Open post

«Ιστορία της Λατινικής Αμερικής»: γράφει η Μαρία Δαμηλάκου

«Ιστορία της Λατινικής Αμερικής»: γράφει η Μαρία Δαμηλάκου

ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Η σχέση μου με τη Λατινική Αμερική ήταν αρχικά προσωπική, βιωματική. Μετά προστέθηκε το ακαδημαϊκό κομμάτι: οι σπουδές, η έρευνα και αργότερα η διδασκαλία της λατινοαμερικανικής ιστορίας στους φοιτητές μου μού επέτρεψαν να κοιτάξω την περιοχή με μια διαφορετική περιέργεια που έψαχνε να καταλάβει, να εξηγήσει μέσα από τη γνώση του παρελθόντος μια πολυσύνθετη πραγματικότητα, να βάλει τις ψηφίδες του μωσαϊκού στη θέση τους.

Τούτο το βιβλίο είναι αποτέλεσμα αυτής της δεύτερης σχέσης που ανέπτυξα με τη Λατινική Αμερική. Προσπάθησα να γράψω μια ιστορία που να συνθέτει τη σύγχρονη διαδρομή των χωρών της περιοχής δείχνοντας τόσο τις ρήξεις όσο και τις συνέχειες.

Η σύνθεση δεν ήταν εύκολη υπόθεση: παρόλο που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τη Λατινική Αμερική ως ενότητα, υπάρχουν πολλές και μεγάλες διαφορές μεταξύ των επιμέρους χωρών και συνεπώς είναι δύσκολο να φτιάξει κανείς ένα γενικό αφήγημα που να ενσωματώνει την ιδιαιτερότητα και να μην προδίδει την εξαίρεση.

Για την επιλογή των θεμάτων μου στηρίχτηκα σε μεγάλο βαθμό στα ενδιαφέροντα της σύγχρονης λατινοαμερικανικής ιστοριογραφίας αλλά και στις δημόσιες συζητήσεις – γύρω από τον λαϊκισμό, τις πολιτικές κοινωνικής ενσωμάτωσης, τη συμμετοχική δημοκρατία, τα κινήματα των ιθαγενών και τους «πολέμους» της εθνικής μνήμης, μεταξύ άλλων – που κυριαρχούν σήμερα σε πολλές τοπικές κοινωνίες της περιοχής προκαλώντας κάποτε έντονες αντιπαραθέσεις και διχασμούς.

Πρέπει, πάντως, να ομολογήσω ότι πίσω από το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον που έχω για τη Λατινική Αμερική, διατηρώ πάντα εκείνη την πρώτη, προσωπική σχέση που διαμόρφωσα εξαρχής μαζί της, αυτή που με κάνει να νιώθω την περιοχή λίγο «δική μου». Αυτό το συναίσθημα συνέβαλε σημαντικά στην απόφασή μου να επιχειρήσω να αφηγηθώ τη σύγχρονη διαδρομή της Λατινικής Αμερικής σεβόμενη, όσο μπορώ, την ιστορική ακρίβεια.

Γιατί πρέπει να πω ότι πραγματικά ενοχλούμαι και θυμώνω με τις τόσες ανακρίβειες και επιπολαιότητες που πολύ συχνά λέγονται γύρω από τη συγκεκριμένη περιοχή αλλά και με την επίμονη τάση – όχι μόνο στην Ελλάδα, βέβαια – να διαβάζεται η ιστορία της μέσα από παχείς ιδεολογικούς φακούς, σκεπασμένους, μάλιστα, από επάλληλα στρώματα σκόνης.

Μαρία Δαμηλάκου

Το βιβλίο Ιστορία της Λατινικής Αμερικής: από το τέλος της αποικιοκρατίας μέχρι σήμερα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΑΙΩΡΑ (σελ.: 304, τιμή: 19,00 €).

Η ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΗΛΑΚΟΥ είναι επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, με γνωστικό αντικείμενο την Ιστορία της Αμερικανικής Ηπείρου. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν κυρίως στη μετανάστευση, στην εργασία και στη λατινοαμερικανική ιστοριογραφία. Έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Αργεντινή, όπου πραγματοποίησε διάφορες μελέτες γύρω από την κοινωνική ιστορία της Λατινικής Αμερικής.
Είναι συγγραφέας του έργου Έλληνες μετανάστες στην Αργεντινή (1900-1970): διαδικασίες συγκρότησης και μετασχηματισμοί μιας μεταναστευτικής κοινότητας (Ιστορικό Αρχείο Εμπορικής Τράπεζας, Αθήνα 2004) και έχει επιμεληθεί τον τόμο Θέματα και τάσεις της σύγχρονης λατινοαμερικανικής ιστοριογραφίας (Ε.Μ.Ν.Ε. Μνήμων, Σειρά Θεωρία και Μελέτες Ιστορίας, Αθήνα 2010). Επίσης έχει μεταφράσει τα βασικά πολιτικά κείμενα του Σιμόν Μπολίβαρ για το βιβλίο Σιμόν Μπολίβαρ, ο απελευθερωτής των συνειδήσεων (Νότιος Άνεμος, 2014).
Περισσότερες πληροφορίες για το ερευνητικό έργο της συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στη σχετική ιστοσελίδα του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Συνέντευξη της Μαρίας Δαμηλάκου για την Ιστορία της Λατινικής Αμερικής μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Διαβάστε στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου Αιώρα το κεφάλαιο για «Το κοινωνικό κόστος του φιλελευθερισμού».

Η επίσκεψη του Φιντέλ Κάστρο, τον Νοέμβριο του 1971, στη Χιλή του Αγιέντε, που αναζητούσε τον δικό της δρόμο προς τον σοσιαλισμό, έχει σημαντική θέση στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Λατινικής Αμερικής.
Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα: Ο Φιντέλ και ο Τσε ενσάρκωσαν τα δύο διαφορετικά πρόσωπα της Κουβανικής Επανάστασης, το πραγματικό και το ιδεαλιστικό.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας της οργάνωσης Μητέρες της Πλατείας Μαΐου στην Αργεντινή.

Σημείωση: Το φωτογραφικό υλικό είναι από το βιβλίο της Μαρίας Δαμηλάκου «Ιστορία της Λατινικής Αμερικής».

Open post

Ο Massimo Carlotto και «Η συμμορία των εραστών»

Ο Massimo Carlotto και «Η συμμορία των εραστών»

ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Η συμμορία των εραστών» σηματοδοτεί την επιστροφή του Αλιγάτορα μετά από μερικά χρόνια απουσίας, με μια νέα έρευνα σχετικά με τους εκβιασμούς που υφίστανται τα παράνομα ζευγάρια. Στην Ιταλία οι εραστές που διαθέτουν έναν γερό λογαριασμό στην τράπεζα μπορεί να χρειαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να καταφέρουν να διατηρήσουν μυστική τη σχέση τους. Η ιστορία μου είναι ένας έμμεσος τρόπος προκειμένου να εξηγήσω πώς η εγκληματικότητα μπορεί να εισβάλλει ακόμα και στα άδυτα της ζωής των ανθρώπων.

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται σε μία από τις πιο πλούσιες περιοχές της Ιταλίας, που κατάφερε να αντέξει το βάρος της οικονομικής κρίσης χάρη στα τεράστια χρηματικά ποσά που οι μαφίες και το οργανωμένο έγκλημα επένδυσαν σε παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες. Μια διεφθαρμένη περιοχή, όπου η πολιτική, ο επιχειρηματικός και ο οικονομικός κόσμος είναι πρωταγωνιστές πρωτοφανών σκανδάλων, μια περιοχή όπου οι τράπεζες σφετερίζονται τα χρήματα χιλιάδων μικρών καταθετών.

Σε αυτό το μυθιστόρημα εισβάλλει ο Τζόρτζιο Πελεγκρίνι, στου οποίου το πρόσωπο αντικατοπτρίζεται ο πιο ανενδοίαστος νεωτερισμός της νέας εγκληματικότητας στην Ιταλία. Ωραίος, γοητευτικός, με πολυτάραχο παρελθόν ως στρατευμένο μέλος της ακροαριστεράς, ο Τζόρτζιο τάχθηκε στις υπηρεσίες της πιο διεφθαρμένης εξουσίας προκειμένου να διαπράξει ατιμωρητί μια σειρά από απανωτά αδικήματα. Όλοι τον βλέπουν ως τον επιτυχημένο εστιάτορα, ιδιοκτήτη του Νένα, ενός από τα πιο διάσημα εστιατόρια της Βορειοανατολικής Ιταλίας. Αυτό όμως δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από το δημόσιο προσωπείο του, πίσω από το οποίο κρύβεται ένας από τους πιο αχρείους εγκληματίες. Περιβάλλεται από γυναίκες-σκλάβους και οι συνεργάτες του τον τρέμουν. Κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον Τζόρτζιο Πελεγκρίνι, είναι ο πιο δεινός μηχανορράφος, ψεύδεται ασύστολα και κυρίως δεν νιώθει οίκτο για κανέναν.

Στη Συμμορία των εραστών, ο Πελεγκρίνι γίνεται αντικείμενο μιας έρευνας που έχει αναλάβει ο Αλιγάτορας και πολύ σύντομα θα βρεθούν ο ένας αντιμέτωπος με τον άλλον, σε μια θανάσιμη μάχη όπου αντιπαρατίθενται δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι του εγκλήματος.
Ο Αλιγάτορας και οι φίλοι του σέβονται τους κανόνες και τις συμφωνίες, ενώ ο Τζόρτζιο Πελεγκρίνι δεν σέβεται τίποτα και κανέναν.
Ο Πελεγκρίνι και ο Αλιγάτορας ζουν στα ίδια μέρη, και παρότι είναι πρωταγωνιστές δύο διαφορετικών σειρών μυθιστορημάτων ήταν αναπόφευκτο να μη συναντηθούν κάποτε τα πεπρωμένα και των δυο.

Massimo Carlotto

Το αστυνομικό μυθιστόρημα του Massimo Carlotto Η συμμορία των εραστών (τίτλος πρωτοτύπου: La banda degli amanti) κυκλοφορεί, σε μετάφραση της Δήμητρας Δότση, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο (σελ.: 328, τιμή: 15,50 €).

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ:

Μια στιβαρή καταβύθιση στη φύση του κακού με στοιχεία φάρσας που διαβάζεται απνευστί, επιβεβαιώνοντας ότι ο Καρλότο είναι ισάξιος με τους αγγλόφωνους τσάρους του νουάρ.
Lovereading.co.uk

Το μεσογειακό νουάρ του Καρλότο είναι έντονο και μελαγχολικό, γεμάτο σκοτεινές γωνιές και άγρια σκηνικά.
New Yorker

Ο Καρλότο μάς προσφέρει αφηγήματα καταιγιστικού ρυθμού. Η κυνική ματιά του απογυμνώνει την πολιτική διαφθορά, ενώ η απουσία έστω και ψήγματος ηθικολογίας είναι αναζωογονητική.
Kirkus Reviews

Ο Massimo Carlotto (Μάσιμο Καρλότο) γεννήθηκε στην Πάντοβα το 1956. Θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους της σύγχρονης ιταλικής νουάρ και hard-boiled λογοτεχνίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο βραβευμένο πρώτο του μυθιστόρημα Ο φυγάς, που κυκλοφόρησε το 1995, ο Καρλότο αφηγείται τις προσωπικές του εμπειρίες και περιπέτειες, όταν, κατηγορούμενος για έναν φόνο που δεν διέπραξε, αναγκάστηκε να φύγει για χρόνια από την Ιταλία και στη συνέχεια να φυλακιστεί στην πατρίδα του μέχρι να αθωωθεί έπειτα από πολύχρονους αγώνες. Έκτοτε έχει γράψει δεκάδες μυθιστορήματα και διηγήματα, ενώ τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν τιμηθεί με πολλά βραβεία τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό. Ο Μάσιμο Καρλότο είναι επίσης θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος, αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά και συνεργάζεται σε μουσικά δρώμενα. Για να διαβάσετε περισσότερα για τον συγγραφέα: www.massimocarlotto.it

Σημείωση: Η στήλη ευχαριστεί θερμά τη Δήμητρα Δότση για τη μετάφραση του κειμένου του Massimo Carlotto.

Open post

Πέθανε ο κριτικός τέχνης και συγγραφέας, Τζον Μπέργκερ

Πέθανε ο κριτικός τέχνης και συγγραφέας, Τζον Μπέργκερ

Ο βραβευμένος με Booker, Βρετανός συγγραφέας, κριτικός τέχνης και διανοούμενος, Τζον Μπέργκερ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, στο σπίτι του στο Παρίσι.

Στον ίδιο είχε απονεμηθεί το λογοτεχνικό βραβείο Μπούκερ (Man Booker Prize for Fiction) ένα σημαντικό λογοτεχνικό βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο για το καλύτερο έργο, γραμμένο στην αγγλική γλώσσα. Προϋπόθεση, οι βραβευμένοι να είναι πολίτες είτε της Βρετανικής Κοινοπολιτείας είτε της Ιρλανδίας.

Η επίσης βραβευμένη -με Bafta– εκπομπή του BBC, «Ways of Seeing», βασίστηκε στο διασημότερο βιβλίο του Τζον Μπέργκερ, που ο ίδιος έγραψε το 1972 και θεωρείται σημαντικό βοήθημα για τους σπουδαστές των εικαστικών τεχνών και της ιστορίας της τέχνης.

Γεννημένος στο Χάκνεϊ του βόρειου Λονδίνου από μεσοαστική οικογένεια, ο Μπέργκερ δεν σπούδασε ποτέ στο πανεπιστήμιο. Κατετάγη στον Βρετανικό Στρατό το 1944 και εστάλη στη Βόρειο Ιρλανδία. Μετά τον στρατό γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Τσέλσι.

Προτού ασχοληθεί με το γράψιμο, ο Μπέργκερ ξεκίνησε την καριέρα του ως ζωγράφος. Αργότερα έγινε κριτικός τέχνης για το New Statesman, ενώ το 1958 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ένας ζωγράφος του καιρού μας».

Ο Μπέργκερ έχει γράψει μελέτες για τη ζωγραφική και τη φωτογραφία, όπως είναι το «Another Way of Telling» και το «The Success and Failure of Picasso», αλλά και για την εκμετάλλευση των μεταναστών εργατών και τον αγώνα των Παλαιστινίων για την ίδρυση κράτους.

Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνεται επίσης το μυθιστόρημα «Προς τον γάμο» (1997), το «Εδώ είναι που συναντιόμαστε» (2006) και το «Από την Άιντα στον Χαβιέρ», για το οποίο ήταν και πάλι υποψήφιος για το Booker το 2008.

Στα 89 του χρόνια εξέδωσε μία συλλογή από δοκίμια με τίτλο: «Confabulations». Πέρυσι κυκλοφόρησε επίσης το ντοκιμαντέρ, με τίτλο «The Seasons in Quincy: Four Portraits of John Berger», στο οποίο παρουσιάζεται η ζωή και το έργο του, σε παραγωγή της Βρετανής ηθοποιού Τίλντα Σουίντον.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, όταν ο Μπέργκερ τιμήθηκε με το βραβείο Booker το 1972 για το βιβλίο «G Το ταξίδι», δώρισε το μισό πόσο του χρηματικού επάθλου στην επαναστατική, αφροαμερικανική ριζοσπαστική οργάνωση «Μαύροι Πάνθηρες», για την οποία είπε πως απηχούσε περισσότερο τις πολιτικές του απόψεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

O Ράιαν Γκόσλινγκ πάει στο φεγγάρι

O Ράιαν Γκόσλινγκ πάει στο φεγγάρι

Στην βιογραφία της μεγάλης οθόνης, με τον τίτλο “First Man”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει από τη Universal Studios, σε σκηνοθεσία Ντάμιεν Σαζέλ, ο Καναδός ηθοποιός Ράιαν Γκόσλινγκ θα υποδυθεί τον Νιλ Άρμστρονγκ, τον άνθρωπο που έκανε τα πρώτα βήματα στη Σελήνη.

Σύμφωνα με πηγές του περιοδικού Variety στο διαδίκτυο, η ταινία, τα γυρίσματα της οποίας αναμένεται να αρχίσουν το επόμενο διάστημα, βασίζεται στο βιβλίο του Τζέιμς Χάνσεν «First Man: A Life of Neil A. Armstrong». Τη διασκευή της ταινίας για τον κινηματογράφο υπογράφει ο βραβευμένος με Όσκαρ σεναριογράφος του «Spotiligh», Τζος Σίνγκερ.

Στο έργο παρουσιάζεται ο Άρμστρονγκ και η αποστολή του, την περίοδο από το 1961 έως το 1969, όταν ήταν στο στάδιο προετοιμασίας το διαστημικό πρόγραμμα της NASA.

Ο 36χρονος Ράιαν Γκόσλινγκ, μαζί με την Έμμα Τόμσον πρωταγωνιστεί στο υποψήφιο για 7 Χρυσές Σφαίρες μουσικοχορευτικό φιλμ «La la Land», που έχει επίσης σκηνοθετήσει ο Ντάμιεν Σαζέλ.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ Variety

Open post

Βρετανία: Αυξήθηκαν οι πωλήσεις δίσκων βινυλίου το 2016

Βρετανία: Αυξήθηκαν οι πωλήσεις δίσκων βινυλίου το 2016

Oι πωλήσεις δίσκων βινυλίου στη Βρετανία, το 2016, έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδό τους, εδώ και 25 χρόνια. Η αύξηση των πωλήσεων αυτή, οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στην επιτυχία που σημείωσαν τα άλμπουμ του Ντέιβιντ Μπόουι, όπως ανακοίνωσε σήμερα η BPI, εκπρόσωπος της Βρετανικής μουσικής βιομηχανίας.

Συνολικά, τη χρονιά που μόλις πέρασε, πωλήθηκαν περισσότερες από 3,2 εκατομμύρια συλλογές σε βινύλιο, ένδειξη που μεταφράζεται ως το καλύτερο ποσοστό από το 1991 και περιγράφει μια αύξηση στις πωλήσεις κατά 53% σε σχέση με το 2015.

Βάσει, λοιπόν, των πωλήσεων, καλλιτέχνης της χρονιάς αναδείχθηκε ο Ντέιβιντ Μπάουι. Οι πέντε συλλογές του πολυτάλαντου Βρετανού εισήλθαν στο Top 30 των πωλήσεων άλμπουμ βινυλίου. Η τελευταία του δουλειά, με τίτλο «Blackstar», ήταν το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις.

Παρόλο που, το 2007, η αγορά δίσκων φαινόταν ότι έτεινε να εξαφανιστεί με μόνον 200.000 πωλήσεις, σύμφωνα με στοιχεία της BPI, η περσινή χρονιά ήταν η ένατη στη σειρά στην οποία σημειώθηκε αύξηση των πωλήσεων βινυλίου.

Όπως εκτιμούν οι ειδικοί, η άνοδος των πωλήσεων οφείλεται, κυρίως, στον ενθουσιασμό που δείχνουν γι’ αυτό οι νέες γενιές, αυτές που γεννήθηκαν μεταξύ των δεκαετιών του 1980 και του 2000.

Σύμφωνα με την Βρετανική Φωνογραφική Βιομηχανία, τουλάχιστον 30 τίτλοι δίσκων πωλήθηκαν σε περισσότερα από 10.000 αντίγραφα ο καθένας, έναντι μόνο 10 τίτλων το 2015.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Θεατρικό Φεστιβάλ σε Μυτιλήνη, Πλωμάρι και Αγιάσο

Θεατρικό Φεστιβάλ σε Μυτιλήνη, Πλωμάρι και Αγιάσο

Δεκατρείς θεατρικές παραστάσεις, ντοκιμαντέρ, συζητήσεις και άλλα πολιτιστικά δρώμενα περιλαμβάνονται στο 2ο Χειμερινό Θεατρικό Φεστιβάλ Λέσβου που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου σε Μυτιλήνη, Πλωμάρι και Αγιάσο.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές «Η ιδέα για ένα καινούργιο θεατρικό φεστιβάλ στο πανέμορφο νησί της Λέσβου στις αρχές  του 2017 είναι αλήθεια ότι μας εξιτάρει. Τούτο το νησί έτσι κι έτσι πάντα μας δημιουργούσε μια θετική αύρα που μετασχηματίζονταν σε άνεμο δημιουργίας, χειμώνα, καλοκαίρι. Μετά  λοιπόν την εμπειρία του περσινού θεατρικού φεστιβάλ-που είναι αλήθεια ότι σημείωσε ξεχωριστή επιτυχία -επανερχόμαστε με μια καινούργια ολοκληρωμένη πρόταση πολιτιστικής θεατρικής παρέμβασης. Εκτιμώντας και ευελπιστώντας συγχρόνως ότι θα τύχει της ίδιας  θετικής αποδοχής, μια  και το καλλιτεχνικό διαμέτρημα των παραστάσεων, είναι ιδιαίτερα υψηλό και στοχευμένο σε ένα κοινό ψαγμένο που ξέρει να εκτιμάει το ποιοτικό θέατρο και τον πολιτισμό γενικότερα.»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

11-12 Ιανουαρίου “LACOCINIERA” του Eduardo Machado, Σκηνοθεσία: Λεωνίδας Παπαδόπουλος. Πρωταγωνιστούν: Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Μπάμπης Χατζηδάκης, Δώρα Θωμοπούλου, Μίλτος Σαμαράς, Μαρία Δερεμπέ Συμμετέχουν ακόμη οι: Απόστολος Μαλεμπιτζής, Ρένα Μαυροειδάκη, Παύλος Παυλίδης

13 Ιανουαρίου ¨ FAITH¨ της Kate Robin

Σκηνοθεσία:  Γιώργος Βάλαρης  Πρωταγωνιστούν: Ζέτα Δούκα, Παναγιώτης Μπουγιούρης

14-15 Ιανουαρίου «ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ» του Νίκου Καζαντζάκη

Πρωταγωνιστεί : Τάκης Χρυσικάκος, Κρητική λύρα – Τραγούδι : Γεωργία Νταγάκη

Κλασική κιθάρα : Χρυσόστομος Καραντωνίου

16-17 Ιανουαρίου «ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΖΑΙΗΜΣ ΝΤΗΝ»  του Γιώργου Χρονά, Σκηνοθεσία- μουσική επιμέλεια: Γιώργος Χρονάς, Στο ρόλο του Ντην ο Αγησίλαος Σιούνας, Φιλική συμμετοχή: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου,  Γιώργος Χρονάς, Δανάη Δημητροπούλου

18-19 Ιανουαρίου « ΛΩΞΑΝΤΡΑ» της Μαρία Ιορδανίδου, Σκηνοθεσία-θεατρική διασκευή Άννα Βαγενά. Πρωταγωνιστεί η Άννα Βαγενά

20 Ιανουαρίου ¨ ΟΙ ΣΙΔΕΡΑΔΕΣ¨ του  Μίλος Νίκολιτς

Σκηνοθεσία: Αυγουστίνος Ρεμούνδος. Παίζουν: Ερμόλαος Ματθαίου  Ερνέστος Βουτσίνος,  Έφη Καραγιάννη,  Αβραάμ Παπαδόπουλος

22 Ιανουαρίου  « ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΕΥΑ» του Αντώνη Μποσκοΐτη

Σκηνοθεσία: Αντώνης Μποσκοΐτης

Παίζουν: Εύα Κουμαριανού – Αντώνης Μποσκοΐτης

24 Ιανουαρίου «ΜΑΡΑΝ ΑΘΑ» του Θωμά Ψύρρα, Θεατρική Διασκευή Δ. Αβδελιώδης. Με τη Γιασεμί Κηλαηδόνη

25  Ιανουαρίου «ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ»   του Άρη Αλεξάνδρου, Σκηνοθέτης: Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου. Παίζουν: Φώτης Μακρής

26 Ιανουαρίου «ΝΙΝΑ2» της Κάτιας Σπερελάκη, Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης. Ερμηνεύει η Κάτια Σπερελάκη

27 Ιανουαρίου  «ΟΙΔΙΝΟΥΣ» του Θανάση Τριαρίδη, Σκηνοθεσία: Λάζαρος Γεωργακόπουλος.  Πρωταγωνιστούν: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Ευτυχία Γιακουμή.

Επίσης στα πλαίσια του φεστιβάλ το Σάββατο και την Κυριακή 21 & 22 Ιανουαρίου θα παρουσιαστούν οι παιδικές παραστάσεις «ΜΑΓΙΚΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ» σε κείμενο Άκυς Μητσούλης, σκηνοθεσία: Παυλίνας Χαρέλα και πρωταγωνιστές τους Μάριο Κωνσταντίνου Χρήστος Γκουτσίδης, Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος  και « ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ» σε κείμενο-σκηνοθεσία  Γιάννης Καλαντζόπουλος , Μουσική: Δημήτρης Λέκκας και ηθοποιοί Χρήστος Γκουτσίδης, Δημήτρης Δάγκαλης, Ελένη Χρυσομάλλη, Ανδρομάχη Βουτσά, Βαλάντης Γαργάνης, Χριστόφορος Χριστοφορίδης (φιλική συμμετοχή).

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

  • Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου μετά το τέλος της παράστασης «Την λένε Εύα» θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με την παρουσία της πρωταγωνίστριας Εύας Κουμαριανού
  • Την Δευτέρα 23 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί η προβολή του ντοκιμαντέρ »Κατερίνα Γώγου – Για την αποκατάσταση του μαύρου» σε σκηνοθεσία Αντώνη Μποσκοΐτη.
  • Την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου μετά το τέλος της παράστασης « Το Κιβώτιο» θα πραγματοποιηθεί συζήτηση για τον συγγραφέα Άρη Αλεξάνδρου, με την παρουσία του σκηνοθέτη και ηθοποιού Φώτη Μακρή.
  • Την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου μετά το τέλος της παράστασης «Νίνα2» θα πραγματοποιηθεί συζήτηση, με την παρουσία της πρωταγωνίστριας Κάτιας Σπελεράκη
  • Την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου μετά το τέλος της παράστασης « Οιδίνους» θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με την παρουσία του συγγραφέα του έργου Θανάση Τριαρίδη, και των πρωταγωνιστών Λάζαρου Γεωργακόπουλου και Ευτυχίας Γιακουμή.

Καινοτομία σημαντική του φετινού φεστιβάλ αποτελεί  το «άπλωμά» του και εκτός Μυτιλήνης, σύμφωνα και με την επιθυμία του Δήμου Λέσβου. Έτσι  την Τρίτη 17 Ιανουαρίου θα παρουσιαστεί στο Πλωμάρι η θεατρική παράσταση « Λωξάντρα», το Σάββατο 21 Ιανουαρίου η θεατρική παράσταση «Οι Σιδεράδες» και την Κυριακή η παιδική παράσταση « Μαγικοί Επιστήμονες», ενώ την Τρίτη 24 Ιανουαρίου η θεατρική παράσταση «Το Κιβώτιο» θα ανέβει στην Αγιάσο.

Open post

Οι Πυξ Λαξ ξανά μαζί για τα 30 χρόνια από την ίδρυση του συγκροτήματος

Οι Πυξ Λαξ ξανά μαζί για τα 30 χρόνια από την ίδρυση του συγκροτήματος

Είναι γεγονός: Οι Πυξ Λαξ επιστρέφουν για να γιορτάσουν 30 χρόνια από την ίδρυση του συγκροτήματος. Την Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018, οι παλιοί φίλοι ξανασυναντιούνται στη σκηνή του Ολυμπιακού Σταδίου της Αθήνας. Έρχονται από το παρελθόν, φέρνοντας άπειρη αγάπη για να την προσφέρουν στο μέλλον, στήνοντας μια μεγάλη συναυλία – γιορτή, αφιερωμένη στους χιλιάδες οπαδούς τους. Η προπώληση εισιτηρίων για τη συναυλία ξεκινά σήμερα Τρίτη 3 Ιανουαρίου.

Τα 30 χρόνια από την ίδρυση του γκρουπ είναι μια αφορμή για γιορτή! Μια γιορτή με όλους όσους έκαναν τους Πυξ Λαξ, ό,τι ήταν, είναι και θα είναι για τη μουσική της χώρας μας. Στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε λοιπόν, με όπλο τις μουσικές και τα τραγούδια που αγαπήσαμε, δεν θα μπορούσε μια μπάντα όπως οι Πυξ Λαξ να μην παρέμβει με διάφορους τρόπους, όπως ξέρει και μπορεί. 

Παρακολουθείστε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Mπάμπης Στόκας και ο Νίκος Λώρης της Didi Music:

Το όνομά τους στα αρχαία ελληνικά, σημαίνει «με κλωτσιές και με μπουνιές». Έτσι εισέβαλαν στα ελληνικά μουσικά δεδομένα στα τέλη της δεκαετίας του ‘ 80. Με ορμή και πάθος ενός μαχητή, μοναχικού στην αρχή, αλλά με ένα ολόκληρο στρατό φανατικών οπαδών στο τέλος…  Οι Πυξ Λαξ, είχαν μεγάλη απήχηση κάτι που προκύπτει όχι μόνο από τις πωλήσεις των album τους, αλλά και από τη συνολική τους πορεία. Είναι ένα ιστορικό συγκρότημα το οποίο διέγραψε μία πορεία, που στιγμάτισε την ελληνική νεολαία, αλλά και όλους τους «ανησυχούντες» των ‘90s και δημιούργησε τη δική του σχολή, την οποία ακολουθούν πιστά πολλά συγκροτήματα τα τελευταία χρόνια.

Το 1988 δύο παιδικοί φίλοι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο Μπάμπης Στόκας, έφτιαξαν μια μπάντα, που την επόμενη χρονιά μετονομάστηκαν σε Πυξ Λαξ. Το 1989 έδωσαν ηχογραφημένα τραγούδια τους στον Μάνο Ξυδούς, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν στη δισκογραφική εταιρία ΕΜΙ. Αυτό ήταν! Υπέγραψαν συμβόλαιο και το 1990 βγαίνει η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τι άλλο να πεις πιο απλά». Ήχος πρωτότυπος, που κινείται μεταξύ του rock, της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής, δίνοντας φρέσκια πνοή στις παλιομοδίτικες rock συνταγές των 1980s.

Το 1991 κυκλοφορούν το «Ζόρικοι καιροί», που περιλαμβάνει το «Πούλα με» και το 1993 το «Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί», που περιλαμβάνει το τραγούδι «Άσ’ τη να λέει» με τον Βασίλη Καρρά, μία ανατρεπτική συνεργασία, που ξάφνιασε. Με τα χρόνια, το συγκρότημα περιοδεύει, αναπτύσσει μια στενή σχέση με  το κοινό του, που σημαδεύεται από χιλιάδες εισιτήρια και πωλήσεις δίσκων. Το κοινό ποτέ δε σταμάτησε να ακολουθεί πιστά αυτούς τους ιδιότυπους «πρίγκιπες» που ανταπέδιδαν με γενναιοδωρία αυτήν την αγάπη.

Το 1996 επιλεγμένα κομμάτια από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη οι «Παλιές Αγάπες Πάνε στον Παράδεισο», έγιναν στίχοι για το ομότιτλο τραγούδι των Πυξ Λαξ, από το άλμπουμ «Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες». Το 1998 κάνουν περιοδεία στη Βρετανία και για πρώτη φορά Έλληνες καλλιτέχνες  καταφέρνουν να κάνουν τέσσερις sold-out εμφανίσεις. Ακολουθούν album που γίνονται πλατινένια και περιέχουν κλασικά πλέον τραγούδια όπως το «Μία συνουσία μυστική», «Έπαψες αγάπη να θυμίζεις» και γράφουν μουσική για την ταινία «Μοναξιά μου όλα». Το 1999 κυκλοφορούν το «Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;» ένα album που γίνεται τρεις φορές πλατινένιο και περιέχει τραγούδια καινούργια και κομμάτια από live εμφανίσεις τους.

Οι Πυξ Λαξ δεν έμειναν στα γνωστά μονοπάτια, προχώρησαν σε  συνεργασίες με τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Λάκη Παπαδόπουλο και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, αλλά και τους Κορσικάνους I Muvrini, τον Marc Almond, τον Eric Burdon (από τους Animals) και το Sting. Το 2003 κυκλοφορούν το «Χαρούμενοι στην Πόλη των Τρελών», ένα album που μοιράζονται ερμηνευτικά με καλλιτέχνες όπως ο Ψαραντώνης, η Μελίνα Τανάγρη, ο Gordon Gano, ο Steve Wynn και ο Marc Almond.

Το 2004, σε μια τηλεοπτική συνέντευξη, οι Πυξ Λαξ ανακοινώνουν ότι το συγκρότημα διαλύεται. Τότε, θεώρησαν ότι ένας κύκλος έκλεισε, ένιωσαν ότι μετά τον Eric Burdon δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνουν. Έτσι, η συναυλία τους που γίνεται στις 18 Σεπτεμβρίου του 2004 στο θέατρο του Λυκαβηττού, ηχογραφείται και κυκλοφορεί σε άλμπουμ με τον τίτλο «Τέλος». Οι Πυξ Λαξ αποχαιρετούν το κοινό τους, για να μην αναγκαστούν να το προδώσουν αργότερα!

Το φθινόπωρο του 2009, και ενώ ο καθένας από τα μέλη είχε τραβήξει τον δικό του δρόμο ο Μάνος Ξυδούς, είχε την ιδέα της επιστροφής. Την εμπιστεύτηκε στον Νίκο Λώρη, βασικό συνεργάτη των Πυξ Λαξ επί 8 ολόκληρα χρόνια (1995 – 2003) και το Πάσχα του 2010 μοιράζονται την ιδέα τους με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και τον Μπάμπη Στόκα και όλοι μαζί παίρνουν την απόφαση για επανένωση των Πυξ Λαξ, για μια μουσική επανασύνδεση για λίγες μοναδικές συναυλίες. Στις 13 Απριλίου 2010 έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Ξυδούς. Το 2011, επτά χρόνια μετά τη διάλυσή τους, οι Πυξ Λαξ συναντιούνται ξανά με το κοινό τους, το οποίο τους ακολουθούσε πιστά όλα τα χρόνια της απουσίας τους, δίνοντας συναυλίες σε μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αφιερωμένες στη μνήμη του Μάνου.

Την Τετάρτη 13 Ιουλίου του 2011 και στις 7 Σεπτεμβρίου, οι Πυξ Λαξ έγραψαν ιστορία. Με τις μεγαλειώδεις συναυλίες, τις μεγαλύτερες στα ελληνικά χρονικά στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας και στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης. Γνώρισαν την αποθέωση από πάνω από 75.000 και 50.000 θαυμαστές, αντίστοιχα. Οι συναυλίες του 2011 στάθηκαν σταθμός στην πορεία του συγκροτήματος (φωτο), γιατί απέδειξαν τη διάρκειά του και την αγάπη του κοινού.

Την Τετάρτη, 11 Ιουλίου του 2018, οι Πυξ Λαξ επιστρέφουν με δύναμη από τα παλιά αλλά με το βλέμμα στο μέλλον. Γιατί οι Πυξ Λαξ είναι πολύ δυνατοί για να μην είναι εδώ! Σε καιρούς που έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο πιο πολύ από ποτέ. Σε καιρούς που η μουσική μοιάζει να είναι η μόνη λύση.

Εκτός από τους Φίλιππο Πλιάτσικα και Μπάμπη Στόκα, η μπάντα θα απαρτίζεται από μουσικούς που βρέθηκαν από την αρχή δίπλα στο συγκρότημα: τον Παναγιώτη Σπυρόπουλο (ηλεκτρική κιθάρα), τη Δήμητρα Καραμπεροπούλου (ακορντεόν), τον Γιώργο Γιαννόπουλο (τύμπανα) και τον Νίκο Γιαννάτο (μπάσο).

Οι τιμές εισιτηρίων θα ξεκινούν από 11 ευρώ.
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:  

TICKET HOUSE: Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς), Αθήνα, τηλ.: 210 3608 366

Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Open post

Στα δικαστήρια, για την κιθάρα του Kurt Cobain

Στα δικαστήρια, για την κιθάρα του Kurt Cobain

Η κιθάρα με την οποία ο Κερτ Κομπέιν έπαιξε στην MTV Unplugged συναυλία των Nirvana το 1993, φαίνεται να είναι ένα πολύτιμο αντικείμενο προς διεκδίκηση, για στην κόρη του πρώην τραγουδοποιού και ερμηνευτή του συγκροτήματος και τον πρώην σύζυγό της.

Σύμφωνα με το (ηλεκτρονικό) περιοδικό Page Six, η Φράνσις Μπιν, η οποία δεν είχε κλείσει τα δύο της χρόνια όταν ο πατέρας της αυτοκτόνησε το 1994, χάρισε την κιθάρα ως γαμήλιο δώρο, στον μουσικό, Ισάια Σίλβα, όταν παντρεύτηκαν, το 2014. Τότε, η αξία της φημισμένης Martin D-18E υπολογιζόταν σε ένα εκατομμύριο δολάρια, αλλά σήμερα οι ειδικοί εκτιμούν ότι, η αξία της είναι πολύ μεγαλύτερη.

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, η κιθάρα είναι τόσο πολύτιμη για την Φράνσις Μπιν, ώστε έφτασε στο σημείο να στείλει στον εν διαστάσει σύζυγό της απειλητικά μηνύματα σε μία προσπάθεια να τον πείσει να της επιστρέψει αυτό το οικογενειακό κειμήλιο. Ωστόσο, οι πηγές αναφέρουν ότι ο Σίλβα εξακολουθεί να έχει την κιθάρα, η οποία πιθανολογείται ότι είναι η τελευταία με την οποία έπαιξε ο Κομπέιν πριν πεθάνει.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του περιοδικού, «Τον Σεπτέμβριο, ύστερα από δικαστική εντολή, η Φράνσις Μπιν υποχρεώθηκε να πληρώνει στον Σίλβα διατροφή 15.000 δολαρίων, στο πλαίσιο προσωρινού διακανονισμού. Το δικαστήριο θα επεξεργαστεί, στη συνέχεια, το θέμα της κιθάρας».

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Page Six

Open post

Πέθανε ο αρχαιολόγος Αλέξανδρος Μάντης

Πέθανε ο αρχαιολόγος Αλέξανδρος Μάντης

Έφυγε από τη ζωή ο αρχαιολόγος, Αλέξανδρος Μάντης, που είχε εργαστεί ιδιαίτερα για τον χώρο της Ακρόπολης (από το 1983 ως το 2001).

Γεννήθηκε το 1947, και σπούδασε κλασική αρχαιολογία στο Αρχαιολογικό τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου αποφοίτησε το 1975 και το 1983 έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα.

Θέμα της διδακτορικής του διατριβής ήταν τα «Προβλήματα της εικονογραφίας των ιερειών και των ιερέων στην αρχαία ελληνική τέχνη». Διεύρυνε τον κύκλο των σπουδών του με έρευνες και υποτροφίες στο αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Βόνης (1976- 1978, 1988-1989), στο Βρετανικό Μουσείο (1986) και στο αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Βερολίνου (1979).

Κατά διαστήματα, από το 1975 και μετά, εργάστηκε στην αρχαιολογική υπηρεσία. Κατά τις υπηρεσίες του σε 10 Εφορείες Αρχαιοτήτων σε 18 νομούς της χώρας, ασχολήθηκε κυρίως με ανασκαφικό και μουσειακό έργο, στην Ήπειρο (Γιάννενα, Νικόπολη, ‘Αρτα, Βίτσα, Ζαγορίων, Ηγουμενίτσα), στην Πελοπόννησο (Πάτρα, Ολυμπία, Σπάρτη, Γύθειο, Ναύπλιο, Κόρινθος), στην Κρήτη (Ηράκλειο, Σητεία) αλλά και στην Κεφαλονιά, στα Μέγαρα, στην Αθήνα και στην Κέα.

Κατά τη διάρκεια της εργασίας του στην Ακρόπολη του δόθηκε η ευκαιρία να εξειδικεύσει τις γνώσεις του στα μνημεία και την γλυπτική του αρχαιολογικού χώρου και να ασχοληθεί ειδικότερα με τα γλυπτά του Παρθενώνα, καθώς και να οργανώσει τη συλλογή και την έκθεση των εκμαγείων των γλυπτών του Παρθενώνα στο Κέντρο Μελετών Ακροπόλεως.

Ο διακεκριμένος αρχαιολόγος είχε εργαστεί ιδιαίτερα για τη μεταφορά των γλυπτών από το παλαιό στο νέο Μουσείο Ακροπόλεως και για την κωδικοποίηση των διεσπαρμένων μελών, από τον γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα.

Παράλληλα με το έργο του ως αρχαιολόγου, ο Μάντης είχε πραγματοποιήσει περισσότερες από 80 διαλέξεις και ανακοινώσεις σε πανεπιστήμια και σε διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική και έχει ισάριθμες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά. Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου, στις 14.30, στο ναό Αγίου Δημητρίου στο Μπραχάμι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτογραφία: Eurokinissi

Open post

«Τραγούδια της Καλντέρας και του Πιτθέα» του Δημήτρη Καρούση

«Τραγούδια της Καλντέρας και του Πιτθέα» του Δημήτρη Καρούση

Την πρώτη του ποιητική συλλογή τα «Τραγούδια της Καλντέρας και του Πιτθέα», παρουσίασε ο Δημήτρης Καρούσης.

Η παρουσίαση της συλλογής από τις εκδόσεις Σκαραβαίος άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, ενώ στα ενδιάμεσα των ομιλιών, ακούγονταν απαγγελίες ποιημάτων από τους ηθοποιούς Δ. Μάριζα, Ι. Κοντέλλη, Αικ. Γρηγορίου και Πέρσα Σέργη και τραγούδια με στίχους μελοποιημένους από τον συνθέτη Νικόλα Παπακωνσταντίνου και τους μουσικούς Χριστίνα Γκουντέλια στο πιάνο, Κων/να Ρούσσου στο φλάουτο και Φοίβο Μπαζά, σαξόφωνο – κρουστά.

Από την πλευρά των ομιλητών η Γιούλη Χρονοπούλου αναλύοντας την ποίηση τού Δ. Καρούση τόνισε ότι «πηγάζει από τη βάσανό του και στοχεύει στη λύτρωση τη δική του και των άλλων. Εκπορεύεται από την εμπειρία, τη μνήμη, την παρατήρηση και μετουσιώνεται σε στοχασμό. Εδράζεται σε αξίες ανθρωπιστικές, πανανθρώπινες και εκφέρεται ως κάλεσμα σε αγώνα, ως μήνυμα ψυχικής ανεξαρτησίας. Είναι μια ανυπότακτη κραυγή…»

Ο τ. υπουργός – ποιητής Γ. Καλός, ως Τροιζήνιος σχολίασε ότι με τον Δ. Καρούση τους συνδέει, όχι η πολιτική αλλά η Τροιζηνιακή γη. Την Τροιζηνιακή γή που τον ενέπνευσε και έγραψε.

Ο συγγραφέας-φιλόσοφος Δημήτρης Ράπτης που ανταπέδωσε όπως είπε παρέμβαση του Δ. Καρούση στα φιλοσοφικά του πονήματα με τίτλο: «Η διαλεκτική στη Γνώση και τη Ζωή», μίλησε για τη φιλοσοφική διάσταση της συλλογής.

«Αυτή η παρέμβασή του, με έβαλε στον πειρασμό να του το …ανταποδώσω. Ήμουν βέβαιος ότι θα υποβόσκει μια φιλοσοφική διάσταση, γιατί ο συγκεκριμένος ποιητής δεν είναι απλά ένας εραστής της γλώσσας και της έμμετρης γραφής, αλλά ένας άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή στοχάζεται και συμμετέχει στους κοινωνικούς αγώνες.

Καιρός πολύς που μπάρκαρα / σ΄ ένα σκαρί παλιό, ταξιδεμένο / που από καιρούς και θάλασσες / και των κρατούντων το σκοταδισμό / πολλές φορές, είναι δαρμένο.

Στην εγγυτάτη ορτσάρουμε / το λόγο για να βρούμε, την αιτία / για την ουσία της Ύπαρξης, για τη Ζωή.
Ουσία της ύπαρξης, αλήθεια των αρχών, αρχές της αλήθειας… Μα αυτά είναι ο ορισμός της φιλοσοφίας!» τόνισε ο κ. Ράπτης.

Στη συνέχεια μίλησε ο εκδότης Κώστας Βενετσάνος ο οποίος αναρωτήθηκε τί είναι ποίηση και τόνισε: «Η ποίηση πρέπει να έχει ρυθμό, μέτρο. Ελεύθερο; Ελεύθερο αλλά μέτρο. Το μέτρο έχει και ένα σκοπό στην ποίηση• την απομνημόνευση». Και για να αποδείξει το “βάρος” που έδιναν οι αρχαίοι στην ποίηση σημείωσε «Να μην ξεχνάμε ότι από τις εννέα μούσες οι πέντε ήταν αφιερωμένες στην ποίηση!»

Οι ομιλίες έκλεισαν με τον Δημήτρη Καρούση, ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων εμφανώς συγκινημένος: «έχω να καταθέσω και να κοινωνήσω μαζί σας, για την Τροιζηνία, τον Πόρο, τον κόσμο που μας περιβάλλει, τη φύση, τις καταστάσεις, τα γεγονότα, τους προβληματισμούς μου, τα αισθήματά μου, την αγανάκτησή μου, το θαυμασμό μου, την πίκρα, τη χαρά μου, το γέλιο και το κλάμα μου τα καταθέτω και τα κοινωνώ μαζί σας στους στίχους, στις στροφές των ποιημάτων. Είναι γεγονός στους δύσκολους καιρούς, παρηγοριά, ανθόνερο κι ανάσα για την ανάταση της ψυχής μας είναι τα έργα των ποιητών…».

Posts navigation

1 2 3 52 53 54 55 56 57 58 73 74 75
Scroll to top