Open post

Ταϊλάνδη: Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο (audio)

Ταϊλάνδη: Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο (audio)

Η Ταϊλάνδη, η ασιατική χώρα με τα 1400 νησιά και την σχεδόν τετραπλάσια έκταση και τον 7πλάσιο πληθυσμό σε σύγκριση με την Ελλάδα, ήταν το θέμα της εκπομπής «Η Παγκόσμια Φωνή μας» στη Φωνή της Ελλάδος. Οι επιχειρηματίες Σπύρος Κουτλέλος και Θεόδωρος Κουμέλης που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου μίλησαν για το βιοτικό επίπεδο και τις ευκαιρίες για συνεργασίες. Αναφορά έγινε επίσης στις σχέσεις των δυο χωρών που πάνε πίσω αιώνες καθώς ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Γεράκης από την Κεφαλλονιά διετέλεσε πρωθυπουργός και αντιβασιλιάς της Ταϊλάνδης επί 5-6 χρόνια τον 17ο αιώνα. Η Ελλάδα είναι δημοφιλής στην Ταϊλάνδη και ιδιαίτερα κάποια νησιά της ενώ εμπορικό κέντρο έξω από την Μπανγκοκ ονομάζεται Σαντορίνη Mall. Εκτιμάται ότι υπάρχουν κάπου 20-25 ελληνικά εστιατόρια στη χώρα.

Η Ταϊλάνδη έχει τροπικό κλίμα με κύριο χαρακτηριστικό τους μουσώνες και γι’ αυτό το καλύτερο διάστημα για να την επισκεφθεί κανείς είναι το διάστημα Οκτωβρίου-Φεβρουαρίου που δεν έχει βροχές.

Η χώρα έχει την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της νοτιοανατολικής Ασίας μετά την Ινδονησία. Η Ταϊλάνδη παράγει σόγια, ρύζι, καλαμπόκι και καρύδες εκτός των άλλων. Εχει επίσης ανεπτυγμένη βιομηχανία, παράγοντας υφάσματα, είδη ένδυσης και ηλεκτρικά είδη ενώ έχει την μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην ευρύτερη περιοχή. Ο τουρισμός είναι επίσης μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας.

Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν 6.600 δολάρια το 2017 με νόμισμα το μπαχτ ενώ εθνικό σύμβολο της χώρας είναι ο ελέφαντας. Θρησκεία έχει τον βουδισμό. Πρωτεύουσα είναι το Μπανγκόκ.

Σπύρος Κουτλέλος, επιχειρηματίας

Spyros Koutlelos

Ο κ. Κουτλέλος είναι βασικός μέτοχος ενώ διευθύνει την εταιρεία έρευνας αγοράς Webcall International Research σε Β2Β, κατανάλωση και ιατρική έρευνα που δραστηριοποιείται σε όλες τις χώρες της περιοχής με παρουσία στο Χονγκ-Κόνγκ και τις Φιλιππίνες της περιοχής και την υποδηματοβιομηχανία Klas & Sylph.

Δεν είναι εύκολο να έλθει κάποιος ξένος και να ιδρύσει εταιρεία στην Ταϊλάνδη καθώς χρειάζεται να έχει Ταϊλανδέζο συνέταιρο με 51% συμμετοχή, τόνισε. Επίσης, η εξασφάλιση άδειας εργασίας είναι χρονοβόρα και ακριβή υπόθεση. Επομένως, οι ξένοι δουλεύουν συνήθως για πολυεθνικές εταιρείες και έχουν υψηλούς μισθούς.

Ο ίδιος ανέφερε πως υπάρχουν μεγάλες ανισότητες με τον κατώτατο μισθό γύρω στα 300 ευρώ (9000 μπαχτ). Το ελάχιστο εισόδημα που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει τον μήνα είναι τα 1700 μπαχτ.

Τα ενοίκια είναι ακριβά στο κέντρο της Μπανγκόκ, αρχίζοντας από τα 500 ευρώ για ένα δυάρι 50 τ.μ. και φθάνοντας τα 1500 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. Τα ενοίκια γίνονται πιο φθηνά όσο απομακρύνεται κάποιος από το κέντρο.

Οσον αφορά τα εγχώρια ταϊλανδέζικα προϊόντα είναι φθηνά αλλά τα εισαγόμενα είναι ακριβά λόγω φόρου εισαγωγής και του εθνικού νομίσματος.

Ο φόρος στα επιχειρηματικά κέρδη είναι 20% και ο ΦΠΑ στο 7% ενω οι ασφαλιστικές εισφορές είναι μικρές μεταξύ 3% και 5%, συμπλήρωσε. Οσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, αυτός κυμαίνεται από 0% έως 35% για εισοδήματα άνω των 100 χιλ. ευρώ με τον μέσο συντελεστή στο 15%-20%, ανέφερε ο κ. Κουτλέλος.

Ως ιδρυτικό μέλος του νεοϊδρυθέντος Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο ίδιος τόνισε πως σκοπός του είναι να φέρει κοντά τις εταιρείες των δυο χωρών για συνεργασία. Οσοι ενδιαφέρονται θα μπορούσαν να επισκεφθούν το σάιτ του επιμελητηρίου στο www.greekthai.com.

Θεόδωρος Κουμέλης, αντιπρόεδρος του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Επιμελητηρίου, επιχειρηματίας στον κλάδο του τουρισμού

Theodore Koumelis

Ο κ. Κουμέλης έφυγε από την Ελλάδα στα μέσα της κρίσης και πήγε στην ασιατική χώρα για να επεκτείνει τις δραστηριότητες της εταιρείας του και να βοηθήσει στην ανάπτυξη των τουριστικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ταϊλάνδης με προσέλκυση Ταϊλανδέζων τουριστών στην Ελλάδα.

Η Ταϊλάνδη ήταν ο πρώτος εξωτικός προορισμός για τους ‘Ελληνες παλιά με την Thai Airways να έχει απευθείας πτήσεις από την Αθήνα προς την Μπανγκόκ επι 34 χρόνια αλλά σε κάποιο σημείο το 2011 διέκοψε τα χρόνια της κρίσης. Σήμερα, η επικοινωνία γίνεται μέσω Τουρκίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ιορδανίας κ.τ.λ.

Ολο και περισσότεροι Κινέζοι πηγαίνουν στην Ταϊλάνδη ενω οι τουρίστες φτάνουν τα 38-40 εκ. άτομα τον χρόνο και εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 50 εκ. τα επόμενα χρόνια.

Πλέον, η μεσαία τάξη της Ταϊλάνδης δυναμώνει ραγδαία και οι μισθοί ανεβαίνουν με αποτέλεσμα να μπορούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό περισσότερο, δημιουργώντας ευκαιρίες για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα, παρότι δεν κάνει προσπάθειες προβολής, είναι δημοφιλής και ιδιαίτερα τα νησιά μας, όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, είναι γνωστά ως ονόματα στην Ταϊλάνδη και στην ευρύτερη περιοχή, πρόσθεσε.

«Υπάρχει εμπορικό κέντρο έξω απο την Μπανγκόκ που ονομάζεται Σαντορίνη Mall και έχει κτισθεί με την αρχιτεκτονική της Σαντορίνης,» τόνισε ο κ. Κουμέλης.

¨Εχουν οργανωθεί γαστρονομικά και άλλα γεγονότα με επίκεντρο την Ελλάδα στην Μπανγκόκ παρότι η Ελλάδα δεν κάνει επίσημα προσπάθειες, τόνισε.

Παρουσιαστές-παραγωγοί: Δίπλας Πέτρος, Κοντογιάννης Δημήτρης
Ηχολήπτρια: Ολυμπία Γιαννικοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Μαρία Ρεμπούτσικα

www.ert.gr

Open post

Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο

Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο

Η Ταϊλάνδη, η ασιατική χώρα με τα 1400 νησιά και την σχεδόν τετραπλάσια έκταση και τον 7πλάσιο πληθυσμό σε σύγκριση με την Ελλάδα, ήταν το θέμα της εκπομπής «Η Παγκόσμια Φωνή μας» στη Φωνή της Ελλάδος. Οι επιχειρηματίες Σπύρος Κουτλέλος και τον Θεόδωρος Κουμέλης που δημιούργησαν το Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο μίλησαν για το βιοτικό επίπεδο και τις ευκαιρίες για συνεργασίες. Αναφορά έγινε επίσης στις σχέσεις των δυο χωρών που πάνε πίσω αιώνες καθώς ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Γεράκης από την Κεφαλλονιά διετέλεσε πρωθυπουργός και αντιβασιλιάς της Ταϊλάνδης επί 5-6 χρόνια τον 17ο αιώνα. Η Ελλάδα είναι δημοφιλής στην Ταϊλάνδη και ιδιαίτερα κάποια νησιά της ενώ εμπορικό κέντρο έξω από την Μπανγκοκ ονομάζεται Σαντορίνη Mall. Εκτιμάται ότι υπάρχουν κάπου 20-25 ελληνικά εστιατόρια στη χώρα.

Η Ταϊλάνδη έχει τροπικό κλίμα με κύριο χαρακτηριστικό τους μουσώνες και γι’ αυτό το καλύτερο διάστημα για να την επισκεφθεί κανείς είναι το διάστημα Οκτωβρίου-Φεβρουαρίου που δεν έχει βροχές.

Η χώρα έχει την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της νοτιοανατολικής Ασίας μετά την Ινδονησία. Η Ταϊλάνδη παράγει σόγια, ρύζι, καλαμπόκι και καρύδες εκτός των άλλων. Εχει επίσης ανεπτυγμένη βιομηχανία, παράγοντας υφάσματα, είδη ένδυσης και ηλεκτρικά είδη ενώ έχει την μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην ευρύτερη περιοχή. Ο τουρισμός είναι επίσης μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας.

Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν 6.600 δολάρια το 2017 με νόμισμα το μπαχτ ενώ εθνικό σύμβολο της χώρας είναι ο ελέφαντας. Θρησκεία έχει τον βουδισμό. Πρωτεύουσα είναι το Μπανγκόκ.

Σπύρος Κουτλέλος, επιχειρηματίας

Spyros Koutlelos

Ο κ. Κουτλέλος είναι βασικός μέτοχος ενώ διευθύνει την εταιρεία έρευνας αγοράς Webcall International Research σε Β2Β, κατανάλωση και ιατρική έρευνα που δραστηριοποιείται σε όλες τις χώρες της περιοχής με παρουσία στο Χονγκ-Κόνγκ και τις Φιλιππίνες της περιοχής και την υποδηματοβιομηχανία Klas & Sylph.

Δεν είναι εύκολο να έλθει κάποιος ξένος και να ιδρύσει εταιρεία στην Ταϊλάνδη καθώς χρειάζεται να έχει Ταϊλανδέζο συνέταιρο με 51% συμμετοχή, τόνισε. Επίσης, η εξασφάλιση άδειας εργασίας είναι χρονοβόρα και ακριβή υπόθεση. Επομένως, οι ξένοι δουλεύουν συνήθως για πολυεθνικές εταιρείες και έχουν υψηλούς μισθούς.

Ο ίδιος ανέφερε πως υπάρχουν μεγάλες ανισότητες με τον κατώτατο μισθό γύρω στα 300 ευρώ (9000 μπαχτ). Το ελάχιστο εισόδημα που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει τον μήνα είναι τα 1700 μπαχτ.

Τα ενοίκια είναι ακριβά στο κέντρο της Μπανγκόκ, αρχίζοντας από τα 500 ευρώ για ένα δυάρι 50 τ.μ. και φθάνοντας τα 1500 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. Τα ενοίκια γίνονται πιο φθηνά όσο απομακρύνεται κάποιος από το κέντρο.

Οσον αφορά τα εγχώρια ταϊλανδέζικα προϊόντα είναι φθηνά αλλά τα εισαγόμενα είναι ακριβά λόγω φόρου εισαγωγής και του εθνικού νομίσματος.

Ο φόρος στα επιχειρηματικά κέρδη είναι 20% και ο ΦΠΑ στο 7% ενω οι ασφαλιστικές εισφορές είναι μικρές μεταξύ 3% και 5%, συμπλήρωσε. Οσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, αυτός κυμαίνεται από 0% έως 35% για εισοδήματα άνω των 100 χιλ. ευρώ με τον μέσο συντελεστή στο 15%-20%, ανέφερε ο κ. Κουτλέλος.

Ως ιδρυτικό μέλος του νεοϊδρυθέντος Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο ίδιος τόνισε πως σκοπός του είναι να φέρει κοντά τις εταιρείες των δυο χωρών για συνεργασία. Οσοι ενδιαφέρονται θα μπορούσαν να επισκεφθούν το σάιτ του επιμελητηρίου στο www.greekthai.com.

Θεόδωρος Κουμέλης, αντιπρόεδρος του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Επιμελητηρίου, επιχειρηματίας στον κλάδο του τουρισμού

Theodore Koumelis

Ο κ. Κουμέλης έφυγε από την Ελλάδα στα μέσα της κρίσης και πήγε στην ασιατική χώρα για να επεκτείνει τις δραστηριότητες της εταιρείας του και να βοηθήσει στην ανάπτυξη των τουριστικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ταϊλάνδης με προσέλκυση Ταϊλανδέζων τουριστών στην Ελλάδα.

Η Ταϊλάνδη ήταν ο πρώτος εξωτικός προορισμός για τους ‘Ελληνες παλιά με την Thai Airways να έχει απευθείας πτήσεις από την Αθήνα προς την Μπανγκόκ επι 34 χρόνια αλλά σε κάποιο σημείο το 2011 διέκοψε τα χρόνια της κρίσης. Σήμερα, η επικοινωνία γίνεται μέσω Τουρκίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ιορδανίας κ.τ.λ.

Ολο και περισσότεροι Κινέζοι πηγαίνουν στην Ταϊλάνδη ενω οι τουρίστες φτάνουν τα 38-40 εκ. άτομα τον χρόνο και εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 50 εκ. τα επόμενα χρόνια.

Πλέον, η μεσαία τάξη της Ταϊλάνδης δυναμώνει ραγδαία και οι μισθοί ανεβαίνουν με αποτέλεσμα να μπορούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό περισσότερο, δημιουργώντας ευκαιρίες για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα, παρότι δεν κάνει προσπάθειες προβολής, είναι δημοφιλής και ιδιαίτερα τα νησιά μας, όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, είναι γνωστά ως ονόματα στην Ταϊλάνδη και στην ευρύτερη περιοχή, πρόσθεσε.

«Υπάρχει εμπορικό κέντρο έξω απο την Μπανγκόκ που ονομάζεται Σαντορίνη Mall και έχει κτισθεί με την αρχιτεκτονική της Σαντορίνης,» τόνισε ο κ. Κουμέλης.

¨Εχουν οργανωθεί γαστρονομικά και άλλα γεγονότα με επίκεντρο την Ελλάδα στην Μπανγκόκ παρότι η Ελλάδα δεν κάνει επίσημα προσπάθειες, τόνισε.

Παρουσιαστές-παραγωγοί: Δίπλας Πέτρος, Κοντογιάννης Δημήτρης
Ηχολήπτρια: Ολυμπία Γιαννικοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Μαρία Ρεμπούτσικα

www.ert.gr

Open post

Τι θα πρέπει να ξέρουμε όταν αγοράζουμε το ελαιόλαδο που αγαπάμε (videos)

Τι θα πρέπει να ξέρουμε όταν αγοράζουμε το ελαιόλαδο που αγαπάμε (videos)

Του Δημ. Κοντογιάννη

Το ελαιόλαδο είναι ταυτισμένο με την Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων και θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί το εθνικό αγροτικό προϊόν της. Είναι επίσης σημαντικό για την υγεία μας και πηγή γευστικής απόλαυσης.

Ομως, πόσο καλά ενημερωμένοι είμαστε για το τι θα πρέπει να προσέχουμε ως καταναλωτές όταν αγοράζουμε και αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο; Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν την ποιότητα του και πως ξεχωρίζουμε το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από τα άλλα; Απαντήσεις στα σχετικά ερωτήματα μας έδωσαν ο Βασίλης Καμβύσης, πρόεδρος χημικών εμπειρογνωμόνων ΣΕΒΙΤΕΛ και ο Γιάννης Καρβέλας, διευθυντής της Paratus Europe και εισηγητής σεμιναρίων ελαιολάδου. Επίσης, ο Νίκος Κώνστας, αγρότης, παραγωγός, τυποποιητής και ελαιοτριβέας ελαιολάδου, μίλησε για την παραγωγή του 2018 που δεν ήταν η καλύτερη, πως επηρεάστηκαν οι διάφορες ποικιλίες.

Η Ελλάδα είναι η τρίτη μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο μετά την Ισπανία και την Ιταλία αλλά το τυποποιημένο ελαιόλαδο στη χώρα μας δεν αντιστοιχεί ούτε στο 30% του συνόλου. Η Ελλάδα παράγει συνήθως 260 με 300 χιλ. τόνους λάδι τον χρόνο αλλά το τυποποιημένο δεν είναι ούτε το 1/3, περίπου 80 χιλ. τόνοι, σε αντίθεση με την Ιταλία που παράγει κάπου 400 χιλ. τόνους ετησίως αλλά το τυποποιημένο ανέρχεται σε 700 χιλ. τόνους καθώς εισάγει χύμα ελαιόλαδο από την Ελλάδα κι αλλού και το τυποποιεί σύμφωνα με τους ειδικούς.

Παρά την πρόοδο που έχει γίνει, π.χ. στο σχεδιασμό των μπουκαλιών, υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν στην υιοθέτηση των ορθών πρακτικών ώστε το ελληνικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο να κερδίζει τα πρώτα βραβεία στον πιο μεγάλο, διεθνή διαγωνισμό Mario Solinas που γίνεται κάθε χρόνο στην Ισπανία. Κάποιος θα πρέπει να πάει πίσω δεκαετίες για να βρεί ελληνικό ελαιόλαδο (Σητείας) που πήρε το πρώτο βραβείο σ’ αυτό τον διαγωνισμό.

Βασίλης Καμβύσης, πρόεδρος χημικών εμπειρογνωμόνων ΣΕΒΙΤΕΛ

Θα πρέπει να είναι το χρώμα καθοριστικός παράγοντας στην επιλογή ελαιολάδου;

Το χρώμα βασικά δεν είναι ένας βαρύνων παράγοντας για την ποιότητα του ελαιολάδου. Ομως, επειδή προσφέρεται στο ράφι εμφιαλωμένο, ο καταναλωτής συνήθως επιλέγει με κριτήριο το χρώμα. Το πόσο λαμπερό είναι. Με κριτήριο αν έχει κάποια ιζήματα ή αν είναι θολό το λάδι ή αν είναι πράσινο ή αν είναι κίτρινο. Σημαντικός παράγοντας είναι η διαύγεια του λαδιού το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να παρατηρείται όταν το λάδι προσφέρεται στο λάδι, το όποιο δείχνει μια πολύ καλή επεξεργασία φιλτραρίσματος. Αν έχει ιζήματα που είναι ένας σημαντικός παράγοντας αν δεν του έχουνε συμπεριφερθεί σωστά με τον ορθό τρόπο, τις ορθές πρακτικές και επίσης να μην είναι κόκκινο η πορτοκαλί διότι αυτό υποδεικνύει οξείδωση γιατί το λάδι το φρέσκο είναι χρυσοπράσινο είτε κυπαρισί και πρέπει να είναι λαμπερό και διαυγές.

Eίναι η οξύτητα που ξεχωρίζει το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από τα άλλα;

Βεβαίως σημαντική παράμετρος για την ποιότητα του ελαιολάδου είναι και η οξύτητα. Η οξύτητα κυρίως είναι σημαντική γιατί δείχνει τον υγιή καρπό απο τον οποίο έχει προέλθει το λάδι. Οσο υγιέστερος είναι ο καρπός και όσο καλύτερες οι μεταπρατικές πρακτικές του ελαιοποιού προς το φρούτο της ελιάς τόσο χαμηλότερη είναι η οξύτητα. Αρα η οξύτητα είναι σημαντικός παράγοντας πέραν των άλλων παραμέτρων οι οποίες διέπονται απο την νομοθεσία 2668 της Ευρωπαΐκής ‘Ενωσης

Τι θα πρέπει να προσέχουμε όταν αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο; Την θερμοκρασία;

Κατά παράδοση το ελαιόλαδο θα πρέπει να φυλάσσεται μακριά από θερμές πηγές. Σημαντικός παράγοντας υποβάθμισης του είναι η θερμοκρασία. Δεύτερη παράμετρος η οποία πάλι υποβαθμίζει το ελαιόλαδο είναι το φως. Θα πρέπει δηλαδή το λάδι να διατηρείται σε ένα δροσερό και σκοτεινό μέρος και το δοχείο όταν αδειάζει να μεταγγίζεται σε μικρότερα δοχεία και να μην αφήνεται μισοκενό διότι αυτός ο αέρας που είναι πάνω από την επιφάνεια του λαδιού οξειδώνει πολύ περισσότερο και γρηγορότερα το ελαιόλαδο. Αρα αυτές οι 3 παράμετροι, φως, θερμοκρασία και οξυγόνο είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν πάρα πολύ την ποιότητα του ελαιολάδου και την υποβαθμίζουν.

Γιάννης Καρβέλας, διευθυντής Paratus Europe, εισηγητής σεμιναρίων ελαιολάδου

Γευσιγνωσία-Πως δοκιμάζει ένας γευσιγνώστης το ελαιόλαδο για να το κατηγοριοποιήσει ως εξαιρετικό παρθένο

Σύμφωνα με την νομοθεσία εκτός από τις χημικές αναλύσεις, π.χ. οξύτητα, θα πρέπει να το μυρίσουμε και να το γευτούμε. Δοκιμάζοντας ένα μίγμα δυο ποικιλιών-κορωναίικη και μανάκι-, οι γευσιγνώστες χρησιμοποιούν σκούρα ποτήρια γιατί δεν πρέπει να βλέπουμε το χρώμα ώστε να μην επηρεαζόμαστε. Είναι οδηγία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας. Επίσης το δείγμα πρέπει να δοκιμάζεται λίγο ζεστό, στους 28 βαθμούς Κελσίου, ενώ το ποτήρι είναι σκεπασμένο με το γυαλί γιατί το οξυγόνο είναι εχθρός του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου όπως είναι η θερμοκρασία και το φως. Ξεσκεπάζω και μυρίζω για να νιώσω το φρουτώδες, το άρωμα της ελιάς. ‘Οσο πιο μακριά το νιώσω, τόσο πιο δυνατό είναι. Ανακινούμε λίγο το ποτήρι και μετά γεύομαι. Καταπίνω και αισθάνομαι το πικάντικο της κορωναίικης ποικιλίας και το πικρό. Δεν πρέπει να έχει οργανοληπτικό ελάττωμα όπως η μούργα, το ταγκό, το ατροχάδο, το κρασώδες κ.τ.λ. για να κατηγοριοποιηθεί ως εξαιρετικά παρθένο.

Ποιές περιοχές κάνουν το καλύτερο λάδι;

Δεν υπάρχει καλή η κακή περιοχή. Υπάρχουν καλές και κακές πρακτικές. Αν εφαρμόσουμε ορθές πρακτικές στην καλλιέργεια, στη συγκομιδή, στην ελαιοποίηση, στην αποθήκευση, στην τυποποίηση θα έχουμε εξαιρετικά αποτελέσματα. Εχουμε πολλά παραδείγματα νέων τυποποιητών σε πολλά μέρη της Ελλάδας που ανέδειξαν περιοχές που παλιά τις απαξιώναμε. Αρα όλες οι περιοχές μπορεί να κάνουν το καλύτερο λάδι.

Tι θα πρέπει να κοιτάζουμε όταν επιλέγουμε ελαιόλαδο;

Κατ’αρχήν να μιλάμε για εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Αυτη είναι η σωστή έκφραση. Ο χυμός της ελιάς λέγεται εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ως ορισμός…Κατ’ αρχήν να είναι τυποποιημένο για να είναι σίγουρος ότι είναι εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Δυστυχώς, στην Ελλάδα θεωρούμε εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μόνο αν έχει οξύτητα κάτω απο 0,8%. Δεν φτάνει μονο αυτό. Χρειάζονται χημικές αναλύσεις και χρειάζεται οργανοληπτική αξιολόγηση να μην έχει οργανοληπτικό ελάττωμα. Τα τυποποιημένα οφείλουν να τα τηρούν. Δυστυχώς, μερικές φορές και οι μικροί τυποποιητές δεν γνωρίζουν την νομοθεσία αλλά οφείλουν να μάθουν, να εκπαιδευθούν και να την γνωρίσουν.

Ποιο ελαιόλαδο θα πρέπει να αναζητούμε στα ράφια των σουπερμάρκετ;

Αυτό που μας αρέσει. Δεν υπάρχει το καλύτερο και το χειρότερο. Φυσικά, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ως κατηγορία αλλά η γεύση που μας αρέσει. Εχουμε μια χώρα που έχει εξαιρετικές ποικιλίες από την κορωναίικη της Πελοποννήσου, της Κρήτης ή την πικρή της Ηλείας, το μανάκι που είναι πιο γλυκό στην Αργολίδα, η μεγαρίτικη με εξαιρετικά αποτελέσματα, η αθηνοελιά, η Μάκρης, Αλεξανδρούπολης, στην Κέρκυρα η λιανολιά με εξαιρετικά παραδείγματα, η Χαλκιδικής. Εξαιρετικά δείγματα οπότε ο καθένας δοκιμάζει και επιλέγει.

Πολλοί πουλάνε ελαιόλαδο χύμα ως εξαιρετικό παρθένο. Πως το ξεχωρίζουμε;

Κάνοντας τον σταυρό μας. Είναι καθαρά θέμα τύχης, εκτός κι αν γνωρίζουμε τον παραγωγό. Συνήθως όμως δεν τον γνωρίζουμε. Συνήθως, αυτό μας το έφερε ο μπατζανάκης του κουμπάρου της γυναίκας μας. Εκεί είναι ένα μεγάλο ρίσκο γιατί μπορεί να είναι όντως από συγκομιδή παραγωγού αλλά να έχει εργοληπτικά ελαττώματα..Εγω θα έλεγα να μην επιλέγουμε αν δεν γνωρίζουμε. Να επιλέγουμε τυποποιημένα, ασφαλή ή να παίρνουμε κατευθείαν από τον παραγωγό.

Νίκος Κώνστας, αγρότης, παραγωγός, τυποποιητής και ελαιοτριβέας ελαιολάδου

To 2018 δεν ήταν μια καλή χρονιά για τους ελαιοπαραγωγούς τόσο για την Αττική όσο και την υπόλοιπη Ελλάδα απ’ όσο μαθαίνω τόνισε ο κ. Κώνστας.

Στην περιοχή των Μεσογείων στην Αττική υπάρχει πληθώρα ποικιλιών ελιών γιατί πολλοί έφεραν την ελιά από τον τόπο της καταγωγής τους, π.χ. από την Κρήτη, την Καλαμάτα, την Χαλκιδική, ανέφερε.

«Οτι ποικιλία θέλετε στην Ελλάδα και στον κόσμο υπάρχει στην Αττική,» παρατήρησε,  προσθέτοντας ότι είναι η μοναδική περιοχή που συμβαίνει αυτό.

«Θα πω ότι καταστράφηκαν περισσότερο οι ποικιλίες, όπως η μεγαρίτικη η κλωνάρα, η Χαλκιδικής, η Καλαμών, όλες αυτές που ήταν χοντρόσαρκες που λέμε, τις έφαγε το γλοιοσπόριο και ο δάκος ενώ το κορωναίικο σε μας εδω και το μανιάκι δεν το πείραξε σχεδόν καθόλου και είναι αυτό το 10%-20% που έμεινε και ελαιοποιήθηκε και έγινε η παραγωγή η σωστή. Δεν είχαμε κακά λάδια σε σχέση με τα οξέα τους. Εμείς βγάλαμε εδώ, όσους μετρήσαμε παραγωγούς, μέχρι 0,6% και τα περισσότερα ήταν 0,3%-0,4%, πρόσθεσε.

«Ακόμη πολλοί παραγωγοί πάνε με το παλιό σύστημα που έχουν από τους παππούδες τους που ήθελε οι ελιές να μαζεύονται από τις 7 Νοέμβρη. Αυτοί πήγαν αλλά δεν βρήκαν τίποτα κάνω, ήταν όλες στρώμα«, τόνισε ο κ. Κώνστας.

Ερωτηθείς πως είναι η κατάσταση στα ελληνικά ελαιοτριβεία, ο ίδιος απάντησε πώς «γίνεται καλύτερη ακόμη κι από την Ευρώπη. Από την Ισπανία και την Ιταλία μπορώ να σας πω.»

Ο κ. Κώνστας εξέφρασε το παράπονο πως «εμείς εδω στην Αττική δεν έχουμε επιδότηση καθόλου…ενώ η επαρχία έχει επιδοτήσεις είναι πιο εύκολο να μπορέσει ο άλλος να κάνει την αγορά των μηχανημάτων γιατί είναι κι ακριβά και για να κάνεις απόσβεση χρειάζονται πάρα πολλά χρόνια«.

Πάντως, τα ελαιοτριβεία που έχουν γίνει την τελευταία 15ετία δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από όλο τον κόσμο και μερικά είναι πρωτοπόρα μπορώ να σας πω, κατέληξε.

Οπερατέρ: Γιάννης Μαρινίτσης

Hχολήπτης: Χαράλαμπος Καρούσος

www.ert.gr

Open post

Συζητάμε με την Άλκη Ζέη για τα βιβλία και τα παιδιά…

Συζητάμε με την Άλκη Ζέη για τα βιβλία και τα παιδιά…

Για τα μυθιστορήματά της, για τις τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ που βασίστηκαν σε δύο από τα βιβλία της (To καπλάνι της βιτρίνας και Ψεύτης παππούς), για το αν τα Ελληνόπουλα σήμερα διαβάζουν, για τον δάσκαλο που αγωνίζεται να εντάξει το βιβλίο στη ζωή των μαθητών του και για την επίδραση της ανάγνωσης στον λόγο και στη σκέψη των παιδιών, για όλα αυτά και για ακόμα περισσότερα, συζητήσαμε με την αγαπημένη συγγραφέα Άλκη Ζέη. Δείτε σε video όλη την συνέντευξη στο book.ert.gr.

Συνέντευξη: Τζένη Χαραλαμπίδου

Στη συνέντευξη η Άλκη Ζέη παρουσιάζει τα βιβλία της -μιλάει για το καθένα, ξεχωριστά, με αγάπη και συγκίνηση. Στέκεται ιδιαίτερα στο πρώτο της, στο «Καπλάνι της βιτρίνας», στο οποίο, όπως δηλώνει, έχει και τη μεγαλύτερη αδυναμία. «Το καπλάνι της βιτρίνας» αποτελεί έργο-σταθμό για την ελληνική παιδική λογοτεχνία και θεωρείται πλέον κλασικό έργο για παιδιά, με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1963 που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και πολλές μεταφράσεις και διακρίσεις στο εξωτερικό. Όπως δηλώνει στη συνέντευξη, η συγγραφέας έγραψε το «Καπλάνι της βιτρίνας» γιατί «…ήθελα τα παιδιά μου να μάθουν τι είναι Ελλάδα». Όσον αφορά στο άλλο βιβλίο της στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ, «Ο Ψεύτης παππούς», η κα. Ζέη αναφέρει πως οι ήρωες αυτού του βιβλίου έχουν στοιχεία τόσο από τον άντρα της όσο και από τον εγγονό της. Το θέμα της μάστιγας των ναρκωτικών προσεγγίζει με τον δικό της τρόπο η κα. Ζέη με το βιβλίο της «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της». Πρόκειται για την ιστορία μίας 12χρονης κοπέλας που έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών. «Σαν κινηματογραφική ταινία περνούσαν από μπροστά μου» οι στιγμές και τα γεγονότα καθώς έγραφε το πολύ δημοφιλές βιβλίο της, «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», μας λέει στη συνέντευξη η Άλκη Ζέη. Στο «τελευταίο καλοκαίρι πριν τον πόλεμο» αναφέρεται το μυθιστόρημά της «Μοβ ομπρέλας», ένα βιβλίο που έγραψε μετά το «Καπλάνι της Βιτρίνας» και πριν τον «Περίπατο του Πέτρου». Αλλά το βιβλίο που τη δυσκόλεψε πιο πολύ από όλα, όπως η ίδια παραδέχεται, είναι η «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα», καθώς η συγγραφέας ήθελε να συνδυάσει βιογραφία με μυθιστόρημα. Το τελευταίο βιβλίο που μας παρουσιάζει on camera η Άλκη Ζέη είναι «Ο Θείος Πλάτωνας». Στο βιβλίο αυτό ήθελε να μιλήσει «και πάλι για την Ελλάδα στα παιδιά».

Δύο τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ βασίστηκαν σε βιβλία της Άλκης Ζέη, To καπλάνι της βιτρίνας και ο Ψεύτης παππούς. Στο ερώτημά μας αν η τηλεόραση μπορεί να αποδώσει ικανοποιητικά βαθμό το κλίμα της ιστορίας ενός βιβλίου, η Άλκη Ζέη απαντά πως ναι, μπορεί, αλλά χρειάζεται να εργαστούν για τέτοιες τηλεοπτικές παραγωγές άνθρωποι ταλαντούχοι και με μεράκι, που να μπορείς να τους εμπιστευτείς. Δηλώνει απόλυτα ικανοποιημένη από τις παραγωγές της ΕΡΤ. «Εγώ είμαι από τους τυχερούς συγγραφείς γιατί και τα δύο μου βιβλία αποδόθηκαν ακριβώς σαν να τα διάβαζες» δηλώνει η συγγραφέας και τονίζει ότι στην αρχή που της προτάθηκε να γίνει σειρά «Το καπλάνι της βιτρίνας» εκείνη ήταν διστακτική. Το αποτέλεσμα, όμως, την ικανοποίησε απόλυτα! Για τη μεταφορά του «Ψεύτη παππού» στη μικρή οθόνη, η εγγύηση για την επιτυχία ήταν ο ίδιος ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος που σκηνοθέτησε και ενσάρκωσε ο ίδιος τον ρόλο του παππού.

Δείτε στο book.ert.gr την υπόλοιπη on camera συζήτησή μας με την Άλκη Ζέη, η οποία μας μιλάει για τη συγγραφή των βιβλίων της, τη φιλαναγνωσία, τα παιδιά και το ελληνικό σχολείο.

Ευχαριστούμε θερμά τις Εκδόσεις Μεταίχμιο για τη φιλοξενία στον χώρο όπου πραγματοποιήθηκε το γύρισμα.

Ευχαριστούμε τους συναδέλφους από το Αρχείο της ΕΡΤ για τα επεισόδια από «Το Καπλάνι της βιτρίνας» και «Ο ψεύτης παππούς», πλάνα των οποίων χρησιμοποιήσαμε στη συνέντευξη.

www.ert.gr

Open post

Ο «Εθνικάρας» στο ert.gr

Ο «Εθνικάρας» στο ert.gr

Συναντήσαμε το Γιάννη Μαντζουράνη στον αγώνα μπάσκετ Μαρούσι – Εθνικός για το πρωτάθλημα της Α2 και δεν αφήσαμε την ευκαιαία να πάει χαμένη. Ο πιο αγνός φίλαθλος που υπάρχει, πάντα πρέπει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συμπεριφορά όλων στις κερκίδες.

-Από πότε παρακολουθείτε αγώνες του Εθνικού;

-Από το 1944 και από το 1952 ξεκίνησα να πηγαίνω και στα εκτός έδρας. Όλα αυτά τα χρόνια έχω χάσει μόνο 13 παιχνίδια. Είμαι 84 ετών και πάω και σε αγώνες της Εθνικής, έχω πάει στη Λισαβώνα (2004), αλλά και στη Βοστώνη, τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, τη Βουδαπέστη, κλπ.

-Πηγαίνετε στους αγώνες όλων των τμημάτων του Εθνικού;

-Ναι πηγαίνω σε όλα.

-Πρόσφατα ο Εθνικός συγκρότησε και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, πηγαίνετε και εκεί;

-Ναι είχα πάει και στον αγώνα με τον Ερμή, έχουμε φωτογραφηθεί και με τις κοπέλες.

-Τί συμβουλή θα δίνατε στα νέα παιδιά που πάνε στο γήπεδο;

-Στο γήπεδο πάμε για να διώξουμε το άγχος και τα προβλήματα και όχι να προσθέσουμε και άλλα, οπότε υποστηρίζουμε την ομάδα μας κόσμια και με σεβασμό στον αντίπαλο. Εγώ τις Κυριακές πήγαινα στην εκκλησία και το κατηχητικό, κοινωνούσα το αίμα και το σώμα του Χριστού και μετά πήγαινα στο γήπεδο. Η νεολαία να πηγαίνει στα γήπεδα, αντί να κάθεται στις καφετέριες.

Συνέντευξη & φωτο: Νάσος Μπράτσος

 

www.ert.gr

Open post

Η Χίλαρι Κλίντον και πάλι στο προσκήνιο

Η Χίλαρι Κλίντον και πάλι στο προσκήνιο

Ακόμα δεν τελείωσαν (κυριολεκτικά) οι ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η προεκλογική περίοδος των προεδρικών εκλογών έχει ξεκινήσει. Πέρα από όσα έχουμε κατά καιρούς σχολιάσει, η σχεδόν… επίσημη έναρξη για τους Δημοκρατικούς έγινε πριν λίγες ώρες, στην Wall Street Journal, με την φαινομενικά μόνιμη επωδό κάθε σχετικής συζήτησης: Μια αναφορά στη Χίλαρι Κλίντον και μια πιθανή της υποψηφιότητα.

Ο Μαρκ Πεν, δημοσκόπος και πρώην σύμβουλος του ζεύγους Κλίντον, και ο Άντριου Στάιν, Δημοκρατικός πολιτικός με πείρα στο Δήμο της Νέας Υόρκης, υπογράφουν το άρθρο στην Wall Street Journal, σύμφωνα με το οποίο, παρά τα όσα λέει η ίδια και οι συνεργάτες της, η πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας θα είναι και πάλι υποψήφια για την προεδρία της. Το άρθρο υποστηρίζει ότι η Κλίντον δεν θα αφήσει την ήττα της από τον Ντόναλντ Τραμπ να αποτελέσει το τελευταίο κεφάλαιο της πολιτικής της καριέρας, και πως έχει στρατηγικά επαναπροσδιορίσει την φυσιογνωμία της μακριά από το πολιτικό κέντρο, ως μαχόμενη από τα αριστερά του Δημοκρατικού κόμματος. Επιπλέον, οι συντάκτες σχολιάζουν πως στην επόμενη, δεδομένη, υποψηφιότητά της, η πρώην Πρώτη Κυρία των Η.Π.Α. θα σαρώσει έναντι του Δημοκρατικού ανταγωνισμού, ακόμα και αν αποφασίσει να μπει στη μάχη μετά την αρχική προκριματική αναμέτρηση στην Άιοβα.

Το άρθρο στην WSJ έχει ήδη γίνει αντικείμενο συζήτησης, ενώ δύσκολα μπορεί κάποιος να αγνοήσει ένα-δυο άλλα γεγονότα που φαίνεται να υποστηρίζουν τις υποθέσεις του. Πριν από έναν μήνα, το ζεύγος Κλίντον ανακοίνωσε πως από αυτή την εβδομάδα θα ξεκινήσουν μια περιοδεία σε 13 πόλεις των Η.Π.Α. και του Καναδά, όπου θα εμφανίζονται μαζί για να «προσφέρουν μια μοναδική οπτική γωνία για το παρελθόν, και αξιοθαύμαστες προβλέψεις για το πού θα πάμε μετά». Η Χίλαρι Κλίντον, η οποία σύμφωνα με τους Πεν και Στάιν, θα περιορίσει -όταν ξεκινήσει την εκστρατεία της για το 2020- τον σύζυγό της και τον Μπαράκ Ομπάμα σε ρόλους διασφάλισης χρηματοδότησης (σε αντίθεση με την εκτενέστερη συμμετοχή τους το 2016 ως ομιλητές), συμμετείχε στις προεκλογικές προσπάθειες αρκετών Δημοκρατικών και στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας. Επιπλέον, στα τέλη του Οκτωβρίου, στο πλαίσιο δημόσιας συζήτησης, είπε γελώντας πως θα ήθελε να είναι πρόεδρος της Αμερικής και πρόσθεσε: «Τον Ιανουάριο του 2021, όταν, ελπίζω, θα έχουμε έναν Δημοκρατικό στο Οβάλ Γραφείο, θα υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει. Αυτή η δουλειά θα ήταν δουλειά για την οποία αισθάνομαι πολύ καλά προετοιμασμένη».

Μετά από αυτά τα σχόλια, το επιτελείο της Κλίντον και παλιοί της συνεργάτες είχαν βγει και πάλι στο προσκήνιο υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται να είναι ξανά υποψήφια σε εκλογές και πως, όπως είπε στο The Hill ο σύμβουλός της, Φίλιπ Ρέινζ, «είναι πιο πιθανό να κερδίσει το λόττο». Στο ίδιο site έχει μεγάλη σημασία η ανάλυση πως το επίπεδο δραστηριότητας της ίδιας της Κλίντον, αλλά και ο προσανατολισμός του Δημοκρατικού κόμματος, διαφέρουν κατά πολύ από τις συνθήκες που επικρατούσαν το 2014, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές εκείνης της χρονιάς, όταν, για παράδειγμα, διάφορα υψηλόβαθμα στελέχη των Δημοκρατικών εμφάνιζαν ένα ύποπτο… κενό στο επίσημο πρόγραμμά τους, ακριβώς κατά τις ημερομηνίες που η προεκλογική περίοδος θα φούντωνε. Τότε, που και οι παραδοσιακοί χρηματοδότες του κόμματος άφηναν να εννοηθεί με κάθε τρόπο ότι η κατεύθυνση του χρήματος είχε αποδέκτη την Χίλαρι Κλίντον. Σε αντίθεση, τώρα το Δημοκρατικό κόμμα και οι μηχανισμοί του φαίνεται να έχουν απομακρυνθεί από την Χίλαρι Κλίντον, ακόμη και αν, όπως τονίζει το άρθρο στην Wall Street Journal, η διάδοχη κατάσταση της παντοκρατορίας των Κλίντον, αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων στην Ουάσινγκτον.

Αν, πράγματι, η Χίλαρι Κλίντον έχει αποφασίσει να διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία των Η.Π.Α. θα ξεκινήσει την εκστρατεία της από τη θέση της μικρότερης ισχύος που είχε ποτέ. Από την άλλη, αυτό ακριβώς περιγράφουν οι Πεν και Στάιν ως το μεγαλύτερό της πλεονέκτημα -την απομάκρυνσή της από τη μέχρι τώρα δημόσια εικόνα της. Το σίγουρο είναι πως πολλοί φανατικοί της οπαδοί έχουν ενθουσιαστεί στα social media με την πιθανότητα, χωρίς να είναι οι μόνοι. Πολλοί είναι και οι Ρεπουμπλικανοί που θα ήθελαν να την δουν ξανά ως αντίπαλο του Ντόναλντ Τραμπ, υποστηρίζοντας πως θα ήταν εύκολο για τον νυν πρόεδρο να την κερδίσει. Θα πρέπει, όμως, και αυτοί να περιμένουν μέχρι η ίδια η Χίλαρι ή τα γεγονότα να τους δώσουν μια ξεκάθαρη και οριστική απάντηση.

www.ert.gr

Open post

Fake news στον καιρό της γερμανικής κατοχής

Fake news στον καιρό της γερμανικής κατοχής

Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής, η στρατιωτική λογοκρισία των κατακτητών, αλλά και η «συμπόρευση» μερικών Ελλήνων με αυτούς, είχαν μεταξύ των «καρπών» της συνεργασίας αυτής και ψευδείς ειδήσεις με στόχο να κάμψουν το ηθικό του κόσμου, που συνεχώς τροφοδοτούσε και στήριζε τις αντιστασιακές δραστηριότητες.

Έτσι είχαμε αρκετά Fake News (για να χρησιμοποιήσουμε μία σύγχρονη ορολογία) εκ των οποίων επιλέξαμε από την εφημερίδα TO ΦΩΣ του 1943, που έχει στο αρχείο του το Αναγνωστήριο Αγιάσου στη Λέσβο, δημοσιεύματα που αναφέρονται στην κατάληψη της Σάμου. Η εφημερίδα δεν κρύβει το θαυμασμό της προς τα γερμανικά στρατεύματα σαν αντίβαρο προς την τότε Σοβιετική Ένωση και αναφέρει ότι οι Σαμιώτες υποδέχτηκαν τους Γερμανούς κατακτητές «ως ελευθερωτάς».

Και η αλήθεια – βομβαρδισμοί αμάχων από τους «ελευθερωτάς»

Θυμίζουμε ότι η Σάμος βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς στις 17 Νοεμβρίου 1943 και ακολούθως κατελήφθη χωρίς αντίσταση (ενώ η εφημερίδα ονειρεύεται μάχες στις οποίες οι ναζί ως Ράμπο της εποχής, εξολοθρεύουν τους κομμουνιστές). Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ που είχαν ενταχθεί στη δικαιοδοσία του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής (ενώ σύμφωνα με την εφημερίδα έπαιρναν διαταγές μόνο από τον Στάλιν!!), μαζί με Εγγλέζους, Ιερολοχίτες και Ιταλούς που είχαν περάσει στη συμμαχική πλευρά, πήραν διαταγή να περάσουν στην Τουρκία και να προωθηθούν στη Μ. Ανατολή. Μάλλον η συντριπτική ήττα στη Λέρο και η κατάληψή της από τους Γερμανούς, λίγες μέρες πριν, έπαιξε ρόλο στην απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με το χρονολόγιο κατοχής στη Σάμο 1941 – 1944, της Αγγέλας Χατζημιχάλη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Απόπλους», οι εξελίξεις στο νησί το 1943 ήταν οι ακόλουθες:

1943

Αρχές του ’43: Δεύτερη πανσαμιακή συνδιάσκεψη Κακόδιπλας περιφέρειας Καρβούνη. Ο ένοπλος αγώνας επικυρώνεται. Δημιουργείται το «Εθνικό Ανταρτικό Σώμα Σάμου». Πρώτη ανταρτοομάδα από δεκατέσσερα μέλη.
06 Φεβρουαρίου: Αποκλεισμός Παγώνδα από ένα Τάγμα Arditti. Συλλαμβάνονται 25 κάτοικοι του χωριού. Οι πέντε εκτελούνται στο Χαϊδάρι και Καισαριανή.
25 Μαρτίου: Πανσαμιακός εορτασμός της Εθνικής επετείου.
Απρίλιος – Ιούνιος: Πρώτη εκκαθαριστική επιχείρηση των Ιταλών και τρίμηνος αποκλεισμός των χωριών του Καρβούνη. Στρατιωτική δράση ανταρτών.
Οικονομική ενίσχυση των ανταρτών από την Αγγλική βάση της απέναντι μικρασιατικής ακτής.
Άφιξη στη Σάμο αντιπροσώπου του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής με ασύρματο. Στόχος η συλλογή πληροφοριών και κατασκοπεία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Ο Μητροπολίτης Ειρηναίος, αρχηγός μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών και φυγαδεύσεων μετά τη διαφυγή του Μ. Σοφούλη στη Μ. Ανατολή και τη σύλληψη του Παρ. Παρασχάκη.
Ιούνιος: Συνάντηση του Μητροπολίτη Ειρηναίου με το αρχηγείο των ανταρτών στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία πάνω από το Καρλόβασι.
Συνάντηση του αρχηγείου των ανταρτών με αντιπροσώπους των Ιταλών αντιφασιστών της Μεραρχίας «Κούνεο» στη θέση «Ορνιές» του Κέρκη. Στόχος η κοινή αντιφασιστική εξέγερση. Συνεννόηση και με το Συμμαχικό Στρατηγείο της Μ. Ανατολής. Το σχέδιο δεν πραγματοποιείται.
25 Ιουλίου: Ανατροπή του Μουσολίνι από τον Στρατάρχη Μπαντόλιο. Η αντιφασιστική οργάνωση της Μεραρχίας «Κούνεο» αναστέλλει την δράση της ελπίζοντας στη νέα κυβέρνηση της Χώρας της.
Αύγουστος: Μεταφορά φασιστών μελανοχιτώνων από τη Ρόδο. Ο διοικητής τους Υποστράτηγος Πιερόλα αντικαθιστά τον Στρατηγό Σολνταρέλλι.
29 Αυγούστου – 1 Σεπτεμβρίου: Εκστρατεία Ιταλών στον Κέρκη. Δεύτερη εκκαθαριστική επιχείρηση. Εμπρησμοί δασών, κατοικιών, διαρπαγές, ομαδικές εκτελέσεις, ωμότητες φασιστών.
7 Σεπτεμβρίου: Ανακωχή των Ιταλών με τους συμμάχους. Οι επιχειρήσεις σταματούν σε όλα τα μέτωπα.
Η Μεραρχία «Κούνεο» κηρύσσεται συνεμπόλεμη. Ο Σολνταρέλλι παραμένει με διαταγή των Άγγλων Στρατιωτικός διοικητής Σάμου. Διορίζεται και διοικητής Αιγαίου.
Προσωρινή απελευθέρωση της Σάμου για 70 μέρες.
10 Σεπτεμβρίου: Συνάντηση Ειρηναίου με μέλη του αρχηγείου των ανταρτών. Επιστροφή, είσοδος στο Βαθύ. Αποθεωτική υποδοχή.
Συνάντηση αντιπροσωπείας των ανταρτών με τον αντιφασίστα Ιταλό Ταγματάρχη Κορσίνι με θέμα τη συνεργασία μαζί τους.
Ο Ειρηναίος πρόεδρος της προσωρινής κυβερνητικής επιτροπής. Συμμετέχει και το ΕΑΜ.
Μέσα Σεπτεμβρίου: Ο Συνταγματάρχης Ευάγγελος Αποκορίτης, απεσταλμένος της Κυβέρνησης Τσουδερού στη Σάμο. Οι αντάρτες αναγνωρίζουν την εξόριστη Κυβέρνηση του Καϊρου.
Τέλη Σεπτεμβρίου: Άφιξη Δημ. Νικολαρεϊζη, ιδιαίτερου του πρωθυπουργού Τσουδερού με αποστολή να μελετήσει την κατάσταση στο νησί.
Δημιουργία πολιτοφυλακής με την ευθύνη της προσωρινής κυβερνητικής επιτροπής. Τροφοδοσία των ανταρτών από την ΕΟ4 (Εμ – Ο – Φορ).
Αντικατάσταση του Στρατηγού Άρνολτ από τον Ταξίαρχο Μπερντ. Άγγλοι στρατιώτες στη Σάμο.
05 Οκτωβρίου: Έκδοση της εφημερίδας «Σαμιακόν Βήμα» του Κ. Πτίνη. Τελευταίο φύλλο στις 16 Νοεμβρίου 1943.
Αγγλική επιμελητεία στη Σάμο. Η καπναποθήκη του Έρμαν κεντρική αποθήκη εφοδίων.
23 Οκτωβρίου Άφιξη του Ιερού Λόχου με αρχηγό τον Συνταγματάρχη Χρ. Τσιγάντε.
24 Οκτωβρίου: Πανσαμιακό συνέδριο του ΕΑΜ. Συμμετέχουν 74 αντιπρόσωποι απ’ όλα τα χωριά του νησιού.
26 Οκτωβρίου: Στη Σάμο ως έκτακτος απεσταλμένος της Κυβέρνησης Τσουδερού ο υπουργός Πρόνοιας Μανώλης Σοφούλης.
30 Οκτωβρίου: Σύσταση Γενικής Διοίκησης Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών με γενικό Διοικητή τον Ειρηναίο.
14 Νοεμβρίου: Παραίτηση του Μητροπολίτη Ειρηναίου. Γενικός Διοικητής ο Αλέξανδρος Κεντούρης.
17 Νοεμβρίου: Αεροπορικός βομβαρδισμός της Σάμου από τους Γερμανούς. Μεγάλες καταστροφές στο Βαθύ και Τηγάνι. Το Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής διατάζει εκκένωση του νησιού.
18-20 Νοεμβρίου: Η Αγγλική Στρατιωτική Διοίκηση Σάμου, το Εγγλέζικο Σύνταγμα Στρατού, ο Ιερός Λόχος, η διοίκηση της Μεραρχίας «Κούνειο» με Ιταλούς Στρατιώτες, τμήματα του ΕΛΑΣ καθώς και πολλοί Σαμιώτες εγκαταλείπουν τη Σάμο και μέσω Τουρκίας κατευθύνονται στη Μ. Ανατολή.
Στη Σάμο παραμένουν ελάχιστοι αντάρτες. Οι Εαμικές οργανώσεις διαλύονται. Στις πόλεις αντιστασιακές ομάδες συγκεντρώνουν πληροφορίες και οργανώνουν σαμποτάζ.
Χιλιάδες πρόσφυγες Σαμιώτες και αντάρτες στη Μ. Ανατολή. Από τη Συρία μεταφέρονται στην Παλαιστίνη στο μεγάλο προσφυγικό στρατόπεδο Νουζεϊράτ της Γάζας, στο Τολομπάτ και «Πηγές Μωϋσέως» κοντά στην πόλη του Σουέζ. Το αρχηγείο των ανταρτών αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα. Επισκέπτεται στο Κάϊρο τους Άγγλους, μέλη της εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης και άλλους με στόχο τη βελτίωση της ζωής των προσφύγων και την αξιοποίηση της δύναμης των ανταρτών Σάμου στον πόλεμο. Αρνητική η στάση των Άγγλων.
21 Νοεμβρίου: Οι Γερμανοί αποβιβάζονται στη Σάμο (στο Πυθαγόρειο). Το μεσημέρι παρελαύνουν στους έρημους δρόμους του Βαθιού.

Εγγλέζικα βομβαρδιστικά χτυπούν γερμανικό πλοίο στο Βαθύ το 1944

Αυτοί που δεν έμειναν να υποδεχτούν τους «ελευθερωτάς»

Από το Πυθαγόρειο της Σάμου, το «Τηγάνι», όπως το έλεγαν, έφυγαν αρκετές χιλιάδες Σαμιώτες που οδηγήθηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς. Από το βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος ISBN: 9789609511568) αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα:

«Φύγαμε από το Πυθαγόρειο, το «Τηγάνι», όπως το λέγαμε ανήμερα του μεγάλου βομβαρδισμού στις 17 Νοεμβρίου 1943. Ήμουν σε ηλικία 6 χρονών και ήταν αφού είχαν συνθηκολογήσει οι Ιταλοί και περιμέναμε ότι θα έρχονταν γερμανικές δυνάμεις στο νησί. Είχε ειδοποιηθεί ο πατέρας μου ότι έπρεπε να φύγει, γιατί οι καταδότες τον είχαν εντοπίσει, είχαμε κρύψει έναν Άγγλο στην αυλή μας.

Να σας πω ότι ακούγαμε από το Πυθαγόρειο, τους βομβαρδισμούς της Λέρου, όταν οι Γερμανοί εισέβαλλαν στο νησί.

Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου

Γυρνάμε στο βομβαρδισμό και θυμάμαι ότι ήταν μεσημέρι και γύρναγα από το κουρείο του πατέρα μου που του είχα πάει φαγητό. Τα αεροπλάνα δεν βομβάρδισαν το Πυθαγόρειο, αλλά συνέχισαν για το Βαθύ όπου έγινε το πρώτο χτύπημα. Πριν έρθουν το απόγευμα να μας βομβαρδίσουν, αρκετοί είχαμε προλάβει να κρυφτούμε σε σπηλιές που τις λέγαμε «βρυσούλια» και στο σπήλαιο της Παναγίας της Σπηλιανής. Όλο το χωριό έζησε εκεί περίπου 7 μήνες. Στο Βαθύ υπήρχε ένα καταφύγιο, το οποίο το χτύπησαν οι Γερμανοί, υπήρχαν υπόνοιες ότι είχε δοθεί η θέση του από καταδότες. Είχαμε μέσα στο καταφύγιο συγγενείς και μεταξύ όσων επέζησαν και μεταξύ των θυμάτων. Ήταν η θεία μου με τον ξάδερφό μου ο οποίος σκοτώθηκε.

Στο Πυθαγόρειο ένας που το όνομά του ήταν «Κλειδωνιάρης» ανέβηκε πάνω σε μία μυγδαλιά να δει το βομβαρδισμό και εκεί τον πολυβόλησε και τον σκότωσε ένα αεροπλάνο.

Μετά το βομβαρδισμό, ο πατέρας μου πήρε έναν καπετάνιο που τον έλεγαν Χούμα και ήταν από τη Χώρα και με το καΐκι του φύγαμε. Επιβιβάστηκαν και αρκετοί συγγενείς μας, κοντά 20 άτομα ήμασταν οι πρόσφυγες και φύγαμε. Μάλιστα βγήκε μία φήμη ότι εγώ επιχειρώντας να επιβιβαστώ, έπεσα στη θάλασσα και όσοι έμειναν έψαχναν να με βρουν, ακόμα και μέσω του Ερυθρού Σταυρού με έψαχναν κάποιοι θείοι μου.

Φεύγοντας αφήσαμε ανοιχτές κονσέρβες για τη γάτα μας, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει για πόσο χρονικό διάστημα θα λείπαμε. Σαν τώρα θυμάμαι που τις ανοίγαμε με τα κλειδάκια και τις αφήσαμε στο πέτρινο πεζούλι της Σπηλιανής, για να βρούμε τη γάτα μας ζωντανή, σαν θα γυρίζαμε. Φυσικά, ήταν κονσέρβες με κορν-μπηφ για τον κόσμο. Η Φιφή (η γάτα, για την ιστορία, επέζησε και τη βρήκαμε, όταν γυρίσαμε, με ιδιοκτήτρια την «αστυνόμαινα» του χωριού, έπεσε μαλλιοτράβηγμα, επενέβησαν οι γείτονες και την πήραμε, πίσω!).

Ήμασταν τέσσερα άτομα η δικιά μου οικογένεια, η θεία μου – αδελφή του πατέρα μου, οι δύο κόρες της, η μία είχε και μικρό παιδί, το Νίκο (ο άντρας της θείας μου ο Κλεάνθης και ο αδερφός των κοριτσιών είχαν ήδη φύγει για τη Μέση Ανατολή), η οικογένεια του νονού μου (Γιώργος Μανωλιός είχε βρεθεί με ένα μότορσιπ στην Κύπρο), που αποτελούσαν η γυναίκα του και οι κόρες Αθηνά, Ελένη, Μαριάννα. Ο γιός του είχε ήδη περάσει στο Κουσάντασι με κουρίτα, το κανό της εποχής. Μαζί μας ταξίδεψαν και η Ευαγγελία – ιδιοκτήτρια του σπιτιού που είχε γίνει καραμπινιερία και η κόρη της Μαρίτσα. Φτάσαμε σε μία βραχονησίδα το Διαπόρτι αν θυμάμαι καλά και γενικά ο πλούς δεν ήταν προς το Κουσάντασι, αλλά πιο νότια. Στο ταξίδι απαγορεύονταν ακόμα και το τσιγάρο για να μην δίνει η κάφτρα του στόχο μέσα στη νύχτα».

 

Μαρία Οικονόμου – Μανωλιού

Η Μαρία Οικονόμου – Μανωλιού ήταν από τους χιλιάδες πρόσφυγες από τη Σάμο, που προτίμησαν τον αβέβαιο δρόμο της προσφυγιάς, από το να μείνουν και να «υποδεχτούν» τα ναζιστικά στρατεύματα, ως «απελευθερωτές», όπως έγραφε η εφημερίδα που προαναφέραμε. Από το βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος) αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα:

«Στη Σάμο ο αδερφός μου ήταν 16 ετών μαθητής και δούλευε στο Βαθύ σε ένα καφενείο – χαρτοπαικτική λέσχη, ήξερε και ιταλικά που είχε μάθει στο σχολείο στην Κω. Μία μέρα ένας Ιταλός φασίστας τον χτύπησε και τότε αποφάσισε να φύγει. Έτσι ο Δημοσθένης Μανωλιός έφυγε με μία κουρίτα (κανό) για τα παράλια της Τουρκίας και κατετάγη στο πολεμικό ναυτικό, ενώ ήδη είχε φύγει ο πατέρας μου που ήταν λοχίας. Ο αδερφός μου προωθήθηκε μέσω Κύπρου, όπου αρκετοί Κύπριοι του πρότειναν να τον υιοθετήσουν αλλά αυτός αρνήθηκε. Το πλοίο που υπηρέτησε ήταν αρματαγωγό και πήρε μέρος σε επιχειρήσεις στην Ιταλία. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να το έλεγαν «Λήμνος».

Συνέχεια πετούσαν πάνω από το Πυθαγόρειο γερμανικά αεροπλάνα, είδαμε και αερομαχία χωρίς να ξέρω αν το αεροπλάνο που έπεσε ήταν γερμανικό ή εγγλέζικο. Ήταν κοντά η Λέρος που ήταν βάση των Εγγλέζων και έκαναν επιχείρηση κατάληψής της οι Γερμανοί.

Μετά βομβάρδισαν το Πυθαγόρειο και για να γλιτώσουμε κρυφτήκαμε σε μία σπηλιά στην εκκλησία της Σπηλιανής.

Στο Πυθαγόρειο ένα πολύ ωραίο σπίτι το είχαν κάνει καραμπινιερία οι Ιταλοί και όταν έφυγαν το πήραν οι Γερμανοί, οι οποίοι όταν έφυγαν το έκαψαν.

Άσχημη εντύπωση μου έκανε ότι όταν φεύγαμε για τη Μέση Ανατολή, κατέβαιναν οι χωριάτες από τα χωριά με τα γαϊδούρια και έπαιρναν πράγματα από τα σπίτια αυτών που έφευγαν. Υπήρχε και ένας Στελλάκης, ένας κοντός με μαστίγιο που είπε στην μητέρα μου ότι «πες ότι με έκανες γαμπρό και μου δίνεις προίκα».

Όταν είχαμε κρυφτεί στη σπηλιά μαζί με άλλους, ένας καπετάνιος που ήξερε τον πατέρα μου ότι το ίδιο βράδυ θα φεύγαμε. Εγώ που είχα μεγάλη αγάπη στη γάτα μου την πήρα μαζί σε ένα καλάθι. Φύγαμε λοιπόν το βράδυ της μέρας που οι Γερμανοί βομβάρδισαν τη Σάμο. Στο ίδιο ταξίδι ήταν μαζί και η Μάρω Σμυρνιωτοπούλου – Λιακοσταύρου.

Κατεβήκαμε στο λιμάνι στο Πυθαγόρειο και νόμιζα ότι ήταν ο Άδης, από τις μαύρες τρύπες – κρατήρες που είχαν ανοίξει οι βόμβες. Μπήκανε πολλοί περισσότεροι στο καΐκι από όσους περίμενε ο καπετάνιος και με φεγγαράδα, που σημαίνει ότι εύκολα μπορούσαν να μας εντοπίσουν ξεκινήσαμε για την Τουρκία με τις γυναίκες και τα παιδιά στο αμπάρι να μην φαίνονται γιατί δεν ξέραμε πώς θα μας αντιμετώπιζαν οι Τούρκοι.

Φτάσαμε στο Κουσάντασι και η μητέρα μου που ήταν από την Κωνσταντινούπολη και ήξερε τούρκικα έκανε το διερμηνέα, ζητώντας από έναν Μπέη που εκπροσωπούσε τις αρχές κατάλυμα. Μας φέρθηκαν καλά μας έδωσαν κατάλυμα, ο Μπέης πρότεινε στη μητέρα μου να μας φιλοξενήσει, αλλά αρνήθηκε λέγοντας ότι μαζί με τους άλλους ξεκινήσαμε και μαζί τους θα συνεχίσουμε».

Ο Κώστας Δεμερτζής υπήρξε σημαντικό στέλεχος του κινήματος ειρήνης στη Σάμο και πρόσφυγας πολέμου στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θυμάται μεταξύ άλλων ότι: «το στρατόπεδο υποδέχεται μεγάλο αριθμό προσφύγων από τη Σάμο, όταν οι Άγγλοι αποφασίζουν να αφήσουν τη Σάμο και να μην δώσουν τη μάχη με τους Γερμανούς, παρά το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των Ιταλών που έχουν συνθηκολογήσει, έχει πάει με την πλευρά τους, ο ΕΛΑΣ έχει 1.500 μαχητές στο νησί και ο Ιερός Λόχος έχει στείλει 350.

Όλοι αυτοί καi οι ΕΛΑΣίτες που δεν μπορούν πια να τραφούν στα βουνά της Σάμο, περνούν απέναντι».

Ν. Κατρακάζος

Δήλωση του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου στις εκδηλώσεις μνήμης του 2016

«Η 17η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης για τα θύματα του βομβαρδισμού της Σάμου στις 17/11/1943 από τους Γερμανούς. Ένας σφοδρότατος και καταστροφικός βομβαρδισμός για την πόλη της Σάμου και το Πυθαγόρειο, όχι κατά στρατιωτικών στόχων,αλλά κατά κατοίκων και κτιρίων. Ο βομβαρδισμός είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν δεκάδες ανθρώπινες ζωές και να προκληθούν τεράστιες υλικές ζημιές.

Καθήκον όλων μας είναι να μη λησμονούμε αυτούς που αγωνίστηκαν, αλλά και θυσιάστηκαν στον τόπο μας. Επίσης, καθήκον μας είναι να μεταφέρουμε στη νέα γενιά όλα τα γεγονότα που σημάδεψαν τη σύγχρονη ιστορία μας.

Ευχαριστούμε το φιλόλογο,τέως Προϊστάμενο των ΓΑΚ Αρχείων Νομού Σάμου κ. Χρίστο Λάνδρου, που ανταποκρίθηκε στην παράκλησή μας και διέθεσε ιστορικό σημείωμα, το οποίο και κοινοποιούμε με στόχο την ενημέρωση των νεότερων συμπατριωτών μας.

Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΡΑΚΑΖΟΣ

Απόσπασμα από το κείμενο του κ. Χ. Λάνδρου

«Το Σεπτέμβριο 1943, ύστερα από τις φονικές μάχες των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Ιταλών και τις εκτελέσεις πατριωτών στην Καστανιά, έγινε ανακωχή μεταξύ Ιταλών και συμμάχων, ύστερα από τη συνθηκολόγηση του Μπαντόλιο. Οι επικεφαλής της ιταλικής μεραρχίας CUNEO συναντήθηκαν με την ηγεσία του ΕΑΜ και τον μητροπολίτη Ειρηναίο κι έτσι η Σάμος υπήρξε το πρώτο ελληνικό ή πιο σωστά το πρώτο ευρωπαϊκό έδαφος που απελευθερώθηκε στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Οι Ιταλοί έγιναν «συνεμπόλεμοι» κατά των Γερμανών. Η απελευθέρωση, γνωστή ως «προσωρινή απελευθέρωση της Σάμου» διήρκεσε περίπου εβδομήντα ημέρες. Στο διάστημα αυτό το νησί διοικήθηκε από Προσωρινή Διοικητική Επιτροπή με επικεφαλής τον μητροπολίτη Ειρηναίο. Τότε ήρθε στη Σάμο ο υπουργός της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης στο Κάιρο Μανόλης Σοφούλης και περί τα τέλη Οκτωβρίου ο Ιερός Λόχος, μαχητές του οποίου έπεσαν με αλεξίπτωτα στη Βλαμαρή.

Η γερμανική αντίδραση στις εξελίξεις υπήρξε σκληρότατη, βίαιη και καλά μελετημένη, τόσο εναντίον των πρώην συμμάχων τους όσο και εναντίον της Σάμου και των συμμάχων που είχαν έλθει στο νησί. Οι σύμμαχοι στο διάστημα της προσωρινής απελευθέρωσης δεν εξόπλισαν τη Σάμο ικανοποιητικά για να αντιμετωπίσει μια πιθανή επίθεση, ίσως από φόβο μήπως εξοπλίσουν τους αντάρτες και ενισχύσουν τις δυνάμεις τους, παρόλο που το Ε.Α.Μ. Σάμου είχε αναγνωρίσει την κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής. Πιθανόν η αδράνεια των συμμάχων να εξυπηρετούσε άδηλες προσδοκίες τους και την πολιτική τους η οποία στόχευε να εξωθήσει την Τουρκία, ώστε να εγκαταλείψει την ουδέτερη στάση που τηρούσε και να βγει στον πόλεμο με στο πλευρό των συμμάχων με το αζημίωτο βέβαια. Αρκετές μαρτυρίες συντείνουν στην επαλήθευση αυτής της υπόθεσης. Οι σύμμαχοι υπόσχονταν πολλά οφέλη στην Τουρκία μεταξύ των οποίων και κάποια νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Οι Γερμανοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα και στις αρχές Νοεμβρίου του 1943 επιτέθηκαν κατά της Λέρου όπου υπήρχε ναυτική βάση των Ιταλών. Μετά τη Λέρο ήρθε η σειρά της Σάμου. Ο αεροπορικός βομβαρδισμός της Σάμου από τους Γερμανούς έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1943 και διήρκεσε τρεις ώρες. Βαθύ και Τηγάνι υπέστησαν μεγάλες καταστροφές. Τα κτίρια της παραλίας στο Βαθύ, αποθήκες καπνών, το κτίριο της Νομαρχίας (πρώην ηγεμονικό μέγαρο), πλήθος κατοικιών, καθώς και ο παραλιακός δρόμος της πρωτεύουσας καταστράφηκαν. Το ίδιο και στο Τηγάνι. Σπίτια, δρόμοι, κτίρια, ο ταρσανάς του Ωρολογά ισοπεδώθηκαν. Ο τόπος γέμισε καπνούς και ερείπια. Στο Τηγάνι, παρά τις μεγάλες υλικές ζημιές, υπήρξαν λίγα ανθρώπινα θύματα. Οι κάτοικοι είχαν καταφύγει εγκαίρως στις σπηλιές του παρακείμενου βουνού της Σπηλιανής. Μόνον τρία άτομα σκοτώθηκαν. Αντίθετα στο Βαθύ, εκτός από τις μεγάλες υλικές ζημιές σκοτώθηκαν πολλοί περισσότεροι και άλλοι υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους. Ο Ιπποκράτης Ζαΐμης, ένας από τους ηγέτες του Ε. Α. Μ., που βρισκόταν στο Βαθύ την ημέρα εκείνη και έζησε τη γερμανική επίθεση περιγράφει την εικόνα της βομβαρδισμένης πολιτείας και δίνει την εξήγηση της τόσο μεγάλης σφοδρότητας του γερμανικού βομβαρδισμού. « … Μόλις όμως έφτασα στην πλατεία, όλο το Βαθύ ήταν καλυμμένο μ’ ένα πηχτό σύννεφο σκόνης. Δεν έβλεπα να βαδίσω…. Ο βομβαρδισμός τελείωσε έπειτα από τρεις ώρες. … το Βαθύ κείτονταν σ’ ερείπια. Είχε τελείως νεκρώσει. Ήταν μια νεκρή, εγκαταλειμμένη πολιτεία. Από την Εθνική Τράπεζα έβγαιναν στήλες καπνού. …. Δυσκολευτήκαμε στην αρχή να ερμηνεύσουμε αυτόν τον τρομαχτικό βομβαρδισμό που είχε σαν συνέπεια την καταστροφή του Βαθιού και του Τηγανιού. Στρατιωτικοί στόχοι δεν υπήρχαν. Όπως δεν υπήρχε και βιομηχανία πολεμική. … Όμως το ότι τα βομβαρδισμένα αυτά κέντρα γειτόνευαν με τη Μ. Ασία, αυτό μας έβαλε εκείνη την εποχή σε υποψία ότι οι βομβαρδισμοί αυτοί οι τόσο άγριοι θα έπρεπε να έχουν κάπως σαν σκοπό και την Τουρκία. Πραγματικά όταν αργότερα βρεθήκαμε στη Σμύρνη, πληροφορηθήκαμε ότι κατά τον Οκτώβρη με Νοέμβρη γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ Τουρκίας και Αγγλοαμερικάνων για την παραχώρηση αεροδρομίων στους συμμάχους. Οι βομβαρδισμοί όμως της Σάμου και η πλήρης απουσία συμμαχικής αεροπορίας έκαμαν τους Τούρκους ν’ αρνηθούν την παραχώρηση των αεροδρομίων τους στους συμμάχους …» .

Τις ίδιες περίπου εικόνες δίνουν κι άλλοι αυτόπτες μάρτυρες εκείνης της ημέρας.

Την επαύριον των καταστροφικών βομβαρδισμών και πριν καταλάβουν το νησί οι γερμανικές δυνάμεις, άρχισε η μεγάλη έξοδος. Οι Σαμιώτες κατά χιλιάδες πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Μέσω της Τουρκίας περίπου οχτώ χιλιάδες άνθρωποι κατέφυγαν στη Μέση Ανατολή.

Χ. Λάνδρος, φιλόλογος

Λίστα νεκρών από τους βομβαρδισμούς σε Βαθύ και Πυθαγόρειο στις 17 Νοεμβρίου 1943

Δήμος Λιμένος Βαθέος
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Αριστομένης Πετσομάνος (ή Πετσομάνης) 64 ετών Καθηγητής
2 Πάνος Γ. Ευελπίδης 27 ετών Δημ. Υπάλληλος
3 Μαριάνθη Γ. Αντωνούρη 52 ετών Οικοκυρά
4 Λεωνίδας Γ. Καλαμάς 12 ετών Μαθητής
5 Κασσάνδρα Αθ. Σπύρου 33 ετών Οικοκυρά
6 Ιωάννα Γ. Βαλάση 23 ετών Υπηρέτρια
7 Δέσποινα Γεωρ. Κάιλα 55 ετών Οικοκυρά
8 Ισμήνη Γ. Κάιλα 22 ετών Οικιακά
9 Θεμιστοκλής Εμμ. Καραϊσκος 12 ετών (από έκρηξη οβίδας στις 1/12)
10 Σταματία Μιλ. Πευκιάδου 58 ετών Οικιακά
11 Παγώνα Αχιλ. Μαράτου 25 ετών Οικιακά
12 Γεώργιος Ν. Σκαπέτης 58 ετών Γεωργός
13 Διαμαντής Σ. Μιχάλας 35 ετών Σωφέρ
14 Επαμεινώνδας Γ. Παπαπαναγιώτου 45 ετών Οπωροπώλης
15 Ισίδωρος Α. Μανουσάκης 16 ετών Κουρεύς
16 Χαρίκλεια Β. Στραγαλά 31 ετών Οικιακά
17 Αγγελική Π. Κωνσταντινίδου 65 ετών Οικιακά
18 Ιωάννης Κονδυλάτος 73 ετών Δημ. Υπάλληλος
19 Γεωργία Ι. Κονδυλάτου 23 ετών Οικιακά
20 Σταμάτιος Μαθιός 50 ετών Κρεοπώλης
21 Γιασιμώ Ν. Μαρίου 57 ετών Οικιακά
22 Ελένη Φ. Μαθιόζογλου 70 ετών Οικιακά
23 Γεώργιος Μ. Μοσχονάς 17 ετών Υπηρέτης
24 Βασμανώλης Μιχαήλ Μαθητής (Μαρτυρία Γ. Αγγελινάρα, πιθανόν ετάφη στο Κοκκάρι)

Δήμος Βαθέος
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Στυλιανός Δ. Μελαχροινίδης 33 ετών Δημ. Υπάλληλος
2 Παρασκευή Τρεμούλη 70 ετών Οικιακά
3 Δημήτριος Μ. Σαράντος 40 ετών Χωροφύλακας (από έκρηξη νάρκης στις 3/12)
4 Ηρακλής Σταμ. Τσεσμελής 15 ετών – (από έκρηξη βόμβας στις 4/12 στην Κρυάβρυση Βαθέος)
5 Δημήτριος Σταμ. Τσεσμελής 13 ετών – (από έκρηξη βόμβας στις 4/12 στην Κρύα βρύση Βαθέος)

Παλαιόκαστρο
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΗΛΙΚΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
Ιωάννης Γ. Ανάσης 34 ετών Δημόσιος υπάλληλος

ΓΑΚ ΑΡΧΕΙΑ ΝΟΜΟΥ ΣΑΜΟΥ
Τηγάνι
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΙΔΙΟΤΗΤΑ
1 Μιχάλης Κλειδωνιάρης στην περίοδο της προσωρινής απελευθέρωσης της Σάμου από αεροπορική επιδρομή Γερμανών σε εμπορικό πλοίο που βρισκόταν στο λιμάνι Τηγανίου
2 Ιωάννης Γιάννου Ναυτικός, βυθίστηκε το πλοίο του από γερμανική αεροπορική επιδρομή 26/10ου
3 Γεώργιος Τραμουντάνης Ναυτικός, βυθίστηκε το πλοίο του από γερμανική αεροπορική επιδρομή 26/10
4 Μαρίνα Χατζημανώλη στον βομβαρδισμό της 17/115 Κώστας Κανάρης Στον βομβαρδισμό της 17/11
6 Λεμονιά, αγνώστου επωνύμου στον βομβαρδισμό της 17/11

www.ert.gr

Open post

Το ert.gr παρουσιάζει το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία

Το ert.gr παρουσιάζει το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία

Σημαντικά εκθέματα και συστηματική προσπάθεια διάσωσης και μεταλαμπάδευσης της ιστορικής μνήμης στις επόμενες γενιές, είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης που έχει έδρα τη Λαμία. Για το θέμα αυτό μας μίλησε η ιστορικός Βασιλική Λάζου.

Όπως μας δήλωσε η κα. Λάζου: «Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης (1940-1944) άνοιξε τις πύλες το 2013 στη Λαμία. Ιδρύθηκε με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαμιέων το 2009 και στεγάζεται στο Δημαρχείο Λαμίας επί της οδού Φλέμινγκ και Ερυθρού Σταυρού. Αποτέλεσμα της συνεργασίας του Δήμου Λαμιέων, της Εταιρίας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ) και του Σωματείου «Μουσείο – Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης, 1940-1950» έχει ως κύριο στόχο τη διάσωση της Ιστορικής μνήμης της Κατοχής και της Αντίστασης και τη μετάδοση των αγωνιστικών μηνυμάτων της Αντίστασης στις νέες γενιές.

Στήριγμα του Μουσείου το «Σωματείο Μουσείο – Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης 1940-1950». Το Σωματείο ιδρύθηκε το 2000 από αντιστασιακούς, καπετάνιους και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Γιώργος Χουλιάρας (καπεάν Περικλής), ο Δημήτριος Δημητρίου (καπετάν Νικηφόρος), ο Θόδωρος Καλλινος (Αμάρμπεης), ο Γιώργος Αθανασίου, ο Κώστας Παλαιολόγου, και προσωπικότητες όπως ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και η Βάσω Θανασέκου, επιστήμονες ιστορικούς, εκπαιδευτικούς και ανθρώπους με μεράκι για την Ιστορία της περιόδου. Κύριος στόχος του Σωματείου είναι η συγκέντρωση, η καταγραφή και διάσωση των ατομικών, οικογενειακών και συλλογικών αρχείων της Ρούμελης καθώς και προφορικών μαρτυριών της περιόδου 1940-1950 και η αξιοποίησή τους για ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς. Στο πλαίσιο αυτό το Σωματείο επιδιώκει συνεργασία με επιστημονικά ερευνητικά κέντρα και ιδρύματα».

-Ποια ήταν η αναγκαιότητα για την ίδρυση του Μουσείου;

-Η αναγκαιότητα ίδρυσης Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία αναδείχθηκε μέσα από τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισε η ευρύτερη περιοχή ως κέντρο από όπου ξεκίνησε, αναπτύχθηκε και έδρασε το Αντάρτικο. Από τη Λαμία ξεκίνησε ο κομμουνιστής Θανάσης Κλάρας, ο κατοπινός Άρης Βελουχιώτης, για να εφαρμόσει την απόφαση για δημιουργία ένοπλου σώματος που θα πολεμούσε τους κατακτητές. Στην πόλη είχε ήδη συγκροτηθεί, ένα μήνα μετά τη γερμανική εισβολή, από παλαιούς κομμουνιστές, όπως ο Γιώργος Χουλιάρας και ο Γιώργης Γιαταγάνας, το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας, η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση στη Στερεά που το Σεπτέμβριο 1941 προσχώρησε στο ΕΑΜ. Οι αντάρτες συναντήθηκαν στην καλύβα του Στεφανή και στις αρχές Ιουνίου 1942 έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στα χωριά της Ευρυτανίας. Λίγους μήνες αργότερα το αντάρτικο τουφέκι ηχούσε σε κάθε βουνό και ορεινό χωριό της Ρούμελης. Από την άνοιξη του 1943 και μετά ο αντάρτικος στρατός, ο ΕΛΑΣ, ήταν σε θέση να πραγματοποιεί μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις και δολιοφθορές κατά των κατακτητών. Εκτεταμένες ορεινές περιοχές της Ρούμελης ελευθερώθηκαν και διοικήθηκαν από την Αντίσταση με θεσμούς της λαϊκής αυτοδιοικησης και της λαϊκής δικαιοσύνης. Με τη γερμανική υποχώρηση, τον Οκτώβριο 1944, το ΕΑΜ εγκατέστησε την εξουσία του στις απελευθερωμένες περιοχές της Ρούμελης. Μονάδες της 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ παρέλασαν στην ελεύθερη Λαμία και το δοξασμένο τέκνο της πόλης, ο Άρης Βελουχιώτης, εκφώνησε στην κεντρική πλατεία τον ιστορικό λόγο του της Απελευθέρωσης.

-Ποιες είναι οι θεματικές που παρουσιάζονται στο Μουσείο;

-Η ιστορία αυτή του Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης παρουσιάζεται στο Μουσείο μέσα από τέσσερις ενότητες εκθεμάτων που φιλοξενούνται σε ισάριθμες αίθουσες σε χώρο 170 τ.μ. Τα εκθέματα παραχωρήθηκαν από την ΕΔΙΑ, το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών και ιδιώτες. Ο κύριος όγκος των εκθεμάτων αποτελείται από φωτογραφίες που καλύπτουν την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, της Κατοχής, της Αντίστασης και της Απελευθέρωσης της Λαμίας και της ευρύτερης περιοχής. Εικόνες της βομβαρδισμένης φθιωτικής πρωτεύουσας τον Απρίλιο 1941, της γερμανικής εισβολής, της πείνας και των στερήσεων, των καταστροφών και των αντιποίνων ανασυνθέτουν την εμπειρία του πολέμου και της Κατοχής.

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται μέσω ενός λεπτομερούς στην επιχείρηση «Harling” της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, κορυφαία δράση της ενωμένης Αντίστασης με τη συνδρομή Βρετανών σαμποτέρ, στη δράση των γυναικών και τη ζωή στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Ιδιαίτερο τμήμα αποτελούν οι χάρτες των στρατιωτικών επιχειρήσεων που αποτυπώνουν την ένοπλη δράση του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη καθώς και ο πίνακας με τα ονόματα των δεκάδων εκτελεσμένων από τους κατακτητές στη Λαμία.

Η τέχνη της Αντίστασης αλλά και η τέχνη για την Αντίσταση αντιπροσωπεύεται με εκθέματα που αφορούν το θέατρο και την καλλιτεχνική δημιουργία στην Κατοχή, με την αναπαράσταση του κουκλοθέατρου που παιζόταν για τα παιδιά στις απελευθερωμένες από τον ΕΛΑΣ περιοχές της ορεινής Ελλάδας και πίνακες Λαμιωτών ζωγράφων.

Τα υλικά τεκμήρια περιλαμβάνουν όπλα και πολεμοφόδια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, προσωπικά αντικείμενα αγωνιστών, πρωτότυπα έγγραφα (επιστολές, διαταγές, χάρτες). Ξεχωρίζουν το ξιφίδιο και η σφυρίχτρα του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη καθώς και η στολή του πρώτου αξιωματικού που εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ, του Δημήτρη Δημητρίου (καπετάν Νικηφόρου). Το Μουσείο εμπλουτίζεται συνεχώς με νέες δωρεές και προσκτήσεις.

-Ποια είναι η ευρύτερη δράση του Μουσείου;

-Εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, επετειακές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, ιστορικές ημερίδες συνιστούν την πλούσια δράση του Μουσείου και του Σωματείου που το στηρίζει.
Φέτος για πρώτη φορά ο Δήμος Λαμιέων σε συνεργασία με το σωματείο «Μουσείο Ιστορικό Αρχείο Ρούμελης, 1940-1950», τα Γενικά Αρχεία του Κράτους – Αρχεία Ν. Φθιώτιδας, το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και το Σωματείο «Φίλοι των ΑΣΚΙ» διοργανώνουν εκδηλώσεις για την 74η επέτειο απελευθέρωσης της πόλης από τη ναζιστική κατοχή.Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν την Κυριακή 14 Οκτωβρίου στις 10.30 το πρωί με την πραγματοποίηση ιστορικού περιπάτου για τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή – Αντίσταση και την Απελευθέρωση της Λαμίας.

Την ίδια ημέρα στις 12.30 εγκαινιάστηκε από το Δήμαρχο Λαμιέων κ. Νικόλαο Σταυρογιάννη η έκθεση φωτογραφίας και αρχειακού υλικού «Η Λαμία στον πόλεμο, 1940-1944» η οποία θα διαρκέσει έως τις 31 Οκτωβρίου.

 

Επιπλέον δράσεις αφορούν μουσική συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας στις 21 Οκτωβρίου με θέμα «Τα ρεμπέτικα της δεκαετίας του ΄40» και την παρουσίαση του τόμου πρακτικών του Συνεδρίου «Από την Απελευθέρωση στα Δεκεμβριανά.

Μία τομή στη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας» που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Οκτωβρίου σε συνεργασία με το Σωματείο «Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας». Αναλυτικές πληροφορίες για τις εκδηλώσεις στον ιστοχώρο www.lamia.gr

 

Συνέντευξη & Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Σχετικές ειδήσεις:

Εκδηλώσεις για τα 74 χρόνια από την απελευθέρωση της Λαμίας

Kαρούτες 1942: «Επιχείρηση Χάρλιγκ» – Η πρώτη ρίψη αλεξιπτωτιστών στην Ελλάδα

Το σαμποτάζ στο Γοργοπόταμο και η Πανελλαδική Ημέρα Εθνικής Αντίστασης (φωτο)

www.ert.gr

Open post

Βαυαρικές εκλογές: Η ήττα του κατεστημένου, οι «λαϊκιστές» και η ελπίδα

Βαυαρικές εκλογές: Η ήττα του κατεστημένου, οι «λαϊκιστές» και η ελπίδα

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Οι εκλογές στο κρατίδιο της Βαυαρίας επιβεβαίωσαν μια τάση που καταγράφεται σε όλη την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Τα παραδοσιακά κόμματα υποχωρούν και ανεβαίνουν δυνάμεις που αμφισβητούν πολλά στοιχεία του κατεστημένου, συχνά από το χώρο της ακροδεξιάς, αλλά όχι μόνο.

Κατά κανόνα δε το κυρίαρχο σύστημα, χαρακτηρίζει ισοπεδωτικά όλες τις φωνές αμφισβήτησης ως «λαϊκιστές», ένας χαρακτηρισμός που δίνεται εύκολα για δυνάμεις που προέρχονται από την ακροδεξιά, την αριστερά ή ακόμα από ετερόκλητα κινήματα διαμαρτυρίας όπως το «Κίνημα των 5 Αστέρων». «Λαϊκιστική» ήταν ο χαρακτηρισμός που δόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση το 2015, όταν επιχείρησε να αντικρούσει το δόγμα της λιτότητας, ενώ «λαϊκιστές» χαρακτηρίζονται η Μαρίν Λεπέν, Σαλβίνι ή το «Κίνημα των 5 Αστέρων».
Στη Βαυαρία, όμως, αναδείχθηκε και η άλλη πλευρά: Οι ακροδεξιοί του Afd, ενισχύθηκαν μεν, όπως αναμενόταν, αλλά οι μεγάλοι νικητές ήταν οι Πράσινοι, το κόμμα των οικολόγων.
Είναι, άραγε, κι αυτοί λαϊκιστές;
Το γεγονός ότι ένα κατ’ εξοχήν προοδευτικό πολιτικό κίνημα όπως αυτό των Πρασίνων σημείωσε τόσο σημαντική επιτυχία είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις.
Η τάση αμφισβήτησης των κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων είναι μια γενικότερη τάση στον «δυτικό κόσμο», όπως φάνηκε και με την ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.
Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις αποδείχθηκαν ανίκανες να διαχειριστούν τα προβλήματα της μεσαίας τάξης ενώ διαρκώς υποκύπτουν στις δυνάμεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, σε βάρος του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.
Γιαυτό και «τιμωρούνται» σχεδόν κάθε φορά που στήνεται κάλπη.
Τα προβλήματα στην Ευρωζώνη περιπλέκονται από την ύπαρξη του ευρώ, μιας νομισματικής ένωσης η οποία δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη πολιτική εξουσία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανταγωνιστικές και συγκρουσιακές σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της.
Γιαυτό και το ευρώ γίνεται όλο και πιο αντιδημοφιλές, τόσο στο Νότο όσο και στο Βορρά, έστω και για διαμετρικά αντίθετους λόγους. Οι μεν Νότιοι αισθάνονται εκμεταλλευόμενοι από τος Βόρειους, ενώ οι τελευταίοι πιστεύουν ότι αναγκάζονται να πληρώνουν τα σπασμένα των πρώτων.
Ασφαλώς, η άνοδος των ακροδεξιών σχεδόν σε όλη την Ευρώπη είναι ανησυχητική. Είναι πολύ πιθανόν ότι στις επόμενες ευρωεκλογές ένα μεγάλο ποσοστό των βουλευτών θα είναι… αντιευρωπαϊστές.
Απέναντι στους λεγόμενους «λαϊκιστές» που ενισχύονται από την αντίδραση των πολιτών στα αδιέξοδα της μεσαίας τάξης στο δυτικό κόσμο, δεν αντιπαρατίθενται προοδευτικές προτάσεις για μια άλλη Ευρώπη, που θα δίνει προτεραιότητα στους πολίτες, την εργασία, την ευημερία.
Οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική απορρίπεται ως ανέφικτη μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά όπου αναδύονται νέοι πρωταγωνιστές όπως η Κίνα και η Ινδία.
Υπάρχει μόνο η ξεκάθαρη απειλή από το κατεστημένο, ότι εκτός του κυρίαρχου συστήματος παραμονεύει το χάος, η τιμωρία των αγορών και η οικονομική κατάρρευση.
Αυτή ήταν η απειλή προς την Ελλάδα το 2015 και είναι η ίδια σήμερα προς την Ιταλία.
Δεν μπορεί, όμως, η ενοποιητική δύναμη της ευρωζώνης και της Ε.Ε. να είναι η απειλή του χειρότερου, της τιμωρίας.
Ας ελπίσουμε ότι η άνοδος των Πράσινων στις περιφερειακές εκλογές στη Βαυαρία θα είναι η πρώτη σπίθα μιας προοδευτικής αντίδρασης των πολιτών απέναντι στην απαξίωση των πολιτικών δυνάμεων που επικράτησαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Γιατί εάν η ακροδεξιά μονοπωλήσει την έκφραση της κοινωνικής διαμαρτυρίας θα έρθουν πολύ σκοτεινότερες εποχές.

www.ert.gr

Open post

Το ert.gr στα δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου του Δήμου Πατρέων

Το ert.gr στα δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου του Δήμου Πατρέων

Βρεθήκαμε στην Πάτρα και δεν χάσαμε την ευκαιρία για να καταγράψουμε την εικόνα, αλλά και την πολιτική του Δήμου Πατρέων στη χρήση των εγκαταστάσεών του από ερασιτεχνικά ποδοσφαιρικά σωματεία.

Συνομιλητής μας ήταν ο Κώστας Καραγκούνης πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Δήμου Πατρέων για τα ποδοσφαιρικά γήπεδα του Δήμου. Αξίζει να σταθούμε στο θεσμό των γενικών συνελεύσεων και της πολιτικής των συνδρομών στα τμήματα υποδομών, που αναφέρει ο συνομιλητής μας.

-Ποιά είναι η εικόνα των δημοτικών ποδοσφαιρικών εγκαταστάσεων στο Δήμο Πατρέων;

-Στον καλλικρατικό δήμο Πατρέων έχουμε 16 γήπεδα ποδοσφαίρου εκ των οποίων λειτουργικά είναι μόνο τα έξι, αυτά στα Ζαρουχλέϊκα, τα Βραχνέϊκα, την Παραλία, το «Κώστας Ζάρας» στο Σαραβάλι, στο Ρίο και στο Μιντιλόγλι. Τα γήπεδα Παραλίας και Μιντιλογλίου έχουν φυσικό τάπητα. Στα έξι γήπεδα συνωστίζεται το 83% των ομάδων του Δήμου Πάτρας, περίπου 46 σωματεία. Εξ αυτών υποδομές δουλεύουν ο Αχαιός, ο Ατρόμητος, ο Αετός Ρίου, η Δόξα Παραλίας, ο Διαγόρας Βραχνέικων, ενώ ο Ατρόμητος Πατρών έχει και γυναικείο τμήμα στη Γ’ Εθνική.

-Πρακτικά τί σημαίνει για τη χρήση των εγκαταστάσεων αυτός ο συνωστισμός;

-Ως προς τις ώρες χρήσης συνωστίζονται 14 ομάδες στα Ζαρουχλέικα, 17 στο Σαραβάλι, 9 στο Ρίο και 6-7 στην Παραλία.Από την πλευρά μας σαν δημοτική αρχή εκτός από βελτιωτικές παρεμβάσεις στις υποδομές, που φθείρονται από την έντονη χρήση, θεσπίσαμε κανονισμό λειτουργίας των γηπέδων και φτιάξαμε Διοικούσα Επιτροπή, που δεν υπήρχε πριν αναλάβουμε.
Οι ώρες προπόνησης δίνονται με μοριοδότηση (πχ η πορεία και η κατηγορία της ομάδας, η εντοπιότητα, κλπ) και γίνεται συνέλευση ανά γήπεδο με τη συμμετοχή των σωματείων που κάνουν χρήση και εκεί γίνεται το μοίρασμα ωρών, με κριτήρια διαφανή σε όλους και συμμετοχή των σωματείων στη συνέλευση. Επίσης κάνουμε και μία ετήσια συνέλευση όλων των ποδοσφαιρικών σωματείων.


-Υπάρχουν όροι χρήσης για τα σωματεία;

-Η χρήση των δημοτικών γηπέδων γίνεται δωρεάν από τα σωματεία και για το λόγο αυτό και για να μην στερηθεί κανένα παιδί το ποδόσφαιρο, έχουμε βάλει τον όρο οι συνδρομές στις υποδομές να μην ξεπερνάνε τα 10 ευρώ. Έτσι κανένα παιδί ανέργου ή πολύτεκνου δεν καλείται να πληρώσει συνδρομές 25-30 ευρώ που ζητούν υποδομές που δεν κάνουν χρήση των δημοτικών εγκαταστάσεων. Είδατε και τη σχετική αφίσα στην είσοδο του γηπέδου των Ζαρουχλέικων.

Ο προϋπολογισμός που έχουμε ως δημοτική αρχή με δήμαρχο τον Κώστα Πελετίδη, είναι κατά 62% μειωμένος σε σχέση με την προηγούμενη δημοτική αρχή και από αυτόν συντηρούμε τις εγκαταστάσεις. Τα έξι δημοτικά γήπεδα που λειτουργούν είναι αδειοδοτημένα και στόχος μας είναι και τα 10 μη λειτουργικά να λειτουργήσουν.

Το εμπόδιο είναι ότι η κτηματική υπηρεσία τα έχει μέσα στους δασικούς χάρτες και χρειάζεται θετική εισήγηση από το δασαρχείο για αποχαρακτηρισμό, πρόσφατα συνέβη αυτό για το γήπεδο Ψαθόπυργου.

 

Η οικοδομή στο Κ. Ζάρρας, πριν γίνουν τα έργα

-Έχετε απευθυνθεί στην Πολιτεία ή σε άλλους φορείς για να λύσετε τα προβλήματα που έχετε περιγράψει;

-Έχουμε στείλει επιστολές στο Γ.Γ. Αθλητισμού, όπου μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει απάντηση και στην Περιφέρεια όπου πέρασε στη μελέτη βελτιωτικά έργα στο «Κ. Ζάρρας», ενώ ο Δήμος Πατρέων με δικά του χρήματα κατασκευάζει νέο γήπεδο στο Πετρωτό, που εκτιμούμε ότι τέλη Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου 2018 θα είναι έτοιμο προς χρήση.

Στο «Κ. Ζάρρας» που υπάρχει μία οικοδομή δίπλα στο γήπεδο, καταφέραμε και στο ισόγειό της φτιάξαμε αποδυτήρια.
Επίσης ο Δήμος Πατρέων εφοδίασε όλα τα γήπεδα με φορείο-φαρμακείο-απινιδωτή (δεν υπήρχαν μέχρι τότε) και σε συνεργασία με τον Ερυθρό Σταυρό, οργανώσαμε σεμινάρια για τη χρήση του απινιδωτή με συμμετέχοντες από τα σωματεία, ενώ πρέπει να σημειώσουμε ότι σε όλη αυτή τη δουλειά, σημαντικός παράγοντας ήταν η εθελοντική δουλειά αρκετών προσώπων.

Συνέντευξη & φωτο: Nάσος Μπράτσος

Σχετικές ειδήσεις:

Έκαναν πράξη το «Χάνουμε, κερδίζουμε, εμείς θα το γλεντήσουμε»

Δήμος Πατρέων: Ανάδειξη & ενίσχυση του κοινωνικού ρόλου του αθλητισμού – Συνέντευξη του Τ. Πετρόπουλου στο ert.gr

Η πρώτη Δημοτική πίστα Pump Track στην Ελλάδα από το Δήμο Πατρέων

Το έργο του Αθλητικού Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πάτρας «Ιάσων» και οι παρεμβάσεις του Δήμου στην πλαζ – Το ert.gr στην Αχαΐα

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 7 8 9
Scroll to top