Open post

Π.Ο.Θ.Α.: Ανάγκη προστασίας του κλάδου για τη χειμερινή περίοδο

Π.Ο.Θ.Α.: Ανάγκη προστασίας του κλάδου για τη χειμερινή περίοδο

Την κατάσταση που βιώνουν λόγω της πανδημίας, oι εργαζόμενοι στα επαγγέλματα που καλύπτει, απασχόλησαν την Πανελλήνια Ομοσπονδία – Θεάματος Ακροάματος με τη συμμετοχή των εκπροσώπων των πρωτοβάθμιων σωματείων και συνεργαζόμενων οργανώσεων και φορέων, που συμμετείχαν στη γενική της συνέλευση.

Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων η ΠΟΘΑ: «Συζητήθηκαν και επικαιροποιήθηκαν οι διεκδικήσεις του κλάδου στη νέα πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται λόγω και της υγειονομικής κρίσης:

– Ασφαλής εργασία με σταθερά υγειονομικά πρωτόκολλα.

– Μέτρα στήριξης όσων δεν θα απασχοληθούν εξ αιτίας της τεράστιας συρρίκνωσης του κλάδου λόγω της υγειονομικής κρίσης.

– Ένταξη όλων των ανέργων στο πλήρες προστατευτικό πλαίσιο (πχ. αναστολή ληξιπρόθεσμων οφειλών, απαγόρευση διακοπής ρεύματος κλπ).

– Πλήρης αποζημίωση στους εργαζόμενους και στους δημιουργούς για τις εκδηλώσεις που ακυρώθηκαν.

– Ασφαλιστική ικανότητα για όλους, μείωση στα 25 ένσημα του ορίου για το ταμείο ανεργίας και επέκταση του ταμείου ανεργίας όσων λήγει μέσα στην κρίση. Επιδότηση όλων των μακροχρόνια ανέργων. Μείωση των αναγκαίων προϋποθέσεων του εποχικού επιδόματος.

– Εξασφάλιση πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων στην αναπαραγωγή ψηφιακού υλικού (live streaming).

– Δωρεάν test Covid 19 για όλους τους εργαζομένους.

– Γενναία αύξηση της επιδότησης του Πολιτισμού μέσω του κρατικού προϋπολογισμού καθώς και μία σειρά ζητημάτων που έχουν προκύψει λόγω της πανδημίας».

Σε άλλο σημείο της ανακοίνωσης επισημαίνεται πως: «Για το επόμενο διάστημα προγραμματίζουμε κινητοποίηση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών διαμαρτυρόμενοι για την περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Επίσης οργανώνουμε κινητοποίηση στις 5 Νοεμβρίου με αιτήματα σχετικά με την προστασία του κλάδου για τη χειμερινή περίοδο».

www.ert.gr

Open post

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου επιστρέφει ψηφιακά

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου επιστρέφει ψηφιακά

Το μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, επιστρέφει φέτος για 33η συνεχή χρονιά και για πρώτη φορά πραγματοποιείται ψηφιακά.

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιείται από την Τετάρτη 25/11 μέχρι την Παρασκευή 4/12, και οι φίλοι του ευρωπαϊκού σινεμά θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όλες τις ταινίες του φετινού προγράμματος, δωρεάν.

Φωτό: panoramafest.org

Ο Νίνος Φένεκ Μικελίδης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, αναφέρει:

«Φέτος, για 33η χρονιά, θα είναι και πάλι κοντά σας το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το μοναδικό φεστιβάλ της Αθήνας αφιερωμένο στα πρόσφατα (και όχι μόνο) επιτεύγματα του ευρωπαϊκού (μαζί και του ελληνικού) κινηματογράφου. Φέτος, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, αναγκαζόμαστε δυστυχώς να διοργανώσουμε το φεστιβάλ, για πρώτη φορά στην ιστορία του, διαδικτυακά, δίνοντας ωστόσο -έστω και με αυτό τον τρόπο- την ευκαιρία στο κινηματογραφόφιλο κοινό όλης της Ελλάδας και όχι μόνο της Αθήνας, να απολαύσει πολύ και καλό σινεμά.

»Σε μια περίοδο ιδιαίτερων δυσκολιών για τον παγκόσμιο κινηματογράφο -τόσο στην παραγωγή και τη διανομή όσο και σε ό,τι αφορά στην προβολή των ταινιών στις αίθουσες- δεν μπορούσαμε παρά να εστιάσουμε το κύριο σκέλος του προγράμματος στον ελληνικό κινηματογράφο, που πάντοτε αποτελούσε, και εξακολουθεί να αποτελεί, σημαντικό τμήμα των εκδηλώσεων του Πανοράματος. Χωρίς, παράλληλα, να ξεχνάμε τον υπόλοιπο ευρωπαϊκό κινηματογράφο, καθώς και τα θεματικά αφιερώματα που δίνουν την ιδιαίτερη φυσιογνωμία στο φεστιβάλ μας».

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα ανακοινωθεί σύντομα, όπως και οι λεπτομέρειες για την πρόσβαση στις ταινίες.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του θεσμού και την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ στο Facebook.


Πηγή: ΕΡΤ

Φωτογραφίες: panoramafest.org

www.ert.gr

Open post

Έλα Φιτζέραλντ: Βρέθηκε η «χαμένη ηχογράφηση» της συναυλίας στο Βερολίνο

Έλα Φιτζέραλντ: Βρέθηκε η «χαμένη ηχογράφηση» της συναυλίας στο Βερολίνο

«Ella: The Lost Berlin Tapes» είναι ο τίτλος του διπλού άλμπουμ που κυκλοφορεί από την δισκογραφική εταιρεία Verve Records και αποτελεί την ηχογράφηση της συναυλίας που έδωσε η θρυλική ερμηνεύτρια της Τζαζ, Ella Fitzgerald, στις 25 Μαρτίου του 1962, στο Sportpalast στο Βερολίνο. Η ίδια επέστρεφε τότε στη γερμανική πρωτεύουσα σαν μια «ηρωίδα», καθώς είχε εμφανιστεί ξανά στην πόλη δύο χρόνια νωρίτερα.

Το 1960 είχε καταπλήξει τους Βερολινέζους με μια συναυλία της που ηχογραφήθηκε και «έγραψε ιστορία». Το άλμπουμ «Ella in Berlin: Mack the Knife» δεν σημείωσε απλώς μεγάλη εμπορική επιτυχία, αλλά χάρισε στην Fitzgerald και δύο μουσικά βραβεία Grammy.

Κατά τη διάρκεια της αξέχαστης για πολλούς συναυλίας του 1960, η Ella ξέχασε τα λόγια του «Mack the Knife» και αυτοσχεδίασε, φανερώνοντας έτσι και άλλες πτυχές του σπάνιου ταλέντου της. Το ίδιο τραγούδι ερμήνευσε η τραγουδίστρια στο Βερολίνο δύο χρόνια αργότερα, κατά την μουσική επιστροφή της στην πόλη. Η συναυλία του 1962 είχε επίσης ηχογραφηθεί, τα αρχεία των ηχογραφήσεων όμως έμεναν για πολύ καιρό χαμένα, μέχρι πρόσφατα, ώσπου χάρη σε μια «τυχαία» ανακάλυψη οι φίλοι της Τζαζ μπορούν πλέον να ακούσουν το συγκεκριμένο ηχητικό υλικό και να το αγοράσουν.

«Οι χαμένες ηχογραφήσεις του Βερολίνου» (1962) βρέθηκαν όταν το στέλεχος της δισκογραφικής εταιρίας Verve, Ken Druker και ο παραγωγός Gregg Field έψαχναν ανάμεσα στο αρχείο των «ζωντανών» ηχογραφήσεων, φυλαγμένο από τον ιδρυτή της δισκογραφικής εταιρείας, Norman Granz.

Σε ένα μουσικό τοπίο στο οποίο βασίλευε ο φυλετικός διαχωρισμός και κυριαρχούσαν οι άντρες, η Fitzgerald κατέρριψε τους φυλετικούς φραγμούς και τα εμπόδια σε σχέση με το φύλο, για να γίνει μια κορυφαία-δημοφιλής ερμηνεύτρια, κερδίζοντας τον τίτλο της «πρώτης κυρίας του τραγουδιού»,  σύμφωνα και με το Smithsonian Institution.

Η Ella Fitzgerald γεννήθηκε το 1917 στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ και πέθανε το 1996 -στο Μπέβερλι Χιλς (Λος Άντζελες-Καλιφόρνια) σε ηλικία 79 ετών.


Πηγή: smithsonianmag.com

Φωτογραφία: Associated Press

www.ert.gr

Open post

Παράταση της έκθεσης «Άνθρωποι στον Χρόνο»

Παράταση της έκθεσης «Άνθρωποι στον Χρόνο»

Στο χώρο του Παλαιού Ελαιουργείου στην Ελευσίνα, έως και την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, σε νέο ωράριο: 18.00-21.00 θα συνεχιστεί η έκθεση «Άνθρωποι στον Χρόνο» της Ασπασίας Σταυροπούλου. Όπως αναφέρει ο Δήμος Ελευσίνας, η εκ νέου παράταση, είναι αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που δείχνει το κοινό.

Η παράταση δίνει τη δυνατότητα να αποφευχθεί ο συνωστισμός αλλά και να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους επισκέπτες, να περιηγηθούν στην εικαστική γλυπτική εγκατάσταση.

www.ert.gr

Open post

«Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…»: γράφει η Αννίτα Π. Παναρέτου

«Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…»: γράφει η Αννίτα Π. Παναρέτου
ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…»
Έλληνες όμηροι και αιχμάλωτοι
σε ναζιστικά και φασιστικά στρατόπεδα και φυλακές
1941-1945
Η επισκόπηση μιας ανεξερεύνητης πτυχής της ελληνικής Ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια μοναδική παρουσίαση και ανάλυση μαρτυριών μη Εβραίων Ελλήνων στα ναζιστικά και φασιστικά στρατόπεδα, μια κατ’ ουσίαν άγνωστη πτυχή της ελληνικής Ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ως μοναχοπαίδι περιορισμένο σε ένα σπίτι στο κέντρο της Αθήνας εκτόνωνα εκ των πραγμάτων στο διάβασμα την ακαταμάχητη γοητεία που, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ασκούσαν πάνω μου η περιπέτεια και η δράση. Τα κοριτσίστικα αναγνώσματα που συνήθως έπαιρνα ως δώρα, ήταν εν μέρει ευχάριστα αλλά καθόλου συναρπαστικά. Έτσι, λάτρεψα τον Βερν, τον Μέλβιλ, τον Κούπερ, τον Χάγκαρντ, τον Στίβενσον, τον Δουμά.

Φυσικά, μεγαλώνοντας, το αναγνωστικό πεδίο μου ευρύνθηκε –σε αντιστοιχία και με τις φιλολογικές σπουδές μου–, όπως όμως αποδείχτηκε οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται, πόσο μάλλον όταν ταυτίζονται με τις ψυχικές ροπές μας (εξακολουθώ να απολαμβάνω τον Βερν). Έτσι, όσα στα πρώιμα χρόνια μου με σαγήνευαν ως περιπέτεια και δράση, βρήκαν την ώριμη έκφανσή τους στην Ιστορία, η οποία εδώ και πολύ καιρό με έχει κερδίσει σχεδόν ολοκληρωτικά, υποσκελίζοντας οριστικά τη θελκτικότητα της λογοτεχνίας.

Σκέφτομαι λοιπόν τώρα, ότι εκείνη τη χειμωνιάτικη μέρα του 2013, σ΄ εκείνη την εκποίηση μιας μεγάλης βιβλιοθήκης, πήρα βιαστικά το μοναδικό βιβλίο που πραγματικά με ενδιέφερε, κρίνοντας μόνο από τον τίτλο του, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς θα συναντούσα στις σελίδες του, κυρίως όμως χωρίς να ξέρω τι επίπτωση θα είχε στη ζωή μου.

Κωνσταντίνου Θ. Μπακοπούλου, Η ομηρία των πέντε αντιστρατήγων. Η ζωή των ‒ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, Αθήναι 1948: Ένα καταταλαιπωρημένο, διαλυμένο αντίτυπο μού άνοιξε την πόρτα σε μια εν πολλοίς άγνωστη πτυχή της ελληνικής Ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σηματοδοτώντας την αρχή μιας επίμονης έρευνας.

Η λεγόμενη «Σκάλα του θανάτου» με τα 186 σκαλοπάτια, στο Μαουτχάουζεν. Εικονίζονται κρατούμενοι που ανεβάζουν μεγάλα κομμάτια γρανίτη, στερεωμένα στις πλάτες τους. Φωτογραφία του 1942. Η φωτογραφία ανήκει στο United States Holocaust Memorial Museum.

Ο όρος «στρατόπεδο συγκέντρωσης» είναι δικαίως ταυτισμένος με την εβραϊκή γενοκτονία. Είναι όμως γενικόλογος, καθώς το ναζιστικό καθεστώς είχε δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης πολλών ειδών: τραγικός προορισμός των Εβραίων ήταν τα στρατόπεδα εξόντωσης. Άλλα στρατόπεδα «φιλοξένησαν» εκατομμύρια μη Εβραίων Ευρωπαίων, οι οποίοι μεταφέρθηκαν βίαια στην επικράτεια του Τρίτου Ράιχ, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ουσιαστικά ως σκλάβοι, σε καταναγκαστική εργασία σε κάθε τομέα της γερμανικής πολεμικής οικονομίας – εξοπλιστικό, κατασκευαστικό, βιομηχανικό, αγροτικό. Ανάμεσά τους, μερικές χιλιάδες Έλληνες και αρκετές Ελληνίδες, που έπρεπε να αντιμετωπίσουν αβοήθητοι την πείνα, το κρύο, την εξοντωτική εργασία, τη βία και την κακοποίηση, σ΄ένα καθημερινό αγώνα να κρατηθούν στη ζωή.

Στα φασιστικά στρατόπεδα οι συνθήκες ήταν καλύτερες. Μια παρέα Ζακυνθινών ομήρων στο στρατόπεδο Φόσολι μασκαρεύονται για να φαιδρύνουν τις μέρες του εγκλεισμού.

Υπήρχαν επίσης στρατόπεδα στρατιωτικών αιχμαλώτων, που με τη σειρά τους χωρίζονταν σε αυτά που προορίζονταν για υψηλόβαθμους αξιωματικούς, οι οποίοι υπέστησαν τις μικρότερες ταλαιπωρίες, και σ’ εκείνα που προορίζονταν για χαμηλόβαθμους αξιωματικούς και οπλίτες, οι οποίοι επίσης εξαναγκάζονταν σε εργασία, αλλά κάτω από σχετικά καλύτερες συνθήκες.

Και στη φασιστική Ιταλία υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης, πολύ λιγότερα και με πιο ανθρώπινες συνθήκες ζωής, στα οποία εστάλησαν αιχμάλωτοι του αλβανικού μετώπου και αργότερα πολίτες ή τέως αξιωματικοί του ιταλοκρατούμενου τμήματος της κατεχόμενης Ελλάδας.

Γυναίκες κρατούμενες, σε καταναγκαστική εργασία. Η φωτογραφία ανήκει στο United States Holocaust Memorial Museum.

Όσοι επεβίωσαν των ναζιστικών στρατοπέδων, απελευθερώθηκαν την άνοιξη του 1945, με τη γερμανική συνθηκολόγηση. Αλλά η δοκιμασία τους δεν τελείωσε εκεί: ο επαναπατρισμός υπήρξε μια οδύσσεια, που για ορισμένους κράτησε μήνες -κάποιοι επέστρεψαν με τα πόδια, διασχίζοντας μια διαλυμένη, χαοτική Ευρώπη. (Η έρευνα στο ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών αποκάλυψε τη δραστηριοποίηση της ελληνικής Πολιτείας για τον εντοπισμό και την παλιννόστηση των διάσπαρτων σε όλη την Ευρώπη Ελλήνων ομήρων και αιχμαλώτων). Για πάρα πολλούς, ωστόσο, η επιστροφή επιφύλαξε μια οδυνηρή έκπληξη, καθώς έτυχαν μιας καχύποπτης κρατικής υποδοχής, εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων τους.

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 1945. Οι αριθμοί δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα -ήταν πολύ μικρότεροι.

Όλοι τους αγωνίστηκαν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους, συμβιώνοντας με το ψυχικό τραύμα της στρατοπεδικής εμπειρίας. Άλλοι αδυνατούσαν να μιλήσουν γι΄αυτήν, άλλοι άρχισαν να μιλούν και κάποιοι να γράφουν δεκαετίες αργότερα, με την παρακίνηση των δικών τους.

Η μπρος και η πίσω πλευρά της ίδιας φωτογραφίας. Μετά την απελευθέρωση από τους Συμμάχους, όταν έχει ξεκινήσει η μεγάλη επιχείρηση εντοπισμού, συγκέντρωσης και επαναπατρισμού των Ελλήνων (και μαζί, πλέον, των ελαχίστων εναπομεινάντων Εβραίων συμπατριωτών). Ήδη, όπως προκύπτει από την ημερομηνία 24.7.1945, η ομάδα της φωτογραφίας έχει παραμείνει στη Γερμανία ενάμιση μήνα μετά την απελευθέρωση.

Ύστερα από επτά χρόνια, η επίμονη έρευνα απέφερε περισσότερες από 9.500 σελίδες συγκλονιστικών μαρτυριών, καθεμιά από τις οποίες είναι μοναδική και ιδιαίτερη – προσπάθησα να τις συμπτύξω, αποσπασματικά και με όσο το δυνατό πιο ενδεικτικό τρόπο, σε ένα βιβλίο 500 σελίδων.

Συχνότατα υπερβαίνουν τα όρια της φαντασίας. Και είναι δραματικά συναρπαστικές, θλιβερά συναρπαστικές, αλλά και ηρωικά συναρπαστικές, επειδή αυτή είναι η αλήθεια και η ουσία της Ιστορίας.

Κλείνοντας με μια προσωπική αποτίμηση, αισθάνομαι πραγματικά ευ-τυχής, που ένας άγουρος, παιδικός ενθουσιασμός διαμόρφωσε τον προσανατολισμό που πολλές δεκαετίες αργότερα μετουσιώθηκε σε έργο, σ΄ αυτό το συγκεκριμένο έργο – το έργο της ζωής μου.

Αννίτα Π. Παναρέτου

Φωτογραφία εξωφύλλου: Απελευθερωμένοι Έλληνες όμηροι σε εκδήλωση μνήμης για τους συμπατριώτες που δεν επέζησαν της δοκιμασίας των στρατοπέδων και των φυλακών. Μανχάιμ, 17 Ιουνίου 1945.

Το βιβλίο της Αννίτας Παναρέτου «Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…» Έλληνες όμηροι και αιχμάλωτοι σε ναζιστικά και φασιστικά στρατόπεδα και φυλακές 1941-1945 κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος (σελ.: 496, τιμή: €24,99).

Η συγγραφέας

Η Αννίτα Παναρέτου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο ΕΚΠΑ Αγγλική και στη συνέχεια Ελληνική Φιλολογία. Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Στις δημοσιεύσεις της περιλαμβάνονται επτά βιβλία που αφορούν την έρευνα και τη μελέτη θεμάτων και προσώπων της ελληνικής ιστορίας και λογοτεχνίας και ιδιαίτερα την ταξιδιωτική πεζογραφία, η οποία αποτέλεσε για σειρά ετών το επιστημονικό της αντικείμενο. Η παρουσία της στη λογοτεχνία περιλαμβάνει δύο ιστορικά μυθιστορήματα, ένα παιδικό αφήγημα και μια μαρτυρία. Έχει επίσης ασχοληθεί με μεταφράσεις λογοτεχνικών και ιστορικών έργων.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες ανήκουν στην προσωπική συλλογή της Αννίτας Παναρέτου και μας παραχωρήθηκαν αποκλειστικά για την παρουσίαση του βιβλίου.

www.ert.gr

Open post

Το Θέατρο επιστρέφει στο Ραδιόφωνο!

Το Θέατρο επιστρέφει στο Ραδιόφωνο!

Δείτε πώς μπορείτε να καταθέσετε τις δικές σας προτάσεις για την αναβίωση του ραδιοφωνικού θεάτρου στο Δεύτερο και στο Τρίτο Πρόγραμμα.

Με την πρωτοβουλία αυτή, η Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. επιθυμεί να εμπλουτίσει το πρόγραμμα του Δεύτερου και Τρίτου Προγράμματος με νέα ραδιοφωνικά θεατρικά έργα ανανεώνοντας τη μεγάλη παράδοση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στον τομέα αυτό και για το σκοπό αυτό ενθαρρύνει επαγγελματίες σκηνοθέτες, ηθοποιούς, συνθέτες κ.α. με αποδεδειγμένη καλλιτεχνική πορεία να συμμετάσχουν στην προσπάθεια αυτή, που αφορά όλο το εύρος της ελληνικής και ξένης δραματουργίας.

Οι προτάσεις που θα κατατεθούν, θα αξιολογηθούν σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στον Κανονισμό Υλοποίησης Εσωτερικών Παραγωγών και Προμήθειας Περιεχομένου Προγράμματος», που βρίσκεται αναρτημένος στην ιστοσελίδα της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.

Οι ενδιαφερόμενοι Εκτελεστές Παραγωγής καλούνται να υποβάλλουν τις προτάσεις τους, από την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2020 έως την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020, αποκλειστικά ηλεκτρονικά στον κεντρικό διαδικτυακό τόπο της Εταιρείας.

Κατεβάστε την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος,
μελετήστε την και μην διστάσετε!

ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

www.ert.gr

Open post

Ο Αλμπέρτο Μοράβια και «Η πλήξη»: μεταφράζει η Ελένη Τουλούπη

Ο Αλμπέρτο Μοράβια και «Η πλήξη»: μεταφράζει η Ελένη Τουλούπη
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Για πολλούς, η πλήξη είναι το αντίθετο της διασκέδασης. Για μένα, ωστόσο, η πλήξη δεν είναι το αντίθετο της διασκέδασης, θα μπορούσα, μάλιστα, να πω ότι από πολλές πλευρές μοιάζει με τη διασκέδαση, καθώς σου αποσπά την προσοχή και σε κάνει να ξεχνιέσαι, αν και είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο. Η πλήξη, για μένα, είναι ένα είδος ανεπάρκειας ή ακαταλληλότητας ή έλλειψης της πραγματικότητας».

Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Ντίνο, τον ήρωα του μυθιστορήματος. «Η πλήξη» είναι η ιστορία ενός αποτυχημένου καλλιτέχνη, ενός κακομαθημένου γόνου μιας εξαιρετικά εύπορης οικογένειας, ενός άντρα που καταλήγει πλήρως παραδομένος στα κάλλη ενός νεαρού μοντέλου.

Ο Ντίνο περνά τον καιρό του ζωγραφίζοντας, κυριευμένος, ωστόσο, από πλήξη για ό,τι τον περιβάλλει. Όπως και ο πατέρας του, περιφρονεί όλες τις αστικές αξίες που η μητέρα του θεωρεί σημαντικές. Ο Ντίνο γνωρίζει την Τσετσίλια, το μοντέλο και ερωμένη ενός άλλου ηλικιωμένου −και νεκρού πια− ζωγράφου και ξεκινά μια σχέση μαζί της. Σύντομα κυριεύεται από πλήξη ακόμα και για τη σχέση αυτή, αλλά όλα αλλάζουν όταν ξυπνά μέσα του η ζήλεια.

Ο ίδιος ο Μοράβια έλεγε ότι «Η πλήξη» μπορεί να διαβαστεί και ως μια απλή ερωτική ιστορία, ωστόσο, στις σελίδες του βιβλίου βλέπουμε μια καίρια απεικόνιση της πραγματικότητας. Της σχέσης ανάμεσα στο χρήμα, τον σαρκικό έρωτα με στόχο τη διαφυγή από την πραγματικότητα, την περιφρόνηση, την αλλοτρίωση του ανθρώπου και το υπαρξιακό του κενό.

Το μυθιστόρημα, στην ουσία, παρουσιάζεται ως ένας μονόλογος του πρωταγωνιστή, ενώ επαναφέρει πολλά από τα θέματα των «Αδιάφορων». Εκδόθηκε το 1960 από τις Εκδόσεις Bompiani, και την επόμενη χρονιά, ο Μοράβια κέρδισε με αυτό το βραβείο Viareggio.

Το 1963, ο Damiano Damiani σκηνοθέτησε την ομώνυμη ταινία, με πρωταγωνιστές τους Bette Davis, Horst Buchholz, Catherine Spaak, ενώ το 1998 έγινε remake της ταινίας από τον σκηνοθέτη Cédric Kahn.

«Η πλήξη που προσπάθησα να περιγράψω στο βιβλίο μου είναι σίγουρα το προϊόν μιας συγκεκριμένης κοινωνίας. […] Στην ουσία, είναι το προϊόν μιας αποξένωσης. Δηλαδή, η διάρρηξη της σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και στην πραγματικότητα».
(Αλμπέρτο Μοράβια, 1960)

Ελένη Τουλούπη

Το μυθιστόρημα «Η πλήξη» κυκλοφορεί, σε μετάφραση της Ελένης Τουλούπη, από τις Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα (σελ.: 413, τιμή: €16,50). Αποτελείται από εννέα κεφάλαια, πρόλογο και επίλογο. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης βιβλιογραφία, σημειώσεις και τρία παραρτήματα, για την καλύτερη κατανόηση του έργου.
Το Παράρτημα Ι περιλαμβάνει «Ένα ανέκδοτο επεισόδιο του μυθιστορήματος Η πλήξη – Βαλερί», που κυκλοφόρησε στο περιοδικό L’ Europa Letteraria, λίγο μετά την κυκλοφορία του μυθιστορήματος.
Στο Παράρτημα ΙΙ παρουσιάζεται η συνέντευξη που έδωσε ο Μοράβια στον εαυτό του με τίτλο «Η Δύση πλήττει», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα L‘ Espresso.
Στο Παράρτημα ΙΙΙ παρουσιάζονται δύο κριτικές, του Εουτζένιο Μοντάλε και του Τζάκομο Ντεμπενεντέτι.

Εικόνα εξωφύλλου: Λεπτομέρεια από την αφίσα της ταινίας The Empty Canvas (La Noia) poster, 1963

Ο Αλμπέρτο Μοράβια (ψευδώνυμο του Alberto Pincherle) γεννήθηκε στην Ρώμη το 1907 και πέθανε το 1990. Ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, δραματουργός, ταξιδιωτικός ρεπόρτερ και κριτικός κινηματογράφου. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς του 20ού αιώνα και υπήρξε από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με τα θέματα του υπαρξισμού, της κοινωνικής αποξένωσης και της σεξουαλικότητας. Από το 1936 έως το 1962 υπήρξε ζευγάρι με την Ιταλίδα συγγραφέα Έλσα Μοράντε. Κέρδισε πολλά λογοτεχνικά βραβεία, ενώ υπήρξε 15 φορές υποψήφιος για Νόμπελ Λογοτεχνίας, αλλά δεν κέρδισε ποτέ. Διετέλεσε επίσης ευρωβουλευτής της Ιταλίας.

Η Ελένη K. Τουλούπη μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τις ξένες γλώσσες από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, και γρήγορα κατάλαβε ότι θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μετάφραση. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ και του ΔΔΜΠΣ Μετάφρασης-Μεταφρασεολογίας του ΕΚΠΑ, ενώ παρακολούθησε και το διετές πρόγραμμα μετάφρασης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης Λογοτεχνίας ΕΚΕΜΕΛ. Εργάζεται ως επαγγελματίας μεταφράστρια από το 2006. Συνεργάζεται με πολλούς εκδοτικούς οίκους και μεταφράζει από πέντε γλώσσες: ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και πορτογαλικά. Παράλληλα ασχολείται και με τον υποτιτλισμό τηλεοπτικών προγραμμάτων και κινηματογραφικών ταινιών.

www.ert.gr

Open post

Διάκριση για το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού στα βραβεία ECTN

Διάκριση για το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού στα βραβεία ECTN

Κορυφαία διάκριση έλαβε το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού για το έργο του στην ανάδειξη της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς με τη χρήση νέων τεχνολογιών και συστημάτων εικονικής πραγματικότητας από το ECTN, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πολιτιστικού Τουρισμού (European Cultural TourismNetwork) στην τελετή βράβευσης που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2020.

Συγκεκριμένα, το ΙΜΕ έλαβε το δεύτερο βραβείο στην κατηγορία «Καινοτομία και Ψηφιοποίηση στον Βιώσιμο Πολιτιστικό Τουρισμό, προς έξυπνους προορισμούς» (Innovation and Digitalisation in Sustainable Cultural Tourism, towards Smart Destinations), κατηγορία μάλιστα, η οποία συγκέντρωσε τις περισσότερες υποψηφιότητες από οργανισμούς και φορείς από όλη την Ευρώπη. Η τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 13ης Διεθνούς Διάσκεψης για τον Πολιτιστικό Τουρισμό, με θέμα: «Ανάπτυξη και προβολή θεματικού τουρισμού με βάση την Πολιτιστική Κληρονομιά».

Τα συγκεκριμένα Βραβεία διοργανώνονται από το 2014 σε ετήσια βάση, με διαφορετική θεματική κάθε φορά. Η έκδοση για το 2020 επικεντρώθηκε στη θεματική «Destination of Sustainable Cultural Tourism», και διοργανώθηκε από το ECTN, σε συνεργασία με τη Europa Nostra, τη European Travel Commission και το NECSTouR, με την υποστήριξη των Πολιτιστικών Διαδρομών του Συμβουλίου της Ευρώπης, «Δρόμοι των Φοινίκων» (The Phoenicians) και «IterVitis».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού κος Δημήτρης Εφραίμογλου δήλωσε σχετικά: «Είμαστε υπερήφανοι για τη βράβευση αυτή. Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού ανέκαθεν επιχειρούσε να συνδέσει ενεργά τον πολιτισμό και την πολιτιστική μας κληρονομιά με τον βιώσιμο τουρισμό. Άλλωστε, στη δύσκολη αυτή εποχή, η ύπαρξη ψηφιακών εφαρμογών αποτελεί παραγωγική διέξοδο και είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Η επιλογή μας να αναδείξουμε εμβληματικούς χώρους και μνημεία όπως η Αγία Σοφία, η Ακρόπολη, η Ολυμπία, η αρχαία Αγορά της Αθήνας, αλλά και αρχαίες πόλεις εκτός Ελλάδας όπως η Μίλητος και η Πριήνη με τη χρήση εικονικής πραγματικότητας και μέσα από πρωτότυπες διαδικασίες έρευνας, τεκμηρίωσης και ψηφιοποίησης, αποτελεί σήμερα περισσότερο από ποτέ τον πλέον ενδεδειγμένο εναλλακτικό τρόπο ανάπτυξης του πολιτιστικού τουρισμού και ανάδειξης της χώρας μας ως έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς στην Ευρώπη».

www.ert.gr

Open post

Επιτυχής εκδήλωση για το ποδόσφαιρο και την τέχνη

Επιτυχής εκδήλωση για το ποδόσφαιρο και την τέχνη

Ενθουσίασε η έκθεση με θέμα «ΟΤΑΝ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ», που διοργάνωσε το «Επίσκυρον» την Τετάρτη 21/10υ στο Αρχελάου Θέατρο στους Θρακομακεδόνες.

Οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν τις ποδοσφαιρικές εμπνεύσεις των ζωγράφων Γιάννη Αντωνόπουλου, Βασίλη Διονυσόπουλου, Πέτρου Ζουμπουλάκη, Σταυριανού Κατσιρέα, Μιλτου Κοτσώνη, Σπύρου Κουρσάρη, Νίκου Οικονομίδη, Τάκη Οικονομόπουλου, Μίνας Παπαθεοδώρου, Μαίρης Παπαϊωάννου, και να εκφράσουν, στη συζήτηση που ακολούθησε, την απορία τους που οι επίσημες ποδοσφαιρικές και αθλητικές αρχές της χώρας, δεν κάνουν τίποτα προκειμένου οι χιλιάδες των φιλάθλων να γνωρίσουν το αγαπημένο τους άθλημα μέσα από τα έργα κορυφαίων Eλλήνων ζωγράφων.

Παρόντες στην εκδήλωση που παρουσίασε η δημοσιογράφος Χριστίνα Μουστάκη, ο ζωγράφος και βετεράνος διεθνής τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού Τάκης Οικονομόπουλος, ο επιθετικός του Ατρόμητου, του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου Νίκος Τσιαντάκης, ο τερματοφύλακας του Εθνικού και της ΑΕΚ Χρήστος Αρβανίτης, ο πρώην διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου Βαγγέλης Γιαννακουδάκης, ο πρόεδρος του ΙΔΕΑΔ Ανδρέας Μαλάτος, όπως επίσης άνθρωποι της παιδείας και του πολιτισμού.

Ο πρόεδρος του «Επίσκυρον» Νίκος Μάλλιαρης τόνισε ότι το ποδόσφαιρο μέσα από τη ζωγραφική μπορεί να αντλήσει έμπνευση και δυνάμεις προκειμένου να βελτιώσει τα κακώς κείμενα και κυρίως να τιμήσει τους χιλιάδες καλλιτέχνες της μπάλας οι οποίοι με τη φαντασία και την πλαστικότητα των κινήσεών τους, έδωσαν όραμα κι αγάπη για τη ζωή σε εκατομμύρια νέους.

Το ποδόσφαιρο είναι από μόνο του ένα ατελείωτο έργο τέχνης, το οποίο με τη φαντασία και το πινέλο του καλλιτέχνη, μπορεί να ανεβάσει επίπεδο στον ποδοσφαιρικό πολιτισμό, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ώστε να διδαχτούν κυρίως οι νέοι φίλαθλοι οπαδοί, τον σεβασμό στον αντίπαλο μέσω της αναγνώρισης των αξιών.

Ο ιδιοκτήτης του Αρχελάου Θεάτρου και πρώην ποδοσφαιριστής Νίκος Σιδηρόπουλος αναφέρθηκε στη συνεργασία του Θεάτρου με το «Επίσκυρον» και τις κοινές δράσεις που θα ακολουθήσουν για την πρόοδο και την πολιτιστική εκλαΐκευση του αθλήματος.

Ο ζωγράφος και οπαδός της Α.Ε.Κ Νίκος Οικονομίδης μιλώντας, αναφέρθηκε στην εμπνεύσει που αντλεί από τα χρώματα της ομάδας του και τους αγαπημένους του ποδοσφαιριστές.

Ο Τάκης Οικονομόπουλος, από του βήματος, δήλωσε ότι από μικρός ζωγράφιζε και παράλληλα έπαιζε μπάλα, συνδυάζοντας και τα δυο χόμπι του με επιτυχία.

Παράλληλα προβλήθηκε βίντεο με θέμα: «Όταν το ποδόσφαιρο συναντά τις τέχνες και τους μεγάλους δημιουργούς».

www.ert.gr

Open post

Έρχεται το 3ο Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας

Έρχεται το 3ο Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας

Το Παιδικό & Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας επιστρέφει πλήρως προσαρμοσμένο στα δεδομένα της εποχής, παρουσιάζοντας το πρόγραμμά του διαδικτυακά, από τις 14 έως τις 22 Νοεμβρίου.

Παιδιά και έφηβοι, σε Ελλάδα και Κύπρο, θα μπορέσουν φέτος να παρακολουθήσουν ταινίες, δωρεάν, στον ιστότοπο της διοργάνωσης.

Για το 2020,  το Φεστιβάλ – που πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και τη συνεργασία της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Καλλίστη– παρουσιάζει ένα διευρυμένο πρόγραμμα για κάθε οικογένεια, εμπλουτισμένο με νέες θεματικές που απευθύνονται σε παιδιά από 2 ετών, στους εφήβους, αλλά και στους γονείς που θέλουν να θυμηθούν τη δική τους παιδική ηλικία.

Πραγματοποιώντας ένα κινηματογραφικό ταξίδι (από τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ ως το Μεξικό, το Νεπάλ και τη Μογγολία ) μέσα από  προβολές βραβευμένων ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, μικροί και μεγάλοι θα ψυχαγωγηθούν, γνωρίζοντας περισσότερα για τους ανθρώπους, τους τόπους και τους πολιτισμούς του κόσμου.

Μέρος του Φεστιβάλ (31 ταινίες μικρού μήκους) θα είναι προσβάσιμο σε άτομα με δυσκολία στην κατανόηση, σε άτομα με αυτισμό και νοητική αναπηρία. Μέσω της γλώσσας easy2read, η οποία «μεταφράζει» τα κείμενα κάνοντάς τα πιο κατανοητά, ο ιστότοπος του Φεστιβάλ γίνεται επίσης προσβάσιμος στις παραπάνω ομάδες.

Φωτό:

Οι θεματικές στις οποίες δίνει έμφαση το φετινό Φεστιβάλ εστιάζουν σε παιδιά που:

  • Υψώνουν τη φωνή τους ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Όπως οι μαθητές από την Κωνσταντινούπολη, που ακολουθούν το παράδειγμα της Γκρέτα Τούνμπεργκ και αναλαμβάνουν δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή, στο ντοκιμαντέρ «Θέλουμε το Μέλλον μας!» (We Want Our Future!) του Aτόμ Σασκάλ από την Τουρκία. Στο ντοκιμαντέρ «Μικροπλαστικά Παντού» (Microplastic Madness) των Ατσούκο Κουέρκ και Ντέμπι Λι Κόεν από τις ΗΠΑ, οι μαθητές της πέμπτης τάξης ενός Δημόσιου Σχολείου στο Μπρούκλιν γίνονται πολίτες-επιστήμονες και ακτιβιστές και προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν την κοινότητα για την επιτακτική ανάγκη ενός Plastic Free Future (μέλλοντος χωρίς πλαστικά).
  • Αφηγούνται σημαντικά ιστορικά γεγονότα του 20ου αιώνα. Στην ταινία «Φρίτζι: Μια Επαναστατική Ιστορία» (Fritzi: A Revolutionary Tale) των Ραλφ Κούκουλα, Ματίας Μπρουν η ειρηνική επανάσταση του 1989 παρουσιάζεται από την οπτική ενός παιδιού στην ανατολική Γερμανία, ενώ στο «Πέρασμα» (The Crossing) της Τζοάν Χέλγκελαντ από την Νορβηγία οι θεατές ταξιδεύουν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και «ακολουθούν» δυο αδέλφια που βοηθούν δυο εβραιόπουλα να περάσουν με ασφάλεια τα σύνορα της Νορβηγίας κάτω από τη μύτη των Ναζί προς την ουδέτερη Σουηδία. ( Το φιλμ απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Παιδικής Ταινίας στο φετινό Zlin International Film Festival for Children and Youth).
  • Εκφράζονται μέσα από το ποδόσφαιρο, ακόμα και ενάντια σε όλες τις αντιξοότητες. Στο ντοκιμαντέρ «Koυσάσα» (Kusasa) του Σέιν Βερμότεν, η ομάδα ποδοσφαίρου Kusasa Stars ξεκινάει από μια παραγκούπολη 15.000 κατοίκων στο Γκρένταλ της Νοτίου Αφρικής και φτάνει να διαγωνίζεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων Gothia Cup, στη Σουηδία. Στην ταινία «Τα πόδια του Μαραντόνα» (Maradona’s Legs) του Φιράς Κουρί, δυο αγόρια από την Παλαιστίνη αναζητούν το τελευταίο αυτοκόλλητο για το άλμπουμ τους στη διάρκεια του Μουντιάλ του 1990.
  • Βρίσκουν τις «υπερδυνάμεις» τους μέσα από τον χορό, όπως στο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Ο Ρυθμός της ζωής» (My Father the Mover) της Τζούλια Τζανς από τη Νότιο Αφρική, το οποίο τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ της Tribeca.
  • Μαθαίνουν να τολμούν και να γκρεμίζουν τα στερεότυπα, όπως στην βραβευμένη με Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους Ταινία «Μαθαίνοντας Σκέιτ σε Εμπόλεμη Ζώνη (Όταν Είσαι Κορίτσι)» (Learning To Skateboard in A Warzone (When You’re a Girl) της Αμερικανίδας Κάρολ Ντίσινγκερ.
  • Ζουν ιστορίες τρόμου που θα προκαλέσουν ρίγη τόσο στους εφήβους όσο και στους γονείς τους. Ιδίως όταν πρόκειται για ταινίες όπως η «Αρμονία του Διαβόλου» (The Devil’s Harmony) του Βρετανού Ντίλαν Χολμς Γουίλιαμς, στην οποία τα «φυτά» εκδικούνται όσους τους κάνουν bullying, με τρόπους και αισθητική που θυμίζουν ΣτάνλεΪ Κιούμπρικ και Μπράιαν ντε Πάλμα.
Φωτό:

Ψηφιακές σχολικές προβολές

Με ένα πλούσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα το Φεστιβάλ παραμένει και φέτος κοντά στα σχολεία, διευρύνοντας την παρουσία του και στα σχολεία ειδικής αγωγής. Μέσα από την ιστοσελίδα της διοργάνωσης,  η εκπαιδευτική κοινότητα μπορεί να παρακολουθήσει ταινίες και να λάβει συνοδευτικό υλικό, το οποίο έχει επιμεληθεί ομάδα εκπαιδευτικών και παιδοψυχολόγων.

Εκπαιδευτικά προγράμματα

Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, το Φεστιβάλ θα ταξιδέψει σε σχολεία απομακρυσμένων περιοχών και θα πραγματοποιήσει μια σειρά από κινηματογραφικά εργαστήρια και masterclasses για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ.


Πηγή: ΕΡΤ

Φωτογραφίες:

 

 

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 176 177 178
Scroll to top