Open post

Ταινιοθήκη της Ελλάδος: Εικόνες της απελευθέρωσης στην Ευρώπη

Ταινιοθήκη της Ελλάδος: Εικόνες της απελευθέρωσης στην Ευρώπη

To κινηματογραφικό αφιέρωμα «Εικόνες της απελευθέρωσης στην Ευρώπη», διοργανώνει από 24 έως 26 Οκτωβρίου, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής και τη Γενική Γραμματεία Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου, στο πλαίσιο της ανάδειξης του θεσμού «Η Αθήνα Ελεύθερη».

Στο αφιέρωμα αποτυπώνονται κρίσιμες «σελίδες» της τελευταίας περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και της απελευθέρωση της Ευρώπης από τον ναζιστικό ζυγό, με την προβολή επτά ταινιών μυθοπλασίας (έξι ξένων και μίας ελληνικής), αρχειακού υλικού, ντοκιμαντέρ και αποσπασμάτων από το νέο ντοκιμαντέρ «Μνήμες» με σπάνιο υλικό από την απελευθέρωση της Αθήνας.

Πρόκειται για μία προσπάθεια που ξεκίνησε πέρσι τον Οκτώβριο, με τη συνεργασία του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, ων Γενικών Αρχείων του Κράτους και του Ιστορικού Αρχείου ΕΡΤ και το κινηματογραφικό αφιέρωμα «Εικόνες της Κατοχής και της Απελευθέρωσης» από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, το οποίο θα «μεταφερθεί», μεταξύ άλλων, στο Βερολίνο, στη Βαρσοβία, στην Πράγα, στην Αθήνα, μέσα από μια σειρά κλασικών και νεότερων ταινιών. Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Αθήνα και την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ιταλίας στην Αθήνα.

Open post

«Επισημοποίηση» της συνεργασίας Σαίξπηρ – Μάρλοου σε τρία έργα του «Ερρίκου Στ'»

«Επισημοποίηση» της συνεργασίας Σαίξπηρ – Μάρλοου σε τρία έργα του «Ερρίκου Στ'»

Μια νέα έκδοση των απάντων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ θα αναφέρει, για πρώτη φορά, τον Κρίστοφερ Μάρλοου ως συνδημιουργό τριών θεατρικών έργων του Βάρδου, ρίχνοντας νέο φως στους δεσμούς μεταξύ των δύο μεγάλων δραματουργών, μετά από πολλούς αιώνες εικασιών και θεωριών συνωμοσίας.

Στα άπαντα του Σαίξπηρ που θα παρουσιαστούν εντός των επόμενων εβδομάδων (σε πολλούς τόμους) από τον εκδοτικό οίκο Oxford University Press θα αναφέρεται ότι ο Μάρλοου συμμετείχε στη συγγραφή των τριών μερών του ιστορικού έργου «Ερρίκος Στ΄».

«Ο Σαίξπηρ μπήκε στον κόσμο των Μαζικών Δεδομένων και υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα που πλέον είμαστε σε θέση να τα απαντήσουμε με μεγαλύτερη σιγουριά» είπε ο Γκάρι Τέιλορ, ένας από τους διευθυντές έκδοσης του έργου.

Ατελείωτες εικασίες έχουν διατυπωθεί ανά τους αιώνες για το αν ο Σαίξπηρ έγραψε πράγματι όλα τα έργα που του αποδίδονται. Μια θεωρία, που επανερχόταν επίμονα, ανέφερε ότι συγγραφέας τους ήταν ο Μάρλοου, όμως οι ειδικοί απέρριπταν μέχρι τώρα αυτήν την ιδέα.

Ο Τέιλορ, που είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντας, είπε στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι οι πανεπιστημιακοί γνώριζαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια ότι ο Σαίξπηρ συνεργάστηκε με άλλους συγγραφείς σε ορισμένα από τα έργα του. Η υποψία ότι συνεργάστηκε με τον Μάρλοου στα τρία έργα του «Ερρίκου Στ’» είχε διατυπωθεί και παλαιότερα, όμως μέχρι σήμερα δεν ήταν δυνατόν να επιβεβαιωθεί.

Όπως εξήγησε ο Τέιλορ, οι ειδικοί χρησιμοποίησαν βάσεις δεδομένων με θεατρικά έργα και άλλα κείμενα της ελισαβετιανής περιόδου, όχι μόνο του Σαίξπηρ και του Μάρλοου αλλά και πολλών άλλων σύγχρονών τους συγγραφέων, για να εντοπίσουν χαρακτηριστικές λέξεις ή φράσεις. «Αυτού του είδους τα Μαζικά Δεδομένα δεν ήταν διαθέσιμα μέχρι πρόσφατα», είπε.

Οι πανεπιστημιακοί που εργάστηκαν για την έκδοση του New Oxford Shakespeare και άλλοι ειδικοί που ανέλυσαν τα δεδομένα των πρώτων, είναι βέβαιοι ότι ο Μάρλοου έγραψε ορισμένα μέρη των έργων «Ερρίκος Στ΄».

«Υπάρχουν αποσπάσματα που είναι μετά βεβαιότητας γραμμένα από τον Σαίξπηρ και αποσπάσματα που σαφέστατα γραμμένα από τον Μάρλοου», συνέχισε ο Τέιλορ διευκρινίζοντας ότι οι περισσότεροι από τους γνωστούς και αγαπητούς στίχους ανήκουν στον Μεγάλο Βάρδο.

Τα άπαντα περιλαμβάνουν 44 έργα, από τα οποία τα 17 πιστεύεται ότι έχουν γραφτεί σε συνεργασία με άλλους. Η προηγούμενη έκδοση των απάντων του Σαίξπηρ από τον ίδιο εκδότη, του 1986, περιλάμβανε 39 έργα από τα οποία τα οκτώ θεωρούνταν «συλλογικά».

Ο Τέιλορ εξήγησε ότι η συνεργασία μεταξύ θεατρικών συγγραφέων ήταν κάτι το απολύτως φυσιολογικό κατά την ελισαβετιανή περίοδο και δεν υπάρχουν υπόνοιες για κάποιο «μυστικό» ή κάποια «συνωμοσία» όσον αφορά τη συνεργασία του Σαίξπηρ με τον Μάρλοου.

Ο συγγραφέας του «Εβραίου της Μάλτας», του «Δόκτορα Φάουστους» και του «Εδουάρδου Β’» έχει περάσει στη λαϊκή κουλτούρα ως ο μεγάλος αντίπαλος του Σαίξπηρ όμως αυτό, κατά τον Τέιλορ, είναι καθαρή εικασία. «Μπορεί να αγαπούσαν ο ένας τον άλλον, μπορεί να μισούσαν ο ένας τον άλλο. Δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Οι αντίπαλοι μπορούν να συνεργάζονται», κατέληξε.

Πηγή ΑΠΕ, AP

Open post

RAZASTARR – LIVE Παρουσίαση του νέου δίσκου “Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου”

RAZASTARR – LIVE Παρουσίαση του νέου δίσκου “Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου”

Το Σάββατο 5 Νοεμβρίου, οι RAZASTARR ένα από τα πιο ιστορικά σχήματα της ελληνικής HipHop σκηνής, κάνουν την μεγάλη τους επιστροφή στην κεντρική σκηνή του Passport Κεραμεικός. Θα παρουσιάσουν ζωντανά τον ολοκαίνουργιο δίσκο τους με τίτλο «Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου».

17 ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία τους κυκλοφορία, οι RAZASTARR κυκλοφόρησαν στις 10.10.2016 το «Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου» και ήδη κοινό και κριτικοί μιλούν ίσως για τους καλύτερους RAZASTARR που έχουν ακούσει.

12 κομμάτια μεστά, με διαφορετικό μουσικό ηχόχρωμα και χαρακτήρα, με στίχο άλλοτε επιθετικό και άλλοτε ονειρικό, άλλοτε καυστικό και άλλοτε ερωτικό, πάντοτε όμως εμψυχωτικό, RAZASTARR δηλαδή.

Αποτέλεσμα συνεργασίας δεκάδων μουσικών, μερικών παραγωγών – Beatmakers, τριών ηχοληπτών, με συμμετοχές τριών ακόμη MC’s, αλλά με την πένα και την υπογραφή των Νικόλα και Οδυσσέα.

RAZASTARR – Σύντομο Βιογραφικό
Οι Razastarr δημιουργήθηκαν το 1993 στον Βύρωνα από τους Ανδρέα Τσιαμπόκαλο (Οδυσσέα) και Νίκο Καρίμαλη (Νικόλας). Συγκαταλέγονται στην πρώτη γενιά των ελληνικών Hip Hop συγκροτημάτων μαζί με τους FF.C., Active Member, Ημισκούμπρια, Terror X Crew, κ.α. και έχουν κυκλοφορήσει 2 LP (Όπως Λιώνει Το Κερί / Τα Πιο όμορφα Όνειρα Είναι Ανώνυμα) και ένα ΕΡ (Το Κελί).

Από το 2000 και μετά, τα 2 μέλη των Razastarr κυκλοφόρησαν προσωπικές δουλειές και συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες. Παράλληλα, συνεργάστηκαν σε συναυλιακό επίπεδο με την παλιά σχολή αλλά και με νέους Hip Hop καλλιτέχνες, έλληνες και διεθνείς, με όλες τις πιθανές εκδοχές – Guest εμφανίσεις σαν Razastarr, σαν Solo Artists, αλλά και με Full Band, σε συναυλίες, φεστιβάλ και άλλες εκδηλώσεις.

Το 2014, ο Οδυσσέας και ο Νικόλας αισθάνθηκαν την ανάγκη να ηχογραφήσουν το τρίτο Long Player Album των Razastarr, το πρώτο μετά από 17 ολόκληρα χρόνια ! Ένωσαν τις δυνάμεις τους, έλιωσαν τις πένες τους, συγκέντρωσαν τις παραγωγές, μπήκαν στο Studio και στις 10.10.2016 κυκλοφόρησαν το «Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου», το οποίο μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο εδώ:

Info Links :
Razastarr On Facebook: />
Facebook Event Link:

For Bookings: [email protected]
For Media Enquiries: [email protected]
OnLine Presale Lin:

atena kappa photography

Open post

«Οι Σιδεράδες» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα

«Οι Σιδεράδες» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα

«Οι Σιδεράδες» είναι μια βαλκάνια κωμωδία, του Σέρβου Μίλος Νίκολιτς, που ξεκίνησε να παίζεται την 1η Οκτωβρίου 2016, στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, και θα συνεχίσει έως 29 Ιανουαρίου 2017. «Οι Σιδεράδες» ανέβηκαν για πρώτη φορά στη Σερβία, το 1992, και έκτοτε η παράσταση έχει παρουσιαστεί σε 30 θέατρα, στη Σερβία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ελλάδα και Κύπρο. Είναι ένα εγκώμιο στην ανθρώπινη ύπαρξη, μια απόδειξη πώς όταν η αγάπη μιλά, το μίσος, τα όπλα, ο εθνικισμός σιγούν. 

Μέσα σε ένα σιδεράδικο, ξεδιπλώνεται με κωμικό και συγκινητικό τρόπο, η αλήθεια τριών πατεράδων και μιας μάνας. Τρεις σιδεράδες που τους χωρίζει ένας πόλεμος, αλλά τους ενώνει ένα μυστικό. Ένας Σέρβος, ένας Ρώσος, ένας Γερμανός και ανάμεσά τους μια γυναίκα, αναζητούν τους γιους τους με φόντο τη μεταπολεμική Γερμανία.

Ο γεννημένος στο Κοσσυφοπέδιο Μίλος Νίκολιτς, έχοντας ζήσει τον εμφύλιο σπαραγμό της χώρας του, ασκεί κριτική στις απάνθρωπες και άθλιες συνθήκες του πολέμου και καταδικάζει κάθε εθνικιστική συμπεριφορά.

Με όπλα το γρήγορο ρυθμό, τους δυνατούς χαρακτήρες, τα κωμικά μπερδέματα, την αξιόπιστη και σύγχρονη μετάφραση του Χρήστου Γκούβη, καθώς και τους εκρηκτικούς μουσικούς συνδυασμούς των δαιμονικών εγχόρδων των String Demons, «Οι Σιδεράδες» θα μαγέψουν το Αθηναϊκό κοινό.

Ο Κωνσταντίνος Μπουντούνης με το βιολοντσέλο του και η Λυδία Μπουντούνη με το βιολί της (String Demons), έγραψαν ειδικά για τους «Σιδεράδες» το ομώνυμο βαλς,  με το ξεχωριστό τους ύφος, ενώ στην παράσταση ακούγονται και κομμάτια από την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά: «Fear of the Bach» που συμφιλιώνει την κλασική μουσική με το Heavy Metal και την παραδοσιακή – λαϊκή με το Ροκ.

«Τους Σιδεράδες τους έχω γράψει βασισμένος στις αρχές της αρχαίας τραγωδίας, μεταμφιεσμένης σε αρχαία κωμωδία. Σαν συναυλία σε μια χορδή ή σαν το bolero του Ravel, όπου υπάρχει παραλλαγή του ίδιου θέματος, το οποίο πολλαπλασιάζεται οδηγώντας τελικά στο Παράλογο που πείθει περισσότερο από τον Ρεαλισμό. Εφόσον το κωμικό και το τραγικό είναι δίδυμα αδέρφια, βοηθούν τελικά στη σκηνή το ένα το άλλο, με αποτέλεσμα κάθε πόλεμος και κάθε εθνικισμός να οδηγεί στο Παράλογο, στην έλλειψη κάθε νοήματος.», δήλωσε ο Μίλος Νίκολιτς.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Αυγουστίνος Ρεμούνδος
Μετάφραση: Χρήστος Γκούβης
Μουσική: String Demons
Κοστούμια – Σκηνικά: Τόνια Αβδελοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βαγγέλης Μούντριχας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίνα Ντούνη
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Ανδριόπουλος
Video – Trailer: Νικήτας Χάσκας
Sound Engineer: Τάκης Μάρκου
Παραγωγή: «Αγγέλων βήμα»

Παίζουν

Άτσα: Ερμόλαος Ματθαίου
Πέτερ: Ερνέστος Βουτσίνος
Λουΐζα: Έφη Καραγιάννη
Ιβάν: Αβραάμ Παπαδόπουλος

Τιμές Εισιτηρίων:

  • Γενική είσοδος: 12 €
  • Φοιτητικό: 8 €
  • Ανέργων: 5 €

Πληροφορίες:

  • Θέατρο Αγγέλων Βήμα (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια)
  • Τηλέφωνο: 210 5242211-213
  • Email: [email protected]  
  • Ημέρες Παραστάσεων: Κάθε Σάββατο, στις 21:15 και κάθε Κυριακή, στις 19:00

Χορηγός Επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ Α.Ε.

Powered by WPeMatico

Open post

«Οι Σιδεράδες» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα

«Οι Σιδεράδες» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα

«Οι Σιδεράδες» είναι μια βαλκάνια κωμωδία, του Σέρβου Μίλος Νίκολιτς, που ξεκίνησε να παίζεται την 1η Οκτωβρίου 2016, στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, και θα συνεχίσει έως 29 Ιανουαρίου 2017. «Οι Σιδεράδες» ανέβηκαν για πρώτη φορά στη Σερβία, το 1992, και έκτοτε η παράσταση έχει παρουσιαστεί σε 30 θέατρα, στη Σερβία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ελλάδα και Κύπρο. Είναι ένα εγκώμιο στην ανθρώπινη ύπαρξη, μια απόδειξη πώς όταν η αγάπη μιλά, το μίσος, τα όπλα, ο εθνικισμός σιγούν. 

Μέσα σε ένα σιδεράδικο, ξεδιπλώνεται με κωμικό και συγκινητικό τρόπο, η αλήθεια τριών πατεράδων και μιας μάνας. Τρεις σιδεράδες που τους χωρίζει ένας πόλεμος, αλλά τους ενώνει ένα μυστικό. Ένας Σέρβος, ένας Ρώσος, ένας Γερμανός και ανάμεσά τους μια γυναίκα, αναζητούν τους γιους τους με φόντο τη μεταπολεμική Γερμανία.

Ο γεννημένος στο Κοσσυφοπέδιο Μίλος Νίκολιτς, έχοντας ζήσει τον εμφύλιο σπαραγμό της χώρας του, ασκεί κριτική στις απάνθρωπες και άθλιες συνθήκες του πολέμου και καταδικάζει κάθε εθνικιστική συμπεριφορά.

Με όπλα το γρήγορο ρυθμό, τους δυνατούς χαρακτήρες, τα κωμικά μπερδέματα, την αξιόπιστη και σύγχρονη μετάφραση του Χρήστου Γκούβη, καθώς και τους εκρηκτικούς μουσικούς συνδυασμούς των δαιμονικών εγχόρδων των String Demons, «Οι Σιδεράδες» θα μαγέψουν το Αθηναϊκό κοινό.

Ο Κωνσταντίνος Μπουντούνης με το βιολοντσέλο του και η Λυδία Μπουντούνη με το βιολί της (String Demons), έγραψαν ειδικά για τους «Σιδεράδες» το ομώνυμο βαλς,  με το ξεχωριστό τους ύφος, ενώ στην παράσταση ακούγονται και κομμάτια από την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά: «Fear of the Bach» που συμφιλιώνει την κλασική μουσική με το Heavy Metal και την παραδοσιακή – λαϊκή με το Ροκ.

«Τους Σιδεράδες τους έχω γράψει βασισμένος στις αρχές της αρχαίας τραγωδίας, μεταμφιεσμένης σε αρχαία κωμωδία. Σαν συναυλία σε μια χορδή ή σαν το bolero του Ravel, όπου υπάρχει παραλλαγή του ίδιου θέματος, το οποίο πολλαπλασιάζεται οδηγώντας τελικά στο Παράλογο που πείθει περισσότερο από τον Ρεαλισμό. Εφόσον το κωμικό και το τραγικό είναι δίδυμα αδέρφια, βοηθούν τελικά στη σκηνή το ένα το άλλο, με αποτέλεσμα κάθε πόλεμος και κάθε εθνικισμός να οδηγεί στο Παράλογο, στην έλλειψη κάθε νοήματος.», δήλωσε ο Μίλος Νίκολιτς.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Αυγουστίνος Ρεμούνδος
Μετάφραση: Χρήστος Γκούβης
Μουσική: String Demons
Κοστούμια – Σκηνικά: Τόνια Αβδελοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βαγγέλης Μούντριχας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίνα Ντούνη
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Ανδριόπουλος
Video – Trailer: Νικήτας Χάσκας
Sound Engineer: Τάκης Μάρκου
Παραγωγή: «Αγγέλων βήμα»

Παίζουν

Άτσα: Ερμόλαος Ματθαίου
Πέτερ: Ερνέστος Βουτσίνος
Λουΐζα: Έφη Καραγιάννη
Ιβάν: Αβραάμ Παπαδόπουλος

Τιμές Εισιτηρίων:

  • Γενική είσοδος: 12 €
  • Φοιτητικό: 8 €
  • Ανέργων: 5 €

Πληροφορίες:

  • Θέατρο Αγγέλων Βήμα (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια)
  • Τηλέφωνο: 210 5242211-213
  • Email: [email protected]  
  • Ημέρες Παραστάσεων: Κάθε Σάββατο, στις 21:15 και κάθε Κυριακή, στις 19:00

Χορηγός Επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ Α.Ε.

Powered by WPeMatico

Open post

Θεατρικός Όμιλος Άνδρου – 13 χρόνια Πολιτιστικής δημιουργίας

Θεατρικός Όμιλος Άνδρου – 13 χρόνια Πολιτιστικής δημιουργίας

Από συνεχή δραστηριότητα χαρακτηρίζεται η 13χρονη πορεία του Θεατρικού Ομίλου Άνδρου και το www.ert.gr δίνει στους συντελεστές του τη δυνατότητα να αυτοπαρουσιαστούν.

O Θεατρικός Όμιλος Άνδρου ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2003. Αποτελεί συνέχεια του πολιτιστικού συλλόγου Άνδρου »Ο ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ» (έτος ίδρυσης 1983). Αποτελείται από ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδιότητας με ένα κοινό γνώρισμα, την αγάπη για το θέατρο και την ανάγκη για δημιουργική απασχόληση.

Στα δεκατέσσερα χρόνια που πέρασαν, με την πολύτιμη βοήθεια χορηγών και την ακούραστη προσφορά των μελών του, ανέβασε παραστάσεις που ο κόσμος του νησιού, αγκάλιασε με θέρμη.

•    ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΨΕΥΤΗΣ  του Δ. ΨΑΘΑ το 2002-2003
•    ΜΑΝΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΜΑ του Γ. ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΟΥ το 2004
•    Ο ΜΙΔΑΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΙΑ ΓΑΪΔΑΡΟΥ του Μ. ΚΟΡΡΕ το 2004
•    ΣΤΟΥ ΛΙΝΑΡΔΟΥ ΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ του Β. ΚΟΚΟΤΗ το 2005 (συμμετοχή στην 19η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Μήλο)
•    ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΝΤΕΣΣΑΣ ΒΑΛΕΡΑΙΝΑΣ  του Γ. ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ το 2005 (παρουσιάστηκε και στο θέατρο ΑΠΟΛΛΩΝ της Σύρου)
•    ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ του Α. ΤΣΕΧΩΦ το 2008
•    ΤΟ ΦΥΝΤΑΝΑΚΙ του Π. ΧΟΡΝ το 2009
•    ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ του ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ το 2010 (συμμετοχή στην 22η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Λέρο)
•    ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ του ΠΙΕΡ ΚΟΡΝΪΓ το 2011(συμμετοχή στην 23η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Χίο)
•    ΟΥΜΠΟΥ Ο ΤΥΡΡΑΝΟΣ του ΑΛΦΡΕΝΤ ΖΑΡΡΥ το 2012 (συμμετοχή στην 24η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Σάμο)
•    ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ του Δ. ΨΑΘΑ (συμμετοχή στην 25η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Σύρο)
•    Ο ΠΑΤΕΡΑΣ του ΑΥΓ. ΣΤΡΙΝΜΠΕΡΓΚ το 2014
•    ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ του ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ το 2015 (συμμετοχή στην 27η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στην Πάτμο)
•    ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ του ΙΑΚ. ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ το 2016

Το 2014 ο όμιλος ίδρυσε παιδική σκηνή η οποία τον Ιούνιο του 2015 ανέβασε το έργο Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ του Ρ. ΧΑΧΦΕΛΝΤ και τον Ιούνιο του 2016 τον ΜΑΓΟ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ του Γ. ΞΑΝΘΟΥΛΗ

«…αυτή η κοινωνική συνοχή, αυτή η συνύπαρξη, είναι ο καταλύτης που ενεργοποιεί την υπερφυσική ικανότητα του θεάτρου να βλέπει, κάτω από τις επιφανειακές αντιλήψεις κάθε εποχής, τις μεγάλες αλήθειες… Για μας η συνέχεια είναι σκληρή δουλειά, υπομονή, επιμονή και θάρρος…» Λόγια του ΘΟΔΩΡΗ ΜΠΑΦΑΛΟΥΚΟΥ, του σκηνοθέτη που τίμησε με την παρουσία του και την δουλειά του τον όμιλό μας.

Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Powered by WPeMatico

Open post

Οι ταινίες της εβδομάδας-P. Beer, In. Cuesta και M. Jenner μιλούν στην ΕΡΤ (video)

Οι ταινίες της εβδομάδας-P. Beer, In. Cuesta και M. Jenner μιλούν στην ΕΡΤ (video)

O Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος μας ξεναγεί στη νέα κινηματογραφική εβδομάδα και παρουσιάζει αποκλειστικές δηλώσεις δυο εκ των πρωταγωνιστριών της Julieta του Pedro Almodovar, Inma Cuesta και Michelle Jenner, όπως και από την Paula Beer την σπουδαία ερμηνεύτρια στο Frantz της νέας ταινίας του François Ozon.

Πηγή ΕΡΤ, Ρεπορτάζ Αλ. Ρ. Λιζάρδος

Powered by WPeMatico

Open post

Ο Γιάννης Σουλιώτης μεταφράζει μεξικανική ποίηση

Ο Γιάννης Σουλιώτης μεταφράζει μεξικανική ποίηση

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Η «Ανθολογία μεξικανικής ποίησης», είναι ένα απάνθισμα που καλύπτει όλο το φάσμα της μεξικανικής ποίησης του 20ού αιώνα, από τις απαρχές του και τις καλλιτεχνικές πρωτοπορίες της εποχής έως τους νεότερους αλλά εξίσου επάξιους εκπροσώπους της. Το Μεξικό έχει να επιδείξει, αναντίρρητα, μια εντυπωσιακή λογοτεχνική παραγωγή, τόσο σε όγκο, όσο και σε ποιότητα.

Όλοι μαζί οι ποιητές της ανθολογίας μου (120 τον αριθμό) δίνουν, νομίζω, μια πολύ πρισματική –και γι’ αυτό πλήρη και κατατοπιστική– εικόνα της σύγχρονης μεξικανικής ποίησης, αναδεικνύοντας, παράλληλα, τις πλείστες όσες ομοιότητες και τη «συνομιλία» ανάμεσα στον μεξικανικό και τον ελληνικό λαό. Η αλήθεια είναι ότι προκαλεί μια παράξενη αίσθηση εγγύτητας ανάμεσα σε Μεξικανούς και Έλληνες, παρόλο που αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί γεωγραφικά ή ιστορικά.
Άλλωστε, αυτό το γεγονός της ομοιότητας διευκόλυνε πολύ τη μετάφρασή μου.

Η αγάπη μου προς την ισπανική γλώσσα, την οποία θεωρώ πολύ αισθησιακή, αλλά και προς τις μεξικάνικες φωνές, που γνώριζα από διαβάσματα και ακούσματα από παλιές μου επισκέψεις στη χώρα τους, καθώς και της ανυπαρξίας στα ελληνικά γράμματα ενός συνόλου αυτής της ποίησης, αφού για πρώτη φορά παρουσιάζονται στο ελληνικό κοινό, υπήρξε η πρόκληση που «είδα» σ’ αυτή. Οι δυσκολίες που συνάντησα δεν ήσαν λίγες. Κατ’ αρχάς, η επιλογή των φωνών.

Είναι ευρέως γνωστό ότι, η μεταφραστική δοκιμασία μιας Ανθολογίας με τις διαφορές των δημιουργών ενέχει πολύ περισσότερες δυσκολίες από τη μετάφραση ενός δημιουργού με ενιαίο ύφος.
Θέλω να ελπίζω ότι διάλεξα, αν όχι τις καλύτερες, τουλάχιστον τις πιο αντιπροσωπευτικές μεξικάνικες φωνές.
Ομολογώ, όμως, ότι ακολούθησα και τη δική μου εσωτερική φωνή…
Οι άλλες δυσκολίες ήταν αυτό που θα ονόμαζα «μεξικανισμούς», δηλαδή ορισμένες ιδιόμορφες λέξεις που συναντώνται μόνο στα ισπανικά-μεξικάνικα. Η σχέση μου όμως με το Μεξικό με βοήθησε, κάθε φορά, να τις ξεπεράσω.

Άξονάς μου στη μετάφραση είναι πάντα η μουσική. Αυτή προσπαθώ ν’ ανακαλύψω σε κάθε φωνή και να τη δώσω, στο μέτρο του δυνατού, πιο πιστά στους δικούς μας ήχους. Δεν νομίζω ότι η πιστή μετάφραση είναι και η καλή μετάφραση. Κατά τη γνώμη μου η καλή ή σωστή μετάφραση είναι όπως ο καλός περίπατος. Περπατάς και δεν σκοντάφτεις πουθενά.
Συμφωνώ απόλυτα με όσους πιστεύουν ότι το «traduttore» δεν είναι «traditore» ούτε ότι «η ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση».

Ο μεταφραστής πρέπει να είναι συγγραφέας ή ποιητής, δηλαδή να γνωρίζει τις λέξεις, τόσο ως δημιουργός όσο και ως μεταφραστής.
Ο μεταφραστής είναι ένας δημιουργικός λογο-πλάστης που προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να αποδώσει το δυσκολότερο εγχείρημα του έργου του: το ύφος και τον ρυθμό .

Η μετάφραση είναι σαν την προσευχή του μοναχού: μια πνευματική και καλλιτεχνική εργασία, και γι’ αυτό μοναχική.
Επιθυμία και σκοπός μου παραμένει πάντα το πιστό νόημα της σκέψης του ποιητή. Έχω απέχθεια στην προδοσία.

Γιάννης Σουλιώτης

Δεν αγαπώ την πατρίδα μου. / Η αφηρημένη αίγλη της / είναι απρόσιτη. / Όμως (κι ας ακούγεται άσχημα) / θα έδινα τη ζωή μου / για δέκα μέρη της, / κάποιους ανθρώπους, / λιμάνια, πευκοδάση, / φρούρια, / μια ερειπωμένη πόλη, / γκρίζα, τερατώδη, / κάμποσες μορφές της ιστορίας της, / βουνά / – και τρία ή τέσσερα ποτάμια.
José Emilio Pacheco, «Εσχάτη προδοσία»

Η Ανθολογία μεξικανικής ποίησης, με ποιήματα επιλεγμένα και μεταφρασμένα από τον Γιάννη Σουλιώτη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ και στη σειρά «Ποιητές του κόσμου» (σελ.: 440, τιμή: 22 €). Τα επιλεγόμενα υπογράφει ο Γιώργος Βέης και την επιμέλεια η Παυλίνα Παμπούδη και η Δήμητρα Παπαβασιλείου.

Ο Γιάννης Σουλιώτης ήταν υποψήφιος (στη βραχεία λίστα) για το Βραβείο Μετάφρασης Ισπανόφωνης Λογοτεχνίας του Ινστιτούτου Cervantes 2016.

Στην προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα www.ysouliotis.gr μπορείτε να αναζητήσετε λεπτομέρειες για το πλούσιο λογοτεχνικό, μεταφραστικό και επιστημονικό έργο του.

Ο Γιάννης Σουλιώτης γεννήθηκε στον Πόρο. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης (1964-1967) για μεταπτυχιακές σπουδές, όπου απέκτησε το Δίπλωμα του Ινστιτούτου Ανωτέρων Διεθνών Μελετών της Νομικής Σχολής Παρισιού, το Διδακτορικό (Doctorat d’Etat) στις Πολιτικές Επιστήμες και το Δίπλωμα του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης.
Η διδακτορική διατριβή του με θέμα: «Ο Κοινοβουλευτισμός στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου» υποστηρίχτηκε στη Νίκαια της Γαλλίας και έλαβε το βαθμό «άριστα» (cum laudem), καθώς και το βραβείο της Πόλης της Νίκαιας.
Για πολλά χρόνια υπήρξε Βοηθός-Καθηγητής του Καθηγητού R. J. DUPUY, διευθυντού του Ινστιτούτου για το Δίκαιο της Ειρήνης και Ανάπτυξης, Γενικού Γραμματέα της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης και Ακαδημαϊκού. Συνεργάστηκε ως ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών (C.N.R.S.) της Γαλλίας και ήταν μέλος του Συμβουλίου Διαχείρισης του Ινστιτούτου Δικαίου Ειρήνης και Ανάπτυξης) καθώς και της Επιτροπής Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Νίκαιας.
Ως Πρεσβευτής – Σύμβουλος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για θέματα Δικαίου Θαλάσσης και Αφοπλισμού, εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πάμπολλες Διεθνείς Συναντήσεις.
Το 1985 εκλέχτηκε Εισηγητής (Rapporteur) στην πρώτη επιτροπή (Αφοπλισμός και Διεθνής Ασφάλεια) της 40ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Το 1993 τοποθετήθηκε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ (Νέα Υόρκη), απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε, το 2003.
Γνωρίζει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά.

Powered by WPeMatico

Open post

Η Λένα Πλάτωνος γιορτάζει τα γενέθλία της στο six d.o.g.s

Η Λένα Πλάτωνος γιορτάζει τα γενέθλία της στο six d.o.g.s

Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1951. 65 χρόνια αργότερα, στις 21 Οκτωβρίου του 2016 η Λένα Πλάτωνος ανεβαίνει στη σκηνή του six d.o.g.s για να γιορτάσει τα γενέθλιά της. Μαζί της θα μπορούσε να πει κανείς, ίσως με μια μικρή δόση υπερβολής αλλά ίσως και όχι, ότι έχει γενέθλια η ίδια η ηλεκτρονική μουσική της Ελλάδας.

Από τις κλασικές σπουδές στον αναλογικό ήχο των συνθεσάιζερ, η Λένα Πλάτωνος έχει υπάρξει όχι μόνο δημιουργός νέων ήχων -η “ηχοθήκη” της άλλωστε όπως την ονομάζει η ίδια είναι ανεξάντλητη- αλλά μιας μη ορθολογιστικής προσέγγισης στη μουσική και μιας νέας αισθητικής, της οποίας το αποτύπωμα είναι ευδιάκριτο ακόμα και σήμερα.

Πειραματίστηκε με τη μουσική, τον λόγο και τις ερμηνείες, χρίστηκε διάδοχος του Μάνου Χατζιδάκι από τον ίδιο τον Μάνο Χατζιδάκη, μελοποίησε Καβάφη, Καρυωτάκη και Έμιλυ Ντίκινσον. Το πιο εντυπωσιακό ίσως όμως είναι ότι περισσότερα από 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού Σαμποτάζ του 1981, που σηματοδότησε την αρχή του ηλεκτρονικού ήχου στην Ελλάδα, παραμένει το ίδιο επίκαιρη και συνεχίζει “ν’ ανακαλύπτεται” από γενιά σε γενιά, χαίροντας σεβασμού τόσο στον κόσμο του underground, όσο και σ’ αυτόν του mainstream. Το Γκάλοπ, δίσκος του 1985, επανακυκλοφόρησε το 2015 σε βινύλιο από την αμερικανική Dark Entries (συνοδευόμενο από τους στίχους μεταφρασμένους στα αγγλικά από την ίδια), αποθεώθηκε από τον διεθνή τύπο και έγινε ανάρπαστο. Το remix των Ισραηλινών Red Axes στο κομμάτι του δίσκου «Μάγισσες» έγινε το μουσικό χαλί στην επίδειξη μόδας του Christian Dior στην εβδομάδα μόδας του Παρισιού την περασμένη άνοιξη. Πάνω κάτω την ίδια εποχή το αθηναϊκό κοινό συνέρρεε στο six d.o.g.s για την πρώτη της, φανταστική, εμφάνιση επί της οδού Αβραμιώτου στο πλαίσιο του Record Store Day 2016.

Αυτή τη φορά επιστρέφει παρέα με τον σταθερό της συνεργάτη Γιάννη Παλαμίδα και την Σαβίνα Γιαννάτου, για ένα γενέθλιο live – αναδρομή σε μια σπουδαία καριέρα. Το six d.o.g.s φοράει τα καλά του και περιμένει εναγωνίως να της ευχηθεί.

Powered by WPeMatico

Open post

Τα ποντίκια μυρίζουν τον πόνο του διπλανού τους

Τα ποντίκια μυρίζουν τον πόνο του διπλανού τους

Αν ένα ζώο πονά, το διπλανό του μπορεί να αποκτήσει και αυτό υπερευαισθησία στον πόνο, ακόμη μάλιστα κι αν το ένα δεν βλέπει το άλλο. Αυτό έδειξαν νέα πειράματα επιστημόνων στις ΗΠΑ με ποντίκια. Η μετάδοση του πόνου φαίνεται να συμβαίνει μέσω οσφρητικών σημάτων.

Η νέα μελέτη -εκτός από τη σημασία που έχει για τα ίδια τα ζώα και πώς αυτά νιώθουν όταν κάποιο άλλο κοντά τους υποφέρει, π.χ. στη διάρκεια πειραμάτων- μπορεί επίσης να ανοίξει το δρόμο για την καλύτερη κατανόηση του πώς ένα κοινωνικό περιβάλλον είναι δυνατό να συμβάλει στην «μετάδοση» του πόνου στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, ο πόνος μπορεί να είναι «κολλητικός» κατά κάποιο τρόπο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή συμπεριφορικής νευροεπιστήμης Αντρέι Ριαμπίνιν του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances«.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι αν πειραματόζωα βρίσκονται στον ίδιο κλειστό χώρο και ένα από αυτά πονά, τα γύρω του, παρόλο που δεν έχουν υποβληθεί στο ίδιο ερέθισμα πόνου ούτε έχουν μεταξύ τους φυσική επαφή, αναπτύσσουν μια παρόμοια υπερευαισθησία.

Τα ποντίκια που είχαν εκτεθεί παθητικά στον πόνο άλλων ποντικιών, παρόλο που τα κλουβιά τους απείχαν ένα έως δύο μέτρα και δεν είχαν καν οπτική επαφή μεταξύ τους, μετά από 24 ώρες έγιναν τα ίδια άκρως υπερευαίσθητα στον πόνο (αύξηση έως 68%) και αυτό ανεξάρτητα με το επίπεδο του στρες που είχαν προηγουμένως.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η μετάδοση του πόνου δεν γίνεται μέσω άγχους, συναισθηματικού στρες ή της απελευθέρωσης των ορμονών του στρες, αλλά μέσω της οσφρητικής οδού.

Με άλλα λόγια, τα ζώα μυρίζουν τον πόνο του γείτονα.

«Δείξαμε για πρώτη φορά ότι δεν χρειάζεται ένα τραύμα ή μια φλεγμονή για να εκδηλωθεί μια κατάσταση πόνου. Ο πόνος μπορεί να εμφανισθεί απλώς και μόνο μέσω κοινωνικών σημάτων», δήλωσε ο Ριαμπίνιν. Πρόσθεσε όμως ότι, στην περίπτωση των ανθρώπων, είναι πιο δύσκολο να βγουν συμπεράσματα για το πώς πιθανώς μπορεί να μεταδοθεί ο πόνος (μάλλον όχι από τη μύτη πάντως, καθώς η ανθρώπινη όσφρηση είναι πολύ χειρότερη από την ποντικίσια!). Είναι πιθανότερο ότι στους ανθρώπους η όραση παίζει μεγαλύτερο ρόλο στο να συμπονούν και να νιώθουν οι ίδιοι πόνο για τα βάσανα των άλλων.

Οι ερευνητές δεν απέκλεισαν την πιθανότητα ότι οι άνθρωποι που ζουν μαζί με χρονίως πάσχοντες, όπως οι σύζυγοι, σταδιακά αναπτύσσουν και οι ίδιοι χρόνιους πόνους, ιδίως όσοι εκ φύσεως έχουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, sciencemag

Powered by WPeMatico

Posts navigation

1 2 3 124 125 126 127 128
Scroll to top