Open post

Julia Kent Live στην Αγγλικανική Εκκλησία

Julia Kent Live στην Αγγλικανική Εκκλησία

Η κορυφαία Καναδή τσελίστα Julia Kent έρχεται από τη Νέα Υόρκη για να συναντήσει το Αθηναϊκό κοινό, σε μια σπάνια εμφάνιση, στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, την Παρασκευή 25 και το Σάββατο 26 Νοεμβρίου, ώρα 21:00.

Έχοντας πια διανύσει 20 χρόνια δημιουργικής πορείας, η σαγηνευτική Julia Kent έγινε ευρύτερα γνωστή όντας βασικό μέλος των Anthony & the Johnsons με τους οποίους και κέρδισε το Mercury Prize το 2005. To 2007, ωθούμενη από την αγάπη της για τον μεγάλο Arthur Russell, κυκλοφορεί την πρώτη της προσωπική δουλειά με τίτλο «Delay». Το δεύτερο της άλμπουμ με τίτλο «Green & Grey» τo 2012 εξασφαλίζει εγκωμιαστικές κριτικές, με τον Ιταλό σκηνοθέτη Paolo SorrenIno να συμπεριλαμβάνει το κομμάτι «Gardemoen» στο soundtrack της ταινίας «The boxing girls of Kabul». Το καθηλωτικό «Character» το 2013 στο κορυφαίο βρετανικό label Leaf έρχεται ως επιστέγασμα της δημιουργικής πορείας της σπουδαίας αυτής καλλιτέχνιδας.

Στον πολύ ιδιαίτερο χώρο της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου στο Σύνταγμα, έναν χώρο εξαιρετικής ακουστικής που δημιουργεί μια μοναδική επαφή μεταξύ ερμηνευτών και κοινού, η Julia Kent με την μοναδικά συναισθηματική φωνή του τσέλου της που την έχει συνοδεύσει παντού στον κόσμο, δημιουργεί σε συνδυασμό με ηλεκτρονικά μέσα ποικίλα ηχητικά στρώματα και αρμονίες, σε μια διαρκή αναζήτηση της σχέσης ανθρώπου και φύσης.

Ιστορικός χώρος Αγγλικανικής Εκκλησίας Αγίου Παύλου
Φιλελλήνων 27, Σύνταγμα

Σάββατο 26 Νοεμβρίου SOLD OUT
Παρασκευή 25 Νοεμβρίου ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

Open post

Έκθεση Ζωγραφικής και Γλυπτικής «IndepArt2016»

Έκθεση Ζωγραφικής και Γλυπτικής «IndepArt2016»

Εδώ και επτά χρόνια Έλληνες καλλιτέχνες εκθέτουν ζωγραφικά και γλυπτικά έργα στο παρισινό Σαλόνι των Ανεξαρτήτων που στεγάζεται στο Grand Palais στα Ηλύσια Πεδία. Είναι ένα από τα τέσσερα ιστορικά Σαλόν που αποτελούν το μεγαλύτερο Σαλόνι Τέχνης της Ευρώπης το Art En Capital (Artistes Francais, Comparaisons, Aquarelles et Dessins, Salon des Independants).

Τα Σαλόνια γεννήθηκαν με εντολή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ που ήθελε να καθιερώσει την τέχνη της Ακαδημίας και παραχώρησε τα Σαλόνια του Λούβρου για το σκοπό αυτό και ιδιαίτερα το λεγόμενο Σαλόν Καρρέ (Salon Carre). Από εκεί και η ονομασία που έμεινε για πάντα.

Το Σαλόνι των Ανεξαρτήτων γεννήθηκε το 1887 μετά από επανειλημμένες αρνήσεις να εκτεθούν πρωτοπόροι και επαναστατικοί ως προς το στιλ καλλιτέχνες στο επίσημο ακαδημαϊκό Σαλόν των Γάλλων καλλιτεχνών. Οι ιμπρεσσιονιστές, οι φωβ, οι μεταϊμπρεσιονιστές και οι κυβιστές, εκτός από τον Πικάσο που δεν εξέθετε ποτέ σε Σαλόν, δημιούργησαν πρώτα και εξέθεταν για πολλά χρόνια, μέχρι τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Σαλόνι των Ανεξαρτήτων.

Όλος ο μοντερνισμός της Ευρώπης βρήκε έδρα και καταφύγιο στους χώρους του που ήταν πάντα σε επίλεκτα κτίρια του Παρισιού. Εκεί πήγαιναν οι πληροφορημένοι συλλέκτες και οι μεγάλοι έμποροι Τέχνης για να βρουν και να αποκτήσουν τα έργα των μεγάλων ταλέντων των νεότερων χρόνων. Όλα τα κινήματα της μοντέρνας τέχνης είχαν ως πόντιουμ το Σαλόνι των Ανεξαρτήτων.

Από το 2006 η έκθεση γίνεται στο Grand Palais. Οι διοργανωτές ανέθεσαν στην τεχνοκριτικό και ιστορικό τέχνης Έμμυ Βαρουξάκη, που το παρακολουθούσε και συζητούσε όλα αυτά τα χρόνια μαζί τους, μιλώντας τους για τα επιτεύγματα της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, να φέρει γκρουπ Ελλήνων καλλιτεχνών κατά την κρίση και επιλογή της. Έτσι άρχισε η εκπροσώπηση των Ελλήνων που άντεξε, παρά τους καιρούς, ως σήμερα. Περίπου 80 καλλιτέχνες έχουν εκθέσει στο συγκεκριμένο χώρο.

Ως εκδήλωση τιμής για την επιμονή και πίστη τους, η Έμμυ Βαρουξάκη οργανώνει στην Image Gallery -σε ένα νεοκλασικό κτίριο της Αθήνας- πλάι στο σπίτι που μεγάλωσε ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο, μέλος και ο ίδιος των Ανεξαρτήτων, την παρούσα έκθεση, ελπίζοντας ότι θα είναι μια αρχή για ετήσιες παρουσιάσεις του σύγχρονου πνεύματος και τέχνης της ελληνικής εικαστικής παραγωγής.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Αβαγιανού Ρένα – Ανδρεόπουλος Βαγγέλης -Αποστόλου Μάγδα -Αποστόλου Μαρία -Αργυρακοπούλου Μαρία – Βαρουξάκη – Σαμέλη Ελένη -Βασιλείου Τίτη -Βαφειά Έμιλυ –Γιαννίκου Μαρία -Γκινάκη Αναστασία -Δεβετζής Ανδρέας – Δημητρακοπούλου Τάνια -Διβάρη Εύα -Δρογώση Τάνια- Εσκιάδης Γιώργος-Ευσταθίου Χρήστος-Καπελιάρη Ράνια – Καράμπελας Σπύρος-Κοκκίνη Γεωργία-Κορδαλή Μίνα- Κτιστοπούλου Μαρία-Λύτρας Σπύρος -Μαναβή Πένη – Ματζάκος Πέτρος -Μανωλοπούλου Μαρικίτα-Μέρλιν Βασιλάτου Λίζα-Μιχαηλίδου Νίκη-Μουριάδου Μαρία – Μπελντέκος Παναγιώτης-Μπόμπορη Αγγελική-Οθωναίου Φωτεινή-Παπαλεξανδρή Άσπα-Πρωτοψάλτη Θάλεια- Ράπτη Νάντια-Σωρούλα Κατερίνα -Τρώντσιου Μαριάννα- Τσαγκαράκης Μανώλης-Φωτοπούλου Μαρίλια – Χρυσανθόπουλος Αριστείδης

Έκτακτη συμμετοχή από τους εικαστικούς: Κονταρίνη Νεφέλη, Κώττη Γιάννη και Ρήνα Βαγγέλη.

Η Τεχνοκριτικός και Ιστορικός Τέχνης κα Έμμυ Βαρουξάκη σημειώνει:

«Τα τελευταία 7 χρόνια ως επιμελήτρια του ελληνικού περιπτέρου στο Σαλόνι των Ανεξαρτήτων στο Γκραν Παλαί στο Παρίσι, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω ένα ευρύ φάσμα της νεοελληνικής σύγχρονης τέχνης και να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου γύρω από τη δημιουργικότητα των Ελλήνων καλλιτεχνών.

Η μακρά παράδοση της σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης που εκτείνεται σε αιώνες συνέχειας, χάρη στην από κοντά ενασχόλησή μου με έργα αδιαμφισβήτητης ποιότητας και δημιουργικότητας, με βοήθησε να αξιολογήσω τη σύγχρονη εικαστική παραγωγή του τόπου μας και τη θέση του στο σύγχρονο ευρωπαϊκό στερέωμα.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες καλλιτέχνες δεν υπολείπονται σε τίποτα από τους ξένους συναδέλφους τους ως προς την τεχνική, την ευαισθησία, τις γνώσεις και την κοινωνική κριτική. Απλώς δίνουν έμφαση στη φύση, στον περιβάλλοντα χώρο και στην ανθρώπινη μορφή, επιλέγοντας σε μεγάλες γραμμές την απεικόνιση του ορατού κόσμου.

Τα τελευταία χρόνια όλες οι πολιτισμένες χώρες έδωσαν πολύ βάρος στην καλλιτεχνική δημιουργία και την ενίσχυσή της με την ίδρυση μουσείων, πινακοθηκών, πάρκων γλυπτικής και Σαλονιών όπως το προκείμενο της Γαλλίας, με σκοπό να δημιουργήσουν εργαλεία ανάδειξης της πολιτιστικής βιομηχανίας.

Η σύγχρονη Τέχνη έγινε οικονομικός και πολιτισμικός παράγοντας για τις προηγμένες και τις υπό ανάπτυξη κοινωνίες. Επέτρεψε τις ανταλλαγές μεταξύ λαών και κρατών, την αφύπνιση πνευματικών και αισθητικών ευαισθησιών, τη σύγκριση πολιτισμών και την ανοχή διαφορετικών συνηθειών και παραδόσεων.

Η Ελλάδα έχει, σχετικά με το μέγεθός της ως χώρα, μια πρωτοφανή καλλιτεχνική παραγωγή και ένα μεγάλο αριθμό εικαστικών που ζητά χώρο έκθεσης και ανάδειξης. Γι’ αυτόν το σκοπό η μετάβαση κάθε χρόνο τόσο στο Παρισινό Σαλόνι όσο και σε άλλα Σαλόνια σε εκθεσιακούς επίλεκτους χώρους σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία, που ακολουθούν μετά την εμφάνιση στο Γκραν Παλαί από οργανωτές και επιμελητές παρόντες στο μεγάλο αυτό ετήσιο γεγονός, είναι χρήσιμη και αποδοτική ανοίγει δε, ευκαιρίες στους καλλιτέχνες να διακινήσουν το έργο τους σε ορίζοντες πολύ ευρύτερους από κάθε εμφάνιση στα τοπικά όρια.

Γι’ αυτό κι επιβάλλεται η διατήρηση της ελληνικής παρουσίας στο Σαλόνι των Ανεξαρτήτων που με την ιστορία του ευνοεί και δέχεται φιλόξενα εικαστικούς πρωτοεμφανιζόμενους, νέους απόφοιτους ώριμους ερασιτέχνες, αυτοδίδακτους ή ανεξάρτητους από γκαλερί αλλά ταλαντούχους καλλιτέχνες. Όλες οι εποχές όπως και η δική μας έχουν μια μερίδα πνευματικού δυναμικού που θέλει να διατηρεί μια αυτονομία, ελευθερία επιλογής και ευκαιρία ανάδειξης έξω από τα πεπατημένα πλαίσια.

Η έκθεση αυτή που φιλοξενείται στο νεοκλασικό κτίριο της οδού Αμαλίας 36 είναι η πρώτη στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων που λειτουργεί στα πρότυπα του Γαλλικού  Σαλόν των Ανεξάρτητων. Ελπίζω ότι θα επαναληφθεί με περισσότερα μέσα και με τη στήριξη των καλλιτεχνών μας και όλων των φιλότεχνων.»

Η έκθεση φέρει την αιγίδα της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα (Ambassade de France en Grèce).

                                  ***

Επιμέλεια έκθεσης: Έμμυ Βαρουξάκη

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου

Εγκαίνια: Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2016, ώρα 19:00

Διάρκεια έκθεσης: 19 Νοεμβρίου έως 27 Νοεμβρίου 2016

Διεύθυνση: The Image Gallery, Λεωφόρος Αμαλίας 36, Σύνταγμα

Ωράριο:  Δευτέρα – Παρασκευή 11:00 – 20:00, Σάββατο 11:00 – 17:00,  Κυριακή 12:00 – 16:00

Είσοδος Ελεύθερη

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τη σχετική ιστοσελίδα

 

Open post

Ελευσίνα: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021

Ελευσίνα: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021

Δικαιώθηκε ο αγώνας που έδωσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα οι κάτοικοι και οι φορείς της πόλης.

Η Ελευσίνα είναι η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021. Την επιλογή της πόλης της Ελευσίνας ανακοίνωσε το μεσημέρι της Πέμπτης 10/11/2016 η επιτροπή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων στο αμφιθέατρο του υπουργείου Πολιτισμού, παρουσία της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου. Οι άλλες δύο υποψήφιες πόλεις που είχαν προκριθεί στον τελικό γύρο επιλογής ήταν η Καλαμάτα και η Ρόδος.

Open post

Ταγματάρχης: Η ΕΡΤ στηρίζει τον κινηματογράφο (video)

Ταγματάρχης: Η ΕΡΤ στηρίζει τον κινηματογράφο (video)

Την κινηματογραφική πολιτική της ΕΡΤ παρουσίασε την Πέμπτη ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ Α.Ε., Λάμπης Ταγματάρχης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο πλαίσιο του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ, ανέφερε ότι το 2016 διατίθενται περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της οπτικοακουστικής βιομηχανίας της χώρας.

Επίσης, πρόσθεσε  ότι η αρμόδια επιτροπή του 1,5%, έπειτα από μία τεράστια προσπάθεια κατάφερε να δοθούν αυτά τα χρήματα στους δημιουργούς του Ελληνικού Κινηματογράφου: 22 ταινίες με 1,5 εκ. ευρώ στην α΄ φάση, 23 ταινίες με 1,9 εκ. ευρώ στη β΄ φάση, 3,4 εκ. ευρώ συνολικά, ενώ απομένει και 1,3 εκ. ευρώ έως το τέλος του 2016. Ευελπιστούμε τα νούμερα αυτά να αυξηθούν το 2017, δήλωσε ο Λάμπης Ταγματάρχης.

Επίσης, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ, αναφέρθηκε στην πολιτική για το μικροφίλμ ντοκιμαντέρ, καθώς και στους εκτελεστές παραγωγούς της τηλεόρασης.

Όπως είπε, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ τον τελευταίο ενάμισι χρόνο έχει εκδώσει αποφάσεις για 47 εκπομπές, που έχουν συνολικά 750 επεισόδια με μέση διάρκεια κάθε επεισοδίου τα 35 λεπτά. Το συνολικό ποσό που έχει διατεθεί για την ενίσχυση αυτού του κομματιού της οπτικοακουστικής βιομηχανίας, είναι 4.611.000 ευρώ, με μέση τιμή ανά επεισόδιο τα 6.198 ευρώ.

Σε ό,τι αφορά στη συνεργασία της ΕΡΤ με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο οποίο η ΕΡΤ είναι χορηγός με το ποσό των 17.000 ευρώ, ο Λάμπης Ταγματάρχης επισήμανε ότι για πρώτη φορά φέτος η ΕΡΤ θεσμοθετεί ένα νέο βραβείο, που θα απονεμηθεί σε μια ελληνική ταινία της ενότητας  Επίσημη Πρώτη και θα συνοδεύεται από το ποσό των 3.000 ευρώ.

Τέλος, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο κ. Ταγματάρχης διευκρίνισε ότι μέρος του ανταποδοτικού τέλους υπέρ της ΕΡΤ, πηγαίνει στο Ταμείο για το δημόσιο έλλειμμα, όπως προβλέπεται από τον σχετικό νόμο.

Πηγή: ΕΡΤ1

Open post

Έκθεση «Υβρίδια» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (video)

Έκθεση «Υβρίδια» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (video)

Το μέλλον της ψηφιακής τέχνης και τα όρια της δικτύωσης του ανθρώπου διερευνά η έκθεση «Υβρίδια» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Σε συνεργασία με το αυστριακό κέντρο «Αρς ελεκτρόνικα«, παρουσιάζονται καλλιτεχνικά έργα, εργαστήρια και περφόρμανς, που υπερβαίνουν τα όρια μεταξύ τέχνης και επιστημονικής έρευνας.

Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών η επιστήμη συναντά την τέχνη. Μπορεί ένα έργο να δημιουργήσει νέες μορφές ενέργειας; Πώς θα ήταν η αναπαράσταση της ψηφιακής μας περσόνας στον κόσμο των κοινωνικών δικτύων; Μία ξενάγηση στο μέλλον υπόσχεται η έκθεση «Υβρίδια. Στα όρια τέχνης και τεχνολογίας».

Το έργο Inhibition είναι μία συσκευή που καταγράφει τα κύμματα του εγκεφάλου σε πραγματικό χρόνο, τα αναλύει, παράγει ήχο και επηρεάζεται από αυτόν.

Πίνακας ή κινούμενη εικόνα? Στο έργο Body Raint, πρωταγωνιστεί ένα πρόσωπο, γυμνό, ξυρισμένο και βαμμένο εξολοκλήρου σε μία μόνο απόχρωση. Εμφανίζεται σε μία οθόνη η οποία είναι βαμμένη στο ίδιο χρώμα, προκαλώντας την αίσθηση της ασάφειας και της σύγχυσης καθώς δεν είναι ξεκάθαρο έαν το άτομο είναι άνθρωπος ή αναπαράσταση.

Το έργο «Αυτοφωτοσυνθετικά Φυτά» είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος τροφοδοτείται με λύματα, δημιουργεί ρεύμα μέσα από ένα σύστημα φιλτραρίσματος. Από το ρεύμα παράγεται ενέργεια που γίνεται φως απαραίτητο για τη φωτοσύνθεση των φυτών.

Η έκθεση, που θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Ιανουαρίου, προβάλει 16 έργα από το καινοτόμο αυστριακό ερευνητικό και πολιτιστικό κέντρο νέων μέσων «Ars Electronica» του Λίντς. Τα περισσότερα είναι διαδραστικά και ωθούν το θεατή να στοχαστεί πάνω στα όρια της σχέσης του ανθρώπου με τα δίκτυα.

Πηγή: ΕΡΤ 1

Ρεπορτάζ: Βάσω Τζανακάκη

Open post

Το Μουσείο Μπενάκη συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (video)

Το Μουσείο Μπενάκη συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο (video)

Μία διαφορετική μουσειακή περιήγηση με τίτλο «Από την σιωπή της προθήκης στο θεατρικό λόγο» εγκαινιάζει το Μουσείο Μπενάκη σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο. Ως πρωταγωνιστές, τα αντικείμενα του Μουσείου θα αφηγούνται πτυχές της ιστορίας τους, με οδηγό τα δραματοποιημένα από τους ηθοποιούς κείμενα σε σκηνοθετική επιμέλεια του Στρατή Πανούριου.

 

Μια από τις παραστάσεις εμπνέεται από τη σκηνή που κοσμεί ένα αττικό ερυθρόμορφο αγγείο του 5ου αιώνα π.Χ. Εικονίζεται έφηβος τη στιγμή που αναχωρεί για τον πόλεμο.

Στο «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή παρακολουθούμε τη διαδικασία της εφηβικής μύησης του Νεοπτόλεμου. Ο Οδυσσέας, καθοδηγεί στον πρώτο του άθλο τον νεαρό, ο οποίος θα ενηλικιωθεί, αφού πρώτα κυνηγήσει με δόλιους τρόπους τον «Φιλοκτήτη».

Αντικείμενα του Μουσείου θα αφηγούνται πτυχές της ιστορίας τους, με οδηγό δραματοποιημένα κείμενα. Οι παραστάσεις θα είναι διαφορετικές για κάθε αντικείμενο. Θα αρχίσουν στις 8 Νοεμβρίου και θα παρουσιάζονται κάθε Τρίτη έως τις 28 Μαρτίου, στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Κουμπάρη 1.

Πηγή: ΕΡΤ 1

Ρεπορτάζ: Βάσω Τζανακάκη

Open post

ΕΕ: Ο δανεισμός e-book μπορεί να εξομοιωθεί με δανεισμό παραδοσιακού βιβλίου

ΕΕ: Ο δανεισμός e-book μπορεί να εξομοιωθεί με δανεισμό παραδοσιακού βιβλίου

Ο δανεισμός ενός ηλεκτρονικού βιβλίου (e-book) μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να εξομοιωθεί με δανεισμό παραδοσιακού βιβλίου. Στην παραπάνω απόφαση κατέληξε σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τοποθετούμενο επί μιας Ολλανδικής προσφυγής.

Όπως σημειώνει το Ευρωδικαστήριο, στην περίπτωση αυτή, «μπορεί να ισχύσει η εξαίρεση περί δημοσίου δανεισμού που προβλέπει μεταξύ άλλων την καταβολή εύλογης αμοιβής στους δημιουργούς».

Στην Ολλανδία ο δανεισμός ηλεκτρονικών βιβλίων από τις δημόσιες βιβλιοθήκες δεν υπόκειται στο καθεστώς του δημόσιου δανεισμού που ισχύει για τα παραδοσιακά βιβλία. Μέχρι στιγμής, οι δημόσιες βιβλιοθήκες θέτουν στη διάθεση του κοινού ηλεκτρονικά βιβλία μέσω διαδικτύου, βάσει συμφωνιών αδειοδοτήσεως με τους δικαιούχους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

«Το μεσοφόρι που χόρευε» από την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου

«Το μεσοφόρι που χόρευε» από την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου

Μία νέα θεατρική παράσταση ανεβαίνει σε λίγες ημέρες. Πρόκειται για «Το μεσοφόρι που χόρευε» του Θωμά Σίδερη, με την Anna Pantzeli

Συντελεστές:

σκηνοθεσία: Alexandros Vamvoukos

σκηνικά-κοστούμια: Λένα Μηνά

μουσική: Ali Fuat Aydin

μουσική επιμέλεια: Marina Laxana-Αρχοντούλα Πέτρου

φωτό: Αντώνης Συμεωνάκης

υπεύθυνη επικοινωνίας & δημοσίων σχέσεων: Σίσσυ Καπλάνη

Από Παρασκευή 25 Νοεμβρίου στο Θέατρο «Αλκμήνη» (Αλκμήνης 8-12, Γκάζι, Αθήνα, 210 342 8650).
Open post

«Γιατί Μαμά»: Παραστάσεις μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου

«Γιατί Μαμά»: Παραστάσεις μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου

Από τις 9 Οκτωβρίου ξεκίνησαν οι παραστάσεις στο Studio Μαυρομιχάλη του θεατρικού μονολόγου «Γιατί Μαμά» και θα διαρκέσουν μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου.

Το παραλήρημα μιας γυναίκας που ζει αιώνια κάτω από τη σκιά της μητέρας της. Διατάραξη της οικογενειακής ησυχίας, ψίθυροι αυτογνωσίας που πνίγονται στο καλώδιο του τηλεφώνου σε ένα και μοναδικό, σε ένα καθοριστικό τηλεφώνημα.

Ένα τηλεφώνημα που διαπερνά σαν ρεύμα το σώμα της, στην προσπάθεια της για συναισθηματική διασύνδεση. Ένα τηλεφώνημα που έχουμε σκεφτεί να κάνουμε όλοι αλλά δεν τα έχουμε καταφέρει. Η σαραντάχρονη δασκάλα, μια γυναίκα αλλά και ένας άντρας ένα ον που ζει και εργάζεται που ερωτεύεται και αγαπά μέσα στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Μπροστά στα μάτια της ξεδιπλώνονται αναμνήσεις, προσωπικές απόψεις και φόβοι. Αισθήματα νοσταλγίας, πόνου, οργής και αγάπης αναβλύζουν μέσα από καλά κρυμμένες αλήθειες που καταφέρνουν τελικά να ειπωθούν κι ένα τελευταίο ¨σ’ αγαπώ¨ που μας κρατάει συντροφιά όταν πέφτουμε για ύπνο. Έως πότε;

Σημείωμα του σκηνοθέτη:

«Ένα έργο σκληρό, που δε φοβάται να πει την αλήθεια. Ένα μονόπρακτο μπουφονικής αισθητικής που διαπραγματεύεται την πολυπλοκότητα των δεσμών της σχέσης ¨μάνας – παιδιού¨ στη σύγχρονη πραγματικότητα, σαν μονόλογος του ίδιου μας του υποσυνειδήτου, που σε συγκλονίζει.
Επέλεξα ένα μοτίβο στο οποίο οι θεατές καλούνται να βιώσουν τα γεγονότα μαζί με τον χαρακτήρα, να τον αφουγκραστούν».

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Αριστοτέλης Μαγουλάς
Κείμενο: Τζωρτζίνα Τζήλιου
Ερμηνεία : Λίζυ Ξανθοπούλου
Video Art: Γιώργος Συμεωνίδης & Άρτεμις Σταθάκου
Μουσική Σύνθεση – sound design: Νικόλας Καρίμαλης (Razastarr)
Φωτογραφίες: Γεωργία Σιέττου, Στέλιος Δανιήλ
Επικοινωνία, γραφείο τύπου: Χρύσα Ματσαγκάνη

INFO
Studio Μαυρομιχάλη | Μαυρομιχάλη 134, Νεάπολη Εξαρχείων
Από 9 Οκτωβρίου έως 11 Δεκεμβρίου
Κάθε Κυριακή στις 19:00
Mail. [email protected] , [email protected]

Open post

«Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού» αποκλειστικά στο ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema

«Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού» αποκλειστικά στο ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema

Το πολυβραβευμένο αριστούργημα  «Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού», των Γιάν Κάνταρ – Έλμαρ Κλος, ψηφιακά αποκατεστημένο, θα προβάλλει από τις 10/11 αποκλειστικά στο ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema η NEW STAR, καθημερινά στις 19.15.

Η ταινία βραβεύτηκε με όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας 1965, φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών 1965. Βραβείο χρυσής πλακέτας Ντάβιντ Ντι Ντονατέλο, βραβείο κοινού φεστιβάλ κινηματογράφου Pilsen 1968. Υποψήφια για όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου και δεκάδες άλλα βραβεία. Ένα φίλμ που οι κριτικοί ανακήρυξαν αριστούργημα, η πρώτη ταινία του νέου κύματος τσέχικου κινηματογράφου που απέκτησε διεθνή φήμη.

«Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού»
Δράμα, Τσεχοσλοβακία, 1965, Διάρκεια 125΄

Σκηνοθεσία: Γιάν Κάνταρ – Έλμαρ Κλος
Σενάριο: Λάντισλαβ Γκρόσμαν (συγγραφέας), Έλμαρ Κλος, Γιαν Καντάρ
Πρωταγωνιστούν: Ζόζεφ Κρόνερ, Ίντα Καμίνσκα, Χάνα Σλίβκοβα, Μάρτιν Χολύ Φράντιτσεκ Ζβάρικ κ.α.
Διεύθυνση παραγωγής: Milos Broz, Jaromír Lukás
Φωτογραφία: Vladimír Novotný
Μουσική επιμέλεια: Zdeněk Liška
Μοντάζ: Diana Heringova, Jaromír Janácek
Κοστούμια: Marie Rosenfelderova
Γλώσσες: Τσέχικα, Εβραϊκά

Σύνοψη

Η ταινία τοποθετείται την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στο Σλοβακικό Τμήμα της Τσεχοσλοβακίας. Ο Άντον «Τόνο» Μπρτκο είναι ένας φτωχός ξυλουργός, που ζει με τη γυναίκα του την φιλάργυρη και λάγνα Εβελίνα, η οποία δεν τον εκτιμά και πολύ. Ένα βράδυ, θα τους επισκεφτεί η αδελφή της με τον σύζυγό της, ο οποίος είναι διοικητής στην πόλη. Τότε θα του δώσει την ιδιοκτησία ενός μαγαζιού κουμπιών που βρίσκεται στην Κεντρική Οδό, του οποίου η ιδιοκτήτρια είναι μία ηλικιωμένη Εβραία, σχεδόν κωφή. Όλο αυτό είναι μέρος της διαδικασίας αποκλεισμού και εξόντωσης των εβραίων της πόλης.

Όταν ο Τόνο πηγαίνει την επόμενη μέρα στο μαγαζί γνωρίζει την κυρία Λατμάνοβα, μια καλοσυνάτη και αγαθή ιδιοκτήτρια, η οποία όμως δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Ένα μέλος της αντίστασης, ο Κουχάρ, προτείνει στον Τόνο να μείνει κι αυτή στο μαγαζί και να της πουν ότι απλά ότι θα τη βοηθούσε κι έτσι έκανε, ενώ αυτή πιστεύει ότι έχει σταλεί από μακρινούς συγγενείς για να την βοηθήσουν.

Στην πορεία η καλοσύνη και η αφέλεια της ηλικιωμένης σκλαβώνουν τον Τόνο, ο οποίος αρχίζει και τη συμπαθεί. Ωστόσο της φτιάχνει και όλα τα έπιπλα τα οποία ήταν ερείπια. Με τον καιρό, φτάνει η ώρα που οι Αρχές θα μάζευαν του Εβραίους και θα τους στέλνανε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ο Τόνο, που βρισκόταν σε αμηχανία γιατί δεν ήξερε τι να κάνει, αρχίζει και πίνει μες το μαγαζί, βλέποντας, μπροστά από ένα μνημείο που μόλις φτιάχτηκε, τις Αρχές να μαζεύουν τους Εβραίους. Όταν ξύπνησε η κυρία Λατμάνοβα, αρχικώς νευρίασε που είδε ημέρα Σαββάτου, ανοιχτό το μαγαζί και παρά τις προσπάθειες του Τόνο να της εξηγήσει τι γίνεται και πως πρέπει οπωσδήποτε να κρυφτεί, εκείνη δεν καταλαβαίνει.

Αργότερα, όμως και καθώς έπινε ο Τόνο, φοβήθηκε πως ο κουνιάδος του, του είχε δώσει το μαγαζί για να τον ονομάσει Φιλοεβραίο, που τελικά από ό,τι έμαθε, από τον Κουχάρ, είναι χειρότερο από το να είσαι Εβραίος για αυτούς (Ο Κουχάρ επίσης συλλήφθηκε και βασανίστηκε). Έτσι, αποφασίζει να την παραδώσει από μόνος του. Η Λουντμάνοβα μέσα στον πανικό τρόμαξε και δεν ήθελε να φύγει.

Οι Εβραίοι έχουν φύγει και φαινομενικά η κυρία Λατμάνοβα να έχει γλιτώσει. Όμως, το μαγαζί πλησιάζει ο μπατζανάκης του και καθώς παλεύει να την κρύψει για να μη τη δουν, τη σκοτώνει κατά λάθος. Μόλις τη βλέπει νεκρή, κλείνει το μαγαζί…

Μετά και οι δυο σαν σε όνειρο να βγαίνουν καλοντυμένοι από το μαγαζί με τη συνοδεία φιλαρμονικής.

«Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού», είναι μια ταινία βαθιά επηρεασμένη από την άσκηση της ναζιστικής εξουσίας σε μια μικρή πόλη της Σλοβακίας από τη Γερμανία. Γυρίστηκε στο Σάμπινοβ στην ανατολική Σλοβακία, με πολλά τοπικά χαρακτηριστικά, αλλά θα μπορούσε εύκολα να είναι η ιστορία μιας οποιασδήποτε  ευρωπαϊκής πόλης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το έτος είναι 1942 και ο Χίτλερ το Τρίτο Ράιχ έχει κατακτήσει σχεδόν το σύνολο της ευρωπαϊκής ηπείρου μέσα από την αποτελεσματική χρήση της ωμής βίας.

Ολοκληρωτικές κυβερνήσεις μαριονέτες, χειραγωγούνται  από το Βερολίνο, οι οποίες καθορίστηκαν με τη βία για τις χώρες αυτές. Η Γαλλία, η Κροατία και η Σλοβακία ήταν κάποια από αυτά τα γερμανο-ελεγχόμενα περιφερειακά κράτη, όπου οι ναζιστικοί νόμοι και το ναζιστικό στάτους επιβλήθηκε σταθερά.

Η καταδίωξη και η εξόντωση των Εβραίων έγινε ακριβώς με τον ίδιο ενθουσιασμό από πολλούς από τους συμμάχους της Γερμανίας σα να ήταν στο ίδιο το Τρίτο Ράιχ. «Τo μαγαζάκι της κεντρικής οδού»  καταπιάνεται με αυτούς τους αντισημιτικούς νόμους στη Σλοβακία και μας κατευθύνει στα ηθικά διλήμματα που επέφερε η εφαρμογή τους.

Posts navigation

1 2 3 122 123 124 125 126 127 128 129 130
Scroll to top