Open post

Ο Στάθης Φώτης στη gallery genesis

Ο Στάθης Φώτης στη gallery genesis

Την πρώτη έκθεση της νέας σεζόν 2020 – 2021 παρουσιάζει η gallery genesis, με θέμα: «Στάθης Φώτης Χ (ΚΟΙΝΩΝΙΑ) Ζωγραφική – Κατασκευές».

Καλλιτεχνική Διεύθυνση – Επιμέλεια Έκθεσης: Γιώργος Τζάνερης

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2020
(από τις 6 το απόγευμα έως τις 10.30 το βράδυ)
Διάρκεια έκθεσης: 17 Σεπτεμβρίου έως 10 Οκτωβρίου 2020

Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη

Ο Στάθης Φώτης γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας με καταγωγή Kυπριακή και μεγάλωσε στη Λευκωσία της Κύπρου και στην Αθήνα. Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ της Αθήνας (2012 – 17) στο Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής με δάσκαλο τον Καθηγητή Μάριο Σπηλιόπουλο και βοηθούς τους καθηγητές Παντελή Χανδρή και Ερατώ Χατζησάββα όπου και αποφοίτησε με Άριστα.
‘Εχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα.
Ζει και εργάζεται ως καθηγητής πληροφορικής στην Β’ εκπαίδευση στην Αθήνα (Ο.Π.Α. : τμήμα εφαρμοσμένης πληροφορικής, μεταπτυχιακό: Συμπληρωματικής Ειδίκευσης στην Στατιστική).
Ατομικές Εκθέσεις:
2020
Gallery Genesis, «χ [ΚΟΙΝΩΝΙΑ]», Αθήνα.

Επιλεγμένες Ομαδικές Εκθέσεις:
2020
Gallery Genesis, 2010 – 2020 «10 YEARS 12 Months 7 DAYS &…», Αθήνα.

2019
Σταθμός ασκτ, «Aristotle Onassis – METAMORPHOSIS», Μύκονος.

2019
Σταθμός ασκτ, «Aristotle Onassis – METAMORPHOSIS», Ύδρα .

2019
Νέο Σιδηροδρομικό Μουσείου (ΟΣΕ), «150 Χρόνια Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι» Πειραιάς.
2019
Σπίτι της Κύπρου «ποίηση και ζωγραφική – Τίτος Πατρίκιος Αθήνα.
2018
Σπίτι της Κύπρου, «Το Διόραμα στην Τέχνη», Αθήνα.
2018
AQUA GALLERY «#[email protected]», Σαντορίνη.

2018
Δημοτική Πινακοθήκη . Πειραιά , «Τα Καΐκια που Πληγώναμε» Πειραιάς.
2018
Artwave Festival Εικαστικών, «Restless Waters», Ιωάννινα.
2018
European Centre for Architecture Art, Design and Urban Studies σε συνεργασία με το Chicago Athenaeum: Museum of Architecture and Design, «CityReads – ένα έργο για ένα βιβλίο», Αθήνα.
2018
Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, «ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ || Καταδίκη ή Εξιλέωση;», Κηφισιά.
2017
Circuits and Currents (project space of the Athens School of Fine Arts), «Μικροί τόποι: οδηγίες χρήσης», Αθήνα.
2017
Σπίτι της Κύπρου, «ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΣ…», Αθήνα.

Info
Gallery Genesis.
35 HARITOS Street,
Kolonaki 10675
Athens, Greece.
Tel.: +30 211 7100566
www.gallerygenesisathens.com

www.facebook.com/yiorgos.tzaneris

www.facebook.com/pages/Genesis-Gallery

Gallery Genesis Opening Hours:
Tuesday – Thursday – Friday 11:30 – 21:00
Wednesday – Saturday 11:30 – 15:00

www.ert.gr

Open post

Στην Ακρόπολη ο Μίκι Ρουρκ με αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας «Ο άνθρωπος του Θεού»

Στην Ακρόπολη ο Μίκι Ρουρκ με αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας «Ο άνθρωπος του Θεού»

Φορώντας μάσκα για την προστασία από τον κορονοϊό, τηρώντας παράλληλα και όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, ο Αμερικανός ηθοποιός Μίκι Ρουρκ ξεναγήθηκε εχθές το απόγευμα (Πέμπτη 10/9) στον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Ο δημοφιλής ηθοποιός του Χόλυγουντ βρίσκεται στη χώρα μας, καθώς συμμετέχει  στην ταινία της Γελένα Ποπόβιτς, «Ο άνθρωπος του Θεού», με θέμα τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ/Κώστας Τσιρώνης

Εκτός από τον Μίκι Ρουρκ στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Άρης Σερβετάλης και ο Ρώσος Αλεξάντερ Πετρόφ, ενώ αρκετοί δημοφιλείς Έλληνες ηθοποιοί ενσαρκώνουν επίσης ρόλους στο φιλμ. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Χρήστος Λούλης, ο Γιάννης Στάνκογλου, η Καριοφυλλιά Καραμπέτη, η Τάνια Τρύπη, ο Γιάννης Αναστασάκης, ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, ο  Αλέξανδρος Μυλωνάς, ο Βασίλης Κουκαλάνι, ο Μιχάλης Οικονόμου, ο Μιχάλης Μητρούσης, η Κίττυ Παϊταζόγλου, και άλλοι.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ

www.ert.gr

Open post

Tα Όσκαρ θέτουν πρότυπα συμπεριληπτικότητας κι εκπροσώπησης για τις υποψηφιότητες

Tα Όσκαρ θέτουν πρότυπα συμπεριληπτικότητας κι εκπροσώπησης για τις υποψηφιότητες

Η Αμερικανική ακαδημία κινηματογράφου θέτει νέα κριτήρια για τις υποψηφιότητες των βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας, με σκοπό να ενθαρρύνει την διαφορετικότητα και την ίση εκπροσώπηση στην οθόνη ανεξαρτήτως φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, φυλής, εθνότητας ή αναπηρίας.

Από την 96η διοργάνωση το 2024, οι ταινίες που θα μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας θα πρέπει να ικανοποιούν τουλάχιστον δύο από τα παραπάνω κριτήρια διαφορετικότητας και ίσης εκπροσώπησης στην οθόνη.

Τα κριτήρια αφορούν στην εκπροσώπηση στους ακόλουθους τέσσερις τομείς: Στην ίδια την ταινία, στο τεχνικό προσωπικό, στο στούντιο και στις ευκαιρίες για εκπαίδευση και προώθηση σε άλλες πλευρές της ανάπτυξης και παρουσίασης της ταινίας.

Κάθε κατηγορία θα έχει και λεπτομερείς υποκατηγορίες. Για το κριτήριο περί εκπροσώπησης στην οθόνη, μια ταινία θα πρέπει να έχει τουλάχιστον έναν πρωταγωνιστικό χαρακτήρα από κοινωνική, φυλετική ή εθνική ομάδα η οποία υποεκπροσωπείταιΑλλιώς, θα πρέπει τουλάχιστον το 30% των δευτερεύοντων ρόλων να είναι άτομα από δύο υποεκπροσωπημένες ομάδες, ή το κύριο θέμα της ταινίας να εστιάζει σε μια τέτοια ομάδα. Σύμφωνα με την ακαδημία, οι ομάδες αυτές περιλαμβάνουν γυναίκες, άτομα χρώματος, τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και τα άτομα με αναπηρία.

Το βραβείο καλύτερης ταινίας, το οποίο απονέμεται στους παραγωγούς της, είναι η κατηγορία για την οποία μπορούν να ψηφίσουν όλα τα μέλη της ακαδημίας. Όλες οι άλλες κατηγορίες  θα παραμείνουν ως έχουν.

«Το διάφραγμα πρέπει ν’ ανοίξει, έτσι ώστε ν’ αντικατοπτρίζεται στην εικόνα η ποικιλομορφία του παγκόσμιου πληθυσμού μας, τόσο στη δημιουργία των κινηματογραφικών ταινιών, όσο και στους θεατές που συνδέονται μαζί τους», δήλωσαν ο Πρόεδρος της Ακαδημίας, Ντέιβιντ Ρούμπιν και η Διευθύνουσα Σύμβουλος, Ντον Χάντσον. «Η Ακαδημία δεσμεύεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στο να γίνει αυτή η σκέψη πραγματικότητα. Πιστεύουμε ότι ο νέος κανονισμός ενσωμάτωσης θ’ αποτελέσει καταλύτη για μια μακρόβια, ουσιαστική αλλαγή στη βιομηχανία μας».

Οι διευθυντές της Ακαδημίας Ντεβόν Φράνκλιν και Τζιμ Γιαννόπουλος ηγήθηκαν μιας ομάδας εργασίας για την ανάπτυξη των προτύπων, από το πρότυπο ποικιλομορφίας του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (BFI), που χρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένες κατηγορίες των Βραβείων Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (BAFTA) της Βρετανικής Ακαδημίας.

ΠΗΓΗ: AP

www.ert.gr

Open post

Με ΕΜΜΥ βραβεύτηκε η ταινία εικονικής πραγματικότητας «The Line» της Αλεξίας Κυριακοπούλου

Με ΕΜΜΥ βραβεύτηκε η ταινία εικονικής πραγματικότητας «The Line» της Αλεξίας Κυριακοπούλου

Η ταινία εικονικής πραγματικότητας «The Line», σε σκηνοθεσία του Ricardo Laganaro και σενάριο της Ελληνίδας παραγωγού Αλεξίας Κυριακοπούλου, απέσπασε βραβείο ΕΜΜΥ στην κατηγορία “Outstanding Innovation in  Interactive Programming” («Εξαιρετική καινοτομία στον διαδραστικό προγραμματισμό»).

Η ταινία έχει λάβει και άλλες διακρίσεις σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο, όπως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας όπου το 2019 βραβεύθηκε ως η «Καλύτερη ταινία εικονικής πραγματικότητάς».

Η 15λεπτη ταινία είναι διαθέσιμη στο Oculus Quest και παραμένει, σύμφωνα με τους κριτικούς, μια από τις πιο συναρπαστικές αφηγηματικές εμπειρίες που διατίθενται στην πλατφόρμα. Επιπλέον, υποστηρίζει το Hand Tracking, τη δυνατότητα δηλαδή να χρησιμοποιήσει κανείς τα χέρια του για την αλληλεπίδρασή του στον εικονικό κόσμο της ταινίας,  χωρίς χειριστήριο, γεγονός που αυξάνει στο έπακρο την εμπειρία του θεατή.

Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα μοντέλο κλίμακας της δεκαετίας του 1940 στο Σάο Πάολο και ακολουθεί τον Πέδρο, μια μινιατούρα κούκλα που ακολουθεί την ίδια διαδρομή και ρουτίνα κάθε μέρα. Στο τέλος κάθε ημέρας, αφήνει ένα λουλούδι έξω από το σπίτι της Ρόσα, του κοριτσιού που αγαπά. Οι δυο ήρωες της ταινίας, είναι ιδανικοί ο ένας για τον άλλο, αλλά διστάζουν να σπάσουν τα περιοριστικά δεσμά, να υπερβούν τα όρια και να ζήσουν την ιστορία αγάπης τους.

Ποια είναι η Αλεξία Κυριακοπούλου

Η Αλεξία Κυριακοπούλου είναι κάτοχος Μaster στη Διαδραστική Τεχνολογία και Bachelor στον τομέα Μάρκετινγκ Επικοινωνιών και Ψυχολογίας. Έχοντας εργαστεί σε μεγάλες εταιρείες παραγωγής όπως την FOX Digital Studios και το Netflix, ανέπτυξε ένα πάθος για την αφήγηση μέσω νέων μέσων και τεχνολογιών.

Το πρώτο της VR διαδραστικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Normal Day» που σκηνοθέτησε κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού της στο New York University, έχει λάβει πολλές διακρίσεις σε φεστιβάλ κινηματογράφου σε όλο τον κόσμο. Τελειώνοντας τις σπουδές της η Αλεξία Κυριακοπούλου συμμετείχε στην παραγωγή και το σενάριο της ταινίας «The Line», της εταιρείας Arvore.  

Τον Οκτώβριο του 2019, η Αλεξία Κυριακοπούλου επέστρεψε στην Αθήνα για να ιδρύσει τη δική της εταιρεία, Wonder  Immersive, υποδεικνύοντας τις δυνατότητες των καινοτόμων και διαδραστικών τεχνολογιών στο ελληνικό κοινό.

ΠΗΓΗ: Uploadvr

www.ert.gr

Open post

«Ένας χρόνος χωρίς τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα» από το Δεύτερο Πρόγραμμα

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Ένας χρόνος πέρασε από την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2019, την ημέρα που ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας «δραπέτευσε» από τη δική μας παρέα, «…σα να έζησε τη ζωή του με μια ανάσα ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας κι όταν ήρθε η ώρα «έφυγε» σιωπηλά, προδομένος από την καρδιά του, όχι όμως από τους ανθρώπους που αγάπησε, την οικογένεια και τους φίλους του…».

Ένα χρόνο μετά οι φίλοι του και συνοδοιπόροι στην μουσική κρατούν την μνήμη του ζωντανή με μία συναυλία-αφιέρωμα στον φίλο Λαυρέντη και στα τραγούδια του. Η Παυλίνα Βουλγαράκη, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Διονύσης Τσακνής θα μοιραστούν με όλους εμάς στιγμές από την κοινή τους διαδρομή στη μουσική αλλά και τραγούδια του Λαυρέντη που όλοι αγαπάμε. Μαζί τους επί σκηνής, οι φίλοι μουσικοί: Καλαντζάκος Νίκος, πλήκτρα, Αμπράζης Άκης, μπάσο, Tesser Steve, κιθάρα, Γαβαλάς Άκης, τύμπανα και Λαμπρόπουλος Ηλίας,  βιολί, τρομπέτα, κλαρίνο, μπουζούκι.

Το Δεύτερο Πρόγραμμα 103,7, τιμώντας τον αγαπημένο συνθέτη και τραγουδοποιό, μεταδίδει απευθείας από τον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής, την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2020, στις 20:30, την συναυλία-αφιέρωμα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Την μετάδοση της συναυλίας θα κάνει ο Κώστας Θωμαΐδης, ενώ ο Μιχάλης Γελασάκης, από τις 6 το απόγευμα θα συντονίσει τη ραδιοφωνική μετάδοση από το studio του Δεύτερου Προγράμματος, κάνοντας συνδέσεις με τον Κήπο του Μεγάρου και συνομιλώντας με τους συντελεστές της συναυλίας πριν την έναρξή της. Παράλληλα θα μεταδώσει αποσπάσματα από σπάνιες συνεντεύξεις του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, καθώς και από την τελευταία του συνέντευξη στο Δεύτερο Πρόγραμμα και τον Φώτη Απέργη, μόλις πέντε μέρες πριν φύγει από τη ζωή.

Συντονίστειτε και ακούστε ζωντανά από το Διαδίκτυο στις 18:00 κάνοντας κλικ εδώ

 Info

«Σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε»
Η συναυλία – αφιέρωμα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα σε απευθείας μετάδοση από τον κήπο του Μεγάρου Μουσικής

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου. Το Αφιέρωμα ξεκινά στις 6 το απόγευμα και κορυφώνεται με τη ζωντανή μετάδοση της συναυλίας στις 8:30 το βράδυ.

#defteroprogramma

www.ert.gr

Open post

Πέθανε η ηθοποιός Κία Μπόζου

Πέθανε η ηθοποιός Κία Μπόζου

Πέθανε, σε ηλικία 85 ετών, η γνωστή ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του ελληνικού κινηματογράφου, Κία Μπόζου. Είχε συμμετάσχει σε πολλές επιθεωρήσεις και σε περισσότερες από 50 ταινίες, δίπλα σε μεγάλους πρωταγωνιστές όπως η Ρένα Βλαχοπούλου, η Σπεράντζα Βρανά, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Θανάσης Βέγγος και άλλοι.

Η Κία Μπόζου γεννήθηκε  το 1935 στην Ελευθερούπολη Καβάλας, σπούδασε στη Δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη από την οποία αποφοίτησε το 1961. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο, με τον θίασο τραγωδίας του Κώστα Λειβαδέα. Από το 1963 ασχολήθηκε με την επιθεώρηση. Εμφανίστηκε στα θέατρα Ακροπόλ, Κήπου, Περοκέ, Καλουτά, Άλφα, Βέμπο κ.α.


Πηγή: Πρώτο Πρόγραμμα

www.ert.gr

Open post

Ο Κόπολα ξανασκηνοθετεί τον «Νονό 3»

Ο Κόπολα ξανασκηνοθετεί τον «Νονό 3»

Το τρίτο μέρος της τριλογίας του «Νονού», του Φράνσις Φορντ Κόπολα ανακοίνωσε ότι θα επανακυκλοφορήσει η εταιρεία παραγωγής Paramount Pictures, τον Δεκέμβριο του 2020. Η νέα έκδοση έχει υποστεί ψηφιακή επεξεργασία, έχει νέο μοντάζ και διαφορετικό τέλος.

Η αρχική ταινία, που είχε προβληθεί στις αίθουσες το 1990, θα επανακυκλοφορήσει με τον τίτλο «Ο Κώδικας του Νονού: Ο Θάνατος του Μάικλ Κορλεόνε» και σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της, η νέα έκδοση δικαιώνει την ερμηνεία της κόρης του, Σοφίας, η οποία είχε σχολιαστεί αρνητικά από τους κριτικούς κινηματογράφου.

«Για αυτήν την έκδοση του φινάλε, δημιούργησα νέα αρχή και νέο τέλος, και ξανάφτιαξα μερικές σκηνές, φωτογραφίες και μουσικά στοιχεία. Με αυτές τις αλλαγές και το αποκατεστημένο υλικό και τον ήχο, για μένα, είναι πιο κατάλληλη η κυκλοφορία του (ξεχωριστά από) «Ο Νονός» και  «Νονός 2» και είμαι ευγνώμων στον Τζον Γιανόπουλος και την Paramount που μου επέτρεψαν να το ξαναδοκιμάσω», δήλωσε ο Αμερικανός σκηνοθέτης.

Όταν η ταινία είχε βγει στους κινηματογράφους, ο κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ είχε γράψει μια σχεδόν θετική κριτική για αυτήν: «Επειδή το γνωρίζουμε τόσο καλά, επειδή οι ρυθμοί και οι αξίες του μας είναι άμεσα αναγνωρίσιμες, μια ταινία όπως ο «Νονός 3» πιθανότατα λειτουργεί καλύτερα από ό,τι θα έπρεπε. Αν όμως την εξετάσεις ορθολογικά, είναι μια μπερδεμένη και ασύνδετη ταινία. Φημολογείται ότι ο Κόπολα  ξανάγραφε το σενάριο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και πράγματι δίνει την εντύπωση ότι είναι μια ταινία που δεν ξέρει πού πηγαίνει».

Ο Ίμπερτ δεν έκανε λάθος. Η παραγωγή της ταινίας ήταν προβληματική από την αρχή, κυρίως επειδή ο Κόπολα δεν ήθελε αρχικά να επιστρέψει στο franchise. Σε μια συνέντευξη από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1990, ο σκηνοθέτης είχε πει ότι η Paramount τον είχε προσεγγίσει καθώς η εταιρεία σχεδίαζε να γυρίσει μια τρίτη ταινία με άλλον σκηνοθέτη και τον Συλβέστερ Σταλόνε ή τον Τζον Τραβόλτα στον πρωταγωνιστικό ρόλο. «Είναι σαν να έχεις μια πρώην φιλενάδα. Ακούς για αυτήν και λες ότι δε σε νοιάζει. Αλλά σε νοιάζει», είχε πει τότε ο Κόπολα. «Μακάρι να το άφηναν μόνο του και να μην χρειαζόταν να με κάνουν να ζηλέψω».

Η νέα εκδοχή της ταινίας θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον Δεκέμβριο, ενώ στη συνέχεια θα είναι διαθέσιμη σε DVDBluray και υπηρεσίες streaming.

ΠΗΓΗ: VanityFair

www.ert.gr

Open post

«Ισπανικός Εμφύλιος (1936-1939): Διαίρεση, διχόνοια και διχασμός στην Ισπανία του 20ού αιώνα»: γράφει ο Δημήτρης Φιλιππής

«Ισπανικός Εμφύλιος (1936-1939): Διαίρεση, διχόνοια και διχασμός στην Ισπανία του 20ού αιώνα»: γράφει ο Δημήτρης Φιλιππής
ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Παρά το γεγονός ότι η παρούσα παγκόσμια συγκυρία αμφισβητεί, ανατρέπει και αντιστρέφει δεδομένα και θέσφατα, θα υποστήριζα την αισιόδοξη άποψη ότι η σημερινή/ές ισπανική/ές κοινωνία/ες των πολιτών, ανεξάρτητα από την εκάστοτε κεντρική ή/και την περιφερειακή διακυβέρνηση στην οποία υπάγεται/ονται, εκφράζει/ουν μια σύγχρονη και εξελιγμένη καπιταλιστική χώρα και εκφράζεται/ονται απ’ αυτή. Κάθε πολίτης έχει την ευκαιρία και τη δυνατότητα να δημιουργηθεί μέσα σε αυτή και να δημιουργήσει τη δική του ψηφίδα στο μωσαϊκό της. Ιστορικά «πληθυντική», η Ισπανία είναι, αναπόφευκτα, μια χώρα «άνιση», που όμως έχει καταφέρει σε αξιοζήλευτο βαθμό να κατακτήσει την ισονομία και να κατοχυρώσει τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της. Επιπλέον, η πολιτισμική της ανάπτυξη είναι από τις πλέον δυναμικές στην Ευρώπη – για παράδειγμα, η Εθνική Βιβλιοθήκη στη Μαδρίτη θεωρείται από τις καλύτερες στον κόσμο.

Παρά το συνεχιζόμενο «καταλανικό proces», δηλαδή το πολιτικό «αίτημα-αγώνισμα απόσχισης της Καταλονίας», όπως αυτό εκφράζεται «θεαματικά» τα τελευταία χρόνια, και παρά άλλες συχνές, πλην δευτερεύουσες αντιπαραθέσεις (π.χ., για τα της μεταφοράς των οστών του Φράνκο από το μνημείο του στην Κοιλάδα των Πεσόντων), η Ισπανία είναι σήμερα μια ειρηνική χώρα. Φαίνεται να έχει αφήσει πίσω της τόσο την κοινωνικο-οικονομική διχόνοια και διαίρεσή της, όσο και τον εθνικό διχασμό της, δηλαδή ό,τι την οδήγησε στον Εμφύλιο και, μετά, στον Φρανκισμό, με άλλα λόγια, ό,τι σφράγισε το μεγαλύτερο μέρος του ισπανικού 20ού αιώνα. Σήμερα, ο Εμφύλιος και ο Φρανκισμός είναι κυρίως θέματα ιστορικής και ιστοριογραφικής διαμάχης, καθώς, όπως πάντα και παντού συμβαίνει, υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, θιασώτες και νοσταλγοί, κήνσορες και θεράποντες της ιστορικής μνήμης ή/και της λήθης.

Το βιβλίο (θέλει να πιστεύει ότι) «ανασυνθέτει» την πολυκύμαντη ιστορία για τον Ισπανικό Εμφύλιο και τον Φρανκισμό και «συνοψίζει» (χωρίς να «συμψηφίζει») τις τάσεις της πλούσιας και πληθωρικής ιστοριογραφίας για τον ισπανικό 20ό αιώνα. Πρωτίστως δε (αποσκοπεί να) έχει χαρακτήρα εγχειριδίου για φοιτητές και φιλίστορες, θέλει, δηλαδή, να είναι χρήσιμο. Τώρα, αν είναι και ενδιαφέρον, ας το κρίνει ο αναγνώστης…

Δημήτρης Ε. Φιλιππής

Το βιβλίο του Δημήτρη Ε. Φιλιππή Ισπανικός Εμφύλιος (1936-1939): Διαίρεση, διχόνοια και διχασμός στην Ισπανία του 20ού αιώνα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία, στη σειρά Ιστορία και Πολιτική (σελ.: 224, τιμή: €15,00).

Εικόνα εξωφύλλου: Διαβάστε. Πολεμώντας την άγνοια θα νικήσετε τον φασισμό. Το Υπουργείο Δημόσιας Εκπαίδευσης ανοίγει τις βιβλιοθήκες στο λαό
Καλλιτέχνης: Willa, Βαλένθια 1937
© Αρχείο Ιδρύματος Πάμπλο Ιγκλέσιας

Ο Δημήτρης Ε. Φιλιππής γεννήθηκε στην Ενορία Κύμης, το 1961. Είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Προπτυχιακό Πρόγραμμα «Ισπανικής Γλώσσας και Πολιτισμού»). Έχει εκτεταμένο ερευνητικό έργο στο πεδίο της ιστορίας και του πολιτισμού της Ισπανίας, των σχέσεών της με την Ελλάδα και άλλες χώρες. Για τον Μεσοπόλεμο, τον Φασισμό και τον Ισπανικό Εμφύλιο έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες σε ελληνικά και ξένα περιοδικά καθώς και, μεταξύ άλλων, τα βιβλία:
1936: Ελλάδα και Ισπανία (επιμ.), Πρακτικά Επιστημονικής Διημερίδας, Βιβλιόραμα-Ινστιτούτο Θερβάντες-Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα 2007.
Προφασισμός, εκφασισμός, ψευδοφασισμός. Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία στον Μεσοπόλεμο, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2010.
Historia y Literatura. La Guerra Civil Española en Grecia, Ediciones del Orto-Universidad de Minnesota, Μαδρίτη 2008.
Recuperación documental. La Herencia Histórica Española en Grecia/Ανάκτηση Αρχειακού Υλικού: Η Ισπανική Ιστορική Κληρονομιά στην Ελλάδα. Μέρος Α: Ισπανικός Εμφύλιος (1936-39).·Μέρος Β: Β’ Ισπανική Δημοκρατία (1931-36). Διπλωματικά έγγραφα από το Ιστορικό και Διπλωματικό Αρχείο του Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας. Ηλεκτρονική και έντυπη έκδοση: Ministerio de Cultura de España-Yπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας-Ινστιτούτο Θερβάντες της ΑθήναςForo de Formación y EdicionesEdiciones del Orto, Μαδρίτη 2010.
Περισσότερα για το διδακτικό και ερευνητικό έργο του συγγραφέα μπορείτε να δείτε στην προσωπική ιστοσελίδα του:

www.ert.gr

Open post

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς παρουσιάζει την πρώτη της όπερα με τίτλο «7 Θάνατοι της Μαρίας Κάλλας»

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς παρουσιάζει την πρώτη της όπερα με τίτλο «7 Θάνατοι της Μαρίας Κάλλας»

Την πρώτη της όπερα με τίτλο «7 Θάνατοι της Μαρίας Κάλλας» παρουσίασε η βασίλισσα της περφόρμανς Μαρίνα Αμπράμοβιτς, στην ιστορική Βαυαρική Κρατική Όπερα στο Μόναχο της Γερμανίας.

Η πρεμιέρα της όπερας «7 Deaths of Maria Callas» είχε ανακοινωθεί για τον περασμένο Απρίλιο αλλά αναβλήθηκε λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Επιπλέον, το λυρικό θέατρο των 2.300 θέσεων θα φιλοξενήσει πλέον μόνον 200 φιλότεχνους σε κάθε παράσταση.

Εμπνευσμένη από το συναίσθημα της θλίψης, η όπερα είναι μια ωδή για την Μαρία Κάλλας και τις άριές της, αλλά και για τον πόνο και τα δεινά που βίωναν εκτός σκηνής,  μεγαλύτερες ντίβες του 20ου αιώνα. Παρακολουθεί τη μυθική ιστορία της Κάλλας, της οποίας η δραματική ζωή και ερωτική περιπέτεια με τον Αριστοτέλη Ωνάση συχνά επισκίαζε τη φωνητική μαεστρία της.

«Αν δεις τη ζωή της Μαρίας Κάλλας μοιάζει πολύ με τη δική μου», δήλωσε η Αμπράμοβιτς στο Artnet News«Μιλάει για μια ραγισμένη καρδιά κι έχει να κάνει με το ότι σε σκοτώνει αυτός που αγαπάς».

Η Αμπράμοβιτς αφηγήθηκε τα μοναχικά τελευταία χρόνια της ζωής της Κάλλας στο διαμέρισμά της στο Παρίσι μετά το θάνατο του Ωνάση το 1975, το οποίο την άφησε χαμένη και απαρηγόρητη. Η Ελληνίδα σοπράνο πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1977 σε ηλικία 53 ετών.

Με κάποιες τύψεις η Σέρβα καλλιτέχνης αναφέρθηκε στη δική της σχέση με τον καλλιτέχνη Πάολο Καβενάρι, η οποία κατέληξε σε απογοήτευση, ενώ μίλησε ειλικρινά για τη ζωή και τη δουλειά της μετά τον χωρισμό.

«Βλέπω μεγάλο μέρος του εαυτού μου στην Κάλλας» είπε. «Είμαστε και οι δύο Τοξότες, έντονα συναισθηματικές, αλλά και ευάλωτες. Θα μπορούσα να έχω παρόμοια μοίρα», προσθέτοντας ότι η Κάλλας πέθανε από ραγισμένη καρδιά. «Η διαφορά είναι ότι η δουλειά μου με έσωσε».

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δηλώνει ότι η όπερα μιλά για τη γυναικεία ενδυνάμωση. «Ήθελα να δείξω τη δύναμη και την επιμονή που μπορεί να έχει μια γυναίκα», είπε. «Δεν καταλήγει πάντα σε τραγωδία η ερωτική απογόητευση. Πιστεύω στην ελπίδα».

Η παράσταση θα είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο σε διάφορες πλατφόρμες και στην ιστοσελίδα της Βαυαρικής Κρατικής Όπερας, από τις 5 Σεπτεμβρίου.

ΠΗΓΗ: Artnet

www.ert.gr

Open post

Η ακουστική του Stonehenge ενισχύει κατά 10-20% τον ήχο των μουσικών οργάνων

Η ακουστική του Stonehenge ενισχύει κατά 10-20% τον ήχο των μουσικών οργάνων

Αν και μπορεί να μη λυθούν ποτέ όλα τα μυστήρια του Στόουνχεντζ (Stonehenge), του νεολιθικού μεγαλιθικού μνημείου που βρίσκεται στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire) της Μεγάλης Βρετανίας, μια νέα μελέτη δείχνει ότι μπορεί να έχει σχεδιαστεί για την ενίσχυση του ήχου με πολύ συγκεκριμένους τρόπους.

Ακουστικοί μηχανικοί του Πανεπιστημίου του Σάλφορντ στο Μάντσεστερ, δημιούργησαν ένα πλήρες μοντέλο κλίμακας 1:12 του αρχαίου μνημείου που ονόμασαν «Minihenge» με τη βοήθεια ενός τρισδιάστατου εκτυπωτή, κι ανακάλυψαν ότι η ακουστική του ενισχύει κατά 10-20% τον ήχο των μουσικών οργάνων.

Για να αναδημιουργήσουν τις ακουστικές ιδιότητες του μνημείου όπως αυτό είχε χτιστεί περίπου το 2.500 π.Χ., οι μηχανικοί κατασκεύασαν ένα μοντέλο Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό «Journal of Archaeological Science».

«Η κατασκευή και η δοκιμή του μοντέλου ήταν πολύ χρονοβόρα, αλλά μας δίνει την πιο ακριβή εικόνα για την προϊστορική ακουστική που είχαμε ποτέ», δήλωσε ο Τρέβορ Κοξ, επικεφαλής ερευνητής του έργου. «Με τόσες πέτρες που λείπουν ή έχουν εκτοπιστεί, η σύγχρονη ακουστική του είναι πολύ διαφορετική από αυτήν της προϊστορίας».

Χάρη στις σαρώσεις λέιζερ του μνημείου που είχε πραγματοποιήσει η κυβερνητική ερευνητική ομάδα Historic England, ο Κοξ και οι συνεργάτες του μπόρεσαν να αναπαράγουν τις ακριβείς διαστάσεις και την τοπογραφία των μονόλιθων χρησιμοποιώντας ένα μηχανικό μοντέλο και έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή. Οι πέτρες που έχουν χαθεί έχουν τοποθετηθεί ψηφιακά στην θέση τους με βάση την τελευταία αρχαιολογική έρευνα. Στη συνέχεια, οι ερευνητές δοκίμασαν το μοντέλο τοποθετώντας ηχεία και μικρόφωνα μέσα και γύρω από αυτό.

Οι δοκιμές απέδειξαν ότι οι πέτρες αύξησαν την ένταση του ήχου στο εσωτερικό του μνημείου, έτσι ήταν δύσκολο για κάποιον που ήταν στον εξωτερικό χώρο, να ακούσει τι συνέβαινε μέσα. «Θα νομίζατε ότι ο ήχος θα εξαφανιζόταν στον αέρα, αλλά υπάρχουν αρκετές πέτρες που έχουν τοποθετηθεί οριζόντια ώστε ο ήχος να αναπηδά συνεχώς», εξηγεί ο Κοξ.

Η τοποθέτηση των λίθων ήταν ικανή να ενισχύσει την ανθρώπινη φωνή με περισσότερα από τέσσερα ντεσιμπέλ, αλλά δεν παρήγαγε ηχώ. Η μουσική και άλλοι ήχοι ήταν ενισχυμένοι έτσι ώστε κάποιος που στεκόταν μέσα στον εξωτερικό κύκλο των λίθων να μπορούσε να ακούσει καθαρά συνομιλίες από το κέντρο του μνημείου. Αυτό σημαίνει ότι δραστηριότητες όπως οι θρησκευτικές τελετές ήταν γεγονότα για περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων.

Αυτό ότι δραστηριότητες όπως θρησκευτικές τελετές είχαν περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων. Οι ερευνητές δοκίμασαν πολλές διαφορετικές συνθέσεις των λίθων, παρόλο που πιστεύεται ότι ο κύκλος με τους λίθους είχε αλλάξει αρκετές φορές κατά την προϊστορία. Ωστόσο, παρά τις όποιες αλλαγές, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ανθρώπινο αυτί δεν θα μπορούσε να εντοπίσει τη διαφορά στην ακουστική.

Υπάρχει επίσης εικασία ότι μερικές από τις μικρότερες πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του αρχαίου χώρου μπορεί να είχαν επιλεγεί για τις μουσικές τους ιδιότητες. Αυτή η θεωρία δοκιμάστηκε σε μια μελέτη του 2013 που διεξήχθη από ερευνητές του Royal College of Art στο Λονδίνο, οι οποίοι κατάφεραν να «παίξουν» τις πέτρες του Στόουνχεντζ σαν ένα τεράστιο ξυλόφωνο.

ΠΗΓΗ: Artnet

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 4 5 6 7 164 165 166
Scroll to top