Open post

ΗΠΑ: Έκθεση-αφιέρωμα στην Αρίθα Φράνκλιν

ΗΠΑ: Έκθεση-αφιέρωμα στην Αρίθα Φράνκλιν

Το Μουσείο Αφρο- Αμερικανικής Ιστορίας Charles H. Wright στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ τιμά την τραγουδίστρια της Σόουλ μουσικής, Αρίθα Φράνκλιν με μια έκθεση αφιερωμένη σε εκείνη.

Η σορός της Φράνκλιν εκτέθηκε σε δημόσιο προσκύνημα στο μουσείο Charles H. Wright έπειτα από τον θάνατο της στις 16 Αυγούστου 2018.

Η έκθεση-αφιέρωμα στη ζωή και την κληρονομιά της Αρίθα «Είναι μια ευκαιρία για τους ανθρώπους να κοιτάξουν πίσω, να θυμηθούν και να προβληματιστούν» δήλωσε το μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Μουσείου Wright, Κέλι Μέιτζορ Γκριν στην εφημερίδα Detroit Free Press.

Μέσα από βίντεο, φωτογραφίες και ένα αντίγραφο του «Never Grow Old», της πρώτης ηχογράφησής της, καθώς και από κομμάτια της γκαρνταρόμπας της ντίβας της Σόουλ, οι επισκέπτες της  έκθεσης μπορούν να δουν και να ακούσουν στιγμιότυπα από τη «μελωδική» ζωή της γνωστής ερμηνεύτριας.

Στο σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας του Ντιτρόιτ αναφέρεται ότι: Οι επιμελητές της έκθεσης θα εναλλάσσουν τα εκθέματα μέσα και έξω από τις προθήκες για να «αντικατοπτρίσουν την ίδια συνεχώς μεταβαλλόμενη δυναμική που σηματοδότησε τη ζωή της θρυλικής τραγουδίστριας».

Η έκθεση «Think: A Tribute to the Queen of Soul» εγκαινιάζεται σήμερα Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2018 και θα διαρκέσει έως τις 21 Ιανουαρίου 2019.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτογραφία:AP /Matt Rourke

www.ert.gr

Open post

«Νεκρές ώρες»: γράφει ο Βασίλης Δανέλλης

«Νεκρές ώρες»: γράφει ο Βασίλης Δανέλλης
ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Οι Νεκρές ώρες είναι ο εσωτερικός μονόλογος ενός εκτελεστή. Είναι ένας μονόλογος κοφτός, σχεδόν ασθματικός, και σε μεγάλο βαθμό αποσπασματικός. Παρακολουθούμε αυτόν τον πληρωμένο δολοφόνο μόνο κατά τη διάρκεια της δουλειάς του, δηλαδή από εκτέλεση σε εκτέλεση, γιατί όπως εξηγεί κι ο ίδιος: «Παίζουμε τον Θεό. Είμαστε άγρια ζώα. Το μόνο που έχει σημασία είναι να βγάλουμε τη μέρα. Αυτή είναι η ιστορία μου. Γεμάτη μέρες που χρειάστηκε να δείξω τα νύχια μου. Κι άλλες τόσο αδιάφορες που θα ήταν σπατάλη χαρτιού».

Η γραφή μπορεί να ξενίσει στην αρχή τον αναγνώστη, ίσως και να τον δυσκολέψει, καθώς του επιβάλει έναν συγκεκριμένο ρυθμό ανάγνωσης. Οι προτάσεις είναι σύντομες, πολλές φορές μονολεκτικές, μοιάζουν με χτύπους ρολογιού που μετράει τον χρόνο αντίστροφα. Αυτό είναι και το κεντρικό θέμα του βιβλίου. Το κεντρικό θέμα πίσω από την πλοκή: Ο χρόνος, ο μεγάλος Εκτελεστής. Μας σκοτώνει όλους, έναν έναν, χωρίς συναισθηματισμούς, ασταμάτητος, αμείλικτος. Μπροστά του, ακόμα κι ο καλύτερος επαγγελματίας δολοφόνος –κι αυτός στις Νεκρές ώρες είναι πράγματι πολύ καλός– μοιάζει ευάλωτος, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος.

Πέρα από τον χρόνο, ο εκτελεστής έχει κι άλλους συμβολισμούς. Συμβολίζει τον άνθρωπο που παραμένει προσηλωμένος στον στόχο του, που δεν επιτρέπει στα συναισθήματα ή την ηθική του να τον επηρεάζουν, που αν χρειαστεί –και σ’ αυτή την περίπτωση χρειάζεται– δεν έχει προσωπική ζωή προκειμένου να παραμείνει αποτελεσματικός στη δουλειά του. Ή, όπως το θέτει ο Νεοκλής Γαλανόπουλος σε μια ενδιαφέρουσα κριτική του βιβλίου, συμβολίζει τον «άνθρωπο-αυτόματο». Είναι μια ακραία μορφή υπαλλήλου, ενός τεχνοκράτη, η εργασία του οποίου, με τη σειρά της, παράγει βία στην πιο ακραία μορφή της. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο που συχνά αποκαλούμε τους τεχνοκράτες «εκτελεστικά όργανα». Η βία που ασκεί –με απάθεια, χωρίς ηθικούς δισταγμούς ή τύψεις– αντανακλά και ταυτόχρονα είναι απότοκο της βίας που ασκεί πάνω του –και πάνω μας– η σύγχρονη κοινωνία. Με δυο λόγια, ο εκτελεστής είναι άλλη μια ενσάρκωση της κοινοτοπίας του κακού.

Εγκλωβισμένος στον εσωτερικό κόσμο ενός πληρωμένου δολοφόνου, ο αναγνώστης νιώθει κάπως άβολα στην αρχή. Δυσκολεύεται να ταυτιστεί μαζί του, αλλά το βιβλίο τον αναγκάζει. Όταν πια συνηθίσει μέσα το πετσί του, διαπιστώνει ότι αυτός ο ψυχρός εκτελεστής, παρόλο που μοιάζει άτρωτη μηχανή, έχει «ρωγμές», ανθρώπινες αδυναμίες: Φοβάται τα γηρατειά, τη φθορά που προκαλεί ο χρόνος, τη μοναξιά. Έχει ανάγκη την ανθρώπινη επαφή, τη συντροφικότητα. Τα αξίζει όμως ή πρέπει να υποφέρει για να τιμωρηθεί; Η απάντηση μοιάζει εύκολη τώρα, αλλά ελπίζω ότι ο αναγνώστης θα προβληματιστεί, θα σκεφτεί δυο φορές πριν αποφασίσει.

Εκτός από τη γραφή, αποσπασματική είναι και η πλοκή. Συνεχίζοντας την προηγούμενη σκέψη του, ο εκτελεστής καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Δεν είναι μυθιστόρημα η ζωή μου. Μοιάζει με υβρίδιο νουβέλας και συλλογής διηγημάτων. Ναι, αυτό είναι». Ναι, αυτό είναι. Κάθε κεφάλαιο στις Νεκρές ώρες έχει αρχή, μέση, μυστήριο, ανατροπή και τέλος. Μπορεί να διαβαστεί μόνο του, ως διήγημα. Αυτά τα «διηγήματα», όμως, φτιάχνουν όλα μαζί μια ιστορία. Μια ιστορία που ο πρωταγωνιστής της –και από κοντά του ο αναγνώστης– κατανοεί μόνο στο τέλος. Αυτή είναι μια φόρμα που με γοητεύει από παλιά, όταν ακόμα δεν μπορούσα να την χειριστώ (και γι’ αυτό δεν το έκανα πιο νωρίς), γιατί μοιάζει με την πραγματική ζωή: Πρώτα τη ζούμε και μετά αντιλαμβανόμαστε –ή κατασκευάζουμε– την «πλοκή» της, εκείνο το νήμα που συνδέει σκόρπιες εμπειρίες, κάποιες επιτυχίες ή αναποδιές που είχαμε, τη μία ή την άλλη απόφαση που πήραμε, τις παλινδρομήσεις που κάναμε, ώστε να αποκτήσει νόημα η διαδρομή μας.

Η φόρμα αυτή όμως επιτυγχάνει έναν ακόμα σκοπό: Η πραγματική ιστορία μένει ουσιαστικά έξω από το βιβλίο. Για την ακρίβεια, θα μπορούσε να είναι ένα άλλο βιβλίο. Οι Νεκρές ώρες είναι στην πραγματικότητα η ιστορία ενός ασήμαντου πιονιού σε μια μεγάλη παρτίδα σκάκι, ή, για να χρησιμοποιήσω άλλη μια φορά τα λόγια του ίδιου του ήρωα, «δεν έχει σημασία η παρτίδα. Η σκακιέρα είναι μεγάλη κι από την γωνιά μου δεν την βλέπω όλη. Όχι πως κάνει διαφορά. Δεν καταλαβαίνω από τακτικές και ελιγμούς.Αυτά είναι για άλλους. Εγώ κινούμαι μόνο μπροστά. Ένα τετράγωνο τη φορά. Θα κάνω λοιπόν τη δουλειά όσο καλύτερα μπορώ».

Αυτή είναι, ίσως, και η μεγαλύτερη φιλοδοξία αυτού του βιβλίου, να πείσει τον αναγνώστη ότι ένας δευτερεύων χαρακτήρας αξίζει να έχει τη δική του ιστορία, στην οποία πρωταγωνιστεί. Και κατ’ επέκταση, πως κάθε άνθρωπος, όσο ασήμαντος ή συνηθισμένος κι αν φαίνεται, ζει μια ζωή γεμάτη περιπέτειες κι ανατροπές.

Βασίλης Δανέλλης

Το noir μυθιστόρημα του Βασίλη Δανέλλη Νεκρές ώρες κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη (σελ. 144, τιμή: € 10,60)

Στο εξώφυλλο: ©pixnio/Sebastian Voortman

 

 

 

 

 

 

 

Ο Βασίλης Δανέλλης γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν τέσσερα μυθιστορήματά του: Νεκρές ώρες (2017), Άνθρωπος στο τρένο (2016), Λιβάδια από ασφοδίλι (2014) και Μαύρη μπίρα (2011). Επίσης, έχει επιμεληθεί μαζί με τον Γιάννη Ράγκο το BalkaNoir (Καστανιώτης, 2018), μια συλλογή με αστυνομικά διηγήματα από επτά βαλκανικές χώρες. Ο Άνθρωπος στο τρένο ήταν υποψήφιο για τρία λογοτεχνικά βραβεία, ενώ η Μαύρη μπίρα έχει μεταφραστεί στα τουρκικά. Έχει γράψει διηγήματα για διάφορους συλλογικούς τόμους, περιοδικά και το ραδιόφωνο, ενώ διηγήματά του έχουν μεταφραστεί και συμπεριληφθεί σε συλλογικούς τόμους και περιοδικά στην Τουρκία και τη Σλοβενία. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.) και μέλος της συντακτικής ομάδας της επιθεώρησης αστυνομικής λογοτεχνίας «ΠΟΛΑΡ».

www.ert.gr

Open post

Τρεις Βρετανοί, δύο Αμερικανοί και μία Καναδέζα οι υποψήφιοι για το βραβείο Man Booker 2018

Τρεις Βρετανοί, δύο Αμερικανοί και μία Καναδέζα οι υποψήφιοι για το βραβείο Man Booker 2018

Δύο μυθιστορήματα πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων, εκ των οποίων το ένα έμμετρο, περιλαμβάνονται στην τελική λίστα των υποψηφίων για το βραβείο Man Booker 2018, που ανακοινώθηκε χθες Πέμπτη και απονέμεται στο καλύτερο έργο μυθοπλασίας που είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα.

Τρεις Βρετανοί, δύο Αμερικανοί και μία Καναδέζα περιλαμβάνονται στους έξι φιναλίστ, στους οποίους συγκαταλέγονται τέσσερις γυναίκες. «Ο καθένας εξερευνά την ανατομία της οδύνης», υπογράμμισε ο φιλόσοφος Κουαμί Άντονι Άπιαχ, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής: «Όμως υπάρχουν επίσης στον καθένα στιγμές ελπίδας».

We are pleased to announce our #ManBooker2018 shortlist. Watch what our judges had to say and read more here: pic.twitter.com/5ZKZrYlIEp

— Man Booker Prize (@ManBookerPrize) September 20, 2018

Το «The Long Take» του Σκοτσέζου ποιητή Ρόμπιν Ρόμπερτσον, «προσφέρει μια μοναδική λογοτεχνική φωνή και φόρμα», λέει η κριτικός και συγγραφέας Ζακελίν Ρόουζ, μέλος της κριτικής επιτροπής. Ο Ουόκερ, βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θύμα μετατραυματικού στρες, αδυνατώντας να επιστρέψει στην αγροτική περιοχή απ΄όπου κατάγεται, αναζητεί καταφύγιο και ανωνυμία στην πόλη, μια αφήγηση σε στίχους και εικονογραφημένη με φωτογραφίες.

Ένα άλλο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα έφθασε στη βραχεία λίστα των βραβείων. Πρόκειται για τη Βρετανίδα Ντέιζι Τζόνσον η οποία, σε ηλικία 27 ετών, είναι η πιο νέα φιναλίστ για το βραβείο Man Booker. Το «Everything Under» ανακαλεί τις παιδικές αναμνήσεις της Γκρέτελ, η οποία ζούσε σε μια φορτηγίδα με τη μητέρα της, προτού η τελευταία την εγκαταλείψει. «Μια σύγχρονη παραλλαγή του Οιδίποδα του Σοφοκλή», σύμφωνα με τη Σκοτσέζα συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Βαλ Μακντέρμιντ, μέλος της κριτικής επιτροπής.

Το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή βρίσκονται στο κέντρο του «The Overstory» του Αμερικανού Ρίτσαρντ Πάουερς, «ένα μυθιστόρημα για τα δέντρα και τους ανθρώπους που τα καταλαβαίνουν», «η οικολογική εποποιία της χρονιάς και ίσως της δεκαετίας», σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα και μέλος της κριτικής επιτροπής Λιν Σάπτον.

Όσο για την Αμερικανίδα Ρέιτσελ Κούσνερ, πέρασε κάποιο καιρό στη φυλακή για να γράψει το «The Mars Room», η ηρωίδα του οποίου είναι μια πρώην στριπτιζέζ η οποία έχει καταδικαστεί δύο φορές σε ισόβια.

Ο «Milkman» της Άνα Μπερνς, που γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, διερευνά τη πανταχού παρούσα βία της περιόδου των Ταραχών («Troubles») στην Ιρλανδία από τη σκοπιά μιας νεαρής γυναίκας.

Στο «Washington Black» της Εζί Εντουγκιάν, ένας 18χρονος νεαρός ανακαλεί την παιδική ηλικία του ως σκλάβος σε μια φυτεία των Μπαρμπέιντος και τη φυγή του προς την ελευθερία. Είναι η δεύτερη φορά που η Καναδέζα συγγραφέας περιλαμβάνεται στους φιναλίστ του βραβείου Man Booker.

Ο νικητής, που θα ανακοινωθεί στις 16 Οκτωβρίου, θα λάβει 50.000 λίρες (περίπου 56.500 ευρώ) και θα αποκτήσει αμέσως παγκόσμια φήμη.

Ο Bloomsbury, εκδότης του Αμερικανού Τζορτζ Σόντερς, πούλησε περισσότερα από 230.000 αντίτυπα του βιβλίου του «Lincoln in the Bardo» («Λήθη και Λίνκολν», μετ. Γ-Ι. Μπαμπασάκης, εκδόσεις Ίκαρος, 2017), που κέρδισε το βραβείο το 2017, με το 70% των πωλήσεων να έχει πραγματοποιηθεί μετά τη βράβευσή του.

Πηγές: Γαλλικό Πρακτορείο, ΑΠΕ-ΜΠΕ

www.ert.gr

Open post

Ο Γάλλος φωτογράφος JR ταξιδεύει στις ΗΠΑ για να ενθαρρύνει τους αμερικανούς ψηφοφόρους

Ο Γάλλος φωτογράφος JR ταξιδεύει στις ΗΠΑ για να ενθαρρύνει τους αμερικανούς ψηφοφόρους

Ο διάσημος Γάλλος φωτογράφος JR εμφανίστηκε χθες το πρωί σε έναν δρόμο του Ντάλας κι άρχισε να φωτογραφίζει τους περαστικούς. Μέχρι το βράδυ, δεκάδες μεγάλες ασπρόμαυρες αφίσες διακοσμούσαν την πρόσοψη ενός κτηρίου του Ντάλας. Πρόκειται για μια νέα εκστρατεία του πρότζεκτ «Inside Out» που ξεκίνησε το 2011. Από τότε, ο JR έχει απαθανατίσει περισσότερους από 300.000 ανθρώπους σε διάφορα μέρη του κόσμου. Με αυτή του την πρωτοβουλία, ο Γάλλος καλλιτέχνης ισχυρίζεται ότι θέλει να αλλάξει τον κόσμο μέσα από την τέχνη.

Το έργο του είναι κοινωνικό-πολιτικό και επικεντρώνεται σε θέματα όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, η μετανάστευση και η δικαιοσύνη. Μάλιστα πριν από έναν χρόνο, ο JR ανάρτησε μια τεράστια εικόνα ενός μωρού που κοιτάζει περίεργα προς τα κάτω, σε έναν τοίχο στο βόρειο Μεξικό στα σύνορα με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με δύο φορτηγά που μοιάζουν με τεράστιες κλασικές φωτογραφικές μηχανές, ο JR θα κάνει 20 στάσεις σε πολιτείες όπως το Τέξας, η Φλόριντα και η Καλιφόρνια.

Η νέα εκστρατεία του Γάλλου φωτογράφου στις ΗΠΑ έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: να ενθαρρύνει την ψήφο των νέων Αμερικανών ψηφοφόρων, οι οποίοι θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στις ενδιάμεσες εκλογές στις 6 Νοεμβρίου 2018. Πριν ποζάρουν, όλοι όσοι συμμετείχαν μπορούσαν να εγγραφούν, αν ήθελαν, στους εκλογικούς καταλόγους. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν μερικά από τα κρίσιμα θέματα της εκστρατείας. Αυτό που διακυβεύεται είναι η ισορροπία εξουσίας μεταξύ των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικανών, δύο χρόνια μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική προεδρία. Οι ψηφοφόροι πρέπει να ανανεώσουν το Νοέμβριο όλες τις έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και το ένα τρίτο της Γερουσίας στην Ουάσιγκτον, καθώς και σε πολλές τοπικές αρχές.

ΠΗΓΗ : Afp

 

 

 

 

 

 

 

www.ert.gr

Open post

“Εις τόπον χλοερό” στο Δημoτικό Θέατρο Ρέντη «Μ. Θεοδωράκης»

“Εις τόπον χλοερό” στο Δημoτικό Θέατρο Ρέντη «Μ. Θεοδωράκης»

Δύο μονόπρακτες κωμωδίες με γενικό τίτλο “Εις τόπον χλοερό” των Γ. Σπαταλά και Ν. Λάσκαρη θα παρουσιάσει η θεατρική ομάδα του Πανελλαδικού Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων με την υποστήριξη του Δήμου Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου στις 9 το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο “Μίκης Θεοδωράκης” (Νάξου & Σταυράκη) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Όπως αναφέρει ο Δήμος Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη: «Με την διασκευή των δύο ελληνικών έργων “Ο κληρονόμος της Τσάτσας” και “Η Μαύρη παρηγοριά” ο σκηνοθέτης Ιωσήφ Πολυκάρπου αναδεικνύει με ρεαλισμό και νατουραλισμό το κυρίαρχο στοιχείο της δραματουργίας, την ιθαγένεια, και οδηγεί τους θεατές με έντεχνο
τρόπο σε αυτοκριτική και αυτοσαρκασμό, αφού οι ήρωες της πλοκής μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς.

Η θεατρική ομάδα του Πανελλαδικού Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων ιδρύθηκε το 1992 και έχει αδιάλειπτη θεατρική παρουσία σε όλο τον Ελλαδικό χώρο, στις πρωτεύουσες των νομών της χώρας και στα μεγαλύτερα θέατρα της Αττικής.

Η δημιουργία της ήρθε ως απόρροια της καλλιτεχνικής ανησυχίας και των ποικίλων δεξιοτήτων και δυνατοτήτων των μελών του Συνδέσμου.

Μέσω των επιλεγμένων θεατρικών έργων που παρουσιάζονται, αναδεικνύεται η ευκολία συνύπαρξης διαφόρων κοινωνικών ομάδων, ενώ συγχρόνως καταδεικνύεται προς το κοινωνικό σύνολο ότι “η Αναπηρία δε σημαίνει ανικανότητα”.

 

www.ert.gr

Open post

Έργα του ΕΜΣΤ παρουσιάζονται στην Εθνική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης της Ιταλίας

Έργα του ΕΜΣΤ παρουσιάζονται στην Εθνική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης της Ιταλίας

Την έκθεση με τίτλο «La veritá é sempre un’altra» («Η αλήθεια είναι πάντα μια άλλη») εγκαινίασαν στις 20 Σεπτεμβρίου, στη Ρώμη, η Εθνική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης της Ιταλίας και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) της Ελλάδας.

Περισσότερα από είκοσι έργα της μόνιμης συλλογής του ΕΜΣΤ θα παρουσιάζονται, για δυο μήνες, στη Ρώμη μαζί με τα έργα της συλλογής της Εθνικής Πινακοθήκης της ιταλικής πρωτεύουσας.

Η διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Κατερίνα Κοσκινά ανέφερε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Στο πλαίσιο μιας ανοικτής επικοινωνίας και μιας ουσιαστικής εξωστρέφειας, ο στόχος μας είναι η ενίσχυση της σημερινής επικοινωνίας των δυο χωρών που γέννησαν τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό».

Οι περισσότεροι Έλληνες καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση της Ρώμης, είχαν στενές σχέσεις με την Ιταλία, αφού για κάποια χρόνια σπούδασαν και δημιούργησαν στη γειτονική χώρα. Κάποιοι από τους καλλιτέχνες μάλιστα συμμετείχαν στο Gruppo Sigma, ένα κίνημα που ιδρύθηκε στη Ρώμη, πριν από έξι δεκαετίες, από μια ομάδα Ελλήνων καλλιτεχνών.

Η έκθεση, που θα διαρκέσει ως τις 11 Νοεμβρίου, υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Tempo Forte Italia – Grecia 2018», που αποτελεί πρωτοβουλία της Πρεσβείας της Ιταλίας στην Αθήνα, με στόχο την στήριξη της πολιτιστικής επαφής Ιταλίας και Ελλάδας και την ενίσχυση της «επικοινωνίας» μεταξύ των καλλιτεχνών των δύο χωρών.

Ενόψει της πολιτιστικής «ανταλλαγής» έργων και ιδεών από την Ελλάδα και την Ιταλία, όπως διευκρίνισε η κα Κοσκινά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πριν από το τέλος του έτους πρόκειται να πραγματοποιηθεί ανάλογη παρουσίαση έργων Ιταλών καλλιτεχνών στην χώρα μας.

Προς το παρόν, όσοι επισκέπτονται την Εθνική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης της Ιταλίας στη Ρώμη, μπορούν να θαυμάσουν από κοντά τα έργα των Ελλήνων καλλιτεχνών: Δημήτρη Αληθεινού, Κώστα Βαρώτσου, Γιάννη Γαΐτη, Ειρήνης Ευσταθίου, Έμιλι Ζασίρ, Μαίρης Ζυγούρη, Βλάση Κανιάρη, Νίκου Κεσσανλή, Κιμσούτζα, Πιοτρ Κοβάλσκι, Δημήτρη Κόζαρη, Δημήτρη Κοντού, Μανώλη Μπαμπούση, Κύριλλου Σαρρή, Τόμας Στρουθ, Κώστα Τσόκλη και Στάθη Χρυσικόπουλου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

www.ert.gr

Open post

Σε εξέλιξη τα «Μενάνδρεια» στο Δήμο Κηφισιάς

Σε εξέλιξη τα «Μενάνδρεια» στο Δήμο Κηφισιάς

Με πλούσιο πρόγραμμα συνεχίζονται έως τις 2 Οκτωβρίου, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις «Μενάνδρεια» στο Δήμο της Κηφισιάς.

Όπως αναφέρει ο Δήμος: «Η Νέα Ερυθραία, στο πλαίσιο των Μενανδρείων 2018, φιλοξενεί στην πλατεία 28ης Οκτωβρίου την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου στις 20:30 την Καλλιόπη Βέττα και τον Γιάννη Ιωάννου σε ένα μουσικό ταξίδι στο χρόνο μέσα από τα άφθαρτα τραγούδια του Μίκη και άλλων σημαντικών συνθετών (Είσοδος ελεύθερη).

Το 8ο Φεστιβάλ Ηχοχρωμάτων πιστό στο ραντεβού του με το κοινό της Κηφισιάς, υποδέχεται το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου στο Πάρκο Ηρώων Πολυτεχνείου στην Νέα Κηφισιά στις 20:30, τον Χρήστο Δάντη για μια μοναδική συναυλία με ποπ-ροκ ακούσματα (Είσοδος ελεύθερη).

Την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου στο Αίθριο του Δημαρχείου Κηφισιάς στις 20:30 έρχεται ο θεατρικός μονόλογος «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώτη. Η Βερόνικα Αργέντζη ερμηνεύει το εμβληματικό έργο του μεγάλου μας ποιητή (Είσοδος ελεύθερη).

Τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου στο Αίθριο του Δημαρχείου Κηφισιάς στις 20:30 τα Μενάνδρεια φιλοξενούν το μεγάλο Μανώλη Μητσιά. Ο γνωστός καλλιτέχνης με τη μοναδική χροιά και την τεράστια ιστορία στο λαϊκό τραγούδι έρχεται για μια βραδιά ανασκόπησης της διαδρομής του στο τραγούδι με συντροφιά τον ίδιο τον κόσμο (Γενική είσοδος 5 ευρώ).

Την Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου στο Αίθριο του Δημαρχείου Κηφισιάς στις 20:30, ο Δήμος Κηφισιάς τιμά μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου σε παρουσίαση του Μάκη Δελαπόρτα. Ένα νοσταλγικό ταξίδι στο χρόνο και μεγάλα ονόματα στην σκηνή για μια βραδιά ανάμνησης αλλά και διασκέδασης (Είσοδος ελεύθερη).

Την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου στο Αίθριο του Δημαρχείου Κηφισιάς στις 20:30, η Φιλαρμονική του Δήμου Κηφισιάς επιστρέφει στα Μενάνδρεια για μια βραδιά jazz, latin και ελληνικής μουσικής. Ο μαέστρος Φίλιππος Χίου και η 20μελής μπάντα υπόσχονται ένα όμορφο μουσικό οδοιπορικό (Είσοδος ελεύθερη)».

Την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου στις 9μμ στο Ζηρίνειο Δημοτικό Στάδιο, συναυλία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, με γενική είσοδο 5 ευρώ.

www.ert.gr

Open post

Προβολή της ταινίας «Η ελιά» στο Περιστέρι

Προβολή της ταινίας «Η ελιά» στο Περιστέρι

Την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου στις 9μ.μ. θα γίνει η προβολή της ταινίας el olivo (η ελιά) με διοργανωτή την Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου (Δημ. Γούναρη 37).

Η ελιά / The Olive Tree / El Olivo
(Ισπανία, 2016)
Σκηνοθεσία: Ισιάρ Μπολαίν/ Icíar Bollaín. Σενάριο: Paul Laverty. Με τους: Anna Castillo, Javier Gutiérrez, Pep Ambròs, Manuel Cucala.
Έγχρωμη, 100΄

Η υπόθεση: Η Άλμα, ένα πνευματώδες και γενναίο κορίτσι ταξιδεύει από την Ισπανία μέχρι τη Γερμανία με σκοπό να φέρει πίσω στον πολυαγαπημένο της παππού την ελιά που του ξερίζωσαν από το σπίτι και την καρδιά του. Με τη βοήθεια φίλων και νέων συμμάχων, παρασέρνει σαν χείμαρρος τον κόσμο για να βοηθήσει με απροσδόκητες συνέπειες.

www.ert.gr

Open post

Οι «Τιτάνες» του Ευριπίδη Λασκαρίδη ταξιδεύουν στη Μπιενάλε Χορού της Λυών

Οι «Τιτάνες» του Ευριπίδη Λασκαρίδη ταξιδεύουν στη Μπιενάλε Χορού της Λυών

Ο  βραβευμένος με το Pina Bausch Fellowship το 2016, Ευριπίδης Λασκαρίδης, επιστρέφει με την ομάδα του OSMOSIS, στη Μπιενάλε Χορού της Λυών με την παράσταση «Τιτάνες» στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου. Η παράσταση, που είναι μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών, όπου κι έκανε παγκόσμια πρεμιέρα, συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία έχοντας πρώτα κάνει στάση σε Βαρκελώνη, Τορίνο, Άμστερνταμ και Παρίσι.

Ο σκηνοθέτης κι ερμηνευτής αντλεί από την ελληνική μυθολογία και την ιστορία των Τιτάνων και αναπαράγει την αρχαία κοσμογονία για να φωτίσει τις αδυναμίες του σημερινού κόσμου και να αποκαλύψει τους δεσμούς με τον εύθραυστο σύγχρονο κόσμο μας.

Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο μοναχικά πλάσματα, που ανακαλύπτουν ξανά και ξανά την αιωνιότητα, τα υλικά του κόσμου, μικρά και μεγάλα, τα θρύψαλα της καθημερινότητας, τα φώτα των άστρων, τον ακίνητο χρόνο. Όλα τα αντίθετα βρίσκονται μαζί, δεν έχουν να πάνε αλλού. Οι «Τιτάνες» αποτίνουν φόρο τιμής σε κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, σε κάθε ατομική ή συλλογική αποτυχία για την εδραίωση ενός άθραυστου εαυτού, ενός άμωμου κόσμου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία, χορογραφία, σκηνογραφία: Ευριπίδης Λασκαρίδης
Ερμηνευτές: Ευριπίδης Λασκαρίδης, Δημήτρης Ματσούκας
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική σύνθεση, ηχητικός σχεδιασμός: Γιώργος Πούλιος
Προγραμματισμός, ηχητικός σχεδιασμός, ζωντανός χειρισμός μουσικής: Θεμιστοκλής Παντελόπουλος
Ηχητική εγκατάσταση, ζωντανός χειρισμός μουσικής: Νίκος Κόλλιας
Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Φωτιστική εγκατάσταση: Κωνσταντίνος Μαργκάς, Γιώργος Μελισσαρόπουλος
Σύμβουλος δραματουργίας: Αλέξανδρος Μιστριώτης
Καλλιτεχνικοί συνεργάτες: Δρόσος Σκώτης, Διογένης Σκαλτσάς, Θάνος Λέκκας, Νίκος Δραγώνας, Σίμος Πατιερίδης.

www.ert.gr

Open post

Συναυλία με τα «ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ» στο Χαϊδάρι

Συναυλία με τα «ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ» στο Χαϊδάρι

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δάσους Χαϊδαρίου και ο Δήμος Χαϊδαρίου διοργανώνουν συναυλία με τα «Κίτρινα Ποδήλατα».

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 29/9/2018 στις 8μμ στο ανοιχτό θέατρο Χαϊδαρίου (πάρκο Ιστορικής Μνήμης).

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 35 36 37 38 39 40 41 121 122 123
Scroll to top