Open post

Το «Τρίο Μεράκι» στον πολυχώρο πολιτισμού Διέλευσις

Το «Τρίο Μεράκι» στον πολυχώρο πολιτισμού Διέλευσις

Το «Τρίο Μεράκι» υποδέχεται την Παρασκευή 1η Ιουνίου, στις 9.30 το βράδυ, ο πολυχώρος πολιτισμού Διέλευσις, για μια ξεχωριστή μουσική βραδιά.

«Μαζευόμαστε, παίζουμε και τραγουδάμε… Μουσικές σμιλεμένες από την παράδοση, τον αυτοσχεδιασμό και τη μίξη λαών και πολιτισμών, τραγούδια βγαλμένα μέσα από την »τριβή» με την καθημερινότητα, τις συνθήκες, τη ζωή και τα ανθρώπινα… Μαζευόμαστε, παίζουμε και τραγουδάμε πολίτικους και μικρασιάτικους σκοπούς και τραγούδια από τη σμυρναίικη και ρεμπέτικη παράδοση».

Τραγούδι: Μαρία Μανώλη
Κιθάρα, φωνή: Αναστάσης Κατσαβός
Ακορντεόν, φωνή: Δημήτρης Κούστας

Ώρα προσέλευσης: 21:30
Εισιτήριο: 7€

Κρατήσεις θέσεων: Λόγω περιορισμένων θέσεων, επικοινωνήστε για κράτηση στο [email protected], δηλώνοντας την εκδήλωση που σας ενδιαφέρει, όνομα, τον αριθμό ατόμων και ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, ή στο τηλέφωνο 210 8613739.

Πολυχώρος πολιτισμού Διέλευσις
Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη
Τηλ. 210 8613739

www.ert.gr

Open post

«Tuned City – Αρχαία Μεσσήνη» από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

«Tuned City – Αρχαία Μεσσήνη» από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Το Tuned City έρχεται στην Ελλάδα για να συστήσει στο κοινό πώς μπορεί μια αρχαία πόλη να μεταμορφωθεί σε ένα ηχοτόπιο, από 1η έως 3 Ιουνίου, στην Αρχαία Μεσσήνη.

Συνήθως κοιτάζουμε έναν χώρο για να τον κατανοήσουμε. Πώς θα ήταν αν τον ακούγαμε;. Η Αρχαία Μεσσήνη, όπως δεν την έχετε «ξανακούσει».

Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση ταξιδεύει σε έναν προορισμό, που δεν έχει επισκεφτεί ξανά, με ένα διεθνές μουσικό τριήμερο που αγκαλιάζει ηχητικά την «πόλη». Το Tuned City έρχεται στην Ελλάδα από 1η έως 3 Ιουνίου για να αλλάξει τον τρόπο που ακούμε. Αντί να ερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στον ήχο και τον χώρο μιας ευρωπαϊκής μητρόπολης, όπως στους προηγούμενους σταθμούς του, προσγειώνεται στην Αρχαία Μεσσήνη. Φωνή. Πέτρες και πόλη. Ιστορία και μυθολογία. Περιβάλλον. Άραγε, ακούμε όλοι το ίδιο πράγμα; Τρεις ημέρες με εγκαταστάσεις ήχου, περιπάτους, διαλέξεις, συναυλίες και συμμετοχικές δράσεις αναζητούν την υποδειγματική «ιδεατή πόλη»: την αρχαιοελληνική πόλιν.

Το Tuned City παρουσιάζει καλλιτεχνικό έργο και θεωρητικές θέσεις για τον ήχο, στο πλαίσιο αστικών και αρχιτεκτονικών καταστάσεων, δίνοντας έμφαση σε πρωτότυπες προσεγγίσεις στον ρόλο του «ήχου» και της «ακρόασης». Οι προηγούμενοι σταθμοί του Tuned City, που συνήθως λαμβάνει χώρα σε κεντρικές ευρωπαϊκές μητροπόλεις, είναι το Βερολίνο (2008), το Ταλίν (2011) και οι Βρυξέλλες (2013). Στην Αρχαία Μεσσήνη θα παρουσιάσουν νέα έργα πάνω από 60 καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Μεσσήνης και η συνεχιζόμενη ανασκαφή του, με όλες τις στρώσεις ιστορίας που περιέχει, είναι ο ιδανικός τόπος για να συλλογιστούμε πάνω στην «πόλη ως κατασκευή» και να εξερευνήσουμε την ηχητική υπόσταση ενός χώρου, καθώς επίσης και τις κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις της πόλης. Κάτω από την καλά διατηρημένη δομή της πόλης του αρχαίου χώρου γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτή ήταν το κορυφαίο επίτευγμα του Ιππόδαμου: η αναγνώριση ότι η πολεοδομία αφορούσε κάτι παραπάνω από τον σχεδιασμό μιας λειτουργικής πόλης. Αφορούσε τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που εξέφραζε και έθρεφε τα ιδανικά των πολιτών της.

Συντελεστές

Επιμέλεια: Carsten Stabenow

Συν-επιμέλεια: Μανώλης Μανουσάκης

Οργάνωση Παραγωγής: Χαρά Μουρλά

Εκτέλεση Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος, Ειρηλένα Τσάμη

Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 107, Αθήνα 117 45
Τηλ.: 210 900 5800

 

www.ert.gr

Open post

Γιώργος Χατζηνάσιος: «Το Χρονικόν της Αλώσεως» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Γιώργος Χατζηνάσιος: «Το Χρονικόν της Αλώσεως» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Το μουσικό έργο «Το Χρονικόν της Αλώσεως» παρουσιάζεται την Παρασκευή 1η Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται ως αφιέρωμα για τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Ιωάννη Βελλίδη και έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Το Χρονικόν της Αλώσεως είναι ένα μουσικό έργο υπό μορφή ορατορίου, στηρίζεται στα κείμενα του «ιστορικού» της Αλώσεως Γεωργίου Φραντζή, ο οποίος υπήρξε ο χρονικογράφος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και αναφέρεται στις τελευταίες ημέρες της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης.
Το συγκεκριμένο έργο βασίζεται σε πρωτότυπη βυζαντινή μουσική και εμπλουτίζεται με πολλά σύγχρονα στοιχεία, παραπέμποντας έτσι στη μεταφορά του πολιτισμικού πλούτου από το Βυζάντιο στην Εσπερία, μετά την Άλωση της Πόλης.
Είναι ένα ρέκβιεμ για τη χαμένη Βασιλεύουσα με ενιαία δομή αλλά και συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στους σολίστες και τους χορωδούς.
Είναι ένα θρησκευτικό έργο στηριγμένο σε ιστορικά ντοκουμέντα, μια παράσταση σώματος και ψυχής όπου το σώμα μέσω του πάθους κερδίζει τη θέση του στην αθανασία.

Παίζουν: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος: Γρηγόρης Βαλτινός
Γεώργιος Φραντζής: Γιώργος Μιχαλακόπουλος
Μωάμεθ: Γιάννης Χριστόπουλος
Τροβαδούροι: Γιώργος Φανάρας, Δημήτρης Τριχάκης, Χρήστος Μπαρτζόπουλος

Τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης διευθύνει ο Παναγής Μπαρμπάτης.
Συμμετέχει η Μικτή Χορωδία Θεσσαλονίκης Μαίρης Κωνσταντινίδου σε διδασκαλία της ιδίας.
Ενορχήστρωση: Γιώργος Χατζηνάσιος, Νίκος Φυλακτός

Τιμές εισιτηρίων: 30€, 22€, 15€, 12€, 10€

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Τηλ. 2310 895938

www.ert.gr

Open post

«Συνηχήσεις» – Ένας αναπάντεχος διάλογος εικόνας και μουσικής

«Συνηχήσεις» – Ένας αναπάντεχος διάλογος εικόνας και μουσικής

Οι «Συνηχήσεις» διοργανώνονται, για τέταρτη χρονιά, από τον Σύνδεσμο Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, στις 31 Μαΐου.

Οι «Συνηχήσεις» είναι ένας πολιτιστικός θεσμός που αποσκοπεί στη συλλογικότητα και τη συνεργασία των μελών του Συνδέσμου Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, με στόχο τη δημιουργική ενασχόλησή τους με τη μουσική, αλλά και την ανάδειξη του πολιτισμού, μέσα από το έργο και τις γνώσεις τους.

Αυτή τη φορά, βγαίνουμε εκτός πλαισίου και δοκιμάζουμε αναπάντεχες μίξεις. Το ντοκιμαντέρ «παντρεύεται» με τη σύνθεση, ο ηλεκτρονικός ήχος με live feed projections και οι πειραματικές μουσικές με τις εικαστικές δομές. Σύγχρονες μελωδικές συλλήψεις και συνθέσεις οργανώνονται έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου το εικαστικό συνδέεται άρρηκτα με το ακουστικό, σε ένα ανατρεπτικό παιχνίδι αισθήσεων και συναισθημάτων.

To πιάνο «ντύνεται» με εικόνες από το ντοκιμαντέρ του Γρηγόρη Βαρδαρινού, Θεσσαλονίκη 1917: Η φωτιά που γέννησε μια πόλη, γεωμετρικά και διαισθητικά σχήματα συνδιαλέγονται με ήχους από σόλο φλάουτο, ενώ η αφήγηση του ποιήματος “Light Breaks Where No Sun Shines” (1934) του Dylan Thomas αποκτά soundtrack από τέσσερα διαφορετικά όργανα.

Τα μέλη του Συνδέσμου Υποτρόφων, Καλλιόπη Μπολοβίνου (φλάουτο), Γιώργος Φαρούγγιας (φαγκότο), Χάρης Παζαρούλας (κοντραμπάσο), Θοδωρής Τζοβανάκης (πιάνο) και Νίκος Λαάρης (μαέστρος/πιάνο μας οδηγούν σε αυτή την περιήγηση, έχοντας δίπλα τους τρεις αξιόλογους καλλιτεχνικούς δημιουργούς, τη Βαλεντίνα Ταμιωλάκη (σχεδιασμός φωτισμών), τον Jasper Vanpaemel (audio & video electronics) και τον Μανώλη Παντελιά (σχεδιασμός και επίβλεψη ήχου).

ScriptoRium #1 για πιάνο και live projection feed

Το έργο ScriptoRium #1 γράφτηκε ειδικά για τις «Συνηχήσεις 2018» και αποτελεί το πρώτο μίας σειράς έργων για σόλο όργανο και ενορχηστρωμένο ποιητικό κείμενο. Scriptorium ονομαζόταν το μέρος εκείνο των μοναστηριακών βιβλιοθηκών του Μεσαίωνα, στο οποίο απαγορευόταν οποιοσδήποτε ήχος, συμπεριλαμβανομένης και της ομιλίας, έτσι ώστε η απαιτούμενη συγκέντρωση για την ανάγνωση και την αντιγραφή των χειρογράφων να είναι βαθιά και απόλυτη. Στο Scriptorium #1, το πιάνο συνδιαλέγεται «ψιθυριστά» με φράσεις ενός ποιήματος του μυστικιστή Σούφι ποιητή Τζελαλουντίν Ρουμί, ο οποίος θεωρείται και ο ιδρυτής του τάγματος των περιστρεφόμενων δερβίσηδων.

Στο projection προβάλλονται θραύσματα από άτιτλο ποίημα του Τζαλαλουντίν Ρουμί (13ος αι.) σε απόδοση του Βίκου Ναχμία.

Σύλληψη, σύνθεση & projection: Δήμητρα Τρυπάνη

Πιάνο: Θοδωρής Τζοβανάκης

Live Projection Feed: Δήμητρα Τρυπάνη

A Time to Break Silence

Εμπνευσμένο από την ομιλία του Martin Luther King, “A Time to Break Silence” / Speaking the Truth to Power

Η σύνθεση αυτή είναι εμπνευσμένη από τη ζωή και τον τραγικό θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ενός από τους σημαντικότερους ηγέτες του αμερικανικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Μετά την είδηση της δολοφονίας του, σε πολλά μέρη των ΗΠΑ δεν τηρήθηκε το ένα λεπτό σιγής, όπως συνήθως γίνεται προς τιμήν μεγάλων προσωπικοτήτων. Ο ρατσισμός εκδήλωνε το πιο αποκρουστικό του πρόσωπο. Σε κάποια σχολεία, ήταν οι διευθυντές που δεν το επέτρεψαν, αλλού ήταν οι λευκοί μαθητές. Μισό αιώνα αργότερα, ο αγώνας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για μια ισότιμη κοινωνία είναι το ίδιο επίκαιρος και σημαντικός.

Η έννοια της Σιωπής, λοιπόν, στον τίτλο του κομματιού είναι διττή. Από τη μία πλευρά, υπάρχει η σιωπή που δεν τηρήθηκε στη μνήμη του Κινγκ. Από την άλλη πλευρά, είναι η σιωπή, αντί για μια απάντηση, που λαμβάνουν οι πολίτες από τους πολιτικούς ηγέτες τους όταν θέτουν ερωτήματα όπως: «Τι μετατρέπει τους καθημερινούς ανθρώπους σε εξεγερμένους;», «Τι γίνεται στις περιπτώσεις αστυνομικής βίας;».

Σύνθεση: Μανώλης Μανουσάκης

Φαγκότο: Γιώργος Φαρούγγιας

Video Art: Παναγιώτης Γουμπούρος

Πέμπτη 31 Μαΐου 2018

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (Λ. Συγγρού 107) | Μικρή Σκηνή | 20:30

Η είσοδος είναι ελεύθερη

(τηρείται σειρά προτεραιότητας)

 

 

www.ert.gr

Open post

Διεθνείς χορογράφοι στο Φεστιβάλ Αθηνών 2018 – Προκαλώντας τα όρια της χορογραφίας

Διεθνείς χορογράφοι στο Φεστιβάλ Αθηνών 2018 – Προκαλώντας τα όρια της χορογραφίας

Οι θεατές έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν καλλιτέχνες και παραστάσεις που πρωτοστατούν στην παγκόσμια χορευτική σκηνή, τον Ιούνιο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Κοινή γραμμή των παραστάσεων είναι η κινησιολογία που διευρύνεται πέρα από τα γνωστά όρια. «Οι καλλιτέχνες δείχνουν ότι οι αναζητήσεις του σύγχρονου χορού έχουν απομακρυνθεί πολύ από το ύφος, την αισθητική και τα ερωτήματα που απασχολούσαν την τέχνη του χορού μέχρι και πριν από μερικά χρόνια», σημειώνει η καλλιτεχνική σύμβουλος για τον χορό στο Φεστιβάλ Αθηνών, Στεριανή Τσιντζιλώνη, συνοψίζοντας τα χαρακτηριστικά των παραστάσεων που θα δούμε. «Τελικά η παράσταση γίνεται μια μίξη από διαφορετικά πεδία: τέχνη, επιστήμη, φιλοσοφία».

Πώς όμως πραγματώνει κάθε παράσταση αυτό τον σκοπό; Ο Arcadi Zaides θέτει στο επίκεντρο της παράστασης την κινητικότητα των προσφύγων στα σύνορα. Οι El Conde de Terrefiel συνδυάζουν τον φιλοσοφικό λόγο με την εικαστική εγκατάσταση, για να μας μεταφέρουν από το ατομικό στο συμπαντικό. Ο Bruno Beltrão θέτει ως αφετηρία το street dance για να αρθρώσει πολιτικό λόγο. Η Marlene Monteiro Freitas, με επιρροές από ποικίλα πεδία, αναπτύσσει μια ιδιαίτερη κινησιολογία που δημιουργεί μία νέου τύπου αρμονία, μέσα από τις αντιθέσεις. Ενώ ο Γιάννης Μανταφούνης με τη Manon Parent αναπτύσσουν μια μεθοδολογία που βασίζεται στον δομημένο χορευτικό αυτοσχεδιασμό, σε ανοιχτό σενάριο.

Arkadi Zaides

4-6 Ιουνίου, 21:00

Στις 4 Ιουνίου, μετά την παράσταση ακολουθεί ανοιχτή συζήτηση με τον Arkadi Zaides (χορογράφο), την Έφη Λατσούδη (μέλος της Αλληλεγγύης Λέσβου) και τον Κωστή Παπαϊωάννου (τ. γενικός γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ιστορικός).

Συντονίζει η Στεριανή Τσιντζιλώνη (καλλιτ. σύμβουλος για τον χορό, ΦΑ).

Η συζήτηση διεξάγεται στα ελληνικά (Διάρκεια: 1 ώρα)

Συντελεστές

Σύλληψη-σκηνοθεσία: Arkadi Zaides

Σε συνεργασία με τους: Claire Buisson, Nienke Scholts, Jonas Rutgeers, Youness Anzane, Effi & Amir (Effi Weiss & Amir Borenstein), Gabriel Braga, Culture Crew, Amit Epstein, Dyane Neiman, Thalie Lurault, Etienne Exbrayat, Simge Gücük

Διεθνής διανομή: Key Performance – Julia Asperska & Koen Vanhove

Ο Arkadi Zaides υποστηρίζεται από το υπουργείο Πολιτισμού και Επικοινωνίας της Γαλλίας – Ωβέρνη-Ρον-Αλπ

Υπό την αιγίδα του: Bruno Beltrão – Grupo de Rua Inoah

13-15 Ιουνίου, 21:00

Ο Βραζιλιάνος Μπρούνο Μπελτράο, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι μία ξεχωριστή χορογραφική παρουσία, καθώς με το ιδιαίτερο ιδίωμά του κατάφερε να εισαγάγει στον κόσμο του σύγχρονου χορού το street dance και τη χιπ χοπ. Η ομάδα του, Grupo de Rua, συστάθηκε το 1996 και αποτελείται αποκλειστικά από αυτοδίδακτους χορευτές από διαφορετικά είδη του street dance. Βραβευμένος το 2010 με το Bessie Award, ο Μπελτράο συνεχίζει να εντυπωσιάζει με τις χορογραφίες του, που δεν περιορίζονται στη μεταφορά του street dance στη σκηνή, αλλά σε νέες συνθέσεις που δοκιμάζουν τις συμβάσεις του είδους και θίγουν γενικά θέματα και προβληματισμούς.

To Inoah είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της δουλειάς του, καθώς μέσα από τις εκπληκτικές σωματικές ικανότητες των χορευτών του, ο Μπελτράο θίγει τα σκάνδαλα διαφθοράς και τις πολιτικές συνθήκες στην πατρίδα του, ενώ παράλληλα μιλάει για το πώς ο άνθρωπος να διαμορφώνεται από τις συνθήκες και τις ιδεολογίες. Μέσα σε μια σχεδόν άδεια σκηνή, δέκα χορευτές πραγματεύονται τη συνδιαλλαγή, τη σύγκρουση, τη συνύπαρξη και τη συλλογικότητα, σε μία άκρως εντυπωσιακή χορογραφία.

«Inoah» – Bruno Beltrão / Grupo de Rua

Ο χορός ξεχωρίζει στο Φεστιβάλ (3 από 4)Bruno Beltrão – Grupo de Rua«Inoah» Σύγχρονος χορός από τη Βραζιλία, με ρίζες στο hip hop και το street dance, που είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο. Μια κραυγή κοινωνικής χειραφέτησης, ένα σχόλιο για τη σύγκρουση, τη συνύπαρξη, τη συλλογικότητα. Από τον κορυφαίο βραβευμένο χορογράφο Μπρούνο Μπελτράο και την ομάδα του, που έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Στην Πειραιώς 260, Χώρος Η, 13 – 15 Ιουνίου 2018. προπώληση ξεκίνησε στο 210 32 72000, στα www.greekfestival.gr, www.viva.gr και στα φυσικά σημεία πώλησης της Viva.#athepfestival #BrunoBeltrão #GrupoDeRua #Inoah #χορός

Δημοσιεύτηκε από Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου στις Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Bruno Beltrão

Βοηθός σκηνοθέτη: Ugo Alexandre Neves

Ερμηνευτές: Bruno Duarte, Cleidson De Almeida “Kley”, Douglas Santos, Igor Martins, João Chataignier, Leandro Gomes, Leonardo Laureano, Linaldo Pantoja “Dhuk”, Ronielson Araújo “Kapu”, Sid Yon

Φωτισμοί: Renato Machado

Κοστούμια: Marcelo Sommer

Μουσική: Felipe Storino

Συμπαραγωγή: Kampnagel (Αμβούργο), Festival de Marseille (Μασσαλία), Wiener Festwochen (Βιέννη), Mousonturm (Φρανκφούρτη), Kunstenfestivaldesarts (Βρυξέλλες), Tanzhaus Nrw (Ντύσσελντορφ)

Marlene Monteiro Freitas of ivory and flesh – statues also suffer

24 & 25 Ιουνίου, 21:00

Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς τον ενθουσιασμό των θεατών που παρακολούθησαν την παράσταση Βάκχες-πρελούδιο κάθαρσης της Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας, πέρυσι το καλοκαίρι στην Πειραιώς 260. Η νεαρή Πορτογαλίδα από το Πράσινο Ακρωτήρι, με τη διαρκώς ανερχόμενη πορεία, συγκαταλέγεται πλέον στους πιο υποσχόμενους καλλιτέχνες του χορού παγκοσμίως. Αντλώντας την έμπνευσή της από ποικίλες πηγές, καταλήγει σε απρόσμενους κινησιολογικούς κώδικες, πολύ μακριά από τις καθιερωμένες συμβάσεις του χορού και σε συνδυασμό πάντα με έντονη μουσική επένδυση.

Βραβευμένη πλέον με τον Αργυρό Λέοντα για τον Χορό στην Μπιενάλε της Βενετίας (2018), η χορογράφος επανέρχεται στην Πειραιώς 260 με την παράσταση που την εκτόξευσε ανάμεσα στα σημαντικότερα ονόματα του σύγχρονου χορού. Πρόκειται για το πρώτο έργο της για μεγάλο σύνολο και μουσικούς (κρουστά) και περιγράφεται από την ίδια ως «χορός από μαρμαρωμένες φιγούρες». Στο επίκεντρο βρίσκεται η έννοια του μαρμαρωμένου σώματος, του αγάλματος που ζωντανεύει. Το θέαμα κινείται στο σουρεαλιστικό σύμπαν της Φρέιτας, με πολλαπλές επιρροές, από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, τον κινηματογράφο αλλά και την αφρικανική τέχνη.

Συντελεστές

Χορογραφία: Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας

Ερμηνεία: Marlene Monteiro Freitas, Andreas Merk, Betty Tchomanga, Lander Patrick, Cookie (κρουστά), Tomás Moital (κρουστά), Miguel Filipe (κρουστά)

Φωτισμοί- σκηνικά: Yannick Fouassier

Ζωντανή μουσική: Cookie (κρουστά)

Μοντάζ – ήχος: Tiago Cerqueira

Έρευνα: João Francisco Figueira, Marlene Mont

www.ert.gr

Open post

«Το κυνήγι της ευτυχίας» στον Χώρο Η της Πειραιώς 260

«Το κυνήγι της ευτυχίας» στον Χώρο Η της Πειραιώς 260

Το έργο «Το κυνήγι της ευτυχίας» παρουσιάζεται από  έως 3 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, στον Χώρο Η της Πειραιώς 260.

Ένα εντελώς σουρεαλιστικό σύμπαν στήνεται στον Χώρο Η της Πειραιώς 260, που μεταμορφώνεται σε σαλούν. Το κυνήγι της ευτυχίας πραγματεύεται τον μύθο και την παρακαταθήκη του αμερικανικού ονείρου, χωρίς να διστάζει να σατιρίσει ακόμα και τις πιο θεμελιώδεις αρχές του.

Οι βραβευμένοι με Όμπι, Nature Theater of Oclahoma (Πάβολ Λίσκα και Κέλυ Κόπερ), τοποθετούν τη δράση μέσα σ’ ένα παραδοσιακό αμερικανικό σαλούν. Εκεί συναντιούνται ένα Μεξικανός μπάρμαν, ένας Αυστριακός πωλητής, η αναπαράσταση μιας «ειρηνευτικής επέμβασης» στη Βαγδάτη, ένα μαγικό φίλτρο και χαρούμενοι όσο και ανατριχιαστικοί καουμπόικοι χοροί. Όλα μαζί συνθέτουν ένα θεοπάλαβο σκηνικό, μια παρωδία των αμερικανικών κλισέ και των σπαγγέτι γουέστερν. Πώς ορίζει την «επιδίωξη της ευτυχίας» η περίφημη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, το ιδρυτικό έγγραφο του αμερικανικού κράτους που οι κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να το προασπίζουν; Τι ορίζουμε όμως ως ευτυχία και πού την κυνηγά ο καθένας μας; Μήπως η αναζήτησή της θα καταλήξει σε ένα ανίερο χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ;
Το νεοϋορκέζικο σχήμα Nature Theater of Oklahoma, που δανείζεται το όνομά του από το μυθιστόρημα Αμερική του Κάφκα, συνεργάζεται με έξι εκπληκτικούς χορευτές της διεθνώς αναγνωρισμένης σλοβενικής ομάδας EnKnapGroup και δημιουργεί ένα σουρεαλιστικό παραμύθι για τον βίαιο δυτικό επεκτατισμό.

Με αγγλικούς και ελληνικούς υπέρτιτλους.

Κείμενο, σκηνοθεσία: Pavol Liska, Kelly Copper
Ερμηνευτές: EnKnapGroup: Luke Thomas Dunne (Ηνωμένο Βασίλειο), Ida Hellsten (Σουηδία), Bence Mezei (Ουγγαρία), Lada Petrovski Ternovšek (Κροατία), Jeffrey Schoenaers (Βέλγιο), Ana Štefanec Knez (Σλοβενία)
Φωτισμοί: Luka Curk
Κοστούμια: Katarina Škaper
Σκηνική διεύθυνση: Luka Curk
Τεχνική διεύθυνση: Španski Borci – Τεχνική ομάδα EN-KNAP
Φωτογραφία, βίντεο: Andrej Lamut

Εισιτήρια: 15€ – 25€

www.ert.gr

Open post

«Καλοκαίρι στο παλάτι του Θυμού» στο Μουσείο Συναισθημάτων

«Καλοκαίρι στο παλάτι του Θυμού» στο Μουσείο Συναισθημάτων

Διαδραστικά εργαστήρια διοργανώνει, τον Ιούνιο, το Μουσείο Συναισθημάτων, το οποίο «μεταμορφώνεται σε παλάτι του Θυμού» για τους μικρούς του επισκέπτες. 

Μαζί με τους ήρωες της διαδραστικής έκθεσης «Στο παλάτι του θυμού», τον Ιππότη Μιληνό, τον δράκο Θούφουρ και μια ολόκληρη οικογένεια ξεκινάμε αποστολή αναζήτησης και ανακάλυψης!

Ο θυμός με τη χαρά τι σχέση έχουν;

Ο θυμός με την επιθυμία πώς συνδιαλέγονται;

Η λύπη, ο φόβος και ο θυμός πότε και πώς συναντιούνται;

Τι γίνεται και η ζήλια, η αδικία, η απογοήτευση πυροδοτούν το καζάνι του θυμού;

Πότε θυμώνουμε;

Τι συμβαίνει στο σώμα μας την ώρα που θυμώνουμε;

Αυτό που κάνουμε την ώρα που θυμώνουμε, είναι το ίδιο με την παρόρμηση που μας έρχεται;

Στο παλάτι του ο Θυμός έχει κρύψει το δικό του μήνυμα για εμάς, όσο παίζουμε και ανακαλύπτουμε τα μυστικά του τόσο πιο κοντά ερχόμαστε σε αυτό που εκείνος ψιθυρίζει στην αρχή και στη συνέχεια λέει καθαρά και με συνέπεια στον καθένα από εμάς!

8:30 – 9:00: Άφιξη στο Μουσείο

Η πρωινή συνάντηση γίνεται στην αίθουσα των παραμυθιών και των αισθήσεων του παλατιού, όπου οι μικροί επισκέπτες ζωγραφίζουν, παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια του παλατιού και κάνουν τη μετάβαση από τον κόσμο τον δικό μας, στον κόσμο του παλατιού και τις συνήθειές του.

9:00-11:00: Περίπατος στον λόφο του Φιλοπάππου

Στη συνέχεια της ημέρας, την τιμητική του έχει ο περίπατος στον λόφο. Όπως ο δράκος Θούφουρ, ο Ιππότης Μιληνός και η οικογένεια που μένει στο παλάτι, έτσι κι εμείς αξιοποιούμε ό,τι ευεργετικό έχει να μας δώσει στη σχέση με τον εαυτό μας και το διπλανό μας, ο περίπατος, το πικ νικ, οι ανακαλύψεις και το παιχνίδι στον λόφο δίπλα στο παλάτι!

11:00-13:30: Εργαστήρια στο χώρο του Μουσείου

Επιστρέφοντας στο παλάτι, αναζητούμε μέσα από τα εργαστήρια νέες ανακαλύψεις και τα μυστικά του θυμού! Πώς;

Παίζουμε με τα εκθέματα του παλατιού.

Δημιουργούμε εικαστικά και δίνουμε μορφή στις δικές μας κατασκευές μαζί με το μάγειρα το Φλούμπιο.

Ακούμε τα παραμύθια της γιαγιάς Καλήδας.

Ακολουθούμε τα παιχνίδια κίνησης του νονού Ζάμπιου στο ζέσταμα της ομάδας.

Φτιάχνουμε τις δικές μας ιστορίες.

Αξιοποιούμε τη θεατρική έκφραση και την εναλλαγή των ρόλων με την παρότρυνση του θείου Βλάδημου.

Χορεύουμε αξιοποιώντας τη δημιουργική κίνηση μαζί με τη Βασίλισσα Σαλένα.

14:00 – 14:30: Κλείσιμο ημέρας

Η μέρα μας φτάνει σιγά σιγά προς το τέλος της, στην αίθουσα των αισθήσεων και των παραμυθιών, μοιραζόμαστε συναισθήματα και σκέψεις από τη σημερινή μας διαδρομή και με την ιστορία της μετάβασης αναδυόμαστε στον κόσμο έξω από το παλάτι.

Ημερομηνίες προγραμμάτων & κόστος

1ο πενθήμερο πρόγραμμα:

Δευτέρα 18 Ιουνίου-Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018

2ο πενθήμερο πρόγραμμα:

Δευτέρα 25 Ιουνίου – Παρασκευή 29 Ιουνίου 2018

Το κόστος του πενθήμερου προγράμματος είναι 115 ευρώ.

Γίνεται έκπτωση 10% σε περίπτωση έγκαιρης εγγραφής (έως 31 Μαΐου) και συμμετοχής αδερφιών (για το δεύτερο παιδί).

Απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά δημοτικού.

Σε κάθε πρόγραμμα μπορούν να συμμετέχουν μέχρι 15 παιδιά. Λόγω των ολιγομελών ομάδων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Τα παιδιά φέρνουν μαζί τους, το πρωινό και μεσημεριανό τους γεύμα, σακίδιο, παγούρι.

Μουσείο Συναισθημάτων,

Καρατζά 7 & Τσάμη Καρατάσου 56, 11741 Φιλοπάππου, Αθήνα

Τηλ. 210 9218329

www.ert.gr

Open post

Αφιέρωμα στον Μάιο του ’68 με 3 ταινίες στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Αφιέρωμα στον Μάιο του ’68 με 3 ταινίες στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Ένα μικρό αφιέρωμα στον Γαλλικό Μάη του ’68 πραγματοποιεί η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, στις 31 Μαΐου, με δύο ταινίες, που δεν πρόλαβαν να προβληθούν στο Φεστιβάλ των Καννών, και τη νέα ταινία φόρο τιμής στον Ζαν-Λικ Γκοντάρ.

31 Μαΐου 2018 | Κεντρική Σκηνή
17:00 | Φωτιά… Πυροσβέστες (Horí, má panenko, 1967) του Miloš Forman
19:00 | Peppermint Frappé (1967) του Carlos Saura
21:00 | Γκοντάρ, Αγάπη μου (Le Redoutable, 2017) του Michel Hazanavicius

Πρόγραμμα ταινιών

17:00 Φωτιά… Πυροσβέστες (Horí, má panenko) του Μίλος Φόρμαν
Σε μία μικρή επαρχιακή πόλη της Τσεχοσλοβακίας, το εθελοντικό Πυροσβεστικό Σώμα ετοιμάζεται πυρετωδώς για τον ετήσιο χορό του, ο οποίος αποτελεί κι ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της τοπικής κοινωνίας. Τα ως επί το πλείστον μεσήλικα μέλη του θέλουν αυτή τη χρονιά να τιμήσουν τον 86χρονο επίτιμο πρόεδρό τους, επειδή γνωρίζουν ότι έχει καρκίνο (ενώ εκείνος το αγνοεί) και είναι ίσως η τελευταία τους ευκαιρία να το κάνουν, χαρίζοντάς του ένα συμβολικό δώρο, μια μινιατούρα πυροσβεστικού τσεκουριού μέσα σε βελούδινη θήκη. Την απονομή θα κάνει η Μις Πυροσβεστική, η οποία θα επιλεγεί ανάμεσα στις νεαρές κοπέλες που θα έρθουν στον χορό, ενώ θα διενεργηθεί και λαχειοφόρος με πλούσια (για τα δεδομένα της οικονομικής ύφεσης της χώρας) δώρα, μεταξύ των οποίων τυριά, κέικ και λούτρινα αρκουδάκια.
Η κομματική ρητορική που χρησιμοποιούν οι αφελείς πυροσβέστες και η παρανοϊκή καχυποψία τους δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες και να μη φανούν επώδυνα οικείες στη θεσμική λογοκρισία της κομουνιστικής Τσεχοσλοβακίας, με αποτέλεσμα η ταινία να προκαλέσει τις (μάλλον) αναμενόμενες αντιδράσεις σε μια θνησιγενή Άνοιξη της Πράγας που έπνεε πλέον τα λοίσθια.

Φωτιά… Πυροσβέστες (Horí, má panenko) | Τσεχοσλοβακία, 1967 | 73’ |

Σκηνοθεσία: Milos Forman
Σενάριο: Milos Forman, Jaroslav Papousek, Ivan Passer
Παίζουν: Vaclav Stockel, Josef Svet, Jan Vostrcil, Josef Kolb, Frantisek Debelka, Josef Sebanek
Φωτογραφία: Miroslav Ondricek
Μοντάζ: Miroslav Hajek
Μουσική: Karel Mares
Η ταινία θα προβληθεί σε αποκατεστημένη ψηφιακή κόπια, στα τσέχικα, με υπότιτλους στα αγγλικά και στα ελληνικά για κωφούς και για βαρήκοους.

19:00 Peppermint Frappé του Κάρλος Σάουρα
Ο Ζουλιάν, ένας μεσήλικας και εργένης γιατρός, συναντά έναν φίλο του από τα παιδικά χρόνια, τον Πάμπλο. Ο Πάμπλο, που έχει μόλις επιστρέψει από την Αφρική, είναι παντρεμένος με μια πανέμορφη γυναίκα, την Ελένα. Ο Ζουλιάν την ερωτεύεται και κάνει ό,τι μπορεί για να την ξελογιάσει, μα αυτή τον αποθαρρύνει. Τότε, παρατηρεί ότι η νοσοκόμα του, η Άννα, έχει πολλές ομοιότητες με την Ελένα και αποφασίζει το αδιανόητο: να μεταμορφώσει την Άννα σε Ελένα.
Πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία του Κάρλος Σάουρα, το Peppermint Frappé κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Σκηνοθεσίας στο 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και ήταν προγραμματισμένο να διαγωνιστεί για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών του 1968. Ο Κάρλος Σάουρα, αλλά και η πρωταγωνίστρια της ταινίας και τότε σύντροφός του, Τζεραλντίν Τσάπλιν, μαζί με τους συνήθεις ταραξίες Φρανσουά Τριφό και Ζαν-Λικ Γκοντάρ, πρωτοστάτησαν στα γεγονότα που οδήγησαν στη διακοπή του Φεστιβάλ. Λίγο πριν από την προβολή της ταινίας τους, τράβηξαν με τα χέρια τους την αυλαία για να μην ανοίξει ποτέ και, επειδή δεν τα κατάφεραν, στάθηκαν μπροστά στην οθόνη, ενώ οι τίτλοι της ταινίας είχαν ήδη ξεκινήσει. Η αστυνομία εισέβαλε στο Grand Palais του Φεστιβάλ Καννών, η προβολή σταμάτησε και το Φεστιβάλ διακόπηκε οριστικά μέσα σε θόρυβο από οχλαγωγίες, συνθήματα και βίαιες αντιδράσεις.

Peppermint Frappé | Ισπανία, 1967 | 92΄
Σκηνοθεσία: Carlos Saura
Σενάριο: Carlos Saura, Rafael Azcona, Angelino Fons
Παίζουν: José Luis López Vázquez, Geraldine Chaplin

Μουσική: Luis de Pablo
Φωτογραφία: Luis Cuadrado
Μοντάζ: Pablo G del Amo
Η ταινία θα προβληθεί σε αποκατεστημένη ψηφιακή κόπια, στα ισπανικά, με υπότιτλους στα αγγλικά και στα ελληνικά για κωφούς και για βαρήκοους.

21:00 Γκοντάρ, αγάπη μου (Le Redoutable) του Μισέλ Χαζαναβίσιους
Είναι αρχές του 1968 όταν ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ, τρελά ερωτευμένος με την Anne Wiazemsky (την 20χρονη δεύτερη σύζυγό του μετά την Anna Karina) και ορκισμένος μαοϊστής, έχει μόλις ολοκληρώσει την «Κινέζα» του (La Chinoise) και το Παρίσι βγαίνει ορμητικά στους δρόμους, κηρύσσοντας την επανάσταση στο κατεστημένο. Αυτό που συνειδητοποιεί ο Γκοντάρ με τρόμο είναι ότι έχει ο ίδιος γίνει το κατεστημένο στο οποίο ανέκαθεν αντιδρούσε. Είναι διάσημος και σεβάσμιος, ο κόσμος που συναντά στον δρόμο τον χαιρετά και του ζητά να κάνει κι άλλες από τις «αστείες» ταινίες του με τον Belmondo, όπως το Με κομμένη την ανάσα ή, έστω, την Περιφρόνηση. Κυκλοφορεί μόνιμα με τα σκούρα γυαλιά του, το prop της αναγνωρισιμότητάς του, τα οποία σε κάθε πορεία και κάθε διαδήλωση, του πέφτουν κάτω και σπάνε, καθιστώντας τον «τυφλό» ενώπιον των γεγονότων. Ο Γκοντάρ ήθελε ανέκαθεν να είναι επαναστάτης. Τι θα κάνει τώρα που η επανάσταση γίνεται χωρίς αυτόν;

Γκοντάρ, Αγάπη μου (Le Redoutable) | Γαλλία, 2017 | 107΄
Σκηνοθεσία: Michel Hazanavicius
Σενάριο: Michel Hazanavicius
Παίζουν: Louis Garrel, Stacy Martin, Bérénice Bejo, Micha Lescot, Grégory Gadebois, Jean-Pierre Mocky, Marc Brun Adryan

Φωτογραφία: Guillaume Schiffman
Μοντάζ: Jacob Anne-Sophie Bion, Michel Hazanavicius
Η ταινία θα προβληθεί στα γαλλικά, με υπότιτλους στα αγγλικά και στα ελληνικά για κωφούς και για βαρήκοους. Το Γκοντάρ, Αγάπη μου (Le Redoutable) θα βγει στις αίθουσες το καλοκαίρι του 2018.

Εισιτήρια: Κανονικό: 5 € – Combo και για τις 3 ταινίες: 10 €
Μειωμένο, Φίλος, Κάτοικος Γειτονιάς, Ανεργίας, ΑμεΑ, Συνοδός ΑμεΑ: 4 € – Combo και για τις 3 ταινίες: 8 €
Παρέα 5+ άτομα: 3 €

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση – Κεντρική Σκηνή
Συγγρού 107
Τηλ. 213 0178200

www.ert.gr

Open post

«Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον

«Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον

Η παράσταση «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» παρουσιάζεται έως τη Δευτέρα 11 Ιουνίου, στις 9.15 το βράδυ, στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον, σε σκηνοθεσία Θάνου Σαμαρά.

Η Κασσάνδρα του Δ. Δημητριάδη είναι ένα πρόσωπο που πια δεν ευαγγελίζεται καταστροφές. Αντιθέτως. Ευαγγελίζεται την επικράτηση του έρωτα και την επερχόμενη αυτοκρατορία του πόθου. Πρόκειται για ένα κείμενο-παρτιτούρα που φλέγεται στον πυρετό από λαχτάρα για ζωή εδώ και τώρα, μια λυτρωτική κατάβαση στον πυρήνα του ανθρώπινου πόθου με όχημα την Έλλη Τρίγγου.

Ο Θάνος Σαμαράς ανατέμνει την πυκνή και χειμαρρώδη γραφή του Δ. Δημητριάδη με το ιδιοσυγκρασιακό εικονοποιητικό του αλφάβητο, παραδίδοντας, έτσι όπως πολύ καλά γνωρίζει, μια λεπτοδουλεμένηχειροποίητη παράσταση, υπογράφοντας συνολικά τη δημιουργία της (σκηνοθεσία, κίνηση, σκηνικό, κοστούμια, φωτισμοί, σχεδιασμός ήχου).

Λίγα λόγια για την υπόθεση
Ο θεός Απόλλωνας ερωτεύεται την Κασσάνδρα, η οποία ζητάει ως αντάλλαγμα του έρωτά της την ικανότητα να μαντεύει αλάνθαστα το μέλλον. Ο Απόλλωνας της εκπληρώνει την επιθυμία, αλλά η Κασσάνδρα αθετεί την υπόσχεσή της και αρνείται να του δοθεί. Της ζητάει μόνο ένα φιλί. Εκείνη δέχεται και ο Απόλλωνας, ως τιμωρία θεού και εκδίκηση εραστή, φτύνει στο στόμα της μια κατάρα, να λέει την αλήθεια αλλά να μην την πιστεύει κανείς. Η Κασσάνδρα, ασφυκτιώντας στις συνέπειες αυτής της κατάρας αλλά και στο πείσμα της να ταυτίζεται μόνο με την αμόλυντη πνευματική και ιερατική της υπόσταση, απαρνούμενη την ανθρώπινη και την γυναικεία, συνειδητοποιεί το λάθος να αρνείται τη ζωώδη της φύση και κάνει έρωτα με τον Απόλλωνα. Η διαύγεια που την κατακλύζει από την έκσταση της ένωσης αυτής την οδηγεί στην υπέρβαση των απαγορεύσεων, των φόβων, της στέρησης και θέλει να προλάβει το κακό. Και το κακό είναι το ανολοκλήρωτο της ζωής, δηλαδή να αρνείσαι τη φύση σου και ό,τι σου ζητάει αυτή. Η γνώση που αποκτά την πλημμυρίζει με τη διάσταση εκείνη, που αυτό που λέει δεν είναι πια πρόγνωση κακού αλλά πρόγνωση καλού, μόνο. Αυτή είναι και η βαθύτερη μεταστροφή. Στον μονόλογο αυτό, εξαγγέλλει στο παρόν πια, ένα μέλλον στους ανθρώπους, να συναντηθούν ξεδιάντροπα με τον πόθο τους, όποιος κι αν είναι αυτός, όποια συνέπεια κι αν έχει αυτό. Η ζωή είναι πάρα πολύ μικρή για να τη ζήσεις χωρίς χαρά.

Σκηνοθεσία, κίνηση, σκηνικό, κοστούμια, φωτισμοί, σχεδιασμός ήχου: Θάνος Σαμαράς
Ερμηνεία: Έλλη Τρίγγου
Δραματουργία: Έρι Κύργια
Συνεργάτης στη διδασκαλία κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κυβέλη Δραγούμη

Ημέρες και ώρα παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή στις 21.15
Ημερομηνίες: έως Δευτέρα 11 Ιουνίου 2018
Διάρκεια: 60 λεπτά
Εισιτήρια: 12 (Κανονικό), 10 (Μειωμένο – Φοιτητών, Ανέργων, Άνω των 65, ΑμεΑ)

Ξενοδοχείο Μπάγκειον
Τηλ. 6936717347

www.ert.gr

Open post

ΕΡΤ2 – DOC ON EΡΤ: «Πεθαίνοντας στο γέλιο»

ΕΡΤ2 – DOC ON EΡΤ: «Πεθαίνοντας στο γέλιο»

To ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου «Πεθαίνοντας στο γέλιο», παραγωγής 2017, που παρουσιάζει τέσσερις παράλληλες ιστορίες με θέμα το χιούμορ σαν όπλο για πολιτική δράση, έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι τηλεθεατές της ΕΡΤ2, τη Δευτέρα 28 Μαΐου 2018 και ώρα 21:00. 


Στην πρώτη πρωταγωνιστούν οι Yesmen, το διάσημο ζευγάρι Αμερικανών ακτιβιστών: η πλάκα που σκάρωσαν στο BBC, όταν εμφανίστηκαν ως εκπρόσωποι της αμερικανικής εταιρείας που κατέστρεψε την πόλη Μποπάλ της Ινδίας, θεωρείται κορυφαία φάρσα στον κόσμο. Αυτή τη φορά θα οργανώσουν μια αντιπολεμική, μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα.

Πρωταγωνιστής της δεύτερης ιστορίας είναι ο Μάρτιν Σόνεμπορν, κωμικός και εκδότης της εφημερίδας «​Τιτανικός». Εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με την παράταξη​ ​«Το Κόμμα» και τώρα επεξεργάζεται ένα πρωτότυπο σχέδιο για τη σωτηρία της Ελλάδας.

Στην​ τρίτη οι​ ​​Flashmob εισβάλλουν και διακόπτουν επίσημες εκδηλώσεις υπέρ των εμπορικών συμφωνιών ΤΤΙΡ και CETA. Τραγουδώντας, και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη.

Στη​ν​ τέταρτη κάποιοι πεθαίνουν κυριολεκτικά από το​ ​«γέλιο». Στην τελευταία συνέντευξη πριν από τη δολοφονία του τον Ιανουάριο του 2015, ο Σαρμπ, εκδότης του «Charlie Hebdo», προβλέπει ότι μόνο η βία των ισλαμιστών μπορεί να ​σκοτώσει το χιούμορ. Σε μια συγκλονιστική μαρτυρία, ο μοναδικός επιζών δημοσιογράφος από τη συντακτική ομάδα, περιγράφει λεπτό προς λεπτό την επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας.

Μία τραγωδία ανάμεσα σε τρεις κωμωδίες. Αλλά ακόμη και στις κηδείες δεν λένε ανέκδοτα για να γελάσουν και να απαλύνουν τον πόνο;

Σκηνοθεσία-σενάριο: Στέλιος Κούλογλου.

Μοντάζ: Χρήστος Γάκης.

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Νίκος Πολίτης.

Δημοσιογραφική έρευνα: Φωτεινή Λαμπρίδη.

Κάμερα: Μανώλης Κονσολάκης, Νίκος Θωμόπουλος.

Βοηθός μοντάζ: Δημήτρης Τέλλης.

Οργάνωση παραγωγής: Ελένη Μπέλλου.

Μετάφραση-υποτιτλισμός: Αρίστη Γεωργιάδου.

Διάρκεια: 92΄

www.ert.gr

Posts navigation

1 2 3 165 166 167 168 169 170 171 356 357 358
Scroll to top