Open post

«Στην καρδιά μου κλείνω την Ελλάδα»

«Στην καρδιά μου κλείνω την Ελλάδα»

Πολιτιστικό φεστιβάλ διάρκειας εννέα ημερών, αφιερωμένο στο Μίκη Θεοδωράκη, θα διοργανώσει ο Δήμος Ηρακλείου Αττικής από το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου έως την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017.

Όπως αναφέρει ο Δήμος Ηρακλείου Αττικής: «Κορυφαίοι μουσικοί και ερμηνευτές όπως οι Νένα Βεντετσάνου, Νότης Μαυρουδής, Μανώλης Μητσιάς, Μαρία Φραντούρη κ.ά. μπλέκονται σε ένα δημιουργικό γαϊτανάκι με τους Ηρακλειώτες καλλιτέχνες, συλλόγους, φορείς, νεολαία.

Όλες οι εκδηλώσεις των «Ηρακλείων» θα πραγματοποιηθούν στο πάρκο «Χαμόγελο του Παιδιού», Πεύκων 51 με ελεύθερη είσοδο για όλους. Αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα ανακοινωθεί τέλη Αυγούστου».

Open post

Το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας απέκτησε ο Τζέισον Μπέιτμαν

Το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας απέκτησε ο Τζέισον Μπέιτμαν

«Τυχερό» αποκάλεσε τον εαυτό του ο Τζέισον Μπέιτμαν, κάνοντας τα αποκαλυπτήρια του αστεριού του στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ χθες βράδυ (Τετάρτη 26/7).

Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός είναι γνωστός, μεταξύ άλλων, για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά «Arrested Development».

Ο Μπέιτμαν άρχισε να παίζει στην τηλεόραση σε ηλικία των 12 ετών στη σειρά «Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι», υποδυόμενος τον Τζέιμς Κούπερ, ένα ορφανό αγόρι που μαζί με την αδελφή του υιοθετούνται από την οικογένεια ‘Ινγκαλς. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο εφηβικό κοινό παίζοντας στην τηλεοπτική σειρά «Οικογένεια Χόγκαν».

Το 2005 ο Μπέιτμαν απέσπασε μια Χρυσή Σφαίρα και δύο υποψηφιότητες στα βραβεία Emmy για την ερμηνεία του ως Μάικλ Μπλουθ, στην κωμωδία «Arrested Development». Ο Γουίλ ‘Αρνετ, που υποδύεται τον αδελφό του Μπέιτμαν στην αμερικανική σειρά, παρών στην τελετή, δήλωσε: «Πράγματι, κανείς δεν με κάνει να γελώ τόσο δυνατά και τόσο πολύ όσο αυτός εδώ ο άνθρωπος».

Η Τζένιφερ ‘Ανιστον, συμπρωταγωνίστρια του Μπέιτμαν σε πέντε ταινίες, ανάμεσά τους και τα φιλμ «Horrible Bosses» («Αφεντικά για σκότωμα», 2011) και «The Switch» («Δωρητής Σπέρματος», 2010) ήταν επίσης παρούσα στην τελετή για να τιμήσει τον φίλο της. «Ο Τζέισον πάντα βγάζει μια αυθεντικότητα και πολύ γέλιο», ανέφερε η ίδια.

Ο Μπέιτμαν είναι σκηνοθέτης, παραγωγός και πρωταγωνιστής στη νέα δραματική σειρά «Ozark» του Netflix, υποδυόμενος έναν οικονομικό σύμβουλο που μετακομίζει από το Σικάγο στα ‘Ορη Οζαρκ στο Μιζούρι για να ξεφύγει από ένα καρτέλ ναρκωτικών.

Από τη γιορτή προς τιμήν του ηθοποιού δεν έλειπαν η σύζυγος του Μπέιτμαν, η Αμάντα, και οι δυο κόρες τους.

Ο 48χρονος καλλιτέχνης ανέφερε χαρακτηριστικά για το γεγονός ότι απέκτησε το δικό του αστέρι στο Χόλιγουντ: «Νιώθω απλούστατα πολύ, μα πάρα πολύ ευγνώμων, γιατί είχα την τύχη να κρατήσω τη δουλειά μου σε έναν επιχειρηματικό χώρο που δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνεις για πάντα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Ένα γκράφιτι του Banksy, το αγαπημένο έργο των Βρετανών

Ένα γκράφιτι του Banksy, το αγαπημένο έργο των Βρετανών

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, κατά την οποία 2000 Βρετανοί ρωτήθηκαν ποιο είναι το αγαπημένο τους έργο τέχνης, το φημισμένο γκράφιτι του Banksy, γνωστού για τα έργα που φιλοτεχνεί σε τοίχους, στο δρόμο, στις προσόψεις των κτηρίων και αλλού, είναι εκείνο που έλαβε την πρώτη θέση.

Ο λόγος για το γκράφιτι που απεικονίζει ένα κορίτσι που αφήνει ελεύθερο, στον ουρανό, ένα μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς. Το γκράφιτι που δημιουργήθηκε στην πρόσοψη ενός καταστήματος στο Σόρντιτς, αφαιρέθηκε από τον τοίχο του μαγαζιού και πωλήθηκε σε δημοπρασία το 2014 αντί 500.000 στερλινών (περίπου 560.000 ευρώ).

Τη δεύτερη θέση στη λίστα με τα 20 αγαπημένα έργα των Βρετανών κατέλαβε η ελαιογραφία «Το κάρο του σανού» του Τζον Κόνσταμπλ (1821). Την τρίτη θέση πήρε ο πίνακας «The Singing Butler» (1992) του Τζακ Βετριάνο.

Στον κατάλογο με τα καλύτερα βρετανικά έργα τέχνης συμπεριλαμβάνονταν τρία εξώφυλλα δίσκων: αυτό του δίσκου «Sgt Pepper» των Beatles του εικαστικού Πίτερ Μπλέικ, αυτό του «Dark Side of the Moon» των Pink Floyd που σχεδίασαν η ομάδα τέχνης Hipgnosis και ο Τζoρτζ Χάρντι και το εξώφυλλο του «Never Mind the Bollocks» των Sex Pistols, σχεδιασμένο από τον Τζέιμι Ριντ.

Πηγές: ΑΠΕ ΜΠΕ / The Guardian

Open post

Η Θεατρική ομάδα Αυγόρου – Κύπρου «Δημιουργείν» στο ert.gr

Η Θεατρική ομάδα Αυγόρου – Κύπρου «Δημιουργείν» στο ert.gr

Mε το έργο του Β. Ουγκώ «Οι Άθλιοι» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Χρήστου, συμμετέχει στο 7o Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δίστομο 2017, η κυπριακή ομάδα.

Συγκεκριμένα στο πρόγραμμα του φεστιβάλ, που ξεκινάει στις 17 Αυγούστου και ολοκληρώνεται στις 26/8, η ημέρα που θα παρουσιαστούν  «Οι Άθλιοι» , είναι η Παρασκευή 25 Αυγούστου.

Η θεατρική ομάδα αυτοπαρουσιάζεται:

Βιογραφικό Ομάδας
Η Θεατρική Ομάδα «Δημιουργείν» συστάθηκε το 2013 με πρωτοβουλία νέων ανθρώπων της επαρχίας Αμμοχώστου – Κύπρου, με στόχο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων και την προσφορά των καθαρών εσόδων σε ευπαθείς ομάδες και κοινωνικά παντοπωλεία.

Σήμερα, στην ομάδα συμμετέχουν αφιλοκερδώς, πέραν των 70 ατόμων, από Αμμόχωστο, Λευκωσία, Λάρνακα, και Θεσσαλονίκη, δεικνύοντας πως, ο πολιτισμός και το κοινό όραμα μπορεί να ενώσει τις ψυχές των ανθρώπων. Διαχρονικός στόχος είναι η ανιδιοτελής προσφορά στον συνάνθρωπο, που αντιμετωπίζει τα όποια προβλήματα μέσω της υγιούς ενασχόλησης των νέων με πολιτιστικές δράσεις.

Στα πλαίσια αυτά, η Ομάδα έχει δημιουργήσει φιλανθρωπικό καφενείο με την ονομασία «Ως πολλάτε Λακκιρτίν», του οποίου τα έσοδα προσφέρονται σε ευπαθείς οικογένειες της Κύπρου. Παρά τη σύντομη περίοδο δράσης της, η θεατρική ομάδα αριθμεί, ήδη, την διοργάνωση σημαντικών θεατρικών παραστάσεων και δρωμένων.

Το 2013 με την πρώτη προσπάθεια της ανεβάζει το έργο «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου» του Βασίλη Μιχαηλίδη.

Το 2014 ανεβάζει την τραγωδία «Φοίνισσαι» του Ευριπίδη.

Ενώ, το ίδιο έτος ανεβάζει το δρώμενο με αποσπάσματα από την κυπριακή ποίηση «Αυτός ο κόσμος ο μικρός… ο Μέγας», μιλώντας για τη γέννηση μέχρι και τον θάνατο, μέσω έργων κυπρίων ποιητών, στιχουργών και συνθετών.

Το 2015 ανεβάζει την αρχαία κωμωδία «Πλούτος» του Αριστοφάνη, η οποία τιμάται με την θέση της ως Επιλαχούσα Ομάδα, στο 5ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο Δίστομο.

Το 2016 ανεβάζει το έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ «Μάνα Κουράγιο», το οποίο τιμάται με την επιλογή του στο 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο Δίστομο, όπου και τυγχάνει εξαιρετικών διακρίσεων και κριτικών.

Το 2017 ανεβάζει το έργο του Ευγένιου Τριβιζά, «Το όνειρο του Σκιάχτρου», ως πρώτο εγχείρημα παιδικής παράστασης, για μικρούς και μεγάλους.

Φετινό εγχείρημα της Ομάδας, ως επιστέγασμα της καλλιτεχνικής περιόδου 2016 – 2017, είναι το έργο του Βίκτωρος Ουγκώ, «Οι Άθλιοι».

Λίγα λόγια για το έργο
Οι Άθλιοι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς είναι ένα από εκείνα τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα, που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το ευρύ κοινό και που διασκευάστηκαν θεατρικά, κινηματογραφικά, μουσικά και εικονογραφικά.

Το έργο, που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1862, διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Η αφήγηση εστιάζει στις προσπάθειες ενός πρώην καταδίκου, του Γιάννη Αγιάννη, να επανενταχθεί στην κοινωνία μετά την αποφυλάκισή του.

Γύρω από αυτόν τον φαινομενικά πρωταγωνιστή ξετυλίγεται μια σειρά ιστοριών αρκετών χαρακτήρων, οι ζωές των οποίων αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αναδεικνύοντας το πραγματικό θέμα του έργου, που δεν είναι άλλο από την εξέταση της φύσης του καλού και του κακού.

Ο θεατής κυρίως προβληματίζεται για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη φυσική και ηθική αθλιότητα αυτής, τον έρωτα, τον νόμο και τα όριά του, τη θρησκεία, την οικογενειακή αγάπη, την κοινωνία, την πολιτική, δηλαδή τους διαχρονικούς ανθρώπινους προβληματισμούς.

Ο ίδιος ο Ουγκώ προσκαλεί σε τέτοιες σκέψεις, όταν διακόπτει την αφηγηματική του ροή, για να παρεμβάλει τις δικές του απόψεις σχετικά με τέτοια ζητήματα ηθικής, πολιτικής και θρησκευτικής φύσης, καθιστώντας σαφές γιατί το έργο του είναι επικό όχι μόνο σε διαστάσεις, αλλά και σε περιεχόμενο.

Οι Άθλιοι ανταποκρίνονται, τελικά, πλήρως στον σκοπό δημιουργίας τους: ένα έργο που δεν είναι “ανώφελο, όσο θα υπάρχει πάνω στη γη αμάθεια και δυστυχία”, όπως ακριβώς το σκόπευε ο συγγραφέας τους.

Σχετικές ειδήσεις:

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

«Εξόρυξη»: Η θεατρική ομάδα του Δήμου Λαυρεωτικής στο ert.gr

7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Open post

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Aπό τις 17 έως και τις 26 Αυγούστου, θα πραγματοποιηθεί στο Δίστομο το 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο οποίο θα πάρει μέρος στις 24/8 και η «Ρενδία Λέξις», το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Νίκαιας-Ρέντη, με το έργο του Roberto Cossa «La Nonna» σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Ναρλή.

Η θεατρική ομάδα αυτοπαρουσιάζεται

Το θεατρικό εργαστήρι «Ρενδία Λέξις» δημιουργήθηκε το 1996 απο την ανάγκη μιας ομάδας ανθρώπων για έκφραση και δημιουργία μέσα απο τον χώρο του θεάτρου, υπο την αιγίδα του τότε Δήμου Ρέντη (μετέπειτα Νίκαιας-Ρέντη).
Το όνομά του δηλώνει τον τόπο καταγωγής του («Ρενδία» – Ρεντιώτικη) και την προσπάθειά του μέσα από τη λειτουργία του σαν «εργαστήρι δημιουργίας» να καταφέρνει να εκφράζει ολοκληρωμένα τα θεατρικά του μηνύματα ακόμα και μέσα από το μικρότερο στοιχείο του λόγου, τη «Λέξις».

Σε αυτά τα 20 χρόνια το Εργαστήρι έχει παρουσίασει 46 έργα του ελληνικού και του ξένου δραματολογίου. Αλλά και θεατρικά κείμενα μελών του, έχοντας συνεχή και δυναμική παρουσία στα καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής και όχι μόνο.

Στις συμμετοχές του σε πανελλήνια διαγωνιστικά φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου (Ορεστιάδας-Κορίνθου-Διστόμου-Ιεράπετρας,Ζωγράφου), το Θεατρικό Εργαστήρι «Ρενδία Λέξις» έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία & διακρίσεις.

Από το 2008 μέχρι & σήμερα συμμετέχει στο πολιτιστικό δίκτυο του Διαδημοτικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής.
20 χρόνια θέατρο….46 έργα

• 1996 «Η παράσταση αρχίζει» …… Μονόπρακτα των Τσέχωφ, Βαλεντίν, Κοκτώ
• 1997 «Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες»……Ντάριο Φο
• 1997 «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα»…….Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
• 1998 «Οδυσσεβάχ»………. Ξένιας Καλογεροπούλου
• «Με δύναμη από την Κηφισιά» …….Δ. Κεχαίδη- Ε. Χαβιαρά
• «Η αυλή των θαυμάτων»……..Ιάκωβου Καμπανέλλη
• 1999 «Το μεγάλο ταξίδι του Τουρτούρι» ……..Ευγένιου Τριβιζά
• «Αχ! αυτά τα φαντάσματα»…….Εντουάρντο Ντε Φίλιππο
• 2000 «Ελίζα» ………..Ξένιας Καλογεροπούλου
• «Τ’ αρραβωνιάσματα»……. Δημήτρη Μπόγρη
• «Επέτειος, Αρκούδα, Αίτηση σε γάμο»……. Αντον Τσέχωφ
• 2001 «Τα γουρουνάκια κουμπαράδες» ………..Ευγένιου Τριβιζά
• «Η κατάληψη»…………Μανόλη Κορρέ
• «Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες»……….Ντάριο Φο
• 2002 «Το σώσε» ……….Μάϊκλ Φρέϊν
• 2003 6 Ελληνικά Μονόπρακτα…..Γ. Σκούρτη, Κ. Μουρσελά, Μ. Παναγόπουλου
• «Το όνειρο του σκιάχτρου»………Ευγένιου Τριβιζά
• «Από του Ρέντη έρχομαι….»…(Επιθεώρηση) Ντίνου Σούτη
• 2004 «Τα μάγια της πεταλούδας»……..Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
• «Βυσσινόκηπος» …….. Αντον Τσέχωφ
• «Το νησί του κάπου αλλού»………Κώστα Δαρλάση
• 2005 «Μήδεια»……….Μποστ – «Το πανηγύρι»……… Δημήτρη Κεχαίδη
• «Γενήκαμε Ρεντήκολο» (Επιθεώρηση)……. Ντ. Σούτη, Γ. Κοντοπόδη,
• Σ. Μποτώνη, Β. Μουτσόπουλου
• 2006 «Η αυλή των θαυμάτων»……….Ιάκωβου Καμπανέλλη
• 2007 «Μια Ιταλίδα στην Κυψέλη»………..Ν. Τσιφόρου, Π. Βασιλειάδη
• 2008 «Ο Μορμόλης»………….Ράϊνερ Χάχφελντ
• «Μιας πεντάρας νιάτα»……… Α. Γιαλαμά, Κ. Πρετεντέρη
• 2009 «Το δώρο της παπλωματούς»……….Τζεφ Μπριμπό
• «Υπηρέτης δύο αφεντάδων»………..Κάρλο Γκολντόνι
• 2010 «Οι ιππότες της τηγανιτής πατάτας» ….Ευγένιου Τριβιζά
• «Το διπλανό κρεβάτι»………….Μανόλη Κορρέ
• 2011 « Η παράσταση… συνεχίζεται» ……..Ρικ Άμποτ
• «Όσα δεν έσβησε ο Χρόνος» …….Ε.Παπαδημητρίου,Η.Βενέζη, Γ.Παπάζογλου
• «Οι ιππότες της τηγανητής πατάτας» …….Ευγένιου Τριβιζά
• 2012 « Τα σκουπίδια» ……Γιάννη Ξανθούλη
• «Τα Ρούχα του Βασιλιά»…….Γ. Καλατζόπουλου
• 2013» Ενας φόνος ζητάει δολοφόνο»…….Β. Μουτσόπουλου
• «Η Χώρα των πουλιών»…..Γ.Καλατζόπουλου
• 2014 «Ιωάννα»…..Β.Σωτηροπούλου
• «Τελετή»……. Π.Μάτεσι
• «Ο σιμιγδαλένιος» …..Α.Αδαμόπουλου
• 2015 «Γκόλφω for ever»……N. Σπυρόπουλου
• «Ο Μικρός Πρίγκιπας»…… Αντουάν Σαιντ Εξυπερύ
• 2016 «…απο άλλο τόπο…» Συλλογικό έργο
• «Οι περιπέτειες του Πινόκιο»… Κάρλο Κολόντι
• 2017 «La Nonna »……. του Ρομπέρτο Κόσσα
• «Τύμπανο,Τρομπέτα και κόκκινα κουφέτα » …… Γιάννη Ξανθούλη

La Nonna – η υπόθεση

Η Νόννα είναι μία τερατώδης γριά-γιαγιά που ζει εις βάρος της οικογενείας της, καταβροχθίζοντας τα πάντα γύρω της. Η Nonna όχι μόνον δεν έχει ηλικία, αλλά δεν έχει ούτε ενδοιασμούς ούτε ηθικούς φραγμούς για το πώς θα επιβιώνει συνεχώς, μη σταματώντας να τρώει όχι μόνον ό,τι φαγώσιμο βρει μπροστά της αλλά ακόμα και τις ζωές των παιδιών και των εγγονών της. Στο τέλος δεν θα διστάσει να φάει και τις ίδιες της τις σάρκες.

Την αναγνωρίσατε? Η Nonna δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας πολύ δυνατός συμβολισμός για τον αδίστακτο, ανελέητο, άπληστο, δικτατορικό, καταπιεστικό και αυτοκαταστροφικό κόσμο που ζούμε σήμερα.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ναρλής,
Μετάφραση: Ειρένα Ιωαννίδου-Αδαμίδου,
Σκηνικά-Κοστούμια: Λίνα Παγώνη, Μουσική
Επιμέλεια: Στέλιος Μέξης,
Σχεδιασμός και Κείμενα Προγράμματος: Βασίλης Μουτσόπουλος,
Ιδέα Αφίσσας: Μαρία Παπαντώνη,
Γραφίστας: Ορέστης Νικολαϊδης,
Φωτισμοί: Παναγιώτης Γαβαλάς,
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ντιάνα Μανουηλίδου, Τζέλα Τσερικτσόγλου,
Φροντιστήριο-Υποβολείο: Μάρθα Καμινάρη, Ελενα Μωραϊτου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου,
Κατασκευή Σκηνικού: Αντώνης Παπαδόπουλος, Χρήστος Δεμηρίδης, Θέμης Λογοθέτης, Γιώργος Εμμανουηλίδης.

Λαμβάνουν μέρος (Αλφαβητικά):
Γκέλυ Αυγερινοπούλου, Στέλλα Κοκκινέλη, Ντιάνα Μανουηλίδου, Στέλιος Μέξης, Βασίλης Μουτσόπουλος, Κλαίρη Παπαδοπούλου, Μήτσος Σερέτης.

Οι φωτογραφίες είναι της φωτογράφου Αθηνάς Ματσακαλίδου.

Σχετικές ειδήσεις:

«Εξόρυξη»: Η θεατρική ομάδα του Δήμου Λαυρεωτικής στο ert.gr

7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Open post

«Το Κήτος»: γράφει η Ούρσουλα Φωσκόλου

«Το Κήτος»: γράφει η Ούρσουλα Φωσκόλου

ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Κήτος πεινασμένο»

Μεγάλο μέρος του Κήτους γράφτηκε στον ξύλινο πάγκο ενός μπιστρό, στο κέντρο της Αθήνας. Ανακάλυψα τις μυρωδιές και τις γεύσεις του ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, όταν —στην κυριολεξία— τις λούστηκα με τη μορφή ενός ποτηριού κρασί, που χύθηκε στην ποδιά μου.

Όση ώρα ο σερβιτόρος πάσχιζε να καθαρίσει τον λεκέ, εγκαταλείφθηκα στην παρατήρηση της ατμόσφαιρας: είδα πολύχρωμα μπουκάλια να παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μου, ξεροψημένες μπρουσκέτες με αλλαντικά, πιατέλες με τυρί, βαζάκια ξέχειλα από λαχταριστή μαρμελάδα ντομάτας, παξιμάδια κατάμαυρα, από χαρούπι. Μ’ ένα αχνό χαμόγελο στα χείλη, είδα τη Ρόζα, την ιδιοκτήτρια, να καταφτάνει φορτωμένη με μικρά γλαστράκια δυόσμου και βασιλικού, να τα τοποθετεί στην είσοδο και σαν μικρά παιδιά, να τους χαϊδεύει το κεφάλι. Την είδα, έπειτα, να κάθεται με την εφημερίδα της σ’ ένα τραπέζι, έξω στο κρύο, και κάθε τόσο να πλησιάζει τα μυρωδάτα δάχτυλα στη μύτη, με ηδονή μαζί και συστολή, λες κι έκανε κάτι κρυφό, απαγορευμένο. Σκέφτηκα πως «ναι, έτσι οφείλει να είναι η λογοτεχνία»: ένα χέρι που σε βουτά απ’ το σβέρκο και σε ρίχνει στο μέσο ενός μικρόκοσμου γεμάτου μυρωδιές και εικόνες, να παρατηρείς με εγκατάλειψη έξω απ’ το τζάμι μια όμορφη γυναίκα, που δεν υποψιάζεται την ύπαρξή σου.

Εκείνο το απόγευμα βρήκα, λοιπόν, τη θέση μου σε μια γωνιά του μπαρ, απ’ όπου μπορούσα να βλέπω όλο σχεδόν τον χώρο, μαζί κι ένα κομμάτι της κουζίνας. Ακολουθώντας τα λευκά σύννεφα του ατμού, κοντά στην πηγή του θαυμάσιου σύμπαντος των γεύσεων, των αρωμάτων, των χεριών που, με χορευτικές σχεδόν κινήσεις, γέμιζαν κρασί το ένα ποτήρι μετά το άλλο, άρχισα να γράφω. Αν ξεφυλλίσω το σημειωματάριο της περιόδου, ίσως να βρω ανάμεσα στις σελίδες του φυλλαράκια δυόσμου, ρίγανη, κίτρινους λεκέδες από ελαιόλαδο κι ίσως μια πιτσιλιά κατακόκκινου αυγουστιάτη. Θα βρω, όμως, σίγουρα το όνομα της Ρόζας και την αρχή του διηγήματος «Η πείνα», που περιλαμβάνεται στο Κήτος κι είναι από τα πιο αγαπημένα μου κείμενα της συλλογής.

Η πείνα, σαν αίσθηση, εμφανίζεται πολλές φορές στο βιβλίο, μέχρι που θα έλεγα πως παίζει κυρίαρχο ρόλο στην πλειονότητα των κειμένων που το απαρτίζουν. Είναι η πείνα αφενός για φαγητό, αλλά κι εκείνη η ακόρεστη πείνα για χάδι και έρωτα. Όσον αφορά στο ομώνυμο διήγημα, η αφηγήτρια είναι ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που παραθερίζει με τον πατέρα της σ’ ένα μικρό ξενοδοχείο. Ενώ οι υπόλοιποι ένοικοι, ράθυμοι και νωχελικοί μοιάζουν ν’ απολαμβάνουν το καλοκαίρι, η μικρή βασανίζεται από έναν πόνο εσωτερικό, εκείνον της έλλειψης της μητέρας. Επιπλέον, αρνείται να φάει. Παραδομένη, κάθεται ολημερίς πίσω απ’ τα αραιά κάγκελα του μπαλκονιού και παρατηρεί τα πάντα από ψηλά, ανακουφίζοντας τις φλογισμένες της παλάμες στο δροσερό δάπεδο. Το μόνο που εξάπτει την περιέργειά της είναι η Ρόζα, η μαγείρισσα του ξενοδοχείου. Μοιάζει σχεδόν εξωπραγματική η μορφή της, ένα όραμα που κάνει την εμφάνισή του μονάχα τις βραδινές ώρες, όταν έχει πια τελειώσει τη δουλειά και —εξαντλημένη— αφήνεται να πέσει μαλακά στο γρασίδι. Είναι η μόνη που δείχνει να πατά με το ένα πόδι έξω από τη γυάλινη φούσκα που περιβάλλει τις ημέρες της αφηγήτριας.

Η Ρόζα, περισσότερο από φιγούρα, είναι μυρωδιά μεθυστική. Κι έτσι φτάνει η παρουσία της ως την αφηγήτρια, καθώς εξαντλημένη ξεκουράζει το κορμί της στον τριγωνικό κήπο: σαν «λαχταριστό μαγειρεμένο φαγητό». Το κορίτσι βιώνει το ερωτικό σκίρτημα σαν γαργαλητό στο στομάχι, σαν ένα αίσθημα πείνας, που δεν ξέρει πώς να τιθασεύσει. Η μικρή δεν το ξέρει πως ερωτεύεται, καταλαβαίνει όμως ότι πεινάει. Στη θέα της Ρόζας αναστατώνεται, νιώθει μέσα στο κορμί της μια μηχανή, σαν τρένου, να βρυχάται. Γι’ αυτό και —σαν παιδί— αντιδρά στην τελευταία σκηνή με τρόπο ολότελα παράδοξο.

Μου αρέσει να σκέφτομαι πως συνέλεξα στον δρόμο της μνήμης και της φαντασίας μου λογιών-λογιών μυρωδικά, έφτιαξα ένα σφιχτοδεμένο ματσάκι κι απαλά χτύπησα κάθε ψηφίδα του Κήτους. Μοσχοβολάει, λοιπόν, η κοιλιά του, ακόμη κι αν κρύβει πόνο μες στα σπλάχνα. Δεν ξέρω αν στο «μαρινάρισμά» του έπαιξε ρόλο η καταβύθισή μου σ’ εκείνο το αθηναϊκό μπιστρό, αν κλείσω όμως τα μάτια, έρχονται στα ρουθούνια μου οι μυρωδιές του, ισχυρότερες από οποιαδήποτε εικόνα. Άλλωστε έτσι πορεύομαι κι εγώ: κάθε μνήμη μου από την παιδική ηλικία έχει τη δική της γεύση, κάθε έρωτας τη δική του μυρωδιά, κάθε χωρισμός τον πόνο της στέρησής της.

Απέναντι στη λογοτεχνία, μου αρέσει να με φαντάζομαι, πολλές φορές, σαν πεινασμένο παιδί που κάποιος ξέχασε μέσα σε μια κουζίνα: γεμάτη κατσαρόλες που βράζουν, με τον καυτό μυρωδάτο ατμό να ανεβαίνει ως το ταβάνι, με σκόρπια στο πάτωμα λογιών-λογιών μυρωδικά. Μα πάνω απ’ όλα, με την ελπίδα πως —από στιγμή σε στιγμή— μια πόρτα θ’ ανοίξει, και η Ρόζα η μαγείρισσα θα μπει και θα μου πει «έλα να φας».

Ούρσουλα Φωσκόλου
(φωτογράφος: Εύη Τσούτσουρα)

Το βιβλίο της Ούρσουλας Φωσκόλου Το Κήτος. Μικρά και μεγάλα πεζά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κίχλη (σελ.: 88, τιμή: 10,00 €).

Η Ούρσουλα Φωσκόλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986 και εργάζεται ως γραφίστρια. Είναι μόνιμη συνεργάτις του λογοτεχνικού περιοδικού Φρέαρ και επιμελείται τη σελίδα του στο διαδίκτυο. Μεταφράσεις και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Νέα Ευθύνη, Νέο Επίπεδο, Το Δέντρο, (δέ)κατα, Ένεκεν, manifesto, Ακτή, Θράκα, Πλανόδιον, Φρέαρ.

Open post

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Στο θεατρόφιλο κοινό που θα παρακολουθήσει το 7o Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δίστομο 2017, θα παρουσιάσει στις 19 Αυγούστου την παράσταση «Μήδεια» (σκηνοθεσία Μαρίνα Καραφά) η Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ».

Υπενθυμίζουμε ότι η διοργάνωση ξεκινάει στις 17 Αυγούστου και θα διαρκέσει έως και τις 26 του ίδιου μήνα.

Λίγα λόγια για την παράσταση και την ομάδα από τους συντελεστές της:

Το πορτραίτο της Θεατρικής ομάδας Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ» της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Αγρινίου.

Η ομάδα δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2013 υπό την εποπτεία της θεατρολόγου Μαρίνας Καραφά και μέχρι στιγμής έχει ανεβάσει τις παραστάσεις:

«Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Λόρκα τον Ιούνιο του 2014 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Μηδεια» του Μποστ τον Ιούνιο του 2015 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Εγώ δεν…» του Βασίλη Αλεξάκη, συμμετοχή στο 1ο Φεστιβάλ Μονολόγων Ερασιτεχνών Δήμου Αγρινίου τον Δεκέμβριο του 2015.

«Περπατώ εις το δάσος – Αλλιώς» της Στέλλας Μιχαηλίδου σε διασκευή Μαρίνας Καραφά τον Μάιο του 2016 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» της Λένας Κιτσοπούλου, συμμετοχή στο 2ο Φεστιβάλ Μονολόγων Ερασιτεχνών Δήμου Αγρινίου τον Δεκέμβριο του 2016.

«Μήδεια» του Μποστ – plus, τον Ιούνιο του 2017 στα Καλύβια Αγρινίου με σκοπό την ενίσχυση του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Λίγα λόγια για το έργο

Στον κόσμο της Μήδειας του Μποστ, στην ξεκαρδιστική αυτή παραφωνία της ομώνυμης αρχαίας τραγωδίας, οι ήρωες παρελαύνουν σαν καρικατούρες. Οι βασικότερες δραματικές τεχνικές της παρωδίας είναι η διαστρεβλωμένη και ανορθόδοξη γλώσσα, η υπερβολή του πάθους, η χρήση ιστορικών, μυθολογικών και φαντασιακών προσώπων. Στην περίπτωση του Μποστ προστίθεται ο σουρεαλισμός και η ασυνέχεια μεταξύ παραθέματος και πηγής. Η Μήδεια του Ευριπίδη είναι η πηγή και η Μήδεια του Μποστ το παράθεμα. Με τον χαρακτηριστικό δεκαπεντασύλλαβο ο Μποστ παίζει με τις λέξεις και δημιουργεί ένα πανδαιμόνιο διασκέδασης. Δημιούργησε ένα προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος. Γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η ομάδα μας είχε ανεβάσει το έργο αυτό και τον Ιούνιο του 2015. Το θεατρόφιλο κοινό του Αγρινίου αγάπησε ιδιαίτερα την παράσταση αυτή και μετά από απαίτησή του το ανεβάζουμε ξανά και φέτος. Ασχοληθήκαμε με το ίδιο αγαπημένο μας έργο, αλλά δημιουργήσαμε μια διαφορετική, ολοκαίνουργια παράσταση.
Η Μήδειά μας θα παρουσιαστεί και στο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Ομάδων του Δήμου Αγρινίου τον προσεχή Σεπτέμβριο (9 και 10) στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου.

Σχετική είδηση: 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Open post

Τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Κώστα Μουρσελά

Τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Κώστα Μουρσελά

Θεατρικοί συγγραφείς, πεζογράφοι, ποιητές, ηθοποιοί, πολιτικοί και εκδότες, είπαν το τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα και πεζογράφο Κώστα Μουρσελά το απόγευμα της Τρίτης, στο νεκροταφείο της Κηφισιάς.

Ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, μιλώντας για τον θεατρικό συγγραφέα και πεζογράφο, είπε πως υπήρξε ένα πρόσωπο που κυνηγήθηκε και διώχθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, προβάλλοντας την αντίστασή του στο καθεστώς μέσα από την οξυδερκή του σάτιρα και τη χαμηλή του φωνή.
Ο Μουρσελάς, σημείωσε στον επικήδειό του ο Κ. Γεωργουσόπουλος, «ήταν ένας πεπεισμένος ρομαντικός. Και ως ρομαντικός θρήνησε για τα βαθιά τραύματα της Ελλάδας, όπως και για τη διάψευση της γενιάς του. Τα τραύματα που έβαλε στο μικροσκόπιό του ο συγγραφέας, ξεκινούν από τα χρόνια του Εμφυλίου και παραμένουν εν πολλοίς ανοιχτά μέχρι και σήμερα. Τόσο με τα θεατρικά του έργα όσο και με την πεζογραφία του, πρωτίστως δε με την τηλεοπτική του σειρά «Εκείνος και Εκείνος», ο συγγραφέας μίλησε για το δράμα της νεοελληνικής πραγματικότητας. Γι’ αυτό και στο σημαντικότερο θεατρικό του έργο, που είναι το «Ενυδρείο», παρατηρούμε ανθρώπους εγκλωβισμένους και αδύναμους, που αλληλοσπαράσσονται χωρίς κανένα περιθώριο διαφυγής. Και να πω ότι δυστυχώς ο Μουρσελάς δεν προτιμήθηκε από τις κρατικές μας σκηνές, όπως δεν προτιμήθηκε και ο άλλος μεγάλος εκλιπών, ο Παύλος Μάτεσις. Ας ελπίσουμε πως μετά τον θάνατό του θα έχει καλύτερη τύχη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Η Τζόντι Γουίτακερ θα είναι ο 13ος Doctor Who (video)

Η Τζόντι Γουίτακερ θα είναι ο 13ος Doctor Who (video)

Για πρώτη φορά στην 50χρονη ιστορία της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας «Doctor Who» τον βασικό ρόλο θα ενσαρκώσει γυναίκα, όπως ανακοίνωσε το BBC.

Μετά από πολλές εικασίες σχετικά με τον ρόλο, ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Βρετανίας, αποκάλυψε ότι η 35χρονη Βρετανίδα ηθοποιός Τζόντι Γουίτακερ (Jodie Whittaker), η οποία πρωταγωνίστησε στο βραβευμένο τηλεοπτικό δράμα «Broadchurch», θα είναι ο 13ος Δόκτωρ.

Η σειρά «Doctor Who» αφηγείται τις περιπέτειες ενός ανθρωποειδούς εξωγήινου χρονοταξιδιώτη (Time Lord ελλ. ‘Αρχοντα του Χρόνου) γνωστού ως ο Δόκτωρ (The Doctor), ο οποίος εξερευνά το σύμπαν με μια μηχανή του χρόνου που ονομάζεται TARDIS έχοντας συχνά μαζί του ανθρώπους που το συντροφεύουν στις περιπέτειες του. Οι ‘Αρχοντες του Χρόνου μπορούν να αναπλάθουν τα τραυματισμένα μέλη του σώματός τους. Σε μια ολοκληρωτική Αναγέννηση παίρνουν άλλο πρόσωπο, αλλάζοντας ηλικία, φωνή, πολλές φορές ακόμη και προσωπικότητα.

Τον Δόκτωρ έχουν ενσαρκώσει μέχρι τώρα δώδεκα ηθοποιοί. Η μετάβαση από τον ένα στον άλλο ηθοποιό επιτυγχάνεται στην αφήγηση με την Αναγέννηση (Regeneration).

Η είδηση ότι ο Δόκτωρ θα είναι γυναίκα ανακοινώθηκε με ένα τηλεοπτικό κλιπ ενός λεπτού που μεταδόθηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο μετά τον τελικό αγώνα τένις ανδρών του Wimbledon. Παρουσιάζει την ηθοποιό να περπατάει μέσα σε ένα δάσος φορώντας ένα μακρύ παλτό και να κρύβει το πρόσωπό της με μια κουκούλα μέχρι την τελική στιγμή.

«Πάντα ήξερα ότι ήθελα ο 13ος Δόκτωρ να είναι γυναίκα και είμαστε ενθουσιασμένοι που εξασφαλίσαμε την πρώτη επιλογή μας. Στην ακρόαση για τον Δόκτωρ απλώς μας άφησε άφωνους όλους. Είναι αστεία, έξυπνη και, δυναμική και θα προσθέσει ζεστασιά στον ρόλο» δήλωσε ο Κρις Τσίνμπαλ, νέος υπεύθυνος και εκτελεστικός παραγωγός της σειράς.

Η Γουίτακερ θα αντικαταστήσει τον Πίτερ Καπάλντι, ο οποίος πήρε τον ρόλο το 2013 εν μέσω αιτημάτων ότι πρέπει να υποδυθεί τον Δόκτωρ μια γυναίκα. Το τελευταίο επεισόδιο, στο οποίο θα εμφανιστεί θα προβληθεί τα Χριστούγεννα.

Απαντώντας στην ερώτηση πώς αισθάνεται που είναι η πρώτη γυναίκα «Doctor Who» η Τζόντι Γουίτακερ δήλωσε: «Αισθάνομαι πολύ υπέροχα, ως φεμινίστρια, ως γυναίκα, ως ηθοποιός, ως άνθρωπος, ως κάποια που θέλει συνεχώς να δοκιμάζεται σε προκλήσεις και που δεν θέλει να μπαίνει σε καλούπια βάσει αυτού που της λένε ότι μπορεί να είναι ή ότι δεν μπορεί να είναι. Αισθάνομαι απίστευτα».

«Θέλω να πω στους φαν να μη φοβούνται το φύλο μου. Επειδή αυτή είναι μια πραγματικά συναρπαστική στιγμή και ο Doctor Who αντιπροσωπεύει ό,τι συναρπαστικό υπάρχει στην αλλαγή. Οι θαυμαστές έχουν δει τόσες αλλαγές και αυτή είναι μόνο καινούρια, διαφορετική, όχι φοβερή» ανέφερε σύμφωνα με την εφημερίδα «Telegraph».

Το «Doctor Who» περιλαμβάνεται στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες ως η μακροβιότερη τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας και ως η πιο επιτυχημένη σειρά επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών, σε ό,τι αφορά την τηλεθέαση της εκπομπής, τις πωλήσεις DVD, βιβλίων και πολυμέσων από το iTunes.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Ρέθυμνο: 2ο Amari Green Festival

Ρέθυμνο: 2ο Amari Green Festival

Επί πέντε ημέρες, αρχής γενομένης από την Παρασκευή, 21 Ιουλίου, 400 άνθρωποι από την Κρήτη, την υπόλοιπη Ελλάδα και τον κόσμο, θα συνθέσουν με 40 εκδηλώσεις και 80 ώρες πρόγραμμα, το 2ο Amari Green Festival, στην καρδιά της Κρήτης, τον Δήμο Αμαρίου, του Ρεθύμνου.

Στο Αμάρι οι διοργανωτές του φεστιβάλ αποφάσισαν να συνεχίσουν την επιτυχία της περυσινής διοργάνωσης, σε μία προσπάθεια θεσμοθέτησης του Amari Green Festival, που θα ολοκληρωθεί στις 25 Ιουλίου στον χώρο της Σχολής Ασωμάτων Αμαρίου.

Ένα φεστιβάλ με εκπαιδευτικά προγράμματα, δράσεις που προβάλουν τη γαστρονομία, την παράδοση, τα έθιμα, εικαστικά δρώμενα, παραστάσεις, αλλά και ένα πρωτότυπο, διαφορετικό από τα άλλα, καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

Με τη σύμπραξη της Περιφέρειας Κρήτης και την στήριξη των υπουργείων Πολιτισμού και Αθλητισμού, Τουρισμού, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Δήμος Αμαρίου διοργανώνει και φέτος μια μεγάλη γιορτή για τον πολιτισμό, τη γνώση, το περιβάλλον και την ύπαιθρο.

Η έννοια του «Green» στο όνομα του φεστιβάλ, που παραπέμπει (εκτός από το πράσινο της υπαίθρου του Αμαρίου) στην ευθύνη για το περιβάλλον και την πρόκληση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, συναντιέται με την τέχνη με πολλούς και ουσιαστικούς τρόπους.

Οι εικαστικές και παραστατικές τέχνες μπορούν να επηρεάσουν θετικά την συμπεριφορά και την νοοτροπία απέναντι στο περιβάλλον, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Πρόκειται για το άπλωμα μιας γιορτής, ενός φεστιβάλ, του οποίοι οι δράσεις και τα δρώμενα θα πραγματοποιηθούν σε τέσσερα σημεία στη Σχολή Ασωμάτων, στο κέντρο του Δήμου Αμαρίου, καθώς και στα χωριά του Δήμου.

Εκθέσεις παλαιών φωτογραφιών με θεματολογία τα πανηγύρια και την διασκέδαση στα Αμαριώτικα χωριά, μαθήματα φωτογραφίας, παρουσιάσεις γαστρονομικού ενδιαφέροντος, όπως παραδοσιακών πιτών, ψωμιών και παράλληλα, μαθήματα παραδοσιακών χορών, αστροπαρατήρηση, κατασκευή ξεχασμένων παιχνιδιών, αλλά και διαγωνισμός πρέφας, θα είναι κάποιες από τις δράσεις που θα αναπτυχθούν στην διάρκεια του φεστιβάλ.

Σημαντική θα είναι και η παρουσία μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από την Κρήτη, που θα ενώσουν τα έργα τους με διακεκριμένους ερμηνευτές, μουσικούς και χορευτές από το εξωτερικό, σε ένα μοναδικό πάντρεμα πολιτισμού.

«Η Κρήτη, μέσα από το Αμάρι, στέλνει ένα μήνυμα εξωστρέφειας σε όλο τον κόσμο και προβάλει την αλήθεια και την αυθεντικότητα του τόπου» αναφέρει ο Παντελής Μουρτζανός, δήμαρχος Αμαρίου.
Το φεστιβάλ, θέλοντας να επαναφέρει τον ιστορικό ρόλο της Σχολής Ασωμάτων στη δημιουργία και διάχυση της γνώσης, διεξάγει από φέτος εκπαιδευτικές δράσεις, ξεκινώντας με το Σχολείο Συνεταιριστικής Επιχειρηματικότητας.

Οι συμμετέχοντας στο Σχολείο θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν σημαντικές γνώσεις για την ίδρυση, λειτουργία και ανάπτυξη μιας Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης (ΚοινΣΕπ).
Το Σχολείο περιλαμβάνει ομαδικά εργαστήρια επιχειρηματικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, που απαιτούν την ενεργή παρουσία και εργασία των συμμετεχόντων.

Η Σχολή Ασωμάτων, όπως είναι γνωστή, είναι η ομώνυμη μονή, που είναι αφιερωμένη στη Σύναξη των Αγγέλων και κτίστηκε, σύμφωνα με κάποια έγγραφα, κατά τη Β’ βυζαντινή περίοδο. Πριν τα μισά του 20ού αιώνα μετατράπηκε σε γεωργική σχολή, από όπου πήρε το όνομά της και εκτείνεται σε μία περιοχή εξαιρετικού φυσικού κάλλους και ιστορικής σημασίας. – ΑΠΕ

Posts navigation

1 2 3 135 136 137 138 139 140 141 164 165 166
Scroll to top