Open post

«Τo αντίθετο του γκρι | Das gegenteil von grau»

«Τo  αντίθετο του γκρι | Das gegenteil von grau»

Προβολή ντοκιμαντέρ διοργανώνει το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου η «Αλληλεγγύη για Όλους».

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της: «Διαφορετικές ομάδες που ενσαρκώνουν πρακτικές ουτοπίες και ελεύθερους χώρους αγωνίζονται για αλληλεγγύη και οικολογική συνύπαρξη στο αστικό τοπίο. Ένα ντοκιμαντέρ του Matthias Coers και του «Δικαίωμα στην Πόλη Ruhr».

Το Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 20:30, στο Joke Café (Ομήρου 13, Αθήνα) θα προβληθεί με ελληνικούς υπότιτλους το ντοκιμαντέρ «ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΓΚΡΙ | DAS GEGENTEIL VON GRAU».

«Από τους αγώνες για ελευθεριακούς χώρους και στέγαση, μέχρι την αυτοοργανωμένη γεωργία και τις συλλογικές κουζίνες προσφύγων. Οι ανεκμετάλλευτοι χώροι, η ανωνυμία και η απραξία δεν είναι αποδεκτά από όλους. Το αντίθετο. Από το Ντόρτμουντ μέχρι το Ντούισμπουργκ, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επεμβαίνουν δυναμικά στην αστική πραγματικότητα. Ένα σαλόνι στη μέση του δρόμου, συνελεύσεις γειτονιών και συλλογικοί κήποι. Κοινωνικά κέντρα, Repair Cafés και πρωτοβουλίες ενοίκων ξεπηδούν από κάθε γωνιά της πόλης, αυτόνομα, αυτοοργανωμένα και συλλογικά».

Η μετάφραση του ντοκιμαντέρ στηρίχθηκε από την «Αλληλεγγύη Για Όλους». Στην προβολή του Σαββάτου θα βρίσκεται ο σεναριογράφος, αλλά και αντιπροσωπεία της επιτροπής αλληλεγγύης από το Μπόχουμ.

•Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ντοκιμαντέρ «ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΓΚΡΙ | DAS GEGENTEIL VON GRAU» και την «Πρωτοβουλία Ελλάς – Αλληλεγγύη Bochum», πατήστε εδώ:

•Για να δηλώσετε τη συμμετοχή σας στο Facebook event, πατήστε εδώ:

Open post

Ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων συμμετοχής στο φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας

Ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων συμμετοχής στο φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας

Ξεκίνησε η περίοδος υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας AIDFF Το Φεστιβάλ, προωθώντας την ιδέα του ψηφιακού κινηματογράφου περιλαμβάνει ταινίες μυθοπλασίας, τεκμηρίωσης, κινουμένων σχεδίωνπειραματικές, video- art , video- dance και σπουδαστικές ταινίες που δημιουργήθηκαν με την χρήση των νέων ψηφιακών μέσων.

Το Φεστιβάλ θα διεξαχθεί τον Μάρτιο του 2018 στους Ιστορικούς κινηματογράφους «Αλκυονίδα» και «Στούντιο». Στο πλαίσιο του διαγωνιστικού χαρακτήρα του Φεστιβάλ απονέμονται τα κάτωθι βραβεία: Α’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, Β’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, Γ’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, Καλύτερης Tαινίας Τεκμηρίωσης, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Σκηνογραφίας, Καλύτερο Video Art, Καλύτερο Video Dance, Καλύτερο Πειραματικό φιλμ, Καλύτερο Κινούμενο Σχέδιο, Καλύτερης Ερμηνείας, Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερου Μοντάζ, Καλύτερου Σεναρίου Καλύτερης Μουσικής, Τιμητικές Διακρίσεις.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας αποτέλεσε, από το ξεκίνημα του, ένα σημείο συνάντησης δημιουργών και Θεατών και ταυτόχρονα πέτυχε μια ευθυγράμμιση της σύγχρονης κινηματογραφικής πραγματικότητας στην Ελλάδα με τις μεγάλες εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο ως προς τον Κινηματογράφο, ο οποίος σταθερά βαδίζει προς την Ψηφιακή του Εποχή. Το Φεστιβάλ βρήκε μεγάλη ανταπόκριση από τη Διεθνή Κινηματογραφική πραγματικότητα.

Η εργονομία και η διαθεσιμότητα των ψηφιακών κινηματογραφικών μηχανών και οι ανεξάντλητες δυνατότητες του ψηφιακού μοντάζ, δίνουν στον σύγχρονο κινηματογραφιστή δυνατότητες παραδοσιακά απρόσιτες και δημιουργούν μια ζωντανή κοινότητα από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που ενδιαφέρονται για τον κινηματογράφο, ο οποίος συνεχίζει να συγκεντρώνει τα βλέμματα και να επηρεάζει τις άλλες τέχνες, που δανείζονται από αυτόν εργαλεία, τεχνολογία, οπτική και δημιουργούν νέα είδη.

Το Φεστιβάλ αξιοποιώντας την διεθνή του αναγνώριση θα απονείμει για τρίτη φορά και το βραβείο Rising Star Award σε συνεργασία με το βρετανικό ίδρυμα MMBF. Το Φεστιβάλ διεξάγεται υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και έχει την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν αιτήσεις συμμετοχής καθώς και πληροφορίες για τον κανονισμό λειτουργίας του φεστιβάλ στη σχετική ιστοσελίδα.

Την καλλιτεχνική διεύθυνση του φεστιβάλ αναλαμβάνει ο Χρήστος Ν. Καρακάσης. Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων συμμετοχής λήγει στις 5 Φεβρουαρίου.

Open post

Ο Χιου Τζάκμαν μιλά για την ελληνική του καταγωγή στον Αλέξανδρο Λιζάρδο (video)

Ο Χιου Τζάκμαν μιλά για την ελληνική του καταγωγή στον Αλέξανδρο Λιζάρδο (video)

Η ταινία «The Greatest Showman» συγκέντρωσε τρεις υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες, μεταξύ αυτών και της πρώτης αντρικής ερμηνείας για τον Χιου Τζάκμαν. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην ΕΡΤ και στον Αλέξανδρο Ρ. Λιζάρδο την περίοδο των γυρισμάτων της ταινίας, ο διάσημος ηθοποιός του Χόλυγουντ, είχε αναφερθεί μεταξύ άλλων και στην ελληνική του καταγωγή.

Πηγή: ΕΡΤ 1

Open post

Εορταστική συναυλία στη Νέα Ιωνία Αττικής

Εορταστική συναυλία στη Νέα Ιωνία Αττικής

«Παραμονή Χριστούγεννα», είναι ο τίτλος της εορταστικής συναυλίας που διοργανώνει ο Οργανισμός Πολιτισμού Άθλησης και Νεολαίας (Ο.Π.Α.Ν) του Δήμου Νέας Ιωνίας.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του: «Με αφορμή τις κατανυκτικές μέρες των Χριστουγέννων και τη λάμψη της Πρωτοχρονιάς, ο Οργανισμός Πολιτισμού Άθλησης και Νεολαίας (Ο.Π.Α.Ν) του Δήμου Νέας Ιωνίας, σας προσκαλεί στην εορταστική συναυλία της Χορωδίας Παραδοσιακού Τραγουδιού, που θα πραγματοποιηθεί στον Δημοτικό Κινηματογράφο «ΑΣΤΕΡΑΣ» (Ασκληπιού 4, Νέα Ιωνία, όπισθεν κτιρίου ΟΤΕ) την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου και ώρα 8 μ.μ.

Στο πρώτο μέρος, μέσα από Χριστουγεννιάτικα λαογραφικά κείμενα του Φώτη Κόντογλου ντυμένα με κάλαντα, το μήνυμα της Γέννησης θα ζεστάνει τις καρδιές μας, ενώ ύμνοι των Χριστουγέννων, κοντάκια, απολυτίκια και καταβασίες που θα ακουστούν, συμπληρώνουν την ευλαβική ατμόσφαιρα.

Με την παρουσία εξαιρετικής ορχήστρας που θα συνοδεύει από το πρώτο μέρος θα περάσουμε στο δεύτερο και στην υποδοχή του Νέου Έτους, μέσα σε μια λαμπερή συναυλιακή ατμόσφαιρα που ταιριάζει στο καλωσόρισμα της νέας χρονιάς.

Επιμέλεια προγράμματος, Διδασκαλία-διεύθυνση χορωδίας, μουσικών συνόλων: Βαγγέλης Σαραντίδης.

Είσοδος ελεύθερη».

Open post

Η «μουσική της άμμου» μας ταξιδεύει μέσα από μια εικαστική εγκατάσταση

Η «μουσική της άμμου» μας ταξιδεύει μέσα από μια εικαστική εγκατάσταση

Οι «μουσικές συμφωνίες της άμμου» φτάνουν, συνήθως, στ’ αυτιά των πιο τυχερών, που μπορούν να ταξιδέψουν ως τους Αμμόλοφους Demont Dunes, στην έρημο Μοχάβι στην Καλιφόρνια, στην κοιλάδα της κινούμενης άμμου Reg-I-Ruwan στο Αφγανιστάν, στο Αντηχητικό Αμμώδες Φαράγγι της Μογγολίας.

Χάρη στην καλλιτέχνιδα Λότε Γκίβεν (Lotte Geeven), που έχει ως έδρα της το Άμστερνταμ, είναι πια πιθανό και οι λιγότερο ταξιδεμένοι να απολαύσουν τις πρωτότυπες μουσικές της φύσης, όχι βέβαια χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου, σε ό,τι αφορά την περίπτωση της Γκίβεν. Η ίδια σκοπεύει να δημιουργήσει τη «μηχανή της άμμου», συλλέγοντας ακουστική άμμο απ’ όλο τον κόσμο.

Να σημειωθεί ότι, δεν παράγει ήχο οποιαδήποτε άμμος, οι κόκκοι της πρέπει να είναι στρογγυλοί, να περιέχουν οξείδιο του πυριτίου και να έχουν συγκεκριμένο μέγεθος – μεταξύ 0,1 και 0,5 mm.

Σύμφωνα με το σχέδιο της, η καλλιτέχνις σκοπεύει να τοποθετήσει την άμμο σε δοχεία, σαν κυκλικά τύμπανα με διάμετρο ενός μέτρου, που φέρουν περιστρεφόμενα πτερύγια τα οποία θα στροβιλίζουν τους κόκκους για να αναπαράγουν το βουητό της άμμου. Στη συνέχεια, ο αναπαραγόμενος ήχος θα ενισχύεται από μικρόφωνα.

Στόχος της Λότε είναι να κατασκευάσει 12 «μηχανές άμμου» που θα αναπαράγουν 12 διαφορετικά είδη ήχων. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα Hyperallergic, το σύνολο του έργου θα αποτελεί μια πρωτότυπη καλλιτεχνική εγκατάσταση.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 35 γνωστά μέρη στα οποία μπορεί κανείς να ακούσει τη μουσική της άμμου. Επειδή η καλλιτέχνης δεν μπορεί να συγκεντρώσει μόνη της όλη την απαιτούμενη ποσότητα άμμου, ζητά –μέσω της ιστοσελίδας της– από ταξιδιώτες που θα βρεθούν στις δυσπρόσιτες περιοχές του πλανήτη, να συλλέξουν εκείνοι την πολύτιμη μελωδική άμμο προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για την ολοκλήρωση του έργου της.

Δύο φυσικοί, οι Πασκάλ Χέρσεν και Στέφαν Ντουάντι, συνεργάστηκαν με τη Γκίβεν προκειμένου εκείνη να δώσει ζωή στη δημιουργία της.

Η καλλιτεχνική εγκατάσταση πρόκειται να παρουσιαστεί στην Ολλανδία την άνοιξη. Όσοι προσφέρουν την άμμο τους για την υλοποίηση του έργου θα δουν τα ονόματά τους στην εγκατάσταση.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ /

Open post

Kατοχύρωση των διπλωμάτων τους ζητούν οι σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης

Kατοχύρωση των διπλωμάτων τους ζητούν οι σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης

Παρέμβαση στο θέμα της αναγνώρισης των διπλωμάτων των καλλιτεχνικών σχολών και κατά συνέπεια και στα επαγγελματικά του κλάδου, κάνει το Σ.Ε.Χω.Χο (σωματείο εργαζομένων στο χώρο του χορού).

Για το λόγο αυτό απευθύνθηκε μέσω ανοιχτής επιστολής προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

Αναλυτικά το κείμενο της επιστολής:

Ανοιχτή επιστολή

πρός τον υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου.

Κύριε υπουργέ,

Η άρνηση σας, να υπογράψετε την κοινή υπουργική απόφαση με την οποία θα καθορίζονται οι Ανώτερες Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 79, Νόμος 4481 ΦΕΚ Α’ 100 / 20.7.2017 καθώς και οι προϋποθέσεις και η διαδικασία αναγνώρισης της ισοτιμίας, μας κάνει να πιστεύουμε ότι ακόμα και αν έχετε παρακολουθήσει έστω και μία παράσταση χορού, θεωρείτε ότι αυτό που είδατε επί σκηνής είναι θέμα κληρονομικού χαρίσματος και όχι επίπονης και πολύχρονης εκπαίδευσης και καλλιέργειας. Γνωρίζουμε την αντίθεση σας στο θέμα της ισοτίμησης των διπλωμάτων μας όχι βέβαια από εσάς, αφού εσείς δεν έχετε απαντήσει στο ερώτημα μας.

Δεν θα απευθυνθούμε στη φιλότεχνη πλευρά σας, αλλά στη σοσιαλιστική θεώρηση του κόσμου που εσείς και το κόμμα στο οποίο ανήκετε υποστηρίζετε. Πόσο δίκαιο είναι κάποιος που έχει σπουδάσει το λιγότερο τρία χρόνια, είτε στην κρατική σχολή χορού είτε σε κάποια ιδιωτική επαγγελματική σχολή, να προσλαμβάνεται ως απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε κρατικούς φορείς;

Σας ζητούμε να τοποθετηθείτε δημόσια επί του θέματος. Ποιοί είναι οι λόγοι για τους οποίους αντιτίθεστε στην ισοτίμηση και τι θα θέλατε για να θεωρήσετε αυτές τις σπουδές ικανοποιητικές και ικανές να ισοτιμηθούν.

Μήπως είναι καιρός να πληροφορήσουμε τους γονείς εκατοντάδων παιδιών ότι η εκπαίδευση που προσφέρουν στα παιδιά τους δεν παρέχει κανένα εχέγγυο για την επαγγελματική τους αποκατάσταση;

Με εκτίμηση,

Σ.Ε.Χω.Χο (σωματείο εργαζομένων στο χώρο του χορού).

Πρόεδρος: Αγγελική Στελλάτου
Γραμματέας: Κάντυ Καρρά
Ταμίας: Έμυ Κορφιά
Αν.Γραμματέας: Κωνσταντίνος Αλευράς
Αν.Ταμίας: Εύη Σούλη

Για την ιστορία:

Με την κατάργηση των ΤΕΙ, καταργήθηκε και η ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης στην οποία ανήκαν και οι καλλιτεχνικές σχολές, με αποτέλεσμα τα διπλώματα τα οποία αποκτούνται από αυτές να μην έχουν καμία ουσιαστική ισχύ. Δημόσιοι φορείς προσλαμβάνουν συναδέλφους ως αποφοίτους λυκείου και η συνέχιση σπουδών σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο- όχι φυσικά στη χώρα μας- και η αναγνώριση τους – στη χώρα μας, είναι ένα σταυρόλεξο για γερούς λύτες, με γερά νεύρα. Μετά από πολλές προσπάθειες τον Ιούνιο στη Βουλή ψηφίστηκε το νομοσχέδιο και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 100 / 20.7.2017 ο Νόμος 4481, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται η διάταξη για την Ισοτιμία των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (άρθρο 79):

Στη διάταξη αναφέρονται τα εξής:
Οι τίτλοι σπουδών που χορηγήθηκαν από Ανώτερες Δημόσιες και Ιδιωτικές Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, εφόσον οι τίτλοι αυτοί αποκτήθηκαν, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1158/1981 (Α΄ 127), έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος του ν. 3149/2003 (Α΄ 141), θεωρούνται ισότιμοι προς τους τίτλους σπουδών που χορηγούσαν έως τις 10.6.2003 τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, χωρίς αντιστοιχία προς υπάρχουσες κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα ειδικότητες των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Αρμόδιος για την αναγνώριση της ισοτιμίας ορίζεται ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.). Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και Πολιτισμού και Αθλητισμού καθορίζονται οι Ανώτερες Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος άρθρου, καθώς και οι προϋποθέσεις και η διαδικασία αναγνώρισης της ισοτιμίας».

Για να τεθεί σε εφαρμογή πρέπει να υπογράψουν την ΚΥΑ και οι δύο υπουργοί.

Σχετική είδηση: ΣΕ.ΧΩ.ΧΟ.: «Είναι ανάγκη να αντιμετωπιστεί σοβαρά ο χορός ως επάγγελμα»

Open post

Νικόλαος Φράγκος: H φυγή στη Μ. Ανατολή το 1942 και η στράτευσή του

Νικόλαος Φράγκος: H φυγή στη Μ. Ανατολή το 1942 και η στράτευσή του

Με στόχο να πολεμήσει τους κατακτητές, έκανε το ταξίδι προς την Τουρκία και ακολούθως στην Κύπρο και τη Μέση Ανατολή ο Νικόλας Φράγκος. Η κόρη του Θάλεια Φράγκου, μας μετέφερε όλα τα ιστορικά στοιχεία.

Πρόκειται για προδημοσίευση υλικού που περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος, συγγραφέας Νάσος Μπράτσος, 220 σελίδες, ISBN 978-960-9511-56-8), που θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2017 στις 6.30μμ στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ.

O Νικόλαος Φράγκος (του Σαράντου και της Ευθαλείας γένος Χριστόδουλου Μαλαχία) γεννήθηκε το 1919. Ο πόλεμος τον βρήκε στην Αθήνα, σπουδαστή μηχανικό εμπορικού ναυτικού. Έμενε στον ξάδελφό του Καλοκαιρινό και μπήκαν στην πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σπουδαστών και φοιτητών, από αυτές που φτιάχτηκαν πριν το ΕΑΜ και ακολούθως μπήκαν στις τάξεις του.

ο Ν. Φράγκος κάτω στη μέση ξαπλωτός

Η πείνα που έπεσε στην κατοχική Αθήνα, τον οδήγησε να επιστρέψει στη γενέτειρά του Ικαρία στα τέλη του 1941, αποφασισμένος να φύγει και από εκεί γρήγορα για να πάει στη Μέση Ανατολή να πολεμήσει.

Τα καταφέρνει τον Απρίλιο του 1942 μαζί με άλλους τέσσερις, αφού εντοπίζουν μία βάρκα κρυμμένη μέσα σε ένα αμπέλι στο Κυπαρίσσι. Και οι πέντε την κουβαλούν και φεύγουν κρυφά ένα βράδυ για την Τουρκία. Είχε ήδη τρεις αδερφές παντρεμένες στην Αίγυπτο.

Στην Τουρκία καταγράφονται και με καΐκι μεταφέρονται στην Κύπρο που γίνεται η βασική τους εκπαίδευση, εκεί γίνεται λοχίας και μετά τους πάνε στην Αίγυπτο. Εκεί βρίσκει το ηγετικό στέλεχος της Αντιφασιστικής Στρατιωτικής Οργάνωσης, Γιάννη Σαλλά, με τον οποίο είναι και συγγενείς από το σόι των Μαλαχιάδων.

Περιμένοντας την εκτέλεση στο Γεντί Κουλέ το 1947, τη φωτογραφία τράβηξε ο δεσμοφύλακας

Ήθελαν να πολεμήσουν τους Γερμανούς αντί να φυλάνε σκοπιές σε στρατόπεδα προσφύγων, ξεσηκώνονται και οι Εγγλέζοι τους κλείνουν στα «σύρματα», όπου και κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, οργανώνουν τη ζωή τους.

Επέστρεψε με καράβι στη Χίο και από εκεί με καΐκι στην Ικαρία το 1946. Στα πλαίσια των διώξεων της εποχής, του αφαιρούν το ναυτικό του φυλλάδιο. Όταν επιχείρησε να ζητήσει αντίγραφο από τη σχολή του είπαν ότι είχαν καεί τα αρχεία στην κατοχή. Το 1947 ενώ είχε φυλακιστεί στο Γεντί Κουλέ και περίμενε την εκτέλεσή του, δόθηκε χάρη την τελευταία στιγμή.

Πηγή φωτο: οικογενειακό αρχείο Θάλειας Φράγκου

 

Διαβάστε στο www.ert.gr:

19/12: Αριστοτέλης Ελευθερόγλου: Πρόσφυγας από τη Σάμο στην Αβησσυνία

Open post

Αιτία φυγής και οι διώξεις – Η ιστορία του Δημήτρη Κοροντζή

Αιτία φυγής και οι διώξεις – Η ιστορία του Δημήτρη Κοροντζή

Aπό πυγμάχος, έγκλειστος, δραπέτης, πολεμιστής και πρόσφυγας. Παροσιάζουμε την περιπετειώδη ζωή του Δημήτρη Κοροντζή, μέσα από διήγηση του γιού του Κώστα Κοροντζή.

Πρόκειται για προδημοσίευση υλικού από το βιβλίο «Αιγαιοπελαγίτες πρόσφυγες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος, συγγραφέας Νάσος Μπράτσος, 220 σελίδες, ISBN 978-960-9511-56-8), που θα παρουσιασεί την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου στις 6.30μμ στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ.

Ο Δημήτρης Κοροντζής το 1936 που ο Χίτλερ έκανε την Ολυμπιάδα του Βερολίνου, μαζί με άλλους αθλητές πήγε να πάρει μέρος στη Λαϊκή Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης. Ήταν η συνειδητή προσπάθεια μποϊκοτάζ της χιτλερικής φιέστας, που όμως δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί αφού ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος. Ο Δημήτρης Κοροντζής ήταν μποξέρ στον Παναθηναϊκό.

Στην επιστροφή του από την Ισπανία είχε γίνει η δικτατορία Μεταξά και ο Κοροντζής που «τόλμησε» να στηρίξει την αντιχιτλερική ολυμπιάδα, φυλακίστηκε στην Αίγινα. Βρέθηκε στο ίδιο κελί με τους Βελουχιώτη και Καραγιάννη.

Το 1938 κατάφερε να δραπετεύσει κλέβοντας μία βάρκα από χωροφύλακες την ώρα που αυτοί έκαναν μπάνιο και μετά από τρεις μέρες έρμαιο των θαλασσίων ρευμάτων να βρεθεί στη Σκύρο. Ο ένας από τους άλλους δύο που δραπέτευσαν δεν άντεξε τις κακουχίες και απεβίωσε.
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι το 1950-51 πήγε ένας χωροφύλακας στο σπίτι της οικογένειας Κοροντζή να τους ενημερώσει για την κατηγορία της κλοπής μίας βάρκας!!

Χωρίς να αντιμετωπίσει προβλήματα και κυνηγητό μέχρι τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, αν και δραπέτης, μέσα στον ορυμαγδό της εποχής, στρατεύτηκε κανονικά και επειδή ήταν γυμνασμένος υπηρέτησε στις ειδικές αποστολές, κυρίως σε ανατινάξεις γεφυρών.

Στην κατοχική Αθήνα εργάστηκε στις εκδόσεις (μαγαζί στη Χαριλάου Τρικούπη 11) μαζί με το συνεταίρο του Μαρή. Έμενε στο Δουργούτι και κάτω από το παράθυρο του σπιτιού του έγινε το αιματοβαμμένο μπλόκο του Δουργουτιού.

Οι εκδόσεις πήγαιναν καλά αφού δεν υπήρχαν και πολλές άλλες επιλογές ψυχαγωγίας στην κατοχική Αθήνα και το βιβλίο αποτελούσε διέξοδο.
Μία ημέρα του 1943 γερμανοτσολιάδες μπήκαν στο μαγαζί για να δημιουργήσουν επεισόδιο, αλλά ο μποξέρ υπερίσχυσε και έφυγαν κακήν – κακώς.

Τον στοχοποίησαν όμως και ετοίμαζαν χειρότερα. Από δύο πηγές, έναν Έλληνα μεταφραστή των Γερμανών (και όχι ιδεολογικό τους φίλο) και από έναν βασανιστή στο Χαϊδάρι, του ήρθε η πληροφορία ότι αποτελεί στόχο των Γερμανών.

Έτσι με τα δίκτυα της αντίστασης μαζί με άλλους άνδρες, από κάποιο ορμίσκο στα παράλια των Μεσογείων, ξεκίνησε το ταξίδι για την Τουρκία, με σημείο άφιξης κάτω από τη Σμύρνη και υπό αγγλική εποπτεία – πιθανόν την Αγρελιά.

Με τρένα έφτασαν μέχρι την Κιάφα του Ισραήλ και από την πείνα, έπεσαν με βουλιμία στα πορτοκάλια που βρήκαν εκεί, με αποτέλεσμα να τους πιάσει η κοιλιά τους. Από τότε ο Δ. Κοροντζής δεν ξανάφαγε ποτέ στη ζωή του πορτοκάλια.

Ακολούθησε ο εγκλεισμός σε φρουρούμενο στρατόπεδο προσφύγων στο Σουέζ, από όπου μαζί με άλλους δραπέτευσε, πέρασε κολυμπώντας στην απέναντι πλευρά της Αιγύπτου και παρουσιάστηκαν σε τακτική μονάδα του ελληνικού στρατού. Δεν τους στρατολόγησαν, ενδεχομένως θεωρώντας τους ταραχοποιά στοιχεία για το στράτευμα και έμεινε στην Αίγυπτο, όπου τουλάχιστον γλίτωσε από την πείνα. Εκεί είχε ταυτότητα δημοσίου υπαλλήλου και έπαιρνα κάποιο ποσό για τα προς το ζην. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1945.

Πηγή φωτο: οικογενειακό αρχείο Κώστα Κοροντζή

Διαβάστε στο www.ert.gr:

18/12: Νικόλαος Φράγκος: H φυγή στη Μ. Ανατολή το 1942 και η στράτευσή του

19/12: Αριστοτέλης Ελευθερόγλου: Πρόσφυγας από τη Σάμο στην Αβησσυνία

Open post

«Ανθολογία της νέας τουρκικής λογοτεχνίας»: γράφει ο Αριστοτέλης Μητράρας

«Ανθολογία της νέας τουρκικής λογοτεχνίας»: γράφει ο Αριστοτέλης Μητράρας
ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,     ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Γεννήθηκα στην Ίμβρο. Ένα νησί ορφανό στο ΒΑ Αιγαίο που αποκόπηκε από τη μητέρα πατρίδα. Είμαι πρόσφυγας πρώτης γενιάς κι αισθάνομαι ότι αποτελώ απόηχο της μικρασιατικής καταστροφής. Με τη Συνθήκη της Λοζάνης το 1923 η Ίμβρος παραχωρήθηκε στην Τουρκία και εξαιρέθηκε από τη συμφωνία περί ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Από αυτή τη χρονική στιγμή ξεκίνησαν όλα. Με τις πολιτικές αφελληνισμού και καταπίεσης που εφάρμοσαν οι εκάστοτε τουρκικές κυβερνήσεις, με αποκορύφωμα το “πρόγραμμα διάλυσης”, τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις και την εγκατάσταση ανοικτής φυλακής βαρυποινιτών στο νησί το 1965, το αποτέλεσμα ήταν η σταδιακή αφαίμαξη του πληθυσμού τής Ίμβρου. Μέσα σε εξήντα περίπου χρόνια η Ίμβρος οδηγήθηκε στην ερήμωσή της κι από 9.000 περίπου Έλληνες κατοίκους το νησί σήμερα αριθμεί διακόσια πενήντα με τριακόσια άτομα και τα περισσότερα από αυτά είναι ηλικιωμένοι.

Οι Ίμβριοι στην πλειοψηφία τους ήταν αγρότες, κτηνοτρόφοι και αλιείς. Όμως, πέρα από αυτούς τους τομείς απασχόλησης, αγαπούσαν και τα γράμματα. Μετά το 1964 η τουρκική κυβέρνηση άσκησε ασφυκτικές πιέσεις στην ελληνική μειονότητα του νησιού απαγορεύοντας στα ελληνικά σχολεία τη διδασκαλία των ελληνικών μαθημάτων. Έτσι, οι Ίμβριοι, πικραμένοι και απογοητευμένοι από τις άδικες ενέργειες των τουρκικών αρχών, κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη και εν συνεχεία στην Ελλάδα.

Η δίψα για μάθηση και μόρφωση και κυρίως η επιθυμία ανατροφής των Ιμβρίων με την ελληνική παιδεία και τον πολιτισμό, ψυχολογικά και οικονομικά στοίχισε ακριβά στις οικογένειες των νησιωτών. Οι φτωχοί, άποροι και αμόρφωτοι γονείς, πλην όμως προνοητικοί και διορατικοί, αντιλαμβανόμενοι τα προνόμια της μόρφωσης, επένδυσαν στην εκπαίδευση των παιδιών τους στερούμενοι τα πάντα. Πριν από την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς, οι οικογένειες των Ιμβρίων έστελναν τα παιδιά τους στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσουν, τα οποία επέστρεφαν στο νησί τους με τη λήξη των μαθημάτων. Από τη δεκαετία του 1970 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ένας μεγάλος αριθμός μαθητών φοίτησε σε σχολεία της Κωνσταντινούπολης. Μορφώθηκε, αλλά στερήθηκε την οικογενειακή θαλπωρή καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του. Ορισμένα ευκατάστατα νοικοκυριά αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα στην Πόλη, επειδή δεν άντεχαν τις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονταν οι διαρκείς μετακινήσεις όσο και οι προσπάθειες των παιδιών να μορφωθούν. Άλλες οικογένειες οικονομικά ανίσχυρες, έστελναν τα παιδιά τους σε οικοτροφεία – ορφανοτροφεία, (όπως τα δύο ορφανοτροφεία της Πριγκήπου, δηλαδή του Σωτήρος Χριστού και του Αγίου Νικολάου), περιορίζοντας έτσι τις τεράστιες δαπάνες από τα γλίσχρα έσοδά τους. Όσοι, τέλος, από τους Ιμβρίους είχαν τη θέληση να συνεχίσουν ανώτερες σπουδές εγγράφονταν στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης η οποία τους εξασφάλιζε ύπνο, διατροφή και εκπαίδευση.

Έτσι έμαθα την ελληνική γλώσσα, έτσι και την τουρκική και απέκτησα συνείδηση για τα παιχνίδια που παίζουν η μοίρα και η Ιστορία.

Το βιβλίο με τον τίτλο Ανθολογία της νέας τουρκικής λογοτεχνίας – Θέατρο αποτελεί μέρος ενός τετράτομου έργου με τους εξής υπότιτλους: Μυθιστόρημα, Διήγημα, Ποίηση και Θέατρο. Όπως τονίζω και στο βιβλίο, τα τουρκικά θεατρικά έργα που μεταφράστηκαν στην Ελλάδα είναι λιγότερα από τα δάχτυλα ενός χεριού. Το παρόν εγχειρίδιο έρχεται να συμπληρώσει ένα τεράστιο κενό, αλλά όχι να το καλύψει πλήρως. Κατ’ αρχάς, υπάρχει μια κατατοπιστική αναδρομή στο τουρκικό θέατρο, αλλά και στην πολύτιμη συμβολή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης για την ανάπτυξη κι εξέλιξη του θεάτρου στην Τουρκία.

Όσον αφορά την επιλογή των θεατρικών έργων, πέραν των άλλων κριτηρίων, βαρύνουσας σημασίας αποτελούν οι υποκειμενικές προθέσεις. Π.χ. συμπεριέλαβα κάποια έργα που έχουν άμεση σχέση με την Ελλάδα, όπως τα έργα Ο ιεροδικαστής (καδής) του Αγίου Όρους και Το τραγούδι του Κουζκουντζουκίου, τα οποία παραπέμπουν στην οθωμανική εποχή και στο πογκρόμ της 6/7 Σεπτεμβρίου 1955 αντίστοιχα. Άλλες γενικές θεματικές ενότητες που μπορεί να συναντήσει ο αναγνώστης στα θεατρικά έργα του βιβλίου είναι οι ακόλουθες: κοινωνική, πολιτική, καθημερινότητα και σχέσεις των ανθρώπων, ιστορική, ερωτική, πολυπολιτισμική, σατιρική.

Συμπερασματικά, τίθεται το εξής ερώτημα: Τι καινούργιο προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό το συγκεκριμένο βιβλίο;
1-) Μία εκτενή εισαγωγή σχετικά με την γέννηση και την εξέλιξη του τουρκικού θεάτρου.
2-) Δεκατρία εκτενή αποσπάσματα θεατρικών έργων.
3-) Μέσα από τα θεατρικά έργα ο αναγνώστης μαθαίνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής και σκέψης, γνωρίζει τους πόθους, τα όνειρα, τους έρωτες, τα ήθη κι έθιμα, εν συντομία, την κουλτούρα της τουρκικής κοινωνίας, καθώς ολ’ αυτά αποτελούν τον καθρέφτη ενός λαού.

Αριστοτέλης Μητράρας

Το βιβλίο του Αριστοτέλη Μητράρα Ανθολογία της νέας τουρκικής λογοτεχνίας – Θέατρο, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαζήση, στη σειρά «Γλώσσα και Πολιτισμός» που επιμελείται ο καθηγητής Ι. Θ. Μάζης (σελ.: 396, τιμή: 24,38 €).

Ο Αριστοτέλης Μητράρας γεννήθηκε το 1962 στην Ίμβρο. Σπούδασε στο Ζωγράφειο Γυμνάσιο και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη και αποφοίτησε από το . Κατόπιν, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Σορβόννη IV απ’ όπου και απέκτησε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα (D.E.A-Master) στη Νεοελληνική Λογοτεχνία και ‘Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, δίπλωμα (D.E.A-Master) με ειδίκευση στην Οθωμανική Ιστορία. Το 2010 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως ανταποκριτής και μεταφραστής στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (Α.Π.Ε.) της Κωνσταντινούπολης. Επίσης, εργάστηκε ως αποσπασμένος εκπαιδευτικός στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και παράλληλα υπήρξε μέλος της Ελληνικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Παιδείας με αντικείμενο μελέτης τα τουρκικά σχολικά εγχειρίδια. Είναι εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και διδάσκει τουρκική λογοτεχνία στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.
Συγγραφικό έργο:
Αριστοτέλης Μητράρας, Ο Τουρκικός Εθνικισμός του Ζιγιά Γκιοκάλπ και ο Κεμαλισμός, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2012.
  √ Αριστοτέλης Μητράρας, Το Εθνικιστικό Τρίπτυχο Εκτουρκισμός – Εξισλαμισμός – Εκσυγχρονισμός στην ποίηση του Ζιγιά Γκιοκάλπ – Ποιητική Περιήγηση, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2012.
Αριστοτέλης Μητράρας, Ανθολογία της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας – Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2014.
Αριστοτέλης Μητράρας, Ανθολογία της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας – Διήγημα, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2014.
Αριστοτέλης Μητράρας, Ανθολογία της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας – Ποίηση, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2015.
Αριστοτέλης Μητράρας, Ανθολογία της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας – Θέατρο, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2017.

Open post

Συγκινητικό το τελευταίο αντίο στον Γάλλο Elvis, τον Johnny Hallyday

Συγκινητικό το τελευταίο αντίο στον Γάλλο Elvis, τον Johnny Hallyday

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, δεκάδες χιλιάδες Γάλλοι αποχαιρέτισαν σήμερα για τελευταία φορά, με τραγούδια και χειροκροτήματα, το ίνδαλμά του, τον Τζόνι Χαλιντέι, με μια τελετή που μετατράπηκε σε λαϊκό προσκύνημα.

Συνοδευόμενη από 700 μοτοσικλετιστές με μαύρα περιβραχιόνια, η νεκροφόρα που μετέφερε το λευκό φέρετρο διέσχισε τη λεωφόρο των Ηλυσίων, υπό τις ζητωκραυγέςε του τεράστιου πλήθους. Η πομπή κατέληξε στην εκκλησία Μαντελέν, στο κέντρο της πρωτεύουσας, όπου τελέστηκε η κηδεία παρουσία της οικογένειας του καλλιτέχνη, πολλών καλλιτεχνών και πολιτικών.

Η σύζυγος του Laeticia Hallyday and η κόρη τους Joy

Η σύζυγος του ρόκερ, η Λετισιά, φορώντας μαύρα γυαλιά, και τα δύο κοριτσάκια τους, η Τζέιντ και η Τζόι, ακολουθούσαν τη νεκροφόρα ενώ οι συγκεντρωμένοι, πολύ συχνά με δάκρυα στα μάτια, τους εξέφραζαν με κάθε τρόπο τη συμπαράστασή τους.

Ο Τζόνι Χαλιντέι πέθανε την Τετάρτη σε ηλικία 74 ετών, από επιπλοκές από τον καρκίνο του πνεύμονα. «Ήταν κομμάτι ημών των ίδιων, ήταν ένα κομμάτι της Γαλλίας», είπε στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ζητώντας από τους παρευρισκόμενους να χειροκροτήσουν τον ρόκερ «για να του πούμε ευχαριστώ, για να μην πεθάνει ποτέ, ο κύριος Τζόνι Χαλιντέι».

Η τελετή στην εκκλησία Μαντελέν μεταδιδόταν στον εξωτερικό χώρο από γιγαντοοθόνες. Τα περισσότερα γαλλικά τηλεοπτικά κανάλια διέκοψαν το πρόγραμμά τους ή το τροποποίησαν για να την μεταδόσουν.

 Η σύζυγός του ανάμεσα στον πρόεδρο Μακρόν και τον πρωθυπουργό Φιλίπ της Γαλλίας 

«Δεν γνωρίζω κανέναν Γάλλο που να μην είναι σε θέση να αναφέρει πολλά τραγούδια του Τζόνι Χαλιντέι», είπε από την πλευρά του ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, χαιρετίζοντας μια προσωπικότητα «που αποτελούσε δοκιμό στοιχείο της ταυτότητάς μας και σε περίπου 60 χρόνια καριέρας πούλησε περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους».

Στη σκηνή που είχε στηθεί για τον σκοπό αυτό στα σκαλιά της εκκλησίας, το συγκρότημα του Τζόνι έπαιζε κάποια από τα γνωστότερα κομμάτια του και το πλήθος ακολουθούσε τη μουσική τραγουδώντας. Στο πόντιουμ, η κιθάρα του τραγουδιστή έστεκε μόνη, πίσω από ένα μικρόφωνο.

Πολλές προσωπικότητες του καλλιτεχνικού και πολιτικού κόσμου έφτασαν στην εκκλησία για να αποχαιρετίσουν τον Χαλιντέι. Ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, συνοδευόμενος από την σύζυγό του, την τραγουδίστρια Κάρλα Μπρούνι, είχε δακρύσει. Παρών και ο διάδοχός του στην προεδρία, το Φρανσουά Ολάντ, μαζί με τη σύντροφό του, την ηθοποίο Ζιλί Γκαγιέ.
Πολλοί θαυμαστές του Τζόνι είχαν φτάσει από τη νύχτα για να μπορέσουν να πλησιάσουν όσο το δυνατόν κοντύτερα στην εκκλησία, όπως τέσσερις 50άρηδες Βέλγοι που πήγαν οδικώς στο Παρίσι από το Ζοντουάν, κοντά στις Βρυξέλλες. «Θέλουμε να τιμήσουμε τον Τζόνι. Είναι όλη μου η ζωή, τον ακούω πρωί, μεσημέρι και βράδυ», είπε ένας από αυτούς, ο 55χρονος υδραυλικός Κλοντ Μπρος.

Σε μικρή απόσταση, ο Τζόνι και η Λετισιά Μπερνάρ, έφτασαν στο Παρίσι από τη βόρεια Γαλλία μαζί με την 11χρονη κόρη τους, την Αλίν και δεν κοιμήθηκαν όλη τη νύχτα. «Ήταν σημαντικό να τον τιμήσουμε για όλα όσα μας πρόσφερε. Χαρά, ευτυχία. Ήταν φανταστικός», σχολίασε ο 36χρονος Τζόνι που κατάφερε να δει το ίνδαλμά του τέσσερις φορές στη σκηνή.

«Είναι ο Γάλλος Έλβις, είναι ο Βασιλιάς!» είπε ο 50χρονος Νοέλ Σεμέν, που ξεκίνησε στις 4.30 το πρωί από την Καέν για να βρίσκεται εγκαίρως στο Παρίσι για την τελετή.
Η πόλη του Παρισιού δεν ξέχασε το αγαπημένο τέκνο της Γαλλίας. «Ευχαριστούμε Τζόνι» γράφει από το βράδυ της Παρασκευής ένα μήνυμα στον Πύργο του Άιφελ και στην πρόσοψη του Μπερσί, όπου είχε δώσει πολλές συναυλίες.

Ο Τζόνι Χαλιντέι θα ενταφιαστεί την Δευτέρα στο νησάκι Άγιος Βαρθολομαίος των Αντιλλών, όπου διατηρούσε μια εξοχική κατοικία που την αγαπούσε πολύ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Posts navigation

1 2 3 86 87 88 89 90 91 92 124 125 126
Scroll to top