Open post

«Λανθάνουσες ιστορίες από την Επανάσταση του 1821» στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (video)

«Λανθάνουσες ιστορίες από την Επανάσταση του 1821» στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (video)

Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο συμμετέχει στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων με επαναλαμβανόμενες προβολές του βίντεο «Λανθάνουσες ιστορίες από την Επανάσταση του 1821», την Πέμπτη 18 και την Παρασκευή 19 Μαΐου 2017, από 09:30 έως 13:30.
Στο βίντεο καταγράφονται αμφιλεγόμενες και λανθάνουσες ιστορίες από την Επανάσταση του 1821, με αφορμή αντικείμενα από τις Συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Οι επισκέπτες θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να δουν μέσα σε προθήκες αντικείμενα που παρουσιάζονται στο σχετικό βίντεο.

Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι ελεύθερη για το κοινό και τις δύο ημέρες.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Μέγαρο Παλαιάς Βουλής, Πλατεία Κολοκοτρώνη, Σταδίου 13, Αθήνα 10561
Τηλ: (+30) 210-32.37.617, Fax: 210-32.13.786

Website: www.nhmuseum.gr
Email: [email protected]

Open post

Διεθνείς διακρίσεις για ταινίες συμπαραγωγής της ΕΡΤ

Διεθνείς διακρίσεις για ταινίες συμπαραγωγής της ΕΡΤ

Σημαντικές διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ απέσπασαν δύο ταινίες, στις οποίες η ΕΡΤ είναι συμπαραγωγός, συμμετέχοντας μέσω του προγράμματος του 1,5% για την ενίσχυση της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής.

Πρόκειται για την ταινία «Djam»  (προηγούμενος τίτλος «Avril et Djam») του Γάλλου σκηνοθέτη Tony Gatlif, η οποία θα συμμετάσχει στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ των Καννών, καθώς και για την ταινία «Ο γιος της Σοφίας» της Ελίνας Ψύκου, που απέσπασε το Best International Narrative του Φεστιβάλ Tribeca, με πρόεδρο της επιτροπής τον Γουίλεμ Νταφόε.

Η ΕΡΤ, τηρώντας τις αρχές του παρεχόμενου περιεχομένου, αναδεικνύεται σε ουσιαστικό πυλώνα στήριξης και διαμόρφωσης της κινηματογραφικής παραγωγής στη χώρα μας.

 

 

Open post

Το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων

Το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων

Το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων, την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, και την Ευρωπαϊκή Νύχτα Μουσείων, το Σάββατο 20 Μαΐου 2017, με σειρά δράσεων και εκδηλώσεων για τους επισκέπτες του.

 

Πέμπτη 18 Μαΐου 2017

Τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων, Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, το Μουσείο είναι ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ με ελεύθερη είσοδο.

Την ημέρα αυτή εκτίθενται για πρώτη φορά στην Αίθουσα της Αρχαϊκής Ακρόπολης, μαζί με την αριστουργηματική κεφαλή 696, τα υπόλοιπα θραύσματα του αγάλματος της «Κόρης με τον πόλο» (ψηλό κάλυμμα κεφαλιού), τα οποία βρίσκονται στις αποθήκες του Μουσείου. Οι επισκέπτες μπορούν να τα δουν σε ειδική προθήκη έτσι ώστε να έχουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του αγάλματος, το οποίο είχε πέσει θύμα της καταστροφικής μανίας των Περσών.

Για να τιμήσει τη φετινή Διεθνή Ημέρα Μουσείων, το Μουσείο Ακρόπολης θα κυκλοφορήσει αναμνηστικό μετάλλιο που έκοψε το Εθνικό Νομισματοκοπείο με θέμα τον κάπρο. Το μεγαλόσωμο άγριο ζώο προκαλούσε δέος και θαυμασμό στους αρχαίους. Το κυνήγι του απαιτούσε μια καλά οργανωμένη ομάδα, ικανή να καταδιώξει και να καταφέρει καίρια πλήγματα στο επιθετικό θήραμα, το οποίο όμως μπορούσε να πληγώσει θανάσιμα τους διώκτες του. Η καρτολίνα με το αναμνηστικό μετάλλιο θα είναι διαθέσιμη στα Πωλητήρια του Μουσείου από την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017.

Παρασκευή 19 Μαΐου & Σάββατο 20 Μαΐου 2017

Το Μουσείο Ακρόπολης και το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών συνδιοργανώνουν διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα «Από τον Ιππία στον Καλλία. Η ελληνική τέχνη από το 527 π.Χ. έως το 449 π.Χ.» με μεγάλη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων ειδικών. Το συνέδριο πραγματοποιείται στο αμφιθέατρο του Μουσείου.

Σάββατο 20 Μαΐου 2017

 

 

Την Ευρωπαϊκή Νύχτα Μουσείων, Σάββατο 20 Μαΐου 2017, το Μουσείο θα παραμείνει ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τα μεσάνυχτα, με ελεύθερη είσοδο από τις 8 το βράδυ κι έπειτα.

Στην Αίθουσα του Παρθενώνα θα πραγματοποιηθεί από τις 8.30 μ.μ. έως τις 11 μ.μ. ρεσιτάλ πιάνου από τον διακεκριμένο πιανίστα Θεόδωρο Οικονόμου, με θέμα «To Μουσείο Ακρόπολης στη δύση του ηλίου». Πρόκειται για ένα πολύχρωμο μουσικό και αισθητικό ταξίδι με σύνθεση ήχων από γνωστά ελληνικά μοτίβα, κλασικά και παραδοσιακά, ένα κονσέρτο που θα στηρίζεται αυτοσχεδιαστικά στην αλήθεια της στιγμής, την εμπειρία αλλά και την ελευθερία κινήσεων, προσφέροντας στους επισκέπτες που θα βρίσκονται εκεί μια βαθιά και ουσιαστική συγκίνηση.

 

 

 

Open post

Β.Θεοδωρόπουλος: ο δρόμος για να ξεφύγουμε από την απάθεια είναι να’ μαστε στο πλευρό των αδυνάμων

Β.Θεοδωρόπουλος: ο δρόμος για να ξεφύγουμε από την απάθεια είναι να’ μαστε στο πλευρό των αδυνάμων

O Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος υπογράφει τη σκηνοθεσία του έργου του Άντερς Λουστγκάρτεν «Λαμπεντούζα», την επιτυχημένη παραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, που παρουσιάζεται από την Πέμπτη 18 Μαΐου στο Θέατρο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών για τέσσερις παραστάσεις. Πρόκειται για μια ανθρώπινη ματιά πάνω στο θέμα της προσφυγιάς και του ρατσισμού με φόντο το παραδεισένιο νησί της Ιταλίας που συνδέθηκε με το προσφυγικό. Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση εδώ. 

Με αφορμή την πρεμιέρα του έργου στη Θεσσαλονίκη ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, ιδρυτής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου μας μίλησε για το προσφυγικό, την πίστη στη συλλογική δράση, το νόημα του να παραμείνουμε άνθρωποι, το θαύμα του θεάτρου, την αγάπη του για τους νέους ηθοποιούς, τη συνεργασία του ΚΘΒΕ και του Φεστιβάλ Αθηνών, αλλά και τις καινοτομίες, την εξωστρέφεια και το άνοιγμα στο κοινό της φετινής διοργάνωσης.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε αρχικά να επιλέξετε το «Λαμπεντούζα»; Ποιο είναι θα λέγατε το μάθημα ζωής του έργου μέσα από τα μάτια των δύο ηρώων;

Μου άρεσε πολύ ο τρόπος γραφής του έργου, όπου συμπλέκονται οι παράλληλες ιστορίες του Στέφανο από τη Λαμπεντούζα, που η δουλειά του είναι να περισυλλέγει μετανάστες από τα νερά της Μεσογείου, και της Ντενίζ από τη Μεγάλη Βρετανία, που είναι μια κινεζοεγγλέζα φοιτήτρια, η οποία πληρώνει τα δίδακτρά της στο πανεπιστήμιο γυρίζοντας πόρτα πόρτα για να μαζεύει δόσεις δανείων για λογαριαμό εισπρακτικής εταιρείας. Άνθρωποι που αναγκάζονται από το σύστημα να συμμετέχουν σ’ αυτή τη θεσμική βαρβαρότητα για να βγάλουν το ψωμί τους, προσπαθώντας να μην εμπλέκονται συναισθηματικά, και που το έργο τούς θέλει να ανοίγονται τελικά στους ανθρώπους, γιατί η ανθρώπινη καλοσύνη νικάει τις αντιστάσεις τους.  Ο Λουστγκάρτεν βρίσκει μια χαραμάδα για να περάσει λίγο φως μέσα σ’ αυτό το ζόφο, το κάνει με όρους θεατρικούς, και ένιωσα πως ένα τέτοιο έργο χρειαζόμουν στην παρούσα στιγμή. Και φαντάζομαι όχι μόνον εγώ.

Όταν ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν το να ρίξεις το φταίξιμο στο «ξένο» είναι η εύκολη λύση. Το προσφυγικό, η έκρηξη του ρατσισμού και του φασισμού αποτελούν κυρίαρχα ζητήματα των ημερών. Το έργο καταφέρνει να δώσει απάντηση στο τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας, αλλά και γιατί φτάσαμε εδώ;

Μέσα στην ερώτησή σας, υπάρχει με ένα τρόπο και η απάντηση. Ζούμε μια εποχή αντεπίθεσης του κεφαλαίου, κι εκείνοι που πλήττονται από την οικονομική κρίση καταφεύγουν στο ρατσισμό και στο φασισμό, έντεχνα χειραγωγούμενοι. Το θέμα έχει πολλές πτυχές, που δεν είναι της παρούσης να τις συζητήσουμε. Ούτε είναι στις προθέσεις του έργου να απαντήσει πώς φτάσαμε ως εδώ. Απ’ όλη την αφήγηση του Στέφανο ξεπηδούν αβίαστα μια σειρά ερωτήματα: Οι πρόσφυγες δεν πρόκειται να σταματήσουν να δραπετεύουν από τον τόπο τους, από τους πολέμους, ακόμα και μπροστά στο ενδεχόμενο να πνιγούν προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη, σε ασφαλείς, υποτίθεται, χώρες. Τι κάνουμε λοιπόν εμείς γι’ αυτό; Τι κάνουν εκείνοι που έχουν τη δύναμη; Και ποιος είναι ο δρόμος για να ξεφύγει ο άνθρωπος από την απάθεια, να δώσει ξανά νόημα στη ζωή του; Κανένας άλλος από το να βρίσκεται σταθερά ταγμένος στο πλευρό των αδύναμων, με πίστη στη συλλογική δράση.

Ένα μεγάλο μέρος παραστάσεων, εκθέσεων φωτογραφίας καθώς και εκδηλώσεων ευαισθητοποίησης πραγματοποιούνται με θέμα το προσφυγικό. Για το Θέατρο του Νέου Κόσμου όμως δεν είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει μία παράσταση με θέμα την προσφυγιά. 

Το θέατρο δε μιλάει αφηρημένα, σκύβει πάνω στις ανθρώπινες ιστορίες, κι αυτή είναι η δύναμή του. Υπάρχει μια πραγματικότητα στους πρόσφυγες, ίδια με τη δική μας πραγματικότητα: έχουν κι αυτοί πρόσωπα, ονόματα, αγαπάνε, πονάνε, ερωτεύονται, παίζουν, μιλάνε στο κινητό με τη μάνα τους στην άλλη άκρη του κόσμου. Προσπαθούν να κρατήσουν αξιοπρέπεια, έχουν φόβους, έχουν όνειρα. Αυτές οι αφηγήσεις με συγκινούν και σ’ αυτές επανέρχομαι ξανά και ξανά, από την εποχή του Κοινού Λόγου και της Βρομιάς, ερευνώντας το πώς ζωντανεύει ο αφηγηματικός λόγος από τον ηθοποιό, τι είδους θεατρικότητα έχει. Ιδεολογικά, από την άλλη πλευρά, με εκφράζει ο  φιλάνθρωπος λόγος. Ψάχνω λίγο φως μέσα στο θέατρο.

Στην αρχαία Ελλάδα ο ικέτης ήταν σεβαστός δια νόμου. Στη σύγχρονη Ελλάδα οι απλοί πολίτες στάθηκαν με όσα μέσα έχουν κοντά στους πρόσφυγες και μια μερίδα Ελλήνων δεν τους δέχεται φοβούμενη πώς θα … αλλοιώσουν τον πολιτισμό της! Σε αυτούς τους τελευταίους τι θα λέγατε;

Πολλά. Να θυμηθούν τους παππούδες τους που ήρθαν απ’ τη Μικρά Ασία, άλλους που έφυγαν στην αρχή του 20ού αιώνα για την Αμερική, μεταπολεμικά για τη Γερμανία. Τους φίλους και συγγενείς που αναγκάζονται να φύγουν σήμερα για να δουλέψουν στο εξωτερικό. Ο πολιτισμός, αν υποτεθεί ότι τους ενδιαφέρει,  δεν αναπτύσσεται μέσα στη γυάλα, αλλά μέσα από την αέναη ανταλλαγή μεταξύ των ανθρώπων. Οι διαφορετικοί αναζωογονούν τις κουρασμένες κοινωνίες μας. Τις μπολιάζουν με τη θέληση για ζωή.

Είστε ωστόσο ικανοποιημένος από τον τρόπο που  υποδέχτηκε τους ανθρώπους αυτούς που άφησαν πίσω ό,τι αγαπούσαν η Ευρώπη των κλειστών συνόρων; Αλλά και από όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στο ελληνικό έδαφος;

Καθόλου ικανοποιημένος. Ο άνθρωπος είναι εγωιστικό ζώο, δεν είναι αυτονόητο ότι θα μοιραστεί το έχει του με τους αναγκεμένους. Για να γίνει αυτό χρειάζεται όραμα κοινωνικό, και η πολιτική συγκυρία στην Ευρώπη δεν είναι ευνοϊκή, όπως όλοι γνωρίζουμε. Θέλω να πω ότι ο άνθρωπος είναι ικανός και για τα καλύτερα και για τα χειρότερα. Τα ίδια συμβαίνουν και στο ελληνικό έδαφος. Οι πρόσφυγες, εγκλωβισμένοι εδώ, ζουν σε απόγνωση. Έχει βέβαια σημασία ότι κάποιοι έχουν βρει ανθρώπινες συνθήκες,  νιώθουν καλοδεχούμενοι, αλλά δε φτάνει με κανένα τρόπο. Νιώθω ντροπή για πολλά πράγματα.

Σαν θεατής, μετά από όλα αυτά τα χρόνια στο θέατρο, τι θα λέγατε πως βρίσκετε περισσότερο ενδιαφέρον σε μια παράσταση; Για παράδειγμα προτιμάτε μια μικρή ομάδα με χαμηλό προϋπολογισμό, μια ενδιαφέρουσα μετάκληση ή μια άρτια παραγωγή;

Το θαύμα του θεάτρου μπορεί να συμβεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο οικονομικός παράγοντας δεν έχει τη σημασία του. Η τέχνη είναι συχνά συνυφασμένη με τη στέρηση, στέρηση ελευθερίας, συναισθηματική ή οικονομική στέρηση. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν παλεύουμε για καλύτερες συνθήκες. Η απάντηση στην ερώτηση: ναι, θαυμάζω μια άρτια παραγωγή (όλο και πιο δύσκολο να τη βρεις, για ευνόητους λόγους, στο ελεύθερο θέατρο), έχω ανάγκη μια ενδιαφέρουσα μετάκληση, και κάποτε χτυπάει η καρδιά μου με μια δουλειά χαμηλού προϋπολογισμού, εκεί που δεν το περιμένω.

Το θέατρο, οι τέχνες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο;

Όχι βέβαια. Μπορούν όμως να επηρεάσουν τους ανθρώπους, να ανοίξουν ορίζοντες, κι αυτό δεν είναι λίγο.

Η συνεργασία του ΚΘΒΕ με το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου ενδυναμώνεται με τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου. Η παράσταση του Κρατικού που ξεχώρισε, επανέρχεται στο αργολικό θέατρο ανοίγοντας τα Επιδαύρια 2017. Διπλή συμμετοχή, όμως για το ΚΘΒΕ στο πρόγραμμα φέτος, καθώς η «Οικογενειακή γιορτή» μια παράσταση που συζητήθηκε ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φέτος κατεβαίνει τον Ιούλιο στην Αθήνα. Ήταν δική σας η σκέψη για αυτή τη συνεργασία με το δεύτερο θεατρικό οργανισμό της χώρας;

Έχουμε πολύ καλή συνεργασία με το ΚΘΒΕ, τον Γιάννη Αναστασάκη και την Μαρία Τσιμά. Η παρουσία του Κρατικού στην Επίδαυρο είναι καθιερωμένη από χρόνια, και οι Επτά επί Θήβας αξίζει χωρίς συζήτηση να επαναληφθούν, αλλά εγώ θα ήθελα να παρουσιάζονται στο Φεστιβάλ και κάποιες παραστάσεις που ξεχώρισαν τη χειμερινή περίοδο στη Θεσσαλονίκη. Οι αθηναϊκές παραστάσεις ανηφορίζουν συχνά πυκνά στη Θεσσαλονίκη, το αντίθετο είναι πιο σπάνιο.

Στις προτάσεις της φετινής διοργάνωσης ξεχωρίζει επίσης το Λύκειο Επιδαύρου, που διοργανώνετε για πρώτη φορά και αποτελεί ίσως το προσωπικό σας στοίχημα.

Το Λύκειο Επιδαύρου είναι ένα πολύτιμο για όλους μας διεθνές θερινό σχολείο για το αρχαίο δράμα, το οποίο απευθύνεται σε σπουδαστές δραματικών σχολών και νέους ηθοποιούς από όλο τον κόσμο. Από την πρώτη μέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου ως καλλιτεχνικός διευθυντής έθεσα ως πρωταρχικό στόχο τη σύνδεση της καλλιτεχνικής διαδικασίας με την εκπαίδευση και τον διάλογο στον χώρο των παραστατικών τεχνών, και αυτόν ακριβώς τον στόχο υπηρετεί η ίδρυση του Λυκείου Επιδαύρου. Όχι μόνο γιατί έρχεται να καλύψει το κενό ενός διεθνούς κέντρου έρευνας πάνω στο αρχαίο δράμα στον τόπο που γεννήθηκε· ούτε μόνο γιατί η διεθνής αυτή συνάντηση ηθοποιών με σημαντικούς δασκάλους θεάτρου, σκηνοθέτες, μουσικούς, χορογράφους αλλά και θεατρολόγους, ανθρωπολόγους, μουσικολόγους μπορεί να οδηγήσει σε μια αναγκαία σήμερα ανανέωση της ματιάς πάνω στην αρχαία τραγωδία και κωμωδία· αλλά και επειδή μπορεί να οικοδομήσει μια νέα συνάντηση της παράδοσης με το σήμερα, του αρχαίου με τον σύγχρονο πολιτισμό.

Το Λύκειο συνδέεται με τις παραστάσεις που θα φιλοξενηθούν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στη Μικρή Επίδαυρο μέσα από μια κοινή θεματική. Φέτος, με το μεταναστευτικό πρόβλημα να δοκιμάζει την ταυτότητα της δυτικής κοινωνίας, η θεματική που διατρέχει το πρόγραμμα της Επιδαύρου αλλά και του Λυκείου είναι «Η έλευση του ξένου», όπως αποτυπώνεται σε κείμενα της αρχαιότητας, αλλά και όπως καθρεφτίζεται στον διάλογο ανάμεσα στο αρχαίο δράμα και το ιστορικό παρόν.

Σαν σκηνοθέτης συνεργάζεστε συχνά με νέους ηθοποιούς. Τι θα λέγατε για το «νέο αίμα» του ελληνικού θεάτρου;

Έχω επαφή με τους νέους όχι μόνο ως σκηνοθέτης, αλλά και επειδή κατά διαστήματα έχω διδάξει στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Υπάρχει τόση καλλιέργεια, τόση γνώση και ταλέντο ανάμεσα σ’ αυτά τα παιδιά, που πιστεύω πως τουλάχιστον από θέατρο πάμε καλά.

Δε ξεχνώ πως την τελευταία φορά που σας είδα ακούγατε με προσοχή μουσικούς του δρόμου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Να υποθέσω πως  «Το άνοιγμα στην πόλη» είναι από τις πιο αγαπημένες σας προτάσεις της φετινής διοργάνωσης, ένα είδος συνομιλίας με το κοινό που δε θα φτάσει για παράδειγμα στο Ηρώδειο ή την Επίδαυρο;

To Άνοιγμα στην πόλη είναι δύσκολο στοίχημα, γιατί βγάζει το φεστιβάλ από την ασφάλεια των χώρων που το στεγάζουν, σε άλλους χώρους ή και στο δρόμο. Είναι όμως ανάγκη μας να έρθουμε κοντά με τους κατοίκους της πόλης και τις διάφορες κοινωνικές ομάδες και να ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή τους στο καλλιτεχνικό γεγονός, αφήστε που και το ίδιο το καλλιτεχνικό γεγονός έχει πολλές φορές την ανάγκη να αποδράσει από τους καθιερωμένους χώρους. Έτσι, με την πεποίθηση ότι αυτές οι δράσεις θα βρουν σιγά σιγά το χαρακτήρα τους, θα παρακολουθήσουμε φέτος δραματουργίες site specific, περφόρμανς και παραστάσεις που μας καλούν να δούμε με άλλα μάτια την Αθήνα και δίνουν έμφαση στο βίωμα  και τη διαφορετικότητα. Το πεδίο αυτών των δράσεων εκτείνεται και στον Πειραιά, σε συνεργασία με το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Η μουσική και ο χορός τι θέση θα θέλατε να έχουν στο Φεστιβάλ;

Απ’ ό, τι φαίνεται και ποσοτικά, η μουσική υπερτερεί του θεάτρου (που είχε πάντα την πρωτοκαθεδρία) και ο χορός  έχει περισσότερες παραστάσεις από τα προηγούμενα χρόνια.

Μετά από τις προστριβές σας με το προηγούμενο ΔΣ του θεσμού, τις οποίες δε διστάσατε να κοινοποιήσετε και την αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία του ΥΠ.ΠΟ. με τη Λυδία Κονιόρδου νέα υπουργό, θα λέγατε ότι δουλέψατε ικανοποιητικά και ανενόχλητος στο τιμόνι του Φεστιβάλ Αθηνών;

Σε γενικές γραμμές, ναι. Το Φεστιβάλ ανήκει στον δημόσιο τομέα, με τις γραφειοκρατικές του πλευρές, και η τέχνη, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπακούει σε κανόνες, χρειάζεται πάντως περισσότερη ευελιξία. Αλλά το παλεύουμε ικανοποιητικά, και το ΔΣ στέκεται στο πλευρό της καλλιτεχνικής διεύθυνσης.

Πόσο δύσκολη ήταν η τελική επιλογή; Σας ανησυχεί πως ίσως οι επιλογές σας θα προκαλέσουν αντιδράσεις;

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχουμε αντιδράσεις. Πρακτικά μία πρόταση στις δέκα γίνεται αποδεκτή, και κατά συνέπεια έμειναν έξω και καθ’ όλα αξιόλογες προτάσεις. Ωστόσο, επειδή δεν δεχόμαστε προτάσεις από τους ίδιους δημιουργούς σε δύο συνεχείς διοργανώσεις, ο κύκλος των καλλιτεχνών ανοίγει. Κριτήριό μας είναι η ποιότητα και η πρωτοτυπία των προτάσεων, και κριτής μας το κοινό του φεστιβάλ.

Όσο εμείς συζητούμε για τέχνες και φεστιβάλ κάποιοι άλλοι δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Δεν το σημειώνω αυτό με καμιά διάθεση λαϊκισμού. Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι τα χρήματα που δίνονται πχ για μια υπερπαραγωγή  ή για μια σειρά εκδηλώσεων θα μπορούσαν να δοθούν για να βρουν στέγη και τροφή άστεγοι, άποροι ή πρόσφυγες. Είναι οι παραγωγές υψηλών προδιαγραφών πολυτέλεια στις μέρες μας;

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι και το φεστιβάλ, όπως τα πάντα στη χώρα μας, δεν προσαρμόστηκε στις νέες οικονομικές συνθήκες, κι αυτό δεν έγινε χωρίς κάποιες τριβές με τους καλλιτέχνες. Όμως δεν θεωρούμε ότι η τέχνη είναι πολυτέλεια, ακόμα και στους δύσκολους καιρούς μας. Είναι οξυγόνο για τον κόσμο. Λάβετε υπόψη σας ότι μια σειρά δράσεων, ιδιαίτερα στην ενότητα Άνοιγμα στην πόλη, είναι χωρίς εισιτήριο. Κι ακόμα, ότι και οι καλλιτέχνες είναι εργαζόμενοι, που έχουν πληγεί ποικιλοτρόπως από την κρίση. Η ζωή συνεχίζεται.

Ένα πλάνο, μία καλλιτεχνική σας επιθυμία που θα θέλατε να πραγματοποιηθεί σύντομα;

Να πάει καλά το φεστιβάλ. Να το αγκαλιάσει ο κόσμος.

Open post

Η Θεματική Εβδομάδα στα σχολεία στην ΕΡΤ1

Η Θεματική Εβδομάδα στα σχολεία στην ΕΡΤ1

Με αφορμή τη Θεματική Εβδομάδα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, που διοργανώνει το υπουργείο Παιδείας στα γυμνάσια της χώρας, οι ειδικοί αναλύουν με τη Μάριον Μιχελιδάκη σε τρεις δίωρες εκπομπές στην ΕΡΤ1, τα καίρια ζητήματα που απασχολούν τους μαθητές: εθισμός και εξαρτήσεις, έμφυλες ταυτότητες και τέλος διατροφή και ποιότητα ζωής.

Στη συζήτηση συμμετέχουν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, οι οποίοι παρεμβαίνουν και θέτουν τις ερωτήσεις τους.

Η πρώτη εκπομπή θα μεταδοθεί την Κυριακή 21 Μαΐου 2017, στις 22:00, με θέμα τον εθισμό και τις εξαρτήσεις.

Η δεύτερη εκπομπή θα μεταδοθεί την Κυριακή 4 Ιουνίου 2017, στις 22:00, με θέμα τις έμφυλες ταυτότητες.

Και η τρίτη εκπομπή θα μεταδοθεί την Κυριακή 11 Ιουνίου 2017, στις 22:00, με θέμα τη διατροφή και την ποιότητα ζωής.

Παρουσίαση: Μάριον Μιχελιδάκη

Αρχισυνταξία: Ολυμπιάδα Μαρία Ολυμπίτη, Νεφέλη Λυγερού

Διεύθυνση Παραγωγής: Ευτυχία Μελέτη

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μητσιώνης

Open post

Μουσική εκδήλωση για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2017

Μουσική εκδήλωση για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2017

Μία ξεχωριστή μουσική εκδήλωση στην οποία συμπράττουν ο αναγνωρισμένος Noρβηγός Σάμι μουσικός, Issát Sámmol, και η ερμηνεύτρια παραδοσιακών τραγουδιών του κόσμου, Αθηνά Χιώτη, συνοδεία του πιανίστα Κώστα Γιαξόγλου, πραγματοποιείται την Παρασκευή 19 Μαΐου 2017, στις 21:00, με αφορμή τον εορτασμό για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων (17/5/), που φέτος έχει ως θέμα «Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες: τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται».

Την εκδήλωση διοργανώνουν το Νορβηγικό Ινστιτούτο Αθηνών, η πρεσβεία της Νορβηγίας και το Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής – Ίδρυμα οικ. Γ. Ψαρόπουλου.

Πρόκειται για ένα σπάνιο, μυσταγωγικό διάλογο ανάμεσα στο παραδοσιακό όργανο των Σάμι της Νορβηγίας juoigganas, τη φωνή και το πιάνο, με κοινές συνιστώσες το σμίξιμο του αρχέγονου με το σύγχρονο αλλά και του τοπικού με το διεθνές παραδοσιακό ηχόχρωμα.

Eίσοδος Ελεύθερη

Open post

7ο Athens Open Air Film Festival στην Αθήνα – Ενα καλοκαίρι γεμάτο σινεμά! (video)

7ο Athens Open Air Film Festival στην Αθήνα – Ενα καλοκαίρι γεμάτο σινεμά! (video)

Το Athens Open Air Film Festival, το Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας, που ενώνει τη ζωή της πόλης (και όχι μόνο) με το σινεμά, επιστρέφει για έβδομη συνεχή χρονιά από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβριο και, όπως πάντα, με ελεύθερη είσοδο.

«Ερωτικό Κτήνος» (Sexy Beast) του Τζόναθαν Γκλέιζερ

Αν πετύχετε νύχτα τον Τζεφ Μπρίτζες να βολτάρει ρέμπελος σε κάποιο δρόμο της Αθήνας, κρατώντας ένα παγωμένο White Russian στο χέρι, δείτε την πόλη να μεταμορφώνεται μεγαλοπρεπώς για ένα βράδυ στο φουτουριστικό Λος Άντζελες του 2019, ακούσετε τους Talking Heads να παρτάρουν σε κάποια πλατεία του κέντρου, σκοντάψετε επάνω στον Κόμη Δράκουλα και κοκκινίσετε από ντροπή με τα βρισίδια του Μπεν Κίνγκσλεϊ στο ρόλο του πιο αθυρόστομου κακοποιού που υπήρξε ποτέ, μην αιφνιδιαστείτε: θα έχετε βρεθεί σε κάποια από τις πολλές και εκλεκτές προβολές που σας ετοιμάζει το 7ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας.

 

 

 

«Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι» (The Big Lebowski) των Αδερφών Κοέν

Ο αγαπημένος κι εθιστικός κινηματογραφικός θεσμός του καλοκαιριού επιστρέφει για να γιορτάσει τα 25 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του «Μπλέιντ Ράνερ», ξαναβλέπει τον «Μεγάλο Λεμπόφσκι» των αδελφών Κοέν (έχοντας αποστηθίσει τις κορυφαίες ατάκες του), παίζει στη διαπασών το «Stop Making Sense» του (αξέχαστου) Τζόναθαν Ντέμι, αφήνει τον «Δράκουλα» του Κρίστοφερ Λι να σας παγώσει το αίμα και σας θυμίζει με το «Ερωτικό Κτήνος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ μια από τις καλύτερες ταινίες του μοντέρνου βρετανικού σινεμά.

Για έβδομη συνεχή χρονιά, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ και το cinemag.gr φέρνουν τον αγαπημένο καλοκαιρινό θεσμό της έβδομης τέχνης.

«Μπλέιντ Ράνερ» (Blade Runner) του Ρίντλεϊ Σκοτ

«Μπλέιντ Ράνερ» (Blade Runner) του Ρίντλεϊ Σκοτ

 

Open post

Μητέρες πρόσφυγες, μητέρες σε εμπόλεμες ζώνες (φωτορεπορτάζ)

Μητέρες πρόσφυγες, μητέρες σε εμπόλεμες ζώνες (φωτορεπορτάζ)

Την Κυριακή 14 Μαΐου 2017, Ημέρα της Μητέρας, γιόρταζαν κι αυτές οι μητέρες. Η σκέψη μας είναι κάθε μέρα μαζί τους. Ο φωτορεπόρτερ Άρης Μεσσήνης συναντά, με τον φωτογραφικό φακό του, μητέρες πρόσφυγες και μητέρες σε εμπόλεμες ζώνες.

13/3/2017. Iράκ. φωτο: Aris MESSINIS / AFP

 

23/2/2016. Λέσβος. photo Aris MESSINIS / AFP

 

4/10/2016. Mεσσόγειος Θάλασσα, 12 ναυτικά μίλια βόρεια από τη Λιβύη. AFP PHOTO / ARIS MESSINIS

 

14/3/2016. Λιλόνγκουε (πρωτεύουσα του Μαλάουι). AFP PHOTO / ARIS MESSINIS

 

28/2/2017. Μοσούλη. φωτο: Aris MESSINIS / AFP

 

17/3/2017. Πρόσφυγες της Μοσούλης επιστρέφουν στην πόλη. φωτο: ARIS MESSINIS / AFP

 

29/2/2016. AFP PHOTO / ARIS MESSINIS

 

Μοσούλη. 3/3/2017. Aris MESSINIS / AFP

Ευχαριστούμε θερμά τον Άρη Μεσσήνη.

Open post

Αυλαία για τους «Μικρούς Συγγραφείς» το Πάσχα

Αυλαία για τους «Μικρούς Συγγραφείς» το Πάσχα
Το διαδραστικό project του ert.gr, «Μικροί Συγγραφείς» το Πάσχα, έριξε αυλαία τη Δευτέρα 15 Μαΐου 2017, με την ηλεκτρονική κλήρωση η οποία ανέδειξε τους 20 τυχερούς «Μικρούς Συγγραφείς» που θα λάβουν δώρο από ένα παιδικό βιβλίο.

Περισσότερες από 500 εκδοχές τέλους έστειλαν παιδιά, ηλικίας 6-17 ετών από κάθε σημείο της χώρας, προκειμένου να ολοκληρώσουν τις 3 ημιτελείς πασχαλινές ιστορίες που έγραψαν για τη «Ραδιοτηλεόραση» τέσσερις αγαπημένοι συγγραφείς, και συγκεκριμένα:

Το πρώτο Πάσχα της ζωής μου. Από τις Κάρμεν Ρουγγέρη και Χριστίνα Κουλουμπή

Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού. Του Κώστα Στοφόρου

Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου

Τη Δευτέρα 15 Μαΐου 2017, στις 14:00, η Γενική Διεύθυνση Νέων Μέσων της ΕΡΤ Α.Ε. πραγματοποίησε ηλεκτρονική κλήρωση για να προσφέρει 20 παιδικά βιβλία γνωστών εκδοτικών οίκων σε 20 παιδιά που έλαβαν μέρος στη δράση «Μικροί Συγγραφείς» το Πάσχα.

Οι τυχεροί «Μικροί Συγγραφείς» είναι οι:

σ.σ.: Για τον τρόπο παραλαβής του δώρου θα υπάρξει νεότερη ενημέρωση από το ert.gr και μέσω της σελίδας του FB της Ραδιοτηλεόρασης.

INFO

  • «Μικροί Συγγραφείς» το Πάσχα
  • Ημερομηνία: Από 1η Απριλίου έως 23 Απριλίου 2017 (παράταση αποστολής ιστοριών έως 10/5/2017)
  • Site: mikroisyggrafeis.ert.gr
  • Email: [email protected]
  • Ιδέα-επιμέλεια: Ασπασία Κακολύρη, Τζένη Χαραλαμπίδου
  • Εικονογράφηση: Ιφιγένεια Ηλιάδου
  • Web developer: Μαίρη Σταθοπούλου

Ευχαριστούμε θερμά τους εκδοτικούς οίκους Α.Α. Λιβάνη, Παπαδόπουλος, Πατάκη, Μεταίχμιο  

Open post

Διακόσμηση σπιτιού με υλικά της φύσης (video)

Διακόσμηση σπιτιού με υλικά της φύσης (video)

Ξύλα πολυταξιδεμένα σε θάλασσες φουρτουνιασμένες και γαλήνιες, κοχύλια άλλοτε πολύτιμα για τα πλάσματα της θάλασσας, άμμος χρυσή και χρώματα… Οι θησαυροί της εικαστικού και αρχιτέκτονα, Νικολέτας Ψάλτη, μεταμορφώνονται και γεμίζουν φως τους χώρους που επιμελείται η ίδια.

Πριν από 15 χρόνια, η νηπιαγωγός Νικολέτα Ψάλτη έφτιαξε τον πρώτο της πίνακα που είχε τίτλο «4 εποχές». Εκείνο το έργο αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα μίας διαδρομής που έως σήμερα έχει σαν απώτερο στόχο την έκφραση της δημιουργικότητάς της.

Φυσικά υλικά όπως ξύλα, βότσαλα, κοχύλια, αχινοί, φύλλα χρυσού παντρεύονται με το πλεξιγκλάς. Τα υψηλής αισθητικής έπιπλα και φωτιστικά που δημιουργεί χαρακτηρίζουν τους χώρους που σχεδιάζει και επιμελείται.

Η Νικολέτα Ψάλτη, καλεσμένη στην εκπομπή της ΕΡΤ1, «Πάμε αλλιώς» (Κυριακή 14/5/2017), με παρουσιαστές την Έλενα Μπουζαλά και τον Βασίλη Βασιλόπουλο, έδωσε συμβουλές διακόσμησης σπιτιού, μάς σύστησε τα υλικά της φύσης και μίλησε για το πώς μπορούμε να τα εντάξουμε στον χώρο μας.

Με πιο πρόσφατη τη συνεργασία της με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, η εικαστικός Νικολέτας Ψάλτη, με πολλή αγάπη και σεβασμό στα μεγάλης αξίας αντικείμενα και σπάνια εκθέματα, επαναπροσδιόρισε τους χώρους του διατηρητέου κτηρίου του 18ου αιώνα μέσα στο οποίο στεγάζεται το Μουσείο.

Posts navigation

1 2 3 160 161 162 163 164 165 166 230 231 232
Scroll to top