Open post

#PlayApartTogether: Νέα καμπάνια του ΠΟΥ για τον κορονοϊό μέσω βιντεοπαιχνιδιών

#PlayApartTogether: Νέα καμπάνια του ΠΟΥ για τον κορονοϊό μέσω βιντεοπαιχνιδιών
Δεκαοκτώ εταιρείες από τον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών συνεργάζονται με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), σε μια νέα καμπάνια ενημέρωσης σχετικά με τον κορονοϊό.

Στο πλαίσιο της καμπάνιας #PlayApartTogether, οι εταιρίες αυτές παρακινούν τους παίκτες να ακολουθήσουν της οδηγίες του ΠΟΥ, όπως είναι η κοινωνική αποστασιοποίηση, το συχνό πλύσιμο των χεριών και άλλες προληπτικές δραστηριότητες που αφορούν στην καταπολέμηση του κορονοϊού.

Μέσω διαφόρων εκδηλώσεων, δραστηριοτήτων και ανταμοιβών, οι εταιρίες μεταφέρουν στους παίκτες το μήνυμα της καμπάνιας ότι «όπου κι αν είσαι, όποιο παιχνίδι κι αν παίζεις μπορείς να κάνεις τη διαφορά».

Με την πρωτοβουλία αυτή, ο ΠΟΥ ελπίζει ότι θα καταφέρει να παρακινήσει εκατομμύρια παίκτες σε όλο τον κόσμο να υιοθετήσουν τις σωστές συμπεριφορές για την καταπολέμηση του Covid-19.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον Μάιο του 2019, ο ΠΟΥ είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων όταν είχε ορίσει την εξάρτηση στα βιντεοπαιχνίδια ως ψυχική διαταραχή σχετίζοντάς την με άλλες εθιστικές συμπεριφορές.

Οι παίκτες μπορούν να βρουν στα κοινωνικά δίκτυα τα μηνύματα και τις ανακοινώσεις των εταιρειών που συμμετέχουν στην ενέργεια αυτή μέσω του hashtag #PlayApartTogether.

ΠΗΓΗ: BusinessInsider

www.ert.gr

Open post

«Αθώα Πλάσματα»: γράφει ο Αλέξης Σταμάτης

«Αθώα Πλάσματα»: γράφει ο Αλέξης Σταμάτης
ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Τα «Αθώα Πλάσματα» σε πρώτο επίπεδο είναι ένα νουάρ αφήγημα. Ωστόσο, ο αναγνώστης μπορεί να αποκαλύψει πολλά διαφορετικά πράγματα, εάν θελήσει να εξορύξει τα επιφαινόμενα.

H ιδέα προέκυψε από τη φράση «Παρακολούθησέ με…», κάτι που προτείνει μια μεσήλικη γυναίκα στον κεντρικό ήρωα, τον Στέφανο, ο οποίος είναι ιδιωτικός ερευνητής. Έτσι αρχίζει μια περιπέτεια η οποία εν τω βάθη της σημαίνει πως εξερευνώντας τον άλλο, εξερευνάς τον εαυτό σου. Έτσι δημιουργείται, ελπίζω, μια ταύτιση του αναγνώστη με τον κεντρικό ήρωα, ο οποίος τον ταξιδεύει σε απρόβλεπτα μονοπάτια ως το απρόσμενο τέλος.

Ο κεντρικός ήρωας, ο Στέφανος, ένας μοναχικός ιδιωτικός ερευνητής, επιστρέφει στην πόλη, φέροντας το τραυματικό του παρελθόν. Εκεί θα δεχτεί μια παράξενη επίσκεψη. Η Μαριάννα, μια επίδοξη πελάτης, του ζητά να την παρακολουθήσει. Αρχικά της αρνείται. Αλλά χωρίς σχεδόν να το καταλάβει, ακολουθεί τα ίχνη της και πέφτει επάνω σε ένα περίεργο ζευγάρι. Από εκεί και πέρα τα πράγματα αποκτούν μια άλλη μορφή. Τα υφέρποντα δίπολα Καλό-Κακό, Εγκληματίας-Άγιος, Έρωτας-Θάνατος οξύνονται και αρχίζει μια περιπέτεια που εμπλέκει όλους τους ήρωες σε έναν τρελό χορό. Τους ήρωες που είναι άνθρωποι ικανοί για το καλύτερο, αλλά και το χειρότερο.

Ο τίτλος Αθώα πλάσματα είναι αλληγορικός, ειρωνικός και μαζί κυριολεκτικός. Βάσει της τρέχουσας κοινά αποδεκτής ηθικής, κανένα από τα πλάσματα του βιβλίου δεν είναι αθώο. Ωστόσο, δεν υπάρχει ψυχή χωρίς σκοτεινές κρύπτες, χωρίς ενστικτώδεις ορμές, χωρίς αποσιωπημένες ανίερες επιθυμίες. Το θέμα είναι, εάν αυτά τα στοιχεία θα βγουν ή όχι στην επιφάνεια.

Εκείνο που με ενδιέφερε περισσότερο στο συγκεκριμένο βιβλίο ήταν μια υπαρξιακή καταβύθιση, σχεδόν σε όλα τα καίρια θέματα του ανθρώπου, κυρίως όμως στον Έρωτα και τον Θάνατο. Το δίπολο αυτό είτε ταλαντώνεται σαν απειλητικό εκκρεμές, είτε πέφτει σαν σκιά στα γεγονότα, οδηγεί την ιστορία σε μια αναπάντεχη διαδρομή που σημαδεύει ανεξίτηλα όλους τους εμπλεκομένους.

Είναι ένα μυθιστόρημα που ήθελα πολύ καιρό να γράψω. Οι οικείοι μου, όταν το διάβασαν, μου τόνισαν το πόσο διαφορετικό τους φάνηκε από τα άλλα. Ωστόσο, πιστεύω ότι στην ουσία διαπραγματεύεται τα ίδια πράγματα όπως και τα προηγούμενα: Την περιπέτεια της ανθρώπινης υπόστασης. Τη φύση της ηθικής, το πώς λειτουργούν οι άνθρωποι με βάση όσα συμβαίνουν στο μυαλό τους, εκεί που φυλάσσονται επτασφράγιστα τα μυστικά τους, τα απωθημένα τους.

Γράφω στο βιβλίο: «Υπάρχει μια μυστική κρύπτη στη ζωή κάθε ανθρώπου, που την κρατά κλεισμένη. Ξέρει ότι υπάρχει εντός του, ξέρει ότι μπορεί να μπει όποτε θέλει, αλλά δεν το τολμά ποτέ. Γιατί; Γιατί είναι βέβαιος ότι από εκεί θα ορμήσουν όλα τα πράγματα που φοβήθηκε από τότε που γεννήθηκε έως τώρα και θα τον κατασπαράξουν».

Οι ιστορίες, τα κρυφά σημάδια, τα χάσματα, είναι χώροι στους οποίους ανθεί εκείνο το μέρος της ύπαρξής μας, το οποίο δύσκολα αφήνουμε να φαίνεται. Το μυθιστόρημα έχει τη δυνατότητα να ανοίγει αυτά τα χάσματα και να χαρίζει κάποιες διαδρομές που εξαρτώνται βέβαια αποκλειστικά από τη διάθεση του αναγνώστη να τις ακολουθήσει.

Αλέξης Σταμάτης
Photo credit: © Patroklos Skafidas

Το μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη Αθώα πλάσματα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη (σελ.: 272, τιμή: €16,00). Μπορείτε να αγοράστε το βιβλίο από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Καστανιώτη εδώ.

Ο Αλέξης Σταμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και έκανε μεταπτυχιακά Αρχιτεκτονικής και Κινηματογράφου στο Λονδίνο. Έχει γράψει είκοσι εννέα βιβλία. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο έβδομος ελέφαντας εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία. Το Μπαρ Φλωμπέρ εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Η Αμερικάνικη Φούγκα, κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Αμερικανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Τεχνών και εκδόθηκε στις ΗΠΑ (Etruscan Press). Το πρώτο του παιδικό μυθιστόρημα Ο Άλκης και ο Λαβύρινθος τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Η ποιητική του συλλογή Αρχιτεκτονική εσωτερικών Χώρων τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης στη μνήμη Νικηφόρου Βρεττάκου. Διδάσκει Δημιουργική Γραφή. Μαθητές του έχουν εκδώσει 28 βιβλία. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Το Βήμα».
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου και έχουν έναν γιο, τον Ερμή.

www.ert.gr

Open post

ΟΠΑΝΔΑ: Οnline παρακολούθηση σε τρεις οπερέτες

ΟΠΑΝΔΑ: Οnline παρακολούθηση σε τρεις οπερέτες

Tη δυνατότητα δωρεάν online παρακολούθησης στις τρεις οπερέτες που ανέβηκαν στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρα «Μαρία Κάλλας», «Η Εύθυμη Χήρα», «Η Ωραία Ελένη» και «Ο Ορφέας στον Άδη», δίνει ο ΟΠΑΝΔΑ.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση: «Σε αυτή τη δύσκολη για όλους περίοδο, ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) προσφέρει δωρεάν online παρακολούθηση τις τρεις οπερέτες που ανέβηκαν στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» κατά τις καλλιτεχνικές περιόδους 2018 – ’19 & 2019 – ’20, στηρίζοντας την εκστρατεία «Μένουμε Σπίτι».

Μέσα από την ιστοσελίδα www.opanda.gr μπορεί το κοινό να απολαύσει δωρεάν τις οπερέτες:

-Τη βασίλισσα της οπερέτας, Η Εύθυμη Χήρα του Franz Lehár, μια ευχάριστη, ανάλαφρη παράσταση, με στιγμές γέλιου, παρεξηγήσεων και συγκίνησης, με βιεννέζικα βαλς, ανάλαφρη πρόζα, γλυκές, νοσταλγικές μελωδίες και μία εκθαμβωτική Χήρα, συνθέτουν ένα τρελό γαϊτανάκι του έρωτα σε μια αποδιοργανωμένη κοινωνία μπουρζουάδων και κυνηγών του χρήματος της Χήρας.
Η Εύθυμη Χήρα ανέβηκε στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» την καλλιτεχνική περίοδο 2019 – ’20 σε σκηνοθεσία Ισίδωρου Σιδέρη
Τη Συμφωνική Ορχήστρα δήμου Αθηναίων διηύθυνε η Ζωή Ζενιώδη

-Τη γεμάτη κέφι και δροσιά, με ανελέητη σάτιρα και γοητευτική οπερέτα του Jacques Offenbach Η Ωραία Ελένη, όπου ο Offenbach, επίκαιρος όσο ποτέ, με τους διεγερτικούς ρυθμούς του, εκφράζει την εποχή του που ζει μόνο για το χρήμα και τη διασκέδαση, για να μην βρεθεί αντιμέτωπη με την αλήθεια της καθημερινής πραγματικότητας. Η συζυγική απιστία, η διεφθαρμένη εξουσία, η επιπολαιότητα και η αυθάδεια της νεολαίας, όπως επίσης η διαρκής αναζήτηση των εφήμερων απολαύσεων που όριζε η καταναλωτική συνείδηση στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, προβάλλονται με αριστοτεχνικό τρόπο μέσα από το σύγχρονο πρίσμα, παραμένοντας διαχρονικά.
Η Ωραία Ελένη ανέβηκε στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» την καλλιτεχνική περίοδο 2018 – ’19 σε σκηνοθεσία Ισίδωρου Σιδέρη
Τη Συμφωνική Ορχήστρα δήμου Αθηναίων διηύθυνε ο Μιχάλης Οικονόμου

-Την κωμική όπερα του Jacques Offenbach Ο Ορφέας στον Άδη, η εμβληματικότερη ίσως της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, μια παρωδία-παραφθορά του αρχαίου μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, όπου η δράση εκτυλίσσεται μεταξύ διεφθαρμένης γης, ξεπεσμένου Ολύμπου και κολασμένου Κάτω Κόσμου, οι θεοί γλεντούν ξέφρενα και χορεύουν can-can, ενώ ο Ορφέας και η Ευρυδίκη θέλουν κατεπειγόντως να ξεφορτωθούν ο ένας τον άλλον.
«Ο Ορφέας στον Άδη» ανέβηκε στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» την καλλιτεχνική περίοδο 2018 – ’19 σε σκηνοθεσία Ισίδωρου Σιδέρη

Τη Συμφωνική Ορχήστρα δήμου Αθηναίων διηύθυνε ο Ανδρέας Τσελίκας.

«Είναι πραγματικά μία δύσκολη εποχή, που πρέπει να μείνουμε όλοι στο σπίτι. Ο ΟΠΑΝΔΑ θέλοντας να βρίσκεται πάντα κοντά σε όλους, προσφέρει διεξόδους ώστε να γίνει η καθημερινότητά τους πιο ευχάριστη, παρακολουθώντας δωρεάν τις τρεις οπερέτες που ανέβηκαν στο δημοτικό θέατρο της Αθήνας τις δύο τελευταίες καλλιτεχνικές περιόδους.» τονίζει Πρόεδρος του ΟΠΑΝΔΑ Άννα Ροκοφύλλου».

www.ert.gr

Open post

Το webtv της ΕΡΤ ως παράθυρο στις «φυλακές» των Hashtag και του σπιτιού

Το webtv της ΕΡΤ ως παράθυρο στις «φυλακές» των Hashtag και του σπιτιού

Όταν οι πόρτες έκλεισαν, τα Hashtags έγιναν κάγκελα φυλακής. Αυτά τα τόσο δικά μας κελιά με την προσωπική μας διακόσμηση, έχουν πολλά παράθυρα, όχι 100% προσαρμοσμένα στα ντουβάρια και λέγονται οθόνες. Πίσω από τα «σίδερα» του hashtaging, υπάρχουν οι λεβέντες και οι λεβέντισσες που επαναπροσδιορίζουν τα όρια της ελευθερίας, με άλλοθι -ή δικαιολογία- το συμπαντικό καλό.

Με τα ελάχιστα εναπομείναντα βίντεοκλαμπ, αποτέλεσμα της μη ουσιαστικής αντιμετώπισης του σημαντικότατου θέματος της πειρατείας, που -δυστυχώς- στις συνειδήσεις των περισσοτέρων «είναι μια πράξη επαναστατική και νόμιμη», τους χειμερινούς κινηματογράφους που σταμάτησαν να βαυκαλίζονται ότι «θα τα ξαναπούμε πριν από την καλοκαιρινή σαιζόν» και τη στασιμότητα σε νέες κυκλοφορίες ταινιών, η στροφή στα «εντός», τα «μέσα», τα «κατ’ επιλογήν» είναι μονόδρομος.

Στην ΕΡΤ η πλατφόρμα που θα βρείτε στο  είναι ένα κάποιο αλεξίσφαιρο τζάμι που σας απομονώνει από τα after effects του κορονοϊού, της τρομοφοβίας, της παραίτησης. Τί άραγε θα μπορούσαμε να βλέπαμε εκεί αυτές τις μέρες; Με φίλτρο το προσωπικό μου κριτήριο στις περισσότερες ταινίες -αν όχι και σε όλες-, από την ένταξη τους στο πρόγραμμα μέχρι σήμερα που κυκλοφορούν «ελεύθερες με περιορισμό» (όπως και εμείς), ξεχωρίζω κάποιες που θα απολάμβανα να παρακολουθήσω ξανά στη μικρή οθόνη του υπολογιστή μου και της τηλεόρασης, που αυτές τις μέρες δείχνει πιο μεγάλη από ποτέ.

Οι επιλεγμένες ταινίες:

The Tale

Τελευταία μέρα σήμερα που θα υπάρχει στην πλατφόρμα η ταινία The Tale, γίνεται το must της κριτικής σκέψης μιας αποστασιοποιημένης βιωματικής κατάθεσης ψυχής της δημιουργού Jennifer FoxKάθε άλλο από αυτό που ορίζει ο τίτλος, η ταινία αντικρούει στο μεγαλύτερο μέρος της τον μίτο του παραμυθιού και το «ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα», χωρίς όμως να προκαλεί επιθετική συγκίνηση. Στο δικό μου μυαλό αντηχεί το όνομα της ως το ομόηχο The Tail, η ουρά ενός τρωκτικού που δεν θα πιαστεί εύκολα στη φάκα.

Η Τζένιφερ (η Λόρα Ντερν, η φετινή νικήτρια των Όσκαρ που ήταν υποψήφια για την ερμηνεία της σε αυτή την τηλεταινία για Χρυσή Σφαίρα) δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει το καλά κρυμμένο φάντασμα από το παρελθόν της: τη σειρά βιασμών που είχε υποστεί από ένα ζευγάρι ανθρώπων, οι οποίοι είχαν αναλάβει την εκπαίδευση της στην ιππασία. Όντας μια βιωματική εμπειρία της ντοκιμαντερίστα Jennifer Fox που υπογράφει σενάριο και σκηνοθεσία, επιλέγει όχι τον ασφαλή τρόπο αλλά τον πιο έντιμο: την σταδιακή αποστασιοποίηση από τα γεγονότα. Ο παρελθοντικός χρόνος (η ηρωίδα-παιδάκι που θυμίζει στην ενήλικη ηρωίδα την ηλικία της και τα γεγονότα) αγκαλιάζει τη βία, τις πληγές, τα ανεξίτηλα σημάδια.

Η -όποια- δικαίωση προς το τέλος, σαν μαριονέτα κρεμασμένη από ένα ετοιμόρροπο καρφί, δεν φέρνει ανακούφιση, διότι δικαιοσύνη και τιμωρία πάνε αγκαζέ στην 7η τέχνη· η ηρωίδα, με δήμιο αλλά και θεραπευτή τη μητέρα της και «ψυχολογικές πατερίτσες» να ορθώνουν το ανάστημα της από τον ίδιο της τον παιδικό εαυτό, κάνει το καλύτερο δυνατό για να αποδεχτεί την αναπηρία ψυχής που της επέβαλαν κοινωνία, φόβος και το καταρρακωμένο ψυχόσωμά της.

Χαίρομαι που είχα δει την πρώτη της προβολή στη μεγάλη οθόνη στο φεστιβάλ της Ζυρίχης, αλλά ακόμα πιο πολύ χαίρομαι που τώρα υπάρχει στις μικρές οθόνες για να διαδώσει το μήνυμα: «βρες τη φωνή σου, σώσε το παιδί που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει, ζήσε ξανά από την αρχή σαν να ήσουν σε πρόβα, δέξου το χειροκρότημα από το πιο αληθινό κοινό -τον ίδιο σου τον εαυτό-».

Ιστορίες για Αγρίους

Το Ιστορίες για Αγρίους είναι μια σπονδυλωτή ταινία εκδίκησης που πιάνει τους χαρακτήρες λίγο πριν από τη στιγμή που θα αποδώσουν δικαιοσύνη στον εαυτό τους μετον πλέον αντιχριστιανικό τρόπο.

Ο Αργεντίνος Ντάμιαν Σιφρόν δίνει ευκαιρία στους απελπισμένους ήρωες να μην υποταχθούν στην τραγικότητα τους. Μη ξεχνώντας τον ορισμό της τραγωδίας, ως μίμηση πράξεως σπουδαίας και τέλειας, αφήνει τους ήρωες να δρουν αποφεύγοντας τη λεκτική φλυαρία ή τις ηθικολογίες, παίρνοντας το νόμο στα χέρια τους: Μια ιδιωτική πτήση στην οποία ο πιλότος προσκάλεσε όσους τον βασάνιζαν στη ζωή του με σκοπό να τους σκοτώσει και να πεθάνει μαζί τους, μια μαγείρισσα που βοηθάει μια σερβιτόρα να ξεπαστρέψει έναν διεφθαρμένο που της κατέστρεψε τη ζωή, ένας οδηγός που δεν δέχεται την παράνομη προσπέραση ως μια πράξη μαγκιάς, ένας πολίτης που εξοργίζεται με τη σύγχρονη γραφειοκρατία, μια οικογένεια που θέλει να κάνει ένα ατύχημα να σβηστεί από τον χρονολογικό χάρτη της ζωής του γιού της, μια απιστία τη μέρα του γάμου που θα κάνει όσους ήθελαν να χορέψουν τον χορό του Ισαία, να χορέψουν αντ’ αυτού… «στο ταψί».

Ήρωες σαν και εμάς – αν δεν υπήρχε το κοινωνικό πλαίσιο να μας λέει τί επιτρέπεται να κάνουμε και τί όχι, μια ανακουφιστική δράση για τον θυμό μας αν ζούσαμε παρόμοιες καταστάσεις, μια ασφαλής βιωματική εμπειρία δια αντιπροσώπου που θα μας γλιτώσει από τα σίδερα της φυλακής, όσο και αν παραμένουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας.

Πρεμιέρα στις Κάννες που παρακολούθησα δύο φορές πριν από την ελληνική της πρεμιέρα στα Φεστιβάλ του Τορόντο και του Σαν Σεμπαστιάν.

Still Alice: Κάθε στιγμή μετράει

Αν κάτι μας κρατάει ζωντανούς και σε πορεία εξέλιξης είναι οι μνήμες αναμεμειγμένες σε απροσδιόριστες δόσεις προς τις εμπειρίες. Το Still Alice: Κάθε στιγμή μετράει (που χάρισε Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου στη Τζούλιαν Μουρ) έχει έναν εμπνευσμένο τίτλο που δυστυχώς δεν μπορούσε να αποδοθεί στα ελληνικά: Η «στάσιμη» Άλις, αυτή που πια δεν μπορεί να εξελιχθεί, αλλά και η Άλις που ξέρει και αγαπάει η οικογένεια της, η οποία παραμένει σταθερή αξία για τους οικείους της.

Μια καθηγήτρια γλωσσολογίας, που όλο της το είναι στηρίζεται στη σημασία, την ερμηνεία, την ορθή ή τη με σολοικισμό χρήση της γλώσσας, φυλακίζεται στη σταδιακή απραγία της μνήμης της. Όσο η πάθηση του αλτσχάιμερ καταλαμβάνει περισσότερο χώρο στα μέχρι πρότινος γεμάτα πληροφορίες megabite του εγκεφάλου της, τόσο η αποξένωση -αλλά και η μερική συνειδητοποίηση αυτής της αποξένωσης-, μεταμορφώνει έναν δυνατό και φωτεινό άνθρωπο σε μια ανάμνηση που τείνει να σβήσει.

Με απόλυτη κυρίαρχο των γεγονότων την Τζούλιαν Μουρ ως την αχαρτογράφητη ηρωίδα που οφείλει να θυμάται ότι σύντομα δεν θα θυμάται τίποτα, πενθεί και υμνεί το «ἕν οἶδα, ὅτι οὐδέν οἶδα», όχι ως πράξη σοφίας αλλά ως καρτερική πορεία σε έναν χαοτικό βυθό, την οποία εκείνη θα ζήσει με μνήμη χρυσόψαρου και οι συγγενείς της -ίσως- ζήσουν ως ναυαγοί στο αύριο -με εκείνη βαρίδιο στα πόδια τους-.

Την παρακολούθησα πρώτη φορά στο Φεστιβάλ του Τορόντο και ακόμα θυμάμαι το έντονο χειροκρότημα στο τέλος της πρεμιέρας, ενώ στην πορεία το είδα και στην ιδιωτική τηλεόραση μαζί με την οικογένεια και ένα μέλος που -δυστυχώς- σήμερα πάσχει από τα πρώτα στάδια μιας μορφής αυτής της ασθένειας.

Τα μάτια της Τζούλια

Τα μάτια της Τζούλια βλέπουν όσα βλέπει η πεθερά: Ένα θαμπό αύριο, ένα αβέβαιο μέλλον. Στον χώρο τυφλότητας, η ασφάλεια της μη οπτικής αντίληψης του χώρου προσφέρει και ανάλογη ασφάλεια του απροσδιόριστου σχηματικά αύριο.

Δύο δίδυμες γυναίκες πάσχουν από μια εκφυλιστική ασθένεια που τους στερεί την όραση αλλά τους ενισχύει τη διόραση. Ο θάνατος της μιας θα μπορέσει να εξηγηθεί με ένστικτο από την άλλη όταν η τυφλότητα οριοθετήσει το σκοτάδι της γνώσης.

Η πρωταγωνίστρια του Ορφανοτροφείου Μπελέν Ρουέδα ερμηνεύει τον προτελευταίο σημαντικό ρόλο της για το genre, -πριν παραμορφωθεί τελείως από τις πλαστικές επεμβάσεις· ίσως είναι και η εξόδιος ακολουθία της από τον χώρο της προσωπικής της ομορφιάς και του κύκλου του Horror Iberico.

Πρώτη θέαση στο Madrid de Cine και συναντήσεις με τους πρωταγωνιστές.

 Αύγουστος

Το αγαπημένο τραγούδι Αύγουστος του Νίκου Παπάζογλου λέει σε έναν στίχο «θα πάω και ας μου βγει και σε κακό». Αυτό παθαίνει η Μπάρμπαρα Γουέστον (Τζούλια Ρόμπερτς) όταν επιστρέφει στην επαρχία Όσατζ της Οκλαχόμα, μαζί με συγγενολόι από κάθε γωνιά της ηπείρου, θέλοντας να βρουν τα χαμένα σημάδια του πατέρα της που επί σχεδόν μια εβδομάδα δεν είχε δώσει σημεία ζωής. Η μητέρα της (Μέριλ Στριπ), πάσχουσα από καρκίνο του στόματος, σαν οχιά που δαγκώνει τη γλώσσα της πριν δηλητηριαστεί, ασκεί πολυδιάστατη λεκτική και σωματική βία σε κάθε μέλος της οικογένειας.

Το φανερά ακρωτηριασμένο θεατρικό έργο εντάσσεται στους νόμους του all cast blockbuster, έχοντας καταπιεί τις συμβάσεις και κάνοντας γαργάρα τα λεπτά σημεία του κειμένου του Τρέισι Λετς, όχι -φαντάζομαι- από επιλογή αλλά από παραγωγική αναγκαιότητα (το πλήρες κείμενο επί σκηνής διαρκούσε σχεδόν τέσσερις ώρες ενώ η ταινία μόλις 121 λεπτά).

Η Τζούλια Ρόμπερτς αγωνιά να συγκριθεί υποκριτικά με τη σαρωτική Μέριλ Στριπ με άξια αποτελέσματα που σε σημεία φλερτάρουν και με τη λέξη ισ-άξια. Στην πραγματικότητα όμως οι συμπληρωματικοί ρόλοι (Τζούλιετ Λιούις, Μάργκο Μαρτιντέιλ, Τζούλιαν Νίκολσον και η αδικοχαμένη Μίστι Απχαμ) «δένουν» το γλυκό του εγκλεισμού στην οικογενειακή εστία, που συχνά πυκνά θυμίζει αίθουσα απομόνωσης ή κελί αναμονής θύματος δικαστικής πλάνης καταδικασμένου σε θάνατο.

Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ

Για τον Κεν Λόουτς, το πιο ηχηρό «Εγώ», είναι το «Εμείς». Φιλέλληνας, αριστερός, επαναστάτης που ακολουθεί το δύσκολο μονοπάτι σε εποχές άκρατου φιλελευθερισμού, ο Κεν Λόουτς, με το Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ (που θεωρητικά θα ήταν και η τελευταία ταινία του -τον ευχαριστούμε που δεν κράτησε τον λόγο του-), δίνει λόγο στον άσημο καρδιοπαθή ξυλουργό Ντάνιελ Μπλέικ, που ενώ θέλει διακαώς να δουλέψει, όλα δείχνουν εναντίον του στη διεκδίκηση αυτού του δικαιώματος, ή έστω του επιδόματος που του αναλογεί.

Ασύμβατος με το ψυχρό σήμερα και τους υπαλλήλους στο γραφείο εύρεσης εργασίας που δείχνουν να «συμβουλεύουν» με default απαντήσεις (computersaysno), δυσκολεύεται να παλέψει για το σήμερα το οποίο διαφέρει από το χθες (η συμπλήρωση ηλεκτρονικών φορμών ανήκει στα προσόντα μιας νεότερης γενιάς). Το όνομα του θα γίνει έννοια, πρότυπο μαχητή προς το δίκαιο σε μια άνιση μάχη με πολλαπλές απώλειες.

Ο Ντάνιελ Μπλέικ είναι ο οργισμένος της σιωπής, που μόνο ως graffiti σε τοίχο θα γίνει στολή για να φορεθεί από πολλούς, θα γίνουμε όλοι εμείς που σβήνει η φωνή μας στις υποταγές ενός αόρατου Μεγάλου Αδελφού.

Καθόλου αδικαιολόγητα βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Και χαίρομαι που πριν από λίγα χρόνια έκανα αφιερωματική εκπομπή 30 λεπτών για αυτήν την ταινία.

Τα πλεονεκτήματα του να είσαι στο περιθώριο.

Ο τίτλος είναι σαν να μας κοιτάζει βαθιά στα μάτια και να μας ειρωνεύεται: Τα πλεονεκτήματα του να είσαι στο περιθώριο. Η συγκεκριμένη ταινία όμως είναι φτιαγμένη για ανθρώπους που μένουν στο σπίτι, προβληματίζονται με ενσυναίσθηση, αναζητούν απαντήσεις σε προβλήματα που αντικατοπτρίζουν μειονότητες και τέλος αποτυπώνουν το περιθώριο χωρίς προβλέψιμα κλισέ. Το περιθώριο όμως απαιτεί από εμάς να γνωρίζουμε το όριο και συνειδητά να το παρακάμπτουμε.

Η αριστουργηματική ταινία ενηλικίωσης (με πρεμιέρα στο TIFF), εξισώνεται, αν όχι και υπερβαίνει, το ομώνυμο συγκλονιστικό βιβλίο. Σε έναν αγώνα ταχύτητας στη λεωφόρο της ενηλικίωσης, ο Τσάρλυ και το μυστικό μιας αγάπης, ενός βιασμού και μιας διαλυμένης οικογένειας, ψάχνουν τα βήματα τους ως ενσυνείδητα περιθωριακοί και από επιλογή διαφανείς οντότητες. Όλα εξηγούνται και όλα χαώνονται στους στίχους του τραγουδιού του Ντέιβιντ Μπόουι «Heros».

Ο Στίβεν Σμπόσκι γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας ότι ο πραγματικός αντιήρωας είναι ήρωας που χρειάζεται προσπάθεια για να αποκαλυφθεί. Με τον Λόγκαν Λέρμαν, την Έμα Γουάτσον και τον εκρηκτικό στον ρόλο του εκκεντρικού εφήβου Έζρα Μίλερ φτιάχνει ένα σύμπαν αφόρητο και ρεαλιστικό, μια δίοδο φωτός σε ένα σκοτάδι που μάχεται να υπερασπίσει τις σκιές του· σε αυτήν την ταινία ενηλικίωσης, οι μεγαλύτεροι αποκτούν μια θέση στο ακατανόητο πλαίσιο των ανθρώπων που κορόιδευαν και ένα λυσάρι συναισθημάτων για όσους αδυνατούσαν να κατανοήσουν.

Μια ταινία που κάθε έφηβος που δεν θα φοβηθεί τη σήμανση πρέπει να δει, αλλά πάνω από όλα μια ταινία που κάθε ενήλικας σε κρίση αυτοκριτικής οφείλει να υμνήσει.

Ο Γιος της Σοφίας

Ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκει αγκαλιά και θαλπωρή στην πλατφόρμα μας, ο Γιος της Σοφίας όμως αυτά θα τα αναζητήσει σε μια χώρα όπου ούτε τη γλώσσα μιλάει, ούτε μητρικό χάδι θα πάρει με αντάλλαγμα την πιθανότητα μιας ελληνικής ταυτότητας.

Στον απόηχο της νίκης της Eurovision και της Ruslana, η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων σε μετακαταθλιπτική αγωνία, μαρκάρει ανεξίτηλα τους ξένους με τη σφραγίδα του «όξω-από-δω». Με όνομα Σάσα (δηλαδή το χαϊδευτικό του Αλέξανδρου στη γλώσσα του, συνειρμική παραπομπή στον Μεγάλο Αλέξανδρο αλλά και τη Μασκότ των Ολυμπιακών της Μόσχας), αλλά με την ιδιότητα του γιού μιας καθαρίστριας που παντρεύτηκε έναν Έλληνα απόστρατο (εκπρόσωπο των κατάλοιπων της χούντας), είναι ένα παιδί μόνο καταδικασμένο σε έναν κόσμο ταριχευμένων ελπίδων και ζώων, το οποίο φαντασιώνεται τη σύγχρονη ζούγκλα σαν να έχει βγει από στίχους του Αργύρη Χιόνη «ένα τσαλακωμένο δάσος» με εκείνον σαν γάτα σε τομάρι αρκούδας, «που πλανιέται μέσα του, ερεθισμένη απ’ τους τριγμούς του, (…) μια τίγρη σ’ αναζήτηση θηράματος».

Η πολυβραβευμένη ταινία της Ελίνας Ψύκου είναι μια ανατριχιαστική μικρογραφία του φαντάσματος της Ελλάδας ως ιδέας κατεχόμενης (possessed) στο σώμα της μικρής Ελλαδίτσας στη ζούγκλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βραβευμένη στο φεστιβάλ της Τραιμπέκα, είναι σίγουρα μια από τις 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες αυτού του αιώνα.

Αρκετές από αυτές τις ταινίες, ίσως τις έχετε παρακολουθήσει στο παρελθόν, ίσως και όχι· όμως οι ταινίες που έχουμε ξαναδεί μας ξυπνάνε αναμνήσεις, επιτρέπουν μια νέα ανάγνωση σε παγιωμένες σκέψεις, σηματοδοτούν ένα σημείο αναφοράς, εγείρουν συζητήσεις ακόμα και σε μορφές μονολόγων. Αν δεν είχαμε τις ταινίες, τα βιβλία και τη μουσική, την περιέργεια, την επιστήμη και τη διάδοση της, (και) τα συναισθήματα που εκφράζουμε με ειλικρίνεια, ανειλικρίνεια ή και κάπου στο ανάμεσα, η ζωή μας θα ήταν μια πορεία στην ασύδοτη αναπαραγωγή χωρίς νόημα και αιτία.

Οι ταινίες είναι το παράθυρο της εκτόνωσης της οργής μας, η έξοδος μας σε περιπέτειες που δειλιάζουμε να βιώσουμε, χώρος παραδειγματισμού και εναγκαλισμού νέων ιδεών. Με ταινίες ο εγκλεισμός είναι ένα ταξίδι στα μέσα. Σε αυτό το μέρος να πάτε καταναγκαστικές διακοπές, με γυαλιά ηλίου για το άγχος που τυφλώνει και αγάπη για αυτό το λίγο που απομένει στη διαδρομή από τη μοναξιά στη θεραπεία.

www.ert.gr

Open post

Στόχος να σωθεί το εξάμηνο – Μαθήματα από απόσταση σε όλα τα πανεπιστήμια

Στόχος να σωθεί το εξάμηνο – Μαθήματα από απόσταση σε όλα τα πανεπιστήμια

Της Μάχης Νικολάρα

Η νέα «απομακρυσμένη» πραγματικότητα που επέβαλε σε όλο σχεδόν τον πλανήτη ο COVID-19 βρίσκει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας σε πυρετώδεις προετοιμασίες προκειμένου να υλοποιήσουν εγκαίρως το πρόγραμμα σπουδών του εαρινού εξαμήνου που σχεδόν δεν πρόλαβε να ξεκινήσει, … με τηλεκπαίδευση.

Οι τεχνολογίες σύγχρονης και ασύγχρονης τηλε-διδασκαλίας δεν είναι βέβαια άγνωστες στην πανεπιστημιακή κοινότητα όλοι ομολογούν όμως ότι βαδίζουν σε αχαρτογράφητα νερά καθώς δεν έχουν εφαρμοστεί ποτέ μέχρι τώρα σε τέτοια έκταση και για όλα τα μαθήματα του εξαμήνου. Η πρόκληση είναι μεγάλη όλοι όμως συμφωνούν ότι στην παρούσα συγκυρία αποτελεί μονόδρομο προκειμένου να μην χαθεί το εξάμηνο.

Θα χρειαστούν προσαρμογές στο πρόγραμμα σπουδών, κατά περίπτωση περιορισμός της πρόσθετης βιβλιογραφίας στην διαθέσιμη σε ηλεκτρονική μορφή και φυσικά ισχυρά δίκτυα τηλεπικοινωνίας.

Τα αντανακλαστικά που επιδεικνύουν τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια είναι ταχύτατα. Συνομιλήσαμε με αρκετά μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και το ρεπορτάζ της ΕΡΤ, καταγράφει εντυπωσιακή κινητικότητα σε επίπεδο διοικήσεων αλλά και διδακτικού προσωπικού που συμμετέχει ενεργά με προτάσεις.

 

ΕΚΠΑ, έχει ήδη ξεκινήσει πιλοτικά η τηλεκπαίδευση

Σε ένα δεκαήμερο περίπου το Πανεπιστήμιο της Αθήνας θα είναι σε θέση να ρίξει στη μάχη για τα προπτυχιακά προγράμματα 48 αίθουσες που μπορούν να υποστηρίξουν τηλεμετάδοση μαθημάτων/διαλέξεων μέσω διαδικτύου. Δίνουν τη δυνατότητα να απευθύνεται ο διδάσκων σε μεγάλα ακροατήρια όπως ακριβώς όταν οι φοιτητές βρίσκονται μέσα στα αμφιθέατρα (με χρήση διαφανειών ή/και πίνακα), με τη διαφορά ότι το ακροατήριο παρακολουθεί αποκλειστικά μέσω διαδικτύου και οι ερωτήσεις των φοιτητών μπορούν να υποβάλλονται μόνο ασύγχρονα μέσω του eclass ή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Για μαθήματα με λιγότερους φοιτητές, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά, είναι διαθέσιμες και οι ευρέως διαδεδομένες εμπορικές εφαρμογές τηλεσυνεργασίας.

Ο Πρόεδρος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ, Γιώργος Πλειός, έχει κάνει ήδη δύο παραδόσεις από το σπίτι του. «Χρησιμοποιούμε από την πρώτη στιγμή την τεχνολογία που είναι πιο πρόσφορη, άμεσα, τόσο για εμάς όσο και για τους φοιτητές. Πιστεύω ότι αν συνεχίσουμε έτσι ο στόχος να μην χαθεί το εξάμηνο είναι εφικτός.»

Τη βεβαιότητα ότι δεν θα χαθεί το εξάμηνο στο ΕΚΠΑ εκφράζει και ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων Δημήτρης Καραδήμας. «Κάνουμε πιλοτική εφαρμογή των πολλών διαφορετικών εργαλείων τηλεκπαίδευσης, αυτή και την επόμενη εβδομάδα. Αν, όπως εκτιμάμε, ξεκινήσει η πλήρης και ευρεία εφαρμογή για όλα τα μαθήματα στο τέλος του Μαρτίου, είμαι σίγουρος ότι το εξάμηνο θα σωθεί.

 

ΕΜΠ, στηρίζει με τεχνογνωσία όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης

Γρήγορα αντανακλαστικά έχουν λειτουργήσει και στο Μετσόβιο και έχει ήδη ξεκινήσει εξ αποστάσεως διδασκαλία σε μερικά μαθήματα, συγκεκριμένα στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.

«Η μέχρι στιγμής αποτίμηση είναι θετική τόσο ως προς τη χρηστικότητα του λογισμικού και τη λειτουργία του δικτύου όσο και, κυρίως, ως προς την ανταπόκριση των φοιτητών», αναφέρει σε μήνυμα του προς την πολυτεχνική κοινότητα ο Πρύτανης Ανδρέας Μπουντουβής.

« Η εξ αποστάσεως διδασκαλία αφορά, εκτός των προπτυχιακών, και τα μεταπτυχιακά μαθήματα στο ΕΜΠ, όπου είναι πιο πρόσφορες οι συνθήκες για σύγχρονη διδασκαλία λόγω μικρού μεγέθους τάξης. Επιλογή/υπόδειξη λογισμικού για καθολική χρήση στο ΕΜΠ δεν ενδείκνυται, γιατί εξαρτάται από παράγοντες όπως, ιδιαιτερότητες του μαθήματος, προτιμήσεις και ιδιοσυγκρασία του διδάσκοντα, μέγεθος της τηλε-τάξης, τεχνικά χαρακτηριστικά του λογισμικού και κόστος του (αν υπεισέρχεται ως παράγων). Είναι, πάντως, εφικτό να γίνει διδασκαλία εξ αποστάσεως ακόμη και για τον παραδοσιακό τρόπο με πίνακα-και-κιμωλία, με σχετικά απλό και φθηνό πρόσθετο εξοπλισμό», συνεχίζει ο Πρύτανης.

 

ΠΑΝΤΕΙΟ, στόχος το εξάμηνο, όλα ανοιχτά για τις εξετάσεις

Όλα τα σενάρια τηλεκπαίδευσης αλλά και διεξαγωγής των εξετάσεων μελετά σε τηλεδιάσκεψη η Σύνοδος του Παντείου, την Πέμπτη 19 Μαρτίου. Προηγήθηκε ηλεκτρονική διαβούλευση στην οποία συμμετείχαν με πρωτοβουλία τους περισσότερα από τα μισά μέλη ΔΕΠ.

Οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν με κυρίαρχο κριτήριο τις διαθέσιμες τεχνικές υποδομές και τις αντοχές τους. Ο Κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών Γιάννης Κουζής εκτιμά ότι το στοίχημα για τη σωτηρία του εξαμήνου θα κερδηθεί χωρίς μεγάλες δυσκολίες. Το πανεπιστήμιο θα χρησιμοποιήσει και το εργαλείο του μαθήματος σε «ζωντανή μετάδοση» από τις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες που διαθέτει αλλά και πλατφόρμες τηλεσυνεργασίας.

«Είναι σημαντικό να μην αδικήσουμε τους φοιτητές που δεν διαθέτουν κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα από απόσταση. Δεν είναι πολλοί αλλά υπάρχουν και αναζητούμε τρόπους να μην αδικηθούν», μας λέει ο Γιάννης Κουζής.

Ο εξοπλισμός που χρειάζονται οι φοιτητές για να συμμετέχουν στην τηλεδιδασκαλία δεν είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένος, αρκεί υπολογιστής (laptop ή desktop) ή έξυπνη συσκευή (π.χ. tablet, smart phone) με κάμερα, μικρόφωνο και ενσωματωμένα ηχεία. Για όσους ωστόσο δεν τον διαθέτουν, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα με την αναστολή λειτουργίας και των βιβλιοθηκών. Αρκετοί φοιτητές μάλιστα που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους έχουν επιστρέψει στον τόπο κατοικίας τους, μετα το κλείσιμο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων λόγω της πανδημίας.

 

Τα σενάρια για τις εξετάσεις

Τα μαθήματα μπορούν να γίνουν από απόσταση αλλά στις εξετάσεις απαιτείται η φυσική παρουσία του φοιτητή.

Είναι πολύ νωρίς για αποφάσεις σε σχέση με αυτό το θέμα γιατί όλα εξαρτώνται από το πότε θα λήξει ο συναγερμός.

Αν καταστεί εφικτό να ξεκινήσουν οι εξετάσεις έστω και στα μέσα Ιουνίου η εξεταστική του καλοκαιριού μπορεί να γίνει έστω και καθυστερημένα. Διαφορετικά δεν αποκλείεται να έχουμε διπλή εξεταστική το Σεπτέμβριο για τα μαθήματα του εαρινού εξαμήνου και τις επαναληπτικές του χειμερινού.

Το Υπ. Παιδείας αναμένεται πάντως να κάνει κεντρικό σχεδιασμό για το θέμα ώστε να μην έχουμε μεγάλες χρονικές αποκλίσεις στη διεξαγωγή των εξετάσεων από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο. Ειδικά για τους τελειόφοιτους που θα συνεχίσουν τις σπουδές τους και πρέπει να ανταποκριθούν σε χρονοδιαγράμματα και προθεσμίες.

www.ert.gr

Open post

Μένουμε στο σπίτι και διαβάζουμε ένα καλό βιβλίο

εδώ.

Το μικρό σκουλήκι, ο Ναπολέων
Συγγραφέας: Σωτήρης Χατζάκης
Εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου
Για παιδιά από 4 ετών και πάνω

Σε ένα πελώριο και απέραντο καφέ χωράφι ένα μικρό σκουλήκι γεννιέται. Κάνει όνειρα… όνειρα μεγάλα, όνειρα αυτοκρατορικά! Στητό και αγέρωχο, το μικρό σκουλήκι ο Ναπολέων περιμένει την ώρα και τη στιγμή που θα πραγματοποιήσει το μεγάλο σχέδιό του. Θα γίνω μεγάλο, θα γίνω βασιλιάς! Θα βασιλέψω σ’ αυτό το χωράφι, που θα είναι η χώρα μου, ψιθυρίζει… Μια όμορφη ιστορία για τη μισαλλοδοξία, για την απληστία και την έπαρση ενός απλού σκουληκιού, που η υπέρμετρη φιλοδοξία του το έκανε να ξεπεράσει κάθε μέτρο.

Το βιβλίο μπορεί κάποιος να το παραγγείλει εδώ.

Ο Βαρόνος που Δ.Ε.Π.Υ.
Συγγραφέας: Βούλα Γιαγκάζογλου Παπούδα
Εικονογράφηση: Μαρία Μανουρά

Ένας μικρός γάιδαρος, απόγονος μιας «μεγάλης» οικογένειας, αντιμετωπίζει προβλήματα συμπεριφοράς. Το σχολείο για αυτόν είναι ένα μαρτύριο! Τι θα συμβεί όταν ανακοινώνεται στην οικογένεια ότι οι υπερβολικές αταξίες του οφείλονται σε μια διαταραχή που λέγεται Δ.Ε.Π.Υ. ή, αλλιώς, στα απλά γαϊδουρινά, κάτι σαν Δεν Έχει Πολλή Υπομονή; Ο ίδιος πάλι πιστεύει πως για όλα αυτά φταίει ένας θηλυκός ψύλλος με τσιριχτή φωνή που κατοικεί στα αυτιά του και ελέγχει το μυαλό του. Όλα θα αλλάξουν, όταν η ίδια του η παραξενιά θα γίνει αιτία να σωθούν όλοι από βέβαιη καταστροφή. Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται ένα ελάττωμα να είναι μόνο ελάττωμα…

Μία ιστορία γεμάτη χιούμορ και περιπέτεια για τις ιδιαιτερότητες της συμπεριφοράς και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Το βιβλίο περιλαμβάνει δραστηριότητες που απευθύνονται σε γονείς και εκπαιδευτικούς και στοχεύουν στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και της ενσυναίσθησης.

Το βιβλίο μπορεί κανείς να το παραγγείλει εδώ.

Eκδόσεις Μεταίχμιο

Βαλκανική Τριλογία
Συγγραφέας: Olivia Manning
Μετάφραση: Κλαίρη Παπαμιχαήλ

Ένα μεγάλο έργο για έναν μεγάλο έρωτα και έναν μεγάλο πόλεμο. Η Βαλκανική Τριλογία είναι η ιστορία ενός γάμου και ενός πολέμου, ένα πολυσύνθετο αριστούργημα στο οποίο η Olivia Manning ζωντανεύει την αβεβαιότητα που επικρατεί στις ζωές των πολιτών όταν βρίσκονται υπό στρατιωτική πολιορκία. Κέντρο του ενδιαφέροντος της Manning δεν είναι το πεδίο της μάχης, αλλά η καφετέρια και η κουζίνα, η κρεβατοκάμαρα και ο δρόμος, η καθημερινότητα των απλών πολιτών που έχει διαταραχτεί από τον πόλεμο και όμως παραμένει απαράλλαχτη. Οι σύγχρονοι αναγνώστες τής Βαλκανικής Τριλογίας θα τη θαυμάσουν σίγουρα ως τεχνικό επίτευγμα, ως αξιανάγνωστο βιβλίο και ίσως ακόμα και ως λεπτομερές ιστορικό ντοκουμέντο. Ωστόσο, αυτό που μάλλον θα εντυπωσιάσει το σημερινό αναγνωστικό κοινό περισσότερο από καθετί άλλο είναι η αξία της ως ένα ολοκληρωμένο χρονικό μιας σημαντικής περιόδου για τη συναισθηματική εξέλιξη της δυτικής κοινωνίας.

Η τριλογία
Συγγραφέας: Νίκος Θέμελης
Στην έκδοση περιλαμβάνονται για πρώτη φορά σε έναν τόμο τα τρία ιστορικά μυθιστορήματα του Νίκου Θέμελη: Η Αναζήτηση, Η Ανατροπή και Η Αναλαμπή.

Η Αναζήτηση: Έξι πρόσωπα αφηγούνται ισάριθμες ιστορίες και συνθέτουν συγχρόνως την περιπέτεια ζωής του κεντρικού ήρωα και των σχέσεών τους μαζί του. Σχέσεις εξουσίας και δεσμοί καταπίεσης, αλλά και σχέσεις φιλίας και έρωτα, ελευθερίας και δημιουργίας. Σ’ έναν κόσμο που φεύγει και σ’ έναν κόσμο που έρχεται, στα τέλη του προπερασμένου αιώνα και στις αρχές του 20ού, κάποιοι αναζητούν καινούριες απαντήσεις, συγκρούονται για τις ιδέες τους, κυνηγούν προσωπικά και συλλογικά οράματα.

Η Ανατροπή: Λίγο πριν από το γύρισμα του 1900, ενώ η αστική τάξη διευρύνει την ακτινοβολία της και την ισχύ της, οι αυτοκρατορίες που απλώνονται στη χερσόνησο του Αίμου μέχρι ψηλά στη Νότια Ρωσία αμφισβητούνται από κάθε λογής κινήματα. Κινήματα απελευθέρωσης από δυνάστες ή κατακτητές, από αλλοεθνείς ή αλλόδοξους, απ’ οτιδήποτε κρατάει τον κόσμο δεμένο στο χθες, στο τέλμα, στην υποταγή, πνίγει τις ικανότητές του και κάθε φωνή για ελευθερία και δικαιοσύνη. Στον κόσμο αυτό, μια γυναίκα αποφασίζει τον δικό της μακρύ δρόμο για μια ζωή που θέλει η ίδια να ορίζει με τα αισθήματά της, τις ιδέες της και τις επιλογές της. Μια ζωή που η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη, μαζί με τις ανατροπές που παρασέρνουν έθνη και κοινωνίες.

Η Αναλαμπή: Η ιστορία μιας οικογένειας που θέλει να προκόψει, ν’ ανεβεί κοινωνικά, να ορίσει την ταυτότητά της με την αστική τάξη στην οποία ανήκει. Το μεγάλο μυστικό της οικογένειας που σέρνεται πάνω από τριάντα χρόνια και τη σφραγίζει. Δρόμοι ζωής, που αναμετρώνται με τη Μεγάλη Ιδέα, τον Διχασμό, τη Μικρασιατική Καταστροφή, ξετυλίγονται στην Πάτρα, στην Αθήνα, στον Πειραιά, στο Βερολίνο.


Ένα παιδί από το πουθενά
Συγγραφέας: Άλκη Ζέη
Το τελευταίο της μυθιστόρημα για παιδιά – θα λέγαμε για όλους!

Η Άλκη Ζέη γράφει µε τη φωνή ενός παιδιού και αφηγείται την περιπέτεια του να μεγαλώνεις σήμερα. Μπορεί η λύση που αναζητά ο μικρός της ήρωας να κρύβεται στα απλούστερα πράγματα; Μπορεί ο κόσμος να εξημερωθεί;

Απόσπασμα από το βιβλίο
Με λένε Ίκαρο Λαµπρίδη και μένω στο Παγκράτι στην οδό Δικαιάρχου µε την οικογένειά µου. Η οικογένειά µου είναι η θεία µου, η Ελένη-Ιοκάστη Καποδίστρια, το Αγόρι κι εγώ. Είμαι δέκα χρονών. Την ιστορία της οικογένειάς µου τη μαθαίνω κάθε Πέμπτη, όταν έρχονται οι φίλες της Ελένης-Ιοκάστης να παίξουν μπιρίµπα. Κάθονται στο καθιστικό γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι και παίζουν μιλώντας ασταμάτητα. Ακούω τη θεία µου να λέει στις φίλες της: «Από πού βρέθηκαν αυτά τα ξανθά μαλλιά; Κανείς στο σόι µας δεν είχε. Θαρρείς και αυτό το παιδί ήρθε από το πουθενά». Ώρες ώρες το πιστεύω κι εγώ πως ήρθα από το πουθενά.

**Οι ηλεκτρονικές παραγγελίες των βιβλίων συνεχίζονται κανονικά μέσω του e-shop των εκδόσεων Μεταίχμιο. Στο footer menu του ιστότοπου μπορεί να βρει κανείς όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τις παραγγελίες.

Εκδόσεις Πατάκη

Ο άνδρας που δεν τηλεφώνησε
Συγγραφέας: Ρόζι Γουόλς
Μετάφραση: Ειρήνη Αποστολάκη

Φανταστείτε ότι συναντάτε έναν άνδρα, ερωτεύεστε µε την πρώτη µατιά και περνάτε µαζί του επτά αξέχαστες ηµέρες. Είναι αµοιβαίο, είστε σίγουρη. Ποτέ άλλοτε δεν έχετε νιώσει τέτοια βεβαιότητα για κάτι. Όταν λοιπόν εκείνος φεύγει για τις κανονισµένες από καιρό διακοπές και σας υπόσχεται ότι θα σας τηλεφωνήσει, εσείς δεν έχετε καµία αµφιβολία ότι θα το κάνει. Κι όµως… Ο καιρός περνάει. Οι φίλοι σας επιµένουν πως πρέπει να τον ξεχάσετε, όµως εσείς ξέρετε πως δεν έχουν δίκιο: κάτι πρέπει να του έχει συµβεί. Κάποιος λόγος κρύβεται πίσω από τη σιωπή του. Τι κάνετε όταν τελικά διαπιστώνετε ότι όντως υπάρχει λόγος· και ο λόγος είναι κάτι που κανένας από τους δυο σας δε µοιράστηκε µε τον άλλον τις µέρες που περάσατε µαζί – η αλήθεια;

365 παιχνίδια

Ένα βιβλίο με 365 έξυπνα παιχνίδια, ένα για κάθε µέρα του χρόνου! Παιδιά, ελάτε να διασχίσουµε λαβύρινθους, να λύσουµε σουντόκου και γρίφους, να χρωµατίσουµε εικόνες και να ξετρυπώσουµε τις διαφορές…

 

 

 

 

Παιχνίδια αντιβαρεμάρας με μολύβι και χαρτί για μικρά παιδιά

Αυτό το βιβλίο είναι γεμάτο από απλά παιχνίδια για δύο παίκτες, ειδικά σχεδιασμένα για μικρά παιδιά. Έτσι τα παιδιά, απλώς διασκεδάζοντας, θα αναπτύξουν τις δεξιότητές τους στην παρατηρητικότητα και στη λογική, παίζοντας εναλλάξ το ένα μετά το άλλο! Το βιβλίο περιέχει δέκα διαφορετικά παιχνίδια. Μπορείς να κόψεις τις σελίδες και να τις έχεις πάντα μαζί σου!

 

**Μπορείτε να προμηθευτείτε όλα τα βιβλία των Εκδόσεων Πατάκη μέσω του ηλεκτρονικού καταστήματος του βιβλιοπωλείου Πατάκη.

 Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη

Ζήσε όπως η γάτα, Βιβλίο ΙΙ – Η τέχνη του να ζεις ευτυχισμένα
Συγγραφέας: Στεφάν Γκαρνιέ
Μετάφραση: Κρίστυ Κουνινιώτη

Στη συνέχεια του bestseller Ζήσε όπως η γάτα, ο Στεφάν Γκαρνιέ αποκαλύπτει στις σελίδες του βιβλίου του 101 μαθήματα ζωής. 101 μυστικά, τα τελευταία που του ψιθύρισε ο γάτος του ο Ζιγκί προτού «φύγει», αποσπώντας του την υπόσχεση ότι θα τα μεταφέρει στους αναγνώστες.

 

Άνθρωποι και Ρομπότ – Οι Προκλήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης
Συγγραφέας: Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Το όριο ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και την πραγματικότητα γίνεται δυσδιάκριτο στις μέρες μας. Χάρη στην αλματώδη πρόοδο της τελευταίας δεκαετίας, η τεχνητή νοημοσύνη διεισδύει στις πιο διαφορετικές πλευρές της σύγχρονης ζωής. Το βιβλίο σκιαγραφεί την ιστορική εξέλιξη των αυτόνομων μηχανών και αποτιμά επιτεύγματα και αποτυχίες, προσπαθώντας να ανιχνεύσει τις μεγάλες ανατροπές που φέρνει η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση στην εργασία, στον πολιτισμό και στη γεωπολιτική.

**Τα βιβλία είναι διαθέσιμα προς αγορά από την ιστοσελίδα του Εκδοτικού Οργανισμού Λιβάνη.

Εκδόσεις Καστανιώτη

Αθώα πλάσματα
Συγγραφέας: Αλέξης Σταμάτης

Ένας ιδιωτικός ερευνητής εμπλέκεται σε μια πολύ περίεργη ιστορία, οδηγείται στα σκοτεινά μονοπάτια ενός άλλου κόσμου, όπου κυριαρχεί το Κακό με μια μορφή που δεν έχει ξανασυναντήσει, ούτε έχει καν διανοηθεί.

 

 

 

Στιγμιότυπα
Συγγραφέας: Κλάουντιο Μάγκρις
Μετάφραση: Μαρία Σπυριδοπούλου

Ο Μάγκρις στο βιβλίο του Στιγμιότυπα συνθέτει μια ανθολογία με μικρές και μεγάλες πτυχές της καθημερινότητας, της πολιτικής, της κοινωνίας, της δικής μας ιδιωτικής ζωής.

 

 

 

Το Λουζεράκι
Συγγραφέας: Ελένη Τασοπούλου
Για παιδιά από 10 ετών και άνω

Μια ιστορία ενηλικίωσης, μια γλυκόπικρη και συνάμα τρυφερή ματιά στην εφηβεία, με διλήμματα που πρέπει να αντιμετωπίζουμε και επιλογές που ίσως καθορίζουν όλη μας τη ζωή.

 

 

**Μπορείτε να προμηθευτείτε τα βιβλία ηλεκτρονικά, μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα των Εκδόσεων Καστανιώτη.

Εκδόσεις Κέδρος

Ιδού εγώ
Συγγραφέας: Tζόναθαν Σάφραν Φόερ
Μετάφραση: Άρης Σφακιανάκης- Ηρώ Σκάρου

Ο Τζέικομπ και η Τζούλια Μπλοχ έχουν προβλήματα… πολλά προβλήματα. Προσπαθούν να πείσουν τον υπερήλικα παππού τού Τζέικομπ να μπει σε οίκο ευγηρίας· προετοιμάζονται για μια οικογενειακή συνάθροιση την οποία κανείς δεν επιθυμεί πραγματικά· κάνουν ό,τι μπορούν για να μην αποβληθεί ο μεγαλύτερος γιος τους από το σχολείο· ο σκύλος τους έχει ακράτεια· και, εν μέσω όλων αυτών, η Τζούλια ανακαλύπτει ερωτικά μηνύματα στο κινητό του Τζέικομπ. Ο γάμος τους κλονίζεται. Ενώ η οικογενειακή κρίση κορυφώνεται, ένας καταστροφικός σεισμός ενεργοποιεί μια ραγδαία κλιμακούμενη σύρραξη στη Μέση Ανατολή και όλοι πρέπει να πάρουν θέση.

Η σκιά του Κυβερνήτη
Συγγραφέας: Άρης Σφακιανάκης

Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, που καταπιάνεται με τα τελευταία χρόνια της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια, του σπουδαίου Κερκυραίου πολιτικού και θεμελιωτή του ελληνικού κράτους, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα ως σωτήρας και έμεινε στην Ιστορία σαν μια ευκαιρία που χάθηκε.

 

 

Φρίντριχ, ένας σπουδαίος ντετέκτιβ
Συγγραφέας: Φίλιπ Κερ
Μετάφραση: Στεφανία Φέρρο
Για παιδιά από 12 ετών

Βερολίνο, 1933. Ο Φρίντριχ Κίσελ είναι δεκατριών χρονών και μέχρι τώρα το συγκλονιστικότερο γεγονός της ζωής του είναι ότι βρέθηκε στην πρεμιέρα της κινηματογραφικής μεταφοράς του αγαπημένου του βιβλίου Ο Αιμίλιος και οι ντετέκτιβ. Και μάλιστα ήταν καλεσμένος του ίδιου του συγγραφέα, Έριχ Κέστνερ. Ο Φρίντριχ ονειρεύεται να γίνει κάποτε πραγματικός ντετέκτιβ.

**Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να παραγγείλουν τα βιβλία διαδικτυακά, μέσα από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Κέδρος.

 Εκδόσεις Ίκαρος 

Ο τελευταίος φύλακας
Συγγραφέας: Δημήτρης Οικονόμου

Το μυθιστόρημα αυτό καταπιάνεται με την άγνωστη, τόσο ιστορικά όσο και λογοτεχνικά, δράση της Ηπειρωτικής Εταιρείας στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά και με τις πρώτες δεκατέσσερις ημέρες της ιταλικής εισβολής του 1940 και την αντίσταση στο Καλπάκι, για να καταλήξει στα χρόνια του Εμφυλίου. (Διαθέσιμο και ως e-book από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ίκαρος, καθώς και από το ibookstore της Apple).

 

Σπίτι με ονόματα
Συγγραφέας: Colm Tóibín
Μετάφραση: Αθηνά Δημητριάδου

Σε άγρια τοπία, που παραπέμπουν στις απομονωμένες περιοχές της Ιρλανδίας, ο Colm Tóibín εμπνέεται από τους τρεις Τραγικούς προσδίδοντας στους χαρακτήρες τής ελληνικής τραγωδίας το στοιχείο μιας απροσδόκητης ανθρωπιάς που θα μας στοιχειώνει για πολύ καιρό. (Διαθέσιμο και ως e-book από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ίκαρος, καθώς και από το ibookstore της Apple).

 

Σιλουανή
Συγγραφέας: Θοδωρής Παπαϊωάννου
Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
Για παιδιά από 7 ετών

Η ιδέα να περάσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές σε ένα βουνό δεν αρέσει καθόλου ούτε στον Κωστή ούτε στη Διαμαντία. Βαρετό! Όμως ο μπλε καταρράκτης, η σπηλιά που αναπνέει, το χρυσάφι στις ρίζες της αρχαίας βελανιδιάς, ο στοιχειωμένος νερόμυλος τους περιμένουν… Και η Σιλουανή θα τους δείξει τα μονοπάτια, μετατρέποντας την κάθε μέρα σε μια καινούρια περιπέτεια.

**Όλα τα βιβλία διατίθενται προς αγορά από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Ίκαρος. Αρκετοί από τους τίτλους των βιβλίων διατίθενται προς αγορά και σε ηλεκτρονική μορφή (e-books).

Εκδόσεις Αιώρα

Χριτς-Χρατς!
Συγγραφέας: Κρέινα Μάνσφιλντ
Εικονογράφηση: Κέλλυ Μέιβ
Μετάφραση: Άννα Μαθοπούλου

Η Χρύσα λατρεύει τη χειροτεχνία. Της αρέσει πολύ να πιάνει το ψαλίδι και να κόβει ή να κουρεύει ό,τι βρει μπροστά της, ακόμη και το καλό καπέλο της γιαγιάς! Δεν σταματά πουθενά. Θα γλιτώσει κανείς από το ασταμάτητο ψαλίδι της;

 

 

Κι ο προφήτης είπε… Επιλογές από τον Προφήτη
Συγγραφέας: Χαλίλ Γκιμπράν
Μετάφραση: Γιώργος Φωκάς

Τι μένει αναλλοίωτο στον χρόνο; Τα οικουμενικά θέματα που μας απασχολούν όλους, πέρα από αντιλήψεις και δόγματα: η αγάπη, η ελευθερία, η αυτογνωσία, η φιλία, τα συναισθήματα του πόνου και της ηδονής, της χαράς και της λύπης… Κλασικά και επίκαιρα συνάμα τα κείμενα του Γκιμπράν, με τον απλό ποιητικό λόγο του, που εδώ κι έναν αιώνα συνεχίζει να εμπνέει και να συγκινεί.

 

 

Οι διάφανοι
Συγγραφέας: Οντζάκι
Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα

Σε μια ετοιμόρροπη πολυκατοικία, στη φρενήρη πόλη της Λουάντας, ένας μικρόκοσμος εργάζεται, γελά, κάνει σχέδια, ερωτεύεται και προσπαθεί να τα φέρει βόλτα. Σαγηνευτικό μείγμα μαγικού ρεαλισμού, καυστικής πολιτικής σάτιρας, τρυφερής κωμωδίας και λογοτεχνικού πειραματισμού, το μυθιστόρημα του Οντζάκι ζωγραφίζει ένα ασυναγώνιστο πορτρέτο της αστικής όψης της Αφρικής.

**Τα βιβλία είναι διαθέσιμα από το ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων Αιώρα.

 Εκδόσεις Ο Μωβ Σκίουρος

Αντιγόνη-Ιφιγένεια: Περί υμεναίων και υμένων
Συγγραφέας: Κάκια Τζαννετή

Ένα θεατρικό έργο γραμμένο στα χνάρια του Μποστ. «Στα συν θα πρόσθετα τον διάχυτο σουρεαλισμό που διαπερνά το έργο και το ότι κάνει μπαμ από μακριά πως δεν γράφτηκε στο πόδι. Αποπνέει γνώση βαθιά, μόχθο, ιδρώτα και μεράκι…». (Κώστας Μποσταντζόγλου, από τον πρόλογο του βιβλίου).

 

 

Ροδάκινα
Συγγραφέας: Ευριπίδης Μακρής

Σ’ ερωτεύτηκα μέσα από μια φωτιά, τόσο ισχυρή, που στο φιλί παρέδωσα κάθε ίχνος ορίων, κάθε ορίζουσα, κάθε επίταξη, επιταγή ή λύτρωση. Τόσα όνειρα παρέμεναν ανεκπλήρωτα κι εγώ σαρκωνόμουν και μορφωνόμουν προς το εσώτερο, ίδιος μεγάλος ερωτικός, προς το παν το δικό σου…

 

 

Κυρίαρχοι Πονηροί Λογισμοί
Συγγραφέας: Νατάσα Σίδερη

Εφτά διηγήματα, εφτά ιστορίες εγκλεισμού, εφτά κτίρια που οι τοίχοι τους διαποτίστηκαν από αμαρτίες ανθρώπων, εφτά ήρωες που παλεύουν ή όχι να ξεφύγουν. Εφτά αμαρτήματα που ενώ στη Δύση κατηγοριοποιήθηκαν γρήγορα απειλώντας ψυχές με αιώνια καταδίκη, στην Ελλάδα κατέφτασαν με λιγότερη φόρα, ως κυρίαρχοι πονηροί λογισμοί.

 

**Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να παραγγείλουν τα βιβλία

Εκδόσεις Το Ροδακιό

Διονυσία
Συγγραφέας: Αντώνης Νικολής.

Η Διονυσία ή Διονυσώ ή Διασουνιώ, στο νησί της Κω, έχει στον κήπο της τα πιο όμορφα λουλούδια και μυριστικά. Στην κουζίνα της, που αστράφτει από νοικοκυροσύνη, μαγειρεύονται οι πιο λεπτές γεύσεις της Δύσης και της Ανατολής. Κάπου ανάμεσα στα ζουμπούλια και στο μαλεμπί φωλιάζει ο κίνδυνος σα μαύρο χνουδωτό σκαθάρι…

 

 

Το ελάχιστο ίχνος
Συγγραφέας: Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης

Πρόκειται για το τρίτο μυθιστόρημα του συγγραφέα από το 2000 -όταν κυκλοφόρησαν κάνοντας αίσθηση Οι τέσσερις τοίχοι– και μοιάζει με ουράνιο τόξο: γιατί σ’ αυτό συνοψίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα -χρωματική, αισθηματική και βιωματική- η πολυτάραχη ζωή ενός ανθρώπου…

 

 

Είναι ο Πάνθηρας Ζωντανός;
Συγγραφέας: Νίκη Μαραγκού

Ένα μυθικό πρόσωπο της πνευματικής και κοινωνικής ζωής στην μεταπολεμική Αμμόχωστο ήταν ο Ευάγγελος Λουίζος, αισθητής, εκδότης, που συνδέθηκε στα νιάτα του με την ομάδα Κατσίμπαλη, Καραντώνη, Ελύτη, Αντωνίου κ.ά. και φιλοξένησε στο σπίτι του τον Ελύτη και τον Σεφέρη. Ένα μεγάλο μέρος της αγάπης του Σεφέρη για την Κύπρο ανήκει στον «μάστρο», όπως αποκαλούσε ο Σεφέρης τον Λουίζο. Ασχολήθηκε με κυπρολογικές έρευνες και ίδρυσε το 1966 στην Αμμόχωστο, με προτροπή του Σεφέρη, τον εκδοτικό οίκο Les Editions L’ Oiseau. Στην Αμμόχωστο έζησε μέχρι το 1974. Μεγάλη ήταν η φιλία του και με τη Νίκη Μαραγκού, στην οποία έλεγε συχνά, όταν τον επισκεπτόταν στη Λευκωσία μετά την εισβολή: «Γράφε αυτά που σου λέω, για να ξέρετε τι θα βρείτε όταν θα πάτε πίσω.» Έτσι, όταν εκείνος πέθανε το 1993, οι αναμνήσεις της Νίκης Μαραγκού από εκείνον έγιναν ένα μισοπραγματικό-μισοφανταστικό αφήγημα…

**Τα βιβλία των εκδόσεων Το Ροδακιό φτάνουν στους αναγνώστες κατόπιν παραγγελίας μέσω  e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected] και με αποστολή μηνύματος (inbox) στην ιστοσελίδα των εκδόσεων στο Facebook.


Επιμέλεια κειμένου: Μπέττυ Σαβούρδου

 

 

 

www.ert.gr

Open post

Κ. Παπαδάκης: Αλλαγή χώρου βιβλιοπαρουσίασης λόγω κορονοϊού

Κ. Παπαδάκης: Αλλαγή χώρου βιβλιοπαρουσίασης λόγω κορονοϊού

Σε άλλο χώρο μεταφέρθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη «Το άλλο άκρο στο εδώλιο – Δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά» (Αγόρευση στην δίκη της Χρυσής Αυγής 20 & 21/1/2020) την Τρίτη 17 Μαρτίου 2020.

Αντί της ΕΣΗΕΑ, η βιβλιοπαρουσίαση θα γίνει τελικά στο «POLIS ART CAFE» (Στοά Βιβλίου, οδός Πεσμαζόγλου 5, είσοδος και από Πανεπιστημίου αμέσως μετά το Συμβούλιο της Επικρατείας και πριν την Στοά) στις 6μμ.

Το «POLIS ART CAFΕ» διαθέτει και ανοιχτό χώρο με θέρμανση, στον οποίο είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί η παρουσίαση αν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν.
Το βιβλίο έχει βγει από τις εκδόσεις «ΤΟΠΟΣ Α.Ε.», ενώ η δίκη της Χ.Α. οδεύει προς το τέλος της.

www.ert.gr

Open post

«Radioactive»: Η ιστορία της Μαρί Κιουρί μέσα από τον φακό της Μαρζάν Σατραπί

«Radioactive»: Η ιστορία της Μαρί Κιουρί μέσα από τον φακό της Μαρζάν Σατραπί

Στη νέα της ταινία, η Μαρζάν Σατραπί, (PersepolisΚοτόπουλο με Δαμάσκηνα), σκιαγραφεί το πορτρέτο της βραβευμένης με Νόμπελ Πολωνής φυσικού και χημικού Μαρί Κιουρί. Στην ταινία με τίτλο «Radioactive», πρωταγωνιστεί η Ρόζαμουντ Πάικ, ενώ το σενάριο έχει γράψει ο Τζακ Θορν (Wonder), βασισμένο στο graphic novel «Radioactive: Marie & Pierre Curie: A Tale of Love and Fallout».

H ταινία αφηγείται την προσωπική και επαγγελματική σχέση της Μαρί και του Πιέρ Κιουρί και το πώς οι ανακαλύψεις τους στη διάρκεια του 20ού αιώνα διαμόρφωσαν τη μεταξύ τους σχέση. «Η ταινία δεν είναι μόνο μια βιογραφία μίας ξεχωριστής γυναίκας. Αφηγείται την ιστορία της ραδιενέργειας από την ανακάλυψή της μέχρι σήμερα, την ανθρωπιστική προσέγγιση του ζεύγους Κιουρί απέναντι στην ανακάλυψή τους, τον κυνισμό για μέρος της χρήσης της και τον αντίκτυπο που αυτή έχει μέχρι σήμερα στον κόσμο», έχει δηλώσει η Σατραπί.

«Δεδομένου ότι η επιστήμη εξαρτάται από τη λογική, οι άντρες υποστήριζαν ότι οι γυναίκες ήταν υπερβολικά συναισθηματικές για να μελετήσουν την επιστήμη, αλλά μέσω της δραστήριας ζωής της, η Κιουρί έγινε το ζωντανό παράδειγμα ότι αυτό ήταν εφικτό και είναι πολύ σημαντικό. Υποστηρίζω τον φεμινισμό που προτείνει δράσεις και πράξεις και όχι λόγια. Δεν είναι καλό να έχουμε συνθήματα εάν δεν υπάρχει δράση πίσω από αυτά. Προτιμώ τις γυναίκες που κάνουν πράγματα – μόνο με τις πράξεις μας θα γίνουμε ίσες με τους άνδρες. Η Κιουρί όχι μόνο ήταν ίση με τους άντρες αλλά πολλές φορές ήταν και καλύτερη από αυτούς στον τομέα της», τόνισε η ιρανο-γαλλίδα σκηνοθέτης σε συνέντευξή της στον γαλλικό τύπο.

ΠΗΓΗ: France24

 

 

 

 

 

www.ert.gr

Open post

«Επτά» Mία παράσταση για καλό σκοπό

«Επτά» <br /> Mία παράσταση για καλό σκοπό» width=»1024″ height=»683″></a>
	</div>
<p><span><strong>«Επτά».</strong> </span>Όταν ο ιερός αυτός αριθμός γίνεται τίτλος παράστασης όπου ο έρωτας μέσα από τα παιχνίδια της μοίρας είναι ο πρωταγωνιστής, τότε ο θεατής έχει κάθε λόγο να προσδοκά να δει κάτι πολύ ιδιαίτερο. <strong>Την ιδέα ενσαρκώνει η <span>«Θεατρική Ομάδα Συντακτών Υγείας».</span></strong></p>
<p><span></span><br /><strong>Δημοσιογράφοι</strong> που ασχολούνται πολλά χρόνια με το <strong>ρεπορτάζ Υγείας</strong> ανέβηκαν στο θεατρικό σανίδι έδωσαν στην ιδέα τους σάρκα και οστά! Όλα συμβαίνουν με τη βοήθεια του σπουδαίου θεατράνθρωπου, του δασκάλου <strong>Γιάννη Μόρτζου</strong> ο οποίος ανέλαβε τη <strong>σκηνοθεσία</strong> του έργου. «Ήταν σαν να δούλεψα με επαγγελματίες ηθοποιούς! Η προετοιμασία και οι πρόβες ήταν ένα περιπετειώδες ταξίδι αλλά είχε πολύ γούστο, το χάρηκα πολύ. Μπορώ να πω ότι μερικά πράγματα, κώδικες που χρησιμοποιώ στο θέατρο, τα ανανέωσα μαζί με ερασιτέχνες», <strong>δηλώνει στο ert.gr </strong>ο σκηνοθέτης.</p>
<figure><figcaption>Μάριος Τζανακάκης, Νατάσσα Σπαγαδώρου (Δημήτρης Υψηλάντης-Μαντώ Μαυρογένους)</figcaption></figure>
<p>Ο <strong>σκοπός</strong> είναι ιερός: <strong>να βοηθήσουν</strong> συλλόγους, σωματεία, φορείς που δραστηριοποιούνται στον χώρο της Υγείας, δίνοντας <span><strong>αφιλοκερδώς</strong> </span>παραστάσεις με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων, τροφίμων και υγειονομικού υλικού για όσους έχουν ανάγκη. «Στο «τρίτο» μάτι μας, στη συνείδησή μας είναι αποθηκευμένο το ότι θα παίξουμε για ευπαθείς ομάδες. <strong><span>Για να βοηθήσουμε και εμείς με τις δικές μας δυνάμεις</span></strong><span>,</span> με τον δικό μας τρόπο!» δηλώνει στο ert.gr η δημοσιογράφος<strong> Εύα Ντελιδάκη </strong>η οποία υποδύεται την Ξανθίππη.</p>
<p>Λένε ότι στη Δημοσιογραφία αν δεν έχεις πάθος δεν πας πουθενά. Στον έρωτα αν δεν έχεις πάθος δεν είναι έρωτας. Και στο<span><strong> «Επτά»</strong></span> υπάρχουν αληθινοί, μεγάλοι, τραγικοί έρωτες. Ο θεατρικός συγγραφέας του έργου <strong>Γιώργος Α. Χριστοδούλου</strong> με τη χαρισματική του πένα έφτιαξε <span><strong>επτά μονόπρακτα</strong> </span>που περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο τις μεγάλες, τις πιο σημαντικές πτυχές του μοιραίου έρωτα επτά ζευγαριών που έγραψαν ιστορία. <strong><span>«Επτά»</span> </strong>συγκλονιστικές ιστορίες που η κάθε μία τους φωτίζει με διαφορετικό τρόπο τις διαδρομές που κάνει η καρδιά, όταν αγαπήσει αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορεί να αγγίξει και να αγκαλιάσει, όπως θα ήθελε, την ευτυχία.</p>
<h4><strong>Δείτε στο video στιγμές από την παράσταση</strong></h4>
<p><iframe allowfullscreen border=

«Κάθε μία ιστορία σκιαγραφεί μια ολόκληρη εποχή. Κάθε μία έχει ιστορικό υπόβαθρο σε διαφορετικούς αιώνες. Ο έρωτας είναι το κυρίαρχο συναίσθημα που ενώνει όλες τις εποχές. Άλλοτε ανεκπλήρωτος, άλλοτε ατελής, άλλοτε κρυφός και ανομολόγητος. Μα πάντα διαχρονικός» τονίζει στο ert.gr η δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Σμαράγδα Αγορογιάννη. «Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για όλους μας αυτή η παράσταση. Κάτι που δειλά-δειλά ξεκινήσαμε διαβάζοντας τα ποιητικά κείμενα του συγγραφέα Γιώργου Α. Χριστοδούλου. Στην αρχή φαινόταν «βουνό», για να είμαι ειλικρινής. Όσο και αν έχουμε συνηθίσει την «έκθεση» και τον «δημόσιο λόγο», αυτό ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Οι προκλήσεις πολλές. Με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του δασκάλου μας Γιάννη Μόρτζου, ο οποίος μας περιέβαλε με πολλή αγάπη και μεγάλη υπομονή, φθάσαμε στο σήμερα. Ήταν ένα μοναδικό ταξίδι που κράτησε αρκετούς μήνες και συνεχίζεται. Μέσα από αυτό το ταξίδι μάθαμε πολλά πράγματα πιστεύω, ο καθένας για τον εαυτό του», αναφέρει χαρακτηριστικά η κα Αγορογιάννη.

H Eύα Ντελιδάκη εξηγεί στο ert.gr: «Ένα από τα ωραία με την ηθοποιία είναι ότι σου επιτρέπει να ζεις ζωές άλλων ανθρώπων χωρίς να χρειάζεται να πληρώσεις το τίμημα. To παν στην ζωή είναι ο δάσκαλος! Για τους περισσότερους δάσκαλος είναι η ίδια η ζωή. Στην προκειμένη περίπτωση 14 άνθρωποι που δεν είχαμε ασχοληθεί ποτέ με το θέατρο ενωθήκαμε στην κυριολεξία, λες και ξαφνικά ένας «αόρατος» αλλά νοηματοδοτημένος σκοπός φώτισε τις ζωές μας. Η πρόταση ήταν του συναδέλφου και ηθοποιού Μάριου Τζανακάκη. Τολμηρό γιατί τόλμησε να ονειρευτεί. Παράτολμο να αναλάβει τη σκηνοθεσία ένας θεατράνθρωπος και σκηνοθέτης με ανάστημα: ο Γιάννης Μόρτζος. Αποδείχθηκε άριστο εγχείρημα!».

Το θεατρικό έργο «Επτά» είναι βασισμένο στην ιδέα της ηθοποιού, θεατρολόγου και σκηνοθέτη Γιούλης Ζήκου αποκλειστικά για τη «Θεατρική ομάδα Συντακτών Υγείας».

Συντελεστές

  • Συγγραφέας: Γιώργος Α. Χριστοδούλου
  • Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόρτζος
  • Επιμέλεια κουστουμιών: Λαμπρινή Καρδαρά
  • Μουσική: Τάκης Μπινιάρης
  • Φωτισμοί: Τάκης Ποδαρόπουλος
  • Video: Βασίλης Πλατάκης
  • Βοηθός Σκηνοθέτη: Τιτίκα-Ποθητή Μαρίνου
  • Φωτογραφία: Νίκος Γράβαρης
  • Φώτα-Ήχος: Τάκης Δρόσος
  • Βεστιάριο: Συρογιάννη
  • Σχεδιασμός, επιμέλεια προγράμματος: busybeedesign.gr
  • Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Νανά Γεωργιάδη

Παίζουν (κατά σειρά εμφάνισης)

  • Μάκης Ιωακειμίδης, Εύα Ντελιδάκη (Σωκράτης-Ξανθίππη)
  • Μάνος Ορφανός, Κία Παπαδοπούλου (Περικλής-Ασπασία)
  • Κοσμάς Ζακυνθινός, Μαρία Λυσάνδρου (Ηρώδης Αττικός-Αππία Ρήγιλλα)
  • Μάριος Τζανακάκης, Νατάσσα Σπαγαδώρου (Δημήτρης Υψηλάντης-Μαντώ Μαυρογένους)
  • Βασίλης Χατζημάρκου, Νεκταρία Καρακώστα (Κώστας Καρυωτάκης-Μαρία Πολυδούρη)
  • Νίκος Γράβαρης, Χριστίνα Χατζηπαλαμουτζή (Άγγελος Σικελιανός-Ναυσικά Παλαμά)
  • Χαράλαμπος Πετρόχειλος, Σμαράγδα Αγορογιάννη (Ίων Δραγούμης-Πηνελόπη Δέλτα)
Μάκης Ιωακειμίδης, Εύα Ντελιδάκη (Σωκράτης-Ξανθίππη)

Η δυσκολία, όπως παραδέχτηκαν οι δημοσιογράφοι «ηθοποιοί», ήταν στην προσέγγιση του ιστορικού προσώπου. «Διάβασα πολύ για την Πηνελόπη Δέλτα, προσπάθησα να την καταλάβω μέσα από βιβλία για τη βιογραφία της. «Μπήκα», όσο γίνεται, στην ψυχολογία αυτής της γυναίκας που, 100 χρόνια πριν, διεκδίκησε με όλη της τη δύναμη αλλά τελικά δεν κατάφερε να χαρεί τον έρωτα», μας λέει η Σμαράγδα Αγορογιάννη.

Από την πλευρά της, η Εύα Ντελιδάκη υπογραμμίζει ότι ήταν τιμή της να ενσαρκώσει την Ξανθίππη. «Παρακολουθώ 10 χρόνια μαθήματα Ρητορικής και Φιλοσοφίας. Το ότι μου εμπιστεύθηκαν την Ξανθίππη, τη γυναίκα του πιο σπουδαίου φιλοσόφου όλων των εποχών, είναι τιμή μου! Θα ήθελα αν μου ξαναδοθεί η ευκαιρία να συμβάλω με την τέχνη της υποκριτικής και κάπου αλλού, με την επιθυμία να περνάνε μηνύματα που εξελίσσουν τον άνθρωπο και υποστηρίζουν την υγεία του», τονίζει. Και συμπληρώνει: «Αυτός ο ρόλος της Ξανθίππης με ανύψωσε. Μου έδωσε την ψευδαίσθηση, έστω και για λίγο, ότι συνάντησα τον Σωκράτη, τον άκουσα, με «άγγιξε» -αυτό μου έδωσε πληρότητα!».


info

Προγραμματισμένες παραστάσεις 

  • Τρίτη 10 Μαρτίου 2020, στο θέατρο «Μικρό Broadway» (Αγίου Μελετίου 6, Αθήνα), στις 21:15
  • Δευτέρα 16 Μαρτίου 2016, στο θέατρο του Δήμου Αθηναίων «Άννα Καλουτά» (Τιμοκρέοντος 6A, Αθήνα), στις 21:15

Η είσοδος είναι δωρεάν. Απαιτείται κράτηση θέσης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα 6908-555666 (Χαράλαμπος Πετρόχειλος) και 6972478062 (Νεκταρία Καρακώστα).

Χαράλαμπος Πετρόχειλος, Σμαράγδα Αγορογιάννη (Ίων Δραγούμης-Πηνελόπη Δέλτα)

www.ert.gr

Open post

«Δεξί κίτρινο λουστρίνι»: Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ιφιγένεια Τέκου

«Δεξί κίτρινο λουστρίνι»: Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ιφιγένεια Τέκου

Το νέο βιβλίο της Ιφιγένειας Τέκου, με τίτλο «Δεξί κίτρινο λουστρίνι», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για το περιεχόμενο του βιβλίου.

-Ποιο ήταν το κίνητρο για να επιλέξετε τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, του Μεσοπολέμου, της ιταλικής κατοχής στα Δωδεκάνησα και την κατοχή, σαν πεδίο στο οποίο εξελίσσεται η υπόθεση του βιβλίου;

-Όλα ξεκίνησαν από το άρθρο γαλλικής εφημερίδας που έπεσε τυχαία στην αντίληψή μου και το οποίο αναφερόταν σε μια πτυχή της ελληνικής ιστορίας μετανάστευσης άγνωστη μέχρι σήμερα τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία. Ως εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζα ότι ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων των Δωδεκανήσων αλλά και προσφύγων της Μικράς Ασίας, συμπεριλαμβανομένων και των Αρμενίων, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να εργαστεί κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες στις αλυκές της περιοχής Καμάργκ στο Δέλτα του Ροδανού, στο νότο της Γαλλίας. Επρόκειτο πραγματικά για μια εξορία ανάμεσα στο αλάτι και τη θάλασσα, όπως χαρακτηρίστηκε από κάποιους. Από εκεί ξεκίνησαν όλα για μένα και μπήκαν οι βάσεις για τη συνέχεια, καθώς μου αποκαλύφτηκαν οι «χρονικές» συντεταγμένες της ιστορίας μου. Ανάμεσά του ήταν η ιταλική κατοχή στα Δωδεκάνησα, ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος και η κατοχή, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και τα σπίτια φιλοξενίας μικρών Εβραιόπουλων που πάσχιζαν να σωθούν από τα χέρια των Ναζί. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και πλούσιο σε γεγονότα κομμάτι της ιστορίας που κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον μου καθ’ όλη τη διάρκεια της συγγραφής.

-Ορίζετε το βιβλίο σαν ιστορικό μυθιστόρημα. Ποια είναι η αναλογία μεταξύ των πραγματικών ιστορικών γεγονότων και του φανταστικού. Στο βιβλίο ακολουθείτε αυστηρά την ιστορική εξέλιξη και πάνω σε αυτή τοποθετείτε τη ροή με τα δύο κεντρικά πρόσωπα, ή την “πλάθετε” ανάλογα με τις ανάγκες της ροής του βιβλίου;

-Όπως στα περισσότερα από τα βιβλία μου που έχουν ιστορικά στοιχεία έτσι και σε αυτό προσπαθώ να συνδυάζονται σε σωστές ποσότητες η μυθοπλασία με την πραγματικότητα φροντίζοντας να τηρούνται ευλαβικά τα όρια μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν παρεκκλίνω ούτε κατ’ ελάχιστον από τα ιστορικά δεδομένα, αλλά τα χρησιμοποιώ ως έχουν στην εξέλιξη της πλοκής μου εντάσσοντας μέσα σε αυτά τους ήρωές μου.

-Υπήρξαν πραγματικές ανθρώπινες ιστορίες από την Κάλυμνο, που σας “τροφοδότησαν” με πληροφορίες ώστε να τις αξιοποιήσετε στη συγγραφή του βιβλίου;

-Η έρευνα που έκανα και ήταν βασισμένη πρωτίστως σε βιβλία που προμηθεύτηκα από γαλλικά βιβλιοπωλεία θα ήταν ελλιπής αν δεν κατάφερνα να διασταυρώσω κάθε στοιχείο που περιείχαν με ζωντανές μαρτυρίες. Χάρη σε αυτές, μου ήταν πολύ πιο εύκολο να περιγράψω την Κάλυμνο του 1934 αποδίδοντας όσο πιο πιστά γίνεται το κλίμα που επικρατούσε στην καθημερινότητα των νησιωτών που ήταν σφουγγαράδες στην πλειοψηφία τους.

-Πώς προέκυψε ο τίτλος και τι συμβολίζει;

-Ο τίτλος του βιβλίου προέκυψε σχεδόν από μόνος του από την πρώτη κιόλας στιγμή που αποφάσισα ότι ο πρωταγωνιστής του νέου μου μυθιστορήματος θα είναι ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια. Αυτά αποτελούν το αντίβαρο στον φόβο, την υποταγή, το μίσος και όλα τα ποταπά συναισθήματα που αναδύονται στους χαλεπούς κι’ ανθρωποφάγους καιρούς που διαδραματίζεται η ιστορία μου. Ο λόγος που επέλεξα να τα “ντύσω” με το κίτρινο χρώμα ενώ θα μπορούσαν να είναι μαύρα, κόκκινα ή και άσπρα, είναι καθαρά συμβολικός. Θεωρώ ότι το κίτρινο είναι το χρώμα του ήλιου που διώχνει τη νύχτα και κατά συνέπεια το σκοτάδι. Είναι ο φάρος που δείχνει το δρόμο. Τα κίτρινα λουστρίνια μου που ξεκινούν την βόλτα τους από την Κάλυμνο, συμβολίζουν όλα όσα έχουν κάποια αξία∙ τη φιλία, την αγάπη και τον έρωτα, την αντίσταση στο κακό, την ελπίδα και την ανθρωπιά…την αρχή που ακολουθεί πάντα ένα τέλος.

Info
TΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Δεξί κίτρινο λουστρίνι
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ιφιγένεια Τέκου
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Κυριακή Κάσση
ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Δημήτρης Χαροκόπος
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Ραλλού Ρουχωτά © Ιφιγένεια Τέκου, 2020©
Φωτογραφίας εξωφύλλου: Richard Nixon/Arcangel© ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε., Αθήνα 2020 Πρώτη έκδοση: Φεβρουάριος 2020
Έντυπη έκδοση ΙSBN 978-618-01-3388-2
Ηλεκτρονική έκδοση ISBN 978-618-01-3389-9

Άλλα έργα της Ιφιγένειας Τέκου:
Μνήμες χαμένες στην άμμο, Κέδρος, 2014
Θάλασσες μας χώρισαν, Διόπτρα, 2015
Να ονειρευτώ ξανά, Διόπτρα, 2016
Απόντες στα όνειρα (συλλογή διηγημάτων), εκδόσεις Βακχικόν, 2018
Για παιδιά:Αγάπα το ή παράτα το, Λιβάνης, 2015
Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν:
Το τελευταίο φως, 2018
Η μοίρα της Πηνελόπης, 2019
Για παιδιά:Υοlo – Ζεις μονάχα μια φορά, 2017

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 137 138 139
Scroll to top