Open post

Παρουσιάστηκε στην Ικαρία το βιβλίο «Όλες οι ΑΕΚ του Κόσμου»

Παρουσιάστηκε στην Ικαρία το βιβλίο «Όλες οι ΑΕΚ του Κόσμου»

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 6 Ιουλίου η παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Αγγελίδη «Όλες οι ΑΕΚ του Κόσμου» στο Γιαλισκάρι Ικαρίας.

Το παρόν έδωσαν φίλοι της ΑΕΚ και ακολούθησε συζήτηση, στην οποία εκτός του συγγραφέα, πήραν μέρος ο Λευτέρης Βρούλος (ο «πρόεδρος», όπως τον αποκαλούν οι φίλοι της ΑΕΚ στο νησί) ο Θεόδωρος Γεωργίου, συντονιστής της συζήτησης, φίλοι της ομάδας, ενώ έγινε και προβολή βίντεο.

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί την Κυριακή 8 Ιουλίου στο Καρλόβασι της Σάμου στις 8μμ στην  αίθουσα πολλαπλών χρήσεων.

www.ert.gr

Open post

Πρεμιέρα θερινών προβολών στην Αγία Παρασκευή στις 11 Ιουλίου

Πρεμιέρα θερινών προβολών στην Αγία Παρασκευή στις 11 Ιουλίου

Στο θερινό δημοτικό κινηματογράφο «Θανάσης Βέγγος», Πολιτιστικό Πάρκο «Στ.Κώτσης», Σπάρτης 1, ανοίγει το πρόγραμμα θερινών προβολών 2018 με το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρίτου «Dolphin Man» την Τετάρτη 11 Ιουλίου στις 9μμ, από την Κινηματογραφική Λέσχη Αγίας Παρασκευής.

Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές: «Η ταινία, συμπαραγωγή Ελλάδας, Γαλλίας, Καναδά, Ιταλίας, Ιαπωνίας, αναφέρεται στην ζωή και την κληρονομιά του θρυλικού δύτη Ζακ Μαγιόλ, που ήταν η πηγή έμπνευσης για την ταινία «Απέραντο Γαλάζιο» του Λυκ Μπεσόν.

Μέσα από αφηγήσεις φίλων και αντιπάλων του, μελών της οικογένειάς του και ανθρώπων που τον γνώρισαν, το «Dolphin Man» διερευνά πτυχές της ζωής του Ζακ Μαγιόλ και την επίδρασή του όχι μόνο στον κόσμο των καταδύσεων, αλλά επίσης της οικολογίας και της φιλοσοφίας.

Παράλληλα η ταινία είναι ένα βιωματικό ταξίδι μέσα στο νερό, που μεταφέρει την ομορφιά που ο Μαγιόλ είδε στη θάλασσα, το επείγον μήνυμά του για την προστασία της αλλά και την εμπειρία της επανασύνδεσης του ανθρώπου με το υγρό στοιχείο.

Αφηγητής είναι ο Γαλλο-Αμερικανός ηθοποιός Ζαν-Μαρκ Μπάρρ, που είχε υποδυθεί τον Ζακ Μαγιόλ πρωτοεμφανιζόμενος 30 χρόνια πριν στο «Απέραντο Γαλάζιο».

Βραβεία: Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη από την Ελληνική Ακαδημία Κινημ/φου.
Παρόντες στην προβολή θα είναι ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρίτος και ο διευθυντής φωτογραφίας Στέλιος Αποστολόπουλος και θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Ο Δήμαρχος Αγ.Παρασκευής κ.Γιάννης Σταθόπουλος θα απευθύνει χαιρετισμό.
Είσοδος ελεύθερη, με προσφορά ειδών για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου«.

www.ert.gr

Open post

«Step to a Dream 2018» διεθνής διοργάνωση στην Πάτρα

«Step to a Dream 2018» διεθνής διοργάνωση στην Πάτρα

Την Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018, πραγματοποιήθηκε, για 2η χρονιά στην Ελλάδα, το Διεθνές Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Χορού Παιδιών και Εφήβων «Step to a Dream 2018».

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πατρών.
Αρχικά, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να κάνουν πρόβες στον χώρο (8 με 11 το πρωί). Στις 11 ξεκίνησε το διαγωνιστικό κομμάτι του Φεστιβάλ, όπου περιείχε τέσσερις διαφορετικές ενότητες χορού:
1. Κλασσικό μπαλέτο
2. Σύγχρονο, Μοντέρνο
3. Hip-Hop και Pop χορογραφίες
4. Folk – Παραδοσιακοί χοροί
Όπως αναφέρει ο Δήμος Πατρέων: «Η Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνισμού “Step to a Dream 2018” είχε ως συντονιστές, δύο εκπροσώπους του ρωσικού διαγωνισμού “Step to a Dream” και απαρτιζόταν από πέντε καταξιωμένους καλλιτέχνες του χώρου, από τρεις διαφορετικές χώρες: Τον Denis Boroditsky από τη Ρωσία, τον Αlain Astié από την Γαλλία, την Elena Komova, την Ελένη Μπαλαφούτη και τον Χρήστο Γιαννόπουλο από την Ελλάδα.
Στον διαγωνισμό πήραν μέρος παιδιά και έφηβοι, νέοι χορευτές από δεκαοκτώ σχολές χορού από την Ελλάδα ( Ναύπακτος, Πάτρα, Αθήνα, Αίγιο, Πύργος) και έξι αντιπροσωπείες από τέσσερις πόλεις της Ρωσίας (Μόσχα, Αγία Πετρούπολη,Τσελιάμπινσκ, Μοζάισκ).
Στο πλαίσιο του Κοινού Έτους Τουρισμού Ελλάδας – Ρωσίας ήρθαν συνοδοί και γονείς των παιδιών για να παρακολουθήσουν το υπέροχο αυτό θέαμα, το οποίο θα προβληθεί στα Ρωσικά Μέσα Ενημέρωσης και θα αποτελέσει μεγάλη και σημαντική προβολή του νομού Αχαΐας και της Πάτρας.

Συνολικά συμμετείχαν 268 νέοι καλλιτέχνες. Συγκεκριμένα, οι συμμετοχές είχαν ως εξής:
1. Κλασσικό μπαλέτο 53 χορευτές
2. Σύγχρονο, Μοντέρνο και Hip-Hop χορογραφίες 94 χορευτές
3. Folk – Παραδοσιακοί χοροί 121 χορευτές

Μετά το τέλος του διαγωνισμού, οι διαγωνιζόμενοι μεταφέρθηκαν στο πάρκο δραστηριοτήτων του Δήμου στην πλαζ, όπου τους προσφέρθηκαν γεύμα, αναμνηστικά δώρα και βεβαιώσεις συμμετοχής. Όλοι οι κριτές αναφέρθηκαν στο υψηλό επίπεδο όλων των καλλιτεχνών που συμμετείχαν, κάτι που έκανε το έργο τους ιδιαίτερα δύσκολο.
Ακολούθησε τελετή βράβευσης στην αίθουσα «ΑΙΓΛΗ», παρουσία του Προέδρου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων, Βασίλη Θωμόπουλου και της επικεφαλής της παράταξης «Όλοι μαζί, για την Πάτρα» Βίβιαν Σαμούρη. Το κλίμα ήταν εορταστικό και όλοι συμμετείχαν ενεργά σε αυτή την γιορτή της τέχνης του χορού.

Οι εκπρόσωποι του Ρώσικου διαγωνισμού «Step to a Dream» εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την άρτια διοργάνωση, αλλά και το υψηλό επίπεδο των διαγωνιζόμενων καλλιτεχνών. Δεσμεύτηκαν λοιπόν πως, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Διαπολιτισμικών Σχέσεων, θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για την καλύτερη δυνατή προβολή αυτού του διαγωνισμού στη Ρωσία, καθώς επιθυμία τους είναι να γίνει και πάλι ο διαγωνισμός «Step to a Dream» στην πόλη της Πάτρας».

 

www.ert.gr

Open post

Ρίτα Αντωνοπούλου & Θοδωρής Οικονόμου στο Φεστιβάλ Ρεματιάς 2018

Ρίτα Αντωνοπούλου & Θοδωρής Οικονόμου στο Φεστιβάλ Ρεματιάς 2018

Την Τρίτη 10 Ιουλίου το Φεστιβάλ Ρεματιάς 2018 – Νύχτες Αλληλεγγύης, φιλοξενεί την ερμηνεύτρια Ρίτα Αντωνοπούλου και τον πιανίστα Θοδωρή Οικονόμου, έναν από τους πιο καταξιωμένους νέους Έλληνες συνθέτες θεατρικής και κινηματογραφικής μουσικής.

Στη μουσική παράσταση, μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι δίνουν τη σκυτάλη σε ροκ μπαλάντες των Αγγελάκα και Παυλίδη ενώ συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικού συναντούν εκείνες του Leonard Cohen, τα τραγούδια της Edith Piaf, τους στίχους του Θανάση Παπακωνσταντίνου, το έργο του Μίκη Θεοδωράκη αλλά και του Σταμάτη Κραουνάκη καθώς και τραγούδια νέων δημιουργών, όπως ο Θοδωρής Οικονόμου και ο Σταύρος Σιόλας. Η παράσταση πλαισιώνεται από χορογραφία που ερμηνεύουν δύο χορευτές.

Σημειώνεται ότι στο Θέατρο της Ρεματιάς υπάρχουν οριοθετημένες θέσεις για ανάπηρα και εμποδιζόμενα πρόσωπα, ύστερα από πρωτοβουλία της Κίνησης Αναπήρων Καλλιτεχνών, καθώς και τουαλέτα ΑμεΑ. Η πρόσβαση για άτομα με κινητική αναπηρία είναι δυνατή με αυτοκίνητο μέχρι το χώρο του θεάτρου όπου υπάρχουν δύο θέσεις στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων.

Ώρα έναρξης: 9.00 μ.μ.
Αντί εισιτηρίου στις παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο προαιρετική συνεισφορά σε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Χαλανδρίου και για τις δομές αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς – Πεζόδρομος Προφήτη Ηλία, Πολύδροσο Χαλανδρίου.

www.ert.gr

Open post

«Στιχανθίσματα», του Γιάννη Παρασκευόπουλου

«Στιχανθίσματα», του Γιάννη Παρασκευόπουλου

«Στιχανθίσματα / πέταγμα χελιδονιών / φύσης ευωδία»: Με το χαϊκού αυτό παρουσιάζει στο αναγνωστικό κοινό το τρίτο του βιβλίο, την τρίτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο «Στιχανθίσματα», μια λέξη δικής του εμπνεύσεως είναι η αλήθεια, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος.

Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή σε ελεύθερο κυρίως στίχο, που έχει σαν σκοπό να κεντρίσει τους αναγνώστες και να τους ταξιδέψει σε ατραπούς δυνατών συναισθημάτων, αλλά και σύγχρονων προβλημάτων, τα οποία όλοι μας αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας, όπως είναι η προσφυγική κρίση, σαφέστατα η οικονομική κρίση που ταλανίζει την χώρα μας οκτώ και πλέον χρόνια, αλλά και η αγάπη για την πατρίδα μας που δυστυχώς βάλλεται πανταχόθεν.

Θέλει, λοιπόν, ο συγγραφέας, με το μικρό του αυτό πόνημα, να ανθίσουν συναισθήματα, σκέψεις, να βρεθούν λύσεις ή να ονειρευτούμε λύσεις έστω, που θα βελτιώσουν την καθημερινότητά μας και θα μας αποπλανήσουν από τη σκληρότητά της, και θα μας ταξιδέψουν σε κάτι περισσότερο ιδεατό που εύχεται να γίνει για τον καθένα μας πραγματικό, έστω και στο νου μας.

«Δεν θα ήθελα να πλατειάσω περισσότερο, αφού σκοπός δεν είναι η κούραση, αλλά η ξεκούραση του αναγνώστη, η απόλαυση του ταξιδιού που ελπίζω να του δώσει η ποιητική μου αυτή συλλογή, κι όσο μεγαλύτερο είναι το ταξίδι του καθενός σας μέσα από αυτό τόσο μεγαλύτερη και η χαρά μου. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και σας εύχομαι το μακρύτερο ταξίδι σας να πραγματοποιηθεί με νηνεμία», καταλήγει στον πρόλογό του και σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να τον ακούσετε.

 

www.ert.gr

Open post

ΠAME: Αντιπολεμική συναυλία στο Άλσος της Νέας Σμύρνης

ΠAME: Αντιπολεμική συναυλία στο Άλσος της Νέας Σμύρνης

Την Παρασκευή 13 Ιούλη, στις 8.30μ.μ. στο δημοτικό θέατρο, στο Άλσος της Νέας Σμύρνης θα πραγματοποιηθεί η αντιπολεμική συναυλία που διοργανώνει το ΠΑΜΕ.

Θα περιλαμβάνει αφιέρωμα στους μεγάλους ποιητές της εργατικής τάξης της Τουρκίας και της Ελλάδας, Γιάννη Ρίτσο και Ναζίμ Χικμέτ, από τους καλλιτέχνες του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου και του Πολιτιστικού Κέντρου «Ναζίμ Χικμέτ» της Κωνσταντινούπολης.

Το ΠΑΜΕ αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση ότι: «συνεχίζοντας τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς, ενάντια στον πόλεμο και την προσφυγιά, πραγματοποιεί μεγάλη Συναυλία με το σύνθημα «Ενάντια Στην Εκμετάλλευση Και Τον Ιμπεριαλιστικό Πόλεμο. Για Την Τελική Νίκη Των Λαών».

Καλούμε τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος.
Για την Πρόσβαση στον χώρο της Συναυλίας υπάρχουν 2 είσοδοι.
Κεντρική Είσοδος Άλσους: Ελευθερίου Βενιζέλου και Πατριάρχου Ιωακείμ
2η Είσοδος: Ελευθερίου Βενιζέλου και Εφέσου».

www.ert.gr

Open post

Το 1968 στο επίκεντρο του διεθνούς φεστιβάλ φωτογραφίας της Αρλ

Το 1968 στο επίκεντρο του διεθνούς φεστιβάλ φωτογραφίας της Αρλ

Η πολυτάραχη χρονιά του 1968, βρίσκεται στο επίκεντρο της 49ης έκδοσης του φεστιβάλ «Διεθνείς Συναντήσεις Φωτογραφίας της Αρλ» (Rencontres de la photographie d’Arles ), που πραγματοποιείται στη νοτιοδυτική Γαλλία και που θα διαρκέσει έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2018. Φέτος, το φεστιβάλ της Αρλ προτείνει ένα χωροχρονικό ταξίδι μέσω της φωτογραφίας, καθώς «ταξιδεύει» πίσω στο παρελθόν και την ιστορική εκείνη χρονιά στη Γαλλία και την Αμερική.

«Η φωτογραφία είναι συχνά το καλύτερο μέσο για την καταγραφή όλων των σοκ που μας υπενθυμίζουν ότι ο κόσμος αλλάζει, συχνά μπροστά στα μάτια μας. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ είναι ένα είδος εξαιρετικής χρονομηχανής, ένας αστερισμός εκθέσεων που τέμνονται, αλληλεπιδρούν και περιστασιακά, συγκρούονται. Με την ματιά του καλλιτέχνη ως βοηθό και το πρόσφατο παρελθόν ως ραβδί μέτρησης μπορούμε να ανακαλύψουμε το εγγύς μέλλον και να ρίξουμε φως στα μεγάλα ζητήματα της σημερινής κοινωνίας», δηλώνει ο διευθυντής του φεστιβάλ, Σαμ Στουρτζέ.

Οι σημαντικότερες εκθέσεις του φεστιβάλ αναλυτικότερα

Ρόμπερτ Φρανκ

Η αναδρομική έκθεση του Ρόμπερτ Φρανκ εξετάζει την εξέλιξη του εκφραστικού ύφους του Ελβετό-αμερικανού καλλιτέχνη και αποκαλύπτει αδημοσίευτες φωτογραφίες που έβγαλε κατά τη δεκαετία του 1950, καθώς και σειρές που έκανε στην Ελβετία, την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική.

Πολ Γκράχαμ

Ο βρετανός Πολ Γκράχαμ ξεκίνησε κάνοντας ντοκιμαντέρ στη χώρα του και συγκεκριμένα για τους άνεργους, πριν φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έκθεση «Η λευκότητα της φάλαινας» περιλαμβάνει τρεις από τις αμερικανικές του σειρές που απεικονίζουν στις πρώτες εντυπώσεις του φωτογράφου για την Αμερική και τη φρενήρη ενέργεια του Μανχάταν.

Ρέιμοντ Ντεπαρντόν

Ο Ρέιμοντ Ντεπαρντόν πραγματοποίησε πολλά φωτορεπορτάζ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ξεκίνησε το 1968 στο Σικάγο, όπου η Δημοκρατική Συνέλευση πολιορκούνταν από τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις στο Βιετνάμ. Το καλοκαίρι του 1981, βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και στέλνει καθημερινά μια φωτογραφία και μια λεζάντα στη γαλλική εφημερίδα Libération. Το 1982 ταξιδεύει στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ. Το 1999, απεικονίζει τα υπέροχα τοπία της Αριζόνα, της Μοντάνα και της Ντακότα. Στο φεστιβάλ της Αρλ παρουσιάζονται 75 φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, καθώς και δύο μικρού μήκους ταινίες.

Λόρα Χένο

Η Λόρα Χένο που βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο του φεστιβάλ της Αρλ το 2007, επιστρέφει με τη νέα της δουλειά που είναι αφιερωμένη σε μια χαμένη πόλη, το Slab City, που βρίσκεται στην καρδιά της ερήμου της Καλιφόρνιας. Η φωτογράφος πέρασε δύο μήνες σε αυτό το θρυλικό πρώην στρατόπεδο όπου από τη δεκαετία του 60, κατοικούν καλλιτέχνες, άποροι, άνθρωποι που αντιτάσσονται στο πολιτικό καθεστώς.

1968, τι ιστορία!

Τα αρχεία της αστυνομίας του Παρισιού δείχνουν τις ημέρες του Μαΐου του 68 από την άλλη πλευρά των οδοφραγμάτων. Οι αφίσες, τα έγγραφα, τα βιβλία και οι φωτογραφίες από τα πρακτορεία Paris-Match ή Gamma-Rapho-Keystone θέτουν το κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό πλαίσιο του 1968, όταν πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη γενική απεργία όλων των εποχών στην ιστορία της Γαλλίας.

Πολ Φούσκο, το τελευταίο ταξίδι του Ρόμπερτ Κένεντι

Στις 8 Ιουνίου 1968, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του, η σωρός του Ρόμπερτ Κένεντι μεταφέρθηκε με τρένο από τη Νέα Υόρκη στην Ουάσιγκτον. Η έκθεση αφηγείται αυτό το τελευταίο ταξίδι, μέσα από τις φωτογραφίες που τράβηξε από το τρένο ο Πολ Φούσκο και που απεικονίζει τους θλιμμένους Αμερικανούς που συνάντησε στη διαδρομή.

Γουίλιαμ Γουέγκμαν

Ο φωτογράφος Γουίλιαμ Γουέγκμαν (William Wegman) άρχισε να φωτογραφίζει πορτρέτα του σκύλου του Man Ray στη δεκαετία του 1970 κι αργότερα έγινε διάσημος φωτογραφίζοντας σκυλιά ράτσας Weimaraner τα οποία ποζάρουν σε απίθανες πόζες, συχνά ντυμένα με πολυτελή ρούχα κι άλλοτε μπροστά από ένα απλό φόντο. Όπως έχει αναφέρει ο ίδιος, δεν πρόκειται για μια περίπτωση ανθρωπομορφισμού των σκυλιών, αλλά μάλλον με τον τρόπο που βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας.

ΠΗΓΗ: Francetvinfo

 

 

 

www.ert.gr

Open post

«Στο 81»: γράφει η Δάφνη Οικονόμου

«Στο 81»: γράφει η Δάφνη Οικονόμου
ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Γιατί γράφουμε; Η Δάφνη Οικονόμου γράφει για το βιβλίο της «81 Cadogan Square» και για το τι προηγήθηκε.

Κάποτε ένας νέος ποιητής ρώτησε τον Ράινερ Μαρία Ρίλκε αν θα τον συμβούλευε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Εκείνος του απάντησε: «Μόνο αν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς να γράφεις».

Η Μητέρα, ο άνθρωπος που δεν αθέτησε ποτέ μια υπόσχεση.

Εγώ γράφω, όλη μου τη ζωή. Δεν σκέφτηκα όμως ποτέ να δημοσιεύσω τα γραφόμενα μου, που ζούσαν ευτυχισμένα σ’ ένα συρτάρι, μέχρι που η Μητέρα μου στα τελευταία χρόνια της ζωής της έθιξε το θέμα της μνήμης. «Εγώ αρχίζω να ξεχνώ» μου είπε. «Εσύ όμως δεν πρέπει να λησμονήσεις όλα αυτά που ζήσαμε μαζί. Δεν πρέπει να χαθούν τα χρόνια των Ινδιών».

Η αλήθεια είναι πως πάντα έλεγα ιστορίες από την παιδική μου ηλικία στην Ινδία στα παιδιά μου και στα εγγόνια μου, και οι ιστορίες αυτές έσμιξαν με τα  παραμύθια που γνώριζαν. Αλλά τα λόγια της Μητέρας μου άγγιξαν μια ιδιαίτερα ευαίσθητη χορδή στη δική μου φύση: τον παντοτινό μου φόβο ότι πράγματα σπάνια και ανεπανάληπτα που γνωρίσαμε στη ζωή μας μπορεί να χαθούν η να αλλοιωθούν.

Έτσι το 2007, για να κρατήσω την υπόσχεση μου στη Μητέρα μου, να «μην λησμονήσω» έγραψα το Saturdays Childa journey through an Indian Childhood (Εκδόσεις Ωκεανίδα). Γραμμένο στο δεύτερο πρόσωπο, σαν μια ανοιχτή συνομιλία μαζί της, το Saturdays Child ψάχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η μνήμη, και μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού, πασχίζει να διατηρήσει εκείνες τις φωτεινές αλλά απροσδιόριστες αναμνήσεις που αντιστέκονται στον χρόνο και στη συσσώρευση εμπειριών και γνώσεων. Είναι μια ιστορία που δεν θα μπορούσε να εφευρεθεί, αλλά που είναι μόνο τόσο αληθινή όσο είναι η έννοια της πραγματικότητας ενός παιδιού. Για μένα, τότε, ο χρόνος μοιραζόταν σε ζέστη και κρύο και πάλι ζέστη, σε καλές και κακές στιγμές, σε ξεκινήματα, τελειώματα, ανταμώματα και χωρισμούς… Το μόνο βέβαιο ήταν πως «όποιος δεν έχει φύγει για πάντα από ένα αγαπημένο μέρος, δεν πρέπει να μιλάει για αγάπη».

Μετά από το Saturdays Child, βρήκα το θάρρος, το 2013, να ξεθάψω τα ποιήματα μιας ολόκληρης ζωής από το συρτάρι και να τα δημοσιεύσω, αφιερώνοντάς τα: “Σε όλους τους ανθρώπους που αγάπησα στη ζωή μου”. Θα μπορούσε να είχε κλείσει εκεί ο κύκλος, αλλά προφανώς υπήρχε ακόμα μια υπόθεση ανοιχτή: Στα 10 μου χρόνια, μόλις δύο χρόνια αφότου γυρίσαμε στην Ελλάδα από την Ινδία, αποφάσισαν οι «μεγάλοι» πως έπρεπε να πάω εσωτερική σε σχολείο στην Αγγλία, για να αποκτήσω «καλή μόρφωση». Έτσι, η Μητέρα κι εγώ βρεθήκαμε πάλι στον δρόμο, και ενώ το ταξίδι της ζωής μου συνέχισε να είναι «γεμάτο περιπέτειες, γεμάτο γνώσεις», ξέρω πως δεν ήμουν καθόλου έτοιμη για έναν νέο ξεριζωμό.

 

Τελικά, μετά από αρκετές περιπλανήσεις στο μεταπολεμικό Λονδίνο, εγκατασταθήκαμε σ’ ένα διαμέρισμα στο 81 Cadogan Square, και αυτό έγινε το επίκεντρο της ζωής μας για τα επόμενα επτά χρόνια. Από το σπίτι μας πέρασαν σχεδόν όλοι οι γνωστοί άνθρωποι της εποχής, τους οποίους εγώ, με την αδιαπραγμάτευτη ειλικρίνεια του νέου ανθρώπου παρακολουθούσα και στάθμιζα σύμφωνα με τη δική μου κρίση. Σεφέρης, Ελύτης, Χόρν, Κακογιάννης, Τσαρούχης, Μπαχάουερ, Λαμπράκης, όλοι συνέθεσαν το καλειδοσκόπιο του «81» και με όλους αναπτύχθηκε μια δική μου προσωπική σχέση, με αποκορύφωμα τη συγκινητική φιλία που με συνέδεσε στα 15 μου χρόνια με τον εβδομηντάρη Alexander Fleming.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης και ο Τάκης Χορν στο BBC.
9 Απριλίου 1953. Ο γάμος του Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ με την Αμαλία Βουρέκα.
Προσωπογραφία της Δάφνης Οικονόμου, φιλοτεχνημένη από τον Γιάννη Τσαρούχη.

Με τόσους ιδιαίτερους ανθρώπους να μπαινοβγαίνουν στο σπίτι μας, τα διασκεδαστικά και απρόσμενα γεγονότα ακολουθούσαν το ένα το άλλο, και απ’ όλες αυτές τις ιστορίες γεννήθηκε άλλο ένα βιβλίο αναμνήσεων: το 81 Cadogan Square, που κυκλοφόρησε το 2017, από τις Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, στα αγγλικά και στα ελληνικά.

Δικαιολογημένα, κάποιος θα ρωτήσει, γιατί γράφω στα αγγλικά. Γιατί τα αγγλικά είναι η πρώτη μου γλώσσα και οι λέξεις μου έρχονται πιο εύκολα. Με την  εμπνευσμένη όμως απόδοση στα ελληνικά της Αθηνάς Κακούρη, το Στο 81 μοιάζει να δίνει χαρά σε Έλληνες αναγνώστες και η μόνη μου ελπίδα είναι πως στις σελίδες αυτές, σύμφωνα με τα λόγια του Joseph Conrad, θα βρείτε ίσως κάποια φευγαλέα αλήθεια από εκείνες που συχνά λησμονούμε να αναζητήσουμε.

Δάφνη Οικονόμου

Το βιβλίο της Δάφνης Οικονόμου Στο 81 κυκλοφορεί, σε μετάφραση της Αθηνάς Κακούρη, από τις Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο (σελ.: 344, τιμή: 17,50 €).

Οι εισπράξεις από την πώληση του βιβλίου διατίθενται στην Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών, δημιούργημα και έργο ζωής της Δάφνης Οικονόμου.

 

 

 

 

 

 

Η Δάφνη Οικονόμου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ινδία και συνέχισε τις σπουδές της στην Αγγλία. Κατοικεί με την οικογένειά της στην Αθήνα, στην οδό Τσακάλωφ, εκεί που στεκόταν κάποτε το σπίτι του παππού της. Μαζί με τον άνδρα της Κωνσταντίνο Οικονόμου ίδρυσαν το 1972 την Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών, όπου εργάζεται πάντα. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και έχει μιλήσει σε πολλά συνέδρια, κυρίως γύρω από την αναπηρία και το πένθος από την άποψη του γονέα. Διευθύνει μια θεατρική ομάδα για άτομα με και χωρίς αναπηρίες, στο Πρότυπο Κέντρο «Πόρτα Ανοιχτή» στην Αργυρούπολη. Το 2002 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την προσφορά της.

«Ο τόπος της επιστροφής μας. Η εξώπορτα του σκιερού σπιτιού της Γιαγιάς στην οδό Τσακάλωφ. Τα σπίτια είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας» (πίνακας: Ανδρέας Βουρλούμης).

Σημείωση: οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό αρχείο της Δάφνης Οικονόμου και μας παραχωρήθηκαν για την παρουσίαση από τις Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

 

www.ert.gr

Open post

«Michael Jackson: On the Wall. Πώς ο «βασιλιάς της ποπ» επηρέασε τον κόσμο της τέχνης

«Michael Jackson: On the Wall. Πώς ο «βασιλιάς της ποπ» επηρέασε τον κόσμο της τέχνης

Πώς γίνεται κάποιος είδωλο; Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου επιθυμεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, μέσα από μια έκθεση που διερευνά την επιρροή που είχε ο Βασιλιάς της ποπ, Μάικλ Τζάκσον, σε μερικά από τα κορυφαία ονόματα της σύγχρονης τέχνης. Η έκθεση «Michael Jackson: On the Wall» που επιμελήθηκε ο Διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης, Δρ Νίκολας Κάλιναν, συμπίπτει με τα 60α γενέθλια του καλλιτέχνη, στις 29 Αυγούστου 2018 και περιλαμβάνει έργα από 48 διαφορετικούς καλλιτέχνες, όπως ο Γκρέισον Πέρι, ο Κεχίντε Γουάιλι, ο Άντι Γουόρχολ, ο Κιθ Χάρινγκ και ο Ντέιβιντ ΛαΣαπέλ.

Ο Μάικλ Τζάκσον, που πέθανε πριν από εννιά χρόνια, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες πολιτιστικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Η συμβολή του στη μουσική, τα μουσικά βίντεο, τον χορό, την χορογραφία και τη μόδα δεν αμφισβητείται. Σύμφωνα όμως με τον επιμελητή της έκθεσης, η σημαντική επίδρασή του Τζάκσον στη σύγχρονη τέχνη παραμένει μια σχετικά άγνωστη ιστορία. Κι όμως, από το 1982 όταν ο Άντι Γουόρχολ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την εικόνα του, μια σειρά κορυφαίων σύγχρονων καλλιτεχνών έχει απεικονίσει τον Τζάκσον σε όλες τις μορφές τέχνης. Στην έκθεση αυτή, συνυπάρχουν έργα των καλλιτεχνών αυτών, που προέρχονται από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο, αλλά και νέα που δημιουργήθηκαν ειδικά για την έκθεση.

«Αυτή η έκθεση αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τέχνη για να αποκωδικοποιήσουμε και να αποκαλύψουμε μυριάδες έννοιες και ιδέες. Πρόκειται για μια έκθεση για τη φήμη και την εμμονή, για το πόσο απεγνωσμένα αναζητούμε είδωλα, για το πόσο καταναλώνουμε χωρίς αγάπη, αλλά και πόση επίδραση μπορεί να έχει ένα άτομο στον κόσμο. Αυτή είναι η αληθινή δύναμη του Μάικλ Τζάκσον, ο τρόπος που σε κάνει να αισθάνεσαι», γράφει το περιοδικό Time Out.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 21 Οκτωβρίου 2018 ενώ έπειτα θα περιοδεύσει στο Grand Palais (Παρίσι), στο The Bundeskunsthalle (Βόννη) και στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Espoo (Φινλανδία).

ΠΗΓΗ: TimeOut

 

 

 

 

 

www.ert.gr

Open post

Beat Box στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Beat Box στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Το beatboxing, το πέμπτο στοιχείο του χιπ-χοπ, συναντά τη σύγχρονη μουσική. Σε μια μοναδική συναυλία, η Γερμανίδα σοπράνο και performer Φράουκε Άουλμπερτ θα παρουσιάσει ένα σόλο project, στο οποίο η τέχνη του Beat Box συνδιαλέγεται με τη σύγχρονη μουσική, μέσα από φωνητικές ακροβασίες της επονομαζόμενης και βασίλισσας της πρωτοπορίας του Αμβούργου. Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στις 4 Ιουλίου 2018 στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο πλαίσιο του κύκλου Ημέρες Μουσικού Θεάτρου.

Μέσα από φωνητικές ακροβασίες σε τρία επίπεδα, με βίντεο-οπτικούς σχεδιασμούς και ηλεκτρονικά μέσα, το beatboxing μετουσιώνεται σε μια νεο-αβάντ-γκαρντ τέχνη του ήχου. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει έργα των Μπριγκίτα Μούντεντορφ, Γιώργου Απέργη, Όλε Χιούμπνερ, Γκόρντον Κάμπε, Έριν Τζι και Αλεξάντερ Σούμπερτ.

Φράουκε Άουλμπερτ

Η «βασίλισσα της πρωτοπορίας του Αμβούργου» Φράουκε Άουλμπερτ είναι μια από τις πιο δραστήριες και πολυτάλαντες τραγουδίστριες της σύγχρονης μουσικής σκηνής. Η εντυπωσιακή φωνητική της παλέτα περιλαμβάνει μια έκταση που απλώνεται σε τέσσερις σχεδόν οκτάβες καθώς και κλασικό τραγούδι, τραγούδι με φωνή τοποθετημένη στα λαρυγγικά αντηχεία (overtone singing) και «διφωνικό» ή «υποαρμονικό» τραγούδι (undertone singing), πολυφωνικά, τεχνικές από τη βουλγαρική παραδοσιακή μουσική, την κορεατική παραδοσιακή μουσική (γκουγκάκ), την ινδονησιακή παραδοσιακή μουσική γκάμελαν, την τζαζ, την ινδουιστική ντρούπαντ, το μπιτμπόξινγκ κ.ά.

Έχει δώσει συναυλίες σε διάφορα μέρη του κόσμου κι έχει τιμηθεί με βραβεία και υποτροφίες. Έχει συνεργαστεί με εξέχοντες συνθέτες και έχει κάνει ηχογραφήσεις για τον κινηματογράφο, τη δισκογραφία και το ραδιόφωνο. Είναι ιδρυτικό μέλος και καλλιτεχνική (συν)διευθύντρια των ομάδων Collect / Project (Αμβούργο / Σικάγο) και Forum Neue Vokalmusik (Αννόβερο), και ιδρυτικό μέλος και σταθερή συνεργάτιδα του συνόλου Decoder Ensemble (Αμβούργο).

Χορηγός επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ.

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 5 6 69 70 71
Scroll to top