Open post

Η Θεατρική ομάδα Αυγόρου – Κύπρου «Δημιουργείν» στο ert.gr

Η Θεατρική ομάδα Αυγόρου – Κύπρου «Δημιουργείν» στο ert.gr

Mε το έργο του Β. Ουγκώ «Οι Άθλιοι» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Χρήστου, συμμετέχει στο 7o Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δίστομο 2017, η κυπριακή ομάδα.

Συγκεκριμένα στο πρόγραμμα του φεστιβάλ, που ξεκινάει στις 17 Αυγούστου και ολοκληρώνεται στις 26/8, η ημέρα που θα παρουσιαστούν  «Οι Άθλιοι» , είναι η Παρασκευή 25 Αυγούστου.

Η θεατρική ομάδα αυτοπαρουσιάζεται:

Βιογραφικό Ομάδας
Η Θεατρική Ομάδα «Δημιουργείν» συστάθηκε το 2013 με πρωτοβουλία νέων ανθρώπων της επαρχίας Αμμοχώστου – Κύπρου, με στόχο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων και την προσφορά των καθαρών εσόδων σε ευπαθείς ομάδες και κοινωνικά παντοπωλεία.

Σήμερα, στην ομάδα συμμετέχουν αφιλοκερδώς, πέραν των 70 ατόμων, από Αμμόχωστο, Λευκωσία, Λάρνακα, και Θεσσαλονίκη, δεικνύοντας πως, ο πολιτισμός και το κοινό όραμα μπορεί να ενώσει τις ψυχές των ανθρώπων. Διαχρονικός στόχος είναι η ανιδιοτελής προσφορά στον συνάνθρωπο, που αντιμετωπίζει τα όποια προβλήματα μέσω της υγιούς ενασχόλησης των νέων με πολιτιστικές δράσεις.

Στα πλαίσια αυτά, η Ομάδα έχει δημιουργήσει φιλανθρωπικό καφενείο με την ονομασία «Ως πολλάτε Λακκιρτίν», του οποίου τα έσοδα προσφέρονται σε ευπαθείς οικογένειες της Κύπρου. Παρά τη σύντομη περίοδο δράσης της, η θεατρική ομάδα αριθμεί, ήδη, την διοργάνωση σημαντικών θεατρικών παραστάσεων και δρωμένων.

Το 2013 με την πρώτη προσπάθεια της ανεβάζει το έργο «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου» του Βασίλη Μιχαηλίδη.

Το 2014 ανεβάζει την τραγωδία «Φοίνισσαι» του Ευριπίδη.

Ενώ, το ίδιο έτος ανεβάζει το δρώμενο με αποσπάσματα από την κυπριακή ποίηση «Αυτός ο κόσμος ο μικρός… ο Μέγας», μιλώντας για τη γέννηση μέχρι και τον θάνατο, μέσω έργων κυπρίων ποιητών, στιχουργών και συνθετών.

Το 2015 ανεβάζει την αρχαία κωμωδία «Πλούτος» του Αριστοφάνη, η οποία τιμάται με την θέση της ως Επιλαχούσα Ομάδα, στο 5ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο Δίστομο.

Το 2016 ανεβάζει το έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ «Μάνα Κουράγιο», το οποίο τιμάται με την επιλογή του στο 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο Δίστομο, όπου και τυγχάνει εξαιρετικών διακρίσεων και κριτικών.

Το 2017 ανεβάζει το έργο του Ευγένιου Τριβιζά, «Το όνειρο του Σκιάχτρου», ως πρώτο εγχείρημα παιδικής παράστασης, για μικρούς και μεγάλους.

Φετινό εγχείρημα της Ομάδας, ως επιστέγασμα της καλλιτεχνικής περιόδου 2016 – 2017, είναι το έργο του Βίκτωρος Ουγκώ, «Οι Άθλιοι».

Λίγα λόγια για το έργο
Οι Άθλιοι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς είναι ένα από εκείνα τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα, που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το ευρύ κοινό και που διασκευάστηκαν θεατρικά, κινηματογραφικά, μουσικά και εικονογραφικά.

Το έργο, που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1862, διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Η αφήγηση εστιάζει στις προσπάθειες ενός πρώην καταδίκου, του Γιάννη Αγιάννη, να επανενταχθεί στην κοινωνία μετά την αποφυλάκισή του.

Γύρω από αυτόν τον φαινομενικά πρωταγωνιστή ξετυλίγεται μια σειρά ιστοριών αρκετών χαρακτήρων, οι ζωές των οποίων αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αναδεικνύοντας το πραγματικό θέμα του έργου, που δεν είναι άλλο από την εξέταση της φύσης του καλού και του κακού.

Ο θεατής κυρίως προβληματίζεται για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη φυσική και ηθική αθλιότητα αυτής, τον έρωτα, τον νόμο και τα όριά του, τη θρησκεία, την οικογενειακή αγάπη, την κοινωνία, την πολιτική, δηλαδή τους διαχρονικούς ανθρώπινους προβληματισμούς.

Ο ίδιος ο Ουγκώ προσκαλεί σε τέτοιες σκέψεις, όταν διακόπτει την αφηγηματική του ροή, για να παρεμβάλει τις δικές του απόψεις σχετικά με τέτοια ζητήματα ηθικής, πολιτικής και θρησκευτικής φύσης, καθιστώντας σαφές γιατί το έργο του είναι επικό όχι μόνο σε διαστάσεις, αλλά και σε περιεχόμενο.

Οι Άθλιοι ανταποκρίνονται, τελικά, πλήρως στον σκοπό δημιουργίας τους: ένα έργο που δεν είναι “ανώφελο, όσο θα υπάρχει πάνω στη γη αμάθεια και δυστυχία”, όπως ακριβώς το σκόπευε ο συγγραφέας τους.

Σχετικές ειδήσεις:

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

«Εξόρυξη»: Η θεατρική ομάδα του Δήμου Λαυρεωτικής στο ert.gr

7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Open post

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

«Ρενδία Λέξις»: Συμμετοχή στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Aπό τις 17 έως και τις 26 Αυγούστου, θα πραγματοποιηθεί στο Δίστομο το 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, στο οποίο θα πάρει μέρος στις 24/8 και η «Ρενδία Λέξις», το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Νίκαιας-Ρέντη, με το έργο του Roberto Cossa «La Nonna» σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Ναρλή.

Η θεατρική ομάδα αυτοπαρουσιάζεται

Το θεατρικό εργαστήρι «Ρενδία Λέξις» δημιουργήθηκε το 1996 απο την ανάγκη μιας ομάδας ανθρώπων για έκφραση και δημιουργία μέσα απο τον χώρο του θεάτρου, υπο την αιγίδα του τότε Δήμου Ρέντη (μετέπειτα Νίκαιας-Ρέντη).
Το όνομά του δηλώνει τον τόπο καταγωγής του («Ρενδία» – Ρεντιώτικη) και την προσπάθειά του μέσα από τη λειτουργία του σαν «εργαστήρι δημιουργίας» να καταφέρνει να εκφράζει ολοκληρωμένα τα θεατρικά του μηνύματα ακόμα και μέσα από το μικρότερο στοιχείο του λόγου, τη «Λέξις».

Σε αυτά τα 20 χρόνια το Εργαστήρι έχει παρουσίασει 46 έργα του ελληνικού και του ξένου δραματολογίου. Αλλά και θεατρικά κείμενα μελών του, έχοντας συνεχή και δυναμική παρουσία στα καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής και όχι μόνο.

Στις συμμετοχές του σε πανελλήνια διαγωνιστικά φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου (Ορεστιάδας-Κορίνθου-Διστόμου-Ιεράπετρας,Ζωγράφου), το Θεατρικό Εργαστήρι «Ρενδία Λέξις» έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία & διακρίσεις.

Από το 2008 μέχρι & σήμερα συμμετέχει στο πολιτιστικό δίκτυο του Διαδημοτικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής.
20 χρόνια θέατρο….46 έργα

• 1996 «Η παράσταση αρχίζει» …… Μονόπρακτα των Τσέχωφ, Βαλεντίν, Κοκτώ
• 1997 «Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες»……Ντάριο Φο
• 1997 «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα»…….Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
• 1998 «Οδυσσεβάχ»………. Ξένιας Καλογεροπούλου
• «Με δύναμη από την Κηφισιά» …….Δ. Κεχαίδη- Ε. Χαβιαρά
• «Η αυλή των θαυμάτων»……..Ιάκωβου Καμπανέλλη
• 1999 «Το μεγάλο ταξίδι του Τουρτούρι» ……..Ευγένιου Τριβιζά
• «Αχ! αυτά τα φαντάσματα»…….Εντουάρντο Ντε Φίλιππο
• 2000 «Ελίζα» ………..Ξένιας Καλογεροπούλου
• «Τ’ αρραβωνιάσματα»……. Δημήτρη Μπόγρη
• «Επέτειος, Αρκούδα, Αίτηση σε γάμο»……. Αντον Τσέχωφ
• 2001 «Τα γουρουνάκια κουμπαράδες» ………..Ευγένιου Τριβιζά
• «Η κατάληψη»…………Μανόλη Κορρέ
• «Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες»……….Ντάριο Φο
• 2002 «Το σώσε» ……….Μάϊκλ Φρέϊν
• 2003 6 Ελληνικά Μονόπρακτα…..Γ. Σκούρτη, Κ. Μουρσελά, Μ. Παναγόπουλου
• «Το όνειρο του σκιάχτρου»………Ευγένιου Τριβιζά
• «Από του Ρέντη έρχομαι….»…(Επιθεώρηση) Ντίνου Σούτη
• 2004 «Τα μάγια της πεταλούδας»……..Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
• «Βυσσινόκηπος» …….. Αντον Τσέχωφ
• «Το νησί του κάπου αλλού»………Κώστα Δαρλάση
• 2005 «Μήδεια»……….Μποστ – «Το πανηγύρι»……… Δημήτρη Κεχαίδη
• «Γενήκαμε Ρεντήκολο» (Επιθεώρηση)……. Ντ. Σούτη, Γ. Κοντοπόδη,
• Σ. Μποτώνη, Β. Μουτσόπουλου
• 2006 «Η αυλή των θαυμάτων»……….Ιάκωβου Καμπανέλλη
• 2007 «Μια Ιταλίδα στην Κυψέλη»………..Ν. Τσιφόρου, Π. Βασιλειάδη
• 2008 «Ο Μορμόλης»………….Ράϊνερ Χάχφελντ
• «Μιας πεντάρας νιάτα»……… Α. Γιαλαμά, Κ. Πρετεντέρη
• 2009 «Το δώρο της παπλωματούς»……….Τζεφ Μπριμπό
• «Υπηρέτης δύο αφεντάδων»………..Κάρλο Γκολντόνι
• 2010 «Οι ιππότες της τηγανιτής πατάτας» ….Ευγένιου Τριβιζά
• «Το διπλανό κρεβάτι»………….Μανόλη Κορρέ
• 2011 « Η παράσταση… συνεχίζεται» ……..Ρικ Άμποτ
• «Όσα δεν έσβησε ο Χρόνος» …….Ε.Παπαδημητρίου,Η.Βενέζη, Γ.Παπάζογλου
• «Οι ιππότες της τηγανητής πατάτας» …….Ευγένιου Τριβιζά
• 2012 « Τα σκουπίδια» ……Γιάννη Ξανθούλη
• «Τα Ρούχα του Βασιλιά»…….Γ. Καλατζόπουλου
• 2013» Ενας φόνος ζητάει δολοφόνο»…….Β. Μουτσόπουλου
• «Η Χώρα των πουλιών»…..Γ.Καλατζόπουλου
• 2014 «Ιωάννα»…..Β.Σωτηροπούλου
• «Τελετή»……. Π.Μάτεσι
• «Ο σιμιγδαλένιος» …..Α.Αδαμόπουλου
• 2015 «Γκόλφω for ever»……N. Σπυρόπουλου
• «Ο Μικρός Πρίγκιπας»…… Αντουάν Σαιντ Εξυπερύ
• 2016 «…απο άλλο τόπο…» Συλλογικό έργο
• «Οι περιπέτειες του Πινόκιο»… Κάρλο Κολόντι
• 2017 «La Nonna »……. του Ρομπέρτο Κόσσα
• «Τύμπανο,Τρομπέτα και κόκκινα κουφέτα » …… Γιάννη Ξανθούλη

La Nonna – η υπόθεση

Η Νόννα είναι μία τερατώδης γριά-γιαγιά που ζει εις βάρος της οικογενείας της, καταβροχθίζοντας τα πάντα γύρω της. Η Nonna όχι μόνον δεν έχει ηλικία, αλλά δεν έχει ούτε ενδοιασμούς ούτε ηθικούς φραγμούς για το πώς θα επιβιώνει συνεχώς, μη σταματώντας να τρώει όχι μόνον ό,τι φαγώσιμο βρει μπροστά της αλλά ακόμα και τις ζωές των παιδιών και των εγγονών της. Στο τέλος δεν θα διστάσει να φάει και τις ίδιες της τις σάρκες.

Την αναγνωρίσατε? Η Nonna δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας πολύ δυνατός συμβολισμός για τον αδίστακτο, ανελέητο, άπληστο, δικτατορικό, καταπιεστικό και αυτοκαταστροφικό κόσμο που ζούμε σήμερα.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ναρλής,
Μετάφραση: Ειρένα Ιωαννίδου-Αδαμίδου,
Σκηνικά-Κοστούμια: Λίνα Παγώνη, Μουσική
Επιμέλεια: Στέλιος Μέξης,
Σχεδιασμός και Κείμενα Προγράμματος: Βασίλης Μουτσόπουλος,
Ιδέα Αφίσσας: Μαρία Παπαντώνη,
Γραφίστας: Ορέστης Νικολαϊδης,
Φωτισμοί: Παναγιώτης Γαβαλάς,
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ντιάνα Μανουηλίδου, Τζέλα Τσερικτσόγλου,
Φροντιστήριο-Υποβολείο: Μάρθα Καμινάρη, Ελενα Μωραϊτου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου,
Κατασκευή Σκηνικού: Αντώνης Παπαδόπουλος, Χρήστος Δεμηρίδης, Θέμης Λογοθέτης, Γιώργος Εμμανουηλίδης.

Λαμβάνουν μέρος (Αλφαβητικά):
Γκέλυ Αυγερινοπούλου, Στέλλα Κοκκινέλη, Ντιάνα Μανουηλίδου, Στέλιος Μέξης, Βασίλης Μουτσόπουλος, Κλαίρη Παπαδοπούλου, Μήτσος Σερέτης.

Οι φωτογραφίες είναι της φωτογράφου Αθηνάς Ματσακαλίδου.

Σχετικές ειδήσεις:

«Εξόρυξη»: Η θεατρική ομάδα του Δήμου Λαυρεωτικής στο ert.gr

7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Open post

«Το Κήτος»: γράφει η Ούρσουλα Φωσκόλου

«Το Κήτος»: γράφει η Ούρσουλα Φωσκόλου

ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

«Κήτος πεινασμένο»

Μεγάλο μέρος του Κήτους γράφτηκε στον ξύλινο πάγκο ενός μπιστρό, στο κέντρο της Αθήνας. Ανακάλυψα τις μυρωδιές και τις γεύσεις του ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, όταν —στην κυριολεξία— τις λούστηκα με τη μορφή ενός ποτηριού κρασί, που χύθηκε στην ποδιά μου.

Όση ώρα ο σερβιτόρος πάσχιζε να καθαρίσει τον λεκέ, εγκαταλείφθηκα στην παρατήρηση της ατμόσφαιρας: είδα πολύχρωμα μπουκάλια να παρελαύνουν μπροστά στα μάτια μου, ξεροψημένες μπρουσκέτες με αλλαντικά, πιατέλες με τυρί, βαζάκια ξέχειλα από λαχταριστή μαρμελάδα ντομάτας, παξιμάδια κατάμαυρα, από χαρούπι. Μ’ ένα αχνό χαμόγελο στα χείλη, είδα τη Ρόζα, την ιδιοκτήτρια, να καταφτάνει φορτωμένη με μικρά γλαστράκια δυόσμου και βασιλικού, να τα τοποθετεί στην είσοδο και σαν μικρά παιδιά, να τους χαϊδεύει το κεφάλι. Την είδα, έπειτα, να κάθεται με την εφημερίδα της σ’ ένα τραπέζι, έξω στο κρύο, και κάθε τόσο να πλησιάζει τα μυρωδάτα δάχτυλα στη μύτη, με ηδονή μαζί και συστολή, λες κι έκανε κάτι κρυφό, απαγορευμένο. Σκέφτηκα πως «ναι, έτσι οφείλει να είναι η λογοτεχνία»: ένα χέρι που σε βουτά απ’ το σβέρκο και σε ρίχνει στο μέσο ενός μικρόκοσμου γεμάτου μυρωδιές και εικόνες, να παρατηρείς με εγκατάλειψη έξω απ’ το τζάμι μια όμορφη γυναίκα, που δεν υποψιάζεται την ύπαρξή σου.

Εκείνο το απόγευμα βρήκα, λοιπόν, τη θέση μου σε μια γωνιά του μπαρ, απ’ όπου μπορούσα να βλέπω όλο σχεδόν τον χώρο, μαζί κι ένα κομμάτι της κουζίνας. Ακολουθώντας τα λευκά σύννεφα του ατμού, κοντά στην πηγή του θαυμάσιου σύμπαντος των γεύσεων, των αρωμάτων, των χεριών που, με χορευτικές σχεδόν κινήσεις, γέμιζαν κρασί το ένα ποτήρι μετά το άλλο, άρχισα να γράφω. Αν ξεφυλλίσω το σημειωματάριο της περιόδου, ίσως να βρω ανάμεσα στις σελίδες του φυλλαράκια δυόσμου, ρίγανη, κίτρινους λεκέδες από ελαιόλαδο κι ίσως μια πιτσιλιά κατακόκκινου αυγουστιάτη. Θα βρω, όμως, σίγουρα το όνομα της Ρόζας και την αρχή του διηγήματος «Η πείνα», που περιλαμβάνεται στο Κήτος κι είναι από τα πιο αγαπημένα μου κείμενα της συλλογής.

Η πείνα, σαν αίσθηση, εμφανίζεται πολλές φορές στο βιβλίο, μέχρι που θα έλεγα πως παίζει κυρίαρχο ρόλο στην πλειονότητα των κειμένων που το απαρτίζουν. Είναι η πείνα αφενός για φαγητό, αλλά κι εκείνη η ακόρεστη πείνα για χάδι και έρωτα. Όσον αφορά στο ομώνυμο διήγημα, η αφηγήτρια είναι ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που παραθερίζει με τον πατέρα της σ’ ένα μικρό ξενοδοχείο. Ενώ οι υπόλοιποι ένοικοι, ράθυμοι και νωχελικοί μοιάζουν ν’ απολαμβάνουν το καλοκαίρι, η μικρή βασανίζεται από έναν πόνο εσωτερικό, εκείνον της έλλειψης της μητέρας. Επιπλέον, αρνείται να φάει. Παραδομένη, κάθεται ολημερίς πίσω απ’ τα αραιά κάγκελα του μπαλκονιού και παρατηρεί τα πάντα από ψηλά, ανακουφίζοντας τις φλογισμένες της παλάμες στο δροσερό δάπεδο. Το μόνο που εξάπτει την περιέργειά της είναι η Ρόζα, η μαγείρισσα του ξενοδοχείου. Μοιάζει σχεδόν εξωπραγματική η μορφή της, ένα όραμα που κάνει την εμφάνισή του μονάχα τις βραδινές ώρες, όταν έχει πια τελειώσει τη δουλειά και —εξαντλημένη— αφήνεται να πέσει μαλακά στο γρασίδι. Είναι η μόνη που δείχνει να πατά με το ένα πόδι έξω από τη γυάλινη φούσκα που περιβάλλει τις ημέρες της αφηγήτριας.

Η Ρόζα, περισσότερο από φιγούρα, είναι μυρωδιά μεθυστική. Κι έτσι φτάνει η παρουσία της ως την αφηγήτρια, καθώς εξαντλημένη ξεκουράζει το κορμί της στον τριγωνικό κήπο: σαν «λαχταριστό μαγειρεμένο φαγητό». Το κορίτσι βιώνει το ερωτικό σκίρτημα σαν γαργαλητό στο στομάχι, σαν ένα αίσθημα πείνας, που δεν ξέρει πώς να τιθασεύσει. Η μικρή δεν το ξέρει πως ερωτεύεται, καταλαβαίνει όμως ότι πεινάει. Στη θέα της Ρόζας αναστατώνεται, νιώθει μέσα στο κορμί της μια μηχανή, σαν τρένου, να βρυχάται. Γι’ αυτό και —σαν παιδί— αντιδρά στην τελευταία σκηνή με τρόπο ολότελα παράδοξο.

Μου αρέσει να σκέφτομαι πως συνέλεξα στον δρόμο της μνήμης και της φαντασίας μου λογιών-λογιών μυρωδικά, έφτιαξα ένα σφιχτοδεμένο ματσάκι κι απαλά χτύπησα κάθε ψηφίδα του Κήτους. Μοσχοβολάει, λοιπόν, η κοιλιά του, ακόμη κι αν κρύβει πόνο μες στα σπλάχνα. Δεν ξέρω αν στο «μαρινάρισμά» του έπαιξε ρόλο η καταβύθισή μου σ’ εκείνο το αθηναϊκό μπιστρό, αν κλείσω όμως τα μάτια, έρχονται στα ρουθούνια μου οι μυρωδιές του, ισχυρότερες από οποιαδήποτε εικόνα. Άλλωστε έτσι πορεύομαι κι εγώ: κάθε μνήμη μου από την παιδική ηλικία έχει τη δική της γεύση, κάθε έρωτας τη δική του μυρωδιά, κάθε χωρισμός τον πόνο της στέρησής της.

Απέναντι στη λογοτεχνία, μου αρέσει να με φαντάζομαι, πολλές φορές, σαν πεινασμένο παιδί που κάποιος ξέχασε μέσα σε μια κουζίνα: γεμάτη κατσαρόλες που βράζουν, με τον καυτό μυρωδάτο ατμό να ανεβαίνει ως το ταβάνι, με σκόρπια στο πάτωμα λογιών-λογιών μυρωδικά. Μα πάνω απ’ όλα, με την ελπίδα πως —από στιγμή σε στιγμή— μια πόρτα θ’ ανοίξει, και η Ρόζα η μαγείρισσα θα μπει και θα μου πει «έλα να φας».

Ούρσουλα Φωσκόλου
(φωτογράφος: Εύη Τσούτσουρα)

Το βιβλίο της Ούρσουλας Φωσκόλου Το Κήτος. Μικρά και μεγάλα πεζά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κίχλη (σελ.: 88, τιμή: 10,00 €).

Η Ούρσουλα Φωσκόλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986 και εργάζεται ως γραφίστρια. Είναι μόνιμη συνεργάτις του λογοτεχνικού περιοδικού Φρέαρ και επιμελείται τη σελίδα του στο διαδίκτυο. Μεταφράσεις και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Νέα Ευθύνη, Νέο Επίπεδο, Το Δέντρο, (δέ)κατα, Ένεκεν, manifesto, Ακτή, Θράκα, Πλανόδιον, Φρέαρ.

Open post

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Το ert.gr παρουσιάζει τη Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ»

Στο θεατρόφιλο κοινό που θα παρακολουθήσει το 7o Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δίστομο 2017, θα παρουσιάσει στις 19 Αυγούστου την παράσταση «Μήδεια» (σκηνοθεσία Μαρίνα Καραφά) η Θεατρική ομάδα Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ».

Υπενθυμίζουμε ότι η διοργάνωση ξεκινάει στις 17 Αυγούστου και θα διαρκέσει έως και τις 26 του ίδιου μήνα.

Λίγα λόγια για την παράσταση και την ομάδα από τους συντελεστές της:

Το πορτραίτο της Θεατρικής ομάδας Καλυβίων «παιΖΟΥΜΕ» της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Αγρινίου.

Η ομάδα δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2013 υπό την εποπτεία της θεατρολόγου Μαρίνας Καραφά και μέχρι στιγμής έχει ανεβάσει τις παραστάσεις:

«Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Λόρκα τον Ιούνιο του 2014 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Μηδεια» του Μποστ τον Ιούνιο του 2015 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Εγώ δεν…» του Βασίλη Αλεξάκη, συμμετοχή στο 1ο Φεστιβάλ Μονολόγων Ερασιτεχνών Δήμου Αγρινίου τον Δεκέμβριο του 2015.

«Περπατώ εις το δάσος – Αλλιώς» της Στέλλας Μιχαηλίδου σε διασκευή Μαρίνας Καραφά τον Μάιο του 2016 στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

«Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» της Λένας Κιτσοπούλου, συμμετοχή στο 2ο Φεστιβάλ Μονολόγων Ερασιτεχνών Δήμου Αγρινίου τον Δεκέμβριο του 2016.

«Μήδεια» του Μποστ – plus, τον Ιούνιο του 2017 στα Καλύβια Αγρινίου με σκοπό την ενίσχυση του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Λίγα λόγια για το έργο

Στον κόσμο της Μήδειας του Μποστ, στην ξεκαρδιστική αυτή παραφωνία της ομώνυμης αρχαίας τραγωδίας, οι ήρωες παρελαύνουν σαν καρικατούρες. Οι βασικότερες δραματικές τεχνικές της παρωδίας είναι η διαστρεβλωμένη και ανορθόδοξη γλώσσα, η υπερβολή του πάθους, η χρήση ιστορικών, μυθολογικών και φαντασιακών προσώπων. Στην περίπτωση του Μποστ προστίθεται ο σουρεαλισμός και η ασυνέχεια μεταξύ παραθέματος και πηγής. Η Μήδεια του Ευριπίδη είναι η πηγή και η Μήδεια του Μποστ το παράθεμα. Με τον χαρακτηριστικό δεκαπεντασύλλαβο ο Μποστ παίζει με τις λέξεις και δημιουργεί ένα πανδαιμόνιο διασκέδασης. Δημιούργησε ένα προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος. Γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η ομάδα μας είχε ανεβάσει το έργο αυτό και τον Ιούνιο του 2015. Το θεατρόφιλο κοινό του Αγρινίου αγάπησε ιδιαίτερα την παράσταση αυτή και μετά από απαίτησή του το ανεβάζουμε ξανά και φέτος. Ασχοληθήκαμε με το ίδιο αγαπημένο μας έργο, αλλά δημιουργήσαμε μια διαφορετική, ολοκαίνουργια παράσταση.
Η Μήδειά μας θα παρουσιαστεί και στο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Ομάδων του Δήμου Αγρινίου τον προσεχή Σεπτέμβριο (9 και 10) στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου.

Σχετική είδηση: 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου «Δίστομο 2017»

Open post

Τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Κώστα Μουρσελά

Τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Κώστα Μουρσελά

Θεατρικοί συγγραφείς, πεζογράφοι, ποιητές, ηθοποιοί, πολιτικοί και εκδότες, είπαν το τελευταίο αντίο στον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα και πεζογράφο Κώστα Μουρσελά το απόγευμα της Τρίτης, στο νεκροταφείο της Κηφισιάς.

Ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, μιλώντας για τον θεατρικό συγγραφέα και πεζογράφο, είπε πως υπήρξε ένα πρόσωπο που κυνηγήθηκε και διώχθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, προβάλλοντας την αντίστασή του στο καθεστώς μέσα από την οξυδερκή του σάτιρα και τη χαμηλή του φωνή.
Ο Μουρσελάς, σημείωσε στον επικήδειό του ο Κ. Γεωργουσόπουλος, «ήταν ένας πεπεισμένος ρομαντικός. Και ως ρομαντικός θρήνησε για τα βαθιά τραύματα της Ελλάδας, όπως και για τη διάψευση της γενιάς του. Τα τραύματα που έβαλε στο μικροσκόπιό του ο συγγραφέας, ξεκινούν από τα χρόνια του Εμφυλίου και παραμένουν εν πολλοίς ανοιχτά μέχρι και σήμερα. Τόσο με τα θεατρικά του έργα όσο και με την πεζογραφία του, πρωτίστως δε με την τηλεοπτική του σειρά «Εκείνος και Εκείνος», ο συγγραφέας μίλησε για το δράμα της νεοελληνικής πραγματικότητας. Γι’ αυτό και στο σημαντικότερο θεατρικό του έργο, που είναι το «Ενυδρείο», παρατηρούμε ανθρώπους εγκλωβισμένους και αδύναμους, που αλληλοσπαράσσονται χωρίς κανένα περιθώριο διαφυγής. Και να πω ότι δυστυχώς ο Μουρσελάς δεν προτιμήθηκε από τις κρατικές μας σκηνές, όπως δεν προτιμήθηκε και ο άλλος μεγάλος εκλιπών, ο Παύλος Μάτεσις. Ας ελπίσουμε πως μετά τον θάνατό του θα έχει καλύτερη τύχη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Η Τζόντι Γουίτακερ θα είναι ο 13ος Doctor Who (video)

Η Τζόντι Γουίτακερ θα είναι ο 13ος Doctor Who (video)

Για πρώτη φορά στην 50χρονη ιστορία της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας «Doctor Who» τον βασικό ρόλο θα ενσαρκώσει γυναίκα, όπως ανακοίνωσε το BBC.

Μετά από πολλές εικασίες σχετικά με τον ρόλο, ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Βρετανίας, αποκάλυψε ότι η 35χρονη Βρετανίδα ηθοποιός Τζόντι Γουίτακερ (Jodie Whittaker), η οποία πρωταγωνίστησε στο βραβευμένο τηλεοπτικό δράμα «Broadchurch», θα είναι ο 13ος Δόκτωρ.

Η σειρά «Doctor Who» αφηγείται τις περιπέτειες ενός ανθρωποειδούς εξωγήινου χρονοταξιδιώτη (Time Lord ελλ. ‘Αρχοντα του Χρόνου) γνωστού ως ο Δόκτωρ (The Doctor), ο οποίος εξερευνά το σύμπαν με μια μηχανή του χρόνου που ονομάζεται TARDIS έχοντας συχνά μαζί του ανθρώπους που το συντροφεύουν στις περιπέτειες του. Οι ‘Αρχοντες του Χρόνου μπορούν να αναπλάθουν τα τραυματισμένα μέλη του σώματός τους. Σε μια ολοκληρωτική Αναγέννηση παίρνουν άλλο πρόσωπο, αλλάζοντας ηλικία, φωνή, πολλές φορές ακόμη και προσωπικότητα.

Τον Δόκτωρ έχουν ενσαρκώσει μέχρι τώρα δώδεκα ηθοποιοί. Η μετάβαση από τον ένα στον άλλο ηθοποιό επιτυγχάνεται στην αφήγηση με την Αναγέννηση (Regeneration).

Η είδηση ότι ο Δόκτωρ θα είναι γυναίκα ανακοινώθηκε με ένα τηλεοπτικό κλιπ ενός λεπτού που μεταδόθηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο μετά τον τελικό αγώνα τένις ανδρών του Wimbledon. Παρουσιάζει την ηθοποιό να περπατάει μέσα σε ένα δάσος φορώντας ένα μακρύ παλτό και να κρύβει το πρόσωπό της με μια κουκούλα μέχρι την τελική στιγμή.

«Πάντα ήξερα ότι ήθελα ο 13ος Δόκτωρ να είναι γυναίκα και είμαστε ενθουσιασμένοι που εξασφαλίσαμε την πρώτη επιλογή μας. Στην ακρόαση για τον Δόκτωρ απλώς μας άφησε άφωνους όλους. Είναι αστεία, έξυπνη και, δυναμική και θα προσθέσει ζεστασιά στον ρόλο» δήλωσε ο Κρις Τσίνμπαλ, νέος υπεύθυνος και εκτελεστικός παραγωγός της σειράς.

Η Γουίτακερ θα αντικαταστήσει τον Πίτερ Καπάλντι, ο οποίος πήρε τον ρόλο το 2013 εν μέσω αιτημάτων ότι πρέπει να υποδυθεί τον Δόκτωρ μια γυναίκα. Το τελευταίο επεισόδιο, στο οποίο θα εμφανιστεί θα προβληθεί τα Χριστούγεννα.

Απαντώντας στην ερώτηση πώς αισθάνεται που είναι η πρώτη γυναίκα «Doctor Who» η Τζόντι Γουίτακερ δήλωσε: «Αισθάνομαι πολύ υπέροχα, ως φεμινίστρια, ως γυναίκα, ως ηθοποιός, ως άνθρωπος, ως κάποια που θέλει συνεχώς να δοκιμάζεται σε προκλήσεις και που δεν θέλει να μπαίνει σε καλούπια βάσει αυτού που της λένε ότι μπορεί να είναι ή ότι δεν μπορεί να είναι. Αισθάνομαι απίστευτα».

«Θέλω να πω στους φαν να μη φοβούνται το φύλο μου. Επειδή αυτή είναι μια πραγματικά συναρπαστική στιγμή και ο Doctor Who αντιπροσωπεύει ό,τι συναρπαστικό υπάρχει στην αλλαγή. Οι θαυμαστές έχουν δει τόσες αλλαγές και αυτή είναι μόνο καινούρια, διαφορετική, όχι φοβερή» ανέφερε σύμφωνα με την εφημερίδα «Telegraph».

Το «Doctor Who» περιλαμβάνεται στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες ως η μακροβιότερη τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας και ως η πιο επιτυχημένη σειρά επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών, σε ό,τι αφορά την τηλεθέαση της εκπομπής, τις πωλήσεις DVD, βιβλίων και πολυμέσων από το iTunes.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

Ρέθυμνο: 2ο Amari Green Festival

Ρέθυμνο: 2ο Amari Green Festival

Επί πέντε ημέρες, αρχής γενομένης από την Παρασκευή, 21 Ιουλίου, 400 άνθρωποι από την Κρήτη, την υπόλοιπη Ελλάδα και τον κόσμο, θα συνθέσουν με 40 εκδηλώσεις και 80 ώρες πρόγραμμα, το 2ο Amari Green Festival, στην καρδιά της Κρήτης, τον Δήμο Αμαρίου, του Ρεθύμνου.

Στο Αμάρι οι διοργανωτές του φεστιβάλ αποφάσισαν να συνεχίσουν την επιτυχία της περυσινής διοργάνωσης, σε μία προσπάθεια θεσμοθέτησης του Amari Green Festival, που θα ολοκληρωθεί στις 25 Ιουλίου στον χώρο της Σχολής Ασωμάτων Αμαρίου.

Ένα φεστιβάλ με εκπαιδευτικά προγράμματα, δράσεις που προβάλουν τη γαστρονομία, την παράδοση, τα έθιμα, εικαστικά δρώμενα, παραστάσεις, αλλά και ένα πρωτότυπο, διαφορετικό από τα άλλα, καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

Με τη σύμπραξη της Περιφέρειας Κρήτης και την στήριξη των υπουργείων Πολιτισμού και Αθλητισμού, Τουρισμού, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Δήμος Αμαρίου διοργανώνει και φέτος μια μεγάλη γιορτή για τον πολιτισμό, τη γνώση, το περιβάλλον και την ύπαιθρο.

Η έννοια του «Green» στο όνομα του φεστιβάλ, που παραπέμπει (εκτός από το πράσινο της υπαίθρου του Αμαρίου) στην ευθύνη για το περιβάλλον και την πρόκληση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, συναντιέται με την τέχνη με πολλούς και ουσιαστικούς τρόπους.

Οι εικαστικές και παραστατικές τέχνες μπορούν να επηρεάσουν θετικά την συμπεριφορά και την νοοτροπία απέναντι στο περιβάλλον, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Πρόκειται για το άπλωμα μιας γιορτής, ενός φεστιβάλ, του οποίοι οι δράσεις και τα δρώμενα θα πραγματοποιηθούν σε τέσσερα σημεία στη Σχολή Ασωμάτων, στο κέντρο του Δήμου Αμαρίου, καθώς και στα χωριά του Δήμου.

Εκθέσεις παλαιών φωτογραφιών με θεματολογία τα πανηγύρια και την διασκέδαση στα Αμαριώτικα χωριά, μαθήματα φωτογραφίας, παρουσιάσεις γαστρονομικού ενδιαφέροντος, όπως παραδοσιακών πιτών, ψωμιών και παράλληλα, μαθήματα παραδοσιακών χορών, αστροπαρατήρηση, κατασκευή ξεχασμένων παιχνιδιών, αλλά και διαγωνισμός πρέφας, θα είναι κάποιες από τις δράσεις που θα αναπτυχθούν στην διάρκεια του φεστιβάλ.

Σημαντική θα είναι και η παρουσία μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από την Κρήτη, που θα ενώσουν τα έργα τους με διακεκριμένους ερμηνευτές, μουσικούς και χορευτές από το εξωτερικό, σε ένα μοναδικό πάντρεμα πολιτισμού.

«Η Κρήτη, μέσα από το Αμάρι, στέλνει ένα μήνυμα εξωστρέφειας σε όλο τον κόσμο και προβάλει την αλήθεια και την αυθεντικότητα του τόπου» αναφέρει ο Παντελής Μουρτζανός, δήμαρχος Αμαρίου.
Το φεστιβάλ, θέλοντας να επαναφέρει τον ιστορικό ρόλο της Σχολής Ασωμάτων στη δημιουργία και διάχυση της γνώσης, διεξάγει από φέτος εκπαιδευτικές δράσεις, ξεκινώντας με το Σχολείο Συνεταιριστικής Επιχειρηματικότητας.

Οι συμμετέχοντας στο Σχολείο θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν σημαντικές γνώσεις για την ίδρυση, λειτουργία και ανάπτυξη μιας Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης (ΚοινΣΕπ).
Το Σχολείο περιλαμβάνει ομαδικά εργαστήρια επιχειρηματικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, που απαιτούν την ενεργή παρουσία και εργασία των συμμετεχόντων.

Η Σχολή Ασωμάτων, όπως είναι γνωστή, είναι η ομώνυμη μονή, που είναι αφιερωμένη στη Σύναξη των Αγγέλων και κτίστηκε, σύμφωνα με κάποια έγγραφα, κατά τη Β’ βυζαντινή περίοδο. Πριν τα μισά του 20ού αιώνα μετατράπηκε σε γεωργική σχολή, από όπου πήρε το όνομά της και εκτείνεται σε μία περιοχή εξαιρετικού φυσικού κάλλους και ιστορικής σημασίας. – ΑΠΕ

Open post

Φεστιβάλ Βενετίας: Με Χρυσούς Λέοντες θα τιμηθούν η Τζέιν Φόντα και ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ

Φεστιβάλ Βενετίας: Με Χρυσούς Λέοντες θα τιμηθούν η Τζέιν Φόντα και ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ

Mε το βραβείο του Χρυσού Λέοντα για το σύνολο της καριέρας τους θα τιμηθούν τον προσεχή Σεπτέμβριο οι διάσημοι Αμερικανοί ηθοποιοί Τζέιν Φόντα και Ρόμπερτ Ρέντφορντ, έγινε σήμερα γνωστό από τη διεύθυνση του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε.

«Την ύπαρξή της σηματοδότησαν τα έντονα πάθη, ενώ τη βίωσε υπό το πνεύμα της ανεξαρτησίας από κάθε είδους ευπείθεια, με μια συγκινητική και ευάλωτη γενναιοδωρία» επισημαίνει ο διευθυντής της Μόστρας, Αλμπέρτο Μπαρμπέρα, αναφερόμενος στην Τζέιν Φόντα

«Συνάμα πολιτική και κοινωνική ακτιβίστρια, σύμβολο του σεξ, συγγραφέας, είδωλο του φεμινισμού (….) όμως κυρίως ηθοποιός με τεράστια επιτυχία και ταλέντο πέραν του συνηθισμένου, η Τζέιν Φόντα βρίσκεται μεταξύ των μεγαλύτερων πρωταγωνιστριών της σκηνής του σύγχρονου κινηματογράφου» τονίζεται στο δελτίο τύπου.

«Ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός (…) εμπνευστής και ιδρυτής αυτής της ιδιοφυούς κινηματογραφικής εμπειρίας, του φεστιβάλ Sundance: είτε βρίσκεται μπροστά ή πίσω από τις κάμερες (…) ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ μας συντροφεύει τα τελευταία 50 χρόνια της αμερικανικής ιστορίας με μια επιμέλεια, εξυπνάδα και μια ασύγκριτη χάρη» συνέχισε ο Μπαρμπέρα.

Οι Χρυσοί Λέοντες θα απονεμηθούν την 1η Σεπτεμβρίου στους δύο πρωταγωνιστές της μεγάλης οθόνης πριν από την προβολή της ταινίας εκτός συναγωνισμού «Our souls at Night» του σκηνοθέτη Ριτές Μπάτρα, με την Τζέιν Φόντα και τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στους κεντρικούς ρόλους.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Open post

«Ταξιδεύοντας στην αιωνιότητα» με την Jane Hawking: γράφει η Έφη Φρυδά

«Ταξιδεύοντας στην αιωνιότητα» με την Jane Hawking: γράφει η Έφη Φρυδά

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα

Είναι αναμενόμενο πως όταν παντρεύεσαι μια ιδιοφυΐα, τον άνθρωπο που αργότερα θα ονομαζόταν «Κυρίαρχος του σύμπαντος», δεν μπορεί να κάνεις μια μονότονη ζωή. Όταν σε αυτό έρχεται να προστεθεί η περίπτωση Στίβεν Χόκινγκ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα. Με άλλα λόγια, όταν μια διάνοια είναι συνάμα και ένα άτομο με συντριπτικές σωματικές αναπηρίες, οι εντάσεις, η πίεση που δέχεται ο γάμος αυτός είναι τεράστιος.

Ο νεαρός Στίβεν γνώριζε από πολύ νωρίς ότι έπασχε από νευροκινητική ασθένεια, μια νόσο με πολύ κακή πρόγνωση, και αυτό ήταν κάτι που στιγμή δεν διανοήθηκε να κρύψει από την Τζέιν.

Ωστόσο ο Στίβεν Χόκινγκ ζει ακόμα και, παρότι δεν κινεί πλέον παρά μόνο τα δυο δάκτυλα του χεριού του για να χειρίζεται το μηχάνημα ομιλίας του και φυσικά το νου του, θεωρείται ο διασημότερος φυσικός μετά από τον Ισαάκ Νεύτωνα.

Εδώ βέβαια δεν έχουμε να κάνουμε με έναν συνηθισμένο άνθρωπο, αλλά με ένα πραγματικό δαιμόνιο, έναν άνθρωπο που πλημμυρίζει από πείσμα για ζωή, έρευνα κι επιτυχία.

Η Τζέιν Χόκινγκ γράφει ένα βιβλίο ειλικρινές, για τα 25 χρόνια του γάμου της με τον μεγάλο αστροφυσικό, για τον νεανικό τους έρωτα, τον γάμο τους, την κοινή τους ζωή, τα τρία τους παιδιά. Γράφει για την ασθένειά του, που σε τίποτα δεν εμπόδισε την καριέρα του, την αέναη δίψα του για έρευνα και την αδιάκοπη πορεία του προς τη διασημότητα. Μάλιστα, θα έλεγε κανείς, ότι η κατάστασή του έθρεφε ακόμα περισσότερο την ανάγκη του για γνώση αλλά και για αναγνώριση. Έτσι, καθώς η υγεία του Στίβεν κατέρρεε, η καριέρα του απογειωνόταν, εξυψώνοντάς τον στα επίπεδα ενός ροκ σταρ της αστροφυσικής. Με σαφήνεια και με γλώσσα σωστή η Τζέιν μας δείχνει πώς τελικά ένα ανήσυχο και φιλόδοξο πνεύμα, ένας επίμονος νους δεν δέχεται να καταπτοηθεί από μια αναποδιά της φύσης, όσο συντριπτική κι αν είναι. Αντιθέτως, παλεύει λυσσαλέα, με κάθε τρόπο και μέσο, όχι απλώς να μείνει στον αφρό, αλλά μετατρέποντας την κακοτυχία του σε εφαλτήριο μιας απίστευτης, πρωτοφανούς καριέραςπου τον εκτοξεύει σε άλλα σύμπαντα.

Χωρίς να δείχνει να φοβάται την έκθεση, μας αποκαλύπτει τη σαγήνη που άσκησε πάνω της ο αντισυμβατικός αυτός φοιτητής με τα ατίθασα μαλλιά, το εγκάρδιο χαμόγελο και την ασίγαστη δίψα για ζωή. Πλάθει την εικόνα ενός σκανταλιάρη νεαρού αλλά και ενήλικα αργότερα, που καλαμπουρίζει ακόμα και με τη βασίλισσα Ελισάβετ. Όταν εκείνη τον ρωτάει αν έχει ακόμα «εκείνη την αμερικάνικη φωνή», εννοώντας το μηχάνημα που του επιτρέπει να μιλάει, ο Χόκινγκ απαντά, «Φυσικά. Για την ακρίβεια, έχω πάρει το copyright».

Η Τζέιν μας αφηγείται τις δυσκολίες που προέκυψαν στην πορεία. Μας μιλάει για τα σπίτια που έστησαν, για τα συνέδρια που έλαβε μέρος εκείνος, για τις αναπόφευκτες αντιζηλίες στον πανεπιστημιακό χώρο, για τα ταξίδια, τις «μεταναστεύσεις» τους για λόγους που υπαγόρευε η καριέρα του Στίβεν, για τα παιδιά τους και τη χαρά που τους έδωσαν, για τις αγωνίες που, όπως όλοι οι γονείς, πέρασαν και εκείνοι, για τις δυσκολίες προσαρμογής των παιδιών σε μια οικογενειακή κατάσταση που μόνο συνηθισμένη δεν ήταν. Χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς μας μιλάει για τη σχέση της με τους συγγενείς του Στίβεν, την αδελφή και τα πεθερικά της, που συχνά ήταν τεταμένες, αλλά και για την αγάπη και τη φροντίδα που εισέπραξε ο Στίβεν και η ίδια από φίλους και συναδέλφους πανεπιστημιακούς και από φοιτητές. Εκθέτει τους φόβους και τις αγωνίες της, τη φοβία της για το αεροπλάνο που αρχικά την εμπόδιζε να ακολουθήσει τον σύζυγό της στα διατλαντικά ταξίδια του, και την οποία ξεπέρασε τελικά κάνοντας «εικονικές πτήσεις» με «εικονικές αναταράξεις», όπως μας εξηγεί.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι αγώνες που έκαναν οι δυο αυτοί άνθρωποι για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ, σε μια Αγγλία που κάτι τέτοιο ήταν ακόμα ανήκουστο. Δεν υπήρχαν ράμπες στα πεζοδρόμια, ούτε ειδικές νοσοκόμες τις οποίες να παρέχει το κράτος, ούτε χορηγήσεις για αναπηρικές καρέκλες, ούτε επιδόματα και τα σχετικά. Όλη τη δουλειά την έκανε η οικογένεια – κάτι που για εμάς βέβαια, είναι ο κανόνας. Ο Στίβεν Χόκινγκ όμως, από τη θέση που βρισκόταν, είχε την απαιτούμενη προβολή και μαζί με την Τζέιν πάλεψαν σκληρά γι’ αυτά τα δικαιώματα. Και ο δικός τους αγώνας απέφερε καρπούς και διευκόλυνε τη ζωή πολλών ανθρώπων που δεν είχαν τα προνόμια και την αναγνώριση του Χόκινγκ. Και αυτή είναι μια άλλη, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάσταση της ακατάβλητης προσωπικότητας του Χόκινγκ, την οποία πολύ λίγο γνωρίζουμε και την οποία φωτίζει το βιβλίο της Τζέιν Χόκινγκ.

Η Τζέιν μας αφηγείται επίσης τον αγώνα της να βρει τη δική της προσωπικότητα, να κτίσει τη δική της καριέρα, και να μην αποτελεί απλώς ένα εξάρτημα –αν και απαραίτητο- ενός εκτεθειμένου στο αδηφάγο κοινό γάμου, να μην είναι απλώς η γυναίκα ενός προβεβλημένου συζύγου. Μιλάει για την πάλη της να παραμείνει σε αυτή τη δύσκολη σχέση, πασχίζοντας ταυτόχρονα να διατηρήσει την ατομικότητά της.

Η δυσκολότερη και πιο οδυνηρή περίοδος αυτού του γάμου είναι όταν ο Στίβεν χρειάζεται πλέον φροντίδα σε 24ωρη βάση. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στη βαρύτατη ασθένεια, αλλά και στη διαρκή παρουσία των νοσοκόμων που κάνουν αλλεπάλληλες βάρδιες μέσα στο σπίτι και παρεμβάλλονται λειτουργώντας ουσιαστικά σαν παράσιτα στη σχέση του Στίβεν με την Τζέιν και τα παιδιά τους. Άλλωστε εξαιτίας μιας από αυτές τις νοσοκόμες, της Ελέιν, διαλύεται ο γάμος τους. Πρόκειται για ένα πολύ οδυνηρό διαζύγιο, διότι επιπλέον είναι και ένα πολύ δημόσιο διαζύγιο.

Μπορεί να πει κανείς ότι το βιβλίο της Τζέιν Χόκινγκ έχει τα πάντα. Όλα τα πράγματα της ζωής. Λύπες και χαρές, δάκρυα και χιούμορ. Εκείνο όμως που μένει στον αναγνώστη, μέσα από την εξιστόρηση της ζωής αυτής της τεράστιας προσωπικότητας, μέσα από τις δυσκολίες που εκθέτει η συγγραφέας, είναι η αισιοδοξία. Η πίστη πως όλα είναι δυνατά, αρκεί κάποιος να το θέλει.

Έφη Φρυδά

Η αυτοβιογραφία της Jane Hawking Ταξιδεύοντας στην αιωνιότητα. Η ζωή μου με τον Στίβεν κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις GEMA, σε μετάφραση της Έφης Φρυδά (σελ.: 672, τιμή: 17,00 €).

«Ταξιδεύοντας στην αιωνιότητα. Η ζωή μου με τον Στίβεν».
Έγραψαν για το βιβλίο:

«Ο Στίβεν Χόκινγκ μπορεί να σκέφτεται σε έντεκα διαστάσεις, αλλά η πρώτη σύζυγός του έχει μάθει να αγαπάει σε πολλές».
-The Sunday Times
«Τι γίνεται ο χρόνος όταν διαλύεται ένας γάμος; Και τι απογίνεται μια γυναίκα που έχει τοποθετήσει όλο της το είναι μέσα σ’ αυτή τη σφαίρα; Για την Τζέιν Χόκινγκ η φυσική επιστήμη της αγάπης και της απώλειας βρίσκεται σ’ ένα προσωπικό σύμπαν».
-The Guardian

Στην αυτοβιογραφία της Jane Hawking «Traveling to infinity: My life with Steven» βασίστηκε η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία «Η θεωρία των πάντων» (2014).

Η Έφη Φρυδά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, σε ένα ωραίο (ακόμα) κομμάτι του ιστορικού κέντρου. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και Οικονομικά. Η αγάπη της για το διάβασμα την οδήγησε από νωρίς στο χώρο των εκδόσεων. Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, James Baldwin, Hubert Selby, Charles Bukowski, Jean Rhys, Carson McCullers, Patricia Highsmith, Raymond Chandler, J.C. Ballard, Don DeLilllo, Jack London, William Golding, Joyce Carol Oates, Jane Anne Phillips, Salman Rushdie, Edith Wharton, E.M. Foster, Karen Blixen.
Συνεργάστηκε με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και με το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Μελετά συστηματικά θεωρίες ψυχανάλυσης και ψυχολογίας και ανέλαβε την ανάπτυξη και εισήγηση σεμιναρίων διδασκαλίας για τη μετάφραση στο πεδίο αυτό. Επιμελήθηκε την αγγλική μετάφραση του περιοδικού Autodafé. Έχει εργαστεί ως μεταφράστρια για κείμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει συνεργαστεί με το Μουσείο Μπενάκη και έχει συγγράψει και επιμεληθεί κείμενα καταλόγων για εκθέσεις. Ασχολείται με πάθος με τον κινηματογράφο και την τέχνη της ζωγραφικής. Μεταφράζει ποίηση.
Το 2008 ήταν υποψήφια για το Βραβείο καλύτερης μετάφρασης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Λογοτεχνίας και Eπιστημών του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ) και το 2011 στο Athens Prize for Literature για το Bραβείο καλύτερης λογοτεχνικής μετάφρασης.
Ζει και εργάζεται στο Παλιό Φάληρο.

 

Open post

Σε δημοπρασία, στο Λονδίνο, προσωπικά αντικείμενα της Βίβιαν Λι

Σε δημοπρασία, στο Λονδίνο, προσωπικά αντικείμενα της Βίβιαν Λι

Σε δημοπρασία στο Λονδίνο θα διατεθούν προς πώληση, το φθινόπωρο, προσωπικά αντικείμενα της Βίβιαν Λι, της Αγγλίδας ηθοποιού που υποδύθηκε τη Σκάρλετ Ο’ Χάρα στην ταινία «Όσα παίρνει ο άνεμος».

Συγκεκριμένα, ο οίκος δημοπρασιών Sotheby’s, στις 26 Σεπτεμβρίου, θα παρουσιάσει κοσμήματα, ρούχα, έργα ζωγραφικής και άλλα αντικείμενα της Λι, περίπου 250 στο σύνολο, η τιμή των οποίων αναμένεται να φθάσει τα 128.540 δολάρια.

Ένα αντίγραφο του «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» (μέσα στο οποίο υπάρχει και ένα χειρόγραφο ποίημα), που ανήκε στην Βίβιαν Λι, υπογεγραμμένο από την Αμερικανίδα συγγραφέα του μυθιστορήματος, Μάργκαρετ Μίτσελ, συγκαταλέγεται στα αντικείμενα της δημοπρασίας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, η τιμή πώλησης του βιβλίου, κυμαίνεται μεταξύ 6.427 και 8.998 δολαρίων.

Το κινηματογραφικό σενάριο της ταινίας, αξίας 3.2134.499 δολαρίων, καθώς και η περούκα που φορούσε η ηθοποιός στην κινηματογραφική διασκευή του 1951 του θεατρικού δράματος του Τενεσί Ουίλιαμς «Το Λεωφορείον ο Πόθος», θα διατεθούν επίσης προς δημοπρασία.

Το χρυσό δαχτυλίδι από τον δεύτερο σύζυγο της Λι, Λόρενς Ολίβιε, ένα κρεμαστό κόσμημα με διαμάντια από τα μέσα του 19ου αιώνα και ένα ροζ βραδινό φόρεμα Victor Stiebel θα διατεθούν επίσης προς πώληση.

Η δημοπρασία δίνει στους αγοραστές την ευκαιρία να «ανακαλύψουν την πραγματική Βίβιαν Λι», ανέφερε ο Ο Χάρι Ντάλμενι, πρόεδρος του Sotheby’s στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτογραφία:

Posts navigation

1 2 3 96 97 98 99 100 101 102 125 126 127
Scroll to top