου, το «Τηγάνι», όπως το έλεγαν, έφυγαν αρκετές χιλιάδες Σαμιώτες που οδηγήθηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς. Από το βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος ISBN: 9789609511568) αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα:

«Φύγαμε από το Πυθαγόρειο, το «Τηγάνι», όπως το λέγαμε ανήμερα του μεγάλου βομβαρδισμού στις 17 Νοεμβρίου 1943. Ήμουν σε ηλικία 6 χρονών και ήταν αφού είχαν συνθηκολογήσει οι Ιταλοί και περιμέναμε ότι θα έρχονταν γερμανικές δυνάμεις στο νησί. Είχε ειδοποιηθεί ο πατέρας μου ότι έπρεπε να φύγει, γιατί οι καταδότες τον είχαν εντοπίσει, είχαμε κρύψει έναν Άγγλο στην αυλή μας.

Να σας πω ότι ακούγαμε από το Πυθαγόρειο, τους βομβαρδισμούς της Λέρου, όταν οι Γερμανοί εισέβαλλαν στο νησί.

Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου

Γυρνάμε στο βομβαρδισμό και θυμάμαι ότι ήταν μεσημέρι και γύρναγα από το κουρείο του πατέρα μου που του είχα πάει φαγητό. Τα αεροπλάνα δεν βομβάρδισαν το Πυθαγόρειο, αλλά συνέχισαν για το Βαθύ όπου έγινε το πρώτο χτύπημα. Πριν έρθουν το απόγευμα να μας βομβαρδίσουν, αρκετοί είχαμε προλάβει να κρυφτούμε σε σπηλιές που τις λέγαμε «βρυσούλια» και στο σπήλαιο της Παναγίας της Σπηλιανής. Όλο το χωριό έζησε εκεί περίπου 7 μήνες. Στο Βαθύ υπήρχε ένα καταφύγιο, το οποίο το χτύπησαν οι Γερμανοί, υπήρχαν υπόνοιες ότι είχε δοθεί η θέση του από καταδότες. Είχαμε μέσα στο καταφύγιο συγγενείς και μεταξύ όσων επέζησαν και μεταξύ των θυμάτων. Ήταν η θεία μου με τον ξάδερφό μου ο οποίος σκοτώθηκε.

Στο Πυθαγόρειο ένας που το όνομά του ήταν «Κλειδωνιάρης» ανέβηκε πάνω σε μία μυγδαλιά να δει το βομβαρδισμό και εκεί τον πολυβόλησε και τον σκότωσε ένα αεροπλάνο.

Μετά το βομβαρδισμό, ο πατέρας μου πήρε έναν καπετάνιο που τον έλεγαν Χούμα και ήταν από τη Χώρα και με το καΐκι του φύγαμε. Επιβιβάστηκαν και αρκετοί συγγενείς μας, κοντά 20 άτομα ήμασταν οι πρόσφυγες και φύγαμε. Μάλιστα βγήκε μία φήμη ότι εγώ επιχειρώντας να επιβιβαστώ, έπεσα στη θάλασσα και όσοι έμειναν έψαχναν να με βρουν, ακόμα και μέσω του Ερυθρού Σταυρού με έψαχναν κάποιοι θείοι μου.

Φεύγοντας αφήσαμε ανοιχτές κονσέρβες για τη γάτα μας, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει για πόσο χρονικό διάστημα θα λείπαμε. Σαν τώρα θυμάμαι που τις ανοίγαμε με τα κλειδάκια και τις αφήσαμε στο πέτρινο πεζούλι της Σπηλιανής, για να βρούμε τη γάτα μας ζωντανή, σαν θα γυρίζαμε. Φυσικά, ήταν κονσέρβες με κορν-μπηφ για τον κόσμο. Η Φιφή (η γάτα, για την ιστορία, επέζησε και τη βρήκαμε, όταν γυρίσαμε, με ιδιοκτήτρια την «αστυνόμαινα» του χωριού, έπεσε μαλλιοτράβηγμα, επενέβησαν οι γείτονες και την πήραμε, πίσω!).

Ήμασταν τέσσερα άτομα η δικιά μου οικογένεια, η θεία μου – αδελφή του πατέρα μου, οι δύο κόρες της, η μία είχε και μικρό παιδί, το Νίκο (ο άντρας της θείας μου ο Κλεάνθης και ο αδερφός των κοριτσιών είχαν ήδη φύγει για τη Μέση Ανατολή), η οικογένεια του νονού μου (Γιώργος Μανωλιός είχε βρεθεί με ένα μότορσιπ στην Κύπρο), που αποτελούσαν η γυναίκα του και οι κόρες Αθηνά, Ελένη, Μαριάννα. Ο γιός του είχε ήδη περάσει στο Κουσάντασι με κουρίτα, το κανό της εποχής. Μαζί μας ταξίδεψαν και η Ευαγγελία – ιδιοκτήτρια του σπιτιού που είχε γίνει καραμπινιερία και η κόρη της Μαρίτσα. Φτάσαμε σε μία βραχονησίδα το Διαπόρτι αν θυμάμαι καλά και γενικά ο πλούς δεν ήταν προς το Κουσάντασι, αλλά πιο νότια. Στο ταξίδι απαγορεύονταν ακόμα και το τσιγάρο για να μην δίνει η κάφτρα του στόχο μέσα στη νύχτα».

 

Μαρία Οικονόμου – Μανωλιού

Η Μαρία Οικονόμου – Μανωλιού ήταν από τους χιλιάδες πρόσφυγες από τη Σάμο, που προτίμησαν τον αβέβαιο δρόμο της προσφυγιάς, από το να μείνουν και να «υποδεχτούν» τα ναζιστικά στρατεύματα, ως «απελευθερωτές», όπως έγραφε η εφημερίδα που προαναφέραμε. Από το βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος) αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα:

«Στη Σάμο ο αδερφός μου ήταν 16 ετών μαθητής και δούλευε στο Βαθύ σε ένα καφενείο – χαρτοπαικτική λέσχη, ήξερε και ιταλικά που είχε μάθει στο σχολείο στην Κω. Μία μέρα ένας Ιταλός φασίστας τον χτύπησε και τότε αποφάσισε να φύγει. Έτσι ο Δημοσθένης Μανωλιός έφυγε με μία κουρίτα (κανό) για τα παράλια της Τουρκίας και κατετάγη στο πολεμικό ναυτικό, ενώ ήδη είχε φύγει ο πατέρας μου που ήταν λοχίας. Ο αδερφός μου προωθήθηκε μέσω Κύπρου, όπου αρκετοί Κύπριοι του πρότειναν να τον υιοθετήσουν αλλά αυτός αρνήθηκε. Το πλοίο που υπηρέτησε ήταν αρματαγωγό και πήρε μέρος σε επιχειρήσεις στην Ιταλία. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να το έλεγαν «Λήμνος».

Συνέχεια πετούσαν πάνω από το Πυθαγόρειο γερμανικά αεροπλάνα, είδαμε και αερομαχία χωρίς να ξέρω αν το αεροπλάνο που έπεσε ήταν γερμανικό ή εγγλέζικο. Ήταν κοντά η Λέρος που ήταν βάση των Εγγλέζων και έκαναν επιχείρηση κατάληψής της οι Γερμανοί.

Μετά βομβάρδισαν το Πυθαγόρειο και για να γλιτώσουμε κρυφτήκαμε σε μία σπηλιά στην εκκλησία της Σπηλιανής.

Στο Πυθαγόρειο ένα πολύ ωραίο σπίτι το είχαν κάνει καραμπινιερία οι Ιταλοί και όταν έφυγαν το πήραν οι Γερμανοί, οι οποίοι όταν έφυγαν το έκαψαν.

Άσχημη εντύπωση μου έκανε ότι όταν φεύγαμε για τη Μέση Ανατολή, κατέβαιναν οι χωριάτες από τα χωριά με τα γαϊδούρια και έπαιρναν πράγματα από τα σπίτια αυτών που έφευγαν. Υπήρχε και ένας Στελλάκης, ένας κοντός με μαστίγιο που είπε στην μητέρα μου ότι «πες ότι με έκανες γαμπρό και μου δίνεις προίκα».

Όταν είχαμε κρυφτεί στη σπηλιά μαζί με άλλους, ένας καπετάνιος που ήξερε τον πατέρα μου ότι το ίδιο βράδυ θα φεύγαμε. Εγώ που είχα μεγάλη αγάπη στη γάτα μου την πήρα μαζί σε ένα καλάθι. Φύγαμε λοιπόν το βράδυ της μέρας που οι Γερμανοί βομβάρδισαν τη Σάμο. Στο ίδιο ταξίδι ήταν μαζί και η Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου.

Κατεβήκαμε στο λιμάνι στο Πυθαγόρειο και νόμιζα ότι ήταν ο Άδης, από τις μαύρες τρύπες – κρατήρες που είχαν ανοίξει οι βόμβες. Μπήκανε πολλοί περισσότεροι στο καΐκι από όσους περίμενε ο καπετάνιος και με φεγγαράδα, που σημαίνει ότι εύκολα μπορούσαν να μας εντοπίσουν ξεκινήσαμε για την Τουρκία με τις γυναίκες και τα παιδιά στο αμπάρι να μην φαίνονται γιατί δεν ξέραμε πώς θα μας αντιμετώπιζαν οι Τούρκοι.

Φτάσαμε στο Κουσάντασι και η μητέρα μου που ήταν από την Κωνσταντινούπολη και ήξερε τούρκικα έκανε το διερμηνέα, ζητώντας από έναν Μπέη που εκπροσωπούσε τις αρχές κατάλυμα. Μας φέρθηκαν καλά μας έδωσαν κατάλυμα, ο Μπέης πρότεινε στη μητέρα μου να μας φιλοξενήσει, αλλά αρνήθηκε λέγοντας ότι μαζί με τους άλλους ξεκινήσαμε και μαζί τους θα συνεχίσουμε».

Ο Κώστας Δεμερτζής υπήρξε σημαντικό στέλεχος του κινήματος ειρήνης στη Σάμο και πρόσφυγας πολέμου στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θυμάται μεταξύ άλλων ότι: «το στρατόπεδο υποδέχεται μεγάλο αριθμό προσφύγων από τη Σάμο, όταν οι Άγγλοι αποφασίζουν να αφήσουν τη Σάμο και να μην δώσουν τη μάχη με τους Γερμανούς, παρά το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των Ιταλών που έχουν συνθηκολογήσει, έχει πάει με την πλευρά τους, ο ΕΛΑΣ έχει 1.500 μαχητές στο νησί και ο Ιερός Λόχος έχει στείλει 350.

Όλοι αυτοί καi οι ΕΛΑΣίτες που δεν μπορούν πια να τραφούν στα βουνά της Σάμο, περνούν απέναντι».

Ν. Κατρακάζος

Δήλωση του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου στις εκδηλώσεις μνήμης του 2016

«Η 17η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης για τα θύματα του βομβαρδισμού της Σάμου στις 17/11/1943 από τους Γερμανούς. Ένας σφοδρότατος και καταστροφικός βομβαρδισμός για την πόλη της Σάμου και το Πυθαγόρειο, όχι κατά στρατιωτικών στόχων,αλλά κατά κατοίκων και κτιρίων. Ο βομβαρδισμός είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν δεκάδες ανθρώπινες ζωές και να προκληθούν τεράστιες υλικές ζημιές.

Καθήκον όλων μας είναι να μη λησμονούμε αυτούς που αγωνίστηκαν, αλλά και θυσιάστηκαν στον τόπο μας. Επίσης, καθήκον μας είναι να μεταφέρουμε στη νέα γενιά όλα τα γεγονότα που σημάδεψαν τη σύγχρονη ιστορία μας.

Ευχαριστούμε το φιλόλογο,τέως Προϊστάμενο των ΓΑΚ Αρχείων Νομού Σάμου κ. Χρίστο Λάνδρου, που ανταποκρίθηκε στην παράκλησή μας και διέθεσε ιστορικό σημείωμα, το οποίο και κοινοποιούμε με στόχο την ενημέρωση των νεότερων συμπατριωτών μας.

Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΡΑΚΑΖΟΣ

Απόσπασμα από το κείμενο του κ. Χ. Λάνδρου

«Το Σεπτέμβριο 1943, ύστερα από τις φονικές μάχες των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Ιταλών και τις εκτελέσεις πατριωτών στην Καστανιά, έγινε ανακωχή μεταξύ Ιταλών και συμμάχων, ύστερα από τη συνθηκολόγηση του Μπαντόλιο. Οι επικεφαλής της ιταλικής μεραρχίας CUNEO συναντήθηκαν με την ηγεσία του ΕΑΜ και τον μητροπολίτη Ειρηναίο κι έτσι η Σάμος υπήρξε το πρώτο ελληνικό ή πιο σωστά το πρώτο ευρωπαϊκό έδαφος που απελευθερώθηκε στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Οι Ιταλοί έγιναν «συνεμπόλεμοι» κατά των Γερμανών. Η απελευθέρωση, γνωστή ως «προσωρινή απελευθέρωση της Σάμου» διήρκεσε περίπου εβδομήντα ημέρες. Στο διάστημα αυτό το νησί διοικήθηκε από Προσωρινή Διοικητική Επιτροπή με επικεφαλής τον μητροπολίτη Ειρηναίο. Τότε ήρθε στη Σάμο ο υπουργός της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης στο Κάιρο Μανόλης Σοφούλης και περί τα τέλη Οκτωβρίου ο Ιερός Λόχος, μαχητές του οποίου έπεσαν με αλεξίπτωτα στη Βλαμαρή.

Η γερμανική αντίδραση στις εξελίξεις υπήρξε σκληρότατη, βίαιη και καλά μελετημένη, τόσο εναντίον των πρώην συμμάχων τους όσο και εναντίον της Σάμου και των συμμάχων που είχαν έλθει στο νησί. Οι σύμμαχοι στο διάστημα της προσωρινής απελευθέρωσης δεν εξόπλισαν τη Σάμο ικανοποιητικά για να αντιμετωπίσει μια πιθανή επίθεση, ίσως από φόβο μήπως εξοπλίσουν τους αντάρτες και ενισχύσουν τις δυνάμεις τους, παρόλο που το Ε.Α.Μ. Σάμου είχε αναγνωρίσει την κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής. Πιθανόν η αδράνεια των συμμάχων να εξυπηρετούσε άδηλες προσδοκίες τους και την πολιτική τους η οποία στόχευε να εξωθήσει την Τουρκία, ώστε να εγκαταλείψει την ουδέτερη στάση που τηρούσε και να βγει στον πόλεμο με στο πλευρό των συμμάχων με το αζημίωτο βέβαια. Αρκετές μαρτυρίες συντείνουν στην επαλήθευση αυτής της υπόθεσης. Οι σύμμαχοι υπόσχονταν πολλά οφέλη στην Τουρκία μεταξύ των οποίων και κάποια νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Οι Γερμανοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα και στις αρχές Νοεμβρίου του 1943 επιτέθηκαν κατά της Λέρου όπου υπήρχε ναυτική βάση των Ιταλών. Μετά τη Λέρο ήρθε η σειρά της Σάμου. Ο αεροπορικός βομβαρδισμός της Σάμου από τους Γερμανούς έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1943 και διήρκεσε τρεις ώρες. Βαθύ και Τηγάνι υπέστησαν μεγάλες καταστροφές. Τα κτίρια της παραλίας στο Βαθύ, αποθήκες καπνών, το κτίριο της Νομαρχίας (πρώην ηγεμονικό μέγαρο), πλήθος κατοικιών, καθώς και ο παραλιακός δρόμος της πρωτεύουσας καταστράφηκαν. Το ίδιο και στο Τηγάνι. Σπίτια, δρόμοι, κτίρια, ο ταρσανάς του Ωρολογά ισοπεδώθηκαν. Ο τόπος γέμισε καπνούς και ερείπια. Στο Τηγάνι, παρά τις μεγάλες υλικές ζημιές, υπήρξαν λίγα ανθρώπινα θύματα. Οι κάτοικοι είχαν καταφύγει εγκαίρως στις σπηλιές του παρακείμενου βουνού της Σπηλιανής. Μόνον τρία άτομα σκοτώθηκαν. Αντίθετα στο Βαθύ, εκτός από τις μεγάλες υλικές ζημιές σκοτώθηκαν πολλοί περισσότεροι και άλλοι υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους. Ο Ιπποκράτης Ζαΐμης, ένας από τους ηγέτες του Ε. Α. Μ., που βρισκόταν στο Βαθύ την ημέρα εκείνη και έζησε τη γερμανική επίθεση περιγράφει την εικόνα της βομβαρδισμένης πολιτείας και δίνει την εξήγηση της τόσο μεγάλης σφοδρότητας του γερμανικού βομβαρδισμού. « … Μόλις όμως έφτασα στην πλατεία, όλο το Βαθύ ήταν καλυμμένο μ’ ένα πηχτό σύννεφο σκόνης. Δεν έβλεπα να βαδίσω…. Ο βομβαρδισμός τελείωσε έπειτα από τρεις ώρες. … το Βαθύ κείτονταν σ’ ερείπια. Είχε τελείως νεκρώσει. Ήταν μια νεκρή, εγκαταλειμμένη πολιτεία. Από την Εθνική Τράπεζα έβγαιναν στήλες καπνού. …. Δυσκολευτήκαμε στην αρχή να ερμηνεύσουμε αυτόν τον τρομαχτικό βομβαρδισμό που είχε σαν συνέπεια την καταστροφή του Βαθιού και του Τηγανιού. Στρατιωτικοί στόχοι δεν υπήρχαν. Όπως δεν υπήρχε και βιομηχανία πολεμική. … Όμως το ότι τα βομβαρδισμένα αυτά κέντρα γειτόνευαν με τη Μ. Ασία, αυτό μας έβαλε εκείνη την εποχή σε υποψία ότι οι βομβαρδισμοί αυτοί οι τόσο άγριοι θα έπρεπε να έχουν κάπως σαν σκοπό και την Τουρκία. Πραγματικά όταν αργότερα βρεθήκαμε στη Σμύρνη, πληροφορηθήκαμε ότι κατά τον Οκτώβρη με Νοέμβρη γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ Τουρκίας και Αγγλοαμερικάνων για την παραχώρηση αεροδρομίων στους συμμάχους. Οι βομβαρδισμοί όμως της Σάμου και η πλήρης απουσία συμμαχικής αεροπορίας έκαμαν τους Τούρκους ν’ αρνηθούν την παραχώρηση των αεροδρομίων τους στους συμμάχους …» .

Τις ίδιες περίπου εικόνες δίνουν κι άλλοι αυτόπτες μάρτυρες εκείνης της ημέρας.

Την επαύριον των καταστροφικών βομβαρδισμών και πριν καταλάβουν το νησί οι γερμανικές δυνάμεις, άρχισε η μεγάλη έξοδος. Οι Σαμιώτες κατά χιλιάδες πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Μέσω της Τουρκίας περίπου οχτώ χιλιάδες άνθρωποι κατέφυγαν στη Μέση Ανατολή.

Χ. Λάνδρος, φιλόλογος

Λίστα νεκρών από τους βομβαρδισμούς σε Βαθύ και Πυθαγόρειο στις 17 Νοεμβρίου 1943

Δήμος Λιμένος Βαθέος
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Αριστομένης Πετσομάνος (ή Πετσομάνης) 64 ετών Καθηγητής
2 Πάνος Γ. Ευελπίδης 27 ετών Δημ. Υπάλληλος
3 Μαριάνθη Γ. Αντωνούρη 52 ετών Οικοκυρά
4 Λεωνίδας Γ. Καλαμάς 12 ετών Μαθητής
5 Κασσάνδρα Αθ. Σπύρου 33 ετών Οικοκυρά
6 Ιωάννα Γ. Βαλάση 23 ετών Υπηρέτρια
7 Δέσποινα Γεωρ. Κάιλα 55 ετών Οικοκυρά
8 Ισμήνη Γ. Κάιλα 22 ετών Οικιακά
9 Θεμιστοκλής Εμμ. Καραϊσκος 12 ετών (από έκρηξη οβίδας στις 1/12)
10 Σταματία Μιλ. Πευκιάδου 58 ετών Οικιακά
11 Παγώνα Αχιλ. Μαράτου 25 ετών Οικιακά
12 Γεώργιος Ν. Σκαπέτης 58 ετών Γεωργός
13 Διαμαντής Σ. Μιχάλας 35 ετών Σωφέρ
14 Επαμεινώνδας Γ. Παπαπαναγιώτου 45 ετών Οπωροπώλης
15 Ισίδωρος Α. Μανουσάκης 16 ετών Κουρεύς
16 Χαρίκλεια Β. Στραγαλά 31 ετών Οικιακά
17 Αγγελική Π. Κωνσταντινίδου 65 ετών Οικιακά
18 Ιωάννης Κονδυλάτος 73 ετών Δημ. Υπάλληλος
19 Γεωργία Ι. Κονδυλάτου 23 ετών Οικιακά
20 Σταμάτιος Μαθιός 50 ετών Κρεοπώλης
21 Γιασιμώ Ν. Μαρίου 57 ετών Οικιακά
22 Ελένη Φ. Μαθιόζογλου 70 ετών Οικιακά
23 Γεώργιος Μ. Μοσχονάς 17 ετών Υπηρέτης
24 Βασμανώλης Μιχαήλ Μαθητής (Μαρτυρία Γ. Αγγελινάρα, πιθανόν ετάφη στο Κοκκάρι)

Δήμος Βαθέος
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Στυλιανός Δ. Μελαχροινίδης 33 ετών Δημ. Υπάλληλος
2 Παρασκευή Τρεμούλη 70 ετών Οικιακά
3 Δημήτριος Μ. Σαράντος 40 ετών Χωροφύλακας (από έκρηξη νάρκης στις 3/12)
4 Ηρακλής Σταμ. Τσεσμελής 15 ετών – (από έκρηξη βόμβας στις 4/12 στην Κρυάβρυση Βαθέος)
5 Δημήτριος Σταμ. Τσεσμελής 13 ετών – (από έκρηξη βόμβας στις 4/12 στην Κρύα βρύση Βαθέος)

Παλαιόκαστρο
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
Ιωάννης Γ. Ανάσης 34 ετών Δημόσιος υπάλληλος

ΓΑΚ ΑΡΧΕΙΑ ΝΟΜΟΥ ΣΑΜΟΥ
Τηγάνι
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Μιχάλης Κλειδωνιάρης στην περίοδο της προσωρινής απελευθέρωσης της Σάμου από αεροπορική επιδρομή Γερμανών σε εμπορικό πλοίο που βρισκόταν στο λιμάνι Τηγανίου
2 Ιωάννης Γιάννου Ναυτικός, βυθίστηκε το πλοίο του από γερμανική αεροπορική επιδρομή 26/10ου
3 Γεώργιος Τραμουντάνης Ναυτικός, βυθίστηκε το πλοίο του από γερμανική αεροπορική επιδρομή 26/10
4 Μαρίνα Χατζημανώλη στον βομβαρδισμό της 17/115 Κώστας Κανάρης Στον βομβαρδισμό της 17/11
6 Λεμονιά, αγνώστου επωνύμου στον βομβαρδισμό της 17/11

www.ert.gr

Open post

Το ert.gr παρουσιάζει το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία

Το ert.gr παρουσιάζει το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία

Σημαντικά εκθέματα και συστηματική προσπάθεια διάσωσης και μεταλαμπάδευσης της ιστορικής μνήμης στις επόμενες γενιές, είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης που έχει έδρα τη Λαμία. Για το θέμα αυτό μας μίλησε η ιστορικός Βασιλική Λάζου.

Όπως μας δήλωσε η κα. Λάζου: «Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης (1940-1944) άνοιξε τις πύλες το 2013 στη Λαμία. Ιδρύθηκε με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαμιέων το 2009 και στεγάζεται στο Δημαρχείο Λαμίας επί της οδού Φλέμινγκ και Ερυθρού Σταυρού. Αποτέλεσμα της συνεργασίας του Δήμου Λαμιέων, της Εταιρίας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ) και του Σωματείου «Μουσείο – Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης, 1940-1950» έχει ως κύριο στόχο τη διάσωση της Ιστορικής μνήμης της Κατοχής και της Αντίστασης και τη μετάδοση των αγωνιστικών μηνυμάτων της Αντίστασης στις νέες γενιές.

Στήριγμα του Μουσείου το «Σωματείο Μουσείο – Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης 1940-1950». Το Σωματείο ιδρύθηκε το 2000 από αντιστασιακούς, καπετάνιους και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Γιώργος Χουλιάρας (καπεάν Περικλής), ο Δημήτριος Δημητρίου (καπετάν Νικηφόρος), ο Θόδωρος Καλλινος (Αμάρμπεης), ο Γιώργος Αθανασίου, ο Κώστας Παλαιολόγου, και προσωπικότητες όπως ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και η Βάσω Θανασέκου, επιστήμονες ιστορικούς, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους με μεράκι για την Ιστορία της περιόδου. Κύριος στόχος του Σωματείου είναι η συγκέντρωση, η καταγραφή και διάσωση των ατομικών, οικογενειακών και συλλογικών αρχείων της Ρούμελης καθώς και προφορικών μαρτυριών της περιόδου 1940-1950 και η αξιοποίησή τους για ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς. Στο πλαίσιο αυτό το Σωματείο επιδιώκει συνεργασία με επιστημονικά ερευνητικά κέντρα και ιδρύματα».

-Ποια ήταν η αναγκαιότητα για την ίδρυση του Μουσείου;

-Η αναγκαιότητα ίδρυσης Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία αναδείχθηκε μέσα από τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισε η ευρύτερη περιοχή ως κέντρο από όπου ξεκίνησε, αναπτύχθηκε και έδρασε το Αντάρτικο. Από τη Λαμία ξεκίνησε ο κομμουνιστής Θανάσης Κλάρας, ο κατοπινός Άρης Βελουχιώτης, για να εφαρμόσει την απόφαση για δημιουργία ένοπλου σώματος που θα πολεμούσε τους κατακτητές. Στην πόλη είχε ήδη συγκροτηθεί, ένα μήνα μετά τη γερμανική εισβολή, από παλαιούς κομμουνιστές, όπως ο Γιώργος Χουλιάρας και ο Γιώργης Γιαταγάνας, το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας, η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση στη Στερεά που το Σεπτέμβριο 1941 προσχώρησε στο ΕΑΜ. Οι αντάρτες συναντήθηκαν στην καλύβα του Στεφανή και στις αρχές Ιουνίου 1942 έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στα χωριά της Ευρυτανίας. Λίγους μήνες αργότερα το αντάρτικο τουφέκι ηχούσε σε κάθε βουνό και ορεινό χωριό της Ρούμελης. Από την άνοιξη του 1943 και μετά ο αντάρτικος στρατός, ο ΕΛΑΣ, ήταν σε θέση να πραγματοποιεί μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις και δολιοφθορές κατά των κατακτητών. Εκτεταμένες ορεινές περιοχές της Ρούμελης ελευθερώθηκαν και διοικήθηκαν από την Αντίσταση με θεσμούς της λαϊκής αυτοδιοικησης και της λαϊκής δικαιοσύνης. Με τη γερμανική υποχώρηση, τον Οκτώβριο 1944, το ΕΑΜ εγκατέστησε την εξουσία του στις απελευθερωμένες περιοχές της Ρούμελης. Μονάδες της 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ παρέλασαν στην ελεύθερη Λαμία και το δοξασμένο τέκνο της πόλης, ο Άρης Βελουχιώτης, εκφώνησε στην κεντρική πλατεία τον ιστορικό λόγο του της Απελευθέρωσης.

-Ποιες είναι οι θεματικές που παρουσιάζονται στο Μουσείο;

-Η ιστορία αυτή του Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης παρουσιάζεται στο Μουσείο μέσα από τέσσερις ενότητες εκθεμάτων που φιλοξενούνται σε ισάριθμες αίθουσες σε χώρο 170 τ.μ. Τα εκθέματα παραχωρήθηκαν από την ΕΔΙΑ, το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών και ιδιώτες. Ο κύριος όγκος των εκθεμάτων αποτελείται από φωτογραφίες που καλύπτουν την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, της Κατοχής, της Αντίστασης και της Απελευθέρωσης της Λαμίας και της ευρύτερης περιοχής. Εικόνες της βομβαρδισμένης φθιωτικής πρωτεύουσας τον Απρίλιο 1941, της γερμανικής εισβολής, της πείνας και των στερήσεων, των καταστροφών και των αντιποίνων ανασυνθέτουν την εμπειρία του πολέμου και της Κατοχής.

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται μέσω ενός λεπτομερούς στην επιχείρηση «Harling” της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, κορυφαία δράση της ενωμένης Αντίστασης με τη συνδρομή Βρετανών σαμποτέρ, στη δράση των γυναικών και τη ζωή στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Ιδιαίτερο τμήμα αποτελούν οι χάρτες των στρατιωτικών επιχειρήσεων που αποτυπώνουν την ένοπλη δράση του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη καθώς και ο πίνακας με τα ονόματα των δεκάδων εκτελεσμένων από τους κατακτητές στη Λαμία.

Η τέχνη της Αντίστασης αλλά και η τέχνη για την Αντίσταση αντιπροσωπεύεται με εκθέματα που αφορούν το θέατρο και την καλλιτεχνική δημιουργία στην Κατοχή, με την αναπαράσταση του κουκλοθέατρου που παιζόταν για τα παιδιά στις απελευθερωμένες από τον ΕΛΑΣ περιοχές της ορεινής Ελλάδας και πίνακες Λαμιωτών ζωγράφων.

Τα υλικά τεκμήρια περιλαμβάνουν όπλα και πολεμοφόδια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, προσωπικά αντικείμενα αγωνιστών, πρωτότυπα έγγραφα (επιστολές, διαταγές, χάρτες). Ξεχωρίζουν το ξιφίδιο και η σφυρίχτρα του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη καθώς και η στολή του πρώτου αξιωματικού που εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ, του Δημήτρη Δημητρίου (καπετάν Νικηφόρου). Το Μουσείο εμπλουτίζεται συνεχώς με νέες δωρεές και προσκτήσεις.

-Ποια είναι η ευρύτερη δράση του Μουσείου;

-Εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, επετειακές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, ιστορικές ημερίδες συνιστούν την πλούσια δράση του Μουσείου και του Σωματείου που το στηρίζει.
Φέτος για πρώτη φορά ο Δήμος Λαμιέων σε συνεργασία με το σωματείο «Μουσείο Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης, 1940-1950», τα Γενικά Αρχεία του Κράτους – Αρχεία Ν. Φθιώτιδας, το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και το Σωματείο «Φίλοι των ΑΣΚΙ» διοργανώνουν εκδηλώσεις για την 74η επέτειο απελευθέρωσης της πόλης από τη ναζιστική κατοχή.Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν την Κυριακή 14 Οκτωβρίου στις 10.30 το πρωί με την πραγματοποίηση ιστορικού περιπάτου για τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή – Αντίσταση και την Απελευθέρωση της Λαμίας.

Την ίδια ημέρα στις 12.30 εγκαινιάστηκε από το Δήμαρχο Λαμιέων κ. Νικόλαο Σταυρογιάννη η έκθεση φωτογραφίας και αρχειακού υλικού «Η Λαμία στον πόλεμο, 1940-1944» η οποία θα διαρκέσει έως τις 31 Οκτωβρίου.

 

Επιπλέον δράσεις αφορούν μουσική συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας στις 21 Οκτωβρίου με θέμα «Τα ρεμπέτικα της δεκαετίας του ΄40» και την παρουσίαση του τόμου πρακτικών του Συνεδρίου «Από την Απελευθέρωση στα Δεκεμβριανά.

Μία τομή στη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας» που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Οκτωβρίου σε συνεργασία με το Σωματείο «Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας». Αναλυτικές πληροφορίες για τις εκδηλώσεις στον ιστοχώρο www.lamia.gr

 

Συνέντευξη & Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Σχετικές ειδήσεις:

Εκδηλώσεις για τα 74 χρόνια από την απελευθέρωση της Λαμίας

Kαρούτες 1942: «Επιχείρηση Χάρλιγκ» – Η πρώτη ρίψη αλεξιπτωτιστών στην Ελλάδα

Το σαμποτάζ στο Γοργοπόταμο και η Πανελλαδική Ημέρα Εθνικής Αντίστασης (φωτο)

www.ert.gr

Open post

Βαυαρικές εκλογές: Η ήττα του κατεστημένου, οι «λαϊκιστές» και η ελπίδα

Βαυαρικές εκλογές: Η ήττα του κατεστημένου, οι «λαϊκιστές» και η ελπίδα

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Οι εκλογές στο κρατίδιο της Βαυαρίας επιβεβαίωσαν μια τάση που καταγράφεται σε όλη την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Τα παραδοσιακά κόμματα υποχωρούν και ανεβαίνουν δυνάμεις που αμφισβητούν πολλά στοιχεία του κατεστημένου, συχνά από το χώρο της ακροδεξιάς, αλλά όχι μόνο.

Κατά κανόνα δε το κυρίαρχο σύστημα, χαρακτηρίζει ισοπεδωτικά όλες τις φωνές αμφισβήτησης ως «λαϊκιστές», ένας χαρακτηρισμός που δίνεται εύκολα για δυνάμεις που προέρχονται από την ακροδεξιά, την αριστερά ή ακόμα από ετερόκλητα κινήματα διαμαρτυρίας όπως το «Κίνημα των 5 Αστέρων». «Λαϊκιστική» ήταν ο χαρακτηρισμός που δόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση το 2015, όταν επιχείρησε να αντικρούσει το δόγμα της λιτότητας, ενώ «λαϊκιστές» χαρακτηρίζονται η Μαρίν Λεπέν, Σαλβίνι ή το «Κίνημα των 5 Αστέρων».
Στη Βαυαρία, όμως, αναδείχθηκε και η άλλη πλευρά: Οι ακροδεξιοί του Afd, ενισχύθηκαν μεν, όπως αναμενόταν, αλλά οι μεγάλοι νικητές ήταν οι Πράσινοι, το κόμμα των οικολόγων.
Είναι, άραγε, κι αυτοί λαϊκιστές;
Το γεγονός ότι ένα κατ’ εξοχήν προοδευτικό πολιτικό κίνημα όπως αυτό των Πρασίνων σημείωσε τόσο σημαντική επιτυχία είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις.
Η τάση αμφισβήτησης των κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων είναι μια γενικότερη τάση στον «δυτικό κόσμο», όπως φάνηκε και με την ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.
Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις αποδείχθηκαν ανίκανες να διαχειριστούν τα προβλήματα της μεσαίας τάξης ενώ διαρκώς υποκύπτουν στις δυνάμεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, σε βάρος του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.
Γιαυτό και «τιμωρούνται» σχεδόν κάθε φορά που στήνεται κάλπη.
Τα προβλήματα στην Ευρωζώνη περιπλέκονται από την ύπαρξη του ευρώ, μιας νομισματικής ένωσης η οποία δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη πολιτική εξουσία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανταγωνιστικές και συγκρουσιακές σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της.
Γιαυτό και το ευρώ γίνεται όλο και πιο αντιδημοφιλές, τόσο στο Νότο όσο και στο Βορρά, έστω και για διαμετρικά αντίθετους λόγους. Οι μεν Νότιοι αισθάνονται εκμεταλλευόμενοι από τος Βόρειους, ενώ οι τελευταίοι πιστεύουν ότι αναγκάζονται να πληρώνουν τα σπασμένα των πρώτων.
Ασφαλώς, η άνοδος των ακροδεξιών σχεδόν σε όλη την Ευρώπη είναι ανησυχητική. Είναι πολύ πιθανόν ότι στις επόμενες ευρωεκλογές ένα μεγάλο ποσοστό των βουλευτών θα είναι… αντιευρωπαϊστές.
Απέναντι στους λεγόμενους «λαϊκιστές» που ενισχύονται από την αντίδραση των πολιτών στα αδιέξοδα της μεσαίας τάξης στο δυτικό κόσμο, δεν αντιπαρατίθενται προοδευτικές προτάσεις για μια άλλη Ευρώπη, που θα δίνει προτεραιότητα στους πολίτες, την εργασία, την ευημερία.
Οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική απορρίπεται ως ανέφικτη μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά όπου αναδύονται νέοι πρωταγωνιστές όπως η Κίνα και η Ινδία.
Υπάρχει μόνο η ξεκάθαρη απειλή από το κατεστημένο, ότι εκτός του κυρίαρχου συστήματος παραμονεύει το χάος, η τιμωρία των αγορών και η οικονομική κατάρρευση.
Αυτή ήταν η απειλή προς την Ελλάδα το 2015 και είναι η ίδια σήμερα προς την Ιταλία.
Δεν μπορεί, όμως, η ενοποιητική δύναμη της ευρωζώνης και της Ε.Ε. να είναι η απειλή του χειρότερου, της τιμωρίας.
Ας ελπίσουμε ότι η άνοδος των Πράσινων στις περιφερειακές εκλογές στη Βαυαρία θα είναι η πρώτη σπίθα μιας προοδευτικής αντίδρασης των πολιτών απέναντι στην απαξίωση των πολιτικών δυνάμεων που επικράτησαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Γιατί εάν η ακροδεξιά μονοπωλήσει την έκφραση της κοινωνικής διαμαρτυρίας θα έρθουν πολύ σκοτεινότερες εποχές.

www.ert.gr

Open post

Το ert.gr στα δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου του Δήμου Πατρέων

Το ert.gr στα δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου του Δήμου Πατρέων

Βρεθήκαμε στην Πάτρα και δεν χάσαμε την ευκαιρία για να καταγράψουμε την εικόνα, αλλά και την πολιτική του Δήμου Πατρέων στη χρήση των εγκαταστάσεών του από ερασιτεχνικά ποδοσφαιρικά σωματεία.

Συνομιλητής μας ήταν ο Κώστας Καραγκούνης πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Δήμου Πατρέων για τα ποδοσφαιρικά γήπεδα του Δήμου. Αξίζει να σταθούμε στο θεσμό των γενικών συνελεύσεων και της πολιτικής των συνδρομών στα τμήματα υποδομών, που αναφέρει ο συνομιλητής μας.

-Ποιά είναι η εικόνα των δημοτικών ποδοσφαιρικών εγκαταστάσεων στο Δήμο Πατρέων;

-Στον καλλικρατικό δήμο Πατρέων έχουμε 16 γήπεδα ποδοσφαίρου εκ των οποίων λειτουργικά είναι μόνο τα έξι, αυτά στα Ζαρουχλέϊκα, τα Βραχνέϊκα, την Παραλία, το «Κώστας Ζάρας» στο Σαραβάλι, στο Ρίο και στο Μιντιλόγλι. Τα γήπεδα Παραλίας και Μιντιλογλίου έχουν φυσικό τάπητα. Στα έξι γήπεδα συνωστίζεται το 83% των ομάδων του Δήμου Πάτρας, περίπου 46 σωματεία. Εξ αυτών υποδομές δουλεύουν ο Αχαιός, ο Ατρόμητος, ο Αετός Ρίου, η Δόξα Παραλίας, ο Διαγόρας Βραχνέικων, ενώ ο Ατρόμητος Πατρών έχει και γυναικείο τμήμα στη Γ’ Εθνική.

-Πρακτικά τί σημαίνει για τη χρήση των εγκαταστάσεων αυτός ο συνωστισμός;

-Ως προς τις ώρες χρήσης συνωστίζονται 14 ομάδες στα Ζαρουχλέικα, 17 στο Σαραβάλι, 9 στο Ρίο και 6-7 στην Παραλία.Από την πλευρά μας σαν δημοτική αρχή εκτός από βελτιωτικές παρεμβάσεις στις υποδομές, που φθείρονται από την έντονη χρήση, θεσπίσαμε κανονισμό λειτουργίας των γηπέδων και φτιάξαμε Διοικούσα Επιτροπή, που δεν υπήρχε πριν αναλάβουμε.
Οι ώρες προπόνησης δίνονται με μοριοδότηση (πχ η πορεία και η κατηγορία της ομάδας, η εντοπιότητα, κλπ) και γίνεται συνέλευση ανά γήπεδο με τη συμμετοχή των σωματείων που κάνουν χρήση και εκεί γίνεται το μοίρασμα ωρών, με κριτήρια διαφανή σε όλους και συμμετοχή των σωματείων στη συνέλευση. Επίσης κάνουμε και μία ετήσια συνέλευση όλων των ποδοσφαιρικών σωματείων.


-Υπάρχουν όροι χρήσης για τα σωματεία;

-Η χρήση των δημοτικών γηπέδων γίνεται δωρεάν από τα σωματεία και για το λόγο αυτό και για να μην στερηθεί κανένα παιδί το ποδόσφαιρο, έχουμε βάλει τον όρο οι συνδρομές στις υποδομές να μην ξεπερνάνε τα 10 ευρώ. Έτσι κανένα παιδί ανέργου ή πολύτεκνου δεν καλείται να πληρώσει συνδρομές 25-30 ευρώ που ζητούν υποδομές που δεν κάνουν χρήση των δημοτικών εγκαταστάσεων. Είδατε και τη σχετική αφίσα στην είσοδο του γηπέδου των Ζαρουχλέικων.

Ο προϋπολογισμός που έχουμε ως δημοτική αρχή με δήμαρχο τον Κώστα Πελετίδη, είναι κατά 62% μειωμένος σε σχέση με την προηγούμενη δημοτική αρχή και από αυτόν συντηρούμε τις εγκαταστάσεις. Τα έξι δημοτικά γήπεδα που λειτουργούν είναι αδειοδοτημένα και στόχος μας είναι και τα 10 μη λειτουργικά να λειτουργήσουν.

Το εμπόδιο είναι ότι η κτηματική υπηρεσία τα έχει μέσα στους δασικούς χάρτες και χρειάζεται θετική εισήγηση από το δασαρχείο για αποχαρακτηρισμό, πρόσφατα συνέβη αυτό για το γήπεδο Ψαθόπυργου.

 

Η οικοδομή στο Κ. Ζάρρας, πριν γίνουν τα έργα

-Έχετε απευθυνθεί στην Πολιτεία ή σε άλλους φορείς για να λύσετε τα προβλήματα που έχετε περιγράψει;

-Έχουμε στείλει επιστολές στο Γ.Γ. Αθλητισμού, όπου μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει απάντηση και στην Περιφέρεια όπου πέρασε στη μελέτη βελτιωτικά έργα στο «Κ. Ζάρρας», ενώ ο Δήμος Πατρέων με δικά του χρήματα κατασκευάζει νέο γήπεδο στο Πετρωτό, που εκτιμούμε ότι τέλη Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου 2018 θα είναι έτοιμο προς χρήση.

Στο «Κ. Ζάρρας» που υπάρχει μία οικοδομή δίπλα στο γήπεδο, καταφέραμε και στο ισόγειό της φτιάξαμε αποδυτήρια.
Επίσης ο Δήμος Πατρέων εφοδίασε όλα τα γήπεδα με φορείο-φαρμακείο-απινιδωτή (δεν υπήρχαν μέχρι τότε) και σε συνεργασία με τον Ερυθρό Σταυρό, οργανώσαμε σεμινάρια για τη χρήση του απινιδωτή με συμμετέχοντες από τα σωματεία, ενώ πρέπει να σημειώσουμε ότι σε όλη αυτή τη δουλειά, σημαντικός παράγοντας ήταν η εθελοντική δουλειά αρκετών προσώπων.

Συνέντευξη & φωτο: Nάσος Μπράτσος

Σχετικές ειδήσεις:

Έκαναν πράξη το «Χάνουμε, κερδίζουμε, εμείς θα το γλεντήσουμε»

Δήμος Πατρέων: Ανάδειξη & ενίσχυση του κοινωνικού ρόλου του αθλητισμού – Συνέντευξη του Τ. Πετρόπουλου στο ert.gr

Η πρώτη Δημοτική πίστα Pump Track στην Ελλάδα από το Δήμο Πατρέων

Το έργο του Αθλητικού Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πάτρας «Ιάσων» και οι παρεμβάσεις του Δήμου στην πλαζ – Το ert.gr στην Αχαΐα

www.ert.gr

Open post

Το φάντασμα της Ακροδεξιάς πάνω από την Ευρώπη

Το φάντασμα της Ακροδεξιάς πάνω από την Ευρώπη

Του Πιέρρου Τζανετάκου

Από τις δεκάδες ευρωπαϊκές δημοκρατίες που ορθώθηκαν σταδιακά στα ερείπια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ούτε οι μισές δεν άντεξαν να ζήσουν περισσότερο από είκοσι χρόνια. Ενώ το 1920 μόλις 2 από τα 28 κράτη της νέας Ευρώπης διοικούνταν από μη δημοκρατικά καθεστώτα, το 1939- λίγο πριν την γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία- μόνο 10 από τις 27 ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προέρχονταν από ελεύθερες εκλογές.

«Για πολλούς Ευρωπαίους οι ρίζες της μεταπολεμικής άνθησης της δικτατορίας βρίσκονταν στην κρίση της κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης της εποχής», γράφει ο Μαρκ Μαζάουερ στην «Σκοτεινή Ήπειρο», που δεν είναι άλλη από την Ευρώπη. Πληθωρισμός, ανεργία, κομμουνιστικός κίνδυνος, οικονομική κρίση, εθνικά κράτη, ισχυρή παράδοση και σύμβολα, ολοκληρωτισμός. Αυτές είναι οι βασικές έννοιες που καθόρισαν την διαδρομή του Μεσοπόλεμου, που από ένα σημείο και μετά οδηγούσε μαθηματικά στον όλεθρο του δεύτερου μεγάλου πολέμου.

Τι συμβαίνει όμως σήμερα στην Ευρώπη και πολλοί μιλούν- παρότι πρόκειται για επιστημονική παραδοξότητα- για έναν νέο, σύγχρονο Μεσοπόλεμο; Πως φτάσαμε από το new deal, το κοινωνικό κράτος, την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, τα κινήματα, την οικολογία και τους τόσους άλλους πολιτικούς νεωτερισμούς να απειλούμαστε από την επανεμφάνιση των ακροδεξιών φαντασμάτων πάνω από την Γηραιά Ήπειρο;

Όπως τότε, έτσι και τώρα, οι πρώτοι που αμφισβητούνται είναι οι εκπρόσωποι των παραδοσιακών κομματικών σχηματισμών. Τόσο η φιλελεύθερη δεξιά, όσο και η σοσιαλδημοκρατία βρίσκονται εδώ και χρόνια στο στόχαστρο της κριτικής, καθώς αδυνατούν εν μέσω της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας να προσφέρουν στις πλατιές μάζες των ψηφοφόρων τις θέσεις εργασίας και την οικονομική ασφάλεια που οι τελευταίοι αναζητούν.

Είναι, άλλωστε, αυτές οι δυνάμεις, που σύμφωνα με τους επικριτές τους, παρέδωσαν τα κλειδιά των αποφάσεων στην ελίτ και την γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την οποία η εμπιστοσύνη των πολιτών βαίνει όλο και μειούμενη.

«Κάποιοι λίγοι, πίσω από κλειστές πόρτες, αποφασίζουν για εμάς τους πολλούς», είναι το μήνυμα που όλο και πιο ηχηρό φτάνει από κάθε άκρη της Ευρώπης στους διαδρόμους των Βρυξελλών. Αυτή η στενή ευρωπαϊκή κάστα εξουσίας κατηγορείται από την σύγχρονη Ακροδεξιά ως η εφαρμόζουσα την πολυπολιτισμική στρατηγική της Ένωσης, η οποία- βασισμένη στην πολιτική ορθότητα- στοχεύει στην αλλοίωση των εθνικών χαρακτηριστικών, τον εξισλαμισμό της Ευρώπης και την περαιτέρω κυριαρχία του νεοφιλελεύθερου παγκόσμιου κεφαλαίου.

Με βάση ένα αμάλγαμα από τα παραπάνω δεδομένα και επιχειρήματα η Ακροδεξιά κερδίζει τα τελευταία χρόνια όλο και μεγαλύτερο έδαφος επιρροής στην Ευρώπη. Στην Αυστρία συγκυβερνά, στην Ουγγαρία ο Όρμπαν υιοθετεί όλο και περισσότερο την ατζέντα του σχεδόν φασιστικού Jobbik, στην Ελβετία αγγίζει το 30%, σε Δανία, Φινλανδία, Σουηδία ξεπερνά το 10%, στην Γαλλία διεκδίκησε την προεδρία, στην Ολλανδία είναι η δεύτερη πολιτική δύναμη και βέβαια στην Ελλάδα ο εσμός των χρυσαυγιτών δολοφόνων ενδεχομένως να φλερτάρει και με διψήφιο εκλογικό ποσοστό.

Την ώρα που περισσότεροι από 120 εκατομμύρια Ευρωπαίοι (26%) ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, η Ακροδεξιά μετακινήθηκε από το περιθώριο στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό Ζήτημα ήρθε ως επιστέγασμα της κρίσης, όχι μόνο ως αφορμή αναζωπύρωσης της αντι- μουσουλμανικής φωτιάς, αλλά και ως αιτία αποδυνάμωσης του ήδη καταρρέοντος κοινωνικού κράτους. «Δίνετε χρήματα για τους μετανάστες, αλλά αρνείστε να βοηθήσετε τους χιλιάδες Γάλλους αστέγους», ήταν μια από τις τελευταίες κορώνες της Μαρίν Λεπέν.

Αν η δυτική Ευρώπη απέτυχε να δημιουργήσει κοινωνίες ισότητας, να εντάξει ομαλά τους μετανάστες και ν’ αυξήσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της, στην ανατολική πλευρά του χάρτη είναι φανερό ότι δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς αυτό που ονομάζεται «κοινωνία των πολιτών». Δεν υπάρχει συνείδηση της διαφορετικότητας και δεν γίνεται αποδεκτή η ανάγκη στήριξης των πιο αδύναμων.

Η μετάβαση από τον ολοκληρωτισμό στον σύγχρονο κόσμο είναι αργή, γεμάτη εμπόδια και ενδεχομένως να μην επιτευχθεί ποτέ. Η Πολωνία (μεγαλύτερη πρώην κομμουνιστική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και η Ουγγαρία μας δίνουν τις εναργέστερες αποδείξεις για το μέγεθος της προβλήματος. Ο Όρμπαν έδειξε τις προθέσεις του σχεδόν από την αρχή της πρωθυπουργικής θητείας του.

Το 2012 προχώρησε στην αποκατάσταση του ναυάρχου Χόρτυ, συμμάχου του Μουσολίνι και του Χίτλερ, υπεύθυνου για την επιβολή της στυγνής μεσοπολεμικής δικτατορίας και υπαίτιου της εξόντωσης χιλιάδων Εβραίων και δημοκρατικών πολιτών. Ένα από τα συνθήματα του ουγγρικού κυβερνώντος κόμματος είναι η «επιστροφή στα περασμένα μεγαλεία», την οποία εμποδίζουν οι Βρυξέλλες με την πολιτική λιτότητας που επιβάλλουν στην- πάλαι ποτέ κέντρο της Ευρώπης- Βουδαπέστη. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια σύνδεσης της βιολογικής κοινότητας του αίματος, του εθνικού κράτους, με το ένδοξο παρελθόν.

Ο κλονισμός των βεβαιοτήτων από το σάρωμα της παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε αναζήτηση νέων σταθερών, δημιουργώντας χώρο στους ακροδεξιούς για να κάνουν αυτό που τους αρέσει περισσότερο: Να δημιουργούν ξανά νέα (αλλά παλαιά) εθνικιστικά σύμβολα. Ο πολωνικός εθνικισμός, επίσης, κατ’ εξοχήν παράδειγμα εθνικού ρομαντισμού, χαρακτηρίζεται από μια μυθοποιημένη εκδοχή του παρελθόντος. «Θεός, τιμή, πατρίδα», «Ζήτω η Λευκή Ευρώπη των αδελφικών εθνών», «Καθαρή Πολωνία», «Να φύγουν οι Εβραίοι από την εξουσία», είναι κάποια από τα συνθήματα των Πολωνών ακροδεξιών, που δεν έχασαν την ευκαιρία να στηρίξουν τον Όρμπαν στην πρόσφατη διένεξή του με την Ε. Ε.

Κοινός παρονομαστής και στις δύο περιπτώσεις είναι αφενός η αναζήτηση μιας νέας εθνικής «καθαρής» ταυτότητας και ο επαναπροσδιορισμός της παράδοσης, αφετέρου η διάθεση για κοινή παρουσία στον επερχόμενο «πόλεμο» για την πολιτισμική και οικονομική επιβίωση. Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική αν κανείς εξετάσει την εξάπλωση του ακροδεξιού φαινομένου στην Σκανδιναβία, όπου η εκλογική άνοδος του ολοκληρωτισμού δεν οφείλεται στην πτώση του βιοτικού επιπέδου, αλλά στον φόβο αλλοίωσης του έθνους εξαιτίας της μετανάστευσης. Πρόκειται για τον «εξτρεμισμό της ευημερίας», όπως εύστοχα έχει χαρακτηριστεί σε ακαδημαϊκό επίπεδο.

Σε πολλές περιπτώσεις, τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα προκειμένου ν’ αναχαιτίσουν την επέλαση των ακροδεξιών σχηματισμών επέλεξαν να υιοθετήσουν μέρος της ατζέντας τους. «Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε», δήλωνε το 2012 η Άγγελα Μέρκελ, χωρίς να μπορεί να προβλέψει ούτε τις επιπτώσεις του Προσφυγικού στην εκλογική βάση της, ούτε τον αντίκτυπο των γεγονότων του Κέμνιτς στην επαναφορά των φασιστικών επιχειρημάτων στον δημόσιο διάλογο.

Ομοίως και ο νεαρός καγκελάριος της Αυστρίας, ο οποίος όσο περνά ο καιρός πλησιάζει όλο και εγγύτερα στις θέσεις του ακροδεξιού εταίρου τους. «Η ευυπόληπτη Δεξιά για να αποτρέψει τον ακροδεξιό εξτρεμισμό, δανείστηκε την γλώσσα και κάποιες από τις ισχυρές πολιτικές του», έγραφε πρόσφατα ο Τόνι Μπάρμπερ στους Financial Times. Τελικά το αποτέλεσμα της συμπερίληψης των επιχειρημάτων της Ακροδεξιάς στον κατεστημένο πολιτικό λόγο είναι το αντίθετο από το επιθυμητό: Αντί να μειώνει, διογκώνει την επιρροή της ατζέντας του ολοκληρωτισμού.

Βέβαιο είναι ότι και τα ΜΜΕ, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή μικροπολιτική προσέγγιση κρίσιμων ζητημάτων, έπαιξαν καίριο ρόλο στην νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ρητορικής. Γυρνώντας χρόνια πίσω, μπορούμε να δούμε πως ο Μιτεράν χρησιμοποίησε την δημόσια τηλεόραση της Γαλλίας για την προβολή του Λεπέν, με στόχο να πλήξει την γκωλική Δεξιά. Αντιστοίχως έπραξε το ΠΑΣΟΚ, προωθώντας στο μιντιακό σύστημα της εποχής των ταυτοτήτων την περίπτωση Καρατζαφέρη, προκειμένου ν’ αποδυναμώσει την κεντρώα στροφή της Νέας Δημοκρατίας. Ακόμα πιο πρόσφατες είναι οι εικόνες ξεπλύματος της Χρυσής Αυγής από ελληνικά μέσα ενημέρωσης μεγάλης εμβέλειας. Αν, όπως είπαμε προηγουμένως, οι εθνικιστές επιδιώκουν μετ’ επιτάσεως την δημιουργία των νέων συμβόλων, τα μίντια είναι αυτά που γεμάτα προθυμία τα κατασκευάζουν.

Είναι η επιστροφή στα εθνικά κράτη η λύση στο πρόβλημα; Προφανώς και δεν είναι. Εν μέσω του παγκόσμιου ανταγωνισμού με τους όρους των αγορών, πιθανή επιστροφή στον προστατευτισμό και την απομόνωση θα σημάνει- ειδικά για τους πιο αδύναμους- την πλήρη καταστροφή. Άλλωστε, η αποφυγή μιας νέας καταστροφής, αυτής που θα προέκυπτε από έναν τρίτο μεγάλο πόλεμο, ήταν η συγκολλητική ουσία για την ενοποίηση της Ευρώπης.

Δεν αρκεί όμως μόνον αυτό. Η φιλελεύθερη δημοκρατία οφείλει να δώσει απαντήσεις. Πρέπει να εντάξει ομαλότερα τους μετανάστες στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Να ρίξει όλο το βάρος της στην ενίσχυση της αγοράς εργασίας. Να δημιουργήσει νέες συλλογικές ταυτότητες, με βάση τις αρχές της προόδου, της ισότητας και της ελευθερίας. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές, στις οποίες πολλοί ακροδεξιοί σχηματισμοί συζητούν κοινή συμμετοχή υπό την μπαγκέτα του ακροδεξιού πρώην συμβούλου του Τραμπ Στηβ Μπάνον, θα είναι μια μεγάλη δοκιμασία. Η δημοκρατία μπορεί εύκολα να εξανεμιστεί, χωρίς ούτε καν να το καταλάβουμε. Κάπως έτσι συνέβη άλλωστε και στον Μεσοπόλεμο. Οι λύσεις είναι στα χέρια των κρατούντων, όχι όμως για πολύ ακόμα.

www.ert.gr

Open post

Παρουσίαση του book.ert.gr στο 47ο Φεστιβάλ Βιβλίου

Παρουσίαση του book.ert.gr στο 47ο Φεστιβάλ Βιβλίου

Με την παρουσίαση του διαδικτυακού project της ΕΡΤ, book.ert.gr, ανάμεσα σε άλλες εκδηλώσεις, έπεσε η αυλαία του 47ου Φεστιβάλ Βιβλίου την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2018. 

Το διαδικτυακό project παρουσίασαν οι δημοσιογράφοι της Γενικής Διεύθυνσης Νέων Μέσων της ΕΡΤ, Δάφνη Σκαλιώνη και Τζένη Χαραλαμπίδου, και η υπεύθυνη Τύπου της διοργάνωσης «Αθήνα – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018», Άννα Ρούτση. 

Από αριστερά: Δάφνη Σκαλιώνη, Άννα Ρούτση, Τζένη Χαραλαμπίδου

Ο θεματικός ιστότοπος book.ert.gr, που δημιουργήθηκε με αφορμή τη διοργάνωση «Αθήνα – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018», εντοπίζει στο Αρχείο της ΕΡΤ και παρουσιάζει online τους δεσμούς της από τότε που ξεκίνησε η λειτουργία της εταιρείας με το βιβλίο.

Στο book.ert.gr μπορούμε να δούμε:

  • Τηλεοπτικές σειρές μυθοπλασίας και ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές από το Αρχείο της ΕΡΤ με θέμα το βιβλίο και τους συγγραφείς του
  • Ρεπορτάζ για τις δράσεις της διοργάνωσης «Αθήνα – Παγκόσμια πρωτεύουσα Βιβλίου 2018»
  • Συνεντεύξεις από Έλληνες και ξένους συγγραφείς.

Επίσης, στο book.ert.gr το κοινό δηλώνει το αγαπημένο του βιβλίο που επιθυμεί να δει σε τηλεοπτική ή ραδιοφωνική μεταφορά στην ΕΡΤ.

Παρακολουθείστε στο video την παρουσίαση του book.ert.gr

Το 47ο Φεστιβάλ Βιβλίου, στο οποίο συμμετείχαν 160 εκδότες, είχε κεντρικό αφιέρωμα τη «Μελοποιημένη ποίηση». Πραγματοποιήθηκαν αφιερωματικές βραδιές στους μεγάλους δημιουργούς (ποιητές και συνθέτες) με τη συμμετοχή κορυφαίων τραγουδιστών, μουσικών και ηθοποιών, και με τις παρεμβάσεις σημαντικών ανθρώπων από τον χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, οι οποίοι ξενάγησαν τον κόσμο στα μονοπάτια της περιπετειώδους διαδρομής του ποιήματος, από τη δημιουργία του στις σελίδες του βιβλίου, μετά στο πεντάγραμμο, κι από εκεί στα χείλη όλων μας.

Στο περίπτερο της ΕΡΤ, και καθόλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, εκατοντάδες μικροί και μεγάλοι ενημερώθηκαν για το πλούσιο Αρχείο της ΕΡΤ και πλοηγήθηκαν στο book.ert.gr με τη βοήθεια μίας smart τηλεόρασης που είχε στηθεί για το κοινό στο περίπτερο.

Στο περίπτερο της ΕΡΤ

Το 47ο Φεστιβάλ Βιβλίου (31 Αυγούστου-16 Σεπτεμβρίου 2018) συνδιοργάνωσαν ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (ΣΕΚΒ), ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) και το Ζάππειο Μέγαρο (ΟΛΥΜΠΙΑ 2016-2018, Επιτροπή Ολυμπίων & Κληροδοτημάτων), σε συνεργασία με την ΕΡΤ, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και το Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Δίκτυο. Πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, του Δήμου Αθηναίων και του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, στο πλαίσιο της διοργάνωσης «Αθήνα 2018-Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου».

Ευχαριστούμε τη bookia.gr για τη διάθεση του video της παρουσίασης  

Φωτογραφίες: Μάχη Παπαγεωργίου

www.ert.gr

Open post

Ένα ελληνικό πάρκο στην Οδησσό

Ένα ελληνικό πάρκο στην Οδησσό

Σε μία πόλη με πλούσια ελληνική ιστορία, εκεί που στο σπίτι του Γρηγόρη Μαρασλή ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρεία, στην Οδησσό, εγκαινιάστηκε την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου ένα σημαντικό έργο, το «Ελληνικό πάρκο».

Αποστολή στην Οδησσό: Νατάσα Βησσαρίωνος – δημοσιογράφος της ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Ακριβώς στο κέντρο της πόλης, δίπλα στην περίφημη σκάλα Ποτέμκιν, σήμα κατατεθέν της Οδησσού, εκτείνεται το ελληνικό πολυθεματικό πάρκο έκτασης 34.000 τ.μ. Πρόκειται για μία όαση ξεγνοιασιάς, με χιλιάδες δέντρα, πεζόδρομους και παγκάκια, που προσφέρει ανέμελες στιγμές στους κατοίκους και επισκέπτες της Οδησσού, αλλά και με έντονο ελληνικό χρώμα…

Αγάλματα, πιστά αντίγραφα των αρχαίων ελληνικών, είναι διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία του πάρκου. Παράλληλα ολοκληρώνεται η δημιουργία της μεγαλύτερης παιδικής χαράς της Οδησσού (2000 τ.μ.), ελληνικού μουσείου, αφιερωμένου στους Έλληνες ευεργέτες της Ουκρανίας, αλλά και ο χώρος ελληνικού εστιατορίου, στο σημείο ακριβώς που υπήρχε πριν από 100 χρόνια. Το «Ελληνικό πάρκο» χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από το Ίδρυμα Μπούμπουρα, (το κόστος κατασκευής του ανέρχεται στα 4 εκατ. ευρώ), μια κοινωφελή οργάνωση που εδρεύει στην Οδησσό και στηρίζει τους κοινωνικά αδύναμους κατοίκους της Ουκρανίας με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, έχοντας ως κύριο στόχο από την ίδρυσή της, την προβολή της ελληνικής ιστορίας της Οδησσού και την ενδυνάμωση του ελληνικού στοιχείου της πόλης.

Ο δήμαρχος της Οδησσού Γενάντι Τρουχάνοφ, παρασημοφορεί με το μετάλλιο «Γρηγόρης Μαρασλής» τον Παντελή Μπούμπουρα, για την προσφορά του στην πόλη

Τα εγκαίνια του πάρκου πραγματοποιήθηκαν ανήμερα της επετείου της ίδρυσης της Οδησσού, κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τα 224 χρόνια της πόλης, υπό τους ήχους του «Ζορμπά» και με τον δήμαρχο της πόλης κ. Γενάντι Τρουχάνοφ να παρασημοφορεί τον πρόεδρο του Ιδρύματος Μπούμπουρα, κ. Παντελή Μπούμπουρα για την πολύτιμη προσφορά του στον τόπο, με το μετάλλιο «Γρηγόρης Μαρασλής».

Ο κ. Παντελής Μπούμπουρας, που εμπνεύστηκε και δώρισε το πάρκο, εξέφρασε τη χαρά του που στη δεύτερη πατρίδα του, στην Οδησσό, την πόλη των Ελλήνων, υπάρχει πια το Ελληνικό πάρκο. «Ευχαριστώ τον Θεό που πριν από 21 χρόνια με έστειλε στην Ουκρανία, σε μια πόλη γεμάτη Έλληνες, γιατί αν δεν υπήρχε η Οδησσός δεν ξέραμε πότε θα ελευθερωνόμασταν».

Το παρών στα εγκαίνια από ελληνικής πλευράς έδωσαν ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιώργος Κουμουτσάκος, ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράστασης κ. Βασίλης Κεγκέρογλου, ο σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας στο Κίεβο κ. Αλέξανδρος Μπουντούρης, η πρόεδρος της εθνικής επιτροπής για την UNESCO κα. Καίτη Τζιτζικώστα, ο κ. Παναγιώτης Φασούλας, αλλά και ο Δήμαρχος Πειραιά κ. Γιάννης Μώραλης, και ο Αντιδήμαρχος κ. Ανδρέας Βεντούρης, αφού φέτος κλείνουν 25 χρόνια από την αδελφοποίηση των δύο λιμανιών, της Οδησσού με τον Πειραιά.

1 of 10

Άποψη του Ελληνικού Πάρκου. Μια όαση πρασίνου, 34.000 τ.μ. στο κέντρο της Οδησσού.

Μώραλης, Μπουντούρης, Μπούμπουρας, Κλίμκιν και Τρουχάνοφ εγκαινιάζουν το πάρκο.

“The Beginning of begins”. Γλυπτό του διάσημου Ουκρανού γλύπτη Μιχαήλ Ρέβα, στο κέντρο του πάρκου.

Κάτοικοι της Οδησσού, ελληνικής και ουκρανικής καταγωγής, χορεύουν ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς στα εγκαίνια.

Στιγμιότυπο από τους εορτασμούς των 224 χρόνων από την ίδρυση της Οδησσού.

Ομοιώματα των Ξάνθου, Σκουφά και Τσακάλωφ, στο Μουσείο Φιλικής Εταιρείας της Οδησσού.

Κορίτσια ουκρανικής καταγωγής ντυμένα ως αρχαίες Ελληνίδες, λίγο πριν παρουσιάσουν χορευτικό δρώμενο.

Η ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδας είναι η παλαιότερη εκκλησία της Οδησσού.

Η προτομή του Γρηγόριου Μαρασλή, δημάρχου της Οδησσού για 17 χρόνια, δεσπόζει στην ελληνική πλατεία.

Σηματοδότης για την οδό των Ελλήνων. Οι Έλληνες της Οδησσού περηφανεύονται ότι είναι μεγαλύτερη από την Σταδίου!

«Όσο περπατάς στο δρόμο και βλέπεις μικρά παιδιά να χορεύουν συρτάκι, καταλαβαίνεις πόσο ελληνική είναι σήμερα η Οδησσός. 224 χρόνια από τη δημιουργία της και δε μπορεί να φανταστεί κανείς την Οδησσό, χωρίς τους Έλληνες» δήλωσε κατά τη διάρκεια των εγκαινίων ο υπουργός εξωτερικών της Ουκρανίας, κ. Παβλό Κλίμκιν.

Στο ιστορικό κέντρο της Οδησσού άλλωστε αποπνέει ακόμη και σήμερα ελληνικό αέρα. Με την οδό των Ελλήνων, το μουσείο Φιλικής Εταιρείας, την ελληνική πλατεία, την ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδας, και τόσα άλλα στοιχεία που θυμίζουν την ελληνική ιστορία της και τους μεγάλους ευεργέτες (Φλογαΐτης, Μαρασλής, Ροδοκανάκης κ.α.).

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε πως στα επόμενα σχέδια του κ. Παντελή Μπούμπουρα, είναι να μετατραπεί σε μουσείο το «Ροδοκανάκειο Παρθεναγωγείο» της Οδησσού, καθώς και το σπίτι του Υψηλάντη στο Κισινάου.

Μεγαλόπνοα σχέδια – θα αναλογιστεί κανείς –  αλλά η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι Έλληνες της Διασποράς κατάφερναν πάντα να υλοποιούν τα όνειρά τους, προβάλλοντας την πατρίδα τους, όπου γης.

Στο παρακάτω απόσπασμα από την εκπομπή Απευθείας της ΕΡΤ, η Νατάσα Βησσαρίωνος μιλάει για τα εγκαίνια του πάρκου και το ελληνικό χρώμα της Οδησσού.

www.ert.gr

Open post

Ο.Κ.Α. Αρκάδι: Προσφορά στον αθλητισμό τον πολιτισμό και την ιστορική μνήμη

Ο.Κ.Α. Αρκάδι: Προσφορά στον αθλητισμό τον πολιτισμό και την ιστορική μνήμη

Ο Όμιλος Κλασσικού Αθλητισμού (ΟΚΑ) Αρκάδι, εκτός από τη σπουδαία αθλητική και την κοινωνική του προσφορά, με τη συμμετοχή του στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για το Ολοκαύτωμα στο Ρέθυμνο, στα χωριά του Κέντρους, από τους ναζί, στις 22 Αυγούστου 1944, δείχνει ότι τα αθλητικά σωματεία τιμούν την ιστορική μνήμη και ο αθλητισμός μπορεί και πρέπει να είναι ενεργό κύτταρο του κοινωνικού περιβάλλοντος στο οποίο λειτουργεί.

Για το σύλλογο μας μίλησε ο πρόεδρός του Φώτης Τσιμπούκας.

-Πότε ιδρύθηκε ο σύλλογος;

-Το 1976 με δραστηριότητα τον κλασσικό αθλητισμό, αλλά έως το 1980 ιδρύσαμε τμήματα μπάσκετ, βόλεϊ, άρσης βαρών, πάλης, ενόργανης και τραμπολίνο. Έχουμε τμήματα υποδομής και γυναικών, όπως η γυναικεία ομάδα μπάσκετ που αγωνίζεται στην Α2 κατηγορία.

Tα πρώτα ιδρυτικά μέλη

-Ποιος είναι ο αριθμός των αθλητών και αθλητριών που δραστηριοποιούνται σε όλα τα τμήματα του συλλόγου;

-Είναι 900 παιδιά.

-Σε ποιες εγκαταστάσεις λειτουργεί ο σύλλογος;

-Σε δημοτικά γυμναστήρια, σχολικά γυμναστήρια, το Πανεπιστημιακό κλειστό και τα δημοτικά γήπεδα της περιοχής, όπως η Σοχώρα και το γήπεδο του Γάλλου.

Μιχάλης Μαράκης

-Οργανώνετε τα «Μαράκεια», προς τιμήν του Μιχάλη Μαράκη. Πείτε μας ποιος ήταν.

– Ήταν από τα τρία ιδρυτικά μέλη του συλλόγου και πρωταθλητής δισκοβολίας. Τα «Μαράκεια» διεξάγονται για να τιμήσουμε τη μνήμη του.

-O σύλλογος παίρνει μέρος σε αγώνα δρόμου στα πλαίσια των εκδηλώσεων για το Ολοκαύτωμα στα χωριά του Ρεθύμνου από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Με ποιο σκεπτικό συμμετέχει ο σύλλογος σε δραστηριότητες σχετικές με την ιστορική μνήμη;

 

-Δεν θα μπορούσαμε να λείπουμε αφού γίνονται στην περιοχή του Άδελε, όπου βρίσκεται και η Μονή Αρκαδίου, από την οποία πήραμε και το σήμα μας.

Ο σύλλογος εκτός από αμιγώς αθλητικές δράσεις, έχει και πολιτιστικές και στις διοργανώσεις αυτές είμαστε συνδιοργανωτές.

 

Συνέντευξη: Nάσος Μπράτσος

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 6 7 8
Scroll to top