Open post

To apokries.ert.gr συστήνεται στην εκπομπή «Απευθείας» (video)

To apokries.ert.gr συστήνεται στην εκπομπή «Απευθείας» (video)

Το apokries.ert.gr είναι το διαδικτυακό αφιέρωμα της ΕΡΤ στην Ελληνική Αποκριά, στα ξεχωριστά έθιμά της και στα αστικά καρναβάλια ανά τη χώρα. Στην εκπομπή «Απευθείας» της ΕΡΤ1 πλοηγηθήκαμε στον ιστότοπο και πήραμε μια γεύση από το αφιέρωμα.

Μελετήσαμε τη λαογραφία με τη βοήθεια μελετητών και ερευνητών.

Μιλήσαμε με πολιτιστικούς συλλόγους, δημοτικές Αρχές και καρναβαλιστές.

Επισκεφτήκαμε εργαστήρια όπου κατασκευάζονται καρναβαλικά άρματα και κοστούμια.

Ταξιδέψαμε στο παρελθόν μέσα από ντοκιμαντέρ που μας παραχώρησε το Αρχείο της ΕΡΤ στα οποία παρακολουθούμε πώς αναβίωναν τα αποκριάτικα έθιμα τα παλιά χρόνια.

Τέλος, οι ανταποκριτές της ΕΡΤ στην Περιφέρεια έκαναν το δικό τους ρεπορτάζ σχετικά με τα αγροτικά και αστικά δρώμενα της Ελληνικής Αποκριάς.

Όλα αυτά βρίσκονται μέσα στον ιστότοπο apokries.ert.gr  και παρουσιάζονται με video, φωτογραφίες και κείμενα, σε μια προσπάθεια να ενημερώσουμε με τρόπο απλό, κατανοητό, και κυρίως ελκυστικό το κοινό.

Η εκπομπή της ΕΡΤ1 «Απευθείας» παρουσίασε στο στούντιο, την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018, το διαδικτυακό αφιέρωμα της ΕΡΤ στην Ελληνική Αποκριά.

Στείλτε κι εσείς στο apokries@ert.gr μία ψηφιακή φωτογραφία υψηλής ανάλυσης, από το καρναβάλι του τόπου σας, μαζί με το όνομα της περιοχής και το δικό σας. Οι φωτογραφίες θα αναρτηθούν σταδιακά στο site μας.

Μπούλες – Νάουσα
Open post

Αποκριάτικο ξεφάντωμα στο Δήμο Χαλανδρίου το Σάββατο 10/2

Αποκριάτικο ξεφάντωμα στο Δήμο Χαλανδρίου το Σάββατο 10/2

Μια μεγάλη και πολύωρη αποκριάτικη γιορτή διοργανώνει το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου στην κεντρική πλατεία της πόλης ο Δήμος Χαλανδρίου.

Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του ο Δήμος: «Στο λαϊκό γλέντι της φετινής Αποκριάς μικροί και μεγάλοι θα διασκεδάσουν με την παρουσίαση αποκριάτικων δρώμενων, θα χορέψουν, θα τραγουδήσουν, θα φάνε και θα πιούνε.

Τον ρυθμό της Αποκριάς θα δίνει τις πρωινές ώρες στην πόλη η Φιλαρμονική του Δήμου Χαλανδρίου παίζοντας αποκριάτικες μελωδίες, ενώ ο γλέντι θα φτάσει στο αποκορύφωμά του στις 7 το απόγευμα με την έναρξη της μουσικής παράστασης πενταμελούς παραδοσιακής ορχήστρας (κλαρίνο, βιολί, λαούτο, κρουστά, τραγούδι) και θα κρατήσει μέχρι αργά με παραδοσιακούς ρυθμούς και τραγούδια».

Eπίσης ο Δήμος Χαλανδρίου κάνει γνωστό ότι: «Στην αποκριάτικη βραδιά θα συμμετέχουν πολιτιστικοί σύλλογοι του Χαλανδρίου δίνοντας την δική τους νότα. Το Ίδρυμα Ζήση, το Λύκειο Ελληνίδων και η Ένωση Ηπειρωτών θα παρουσιάσουν δρώμενα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Το αποκριάτικο ξεφάντωμα δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς το άφθονο κρασί αλλά και τα σουβλάκια τα οποία θα ψήσουν και θα μοιράσουν στον κόσμο οι Πρόσκοποι Χαλανδρίου. Ο Δήμος Χαλανδρίου καλεί τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης στη μεγάλη ανοιχτή γιορτή της Αποκριάς».

Open post

«Η ανθρώπινη ιστορία των σκύλων»: γράφει ο Ιωσήφ Α. Μποτετζάγιας

«Η ανθρώπινη ιστορία των σκύλων»: γράφει ο Ιωσήφ Α. Μποτετζάγιας

ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ

Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Ποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του Άργου, του πιστού σκυλιού του Οδυσσέα, που περίμενε 20 χρόνια τον γυρισμό του αφεντικού του για να ξεψυχήσει στα πόδια του; Και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει αυτό το περιστατικό ως παράδειγμα της παροιμιώδους πίστης που επιδεικνύουν τα σκυλιά προς τους ανθρώπους; Γιατί, λοιπόν, επιλέγω την πασίγνωστη ιστορία του Άργου για να μιλήσω για το βιβλίο μου;
Ο λόγος είναι πώς αυτή η σύντομη ιστορία περιλαμβάνει εν συντομία όλες τις παραμέτρους της σχέσης σκύλου-ανθρώπου στις οποίες αναφέρεται Η Ανθρώπινη ιστορία των Σκύλων.

Kι ενώ εκείνοι συναλλάσσοντας τα λόγια τους μιλούσαν,
ένα σκυλί που ζάρωνε, σήκωσε ξαφνικά τ’ αυτιά και το κεφάλι του –
ο Άργος του καρτερικού Oδυσσέα! Tον είχε ο ίδιος
μεγαλώσει, όμως δεν πρόλαβε να τον χαρεί· πρωτύτερα
αναχώρησε να πάει στην άγια Tροία.
Tα πρώτα χρόνια οι νιούτσικοι τον έβγαζαν κυνήγι,
και κυνηγούσε αγριοκάτσικα, ζαρκάδια και λαγούς.
Mετά τον παραμέλησαν, αφότου ο κύρης του ταξίδεψε μακριά,
και σέρνονταν στην κοπριά, χυμένη σε σωρούς από τις μούλες
και τα βόδια στην αυλόθυρα μπροστά, απ’ όπου
του Oδυσσέα οι δούλοι σήκωναν κάθε τόσο να κοπρίσουν
το μέγα τέμενός του.
Eκεί τώρα σερνόταν το σκυλί, μ’ αμέτρητα τσιμπούρια ο Άργος.
Kι όμως, αναγνωρίζοντας τον Oδυσσέα στο πλάι του,
σάλεψε την ουρά του και κατέβασε πάλι τ’ αυτιά του,
όμως τη δύναμη δεν βρήκε να φτάσει πιο κοντά στον κύρη του.
Tον είδε εκείνος, και γυρίζοντας αλλού το βλέμμα του,
σκούπισε ένα δάκρυ – από τον Eύμαιο κρυφά,
για να τον ξεγελάσει. Ύστερα μίλησε ρωτώντας:
«Eύμαιε, τι παράξενο· τέτοιο σκυλί μες στις κοπριές να σέρνεται,
φαίνεται η καλή του ράτσα. Δεν ξέρω ωστόσο και γι’ αυτό
ρωτώ· εξόν από την ομορφιά, ήταν και γρήγορο στο τρέξιμο;
ή μήπως έτσι, σαν τους άλλους σκύλους που τριγυρίζουν
στα τραπέζια των αντρών, και τους κρατούν οι άρχοντες
μόνο για το καμάρι τους;»
Kαι τότε, Eύμαιε χοιροβοσκέ, πήρες ξανά τον λόγο κι αποκρίθηκες:
«Ω ναι, ετούτο το σκυλί σ’ αυτόν ανήκει που αφανίστηκε
πέρα στα ξένα. Aν είχε ακόμη το σκαρί, αν είχε και την αντοχή,
όπως ο Oδυσσέας το άφησε, μισεύοντας στην Tροία,
βλέποντας θα το θαύμαζες και για τη γρηγοράδα
και για την αλκή του· που, κυνηγώντας, δεν του ξέφευγε
κανένα αγρίμι, βαθιά χωμένο στο δάσος το βαθύ –
ξεχώριζε πατώντας πάνω στα πατήματά του.
Tώρα το πλάκωσε η μιζέρια, αφότου χάθηκε το αφεντικό του
μακριά από την πατρίδα του, κι αδιάφορες οι δούλες
αφρόντιστο το αφήνουν. [..]»
Mιλώντας πια, προχώρησε στα ωραία δώματα,
και πέρασε στην αίθουσα με τους περήφανους μνηστήρες.
Kι αυτοστιγμεί τον Άργο σκέπασε η μαύρη μοίρα του θανάτου,
αφού τα μάτια του είδαν ξανά, είκοσι χρόνια
περασμένα, τον Oδυσσέα.

(Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία Ρ: 331-376,
μετάφραση Δ.Ν. Μαρωνίτη)

Όλοι γνωρίζουμε τη συνάντηση του Οδυσσέα με τον Άργο, αλλά ίσως δεν θυμόμαστε ότι πριν από αυτή ο ομηρικός ήρωας είχε μία ακόμα, με τα σκυλιά του χοιροβοσκού του Εύμαιου, τα οποία μόλις αντίκρισαν τον ξένο όρμησαν να τον κατασπαράξουν (για να τον σώσει την τελευταία στιγμή ο Εύμαιος). Η εξημέρωση του σκύλου από τους προγόνους μας, έδωσε πρώτα πρώτα στο είδος μας αυτό το πλεονέκτημα: Κάποιον να μας προφυλάσσει από τον κίνδυνο που μας πλησιάζει ή μας παραφυλάει στο σκοτάδι – όπως πρόσφατα έκανε η Diesel, η σκυλίτσα της Γαλλικής Αστυνομίας που πλήρωσε με τη ζωή της την ανακάλυψη των καμικάζι-τρομοκρατών που αιματοκύλισαν το Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015.

Ο Άργος είναι κυνηγόσκυλο, και η άλλη μεγάλη υπηρεσία που μας προσέφεραν τα σκυλιά από τις απαρχές της Ιστορίας μας ήταν να μας συντροφεύουν στο κυνήγι. Ως κυνηγόσκυλο, ο Άργος διαφέρει από τους «σκύλους που τριγυρίζουν στα τραπέζια των αντρών, και τους κρατούν οι άρχοντες μόνο για το καμάρι τους». Αλλά δεν πρέπει να υποτιμούμε τη συντροφικότητα και την απόλαυση που μας έδωσαν -και μας δίνουν- αυτά τα κατοικίδια σκυλιά, με τα οποία μοιραζόμαστε το σπίτι και το τραπέζι μας. Και μιλώντας για «απόλαυση» ας μη φανταζόμαστε μόνο τις ειρηνικές χαρές του παιχνιδιού και της χαλάρωσης που μας προσέφεραν τα κατοικίδια σκυλιά «του σαλονιού», αλλά ας θυμηθούμε και την «απόλαυση» των κυνομαχιών, των κυνοδρομιών και των κάθε λογής απάνθρωπων επιδείξεων στα οποία υποβάλλαμε –και υποβάλλουμε- τα τετράποδα.

Ο Άργος, γερασμένος και άρρωστος, κάθεται μέσα στην κοπριά, ενώ οι δούλοι γύρω του δουλεύουν. Αλλά στη διάρκεια των αιώνων, νεότεροι και πιο δυνατοί σύντροφοι του Άργου δούλευαν σαν σκλάβοι, τραβώντας φορτία, σέρνοντας έλκηθρα, κινώντας μηχανές. Και η αρρώστια του Άργου ας μας υπενθυμίζει ότι τα σκυλιά χρησιμοποιήθηκαν ως θεραπευτές (στις λατρευτικές τελετές του Ασκληπιού στην αρχαία Ελλάδα και στις θρησκείες της Μεσοποταμίας) και ως νοσοκόμοι των ανθρώπων (στα πεδία των μαχών μέχρι και τον 20ό αιώνα), αλλά ακόμη και ως πειραματόζωα για να σώσουν τις δικές μας ζωές.

Ο Οδυσσέας συναντά τον Άργο γυρίζοντας από τον πόλεμο. Ο Άργος ήταν πολύ μικρός για να ακολουθήσει τον Οδυσσέα όταν αυτός ξεκίναγε για την Τροία. Στη διάρκεια των αιώνων τα σκυλιά πολέμησαν δίπλα μας στα πεδία των μαχών, αν και –όπως και οι άνθρωποι πολεμιστές− δεν πολέμησαν πάντα για έναν δίκαιο σκοπό. Δίπλα στον ανώνυμο σκύλο που συντρόφεψε τον οπλίτη-αφεντικό του στο πεδίο του Μαραθώνα εναντίον της Περσικής εισβολής βρίσκονται τα κυνηγόσκυλα (bloodhounds) που χρησιμοποίησαν οι Ισπανοί κονκισταδόρες για να καθυποτάξουν τους ιθαγενείς του Νέου Κόσμου και τα σκυλιά-φύλακες των Ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Ο Οδυσσέας αναγνωρίζεται από τον πιστό του σκύλο, Άργο, Francesco Primaticcio (1504-1570)

Ο Άργος είναι το μόνο ον που αναγνωρίζει τον Οδυσσέα, ο οποίος έχει μεταμορφωθεί σε γέροντα ζητιάνο από τη θεά Αθηνά. Οι μόνοι που ξέρουν, σε ολόκληρη την Ιθάκη, ποιος είναι στην πραγματικότητα ο «ζητιάνος» είναι μια θεά και ένα σκυλί. Καθόλου αταίριαστο ζευγάρι, αν αναλογιστούμε ότι σε πλήθος θρησκειών οι θεοί (ή οι άγιοι στο Χριστιανισμό) συνδέονταν ή ενεργούσαν διαμέσου των σκύλων, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που τα σκυλιά έγιναν θεοί ή άγιοι. Και ο θάνατος του Άργου ας μας κάνει να αναλογιστούμε ότι τα σκυλιά συνδέονταν με τις θεότητες του Κάτω, κυρίως, Κόσμου και τις νεκρικές τελετές αφενός και αφετέρου ότι το τέλος τους δεν είναι απαραίτητα μέσα σε μια στοίβα κοπριάς. Από την αρχαία Αίγυπτο μέχρι και τις μέρες μας τα σκυλιά τυγχάνουν συχνά κανονικής ταφής, είτε μόνα τους είτε δίπλα στους ανθρώπους τους.

Υπάρχουν και οι πιο «ανθρώπινες» στιγμές της ιστορίας του πιστού Άργου. Ο Οδυσσέας εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για την κατάσταση του σκυλιού που «σέρνεται μες τις κοπριές», και στην προσέγγιση αυτή βρίσκονται τα σπέρματα που θα οδηγήσουν στην προστασία των σκυλιών από τον νόμο. Το φιλοζωικό ενδιαφέρον του Οδυσσέα απέκτησε νομική βαρύτητα αιώνες αργότερα, όταν, στα τέλη 17ου αιώνα μ.Χ., ο Τοκουγκάβα Τσουναγιόσι, Σογκούν της Ιαπωνίας, επέβαλε ποινές που έφταναν ακόμη και στην εξορία ή και το θάνατο για όσους κακομεταχειρίζονταν ένα σκυλί.

Ο Ιάπωνας Σογκούν, Tokugawa Tsunayoshi, ο οποίος νομοθέτησε την θανατική ποινή σε όσους κακομεταχειρίζονταν σκυλιά

Ο Ρίτσαρντ Μάρτιν, Ιρλανδός βουλευτής του Ηνωμένου Βασιλείου και παθιασμένος φιλόζωος, -το 1783 είχε προκαλέσει σε μονομαχία κάποιον που σκότωσε αναίτια ένα σκυλί- κατάφερε το Βρετανικό Κοινοβούλιο να υιοθετήσει τους πρώτους νόμους κατά της βάναυσης μεταχείρισης των ζώων (αρχικά, το 1822, για τα βοοειδή και τα πρόβατα ενώ το 1835 και για τα σκυλιά).

Τέλος, υπάρχει και το δάκρυ του Οδυσσέα, του βασιλιά της Ιθάκης και ήρωα του Τρωικού πολέμου, για το γερασμένο του σκυλί, δείγμα της υπέρτατης συγκίνησής του μπροστά σε αυτή την τετράποδη πίστη. Αυτό, νομίζω, είναι το πιο συγκλονιστικό στη σχέση μας με τα σκυλιά: η αταλάντευτη αγάπη και αφοσίωση που έχει το είδος τους για το είδος μας. Το δάκρυ του επικού ήρωα για το πιστό του σκυλί είναι μια δίκαιη επικήδεια τιμή. Μετά τον Οδυσσέα, βασιλείς, αυτοκράτορες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, «λοιπές διασημότητες» και εκατομμύρια καθημερινοί άνθρωποι έχυσαν αντίστοιχα δάκρυα πόνου για τον χαμό των αγαπημένων τους σκυλιών.

Αιώνες μετά τον Οδυσσέα, στην Οθωμανική Λέσβο ανασκάπτεται μια ελληνική επιτύμβια στήλη των ρωμαϊκών χρόνων. Η στήλη, που βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, γράφει τα εξής:

Ο κύριός της έθαψε εδώ τη σκυλίτσα Παρθενόπη με την οποία έπαιζε
Μια χάρη αντίδωρο για την ευχαρίστηση (που του έδινε)
Υπάρχει λοιπόν βραβείο για την αγάπη και για τα σκυλιά, και καθώς αυτή εδώ
Ήταν φιλική με τον κύριο της κέρδισε αυτό το μνήμα
Κι εσύ ο οποίος το βλέπεις, απέκτησε έναν καλό φίλο ο οποίος πρόθυμα
Και ζωντανό θα σε αγαπά και νεκρό θα σε φροντίσει.

Η ταφική στήλη της σκυλίτσας Παρθενόπης από τη Μυτιλήνη (ρωμαϊκοί χρόνοι)
Για χιλιάδες χρόνια πορευτήκαμε πάνω στη γη, μαζί στη ζωή και στο θάνατο, με τους τετράποδους συντρόφους μας. Αυτό το βιβλίο είναι μια σύντομη ιστορία της κοινής μας πορείας.

Ιωσήφ Α. Μποτετζάγιας
(από την εισαγωγή του βιβλίου
«Η ανθρώπινη ιστορία των σκύλων»)

Το βιβλίο του Ιωσήφ Μποτετζάγια Η ανθρώπινη ιστορία των σκύλων κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια (σελ.: 264, τιμή: 12,00 €).

Εικόνα εξωφύλλου: Bartolomeo Passerotti, Πορτρέτο άντρα με σκύλο, 1585-7

Ο Ιωσήφ Μποτετζάγιας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Περιβαλλοντικής Πολιτικής στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη Μυτιλήνη. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στρέφονται στην περιβαλλοντική πολιτική και κοινωνιολογία, καθώς και στην περιβαλλοντική ιστορία, όπου και οι εξής δημοσιεύσεις: Η Ιδέα της Φύσης: απόψεις για το περιβάλλον από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας (εκδ. Κριτική 2010), H Φύση στο Δικαστήριο, στο Περί Ζώων – Με λογική και συναίσθημα (Α. Λυδάκη & Γ. Μπασκόζος (επιμ.), εκδ. Ψυχογιός 2011), και, μαζί με τον Σ. Κουρουζίδη, Η εμφάνιση και η ανάπτυξη του ελληνικού περιβαλλοντικού κινήματος, στο Περιβαλλοντική Ιστορία (Χλ. Βλασσοπούλου & Γ. Λιαρίκου (επιμ.), εκδ. Πεδίο 2011). Περισσότερα για το ερευνητικό έργο του συγγραφέα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ο Ιωσήφ Μποτετζάγιας είναι επίσης πρόεδρος του Συλλόγου Μέριμνας Απροστάτευτων Ζώων «Η ΚΙΒΩΤΟΣ Μυτιλήνης».
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο -κατ’ αρχάς- στον Blanco, πρώην αδέσποτο, ημίαιμο σκύλο, που «ποζάρει» πλέον ευτυχισμένος αγκαλιά με τον συγγραφέα.

Άννα Λυδάκη

Το βαθύ, υγρό βλέμμα του σκύλου φανερώνει αγάπη και αφοσίωση, αλλά κρύβει πάντα και μιαν αδιόρατη μελαγχολία, ακόμη κι όταν αυτός παίζει. Υποθέτω ότι αυτό το βλέμμα, με το βάρος του παρελθόντος μέσα του, ώθησε τον Ιωσήφ Μποτετζάγια στη συγγραφή αυτής της εξαιρετικής και πρωτότυπης μελέτης. Ο συγγραφέας πιάνει το νήμα από την αρχή και αντλεί δεδομένα από τη μυθολογία, την ιστορία, την αρχαιολογία, την τέχνη, την αρχαιοελληνική γραμματεία και τα γραπτά μνημεία γενικότερα, μελετά ιερά βιβλία και παραβολές, ιστορίες των αγίων και άλλες αφηγήσεις, προκειμένου να παρουσιάσει την ιστορία του σκύλου και την εκάστοτε σχέση του με τον άνθρωπο στο κυνήγι και στους πολέμους, την αντιμετώπισή του από τις θρησκείες, και τις σχέσεις στοργής και απέχθειας που κατά καιρούς αναπτύσσονταν ανάμεσά τους. Η ιστορία του τετράποδου που αποφάσισε να γίνει ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, έστω και χωρίς να έχει πάντα ανταπόκριση, φανερώνει ένα παρελθόν εσαεί παρόν και μας ωθεί να αναθεωρήσουμε στάσεις και απόψεις για τα μη ανθρώπινα ζώα.

Άννα Λυδάκη,
καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

(από τον πρόλογο του βιβλίου)

Open post

ΚΕΘΕΑ Ήπειρος: «Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει…»

ΚΕΘΕΑ Ήπειρος: «Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει…»

Στις 2 και 3 Φεβρουαρίου θα προβληθούν βραβευμένες ταινίες στο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου ΤΕΙ Ηγουμενίτσας, όπως αναφέρει το ΚΕΘΕΑ Ήπειρος.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση: «Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει…» στην Ηγουμενίτσα για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και μαζί του θα γιορτάσουμε τα 40 του χρόνια σε ένα πολιτιστικό διήμερο προβολών των βραβευμένων ταινιών του φετινού διαγωνιστικού τμήματος.

Στο πλαίσιο της δημιουργίας ουσιαστικών σχέσεων με τις τοπικές κοινωνίες και της ανάδειξης της σημασίας της συμμετοχής των πολιτών σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής, ο Συμβουλευτικός Σταθμός Ηγουμενίτσας του ΚΕΘΕΑ ΗΠΕΙΡΟΣ σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φοιτητών Τ.Ε.Ι. Ηγουμενίτσας φιλοξενούν την περιοδεύουσα μορφή του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

Την Παρασκευή 02 Φεβρουαρίου και το Σάββατο 03 Φεβρουαρίου 2018 στο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου ΤΕΙ Ηγουμενίτσας θα προβληθούν οι βραβευμένες ταινίες του φετινού ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος. Η έναρξη των προβολών είναι στις 19.30μμ και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό».

Open post

Χρυσή λεκάνη τουαλέτας, αντί για έργο του Βαν Γκογκ, η πρόταση του Γκούγκενχαϊμ στον Τραμπ

Χρυσή λεκάνη τουαλέτας, αντί για έργο του Βαν Γκογκ, η πρόταση του Γκούγκενχαϊμ στον Τραμπ

Μια χρυσή λεκάνη τουαλέτας, έργο του εικονοκλάστη καλλιτέχνη Μαουρίτσιο Κατελάν, αντί για ένα έργο του Βαν Γκογκ όπως αρχικά είχε ζητηθεί, πρότεινε ως δανεικό «δώρο» το μουσείο Γκούγκενχαϊμ στον Λευκό Οίκο, προκειμένου να ανταποκριθεί στο αίτημα του Αμερικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και της συζύγου του Μελάνια, οι οποίοι ήθελαν να αποκτήσουν, έστω και προσωρινά, το «Χιονισμένο Τοπίο» (1888) του Oλλανδού ζωγράφου, για να κοσμήσουν τους ιδιωτικούς χώρους όπου ζουν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, η καλλιτεχνική διευθύντρια και επικεφαλής των συντηρητών του Γκούγκενχαϊμ, Νάνσι Σπέκτορ, με ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε στα μέσα Σεπτεμβρίου, απέρριψε την αίτηση της αμερικανικής προεδρίας για δανεισμό του πίνακα.

Συγκεκριμένα, στην απάντησή της η υπεύθυνη του μουσείου Γκούγκενχαϊμ ανέφερε ότι, ο πίνακας του Βαν Γκογκ θα εκτεθεί στο Γκούγκενχαϊμ Μπιλμπάο, πριν επιστρέψει στη Νέα Υόρκη και μείνει εκεί για το «άμεσο μέλλον».

Ως εναλλακτικό έργο προς δανεισμό, για τη διακόσμηση του Λευκού Οίκου, η Σπέκτορ πρότεινε τη λεκάνη τουαλέτας από ατόφιο χρυσάφι του Ιταλού Μαουρίτσιο Κατελάν που είχε εκτεθεί στο μουσείο από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως το καλοκαίρι του 2017.

Ο καλλιτέχνης «θα ήθελε να προσφέρει το δημιούργημά του στον Λευκό Οίκο μέσω ενός μακροχρόνιου δανείου», γράφει η Σπέκτορ, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της εφημερίδας.

Το έργο που φέρει τον τίτλο «America» περιλαμβάνει λεκάνη, κάθισμα και καζανάκι που λειτουργούν, και χρησιμοποιήθηκε από 100.000 και πλέον ανθρώπους κατά τη διάρκεια της έκθεσης του έργου στο μουσείο που βρίσκεται απέναντι από το Σέντραλ Παρκ.

Στη συνέχεια της απάντησης αναφέρεται: «Το έργο, φυσικά, είναι εξαιρετικής αξίας και αρκετά εύθραυστο αλλά θα σας παράσχουμε όλες τις οδηγίες για την εγκατάσταση και τη συντήρησή του. Λυπούμαστε που δεν μπορέσαμε να ικανοποιήσουμε το αρχικό σας αίτημα, αλλά ευελπιστούμε ότι η εκπληκτική αυτή πρόταση ίσως σας ενδιαφέρει».

Σε σχετική ερώτηση από το πρακτορείο ειδήσεων AFP, οι υπεύθυνοι του μουσείου αρνήθηκαν να σχολιάσουν το περιστατικό. Γεγονός είναι πάντως ότι, η καλλιτεχνική διευθύντρια του Γκούγκενχαϊμ έχει επανειλημμένα επικρίνει δημόσια τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ και την προεδρία του που, όπως είχε αναφέρει «σημαδεύεται από το σκάνδαλο και χαρακτηρίζεται από την εκούσια μείωση ανυπολόγιστου αριθμού ατομικών ελευθεριών».

Γράφοντας σε ένα ιστολόγιο (blog) τον Αύγουστο, η ίδια εξηγούσε ότι αν το έργο του Κατελάν μπορούσε να ερμηνευτεί διαφορετικά. Η «αναφορά στον Τραμπ είναι αυτή με τη μεγαλύτερη απήχηση» κατά τη διάρκεια της έκθεσής του στο Γκούγκενχαϊμ.

Τα αιτήματα του Λευκού Οίκου για δανεισμό έργων τέχνης δεν είναι κάτι νέο, δεδομένου ότι γίνονται εδώ και δεκαετίες. Επί προεδρίας Ομπάμα, πίνακες του Μαρκ Ρόθκο και του ‘Εντουαρντ Χόπερ, είχαν δοθεί, μεταξύ άλλων, με μορφή δανεισμού από μουσεία στην προεδρία.

Όπως είναι γνωστό μέχρι τώρα, ο Λευκός Οίκος δεν έδωσε συνέχεια, ούτε υπήρξαν πληροφορίες για το πώς αντέδρασε στην πρόταση του μουσείου. Σε κάθε περίπτωση, η αγάπη του Τραμπ για τον χρυσό θεωρείται δεδομένη, αν λάβει κανείς υπόψη τις προτιμήσεις του.

Ο 71χρονος μεγιστάνας την παραμονή των Χριστουγέννων δέχθηκε τηλεφωνήματα από παιδιά καθισμένος σε χρυσή πολυθρόνα, δίπλα σε ένα φωταγωγημένο χρυσό μανουάλι, σε μια αίθουσα που είχε ταπισερί διακοσμημένες με χρυσό.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ Washington Post

Φωτογραφία: ΑP

Open post

Ο Τζέιμς Φράνκο στην ΕΡΤ (video)

Ο Τζέιμς Φράνκο στην ΕΡΤ (video)

Τους αδερφούς Τζέιμς και Ντέιβ Φράνκο συνάντησε ο Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, στα πλαίσια της συνέντευξης Τύπου για την ταινία The Disaster Artist.

Για την ερμηνεία του στην ταινία, ο Τζέιμς Φράνκο βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Κωμικής Ερμηνείας, ενώ το σενάριο της ταινίας έχει προταθεί για βραβείο Όσκαρ.

 

Open post

To YouTube χρηματοδοτεί δημιουργούς για την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού

To YouTube χρηματοδοτεί δημιουργούς για την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού

Το YouTube ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα πως πρόκειται να δαπανήσει 5 εκατομμύρια δολάρια για την χρηματοδότηση δημιουργών οι οποίοι «αντιτίθενται στο μίσος και προάγουν την ανοχή», καθώς η Google, η οποία κατέχει το κανάλι, αντιμετωπίζει συνεχείς πολιτικές πιέσεις σχετικά με την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού. Τα χρήματα που θα καλύψουν την παραγωγή και το μάρκετινγκ, θα δοθούν στο πρόγραμμα Creators for Change, μια 100μελή κολεκτίβα που ιδρύθηκε «για να ενθαρρύνει την ενσυναίσθηση και την κατανόηση σε όλο τον κόσμο.» Κύρια θέματα με τα οποία καταπιάνονται τα βίντεο της κολεκτίβας είναι η αστυνομική βία, ο εκφοβισμός, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός.

Το πρόγραμμα ενθαρρύνει και εκπαιδεύει τους δημιουργούς βίντεο για τη θετική χρήση της πλατφόρμας με στόχο τις κοινωνικές αλλαγές. Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της, η εταιρεία «θα περιλάβει περισσότερους δημιουργούς στο πρόγραμμα, θα ενισχύσει την ευρύτερη κοινότητά του με νέα εργαλεία και εκπαίδευση και θα δώσει τη δυνατότητα σε περισσότερους νέους να συμμετάσχουν.»

Στο παρελθόν, το YouTube έχει επικριθεί για βίντεο που περιλαμβάνουν ρητορικές ομιλίες μίσους και τρομοκρατική προπαγάνδα και που έχουν δημοσιευτεί στην πλατφόρμα του. Το διαδικτυακό κανάλι δέχθηκε επίσης σφοδρή κριτική τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν ένα από τα μέλη του, ο Logan Paul που έχει πάνω από 16 εκατομμύρια συνδρομητές, μαγνητοσκόπησε ένα θύμα αυτοκτονίας στο δάσος Aokigahara της Ιαπωνίας. Το καλοκαίρι του 2017, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε μια σειρά προτάσεων που θα απαιτούν από εταιρείες όπως το YouTube, το Facebook και το Twitter, να μπλοκάρουν τα βίντεο που προωθούν τη ρητορική μίσους και που φιλοξενούνται στην πλατφόρμα τους.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωσή του, το YouTube θα ελέγχει τα βίντεο προτού τα ενσωματώσει στο διαφημιστικό του πρόγραμμα Google Preferred. «Οι διαφημίσεις θα προβάλλονται μόνο σε βίντεο που έχουν επαληθευτεί ώστε να πληρούν τις κατευθυντήριες γραμμές», ανέφερε η εταιρεία.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως, πως κάποια από τα πιο αμφιλεγόμενα βίντεο που φιλοξενεί το YouTube, είναι και τα πιο δημοφιλή.

ΠΗΓΗ: TheGuardian, TheVerge

 

Open post

Προβολή ταινιών casus belli & interruption του Γιώργου Ζώη

Προβολή ταινιών casus belli & interruption του Γιώργου Ζώη

Την Παρασκευή 26/1 στις 8μμ θα πραγματοποιηθεί προβολή στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Αγ. Παρασκευής.

Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές: «Ο Γιώργος Ζώης έχει διανύσει μια σημαντική πορεία στον νέο ελληνικό κινηματογράφο, από την πρώτη του μίκρου μήκους ταινία,το «CASUS BELLI» (2010) που βραβεύτηκε σε Ελλάδα και Βενετία, την επόμενη «ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ» (2012), που βραβεύτηκε επίσης στο φεστιβάλ Βενετίας, την μεγάλου μήκους του «INTERRUPTION» και την τελευταία μικρού μήκους του «8Η ΗΠΕΙΡΟΣ».

Η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγ.Παρασκευής θα προβάλει παρουσία του σκηνοθέτη,την μικρού μήκους «CASUS BELLI» και την μεγάλου μήκους «INTERRUPTION» ταινία του και θα έχει έναν ανοιχτό διάλογο μαζί του για τον σύγχρονο κινηματογράφο.

Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης».

Info
Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος:
Ανοιχτής Συνέλευση Κατοίκων Αγ.Παρασκευής
Δημοκρατίας 2 & Αγ.Τριάδος
Αγία Παρασκευή, Αττική 15343

Open post

«Η χελώνα της Αφροδίτης»: γράφει η Νένα Κοκκινάκη

«Η χελώνα της Αφροδίτης»: γράφει η Νένα Κοκκινάκη

ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Η χελώνα της Αφροδίτης» είναι ιστορικό μυθιστόρημα που τοποθετείται στην ταραγμένη εποχή λίγο πριν από τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Βασικό πρόσωπο ο γλύπτης Φειδίας που καταγγέλλεται για υπεξαίρεση χρυσού από το χρυσάφι που του δόθηκε για την κατασκευή του χρυσελεφάντινου αγάλματος της Αθηνάς Προμάχου. Από τη συγκεκριμένη εναντίον του κατηγορία ο απαράμιλλος γλύπτης θα απαλλαγεί. Σε βάρος του ωστόσο είχε διατυπωθεί και η κατηγορία της ασέβειας, καθώς, όπως μαρτυρούσαν είχε αποτυπώσει τον Περικλή και τον εαυτό του σε δύο από τα πρόσωπα της Αμαζονομαχίας φιλοτεχνημένα στην ασπίδα της θεάς. Έτσι ο Φειδίας φυλακίζεται ως ασεβής, αργότερα όμως φυγαδεύεται στην Ήλιδα, όπου θα ζήσει μέχρι το τέλος του βίου του και θα φιλοτεχνήσει το περίφημο άγαλμα του Διός στην Ολυμπία.

Περιεχόμενο

Στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή του γλύπτη Φειδία στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Ήλιδα. Τον μεγάλο καλλιτέχνη συνόδευσε στον τόπο της εξορίας του η εταίρα Μυρτάλη, από την Πριήνη της Ιωνίας, η οποία ζούσε στην οικία της Ασπασίας και του Περικλή (όπου και γνώρισε τον Φειδία). Παρακολουθεί επίσης ο αναγνώστης τη ζωή του Φειδία και της Μυρτάλης στην Ήλιδα, καθώς και τις αφηγήσεις του γλύπτη προς την εταίρα, μέσα από τις οποίες ζωντανεύει μια λαμπρή και ένδοξη εποχή για την πόλη που γέννησε τη δημοκρατία.

Στην Ήλιδα ο Φειδίας θα φιλοτεχνήσει το λαμπρό άγαλμα του Διός, ο οποίος εμφανίστηκε σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια στο ενύπνιό του και παράλληλα θα εμπνευστεί για την κατασκευή του αγάλματος της Αφροδίτης που πατά πάνω σε μια χελώνα, άγαλμα που δημιουργήθηκε με πρότυπο το πανέμορφο πρόσωπο και το αγαλματένιο κορμί της εταίρας Μυρτάλης. Μετά τον θάνατο του γλύπτη η Μυρτάλη (η οποία κυοφορούσε το παιδί του Φειδία) θα επιστρέψει στην Αθήνα συνοδευόμενη από τον ζωγράφο Πάναινο, ανεψιό του Φειδία και θα καταλύσει στον Πειραιά, στο πλούσιο σπίτι κάποιου μέτοικου, του Κράτη, όπου θα της παρασχεθεί κάθε φροντίδα. Εκεί θα φέρει στον κόσμο τη μικρή Χάρι, την κόρη του Φειδία.

Ο αναγνώστης θα παρακολουθήσει την εξέλιξη των ιστορικών γεγονότων με εστίαση την πόλη της Αθήνας και τα όσα εκεί διαδραματίστηκαν. Θα μεταφερθεί στις συνελεύσεις του Δήμου, στο θέατρο, στην Αγορά, στα κουρεία, όπου συγκεντρώνονταν οι πολίτες και συζητούσαν για τα τεκταινόμενα. Θα παρακολουθήσει τον επιτάφιο λόγο του Περικλή προς τιμήν των πρώτων νεκρών του πολέμου, θα ζήσει την αγωνία της αθηναϊκής κοινωνίας όταν βρέθηκε παγιδευμένη στον φοβερό λοιμό και θα βιώσει τις δραματικές στιγμές του θανάτου του «πρώτου ανδρός» της πόλης, ο οποίος υπέκυψε στη φοβερή επιδημία αφήνοντας την ηγερία του, την αγαπημένη του Ασπασία τη Μιλησία σε πλήρη απόγνωση.

Η εικοσιεπτάχρονη ωστόσο εμφύλια διαμάχη μεταξύ της ηγεμονίας των Αθηναίων και αυτής των Σπαρτιατών σημαδεύτηκε από τη φιλοδοξία του Αλκιβιάδη, του ανθρώπου που υπήρξε ωραίος, πλούσιος, αριστοκράτης, ολυμπιονίκης και μαθητής του Σωκράτη. Η ιστορία του ζωντανεύει (εν μέρει) στις σελίδες του βιβλίου, καθώς ο Αλκιβιάδης θα συνδεθεί με το (επινοημένο) γεγονός της κλοπής του αγάλματος της Αφροδίτης με τη χελώνα μέσα από το ναό της στην Ήλιδα.

Αρχαίο θέατρο Ήλιδας

Ιστορία και μυθοπλασία

Τα ιστορικά γεγονότα περιγράφονται σχεδόν αυτούσια μέσα από τις ιστορικές πηγές. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η μυθοπλασία δεν διεκδικεί στο βιβλίο ένα διόλου ευκαταφρόνητο μερίδιο.

Το άγαλμα
Το άγαλμα του Φειδία κατά μαρτυρία του Παυσανία βρισκόταν στον ναό της Ουρανίας Αφροδίτης στην Ήλιδα. Σε αυτό η Αφροδίτη παριστανόταν να ξεκουράζει το πόδι της πάνω στο κέλυφος μιας χελώνας.
Ο συμβολισμός παραπέμπει στο χρέος των γυναικών της αρχαιότητας να παραμένουν στο σπίτι, οι μεν παρθένες φρουρούμενες, όπως η χελώνα φρουρείται από το κέλυφός της, οι δε παντρεμένες υποταγμένες στη φροντίδα του σπιτιού και της ανατροφής των παιδιών.
Για το άγαλμα του Φειδία ποζάρει η εταίρα Μυρτάλη από την Πριήνη της Ιωνικής Δωδεκάπολης, πρόσωπο επινοημένο, η οποία έφτασε στην Αθήνα λίγα χρόνια μετά την άφιξη της Ασπασίας της Μιλησίας, ηγερίας του Περικλή. Η σχέση της Μυρτάλης με τον διάσημο γλύπτη αποτελεί επίσης επινόηση, η ζωή της ωστόσο, όπως και αυτή των ηρώων του βιβλίου υπακούει πιστά στο πνεύμα μιας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, όπου στην κλασική Αθήνα ξεχωριστή θέση κατείχαν οι εταίρες, γυναίκες μυθικής ομορφιάς και γοητείας.

Απόσπασμα από το βιβλίο

Ο Φειδίας και η Μυρτάλη παίρνουν το δρόμο της Σιωπής. Είναι ο δρόμος που ξεκινά από το Γυμναστήριο της Ήλιδας, περνάει από το ιερό της Άρτεμης Φιλομείρακος, προστάτιδας των νέων, και φτάνει στα λουτρά. Βαδίζουν ο ένας δίπλα στον άλλο στο μήκος του τοίχου που περιφράσσει το παλιό γυμναστήριο ανάμεσα στα πλατάνια. Δεν μιλούν σαν να έγιναν κι αυτοί ξαφνικά κατάσκοποι του παλιού εκείνου βασιλιά των Αιτωλών που, όπως λέει η παράδοση, ίδρυσε το κράτος της Ήλιδας.
Το γαλάζιο ελληνικό φως, πανομοιότυπο με το γαλάζιο των ματιών της, ξεθώριαζε τον κατάφυτο χωματόδρομο ανάμεσα στα πλατάνια κι έκανε τον γλύπτη να μετράει την αντοχή του στην ομορφιά. Η Μυρτάλη ήταν γυναίκα πανέμορφη, σχεδόν ονειρική, πλασμένη από ύλη άσπιλη. Ο Φειδίας θεωρούσε δώρο θεϊκό αυτή την ομορφιά που μόνο ο ίδιος είχε την τύχη να απολαμβάνει. Χαιρόταν επίσης το γερό, εύστροφο μυαλό της όταν παρακολουθούσε τις αφηγήσεις του, με τις οποίες ο γλύπτης την μυούσε στην αλήθεια πραγμάτων και καταστάσεων.
Με τέτοιες σκέψεις στο μυαλό του κατηφόριζε μαζί της προς το ρυάκι, του οποίου ο παφλασμός συνόδευε τα βήματά τους. Όσο πλησίαζαν το κελάρυσμα του νερού γινόταν μελωδικότερο. Η Μυρτάλη άνοιξε το βήμα της σαν παρακινημένη από ένστικτο, σε λίγο τα ξανθά της μαλλιά αφέθηκαν στα παιχνιδίσματα των ηλιαχτίδων. Ο γλύπτης παρατηρούσε έκθαμβος την ταχύτητα του παιχνιδιού αυτού, τον ήχο του νερού που παίζει με τη ξανθή θάλασσα των μαλλιών καθώς μπλέκονται με τις ηλιαχτίδες. Ασκημένος στην παγίδευση της ανθρώπινης μορφής διαπίστωνε την αδυναμία του να απομονώσει μέσα σε τέτοια ταχύτητα ένα κινούμενο ανθρώπινο σώμα.
Ώσπου ξαφνικά προστίθεται στην εικόνα μια αργοκίνητη χελώνα. Το βλέμμα του την απομονώνει στο έδαφος να λικνίζεται αργά στους δικούς της ρυθμούς αδιάφορη για τα παιχνιδίσματα του φωτός με το χρυσό των μαλλιών του κοριτσιού. Η Μυρτάλη αγνοούσε προς το παρόν την ύπαρξη του ζώου που κουβαλούσε τον οστέινο θώρακά του, η χελώνα αγνοούσε τη σπάνια μοίρα που της επιφυλασσόταν. Ο Φειδίας τις πλησίασε προσεκτικά. Συνεπαρμένος από την έμπνευση που γεννήθηκε την ίδια στιγμή στο μυαλό του έσκυψε στο έδαφος και κράτησε απαλά στα χέρια του το ζώο που αμύνθηκε άμεσα μαζεύοντας τα τέσσερα μικρά του πόδια και το κεφάλι κάτω από το γκριζόμαυρο καβούκι του με τις κίτρινες ανταύγειες. Σε λίγο ακολουθούσε υπομονετικά το δρόμο της αιχμαλωσίας που θα τέλειωνε στην αθανασία.
Το ζευγάρι επέστρεψε πάλι στο δρόμο της Σιωπής. Η Μυρτάλη παρατηρούσε περίεργη το Φειδία που περπατούσε με μικρά βήματα, στα χέρια του πάντα η χελώνα, το καύκαλό της μεγαλύτερο από τις δυο παλάμες του, τι να σχεδίαζε άραγε ο γλύπτης για τη μαγική σμίλη του, αναρωτιόταν μα δεν τολμούσε να ρωτήσει.
Κι αν αυτό το ζώο που αναπαυόταν τώρα στα χέρια του γλύπτη ήταν ένας κακός οιωνός;
Είχε ακούσει για το θάνατο του μεγάλου ποιητή, του Αισχύλου που χάθηκε στην πόλη Γέλα της μακρινής Σικελίας από το χτύπημα μιας αιχμαλωτισμένης χελώνας. Ένας γυπαετός κρατούσε στα νύχια του το θήραμά του, μια χελώνα, κι έψαχνε να βρει μια πέτρα να τη ρίξει για να σπάσει το καύκαλό της και να απολαύσει τη λεία του. Από μακριά πήρε για πέτρα το καραφλό κεφάλι του ποιητή… Μ’ αυτόν τον τρόπο επαληθεύτηκε ο χρησμός του Μαντείου πως ο ποιητής Αισχύλος θα πεθάνει από «ουράνιον βέλος».
Ο Φειδίας διέκρινε στα μάτια της Μυρτάλης μια σκιά φόβου και την αγκάλιασε απαλά. Σταμάτησαν για λίγο κάτω από ένα σκιερό πλατάνι. Και τότε έμαθε η Μυρτάλη από το στόμα του μεγάλου γλύπτη ότι η τέχνη που κατοικεί μέσα σ’ όλες τις πατρίδες, άλλοτε τρέφεται από τη θλίψη μιας στιγμής, άλλοτε μετεωρίζεται και πάντα εξιλεώνει. Ένα είναι βέβαιο: ο καλλιτέχνης-δημιουργός δεν φοβάται τα οράματά του, ούτε τρέμει μπροστά στην ίδια του την όραση, όταν του τα εμφανίζει. Να μη φοβάται λοιπόν η Μυρτάλη το όραμα της απεικόνισής της όπως το παρουσίασε η όραση του γλύπτη. Ήταν ταγμένη γι’ αυτό, επειδή η γλυπτική χρειάζεται τον πόθο ενός άντρα. Όσο για τη χελώνα, εκείνη έφτασε την κατάλληλη στιγμή.

Από τότε και για δυο ολόκληρους μήνες μόλις ζέσταινε η μέρα η Μυρτάλη ακινητοποιούταν μπροστά στο φως του ήλιου που πολλές φορές την τύφλωνε, αλλά δεν έδινε σημασία γιατί έπρεπε να αντέξει. Το ίδιο και η χελώνα που ζούσε πια μαζί τους και τρελαινόταν να λιάζεται περιχαρής κάτω από το λεπτό πέλμα του γυναικείου ποδιού που ακουμπούσε ελαφρά το καύκαλό της. Γυναίκα και χελώνα θαρρείς και ήταν συνεννοημένες από τα πριν, στέκονταν ακίνητες μέσα στο λαμπρό φως, η γυναίκα είχε πάρει κιόλας το ρόλο της θεάς, η χελώνα έγινε μεμιάς το σύμβολο του χρέους της γυναίκας. Η παντρεμένη στο σπίτι της, κλεισμένη στον γυναικωνίτη και απασχολημένη με την ανατροφή των παιδιών, η παρθένα φρουρούμενη επίσης στο σπίτι σαν τη χελώνα που φρουρείται από το κέλυφός της. Σιγά- σιγά το άγαλμα έπαιρνε τη μορφή που του έδινε ο γλύπτης υπακούοντας στο όραμα που εμφανίστηκε στους οφθαλμούς του περνώντας το δρόμο της Σιωπής. Η Ουράνια Αφροδίτη που πατά με το αριστερό πόδι της πάνω σε μια χελώνα ήταν ολόκληρη ντυμένη με πολύτιμο υλικό, ρούχα από χρυσάφι, δέρμα από ελεφαντόδοντο και μάτια καμωμένα από ζωγραφιστά πετράδια. Ο γλύπτης την έπλασε γυναίκα στις ίδιες διαστάσεις της γυναίκας που επέλεξε για μοντέλο του κι ήταν τόσο πιστή η απεικόνιση που δεν την ξεχώριζες από ανθρώπινο πλάσμα.

Νένα Κοκκινάκη

Το ιστορικό μυθιστόρημα της Νένας Κοκκινάκη Η χελώνα της Αφροδίτης κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη (σελ.: 256, τιμή: 13,78 €).

Μακέτα, έργο εξωφύλλου: Θάνος Γκιώνης

Η Νένα Κοκκινάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Η Κρήτη και η Θεσσαλία, τόποι καταγωγής της, έγιναν οι ρίζες που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την έμπνευσή της. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πήρε πτυχίο μεταφραστού γαλλικής γλώσσας από το Γαλλικό Ινστιτούτο (Diplôme spécial de Traducteur) και εργάστηκε ως μεταφράστρια γαλλικής γλώσσας στο ΥΠ.ΕΞ. για μία διετία. Στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης υποστήριξε μεταπτυχιακή εργασία με θέμα: Το Μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη και οι Προσανατολισμοί του Οδυσσέα Ελύτη: μια παράλληλη ανάγνωση. Εκπόνησε διδακτορική εργασία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα: Η αντινομία του ήθους και του ύφους στο έργο του Μ. Καραγάτση. Υπηρέτησε στη Μέση Εκπαίδευση ως Φιλόλογος Καθηγήτρια, ως Διευθύντρια Πειραματικού Λυκείου, ως διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως Σύμβουλος Φιλολόγων Καθηγητών. Το 2005 τοποθετήθηκε στην Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι ως Συντονίστρια Εκπαίδευσης. Δίδαξε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (ULB) Νέα ελληνική λογοτεχνία και Ιστορία της Νέας ελληνικής Λογοτεχνίας. Το πεζογραφικό της έργο περιλαμβάνει μυθιστορήματα, νουβέλες, μελετήματα, βιβλία για παιδιά και εφήβους. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1990 με το πεζογράφημα Η χάρτινη γυναίκα (εκδ. Δόμος). Για τη μυθιστορηματική βιογραφία με τίτλο Πηνελόπη Δέλτα. Η ζωή της σαν παραμύθι (εκδ. Άγκυρα, 2007) έλαβε το Κρατικό Βραβείο βιβλίου γνώσεων για παιδιά (2008).
Κριτικά κείμενα και μεταφράσεις της έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτες εφημερίδες και περιοδικά.

Open post

Face Forward …into my home έως τις 18 Φεβρουαρίου

Face Forward …into my home έως τις 18 Φεβρουαρίου

Ξεκίνησαν το Δεκέμβριο του 2017, η διάρκειά τους παρατάθηκε έως τις 18/2/2018 και φυσικά συνεχίζονται και αυτή την εβδομάδα οι Face Forward συναντήσεις στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Όπως αναφέρει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες: «Ελάτε να γνωρίσετε από κοντά τους πρόσφυγες που πήραν μέρος στο διαδραστικό πρόγραμμα Face Forward …into my home και να συζητήσετε μαζι τους για την εμπειρία της συμμετοχής τους.

Το Face Forward …into my home σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το EMST National Museum of Contemporary Art, Athens και, ειδικότερα, από το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του OHE για τους Πρόσφυγες και με τη χρηματοδότηση του τμήματος Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (European Commission – Civil Protection & Humanitarian Aid Operations – ECHO) στο πλαίσιο του προγράμματος #ESTIA«.

Για τις επόμενες ημέρες οι ώρες επισκέψεων είναι:

Τετάρτη, 17/01 – 17:30 – 19:00
Πέμπτη, 18/01 – 17:30 – 19:00

Το Face Forward …into my home σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το ΕΜΣΤ και, ειδικότερα, από το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του OHE για τους Πρόσφυγες και με τη χρηματοδότηση του τμήματος Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO), στο πλαίσιο του προγράμματος ESTIA. Το ESTIA παρέχει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και οικονομική στήριξη σε χιλιάδες πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα.

 

Posts navigation

1 2 3 4 5 38 39 40
Scroll to top