Open post

Θεατρικός Όμιλος Άνδρου – 13 χρόνια Πολιτιστικής δημιουργίας

Θεατρικός Όμιλος Άνδρου – 13 χρόνια Πολιτιστικής δημιουργίας

Από συνεχή δραστηριότητα χαρακτηρίζεται η 13χρονη πορεία του Θεατρικού Ομίλου Άνδρου και το www.ert.gr δίνει στους συντελεστές του τη δυνατότητα να αυτοπαρουσιαστούν.

O Θεατρικός Όμιλος Άνδρου ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2003. Αποτελεί συνέχεια του πολιτιστικού συλλόγου Άνδρου »Ο ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ» (έτος ίδρυσης 1983). Αποτελείται από ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδιότητας με ένα κοινό γνώρισμα, την αγάπη για το θέατρο και την ανάγκη για δημιουργική απασχόληση.

Στα δεκατέσσερα χρόνια που πέρασαν, με την πολύτιμη βοήθεια χορηγών και την ακούραστη προσφορά των μελών του, ανέβασε παραστάσεις που ο κόσμος του νησιού, αγκάλιασε με θέρμη.

•    ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΨΕΥΤΗΣ  του Δ. ΨΑΘΑ το 2002-2003
•    ΜΑΝΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΜΑ του Γ. ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΟΥ το 2004
•    Ο ΜΙΔΑΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΙΑ ΓΑΪΔΑΡΟΥ του Μ. ΚΟΡΡΕ το 2004
•    ΣΤΟΥ ΛΙΝΑΡΔΟΥ ΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ του Β. ΚΟΚΟΤΗ το 2005 (συμμετοχή στην 19η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Μήλο)
•    ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΝΤΕΣΣΑΣ ΒΑΛΕΡΑΙΝΑΣ  του Γ. ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ το 2005 (παρουσιάστηκε και στο θέατρο ΑΠΟΛΛΩΝ της Σύρου)
•    ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ του Α. ΤΣΕΧΩΦ το 2008
•    ΤΟ ΦΥΝΤΑΝΑΚΙ του Π. ΧΟΡΝ το 2009
•    ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ του ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ το 2010 (συμμετοχή στην 22η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Λέρο)
•    ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ του ΠΙΕΡ ΚΟΡΝΪΓ το 2011(συμμετοχή στην 23η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Χίο)
•    ΟΥΜΠΟΥ Ο ΤΥΡΡΑΝΟΣ του ΑΛΦΡΕΝΤ ΖΑΡΡΥ το 2012 (συμμετοχή στην 24η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Σάμο)
•    ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ του Δ. ΨΑΘΑ (συμμετοχή στην 25η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στη Σύρο)
•    Ο ΠΑΤΕΡΑΣ του ΑΥΓ. ΣΤΡΙΝΜΠΕΡΓΚ το 2014
•    ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ του ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ το 2015 (συμμετοχή στην 27η συνάντηση Ο.Ε.Θ.Α στην Πάτμο)
•    ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ του ΙΑΚ. ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ το 2016

Το 2014 ο όμιλος ίδρυσε παιδική σκηνή η οποία τον Ιούνιο του 2015 ανέβασε το έργο Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ του Ρ. ΧΑΧΦΕΛΝΤ και τον Ιούνιο του 2016 τον ΜΑΓΟ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ του Γ. ΞΑΝΘΟΥΛΗ

«…αυτή η κοινωνική συνοχή, αυτή η συνύπαρξη, είναι ο καταλύτης που ενεργοποιεί την υπερφυσική ικανότητα του θεάτρου να βλέπει, κάτω από τις επιφανειακές αντιλήψεις κάθε εποχής, τις μεγάλες αλήθειες… Για μας η συνέχεια είναι σκληρή δουλειά, υπομονή, επιμονή και θάρρος…» Λόγια του ΘΟΔΩΡΗ ΜΠΑΦΑΛΟΥΚΟΥ, του σκηνοθέτη που τίμησε με την παρουσία του και την δουλειά του τον όμιλό μας.

Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Powered by WPeMatico

Open post

Οι ταινίες της εβδομάδας-P. Beer, In. Cuesta και M. Jenner μιλούν στην ΕΡΤ (video)

Οι ταινίες της εβδομάδας-P. Beer, In. Cuesta και M. Jenner μιλούν στην ΕΡΤ (video)

O Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος μας ξεναγεί στη νέα κινηματογραφική εβδομάδα και παρουσιάζει αποκλειστικές δηλώσεις δυο εκ των πρωταγωνιστριών της Julieta του Pedro Almodovar, Inma Cuesta και Michelle Jenner, όπως και από την Paula Beer την σπουδαία ερμηνεύτρια στο Frantz της νέας ταινίας του François Ozon.

Πηγή ΕΡΤ, Ρεπορτάζ Αλ. Ρ. Λιζάρδος

Powered by WPeMatico

Open post

Ο Γιάννης Σουλιώτης μεταφράζει μεξικανική ποίηση

Ο Γιάννης Σουλιώτης μεταφράζει μεξικανική ποίηση

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Η «Ανθολογία μεξικανικής ποίησης», είναι ένα απάνθισμα που καλύπτει όλο το φάσμα της μεξικανικής ποίησης του 20ού αιώνα, από τις απαρχές του και τις καλλιτεχνικές πρωτοπορίες της εποχής έως τους νεότερους αλλά εξίσου επάξιους εκπροσώπους της. Το Μεξικό έχει να επιδείξει, αναντίρρητα, μια εντυπωσιακή λογοτεχνική παραγωγή, τόσο σε όγκο, όσο και σε ποιότητα.

Όλοι μαζί οι ποιητές της ανθολογίας μου (120 τον αριθμό) δίνουν, νομίζω, μια πολύ πρισματική –και γι’ αυτό πλήρη και κατατοπιστική– εικόνα της σύγχρονης μεξικανικής ποίησης, αναδεικνύοντας, παράλληλα, τις πλείστες όσες ομοιότητες και τη «συνομιλία» ανάμεσα στον μεξικανικό και τον ελληνικό λαό. Η αλήθεια είναι ότι προκαλεί μια παράξενη αίσθηση εγγύτητας ανάμεσα σε Μεξικανούς και Έλληνες, παρόλο που αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί γεωγραφικά ή ιστορικά.
Άλλωστε, αυτό το γεγονός της ομοιότητας διευκόλυνε πολύ τη μετάφρασή μου.

Η αγάπη μου προς την ισπανική γλώσσα, την οποία θεωρώ πολύ αισθησιακή, αλλά και προς τις μεξικάνικες φωνές, που γνώριζα από διαβάσματα και ακούσματα από παλιές μου επισκέψεις στη χώρα τους, καθώς και της ανυπαρξίας στα ελληνικά γράμματα ενός συνόλου αυτής της ποίησης, αφού για πρώτη φορά παρουσιάζονται στο ελληνικό κοινό, υπήρξε η πρόκληση που «είδα» σ’ αυτή. Οι δυσκολίες που συνάντησα δεν ήσαν λίγες. Κατ’ αρχάς, η επιλογή των φωνών.

Είναι ευρέως γνωστό ότι, η μεταφραστική δοκιμασία μιας Ανθολογίας με τις διαφορές των δημιουργών ενέχει πολύ περισσότερες δυσκολίες από τη μετάφραση ενός δημιουργού με ενιαίο ύφος.
Θέλω να ελπίζω ότι διάλεξα, αν όχι τις καλύτερες, τουλάχιστον τις πιο αντιπροσωπευτικές μεξικάνικες φωνές.
Ομολογώ, όμως, ότι ακολούθησα και τη δική μου εσωτερική φωνή…
Οι άλλες δυσκολίες ήταν αυτό που θα ονόμαζα «μεξικανισμούς», δηλαδή ορισμένες ιδιόμορφες λέξεις που συναντώνται μόνο στα ισπανικά-μεξικάνικα. Η σχέση μου όμως με το Μεξικό με βοήθησε, κάθε φορά, να τις ξεπεράσω.

Άξονάς μου στη μετάφραση είναι πάντα η μουσική. Αυτή προσπαθώ ν’ ανακαλύψω σε κάθε φωνή και να τη δώσω, στο μέτρο του δυνατού, πιο πιστά στους δικούς μας ήχους. Δεν νομίζω ότι η πιστή μετάφραση είναι και η καλή μετάφραση. Κατά τη γνώμη μου η καλή ή σωστή μετάφραση είναι όπως ο καλός περίπατος. Περπατάς και δεν σκοντάφτεις πουθενά.
Συμφωνώ απόλυτα με όσους πιστεύουν ότι το «traduttore» δεν είναι «traditore» ούτε ότι «η ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση».

Ο μεταφραστής πρέπει να είναι συγγραφέας ή ποιητής, δηλαδή να γνωρίζει τις λέξεις, τόσο ως δημιουργός όσο και ως μεταφραστής.
Ο μεταφραστής είναι ένας δημιουργικός λογο-πλάστης που προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να αποδώσει το δυσκολότερο εγχείρημα του έργου του: το ύφος και τον ρυθμό .

Η μετάφραση είναι σαν την προσευχή του μοναχού: μια πνευματική και καλλιτεχνική εργασία, και γι’ αυτό μοναχική.
Επιθυμία και σκοπός μου παραμένει πάντα το πιστό νόημα της σκέψης του ποιητή. Έχω απέχθεια στην προδοσία.

Γιάννης Σουλιώτης

Δεν αγαπώ την πατρίδα μου. / Η αφηρημένη αίγλη της / είναι απρόσιτη. / Όμως (κι ας ακούγεται άσχημα) / θα έδινα τη ζωή μου / για δέκα μέρη της, / κάποιους ανθρώπους, / λιμάνια, πευκοδάση, / φρούρια, / μια ερειπωμένη πόλη, / γκρίζα, τερατώδη, / κάμποσες μορφές της ιστορίας της, / βουνά / – και τρία ή τέσσερα ποτάμια.
José Emilio Pacheco, «Εσχάτη προδοσία»

Η Ανθολογία μεξικανικής ποίησης, με ποιήματα επιλεγμένα και μεταφρασμένα από τον Γιάννη Σουλιώτη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ και στη σειρά «Ποιητές του κόσμου» (σελ.: 440, τιμή: 22 €). Τα επιλεγόμενα υπογράφει ο Γιώργος Βέης και την επιμέλεια η Παυλίνα Παμπούδη και η Δήμητρα Παπαβασιλείου.

Ο Γιάννης Σουλιώτης ήταν υποψήφιος (στη βραχεία λίστα) για το Βραβείο Μετάφρασης Ισπανόφωνης Λογοτεχνίας του Ινστιτούτου Cervantes 2016.

Στην προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα www.ysouliotis.gr μπορείτε να αναζητήσετε λεπτομέρειες για το πλούσιο λογοτεχνικό, μεταφραστικό και επιστημονικό έργο του.

Ο Γιάννης Σουλιώτης γεννήθηκε στον Πόρο. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης (1964-1967) για μεταπτυχιακές σπουδές, όπου απέκτησε το Δίπλωμα του Ινστιτούτου Ανωτέρων Διεθνών Μελετών της Νομικής Σχολής Παρισιού, το Διδακτορικό (Doctorat d’Etat) στις Πολιτικές Επιστήμες και το Δίπλωμα του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης.
Η διδακτορική διατριβή του με θέμα: «Ο Κοινοβουλευτισμός στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου» υποστηρίχτηκε στη Νίκαια της Γαλλίας και έλαβε το βαθμό «άριστα» (cum laudem), καθώς και το βραβείο της Πόλης της Νίκαιας.
Για πολλά χρόνια υπήρξε Βοηθός-Καθηγητής του Καθηγητού R. J. DUPUY, διευθυντού του Ινστιτούτου για το Δίκαιο της Ειρήνης και Ανάπτυξης, Γενικού Γραμματέα της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης και Ακαδημαϊκού. Συνεργάστηκε ως ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών (C.N.R.S.) της Γαλλίας και ήταν μέλος του Συμβουλίου Διαχείρισης του Ινστιτούτου Δικαίου Ειρήνης και Ανάπτυξης) καθώς και της Επιτροπής Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Νίκαιας.
Ως Πρεσβευτής – Σύμβουλος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για θέματα Δικαίου Θαλάσσης και Αφοπλισμού, εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πάμπολλες Διεθνείς Συναντήσεις.
Το 1985 εκλέχτηκε Εισηγητής (Rapporteur) στην πρώτη επιτροπή (Αφοπλισμός και Διεθνής Ασφάλεια) της 40ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Το 1993 τοποθετήθηκε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ (Νέα Υόρκη), απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε, το 2003.
Γνωρίζει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά.

Powered by WPeMatico

Open post

Η Λένα Πλάτωνος γιορτάζει τα γενέθλία της στο six d.o.g.s

Η Λένα Πλάτωνος γιορτάζει τα γενέθλία της στο six d.o.g.s

Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1951. 65 χρόνια αργότερα, στις 21 Οκτωβρίου του 2016 η Λένα Πλάτωνος ανεβαίνει στη σκηνή του six d.o.g.s για να γιορτάσει τα γενέθλιά της. Μαζί της θα μπορούσε να πει κανείς, ίσως με μια μικρή δόση υπερβολής αλλά ίσως και όχι, ότι έχει γενέθλια η ίδια η ηλεκτρονική μουσική της Ελλάδας.

Από τις κλασικές σπουδές στον αναλογικό ήχο των συνθεσάιζερ, η Λένα Πλάτωνος έχει υπάρξει όχι μόνο δημιουργός νέων ήχων -η “ηχοθήκη” της άλλωστε όπως την ονομάζει η ίδια είναι ανεξάντλητη- αλλά μιας μη ορθολογιστικής προσέγγισης στη μουσική και μιας νέας αισθητικής, της οποίας το αποτύπωμα είναι ευδιάκριτο ακόμα και σήμερα.

Πειραματίστηκε με τη μουσική, τον λόγο και τις ερμηνείες, χρίστηκε διάδοχος του Μάνου Χατζιδάκι από τον ίδιο τον Μάνο Χατζιδάκη, μελοποίησε Καβάφη, Καρυωτάκη και Έμιλυ Ντίκινσον. Το πιο εντυπωσιακό ίσως όμως είναι ότι περισσότερα από 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού Σαμποτάζ του 1981, που σηματοδότησε την αρχή του ηλεκτρονικού ήχου στην Ελλάδα, παραμένει το ίδιο επίκαιρη και συνεχίζει “ν’ ανακαλύπτεται” από γενιά σε γενιά, χαίροντας σεβασμού τόσο στον κόσμο του underground, όσο και σ’ αυτόν του mainstream. Το Γκάλοπ, δίσκος του 1985, επανακυκλοφόρησε το 2015 σε βινύλιο από την αμερικανική Dark Entries (συνοδευόμενο από τους στίχους μεταφρασμένους στα αγγλικά από την ίδια), αποθεώθηκε από τον διεθνή τύπο και έγινε ανάρπαστο. Το remix των Ισραηλινών Red Axes στο κομμάτι του δίσκου «Μάγισσες» έγινε το μουσικό χαλί στην επίδειξη μόδας του Christian Dior στην εβδομάδα μόδας του Παρισιού την περασμένη άνοιξη. Πάνω κάτω την ίδια εποχή το αθηναϊκό κοινό συνέρρεε στο six d.o.g.s για την πρώτη της, φανταστική, εμφάνιση επί της οδού Αβραμιώτου στο πλαίσιο του Record Store Day 2016.

Αυτή τη φορά επιστρέφει παρέα με τον σταθερό της συνεργάτη Γιάννη Παλαμίδα και την Σαβίνα Γιαννάτου, για ένα γενέθλιο live – αναδρομή σε μια σπουδαία καριέρα. Το six d.o.g.s φοράει τα καλά του και περιμένει εναγωνίως να της ευχηθεί.

Powered by WPeMatico

Open post

Τα ποντίκια μυρίζουν τον πόνο του διπλανού τους

Τα ποντίκια μυρίζουν τον πόνο του διπλανού τους

Αν ένα ζώο πονά, το διπλανό του μπορεί να αποκτήσει και αυτό υπερευαισθησία στον πόνο, ακόμη μάλιστα κι αν το ένα δεν βλέπει το άλλο. Αυτό έδειξαν νέα πειράματα επιστημόνων στις ΗΠΑ με ποντίκια. Η μετάδοση του πόνου φαίνεται να συμβαίνει μέσω οσφρητικών σημάτων.

Η νέα μελέτη -εκτός από τη σημασία που έχει για τα ίδια τα ζώα και πώς αυτά νιώθουν όταν κάποιο άλλο κοντά τους υποφέρει, π.χ. στη διάρκεια πειραμάτων- μπορεί επίσης να ανοίξει το δρόμο για την καλύτερη κατανόηση του πώς ένα κοινωνικό περιβάλλον είναι δυνατό να συμβάλει στην «μετάδοση» του πόνου στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, ο πόνος μπορεί να είναι «κολλητικός» κατά κάποιο τρόπο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή συμπεριφορικής νευροεπιστήμης Αντρέι Ριαμπίνιν του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances«.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι αν πειραματόζωα βρίσκονται στον ίδιο κλειστό χώρο και ένα από αυτά πονά, τα γύρω του, παρόλο που δεν έχουν υποβληθεί στο ίδιο ερέθισμα πόνου ούτε έχουν μεταξύ τους φυσική επαφή, αναπτύσσουν μια παρόμοια υπερευαισθησία.

Τα ποντίκια που είχαν εκτεθεί παθητικά στον πόνο άλλων ποντικιών, παρόλο που τα κλουβιά τους απείχαν ένα έως δύο μέτρα και δεν είχαν καν οπτική επαφή μεταξύ τους, μετά από 24 ώρες έγιναν τα ίδια άκρως υπερευαίσθητα στον πόνο (αύξηση έως 68%) και αυτό ανεξάρτητα με το επίπεδο του στρες που είχαν προηγουμένως.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η μετάδοση του πόνου δεν γίνεται μέσω άγχους, συναισθηματικού στρες ή της απελευθέρωσης των ορμονών του στρες, αλλά μέσω της οσφρητικής οδού.

Με άλλα λόγια, τα ζώα μυρίζουν τον πόνο του γείτονα.

«Δείξαμε για πρώτη φορά ότι δεν χρειάζεται ένα τραύμα ή μια φλεγμονή για να εκδηλωθεί μια κατάσταση πόνου. Ο πόνος μπορεί να εμφανισθεί απλώς και μόνο μέσω κοινωνικών σημάτων», δήλωσε ο Ριαμπίνιν. Πρόσθεσε όμως ότι, στην περίπτωση των ανθρώπων, είναι πιο δύσκολο να βγουν συμπεράσματα για το πώς πιθανώς μπορεί να μεταδοθεί ο πόνος (μάλλον όχι από τη μύτη πάντως, καθώς η ανθρώπινη όσφρηση είναι πολύ χειρότερη από την ποντικίσια!). Είναι πιθανότερο ότι στους ανθρώπους η όραση παίζει μεγαλύτερο ρόλο στο να συμπονούν και να νιώθουν οι ίδιοι πόνο για τα βάσανα των άλλων.

Οι ερευνητές δεν απέκλεισαν την πιθανότητα ότι οι άνθρωποι που ζουν μαζί με χρονίως πάσχοντες, όπως οι σύζυγοι, σταδιακά αναπτύσσουν και οι ίδιοι χρόνιους πόνους, ιδίως όσοι εκ φύσεως έχουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, sciencemag

Powered by WPeMatico

Open post

«Στο σφυρί» το όπλο με το οποίο ο Βερλαίν παραλίγο να σκοτώσει τον Ρεμπώ

«Στο σφυρί» το όπλο με το οποίο ο Βερλαίν παραλίγο να σκοτώσει τον Ρεμπώ

Το περίστροφο, με το οποίο ο Πωλ Βερλαίν τραυμάτισε τον Αρθούρο Ρεμπώ ένα απόγευμα του Ιουλίου 1873 στις Βρυξέλλες, θα διατεθεί προς πώληση στις 30 Νοεμβρίου σε πλειστηριασμό που θα πραγματοποιηθεί από τον οίκο Κρίστι’ς στο Παρίσι, έγινε γνωστό από τον εν λόγω οίκο δημοπρασιών.

Στις 10 Ιουλίου 1873, στις 2 το μεσημέρι, σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου της οδού Μπρασέρ στις Βρυξέλλες, ήχησαν δύο πυροβολισμοί. Ο Βερλαίν, 29 ετών τότε, πυροβολεί τον κατά 11 χρόνια νεώτερό του Ρεμπώ. Μια σφαίρα τραυματίζει τον νεαρό πάνω από την άρθρωση του καρπού. Η άλλη εποστρακίζεται πάνω στο τζάκι και καταληγει σ’ έναν τοίχο. Πρόκειται για τους διασημότερους πυροβολισμούς της γαλλικής λογοτεχνίας.

Σήμαναν το τέλος της ερωτικής σχέσης ανάμεσα στους δύο γάλλους ποιητές. Ο συγγραφέας των «Poemes saturniens» θα συλληφθεί, θα δικαστεί και θα καταδικαστεί τον Αύγουστο του 1873 σε δύο χρόνια φυλακή.

Το όπλο του εγκλήματος είναι ένα περίστροφο έξι σφαιρών και διαμετρήματος 7 χιλιοστών. Ο Βερλαίν το είχε αγοράσει το ίδιο πρωί από έναν οπλοποιό των Βρυξελλών μαζί μ’ ένα κουτί με 50 σφαίρες.

Το περίστροφο, ενός μοντέλου πολύ συνηθισμένου την εποχή εκείνη, κατασχέθηκε από την αστυνομία, επεστράφη στην οπλοποιία Μοντινί και παραχωρήθηκε το 1981, όταν έκλεισε αυτό το κατάστημα, στον σημερινό ιδιοκτήτη του, ο οποίος αποφάσισε να το πωλήσει. Η τιμή του εκτιμάται από 50.000 έως 60.000 ευρώ.

Ο καβγάς ανάμεσα στους δύο άνδρες άρχισε τον Μάιο του 1873 στο Λονδίνο. Ο έρωτας του Βερλαίν με τον Ρεμπώ είχε γίνει θυελλώδης. Ο Βερλαίν θέλει να αποκαταστήσει τη σχέση του με την γυναίκα του, την Ματίλντ, την οποία είχε παντρευτεί το 1870, έναν χρόνο πριν από τη συνάντησή του με τον συγγραφέα του «Μεθυσμένου καραβιού». Επειτα άπό έναν πολλοστό διαπληκτισμό, εγκαταλείπει τον νεαρό εραστη του και φεύγει για τις Βρυξέλλες. Ο Ρεμπώ τον ακολουθεί και ξεσπούν νέοι καβγάδες.

Ο Βερλαίν έχει τάσεις αυτοκτονίας, ο Ρεμπώ λέει πως θα καταταγεί στον στρατό. Μεθούν, κλαίνε, γνωρίζουν την απελπισία των ερώτων που τελειώνουν.

Πριν τον πυροβολήσει, ο Ρεμπώ αφηγείται ότι ο Βερλαίν του είπε: «Έι! Θα σε μάθω εγώ να θέλεις να φύγεις!».

Αφού τον περιποιήθηκαν στο νοσοκομείο, ο Ρεμπώ σκέφτεται να εγκαταλείψει τις Βρυξέλλες. Ο Βερλαίν τον απειλεί και πάλι με το όπλο του μέσα στον δρόμο. Ο Ρεμπώ φωνάζει έναν αστυνομικό που τους συλλαμβάνει όλους.

Η συνέχεια είναι γνωστή, στη φυλακή (όπου θα περάσει 555 ημέρες) ο Βερλαίν θα γράψει τα 32 ποιήματα του «Cellulairement» τα οποία θα κατανείμει στις συλλογές «Sagesse», «Jadis et naguere», «Parallelement», «Invectives». Ο Ρεμπώ επιστρέφει στο σπίτι της μητέρας του, και αρχίζει να γράφει το «Μια εποχή στην κόλαση».

Οι Βερλαίν και Ρεμπώ θα ξαναειδωθούν μια τελευταία φορά μετά την αποφυλάκιση του πρώτου, τον Φεβρουάριο 1875 στη Στουτγάρδη, όπου ο Ρεμπώ θα παραδώσει στον φίλο του το χειρόγραφο των «Εκλάμψεων».

Πηγή: Γαλλικό Πρακτορείο, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Powered by WPeMatico

Open post

«Μια πέτρα λάθος»: Μια δίγλωσση παράσταση στο Θέατρο Τέχνης

«Μια πέτρα λάθος»: Μια δίγλωσση παράσταση στο Θέατρο Τέχνης

Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου της Αλβανίας και η Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά, παρουσιάζουν τον Οκτώβριο στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν σε μια δίγλωσση παράσταση, το έργο του Θόδωρου Γράμψα «Μιά πετρα λάθος».

Τα πρόσωπα του έργου είναι δύο νέες γυναίκες, η Ελένη και η Άννα. Η Ελένη είναι η μητέρα της Άννας. Η βασική ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος είναι οτι, κάθε ρόλος της παράστασης παίζεται από δύο ηθοποιούς σε διαφορετική γλώσσα. Η Λουίζα Τζιουβάνι στα αλβανικά και η Τζένη Σταυροπούλου στα ελληνικά παίζουν το ρόλο της Ελένης, συγχρόνως, πάνω στη σκηνή. Και η Ελένη Λουντιάνα–Θανάση και η Πένυ Παπαγεωργίου αντίστοιχα, το ρόλο της Άννας.

Η διακρατική αυτή συνεργασία των δύο θεάτρων, είναι συνέχεια της πρώτης συνάντησής τους, με το έργο «Δεσποινίς Μαργαρίτα» του Ρομπέρτο Ατάυντε, που παρουσίασαν σε δύο διαφορετικές παραστάσεις, σε ένα διήμερο πρόγραμμα στα Τίρανα, τον Μάιο του 2014.

Το «Μιά πέτρα λάθος» αποτυπώνει τη σχέση Μάνας – Κόρης, που στο πέρασμα του χρόνου, από την αρχαιότητα ακόμη, σε διαφορετικές χώρες και λαούς, παραμένει το ίδιο δύσκολη, το ίδιο σκληρή πολλές φορές, αλλά και το ίδιο λυτρωτική.

Η Λουίζα Τζιουβάνι είναι πρωταγωνίστρια του Εθνικού Θεάτρου της Αλβανίας και του κινηματογράφου. Είναι η πρώτη φορά που θα τη δούμε να ερμηνεύει στην Ελλαδα.

Η πρεμιέρα του έργου έγινε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Τέχνης στην σκηνή της Φρυνίχου, όπου θα παιχτεί για δεκαπέντε παραστάσεις και αναμένεται στα Τίρανα την 1η Δεκεμβρίου, για τον ίδιο αριθμό παραστάσεων. Η παράσταση θα ταξιδέψει, επίσης, σε Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Άγιους Σαράντα, Κοριτσά.

Μετάφραση στα αλβανικά: Λουίζα Τζιουβάνι
Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Γράμψας
Σκηνικό – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Στεφανία Κριεζή

Παίζουν: Λουίζα Τζιουβάνι, Τζένη Σταυροπούλου, Ελένη Λουντιάνα-Θανάση, Πένυ Παπαγεωργίου

Ημερομηνίες: 21-22-23/10, 28-29-30/10, 4-5-6/11.

Παραστάσεις : Παρασκευή 9.15 μ.μ. -Σάββατο 7.00 μ.μ. και 9.15 μ.μ. (διπλή) | Κυριακή 8 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων: 15 κανονικό, 10 μειωμένο, 5 ανέργων

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Φρυνίχου 14, Πλάκα

Τηλέφωνα ταμείου: 2103222464 & 2103236732

Προπώληση: www.viva.gr

Διαβάστε τη σχετική είδηση στα Αλβανικά 

Powered by WPeMatico

Open post

Ξεκινάει η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης

Ξεκινάει η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης

Ο Βρετανός ζωγράφος Ντέιβιντ Χόκνεϊ θα είναι προσκεκλημένος στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης που ξεκινάει απόψε (Τετάρτη 19 Οκτωβρίου) έχοντας ως κεντρικό της έκθεμα – στο πλαίσιο της παρουσίασης του ζωγραφικού θησαυρού του Χόκνεϊ- τον τόμο «A Bigger Book» (από τις εκδόσεις Taschen) που αποτελεί αναδρομή στο έργο του.

Είναι η πρώτη φορά που στην έκθεση καλείται ένας εικαστικός καλλιτέχνης, ενώ σε αυτή θα συμμετέχουν επίσης μεγάλα μουσεία, με εκθέματά τους από όλο τον κόσμο.

Τιμώμενη χώρα της έκθεσης, μαζί με τη Φλάνδρα, είναι εφέτος η Ολλανδία. Το παρών στο γεγονός θα δώσουν λοιπόν, μεταξύ άλλων, οι συγγραφείς Κόνι Πάλμεν, Λέον ντε Βίντερ και Κέες Νόοτεμποομ.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 23 Οκτωβρίου θα φιλοξενήσει 7000 εκθέτες από 100 χώρες, 600 συγγραφείς από όλον τον πλανήτη και 4000 εκδηλώσεις.

Στο ελληνικό περίπτερο, που θα λειτουργήσει με ευθύνη του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, θα φιλοξενηθούν 500 τίτλοι από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή 150 οίκων. Αρκετοί Έλληνες εκδότες, θα είναι παρόντες στη μεγάλη αυτή γιορτή του βιβλίου: Οι εκδόσεις  Καζαντζάκη, Καστανιώτη, Πατάκη και Παπαδόπουλος, όπως και οι εκδοτικοί οίκοι ‘Αγρα, Αιώρα, Διάπλαση, Ενάλιος Ωκεανός, Εστία, Ίκαρος, Κέδρος, Cube Art, Mamaya, Μέλισσα, Μεταίχμιο, Νεφέλη, Οσελότος και Όπερα.

Από Ελληνικής πλευράς, έμφαση θα δοθεί και στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, με συμμετοχή εκδοτών, αλλά και σημαντικών φορέων και ιδρυμάτων (Μουσείο Μπενάκη, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Μουσείο Φρυσίρα, Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ).  Το Ελληνικό Περίπτερο θα εγκαινιάσει αύριο (Πέμπτη 20/10) στις 5 το απόγευμα η γενική πρόξενος της Ελλάδας στη Φρανκφούρτη Μαρία Ζήση.
Στο φιλολογικό καφενείο του ελληνικού περιπτέρου θα πραγματοποιηθούν διάφορες εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων:

– Παρουσίαση του θεατρικού έργου του Γιώργου Βέλτσου «Μάγκντα Γκαίμπελς» από τον ίδιο, που θα συνομιλήσει με τον Σπύρο Μοσκόβου, διευθυντή του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle

– Συζήτηση για την πορεία των μεταφράσεων των ελληνικών βιβλίων. Συμμετέχουν η Ευαγγελία Αυλωνίτη, λογοτεχνική πράκτορας, καθώς και δύο νέες Ελληνίδες ποιήτριες που ζουν στη Γερμανία: η Ελένη Γαλάνη και η Ευτέρπη Κωσταρέλη

– Παρουσίαση του σύγχρονου εκδοτικού τοπίου από τον Σωκράτη Καμπουρόπουλο, σύμβουλο για θέματα βιβλίου και μέλος της ομάδας για την πολιτική βιβλίου του υπουργείου Πολιτισμού. Στο πλαίσιο αυτό θα παρουσιαστεί και το ‘’Artificium», ένα νέο βιβλιοπωλείο στο Βερολίνο, που διαθέτει και προωθεί ελληνικά βιβλία

– Παρουσίαση Ελλήνων εικονογράφων με δείγματα της δουλειάς τους. Λαμβάνουν μέρος οι Βαγγέλης Αγναντόπουλος, Αντώνης Ασπρόμουργος, Ελίζα Βαβούρη, Φιλομήλα ΒακάληΣυρογιαννοπούλου, Κατερίνα Βερούτσου, Αντώνης Γαλάτης, Βάσω Γιαρένη, Γιώργος Δημητρίου, Ιφιγένεια Καμπέρη, Δέσποινα Καραπάνου, Δήμητρα Λαμπρέτσα, Μαριλένα Μέξη, Κωνσταντίνος Ξύγκας, Διατσέντα Παρίση, Ντανιέλα Σταματιάδη και Βάσω Ψαράκη

– Παρουσίαση οκτώ συλλεκτικών εκδόσεων κλασικής τυπογραφίας και χαρακτικής.

– Προβολή βραβευμένων ταινιών ελληνικών κινουμένων σχεδίων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Powered by WPeMatico

Open post

Βρήκαν τη θέση τους στην Πινακοθήκη Ουφίτσι δύο πίνακες του Μποτιτσέλι

Βρήκαν τη θέση τους στην Πινακοθήκη Ουφίτσι δύο πίνακες του Μποτιτσέλι

Τη θέση τους στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας βρήκαν και πάλι δύο από τους πλέον γνωστούς πίνακες του Σάντρο Μποτιτσέλι, η «Άνοιξη» και η «Γέννηση της Αφροδίτης».

Η πινακοθήκη, άνοιξε και πάλι για το κοινό τις δύο μεγάλες της αίθουσες, αυτές που συνήθως υποδέχονται τους περισσότερους επισκέπτες. Οι εν λόγω αίθουσες παρέμεναν κλειστές από το 2015, επειδή στο χώρο πραγματοποιούνταν εργασίες προκειμένου στο κτήριο να τηρούνται οι κανόνες λειτουργίας που ισχύουν για κάθε μουσείο στην Ιταλία.

Για το διάστημα της ανακαίνισης των αιθουσών, τα δύο έργα του Μποτιτσέλι, που τώρα βρίσκονται μαζί με πίνακες των Πολαγιουόλο, Ούγκο βαν ντερ Γκους, Ντομένικο Γκιρλαντάιο και άλλων, είχαν μεταφερθεί σε άλλη αίθουσα.

Ο διευθυντής της Ουφίτσι, Άικε Σμιτ, σημείωσε ότι με τις εργασίες που έγιναν στις αίθουσες βελτιώθηκε όχι μόνο «η ποιότητα της επίσκεψης» αλλά και «η κριτική ανάγνωση των έργων, αφού το καθένα τους εκτίθεται με βάση τη χρονική ή θεματική συνάφειά του, σε σχέση και με τα διπλανά του».

Η πινακοθήκη της Ουφίτσι άνοιξε για το κοινό το 1765 και υποδέχεται κάθε χρόνο περίπου 2 εκατομμύρια επισκέπτες. Περιλαμβάνει έργα από τον 12ο μέχρι τον 18ο αιώνα και διαθέτει ίσως την καλύτερη συλλογή αναγεννησιακών πινάκων στον κόσμο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Powered by WPeMatico

Posts navigation

1 2 3 37 38 39 40
Scroll to top