Open post

Καλάμι Βοιωτίας: Το «άγνωστο» Ολοκαύτωμα της Βοιωτίας

Καλάμι Βοιωτίας: Το «άγνωστο» Ολοκαύτωμα της Βοιωτίας

Mία ημέρα μετά το Ολοκαύτωμα στο Δίστομο (10/6/1944), ακολούθησαν τα γεγονότα στο Καλάμι Βοιωτίας. Ήταν 11 Ιουνίου 1944 και οι ναζί σφαγείς του Διστόμου, αφού «το είχαν γλεντήσει» το βράδυ στη Λιβαδειά, αποφασίζουν να κάνουν μπλόκο κοντά στο χωριό Καλάμι και συγκεντρώνουν 26 άτομα.

Τους ξεχώρισαν άνδρες και γυναίκες και τους εκτέλεσαν. Μετά πέταξαν μέσα σε ένα σπίτι τα πτώματα και έβαλαν φωτιά για να τα απανθρακώσουν.

«Πιστοί» στις «συνήθειές» τους το έριξαν στο πλιάτσικο. Τίποτα δεν γλίτωσε, ζώα, ρούχα, σπαρτά, κότες, ακόμα και η αποθήκη του Ερυθρού Σταυρού λεηλατήθηκε. Οι άρπαγες τα φόρτωσαν σε φορτηγά και έφυγαν.
Το Καλάμι πλήρωσε με 26 ζωές, με δύο τραυματίες και με λεηλασία τουλάχιστον 20 σπιτιών, τη μανία των χιτλερικών αποβρασμάτων.

Oι ναζί εκτέλεσαν τους: Άκ. Σλατινόπουλο, Παναγιού Σλατινοπούλου, Ευαγγελία Σλατινοπούλου, Άπ. Σλατινόπουλο το και αβάπτιστο κοριτσάκι του Σλατινοπούλου, Σπυρ. Νάκο, Βάγια Νάκου, Αγγελική Νάκου, Άπ. Νάκο, Αννα Νάκου, Μόρφω Κυρίτση, Δήμητρα Κυρίτση και άλλους.

Όπως διαπιστώθηκε, στο Δίστομο και στο Καλάμι οι αξιωματικοί των ναζί ήταν: ο στρατιωτικός Διοικητής Λεβαδείας Ταγματάρχης των S.S. Stuzmau Afeohrer Rickert, ο Φρούραρχος Λεβαδείας Γερμανός υπολοχαγός των S.S. Ober Sturmpeyhrer Zabel, ο Γερμανός λοχαγός των S.S. Λεβαδείας Hauptstuzmpmfuhrer Copenfer, ο διοικητής της Γκεσταπό Λεβαδείας ανθυπολοχαγός Sekre Karl Kaze Paar, ο υποδιοικητής της G.F.P. Λεβαδείας επιλοχίας Rellwebel Willy Jannis και η διερμηνέας του Franlein Johanna.

Ένα λιτό μνημείο στην άκρη του δρόμου, κρατάει τη μνήμη ζωντανή.

Ρεπορτάζ & φωτο σε Καλάμι και Λειβαδιά: Νάσος Μπράτσος

το ert.gr ευχαριστεί τον πρώην πρόεδρο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Σίμο Μπούρα για τις πληροφορίες και την υπόδειξη του χώρου που ήταν η κομμαντατούρ

 

στις όχθες της Έρκυνας, σώζεται ακόμα στη Λιβαδειά η Κομμαντατούρ, στο υπόγειό της γινόταν βασανιστήρια

 

www.ert.gr

Open post

Συζητάμε για το Tinos Food Paths…

Συζητάμε για το Tinos Food Paths…

Τι είναι αυτό που κάνει το Tinos Food Paths ξεχωριστό και ιδιαίτερο, συγκριτικά με τα άλλα γαστρονομικά φεστιβάλ ανά την Ελλάδα; Τι θα ζήσουμε φέτος στην Τήνο κατά τη διάρκειά του τον Μάιο; Συζητάμε με τους διοργανωτές της γαστρονομικής αυτής γιορτής  οι οποίοι είναι όλοι εθελοντές και επιθυμούν να κρατούν μυστική την ταυτότητά τους στο πλαίσιο της ομαδικότητας.

Ρεπορτάζ: Τζένη Χαραλαμπίδου, Αλεξάνδρα Δέδου 

Η 5η διοργάνωση του Tinos Food Paths ολοκληρώνει σιγά σιγά τις προετοιμασίες της για να υποδεχθεί στο νησί τους επισκέπτες της γιορτής γαστρονομίας και πολιτισμού που θα διεξαχθεί τη Δευτέρα 13 Μαΐου έως και την Κυριακή 19 Μαΐου 2019. Οι φετινές δράσεις αναμένεται να κάνουν βόλτα σε μύλους και σε αλώνια στην ενδοχώρα του νησιού και να δημιουργήσουν «κύκλους» ζωής, παρέας, νοστιμιάς και γεύσης.

Το όραμα της ομάδας του Tinos Food Paths είναι να αναδείξει τη γαστρονομία, την παράδοση και την αυθεντικότητα της Τήνου, εμπνέοντας ανθρώπους να συνεργαστούν και να προσφέρουν τις ιδέες τους, τις γνώσεις τους, τον χρόνο τους, τα προϊόντα που παράγουν.

  1. Τι το ιδιαίτερο έχει το Tinos Food Paths σε σχέση με τα άλλα γαστρονομικά φεστιβάλ που συμβαίνουν στη χώρα;
    Όλα τα φεστιβάλ γαστρονομίας είναι σημαντικά για την Ελλάδα γιατί προβάλλουν τις παραδοσιακές γεύσεις του τόπου μας. Η διαφορετικότητα της γιορτής γαστρονομίας και πολιτισμού του Tinos Food Paths βασίζεται αρχικά στη σύνδεση γαστρονομίας, παράδοσης και ιστορίας του νησιού και, στη συνέχεια, στον αλτρουισμό, στον εθελοντισμό και στον ενθουσιασμό των ανθρώπων της ομάδας. Οι αξίες της συνεργασίας και των συνεργιών για το κοινό καλό του τόπου, καθώς και η αγάπη μας για την Τήνο, είναι η βάση του εγχειρήματος. Έχουμε παραμερίσει όλα τα «εγώ» και λειτουργούμε μόνο με το «μαζί» σε κάθε μικρή και μεγάλη ανάγκη, με εύκολες συνθήκες, αλλά και με συνθήκες πρόκλησης. Η μοναδική διάθεση μας είναι η ανάδειξη ανεξερεύνητων στοιχείων του τόπου, χωρίς διάθεση του «φαίνεσθαι» αλλά με ανάγκη του αληθινού «είναι».
  2. Η διοργάνωση Tinos Food Paths μετράει 5 χρόνια. Ποια ήταν η ανταπόκριση του κοινού τα προηγούμενα χρόνια;
    Τα 4 έτη ζωής της διοργάνωσης μας δίδαξαν ότι υπάρχει μεγάλη αγάπη για τον θεσμό τόσο από τους προσκεκλημένους, όσο και από τους επισκέπτες της διοργάνωσης. Το νησί περιμένει με χαρά αυτή την μεγάλη γιορτή που ο καθένας με τον δικό του τρόπο συμμετέχει, προσφέρει και απολαμβάνει κάθε δράση. Κατά συνέπεια όλο και περισσότεροι ενδιαφερόμενοι δηλώνουν την προθυμία τους να εργαστούν εθελοντικά και να βιώσουν την γιορτή του τόπου μας σαν μέλη αυτής της ομάδας. Μας έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 4.000 μοναδικοί επισκέπτες στις δράσεις αυτών των ετών. Έχουν γράψει για εμάς περισσότεροι από 50 food bloggers και δημοσιογράφοι γεύσης, έχουν μαγειρέψει περισσότεροι από 100 μοναδικοί chef γεύματα με Τηνιακά υλικά.
  3. Στην περσινή διοργάνωση υπήρξαν δράσεις για παιδιά, θα συμβεί κάτι αντίστοιχο και στη φετινή διοργάνωση;
    Η εθελοντική ομάδα του Tinos Food Paths στη φετινή διοργάνωση έχει μεγαλώσει γιατί ήδη όλα τα σχολεία του νησιού εργάζονται πάνω σε μια ιδέα δημιουργίας κατασκευών που θα χρησιμοποιήσουμε εκείνες τις ημέρες στις δράσεις μας. Είναι χαρά μας, λοιπόν, ότι φέτος θα έχουμε και κατασκευές παιδιών του νησιού από τα νήπια έως τα παιδιά του λυκείου που θα στολίζουν τα «χωράφια» στο οδοιπορικό που έχουμε οργανώσει στην ενδοχώρα του νησιού. Παράλληλα, θα έχουμε ειδικές δράσεις για παιδιά κατά τις επισκέψεις τους όλη την εβδομάδα της διοργάνωσης του Tinos Food Paths.
  4. Το υγρό στοιχείο και ο αέρας του νησιού της Τήνου τι θέση έχουν σε αυτό το φεστιβάλ;
    Ο αέρας είναι ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίσουν την Τήνο. Τον αγαπάμε τον άνεμο εμείς εδώ στο νησί. Το περσινό θέμα μας, αφορούσε στους Περιστεριώνες. Μας γοήτευσε η θέση τους, η ομορφιά τους, τα περιστέρια. Βάλαμε την πλάτη μας στον βοριά και αγναντέψαμε τα περιστέρια να απογειώνονται και να προσγειώνονται. Είχαν καλή «πετασιά» με την βοήθεια του αέρα. Ο αέρας για εμάς είναι κομμάτι της ζωής μας. Το φετινό θέμα αφορά στους ανεμόμυλους. Φέτος, θα δούμε πώς ο άνεμος και η ευφυΐα των ανθρώπων έδιναν κίνηση στους ανεμόμυλους και αλεύρι στα σπιτικά. Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής που ξεκινά από τον σπόρο και φτάνει στο τραπέζι. Το υγρό στοιχείο επίσης μας περικυκλώνει, κύκλο κάνει και αυτό στις ζωές μας. Στις θάλασσές μας στήνουμε τραπέζια, ανάβουμε φωτιές και μαγειρεύουμε για τους καλεσμένους μας. Φέτος στην ενδοχώρα ανταμώσαμε με τα νερά που τρέχουν στις λαγκαδιές. Περνάνε γεφύρια και ποτίζουν τα εύφορα λιβάδια της ενδοχώρας του νησιού. Μιας ενδοχώρας που τροφοδοτεί το νησί με άφθονα φρέσκα ζαρζαβατικά. Όπως αντιλαμβάνεστε το νερό και ο αέρας χαρακτηρίζουν τις δράσεις μας.
  5. Πώς γεννήθηκε η ιδέα της εν λόγω διοργάνωσης;
    Πριν 5 χρόνια και συγκεκριμένα το 2015 μια παρέα λίγων επιχειρηματιών εστίασης στο νησί της Τήνου είχε μια ιδέα και αναζήτησε τρόπους για να αναδείξει την πλούσια γαστρονομία και τον πολιτισμό του νησιού. Τα κίνητρα της παρέας ήταν η αγάπη της για «Αληθινές Ελληνικές Γεύσεις» και για «μαγειρέματα» με αγνές πρώτες ύλες του νησιού. Ο στόχος ήταν να συνδεθεί η ιστορία αυτού του τόπου με την γεύση και η Τήνος να εδραιωθεί ως γαστρονομικός προορισμός. Η ιδέα υλοποιήθηκε και πήρε το όνομα Tinos Food Paths. Η παρέα μεγάλωσε, ο πυρήνας της αυτή την στιγμή είναι πολλοί επιχειρηματίες εστίασης του νησιού, στους οποίους προστέθηκαν και επιχειρηματίες από όλους τους κλάδους του τουρισμού και της αγροτικής παραγωγής. Παράλληλα, μετράει περισσότερους από 300 μοναδικούς εθελοντές: άνδρες και γυναίκες, ενήλικες και παιδιά, κατοίκους του νησιού, καθώς και κατοίκους από πολλά μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού «με» ή «χωρίς» καταγωγή από την Τήνο.

Φωτογραφίες: Photo4Frame

www.ert.gr

Open post

Η ιστορία των εργατικών αγώνων στη Ραφήνα – Συνέντευξη με τον Δημήτρη Μακρή

Η ιστορία των εργατικών αγώνων στη Ραφήνα – Συνέντευξη με τον Δημήτρη Μακρή

Από τα πρόσωπα που συμμετείχαν σε διάφορες φάσεις της κοινωνικής ζωής της Ραφήνας τις τελευταίες δεκαετίες, είναι ο Δημήτρης Μακρής, που υπηρέτησε από θεσμικές θέσεις και το συνδικαλισμό και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μελετητής της τοπικής ιστορίας έχει ήδη γράψει βιβλία και έχει δημοσιεύσει μελέτες για αρκετές θεματικές. Τον συναντήσαμε στη Ραφήνα και συνομιλήσαμε μαζί του, με επίκεντρο την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος στην περιοχή.

-Πως συγκροτήθηκε ο κλάδος των λιγνιτωρύχων στην περιοχή;

-To 1915 στα λιγνιτωρυχεία του Σκαλιστήρη στην Κύμη Ευβοίας, είχαν γίνει απολύσεις λόγω συνδικαλιστικής δράσης και έτσι αρκετοί έμπειροι συνδικαλιστές ήρθαν στην περιοχή της Ραφήνας στο λιγνιτωρυχεία του Γρώμαν. Επίσης το 1916 είχαμε την αιματηρή εξέγερση των λιγνιτωρύχων στη Σέριφο, που διεκδικούσαν να εφαρμοστεί το 8ωρο (ο νόμος υπήρχε ήδη τρΪα χρόνια αλλά δεν εφαρμόζονταν).

Έτσι μετά από τα γεγονότα, περίπου στο 1920 είχαμε την έλευση στη Ραφήνα λιγνιτωρύχων από τη Σέριφο, που ήταν έμπειροι στο συνδικαλισμό όπως και οι Κουμιώτες που είχαν ήδη έρθει και έτσι έγινε ένα γερό κράμα εργατικού συνδικαλισμού.

Όλοι αυτοί αρχικά έμεναν στη διασταύρωση Ραφήνας και ίδρυσαν το συνεταιρισμό αστέγων και ακτημόνων διασταύρωσης Ραφήνας. Στην αρχή έμεναν σε λαγούμια και σε καλύβες που έμοιαζαν με τις καλύβες των Σαρακατσάνων. Από το 1930 αρχίζουν να αγοράζουν γη από την Ιερά Μονή Πεντέλης και να χτίζουν σπίτια.

Η χρονιά που ήταν σημαντική για την εξέλιξη της περιοχής ήταν το 1957. Τότε ιδρύεται δημοτικό σχολείο στην περιοχή που έμεναν οι λιγνιτωρύχοι, κλείνει το σανατόρια, 22 εργάτες σώθηκαν λόγω της εμπειρίας τους από ατύχημα μέσα στις στοές, εντάσσονται στο ΙΚΑ οι λιγνιτωρύχοι που μέχρι τότε ήταν στο ταμείο μεταλλευτών, διαμορφώνουν χώρο και φτιάχνουν το γήπεδο της Θύελλας Ραφήνας, της ποδοσφαιρικής ομάδας των λιγνιτωρύχων. Όλα τα παραπάνω έγιναν με πολύ προσωπική εργασία. Επίσης με αγώνες των λιγνιτωρύχων ήρθε το 1957 η ΔΕΗ, μέχρι τότε είχαμε λάμπες ασετυλίνης και το λιμάνι της Ραφήνας ρεύμα από γεννήτρια ενός παγοποιείου.

-Υπήρξαν σημαντικοί εργατικοί αγώνες στην περιοχή;

-Στην κατοχή το γεγονός ότι ήταν απολύτως εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και οι Γερμανοί είχαν ανάγκη το λιγνίτη τους βοήθησε. Έκαναν απεργία πείνας μέσα στις στοές, όπου οι Γερμανοί φοβόντουσαν να μπουν. Εξαιρέθηκαν της υποχρεωτικής εργασίας για την κατασκευή του γερμανικού οχυρού της Ραφήνας, πρωτοστάτησαν στην αντίσταση μπαίνοντας στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (ήταν σχεδόν το 100% οργανωμένοι, μόνο 4-5 ήταν οι συνεργάτες των Γερμανών που άλλοι στη λήξη του πολέμου έφυγαν μαζί τους και άλλοι εξαφανίστηκαν από την περιοχή), οργανώνοντας συσσίτια στη Ραφήνα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από το σανατόριο. Πήραν μέρος στις μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική επιστράτευση πηγαίνοντας με τα πόδια στην Αθήνα και με το λάβαρο του σωματείου και γύρισαν με τα πόδια.

Μάλιστα υπήρξε περιστατικό που ποδηλάτης λιγνιτωρύχος μετέφερε μηνύματα στον ΕΛΑΣ, τα οποία έφαγε όταν έπεσε σε γερμανικό μπλόκο, παρά το ξύλο δεν μαρτύρησε και απελευθερώθηκε όταν κάποιος είπε ότι ήταν πολύ παραγωγικός και έβγαζε αρκετό λιγνίτη.

Επί κατοχής πουλήθηκε το ένα τρίτο των μετοχών του λιγνιτωρυχείου σε Ιταλό αξιωματικό και το 2000 ήρθε ο γιος του και γύρευε αποζημιώσεις (δεν λειτουργούσε πια το λιγνιτωρυχείο). Φυσικά δεν πήρε τίποτα αλλά μάθαμε ότι το ένα τρίτο της παραγωγής σε ετήσια βάση τα χρόνια της κατοχής, ήταν 10.000 τόνοι λιγνίτη. Σε τέτοια μεγέθη γύρευε αποζημιώσεις.

-Υπήρξαν μπλόκα και εκτελέσεις στην περιοχή κατά τη διάρκεια της κατοχής;

-Δεν έλειψαν οι εκτελέσεις, αφού οι Γερμανοί σκότωσαν τρεις λιγνιτωρύχους σε ένα μπλόκο και έναν ΕΠΟΝίτη Σερφιώτη, ενώ για αντίποινα σε επίθεση του ΕΛΑΣ στο Πικέρμι, στις 21/7/1944 έφεραν 50 κομμουνιστές από το Χαϊδάρι και άλλους τέσσερις και τους εκτέλεσαν και τους 54.

Άλλη μία φορά 21 Τριγλιανούς (Ραφηνιώτες που ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από την Τριγλία της Μ. Ασίας) τους απελευθέρωσε ο Ότο ένας Γερμανός αξιωματικός που βοήθησε πολύ να μην υπάρχει μεγάλος αριθμός θυμάτων στην κατοχή και ενημέρωνε πότε θα βγουν για συλλήψεις, ώστε να κρυφτεί ο κόσμος. Μεταπολεμικά επισκέφτηκε σαν τουρίστας την περιοχή και έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής.

-Ποιες ήταν οι εξελίξεις στη μεταπολεμική περίοδο και τη μετεμφυλιακή κατάσταση;

-Οι λιγνιτωρύχοι ήταν ενιαίο σώμα, δεν υπήρχε το φαινόμενο όπως αλλού που αρκούσε να σε καταδώσει κάποιος για να σε στείλουν εξορία. Έναν που τον δίκαζαν με στημένες κατηγορίες, στην απολογία του έδειξε τους τρεις που τον κατηγορούσαν ότι τους είχε σκοτώσει, που παρακολουθούσαν ως κοινό τη δίκη του. Γενικά τις δεκαετίες του ‘ 50 και του ‘ 60 είχαμε τραβολογήματα από την ασφάλεια, που ήταν περισσότερο εκφοβιστικού χαρακτήρα.

Συμμετείχε ο κλάδος στις κινητοποιήσεις των 115 ΣΕΟ της δεκαετίας του ’60. Το 1958 σε μία απεργία μας έφεραν οι εργοδότες από την Καλογρέζα, έναν εργολάβο και Κρήτες λιγνιτωρύχους για να σπάσουν την απεργία μας. Το 1961 στις 14 Μάη μετά από ένα θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα, αρκετοί λιγνιτωρύχοι φεύγουν από τον κλάδο και γίνονται οικοδόμοι και μένουν οι Κρήτες. Ο εργαζόμενος που έχασε τη ζωή του, ονομάζονταν Δημήτρης Γούναρης και άνοιγε με ηλεκτρικό τρυπάνι τρύπες για να μπουν εκρηκτικά, η στοά είχε αρκετό νερό, ήταν στο ύψος των ποδιών του, βραχυκύκλωσε το τρυπάνι και έπαθε ηλεκτροπληξία. Το 1965 τραυματίζονται δύο Κρήτες σε εργατικό ατύχημα.

-Ποια ήταν η συμμετοχή των εργαζομένων της περιοχής στο κίνημα ειρήνης;

-Οι λιγνιτωρύχοι αλλά και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής ήταν ενεργό τμήμα του κινήματος ειρήνης. Όλη η πόλη μαγείρευε φαγητά και έφτιαχνε καφέδες για τους ειρηνοδρόμους, ετοίμαζε πανό και πλακάτ, φιλοξενούσε αλλά και έκρυβε διαδηλωτές, ενώ στην πορεία ειρήνης του 1963 που είχε απαγορευτεί, οι λιγνιτωρύχοι επενέβησαν και κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση παρακρατικών στο Λαμπράκη στη διασταύρωση της Ραφήνας, ήμουν νέο παιδί και έβλεπα από ένα δένδρο που είχα σκαρφαλώσει. Είχαμε και προσαγωγές στο τμήμα. Οι λιγνιτωρύχοι ήταν το πρώτο σωματείο που με απόφαση γενικής του συνέλευσης ζήτησε εκείνα τα χρόνια τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ.

-Τι συνέβη την περίοδο της δικτατορίας;

-Το 1967 που έγινε η δικτατορία ήταν η χρονιά που το πετρέλαιο κέρδισε το λιγνίτη και έτσι το λιγνιτωρυχείο κρίθηκε ασύμφορο και έκλεισε. Συνεπώς η χούντα δεν βρήκε τον κλάδο ενεργό, όμως οι λιγνιτωρύχοι βρήκαν διέξοδο στον οικοδομικό κλάδο, αφού υπήρχε οικοδομική ανάπτυξη. Έτσι η χούντα βρήκε το σωματείο των οικοδόμων, το οποίο και διέλυσε και δήμευσε την περιουσία του (χαρτιά, έπιπλα, κλπ).

-Aς πάμε στην περίοδο της μεταπολίτευσης

-Το 1974 με βρήκε ο Στέλιος Καρούλης (μετά από τη Ραφήνα πήγε στο Αιγάλεω και ασχολήθηκε και εκεί με το συνδικαλισμό) και ξαναφτιάξαμε το σωματείο οικοδόμων, θυμάμαι τον Πέτρο τον Κέππα στη διοικούσα επιτροπή, ενώ εγώ έγινα πρόεδρος του σωματείου για 13 χρόνια, έως το 1990 που έγινε το Συνδικάτο Οικοδόμων και εντάχτηκανς ε αυτό τα τοπικά σωματεία. Είχαμε πάρει δυο-τρεις αποφάσεις γενικών συνελεύσεων με «Όχι στην ΕΟΚ», κερδίσαμε την καταβολή των «υπερ αγνώστων ενσήμων» σε συναδέλφους που τα είχαν ανάγκη για να βγουν στη σύνταξη. Κερδίσαμε θέσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και καταφέραμε να διοργανώσουμε σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως με τη Δόμνα Σαμίου και τον βασίλη Παπακωνσταντίνου, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, φτιάξαμε πνευματικό κέντρο στην κοινότητα Ραφήνας.

Είχα 62 μηνύσεις από την αστυνομία και αντίστοιχες αθωώσεις στο Εφετείο, με κατηγορίες για ρύπανση, νόμο 4000 περί τεντυμποϊσμού, φθορά ξένης περιουσίας, αναμόχλευση παθών, κλπ

Σε μία δίκη ο λόγος ήταν ότι γράψαμε σε τοίχο το σύνθημα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι».

Στις εθνικές γιορτές δεν μας άφηναν να καταθέτουμε στεφάνια, μέχρι που το ’80-’81 πήραμε τη σημαία και πήγαμε να μπούμε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου και προσπάθησαν να μας εμποδίσουν, αλλά διαμαρτυρήθηκε ο κόσμος και έτσι την 28η Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, αυτό είχε σπάσει και κατατέθηκαν 40 στεφάνια από συλλόγους.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

www.ert.gr

Open post

Πρώτη έκθεση των Μικρών Οινοποιών

Πρώτη έκθεση των Μικρών Οινοποιών

Ο Σύνδεσμος των Μικρών Οινοποιών της Ελλάδας οργανώνει την πρώτη έκθεση του, την Κυριακή 7 και τη Δευτέρα 8 Απριλίου. Θα πραγματοποιηθεί στο The Hub Events (Αλκμήνης 5, Πετράλωνα) και απευθύνεται σε επαγγελματίες και οινόφιλους.  Τα 44 οινοποιεία από όλη την Ελλάδα που συμμετέχουν στον ΣΜΟΕ, θα παρουσιάσουν τα κρασιά τους αλλά και την άποψή τους για το ελληνικό κρασί.

Με αφορμή την έκθεση συναντήσαμε τον πρόεδρο του συνδέσμου Θάνο Ντούγκο, οινοποιό στην περιοχή της Ραψάνης. Μαζί του συζητήσαμε για την έκθεση αλλά και για τους σκοπούς του ΣΜΟΕ.

Ποιος είναι ο σκοπός της έκθεσης;

Σκοπός της έκθεσης είναι να γνωρίσει το οινόφιλο κοινό της Αθήνας και οι επαγγελματίες τα μέλη του συνδέσμου καθώς η συμμετοχή είναι καθολική. Όλα τα μέλη μας θα συμμετέχουν στην έκθεση και αναμεσά τους υπάρχουν και αρκετά που θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά τις δουλειές τους σε κοινό.

Τι διαφορετικό θα έχει αυτή η έκθεση από τις άλλες στις οποίες πήγαν επαγγελματίες και οινόφιλοι;

Ακόμα κι αν έχουν δοκιμάσει τα κρασιά από κάποια Κτήματα σε κάποια  άλλη έκθεση,  εδώ σίγουρα θα βρουν οινοποιεία που δεν έχουν δοκιμάσει. Η έκθεση αυτή γίνεται σε έναν ιδιαίτερο χώρο που δεν είναι όπως οι περισσότεροι  που γίνονται εκθέσεις κρασιού. Το Hub μας εκφράζει σαν Σύνδεσμο. Είναι βιομηχανικός και ταυτόχρονα εναλλακτικός χώρος που μας ταιριάζει. Επίσης έχουμε επιλέξει ένα πολύ καλό ποτήρι που σπάνια βρίσκεις σε έκθεση.

Θα έχουμε 4 masterclasses με κορυφαίους εισηγητές. Ο Γιάννης Καρακάσης, Master of Wine, ο Γρηγόρης Μιχαήλος Dip WSET , ο Άρης Σκλαβενίτης καλύτερος Έλληνας οινοχόος για το 2019 και ο οινοκριτικός Νίκος Μάνεσης, εγγυώνται την επιτυχία. Πιστεύω ότι θα κάνουμε θόρυβο. Και οι επιλογές των θεμάτων είναι πολύ ξεχωριστές.

Ο Καρακάσης για παράδειγμα θα κάνει masterclass  για τα «παλιά αμπέλια», κάτι που δεν έχει γίνει πάλι. Ο Μάνεσης θα μιλήσει για τα «ακατέργαστα διαμάντια» τις πιο άγνωστες ποικιλίες που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στο μέλλον. Ο Μιχαήλος «σπάει τους κανόνες»  και μας υπόσχεται ότι θα μπούμε με πολλές απορίες σε αυτό το masterclass και θα φύγουμε με ακόμα περισσότερες και τέλος ο Σκλαβενίτης που θα παρουσιάσει σε τυφλή γευσιγνωσία έξι από τις πιο δημοφιλείς ελληνικές ποικιλίες σε έξι διαφορετικά ποτήρια.

 Ποιοι είναι οι στόχοι και οι σκοποί του Συνδέσμου;

Ο Σύνδεσμος δημιουργήθηκε για μια σειρά πραγμάτων και ένα από αυτά είναι να γνωρίσει ο κόσμος ποια είναι τα κρασιά που παράγονται από μικρά οινοποιεία, οικογενειακά. Τι εννοούμε; ότι τα μέλη της οικογένειας συμμετέχουν σε όλη τη διαδικασία από το αμπέλι μέχρι το τελικό προϊόν και την διακίνηση στην αγορά. Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν τον αμπελουργό, τον οινοποιό, τον πωλητή. Θεωρώ ότι αυτά τα κρασιά έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Είναι κρασιά με ψυχή, για να το πούμε λίγο πιο ποιητικά.

Σημαντικός παράγοντας είναι η μεταφορά της τεχνογνωσίας. Για παράδειγμα  κάποια λιγότερο γνωστά οινοποιεία, έχουν ανάγκη να πάρουν τεχνογνωσία από πιο έμπειρους οινοποιούς. Ακόμα και για κάποια θέματα που φαίνονται απλά. Όπως το πώς θα στήσουν μια ετικέτα ή τι θα γράψουν στην οπίσθια ετικέτα. Αν θέλουν να κάνουν μια εξαγωγή, μας ρωτάνε για τις διαδικασίες ή ακόμα και για το αμπέλι και την οινοποίηση. Μας ρωτάνε για πολλά  και νομίζω ότι είναι πολύ όμορφο γιατί όταν ανέβει ο μέσος όρος, θα ανέβουμε όλοι. Υπάρχουν στο σύνδεσμο κάποια οινοποιεία που είναι γνωστά και μεγάλα αλλά αυτοί θα πρέπει να βοηθήσουν και τους πιο μικρούς.

Άλλοι σκοποί είναι καταρχήν ότι μπορούμε θεσμικά να αιτούμαστε κάποια πράγματα από τις αρμόδιες υπηρεσίες των Υπουργείων, στα οποία δεν μπορεί να πάει για παράδειγμα ο Ντούγκος μόνος του και να πει «έχω πρόβλημα με αυτό, παρακαλώ να μου το λύσετε». Ενώ όταν πηγαίνεις θεσμικά, ως ένα νόμιμα συστημένο όργανο, το οποίο αντιπροσωπεύει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων, τουλάχιστον αναγκάζονται να σε ακούσουν.

Υπάρχει σύγχυση  με την ύπαρξη πολλών διαφορετικών οργάνων και εκθέσεων, εταιρικών, κλαδικών;

Στην αρχή, εδώ στην Ελλάδα, πιθανόν να υπάρξει κάποια σύγχυση, αλλά νομίζω ότι είναι κάτι που θα συνηθίσουμε, γιατί μην ξεχνάμε ότι, στις οινικά αναπτυγμένες χώρες υπάρχουν όχι ένας και δύο αλλά πάρα πολλοί σύνδεσμοι και τα μέλη τους έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Δηλαδή βλέπεις ότι όταν γίνεται η Vinitaly ή η Vinexpo, ακόμα και στο δρόμο προς τις μεγάλες αυτές εκθέσεις υπάρχουν παράλληλα σημεία, όπου είναι μια ομάδα οινοποιών, πάντα στην ίδια πόλη, τις ίδιες ημερομηνίες και γίνονται άλλα events για κρασιά με κοινά χαρακτηριστικά. Μπορεί κάποιοι να είναι με  φυσικά κρασιά, κάποιοι να είναι με βιολογικά κρασιά… Απλά στην Ελλάδα δεν είμαστε συνηθισμένοι σε κάτι τέτοιο.

Από την αρχή λέμε  ότι όποιος μπορέσει να μαζέψει και να κατηγοριοποιήσει ή να ομαδοποιήσει οινοποιεία στην Ελλάδα  θα κάνει κάτι θετικό, γιατί σκεφτείτε ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή περισσότερα από χίλια οινοποιεία. Στο σύνδεσμο ελληνικού οίνου είναι 80 με  90, ενεργά είναι τα 30. Γιατί να μην οργανώσει και κάποιος άλλος και άλλους 50;

Είμαστε πλέον των χιλίων οινοποιείων. Όποιος οργανώνεται σε μια τέτοια δομή θεωρώ πως κάνει κάτι θετικό γιατί μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα σε διαφορετικές κατευθύνσεις.

H θέση σας σε σχέση με τα προϋπάρχοντα θεσμικά όργανα, την Εθνική Διαεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ)  και τον Σύνδεσμο Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ) ποια είναι;

Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο υπερδιπλασιαστήκαμε. Από τότε που ξεκινήσαμε από 24 γίναμε 45. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο έχουμε κάνει αίτηση για να μπούμε στην ΕΔΟΑΟ, για να είμαστε όλοι υπό τη σκέπη της Εθνικής Διεπαγγελματικής. Αυτή τη στιγμή η Εθνική Διεπαγγελματική  αποτελείται από την ΚΕΟΣΟΕ και τον ΣΕΟ και έχουμε κάνει επίσημο αίτημα από τον Δεκέμβριο να είμαστε το τρίτο μέλος, γιατί θεωρώ ότι πρέπει και δικαιούμαστε να είμαστε. Πριν ήταν 30 συνεταιριστές και άλλοι 80… Τώρα βάζεις στην ΕΔΟΑΟ άλλους 50 οινοποιούς.  Κάποιος άλλος μπορεί να φέρει άλλους 80. Έτσι καταφέρνουμε κάτω από μία εθνική ομπρέλα,να μπαίνουν όλο και περισσότερα μέλη του κλάδου. Γι’ αυτό το βλέπω θετικό.

Έχετε προσλαμβάνουσες από αντίστοιχα εγχειρήματα από τα οποία παίρνετε εσείς τεχνογνωσία;

Μία από τις πρώτες κινήσεις του συνδέσμου ήταν να γίνουμε μέλη της CEVI, που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση των Ανεξάρτητων Οινοποιών. Έχει 12.000 μέλη από 11 χώρες, έδρα στο Παρίσι, μόνιμο γραφείο στις Βρυξέλλες, γιατί οι αποφάσεις παίρνονται εκεί για τα αγροτικά και όχι εδώ. Είμαστε αυτή τη στιγμή συνδεδεμένα μέλη, από τον Οκτώβριο θα είμαστε τακτικά.

Από το 2020 έχει αποφασιστεί από την Ε.Ε στις ετικέτες των κρασιών να αναφέρονται πλέον όλα τα συστατικά. Με παρέμβασή της η CEVI ζήτησε από τους αρμόδιους επιτρόπους να μην υπάρχουν όλα τα συστατικά αναγραφόμενα, αλλά να τυπωθεί ένα QR code, το οποίο να μπορεί οποιοσδήποτε να το σκανάρει και να μπει σε μία βάση δεδομένων, διότι τα μικρά οινοποιία  mε ένα τιράζ 1000 ή 500 ετικετών δεν τα συμφέρει οικονομικά να τυπώνει κάθε χρόνο… Και αυτό το δέχτηκε η ΕΕ. Πώς θα επιτυγχάνονταν αυτό αν κάποιος δεν πήγαινε να το ζητήσει.

Ποιες άλλες δράσεις θα αναλάβετε;

Πρέπει να πιέσουμε το Υπουργείο να εκσυγχρονιστεί η ελληνική οινική νομοθεσία. Δεν μπορούμε να τρέχουμε με νομοθεσίες του 1970 με τα ΠΟΠ. Καλά είναι τα ΠΟΠ, καλώς δημιουργήθηκαν, αλλά κοντεύουμε μισό αιώνα και τρέχουμε με αυτό. Δηλαδή δεν μπορεί να μην μπορεί να βάλει κανείς ένα Stelvin όταν όλος ο πλανήτης έχει πάει σε αυτό. Μου ζητάει ο Άγγλος 100 μπουκάλια με Stelvin, να χάνω την αγορά; Αυτό είναι ανοησία.

Ή δεν μπορεί να μην βρεθεί ένας τρόπος να επιτραπεί η ξηρή μαυροδάφνη, όταν έχουμε αυτή τη στιγμή τουλάχιστον 10 καλά δείγματα από οινοποιεία… Έχουμε ετοιμάσει το αίτημα προς το Υπουργείο σχετικά με αυτό.

Με ποιους άλλους τρόπους θα προσπαθήσετε να  «βγείτε» στον κόσμο;

Στο μυαλό μας είναι κι άλλες κινήσεις εξωστρέφειας στην Ελλάδα και σε άλλες αγορές, στοχευμένες. Θεωρώ ότι η αγορά των ΗΠΑ επειδή είναι ανεπτυγμένη, ταιριάζει πιο πολύ στο προφίλ των οινοποιείων-μελών. Είναι πολύ δεκτική στο ξένο, κάτι που δεν  συμβαίνει για παράδειγμα στη Γαλλία και στη Γερμανία. Οι αγγλοσαξονικές αγορές είναι πιο δεκτικές στο νέο. Αν τους αρέσει κάτι, τους ενδιαφέρει μόνο η τιμή, όχι η προέλευση.

Ποιές πιστεύεις ότι θα είναι μακροπρόθεσμα οι εξελίξεις στο ελληνικο κρασί; 

Θεωρώ ότι θα γίνονται καταρχήν κρασιά, τα οποία θα είναι από ελληνικές ποικιλίες. Αυτό είναι μία τάση που φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Θα πηγαίνουμε όλο και περισσότερο σε κρασιά μειωμένων παρεμβάσεων. Θέλω να επισημάνω το εξής: Οι πιο ήπιες παρεμβάσεις στα κρασιά από κάποιους, δεν γίνονται μόνο επειδή έχει γίνει μόδα. Όσο αυξάνεται η γνώση στο αμπέλι, δεν χρειάζεται να παρεμβαίνεις πάρα πολύ. Στην ουσία μειώνονται οι διορθώσεις. Δηλαδή έχει γίνει από μόνο του. Αυτό γίνεται στη δικιά μας την περίπτωση – για να μην μιλάω τώρα για άλλους – παρόλα που είμαστε βιοκαλλιεργητές από το ‘97, δεν βγαίναμε να λέμε ότι είμαστε ένα οινοποιείο ηπίων παρεμβάσεων. Θεωρούσαμε ότι κάναμε αυτό που έπρεπε. Είναι εμπειρότεροι σήμερα οι οινοποιοί και αυτό τους οδηγεί.

Και κάτι άλλο πολύ βασικό: στην Ελλάδα δεν έχουμε παλιά αμπέλια. Τα παιδιά μας, σκέψου ότι θα βρουν έτοιμους καλοδουλεμένους αμπελώνες που θα είναι σε ηλικία 50- 60 ετών. Σκέψου τώρα με τη μεταλαμπάδευση της τεχνογνωσίας από τη δική  μας τη γενιά, τι κρασάρες θα μπορέσουν να βγάλουν! Που εγώ δεν την είχα αυτήν την τύχη στα χέρια μου. Έπρεπε να περιμένω 20 χρόνια για να ωριμάσουν οι δικές μου οι φυτεύσεις. Και ο άλλος θα το πάρει 60 χρονών και θα κάνει παπάδες, ευελπιστώ και υποθέτω! Αυτό θα δώσει credit.

Ήδη το ασύρτικο και το ξινόμαυρο θεωρώ ότι είναι δύο ελληνικές ποικιλίες που, πρώτο το ασύρτικο , δεύτερο το ξινόμαυρο, στους κύκλους των wine geeks κάνουν τράκες. Φαντάσου αυτό να ανοίξει σε πιο ευρύ φάσμα, πώς οι πωλήσεις θα ανέβουν. Γιατί αυτό είναι το όπλο μας. Και μετά θα μπουν κι άλλες ποικιλίες. Πιθανόν να μπει το Αγιωργήτικο, το Βιδιανό, η Μαυροδάφνη, η Λιμνιώνα, ο Ροδίτης Αλεπού, η Κυδωνίτσα. Έχουμε όπλα, τα οποία αν δουλευτούν σωστά στο αμπέλι, θα δώσουν σπουδαία κρασιά. Είμαστε εδαφολογικά και κλιματολογικά μαγαζί γωνία! Δεν το λέω σωβινιστικά, το πιστεύω! Το βλέπεις από τα φρούτα, τα λαχανικά, δεν το λέω μόνο για το αμπέλι.

Και νομίζω ότι θα υπάρχουν λιγότερες ετικέτες ανά οινοποιείο. Διότι η ίδια η αγορά θα αναγκάσει τους οινοποιούς να τις μειώσουν. Εγώ δεν έχω κανέναν λόγο να έχω 8 ετικέτες. Μπορεί να έχω 3 ετικέτες, και να είναι και οι 3 Ραψάνη, με διαφορετικούς τρόπους οινοποίησης, από επιλεγμένα αμπελοτόπια και να έχω και ένα λευκό να συμπληρώνω την γκάμα μου, το οποίο πιθανόν να είναι κι αυτό Blanc de noir από ερυθρές ποικιλίες.


Η έκθεση του ΣΜΟΕ πλαισιώνεται από τέσσερα σεμινάρια , δύο από τα οποία θα γίνουν την Κυριακή και δύο τη Δευτέρα. Για τη συμμετοχή στα σεμινάρια απαιτείται προεγγραφή.

Η Έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Πληροφορίες στο www.smoe.com.gr και στα social media των Μικρών Οινοποιών Ελλάδας και των οινοποιείων-μελών τους.

Γενική είσοδος: 10 ευρώ, με ηλεκτρονική προεγγραφή: 8 ευρώ

Φοιτητές οινολογίας: 5 ευρώ απαραίτητα με προεγγραφή και επίδειξη της φοιτητικής τους ταυτότητας στην είσοδο.

www.ert.gr

Open post

Η «Ανοιχτή Κουζίνα» της Λουμπλιάνας

Η «Ανοιχτή Κουζίνα» της Λουμπλιάνας

Την Παρασκευή 22 Μαρτίου στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας τη Λουμπλιάνα  ξεκίνησε για άλλη μια χρονιά ένα μοναδικό φεστιβάλ , η  «Odprta Kuhna» που σημαίνει Ανοιχτή κουζίνα. Ένα project που έχει καταφέρει να τονώσει τη γαστρονομία σε όλη τη Σλοβενία  και να συμβάλει στην αύξηση του αριθμού των επισκεπτών της πρωτεύουσας. Ουσιαστικά πρόκειται για μία υπαίθρια αγορά φαγητού.

Ξεκίνησε το 2013 και έχει εξελιχθεί σε ένα μοναδικό και δημοφιλές φεστιβάλ φαγητού. Κάθε Παρασκευή από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο συγκεντρώνει χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν τη γεύση, την επικοινωνία τη διασκέδαση. Στην πλατεία Pogačarjev στήνουν τον πάγκο τους 50 εστιατόρια και παρασκευάζουν από ένα πιάτο το καθένα. Από τις 10 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ (και μέχρι τις 10 το καλοκαίρι) χρώματα , μυρωδιές και γεύσεις ενώνονται κι ενώνουν τον κόσμο. Θα βρεις  πιάτα της Σλοβενίας, αλλά και  γεύσεις από κάθε γωνιά του κόσμου. Οι κατηγορίες είναι  πολλές.  Παραδοσιακά και μοντέρνα σλοβένικα φαγητά, μόνο κρέας ή ψάρι, πάγκοι με φαγητά για χορτοφάγους, έθνικ, γλυκά, μπύρα, ποτά και κρασιά. Όλα σε λογικές τιμές που δίνουν στον επισκέπτη τη δυνατότητα να δοκιμάσει διαφορετικές γεύσεις.

Οι άνθρωποι που επισκέπτονται την «Ανοιχτή Κουζίνα» μπορεί να είναι εργαζόμενοι που κάνουν το μεσημεριανό τους διάλειμμα, τουρίστες που απολαμβάνουν τα αξιοθέατα της πόλης, επαγγελματίες της εστίασης αλλά κυρίως κάτοικοι της πόλης που επιλέγουν την υπαίθρια αγορά για το φαγητό τους και τη βόλτα. Κάθε Παρασκευή τα social media είναι γεμάτα με φωτογραφίες και σχόλια, ενώ δεν λείπουν και τα διαφορετικά event μέσα στο φεστιβάλ.

Όπως μας εξηγεί ο εμπνευστής του εγχειρήματος , Lior Kochavy:

«Η προσπάθεια ξεκίνησε με σκοπό να συγκεντρώσει τα καλύτερα φαγητά της χώρας σε ένα μέρος. Όχι μόνο σλοβένικο φαγητό, αλλά ό,τι καλύτερο υπάρχει στις κουζίνες των εστιατορίων της Σλοβενίας. Μπορεί να είναι ιταλικό, αμερικάνικο, κινέζικο ή ινδικό. Έχουμε θεσπίσει τρία κριτήρια για να μπορεί να συμμετέχει ένα εστιατόριο. Το πρώτο είναι η ποιότητα, καθώς θα πρέπει να έχει διακριθεί και να είναι στα 100 καλύτερα της χώρας. Μετά είναι η δημιουργικότητα. Θέλουμε οι εστιάτορες να μπορούν να προσαρμόσουν το concept τους σε υψηλής ποιότητας street food και τέλος η μοναδικότητα. Απαράβατος όρος είναι να μην υπάρχουν δύο πάγκοι με το ίδιο πιάτο και αυτό έγινε για να μην υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ τους.

Το αποτέλεσμα είναι ένα gourmet street food που παρουσιάζει όλες τις κορυφαίες γεύσεις που θα βρεις στη Σλοβενία.»

Σημαντική λεπτομέρεια. Όλα τα σκεύη που χρησιμοποιούνται είναι ανακυκλώσιμα και οι επισκέπτες χρησιμοποιούν τους ειδικούς κάδους για να τα πετάξουν.

Φέτος μάλιστα το project αναμένεται να μεταφερθεί και εκτός Λιουμπλιάνας. Στο Celje, μια πόλη που βρίσκεται 80 χλμ βόρεια από την πρωτεύουσα θα φιλοξενηθεί για πρώτη φορά το  Σάββατο 30 Μαρτίου ενώ στις 13 Απριλίου θα γίνει στο Novo Mesto  μια πόλη στα νότια της Σλοβενίας και θα ακολουθήσει το Koper στα δυτικά παράλια. Αυτό που ξεκίνησε ως μια εναλλακτική επιλογή για φαγητό μεσημέρι Παρασκευής δίπλα στις όχθες του ποταμού Λουμπλιάνιτσα, σε μια χώρα που δεν είχε να επιδείξει κάτι πολύ ιδιαίτερο γαστρονομικά τείνει να εξελιχθεί σε ένα  δυναμικό γαστρονομικό φεστιβάλ που κινείται σε όλη τη χώρα και φέρνει σε επαφή  ανθρώπους  όχι μόνο από τη Σλοβενία καθώς πλέον λειτουργεί και σαν μαγνήτης για food lovers από όλο τον κόσμο.

www.ert.gr

Open post

6 Μαρτίου 1910: Η εξέγερση στο Κιλελέρ – Σπάνια ντοκουμέντα από το www.ert.gr

6 Μαρτίου 1910: Η εξέγερση στο Κιλελέρ – Σπάνια ντοκουμέντα από το www.ert.gr

Μπορεί να έχουν περάσει τόσα χρόνια από την αγροτική εξέγερση στο Κιλελέρ, που σημειώθηκε στις 6 Μαρτίου 1910, αλλά διατηρεί τη «φρεσκάδα» της σαν σημείο αναφοράς και για το σήμερα. Αυτό συμβαίνει γιατί ήταν μία βαθιά και ριζωμένη στην κοινωνία, συλλογική διεκδίκηση του αγροτικού κόσμου για το μοίρασμα των τσιφλικιών της Θεσσαλίας, που επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές. Στο Κιλελέρ η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα από τα πυρά της χωροφυλακής, ενώ ακολούθησαν και διώξεις εναντίον των εξεγερμένων κολίγων. Πολύτιμη «σπορά» ιδεών έκανε στον αγροτικό κόσμο ο Μαρίνος Αντύπας, που δολοφονήθηκε τη νύχτα 9 προς 10 Μαρτίου του 1907.

Παρουσιάζουμε το πώς κατέγραφε λίγα χρόνια μετά, τα γεγονότα, η «Κοινωνιολογική και Πολιτική Εγκυκλοπαίδεια», που εξέδιδε ο Δημήτρης Πουρνάρας το 1934 (εκδότης και της εφημερίδας «Ανεξάρτητος», πνεύμα ανήσυχο και ριζοσπαστικό για την εποχή του). Το αρχικό όνομα της μηνιαίας έκδοσης ήταν «Κοινωνιολογικόν και Πολιτικόν Λεξικόν», με υπότιτλο «εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν εκλαϊκεύσεως των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών επιστημών». Η αναφορά στο Κιλελέρ είναι από το τεύχος νο9. Η αναφορά σε θέματα, πρόσωπα και ορολογίες γίνονταν αλφαβητικά και τα υλικά αυτά, αποτελούν δημοσιογραφικά διαμάντια όχι μόνο για την εποχή τους, αλλά ακόμα και για σήμερα.

Σήμερα λοιπόν δεν τα γράφουμε και δεν τα παρουσιάζουμε εμείς, αλλά σας δίνουμε τη δυνατότητα να μελετήσετε απευθείας τις ιστορικές πηγές. Κάντε κλικ πάνω στις κιτρινισμένες από τον καιρό σελίδες, που πριν από χρόνια ανακαλύψαμε σε κάποιο παλαιοπωλείο!!

Κείμενο & προσωπικό αρχείο: Νάσος Μπράτσος

www.ert.gr

Open post

Σοφία Σούτα: H πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Α.Σ. Ρομά Ζευγολατιού στο ert.gr

Σοφία Σούτα: H πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Α.Σ. Ρομά Ζευγολατιού στο ert.gr

Κοινωνική ένταξη μέσα από το ποδόσφαιρο, το καλύτερο γκολ ενάντια στη σχολική διαρροή και τις παραβατικές συμπεριφορές. Αυτό το μήνυμα προσπαθεί να περάσει ο Αθλητικός Σύλλογος Ρομά Ζευγολατιού. Για την πρωτοποριακή δράση του ποδοσφαιρικού συλλόγου των Ρομά, μας μίλησε η πρόεδρός του Σοφία Σούτα.

-Πότε ιδρύθηκε ο Αθλητικός Σύλλογος Ρομά Ζευγολατιού;

-Ιδρύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2018.

-Είναι μόνο ποδοσφαιρική ομάδα ή έχει και άλλα τμήματα;

-Μόνο ποδόσφαιρο.

-Ποιοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν στο να φτιαχτεί η συγκεκριμένη ομάδα στην περιοχή;

-Υπάρχει μία προϊστορία από την πλευρά μου, καταρχάς είμαι Ρομά, η ιδιότητά μου είναι πιστοποιημένη διαμεσολαβήτρια κοινωνικής ένταξης των τσιγγανοπαίδων από το 2011. Ήμουν εθελόντρια στον καταυλισμό των Εξαμιλίων από το 2009 έως το 2011 κάνοντας μαθήματα στα τσιγγανόπαιδα που υπήρχε πρόβλημα ένταξης στο σχολείο και τεράστια διαρροή. Θέλοντας εμείς τότε σε μία άλλη αστική μη κερδοσκοπική εταιρία που είχε ένα παράρτημα στον καταυλισμό, για να υπάρχει ένα κίνητρο να έρχονται τα παιδιά στο μάθημα και να μην έχουμε σχολική διαρροή, αποφασίσαμε μαζί με άλλα δύο άτομα, να παίζουμε ποδόσφαιρο με τα παιδάκια 8, 9, 10 ετών σε κάποιες αλάνες, βάζοντάς τους στο πνεύμα του αθλητισμού. Ιδρύθηκε λοιπόν και μία ομάδα με το όνομα Α. Ο. Ρομά που ήταν στην Κόρινθο και κράτησε για τρία χρόνια. Δυστυχώς για επαγγελματικούς λόγους έφυγα από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, η ομάδα είχε ανέβει επίπεδο ήταν στη Β’ τοπική κατηγορία της ΕΠΣ Κορινθίας. Έφυγαν δυστυχώς και κάποια άλλα άτομα από τη διοίκηση και σταμάτησε εκεί. Αποφασίζοντας με τα παιδιά που είχαν ήδη μεγαλώσει και λαχταρούσαν να παίξουν ποδόσφαιρο, φτιάξαμε καινούργια ομάδα με παιδιά και από τα Εξαμίλια και από το Ζευγολατιό.

-Άρα ο Α.Ο. Ρομά ήταν ο πρόγονος του Α.Σ. Ρομά Ζευγολατιού.

-Ακριβώς. Ο λόγος λοιπόν είναι να μπορέσουμε να εντάξουμε όσα παιδιά μπορούμε στην κοινωνία και να τους έχουμε ένα άλλο πρότυπο, από ό,τι ζούνε μέσα στους καταυλισμούς.
Αυτό είναι το κίνητρο για μένα, αυτός είναι ο δικός μου σκοπός. Όσα περισσότερα παιδιά μέσα από τον καταυλισμό, όπου υπάρχει σχολική διαρροή της τάξης του 70%, μπορούν να πάρουν έστω λίγη διαφορετική παιδεία, γιατί στον καταυλισμό στα Εξαμίλια είναι σχεδόν γκέτο, στον άλλο καταυλισμό στο Ζευγολατιό, είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα.

-Βλέπω ότι η ομάδα πηγαίνει καλά, άρα την έχουν αγκαλιάσει τα παιδιά που συμμετέχουν;

-Την έχουν αγκαλιάσει, την έχουν αγαπήσει, θέλουν να δώσουν το 100% του εαυτού τους και να πάρουν μαζί τους και άλλα παιδιά, που έχουν πάρει έναν άλλο δρόμο, όχι τόσο καλό. Θέλουν να τους πάρουν μέσα στην ομάδα για να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερο. Αξίζουμε κάτι καλύτερο.

-Αυτό σημαίνει ότι και στα εντός έδρας παιχνίδια υπάρχει και μία στήριξη της τοπικής κοινωνίας με την παρουσία τους στο γήπεδο;

-Προς το παρόν η τοπική κοινωνία δεν μας έχει στηρίξει τόσο πολύ σαν ομάδα, κρατάει κάποιες επιφυλάξεις, γιατί καταλαβαίνετε ότι θα υπάρχουν και κάποιες αντιδράσεις, αλλά οι φίλαθλοι Ρομά, στηρίζουν κάθε αγώνα που έχουμε στο γήπεδό μας. Με τη στήριξη των φιλάθλων καταφέρνουμε να καλύπτουμε τα έξοδα διαιτησίας.

-Πόσα δελτία ποδοσφαιριστών έχει αυτή τη στιγμή ο σύλλογος;

-Έχουμε 23 δελτία.

-Υπάρχουν σχέδια για το μέλλον αν ενταχτούν και άλλα παιδιά, κυρίως από μικρές ηλικίες να δημιουργηθούν και τμήματα υποδομής;

-Αν βλέπουμε ότι η τοπική κοινωνία θα μας στηρίξει, αλλά και αυτό να μην γίνει, εμείς θα κάνουμε το αδύνατο δυνατό για να μπορέσουμε να κάνουμε και μία ακαδημία, γιατί τώρα τα μικρά τα παιδιά έχουνε πρότυπο αυτά τα παιδιά που παίζουν, έστω και στη Γ’ τοπική κατηγορία που αγωνίζεται η ομάδα. Μας ζητούν να κάνουμε και μικρή ακαδημία. Τους εξηγούμε ότι τα έξοδα είναι πάρα πολλά, αλλά θέλουμε να προετοιμάσουμε μία νέα γενιά
παιδιά για τη Β’ κατηγορία που θα ανέβουμε ή ακόμα και για μία ακαδημία.

-H έδρα της ομάδας που είναι;

-Είναι το γήπεδο Ζευγολατιού.

-Στα εκτός έδρας παιχνίδια, την παρουσία της ομάδας πως την αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι είτε οι παίκτες, είτε οι φίλαθλοι. Τους δημιουργεί εντύπωση ότι υπάρχει ομάδα Ρομά, ή επειδή υπήρξε ο ποδοσφαιρικός πρόγονος είναι εξοικειωμένοι;

-Είναι και τα δύο. Τους φαίνεται περίεργο διότι βλέπουνε μία γυναίκα να τραβάει αυτή την ομάδα, διότι γνωρίζανε και τη σχέση μου με τον πρόγονο της άλλης ομάδας που υπήρχε, δεν το πιστεύανε, μας λένε μπράβο που έχετε τόσο πάθος και τόση θέληση.

-Να ευχηθώ να πετύχετε όλους τους στόχους που έχετε θέσει.

-Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

Mην χάσετε τη Δευτέρα 4 Μαρτίου την εκπομπή της ΕΡΑ Σπορ «Στα γήπεδα της ιστορίας» (10μμ – 12 μεσάνυχτα), όπου μεταξύ άλλων θα ακούσετε ραδιοφωνική συνέντευξη της Σοφίας Σούτα.

www.ert.gr

Open post

Ταϊλάνδη: Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο (audio)

Ταϊλάνδη: Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο (audio)

Η Ταϊλάνδη, η ασιατική χώρα με τα 1400 νησιά και την σχεδόν τετραπλάσια έκταση και τον 7πλάσιο πληθυσμό σε σύγκριση με την Ελλάδα, ήταν το θέμα της εκπομπής «Η Παγκόσμια Φωνή μας» στη Φωνή της Ελλάδος. Οι επιχειρηματίες Σπύρος Κουτλέλος και Θεόδωρος Κουμέλης που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου μίλησαν για το βιοτικό επίπεδο και τις ευκαιρίες για συνεργασίες. Αναφορά έγινε επίσης στις σχέσεις των δυο χωρών που πάνε πίσω αιώνες καθώς ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Γεράκης από την Κεφαλλονιά διετέλεσε πρωθυπουργός και αντιβασιλιάς της Ταϊλάνδης επί 5-6 χρόνια τον 17ο αιώνα. Η Ελλάδα είναι δημοφιλής στην Ταϊλάνδη και ιδιαίτερα κάποια νησιά της ενώ εμπορικό κέντρο έξω από την Μπανγκοκ ονομάζεται Σαντορίνη Mall. Εκτιμάται ότι υπάρχουν κάπου 20-25 ελληνικά εστιατόρια στη χώρα.

Η Ταϊλάνδη έχει τροπικό κλίμα με κύριο χαρακτηριστικό τους μουσώνες και γι’ αυτό το καλύτερο διάστημα για να την επισκεφθεί κανείς είναι το διάστημα Οκτωβρίου-Φεβρουαρίου που δεν έχει βροχές.

Η χώρα έχει την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της νοτιοανατολικής Ασίας μετά την Ινδονησία. Η Ταϊλάνδη παράγει σόγια, ρύζι, καλαμπόκι και καρύδες εκτός των άλλων. Εχει επίσης ανεπτυγμένη βιομηχανία, παράγοντας υφάσματα, είδη ένδυσης και ηλεκτρικά είδη ενώ έχει την μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην ευρύτερη περιοχή. Ο τουρισμός είναι επίσης μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας.

Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν 6.600 δολάρια το 2017 με νόμισμα το μπαχτ ενώ εθνικό σύμβολο της χώρας είναι ο ελέφαντας. Θρησκεία έχει τον βουδισμό. Πρωτεύουσα είναι το Μπανγκόκ.

Σπύρος Κουτλέλος, επιχειρηματίας

Spyros Koutlelos

Ο κ. Κουτλέλος είναι βασικός μέτοχος ενώ διευθύνει την εταιρεία έρευνας αγοράς Webcall International Research σε Β2Β, κατανάλωση και ιατρική έρευνα που δραστηριοποιείται σε όλες τις χώρες της περιοχής με παρουσία στο Χονγκ-Κόνγκ και τις Φιλιππίνες της περιοχής και την υποδηματοβιομηχανία Klas & Sylph.

Δεν είναι εύκολο να έλθει κάποιος ξένος και να ιδρύσει εταιρεία στην Ταϊλάνδη καθώς χρειάζεται να έχει Ταϊλανδέζο συνέταιρο με 51% συμμετοχή, τόνισε. Επίσης, η εξασφάλιση άδειας εργασίας είναι χρονοβόρα και ακριβή υπόθεση. Επομένως, οι ξένοι δουλεύουν συνήθως για πολυεθνικές εταιρείες και έχουν υψηλούς μισθούς.

Ο ίδιος ανέφερε πως υπάρχουν μεγάλες ανισότητες με τον κατώτατο μισθό γύρω στα 300 ευρώ (9000 μπαχτ). Το ελάχιστο εισόδημα που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει τον μήνα είναι τα 1700 μπαχτ.

Τα ενοίκια είναι ακριβά στο κέντρο της Μπανγκόκ, αρχίζοντας από τα 500 ευρώ για ένα δυάρι 50 τ.μ. και φθάνοντας τα 1500 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. Τα ενοίκια γίνονται πιο φθηνά όσο απομακρύνεται κάποιος από το κέντρο.

Οσον αφορά τα εγχώρια ταϊλανδέζικα προϊόντα είναι φθηνά αλλά τα εισαγόμενα είναι ακριβά λόγω φόρου εισαγωγής και του εθνικού νομίσματος.

Ο φόρος στα επιχειρηματικά κέρδη είναι 20% και ο ΦΠΑ στο 7% ενω οι ασφαλιστικές εισφορές είναι μικρές μεταξύ 3% και 5%, συμπλήρωσε. Οσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, αυτός κυμαίνεται από 0% έως 35% για εισοδήματα άνω των 100 χιλ. ευρώ με τον μέσο συντελεστή στο 15%-20%, ανέφερε ο κ. Κουτλέλος.

Ως ιδρυτικό μέλος του νεοϊδρυθέντος Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο ίδιος τόνισε πως σκοπός του είναι να φέρει κοντά τις εταιρείες των δυο χωρών για συνεργασία. Οσοι ενδιαφέρονται θα μπορούσαν να επισκεφθούν το σάιτ του επιμελητηρίου στο www.greekthai.com.

Θεόδωρος Κουμέλης, αντιπρόεδρος του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Επιμελητηρίου, επιχειρηματίας στον κλάδο του τουρισμού

Theodore Koumelis

Ο κ. Κουμέλης έφυγε από την Ελλάδα στα μέσα της κρίσης και πήγε στην ασιατική χώρα για να επεκτείνει τις δραστηριότητες της εταιρείας του και να βοηθήσει στην ανάπτυξη των τουριστικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ταϊλάνδης με προσέλκυση Ταϊλανδέζων τουριστών στην Ελλάδα.

Η Ταϊλάνδη ήταν ο πρώτος εξωτικός προορισμός για τους ‘Ελληνες παλιά με την Thai Airways να έχει απευθείας πτήσεις από την Αθήνα προς την Μπανγκόκ επι 34 χρόνια αλλά σε κάποιο σημείο το 2011 διέκοψε τα χρόνια της κρίσης. Σήμερα, η επικοινωνία γίνεται μέσω Τουρκίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ιορδανίας κ.τ.λ.

Ολο και περισσότεροι Κινέζοι πηγαίνουν στην Ταϊλάνδη ενω οι τουρίστες φτάνουν τα 38-40 εκ. άτομα τον χρόνο και εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 50 εκ. τα επόμενα χρόνια.

Πλέον, η μεσαία τάξη της Ταϊλάνδης δυναμώνει ραγδαία και οι μισθοί ανεβαίνουν με αποτέλεσμα να μπορούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό περισσότερο, δημιουργώντας ευκαιρίες για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα, παρότι δεν κάνει προσπάθειες προβολής, είναι δημοφιλής και ιδιαίτερα τα νησιά μας, όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, είναι γνωστά ως ονόματα στην Ταϊλάνδη και στην ευρύτερη περιοχή, πρόσθεσε.

«Υπάρχει εμπορικό κέντρο έξω απο την Μπανγκόκ που ονομάζεται Σαντορίνη Mall και έχει κτισθεί με την αρχιτεκτονική της Σαντορίνης,» τόνισε ο κ. Κουμέλης.

¨Εχουν οργανωθεί γαστρονομικά και άλλα γεγονότα με επίκεντρο την Ελλάδα στην Μπανγκόκ παρότι η Ελλάδα δεν κάνει επίσημα προσπάθειες, τόνισε.

Παρουσιαστές-παραγωγοί: Δίπλας Πέτρος, Κοντογιάννης Δημήτρης
Ηχολήπτρια: Ολυμπία Γιαννικοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Μαρία Ρεμπούτσικα

www.ert.gr

Open post

Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο

Από τον ‘Ελληνα πρωθυπουργό στο Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο

Η Ταϊλάνδη, η ασιατική χώρα με τα 1400 νησιά και την σχεδόν τετραπλάσια έκταση και τον 7πλάσιο πληθυσμό σε σύγκριση με την Ελλάδα, ήταν το θέμα της εκπομπής «Η Παγκόσμια Φωνή μας» στη Φωνή της Ελλάδος. Οι επιχειρηματίες Σπύρος Κουτλέλος και τον Θεόδωρος Κουμέλης που δημιούργησαν το Ελληνο-Ταϊλανδέζικο Εμπορικό Επιμελητήριο μίλησαν για το βιοτικό επίπεδο και τις ευκαιρίες για συνεργασίες. Αναφορά έγινε επίσης στις σχέσεις των δυο χωρών που πάνε πίσω αιώνες καθώς ένας Έλληνας, ο Κωνσταντίνος Γεράκης από την Κεφαλλονιά διετέλεσε πρωθυπουργός και αντιβασιλιάς της Ταϊλάνδης επί 5-6 χρόνια τον 17ο αιώνα. Η Ελλάδα είναι δημοφιλής στην Ταϊλάνδη και ιδιαίτερα κάποια νησιά της ενώ εμπορικό κέντρο έξω από την Μπανγκοκ ονομάζεται Σαντορίνη Mall. Εκτιμάται ότι υπάρχουν κάπου 20-25 ελληνικά εστιατόρια στη χώρα.

Η Ταϊλάνδη έχει τροπικό κλίμα με κύριο χαρακτηριστικό τους μουσώνες και γι’ αυτό το καλύτερο διάστημα για να την επισκεφθεί κανείς είναι το διάστημα Οκτωβρίου-Φεβρουαρίου που δεν έχει βροχές.

Η χώρα έχει την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της νοτιοανατολικής Ασίας μετά την Ινδονησία. Η Ταϊλάνδη παράγει σόγια, ρύζι, καλαμπόκι και καρύδες εκτός των άλλων. Εχει επίσης ανεπτυγμένη βιομηχανία, παράγοντας υφάσματα, είδη ένδυσης και ηλεκτρικά είδη ενώ έχει την μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην ευρύτερη περιοχή. Ο τουρισμός είναι επίσης μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας.

Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν 6.600 δολάρια το 2017 με νόμισμα το μπαχτ ενώ εθνικό σύμβολο της χώρας είναι ο ελέφαντας. Θρησκεία έχει τον βουδισμό. Πρωτεύουσα είναι το Μπανγκόκ.

Σπύρος Κουτλέλος, επιχειρηματίας

Spyros Koutlelos

Ο κ. Κουτλέλος είναι βασικός μέτοχος ενώ διευθύνει την εταιρεία έρευνας αγοράς Webcall International Research σε Β2Β, κατανάλωση και ιατρική έρευνα που δραστηριοποιείται σε όλες τις χώρες της περιοχής με παρουσία στο Χονγκ-Κόνγκ και τις Φιλιππίνες της περιοχής και την υποδηματοβιομηχανία Klas & Sylph.

Δεν είναι εύκολο να έλθει κάποιος ξένος και να ιδρύσει εταιρεία στην Ταϊλάνδη καθώς χρειάζεται να έχει Ταϊλανδέζο συνέταιρο με 51% συμμετοχή, τόνισε. Επίσης, η εξασφάλιση άδειας εργασίας είναι χρονοβόρα και ακριβή υπόθεση. Επομένως, οι ξένοι δουλεύουν συνήθως για πολυεθνικές εταιρείες και έχουν υψηλούς μισθούς.

Ο ίδιος ανέφερε πως υπάρχουν μεγάλες ανισότητες με τον κατώτατο μισθό γύρω στα 300 ευρώ (9000 μπαχτ). Το ελάχιστο εισόδημα που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει τον μήνα είναι τα 1700 μπαχτ.

Τα ενοίκια είναι ακριβά στο κέντρο της Μπανγκόκ, αρχίζοντας από τα 500 ευρώ για ένα δυάρι 50 τ.μ. και φθάνοντας τα 1500 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. Τα ενοίκια γίνονται πιο φθηνά όσο απομακρύνεται κάποιος από το κέντρο.

Οσον αφορά τα εγχώρια ταϊλανδέζικα προϊόντα είναι φθηνά αλλά τα εισαγόμενα είναι ακριβά λόγω φόρου εισαγωγής και του εθνικού νομίσματος.

Ο φόρος στα επιχειρηματικά κέρδη είναι 20% και ο ΦΠΑ στο 7% ενω οι ασφαλιστικές εισφορές είναι μικρές μεταξύ 3% και 5%, συμπλήρωσε. Οσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, αυτός κυμαίνεται από 0% έως 35% για εισοδήματα άνω των 100 χιλ. ευρώ με τον μέσο συντελεστή στο 15%-20%, ανέφερε ο κ. Κουτλέλος.

Ως ιδρυτικό μέλος του νεοϊδρυθέντος Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο ίδιος τόνισε πως σκοπός του είναι να φέρει κοντά τις εταιρείες των δυο χωρών για συνεργασία. Οσοι ενδιαφέρονται θα μπορούσαν να επισκεφθούν το σάιτ του επιμελητηρίου στο www.greekthai.com.

Θεόδωρος Κουμέλης, αντιπρόεδρος του Ελληνο-Ταϊλανδέζικου Επιμελητηρίου, επιχειρηματίας στον κλάδο του τουρισμού

Theodore Koumelis

Ο κ. Κουμέλης έφυγε από την Ελλάδα στα μέσα της κρίσης και πήγε στην ασιατική χώρα για να επεκτείνει τις δραστηριότητες της εταιρείας του και να βοηθήσει στην ανάπτυξη των τουριστικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ταϊλάνδης με προσέλκυση Ταϊλανδέζων τουριστών στην Ελλάδα.

Η Ταϊλάνδη ήταν ο πρώτος εξωτικός προορισμός για τους ‘Ελληνες παλιά με την Thai Airways να έχει απευθείας πτήσεις από την Αθήνα προς την Μπανγκόκ επι 34 χρόνια αλλά σε κάποιο σημείο το 2011 διέκοψε τα χρόνια της κρίσης. Σήμερα, η επικοινωνία γίνεται μέσω Τουρκίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ιορδανίας κ.τ.λ.

Ολο και περισσότεροι Κινέζοι πηγαίνουν στην Ταϊλάνδη ενω οι τουρίστες φτάνουν τα 38-40 εκ. άτομα τον χρόνο και εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 50 εκ. τα επόμενα χρόνια.

Πλέον, η μεσαία τάξη της Ταϊλάνδης δυναμώνει ραγδαία και οι μισθοί ανεβαίνουν με αποτέλεσμα να μπορούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό περισσότερο, δημιουργώντας ευκαιρίες για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα, παρότι δεν κάνει προσπάθειες προβολής, είναι δημοφιλής και ιδιαίτερα τα νησιά μας, όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, είναι γνωστά ως ονόματα στην Ταϊλάνδη και στην ευρύτερη περιοχή, πρόσθεσε.

«Υπάρχει εμπορικό κέντρο έξω απο την Μπανγκόκ που ονομάζεται Σαντορίνη Mall και έχει κτισθεί με την αρχιτεκτονική της Σαντορίνης,» τόνισε ο κ. Κουμέλης.

¨Εχουν οργανωθεί γαστρονομικά και άλλα γεγονότα με επίκεντρο την Ελλάδα στην Μπανγκόκ παρότι η Ελλάδα δεν κάνει επίσημα προσπάθειες, τόνισε.

Παρουσιαστές-παραγωγοί: Δίπλας Πέτρος, Κοντογιάννης Δημήτρης
Ηχολήπτρια: Ολυμπία Γιαννικοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Μαρία Ρεμπούτσικα

www.ert.gr

Open post

Τι θα πρέπει να ξέρουμε όταν αγοράζουμε το ελαιόλαδο που αγαπάμε (videos)

Τι θα πρέπει να ξέρουμε όταν αγοράζουμε το ελαιόλαδο που αγαπάμε (videos)

Του Δημ. Κοντογιάννη

Το ελαιόλαδο είναι ταυτισμένο με την Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων και θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί το εθνικό αγροτικό προϊόν της. Είναι επίσης σημαντικό για την υγεία μας και πηγή γευστικής απόλαυσης.

Ομως, πόσο καλά ενημερωμένοι είμαστε για το τι θα πρέπει να προσέχουμε ως καταναλωτές όταν αγοράζουμε και αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο; Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν την ποιότητα του και πως ξεχωρίζουμε το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από τα άλλα; Απαντήσεις στα σχετικά ερωτήματα μας έδωσαν ο Βασίλης Καμβύσης, πρόεδρος χημικών εμπειρογνωμόνων ΣΕΒΙΤΕΛ και ο Γιάννης Καρβέλας, διευθυντής της Paratus Europe και εισηγητής σεμιναρίων ελαιολάδου. Επίσης, ο Νίκος Κώνστας, αγρότης, παραγωγός, τυποποιητής και ελαιοτριβέας ελαιολάδου, μίλησε για την παραγωγή του 2018 που δεν ήταν η καλύτερη, πως επηρεάστηκαν οι διάφορες ποικιλίες.

Η Ελλάδα είναι η τρίτη μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο μετά την Ισπανία και την Ιταλία αλλά το τυποποιημένο ελαιόλαδο στη χώρα μας δεν αντιστοιχεί ούτε στο 30% του συνόλου. Η Ελλάδα παράγει συνήθως 260 με 300 χιλ. τόνους λάδι τον χρόνο αλλά το τυποποιημένο δεν είναι ούτε το 1/3, περίπου 80 χιλ. τόνοι, σε αντίθεση με την Ιταλία που παράγει κάπου 400 χιλ. τόνους ετησίως αλλά το τυποποιημένο ανέρχεται σε 700 χιλ. τόνους καθώς εισάγει χύμα ελαιόλαδο από την Ελλάδα κι αλλού και το τυποποιεί σύμφωνα με τους ειδικούς.

Παρά την πρόοδο που έχει γίνει, π.χ. στο σχεδιασμό των μπουκαλιών, υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν στην υιοθέτηση των ορθών πρακτικών ώστε το ελληνικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο να κερδίζει τα πρώτα βραβεία στον πιο μεγάλο, διεθνή διαγωνισμό Mario Solinas που γίνεται κάθε χρόνο στην Ισπανία. Κάποιος θα πρέπει να πάει πίσω δεκαετίες για να βρεί ελληνικό ελαιόλαδο (Σητείας) που πήρε το πρώτο βραβείο σ’ αυτό τον διαγωνισμό.

Βασίλης Καμβύσης, πρόεδρος χημικών εμπειρογνωμόνων ΣΕΒΙΤΕΛ

Θα πρέπει να είναι το χρώμα καθοριστικός παράγοντας στην επιλογή ελαιολάδου;

Το χρώμα βασικά δεν είναι ένας βαρύνων παράγοντας για την ποιότητα του ελαιολάδου. Ομως, επειδή προσφέρεται στο ράφι εμφιαλωμένο, ο καταναλωτής συνήθως επιλέγει με κριτήριο το χρώμα. Το πόσο λαμπερό είναι. Με κριτήριο αν έχει κάποια ιζήματα ή αν είναι θολό το λάδι ή αν είναι πράσινο ή αν είναι κίτρινο. Σημαντικός παράγοντας είναι η διαύγεια του λαδιού το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να παρατηρείται όταν το λάδι προσφέρεται στο λάδι, το όποιο δείχνει μια πολύ καλή επεξεργασία φιλτραρίσματος. Αν έχει ιζήματα που είναι ένας σημαντικός παράγοντας αν δεν του έχουνε συμπεριφερθεί σωστά με τον ορθό τρόπο, τις ορθές πρακτικές και επίσης να μην είναι κόκκινο η πορτοκαλί διότι αυτό υποδεικνύει οξείδωση γιατί το λάδι το φρέσκο είναι χρυσοπράσινο είτε κυπαρισί και πρέπει να είναι λαμπερό και διαυγές.

Eίναι η οξύτητα που ξεχωρίζει το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από τα άλλα;

Βεβαίως σημαντική παράμετρος για την ποιότητα του ελαιολάδου είναι και η οξύτητα. Η οξύτητα κυρίως είναι σημαντική γιατί δείχνει τον υγιή καρπό απο τον οποίο έχει προέλθει το λάδι. Οσο υγιέστερος είναι ο καρπός και όσο καλύτερες οι μεταπρατικές πρακτικές του ελαιοποιού προς το φρούτο της ελιάς τόσο χαμηλότερη είναι η οξύτητα. Αρα η οξύτητα είναι σημαντικός παράγοντας πέραν των άλλων παραμέτρων οι οποίες διέπονται απο την νομοθεσία 2668 της Ευρωπαΐκής ‘Ενωσης

Τι θα πρέπει να προσέχουμε όταν αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο; Την θερμοκρασία;

Κατά παράδοση το ελαιόλαδο θα πρέπει να φυλάσσεται μακριά από θερμές πηγές. Σημαντικός παράγοντας υποβάθμισης του είναι η θερμοκρασία. Δεύτερη παράμετρος η οποία πάλι υποβαθμίζει το ελαιόλαδο είναι το φως. Θα πρέπει δηλαδή το λάδι να διατηρείται σε ένα δροσερό και σκοτεινό μέρος και το δοχείο όταν αδειάζει να μεταγγίζεται σε μικρότερα δοχεία και να μην αφήνεται μισοκενό διότι αυτός ο αέρας που είναι πάνω από την επιφάνεια του λαδιού οξειδώνει πολύ περισσότερο και γρηγορότερα το ελαιόλαδο. Αρα αυτές οι 3 παράμετροι, φως, θερμοκρασία και οξυγόνο είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν πάρα πολύ την ποιότητα του ελαιολάδου και την υποβαθμίζουν.

Γιάννης Καρβέλας, διευθυντής Paratus Europe, εισηγητής σεμιναρίων ελαιολάδου

Γευσιγνωσία-Πως δοκιμάζει ένας γευσιγνώστης το ελαιόλαδο για να το κατηγοριοποιήσει ως εξαιρετικό παρθένο

Σύμφωνα με την νομοθεσία εκτός από τις χημικές αναλύσεις, π.χ. οξύτητα, θα πρέπει να το μυρίσουμε και να το γευτούμε. Δοκιμάζοντας ένα μίγμα δυο ποικιλιών-κορωναίικη και μανάκι-, οι γευσιγνώστες χρησιμοποιούν σκούρα ποτήρια γιατί δεν πρέπει να βλέπουμε το χρώμα ώστε να μην επηρεαζόμαστε. Είναι οδηγία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας. Επίσης το δείγμα πρέπει να δοκιμάζεται λίγο ζεστό, στους 28 βαθμούς Κελσίου, ενώ το ποτήρι είναι σκεπασμένο με το γυαλί γιατί το οξυγόνο είναι εχθρός του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου όπως είναι η θερμοκρασία και το φως. Ξεσκεπάζω και μυρίζω για να νιώσω το φρουτώδες, το άρωμα της ελιάς. ‘Οσο πιο μακριά το νιώσω, τόσο πιο δυνατό είναι. Ανακινούμε λίγο το ποτήρι και μετά γεύομαι. Καταπίνω και αισθάνομαι το πικάντικο της κορωναίικης ποικιλίας και το πικρό. Δεν πρέπει να έχει οργανοληπτικό ελάττωμα όπως η μούργα, το ταγκό, το ατροχάδο, το κρασώδες κ.τ.λ. για να κατηγοριοποιηθεί ως εξαιρετικά παρθένο.

Ποιές περιοχές κάνουν το καλύτερο λάδι;

Δεν υπάρχει καλή η κακή περιοχή. Υπάρχουν καλές και κακές πρακτικές. Αν εφαρμόσουμε ορθές πρακτικές στην καλλιέργεια, στη συγκομιδή, στην ελαιοποίηση, στην αποθήκευση, στην τυποποίηση θα έχουμε εξαιρετικά αποτελέσματα. Εχουμε πολλά παραδείγματα νέων τυποποιητών σε πολλά μέρη της Ελλάδας που ανέδειξαν περιοχές που παλιά τις απαξιώναμε. Αρα όλες οι περιοχές μπορεί να κάνουν το καλύτερο λάδι.

Tι θα πρέπει να κοιτάζουμε όταν επιλέγουμε ελαιόλαδο;

Κατ’αρχήν να μιλάμε για εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Αυτη είναι η σωστή έκφραση. Ο χυμός της ελιάς λέγεται εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ως ορισμός…Κατ’ αρχήν να είναι τυποποιημένο για να είναι σίγουρος ότι είναι εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Δυστυχώς, στην Ελλάδα θεωρούμε εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μόνο αν έχει οξύτητα κάτω απο 0,8%. Δεν φτάνει μονο αυτό. Χρειάζονται χημικές αναλύσεις και χρειάζεται οργανοληπτική αξιολόγηση να μην έχει οργανοληπτικό ελάττωμα. Τα τυποποιημένα οφείλουν να τα τηρούν. Δυστυχώς, μερικές φορές και οι μικροί τυποποιητές δεν γνωρίζουν την νομοθεσία αλλά οφείλουν να μάθουν, να εκπαιδευθούν και να την γνωρίσουν.

Ποιο ελαιόλαδο θα πρέπει να αναζητούμε στα ράφια των σουπερμάρκετ;

Αυτό που μας αρέσει. Δεν υπάρχει το καλύτερο και το χειρότερο. Φυσικά, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ως κατηγορία αλλά η γεύση που μας αρέσει. Εχουμε μια χώρα που έχει εξαιρετικές ποικιλίες από την κορωναίικη της Πελοποννήσου, της Κρήτης ή την πικρή της Ηλείας, το μανάκι που είναι πιο γλυκό στην Αργολίδα, η μεγαρίτικη με εξαιρετικά αποτελέσματα, η αθηνοελιά, η Μάκρης, Αλεξανδρούπολης, στην Κέρκυρα η λιανολιά με εξαιρετικά παραδείγματα, η Χαλκιδικής. Εξαιρετικά δείγματα οπότε ο καθένας δοκιμάζει και επιλέγει.

Πολλοί πουλάνε ελαιόλαδο χύμα ως εξαιρετικό παρθένο. Πως το ξεχωρίζουμε;

Κάνοντας τον σταυρό μας. Είναι καθαρά θέμα τύχης, εκτός κι αν γνωρίζουμε τον παραγωγό. Συνήθως όμως δεν τον γνωρίζουμε. Συνήθως, αυτό μας το έφερε ο μπατζανάκης του κουμπάρου της γυναίκας μας. Εκεί είναι ένα μεγάλο ρίσκο γιατί μπορεί να είναι όντως από συγκομιδή παραγωγού αλλά να έχει εργοληπτικά ελαττώματα..Εγω θα έλεγα να μην επιλέγουμε αν δεν γνωρίζουμε. Να επιλέγουμε τυποποιημένα, ασφαλή ή να παίρνουμε κατευθείαν από τον παραγωγό.

Νίκος Κώνστας, αγρότης, παραγωγός, τυποποιητής και ελαιοτριβέας ελαιολάδου

To 2018 δεν ήταν μια καλή χρονιά για τους ελαιοπαραγωγούς τόσο για την Αττική όσο και την υπόλοιπη Ελλάδα απ’ όσο μαθαίνω τόνισε ο κ. Κώνστας.

Στην περιοχή των Μεσογείων στην Αττική υπάρχει πληθώρα ποικιλιών ελιών γιατί πολλοί έφεραν την ελιά από τον τόπο της καταγωγής τους, π.χ. από την Κρήτη, την Καλαμάτα, την Χαλκιδική, ανέφερε.

«Οτι ποικιλία θέλετε στην Ελλάδα και στον κόσμο υπάρχει στην Αττική,» παρατήρησε,  προσθέτοντας ότι είναι η μοναδική περιοχή που συμβαίνει αυτό.

«Θα πω ότι καταστράφηκαν περισσότερο οι ποικιλίες, όπως η μεγαρίτικη η κλωνάρα, η Χαλκιδικής, η Καλαμών, όλες αυτές που ήταν χοντρόσαρκες που λέμε, τις έφαγε το γλοιοσπόριο και ο δάκος ενώ το κορωναίικο σε μας εδω και το μανιάκι δεν το πείραξε σχεδόν καθόλου και είναι αυτό το 10%-20% που έμεινε και ελαιοποιήθηκε και έγινε η παραγωγή η σωστή. Δεν είχαμε κακά λάδια σε σχέση με τα οξέα τους. Εμείς βγάλαμε εδώ, όσους μετρήσαμε παραγωγούς, μέχρι 0,6% και τα περισσότερα ήταν 0,3%-0,4%, πρόσθεσε.

«Ακόμη πολλοί παραγωγοί πάνε με το παλιό σύστημα που έχουν από τους παππούδες τους που ήθελε οι ελιές να μαζεύονται από τις 7 Νοέμβρη. Αυτοί πήγαν αλλά δεν βρήκαν τίποτα κάνω, ήταν όλες στρώμα«, τόνισε ο κ. Κώνστας.

Ερωτηθείς πως είναι η κατάσταση στα ελληνικά ελαιοτριβεία, ο ίδιος απάντησε πώς «γίνεται καλύτερη ακόμη κι από την Ευρώπη. Από την Ισπανία και την Ιταλία μπορώ να σας πω.»

Ο κ. Κώνστας εξέφρασε το παράπονο πως «εμείς εδω στην Αττική δεν έχουμε επιδότηση καθόλου…ενώ η επαρχία έχει επιδοτήσεις είναι πιο εύκολο να μπορέσει ο άλλος να κάνει την αγορά των μηχανημάτων γιατί είναι κι ακριβά και για να κάνεις απόσβεση χρειάζονται πάρα πολλά χρόνια«.

Πάντως, τα ελαιοτριβεία που έχουν γίνει την τελευταία 15ετία δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από όλο τον κόσμο και μερικά είναι πρωτοπόρα μπορώ να σας πω, κατέληξε.

Οπερατέρ: Γιάννης Μαρινίτσης

Hχολήπτης: Χαράλαμπος Καρούσος

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 8 9 10
Scroll to top