Open post

Τυροκροκέτες με φέτα, γραβιέρα και δυόσμο

Τυροκροκέτες με φέτα, γραβιέρα και δυόσμο

Ένα περιζήτητο ορεκτικό, ένα είδος ελληνικού finger food, ετοιμάζει για τη «Ραδιοτηλεόραση» ο chef Κωνσταντίνος Κωβαίος.

Υλικά

  • 150 γραμμ. φέτα Καλαβρύτων τριμμένη
  • 150 γραμμ. γραβιέρα Αμφιλοχίας τριμμένη
  • 4 αυγά ολόκληρα
  • 2 πατάτες βρασμένες σε πουρέ
  • 50 ml κρέμα γάλακτος ή 2 κ.σ. τυρί κρέμα
  • 1/2 κ.γ. δυόσμο ή 5-6 φύλλα δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο
  • Λίγη πάπρικα καπνιστή
  • Πιπέρι μαύρο (κατά προτίμηση)
  • Αραβοσιτέλαιο (για το τηγάνισμα)

Εκτέλεση

  1. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τα αυγά με τις πατάτες και τα μυρωδικά.
  2. Προσθέτουμε τα τυριά και την κρέμα κι ανακατεύουμε καλά.
  3. Πλάθουμε σε μικρά μπαλάκια και τα βάζουμε για 1 ώρα τουλάχιστον στο ψυγείο να σφίξουν λίγο.
  4. Ζεσταίνουμε ένα μεγάλο τηγάνι και σε μέτρια φωτιά τηγανίζουμε λίγες λίγες τις κροκέτες έως να ροδίσουν.
  5. Σερβίρουμε ζεστές με λεμόνι, λάιμ ή μια πικάντικη σάλτσα.

Tip 

  • Λόγω του ότι τα τυριά είναι αλμυρά, στη συνταγή δεν προσθέτουμε καθόλου αλάτι. Αν χρησιμοποιήσουμε λιγότερο αλμυρά ή ανάλατα τυριά (π.χ. ανθότυρο) ίσως χρειαστεί λίγο.

**Ο Κωνσταντίνος Κωβαίος είναι Chef de Cuisine σε μεγάλο ξενοδοχείο στη Γλυφάδα και παράλληλα γράφει συνταγές για το site της ΕΡΤ και το rockyourlife.gr . Συνεργάζεται με την ομάδα της BeerBartender. Είναι μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αρχιμαγείρων. Επίσης, είναι μέλος της επιτροπής αξιολόγησης των Olymp Taste Awards. Έχει εργαστεί σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες.

Open post

Μάρτιος και… «Άριες στις όχθες του Σηκουάνα»

Μάρτιος και… «Άριες στις όχθες του Σηκουάνα»

Η Αμαξοστοιχία-Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ» υποδέχεται φέτος στα βαγόνια της τον μαγικό κόσμο της όπερας και του κλασικού τραγουδιού παρουσιάζοντας κάθε μήνα μία διαφορετική θεματική μουσική ενότητα με σημαντικούς καλλιτέχνες της λυρικής μας σκηνής.

Η Άνοιξη μας βρίσκει με παριζιάνικη διάθεση! Μεταφερόμαστε στις όχθες του Σηκουάνα, μέσα από άριες συνθετών που έζησαν και δημιούργησαν στο Παρίσι αλλά και από όπερες που διαδραματίζονται στην πόλη του φωτός (Traviata, Carmen, Manon κ.ά.). Ερμηνεύουν γνωστοί καλλιτέχνες της λυρικής μας σκηνής.

Κάτια Πάσχου -σοπράνο

Σταύρος Σαλαμπασόπουλος -τενόρος

Μανώλης Παπασηφάκης -στο πιάνο και στην παρουσίαση του προγράμματος


info

  • Παραστάσεις: 8, 15, 22, 29 Μαρτίου 2017, 21:30
  • Διάρκεια 110΄(με διάλειμμα)
  • Μουσικό Βαγόνι ORIENT EXPRESS
  • Γενική Είσοδος 12 ευρώ
  • Αμαξοστοιχία-Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ», Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
  • Τηλ.: 210.5298922 & 6937.604988
Open post

«Μπαμπά χορεύεις;»: Μια θεατρική απόπειρα ερμηνείας της λέξης πατέρας

«Μπαμπά χορεύεις;»: Μια θεατρική απόπειρα ερμηνείας της λέξης πατέρας

Πρεμιέρα κάνει την Κυριακή 12 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά η παράσταση «Μπαμπά χορεύεις;», σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση. Οι Μάρθα Φριτζήλα, Θάνος Τοκάκης, Θανάσης Zερίτης και Kωνσταντίνος Πλεμμένος επιχειρούν να δώσουν τη δική τους εκδοχή για το τι σημαίνει πατέρας.

Τι είναι παράσταση Μπαμπά χορεύεις; «Μια περιπέτεια για τέσσερις ηθοποιούς και το κοινό  μέσα σε μια θάλασσα μουσικών, κειμένων, εικόνων. Μια παράσταση για γέλια και για κλάματα. Κι όπως πάντα, κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι καθαρά συμπτωματική», λέει ο Ακύλλας Καραζήσης.

Ποια είναι τα υλικά με τα οποία φτιάχτηκε; Αποσπάσματα από σενάρια ταινιών με τον Τζέιμς Ντιν (Επαναστάτης χωρίς αιτία, Ανατολικά της Εδέμ), και τον Οιδίποδα Τύραννο του Παζολίνι, στιγμιότυπα από τον Στρίγγλο που έγινε αρνάκι με τον Λάμπρο  Κωνσταντάρα, ταινίες του Κασσαβέτη, τραγούδια του Καζαντζίδη για τον πατέρα, δίπλα στον εμβληματικό για την σχέση πάτερα-γιου Erlkoenig του Γκαίτε μελοποιημένο από τον Σούμπερτ είναι λίγα μόνο από τα υλικά που συνθέτουν την παράσταση.

Το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ συνυπάρχει με κείμενα του Φρόιντ, βιντεοταινίες του ’80, καθώς και Πρίσλεϊ με τον Κατ Στίβενς και τον  Σίλερ. Κομμάτια κι αποσπάσματα που γεννιούνται από μια απόπειρα περιγραφής μιας τόσο αυτονόητης, τόσο περιπλοκής, τόσο μοιραίας για την ζωή όλων λέξης: πατέρας.

Ο Ακύλλας Καραζήσης σημειώνει: «Ο Πατέρας, είναι μια  παράσταση για ένα τεράστιο θέμα. Κι όπως όλα τα μεγάλα ζητήματα αντιμετωπίζεται  μόνον δια της αποφατικής οδού. Στην περίπτωση μας ο πατέρας λείπει. Σε ταξίδι, στην δουλειά, στον πόλεμο, στην αιχμαλωσία, βγήκε για τσιγάρα και δεν γύρισε, η απλώς πέθανε… Ελπίζοντας πως θά’ ρθει, περιμένοντας τον οι τρεις γιοι και η Mama τον περιγράφουν, τον αναλύουν, του τραγουδούν, τον αφηγούνται, τον βρίζουν, του ετοιμάζουν Φιέστα, και τέλος τον δικάζουν. Υλικό προσφέρει άφθονο η θρησκεία, η μυθολογία, η λογοτεχνία, η ποίηση η ψυχανάλυση, το σινεμά και, βέβαια, η μουσική».

Δραματουργική επεξεργασία: Ακύλλας Καραζήσης , Μάρθα Φριτζήλα και η ομάδα

Σκηνικά – κοστούμια : Ιωάννα Τσάμη

Βοηθοί σκηνοθέτη :  Σοφία Ιωάννου, Σίλια Κόη

Παίζουν: Μάρθα  Φριτζήλα, Θάνος Τοκάκης, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Θανάσης Ζερίτης.

info

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Στο μεγάλο Φουαγιέ  του πρώτου ορόφου μέχρι τις 30/5/17.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο  στις 18.00, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη στις 21.00

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό, Φοιτητικό, 65+: 10€ / Άνεργοι, ΑΜΕΑ: 5€

 

Open post

“Οι Τρειςευτυχισμένοι“: Τελικά, είναι εφικτή η ευτυχία; (video)

“Οι Τρειςευτυχισμένοι“: Τελικά, είναι εφικτή η ευτυχία; (video)

Την φαρσική πλευρά της ανθρώπινης φύσης θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε μέσα από το έργο του Γάλλου κωμωδιογράφου του 19ου αιώνα Eugène Labiche “Οι Τρειςευτυχισμένοι“, το οποίο παρουσιάζεται στο θέατρο Πορεία σε διασκευή-σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Πρωταγωνιστούν οι Ιωάννα Κολλιοπούλου, Χρήστος Λούλης, Λαέρτης Μαλκότσης, Άγγελος Παπαδημητρίου, Λένα Παπαληγούρα, Άλκηστις Πουλοπούλου, Δημήτρης Τάρλοου.

Υπόθεση

Στο σπίτι του Μαρζαβέλ περιφέρεται ένα πλήθος ανθρώπων που τους συνδέουν μοιχείες  -παρελθούσες, παροντικές και μελλοντικές- οι οποίες κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθούν, εξαιτίας ενός οδηγού ταξί και διαφόρων αντικειμένων-φετίχ: ενός ρολογιού-κούκου, μιας ελαφοκεφαλής με κέρατα, μιας γυάλας με χρυσόψαρα, ενός κομματιού υδρορροής, δύο πορτοκαλιών… Όλα τα παραπάνω σύρουν τυραννικά τους ήρωες από την ελπίδα στην απελπισία και αντιστρόφως.

Ο Labiche δεν ενδιαφέρεται μόνο για τους ήρωές του: οι κόσμοι που δημιουργεί είναι φτιαγμένοι από το υλικό του δικού μας κόσμου, μιας ζούγκλας με τους δικούς της κανόνες, που αντιστέκονται σχεδόν σε κάθε προσπάθεια αλλαγής τους. Φέρνει τους ήρωές του στα άκρα για να κάνει το κοινό να αναμετρηθεί με το αιώνιο ερώτημα: «είναι, τελικά, εφικτή η ευτυχία;»

Μετάφραση: Στρατής Πασχάλης

Διασκευή – σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας

Επιμέλεια κίνησης: Σταυρούλα Σιάμου

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Διανομή:

Μαρζαβέλ: Δημήτρης Τάρλοου

Κράμπαχ: Λαέρτης Μαλκότσης

Ζομπλέν: Άγγελος Παπαδημητρίου

Ερνέστος: Χρήστος Λούλης

Ερμάνς: Άλκηστις Πουλοπούλου

Μπέρτα: Ιωάννα Κολλιοπούλου

Πετούνια, Λίσμπετ: Λένα Παπαληγούρα

Info

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλατεία Βικτωρίας

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 21:00, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00.

Τιμές Εισιτηρίων: Τετάρτη γενική είσοδος (λαϊκή) 15 ευρώ, Παρασκευή έως Κυριακή: κανονικό 20 ευρώ, senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 14 ευρώ.

 

Open post

«Το ρώσικο τσέλο» στο Μέγαρο Μουσικής

«Το ρώσικο τσέλο» στο Μέγαρο Μουσικής

Την Τρίτη 14 Μαρτίου, στις 8:30 το βράδυ, ο τσελίστας Γιάννης Τσιτσελίκης και η πιανίστα Άι Μοτοχάσι, στο πλαίσιο της συναυλίας τους «Το ρώσικο τσέλο», παρουσιάζουν στο Μέγαρο, στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, διάσημα έργα και μεταγραφές για τσέλο και πιάνο του Σεργκέι Ραχμάνινοφ και του Ντμίτρι Σοστακόβιτς.

Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του Κύκλου Μουσική Δωματίου-Από τη Ρωσία με αγάπη.

 Το ζεστό και βαθύ ηχόχρωμα του βιολοντσέλου…

…αναδεικνύεται αριστοτεχνικά μέσα από τις συνθέσεις δύο εμβληματικών προσωπικοτήτων της ρωσικής μουσικής του 20ού αιώνα, του Σεργκέι Ραχμάνινοφ (1873-1943) και του Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906-1975), οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά, μέσα από τις δημιουργίες τους, στον εμπλουτισμό της ευρωπαϊκής μουσικής ιστορίας.

Στο πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνονται δύο μεγάλες σονάτες, από τις σπουδαιότερες σελίδες της φιλολογίας της για τσέλο και πιάνο: η Σονάτα για τσέλο και πιάνο σε σολ ελάσσονα, έργο 19, του Ραχμάνινοφ και η Σονάτα για τσέλο και πιάνο σε ρε ελάσσονα, έργο 40, του Σοστακόβιτς.

Η πρώτη, που υπογράφεται από τον φημισμένο Ρώσο συνθέτη και βιρτουόζο πιανίστα, είναι σύνθεση του 1901 και αντιμετωπίζει τα δύο όργανα επί ίσοις όροις, με το βιολοντσέλο να αναδεικνύει και να εμπλουτίζει συνεχώς μελωδίες που παίζει το πιάνο. Πρωτοπαρουσιάστηκε την ίδια χρονιά στη Μόσχα, με τον περίφημο Ρώσο σολίστ Ανατόλι Μπραντουκόφ στο τσέλο και τον συνθέτη στο πιάνο.

Η δεύτερη μεγάλη Σονάτα, που παρουσιάζουν ο Γιάννης Τσιτσελίκης και η Άι Μοτοχάσι στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, συγκαταλέγεται στα πρώιμα έργα του Σοστακόβιτς. Γράφτηκε σε μια δύσκολη περίοδο για τον συνθέτη, τόσο σε επαγγελματικό όσο και προσωπικό επίπεδο: λίγο πριν τη λογοκρισία των έργων του από τις σοβιετικές αρχές και ενώ βρισκόταν σε διάσταση με τη σύζυγό του. Το έργο ερμήνευσαν για πρώτη φορά ο τσελίστας Βίκτορ Κουμπάτσκι και ο Σοστακόβιτς στο πιάνο (Μόσχα, 1934).

Στο δεύτερο μέρος του ρεσιτάλ ακούγεται, επίσης, ένα από τα λυρικότερα κομμάτια του ρωσικού ρεπερτορίου, το Vocalise σε ντο δίεση ελάσσονα, αρ. 14 από τις 14 Ρομάντσες του Ραχμάνινοφ σε μεταγραφή για τσέλο και πιάνο.

 O τσελίστας Γιάννης Τσιτσελίκης…

…γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αριστούχος απόφοιτος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, ολοκλήρωσε τις σπουδές του, με υποτροφίες, στο Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής του Λονδίνου, στο Eastman School of Music των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα.

Σε ηλικία 14 ετών, έπαιξε σόλο και ηχογράφησε για το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ και την ΕΡΤ. Στα 16 του κέρδισε το α΄ βραβείο στον διαγωνισμό του Συλλόγου Αποφοίτων Ωδείων Θεσσαλονίκης και έδωσε ρεσιτάλ με την ΚΟΑ και την ΚΟΘ. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες και μαέστρους καθώς και με ορχήστρες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχει δώσει ρεσιτάλ και έχει κάνει περιοδείες εντός και εκτός Ελλάδος. Από τον Νοέμβριο του 2000 κατέχει τη θέση του κορυφαίου βιολοντσελίστα στην ΚΟΑ. Το 1996 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, με το βραβείο Σπύρου Μοτσενίγου.

Η πιανίστα Ai Motohashi…

…γεννήθηκε στο Τόκιο. Πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα της. Σε ηλικία 16 ετών συνέχισε τις σπουδές της στις Ανώτατες Σχολές Μουσικής του Ντέτμολντ/Ντόρτμουντ και της Έσσης, ενώ συμμετείχε επίσης σε σεμινάρια τελειοποίησης υπό την καθοδήγηση διακεκριμένων καλλιτεχνών και μουσικοπαιδαγωγών.

Έχει κερδίσει το α΄ βραβείο στους διεθνείς διαγωνισμούς του ΡΤΝΑ στο Τόκιο (1993) και Pinerolo (1997) και το γ΄ βραβείο στον Διαγωνισμό Κλασικής Μουσικής της Ιαπωνίας (1995) και στον Lions Club Herdecke (2002). Επίσης, έχει τιμηθεί με το ειδικό βραβείο του διεθνούς διαγωνισμού πιάνου του Έτλινγκεν. Το 2002 βραβεύτηκε από το Soroptimist Club Dortmund ως η καλύτερη απόφοιτος μουσικής για το έτος αυτό και το 2003 με την υποτροφία Ρίχαρντ Βάγκνερ.

Τα τελευταία πέντε χρόνια συνεργάζεται με τον Λεωνίδα Καβάκο ως συνοδός στο πιάνο, στο πλαίσιο του διεθνούς masterclass βιολιού που γίνεται κάθε χρόνο στην Αθήνα.

Η ΕΡΤ Α.Ε. είναι χορηγός επικοινωνίας στη συναυλία.

Tιμές εισιτηρίων

10 € (Ζώνη Β) ● 15 € (Ζώνη Α)

Ειδικές τιμές

4 € (φοιτητές, νέοι, άνεργοι) ● 6 €  (πολύτεκνοι, 65+)

Μέγαρο Μουσικής

Πληροφορίες για το κοινό

Τηλ.: 210 72.82.333

 

Open post

«Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» στο Από Μηχανής Θέατρο

«Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» στο Από Μηχανής Θέατρο

Πρεμιέρα κάνει την Τετάρτη 8 Μαρτίου στο Από Μηχανής Θέατρο, το έργο του Έντουαρντ Άλμπι «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ», με τη σκηνοθετική υπογραφή του Γιώργου Κιμούλη και με τους Άκι Βλουτή, Νίκη Παλληκαράκη, Σαράντο Γεωγλερή, Τζωρτζίνα Λιώση στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ένα έργο κλειστοφοβικό που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Τα πρόσωπα γκρεμίζουν τους κοινωνικούς φραγμούς και ο λόγος τους γίνεται άγριος, ίσως αγοραίος, σχεδόν χυδαίος. Αρθρώνεται από σοβαρούς, ευυπόληπτους και ευκατάστατους πολίτες, διανοούμενους ακαδημαϊκούς χρησιμοποιώντας, όμως, τη συνθήκη του παιχνιδιού.

Ένα άγριο παιχνίδι στο οποίο θίγονται πολλά δίπολα. Άνδρας-γυναίκα, αγάπη-μίσος, γονιμότητα-στειρότητα, θύμα-θύτης, ιστορία-βιολογία, Εκκλησία-παγανισμός.

Ο Άλπμι με έναν μαγικό τρόπο και διατηρώντας πάντα επί σκηνής σε θαυμαστή ισορροπία το χιούμορ, τοποθετεί τους ήρωές του στον κεντρικό πυρήνα, την οικογένεια, και ανιχνεύει τις αναπηρίες της. Αυτός ο πυρήνας εκρήγνυται μπροστά στους θεατές, διαλύει κάθε ψευδαίσθηση, και ο ίδιος ο Άλμπι διερωτάται πια μήπως είμαστε εμείς οι ίδιοι μάρτυρες-πιόνια σε ένα παιχνίδι που οδηγεί στο «τέλος της Δύσης» και στη γέννηση μιας νέας πραγματικότητας, στην οποία ο άνθρωπος χάνει την ατομικότητά του και νεκρώνεται η φαντασία του μπρος στην αποκαλυπτικότητα της Επιστήμης;

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνοθεσία:  Γιώργος Κιμούλης

Σκηνικά – κοστούμια:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν: Άκις Βλουτής, Νίκη Παλληκαράκη, Σαράντος Γεωγλερής, Τζωρτζίνα Λιώση

Info

Από Μηχανής Θέατρο

Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 2105231131

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 21:00, Πέμπτη 21:00, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 21:00, Κυριακή 18:00.

Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 14€

Μειωμένο: 10€ (ισχύει για φοιτητές, ανέργους & άνω των 65)

Ατέλειες: 5 €

Τετάρτη & Πέμπτη: γενική είσοδος 10€

Η προπώληση ξεκίνησε

 

Open post

«Eνας κόσμος συναισθημάτων, Αρχαία Ελλάδα 700 π.Χ. – 200 μ.Χ.»

«Eνας κόσμος συναισθημάτων, Αρχαία Ελλάδα 700 π.Χ. – 200 μ.Χ.»

Εκατόν τριάντα αριστουργήματα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου συγκεντρώνονται στη νέα έκθεση του Ωνάσειου Πολιτιστικού Κέντρου Νέας Υόρκης, «Eνας κόσμος συναισθημάτων, Αρχαία Ελλάδα 700 π.Χ.-200 μ.Χ.», θέτοντας παράλληλα ερωτήματα σχετικά με τους τρόπους που εκφράζουμε, ελέγχουμε, διαχειριζόμαστε ή μιμούμαστε συναισθήματα στις σύγχρονες κοινωνίες.

 Η «Ιλιάδα» ξεκινάει με τη λέξη «οργή». Ο Αιγέας από την άλλη, πέφτει συντετριμμένος από το Σούνιο, όταν αντικρίζει τα μαύρα πανιά στο πλοίο που φέρνει τον Θησέα από την Κρήτη. Η Αντιγόνη φωνάζει ότι δεν γεννήθηκε για να μισεί, αλλά για να αγαπά μαζί με άλλους, ενώ η Ιοκάστη ρωτάει τον Οιδίποδα: «Ποιος άντρας δεν ονειρεύτηκε να κοιμηθεί με τη μητέρα του;». Αν ο αρχαίος κόσμος είναι ο κόσμος της λογικής και του μέτρου της νόησης, είναι παράλληλα και ο κόσμος των συναισθημάτων. Από τις 9 Μαρτίου, το Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης φωτίζει αυτό το εν πολλοίς αθέατο σύμπαν παρουσιάζοντας την πρωτοποριακή έκθεση:«Ένας Κόσμος Συναισθημάτων: Αρχαία Ελλάδα, 700 π.Χ. – 200 μ.Χ.».

Η έκθεση, που θα έχει ελεύθερη είσοδο και θα λειτουργεί έως τις 24 Ιουνίου 2017, συγκεντρώνει περισσότερα από 130 εκθέματα από τα σπουδαιότερα μουσεία του κόσμου όπως το Μουσείο της Ακρόπολης (Αθήνα), το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα), Μουσείο του Λούβρου (Παρίσι), το Βρετανικό Μουσείο και τα Μουσεία του Βατικανού. Σκοπός της είναι να διερευνήσει τις ιδέες και τις συμπεριφορές των ανθρώπων της κλασικής αρχαιότητας σχετικά με τα συναισθήματα, καθώς και τους τρόπους αποτύπωσής τους.

Διαμορφωμένη από μια ομάδα διακεκριμένων επιμελητών, περιλαμβάνει αγγεία, γλυπτά (από αγάλματα φυσικού μεγέθους από την Ακρόπολη μέχρι ταφικά ανάγλυφα), θεατρικές μάσκες, φυλακτά, νομίσματα και αναθήματα, καθώς και άλλα έργα τέχνης, η δημιουργία των οποίων εκτείνεται από τις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. (ο γενικά αποδεκτός χρονικός προσδιορισμός της «Ιλιάδας») μέχρι και τον 2ο αιώνα μ.Χ. Πολλά από τα εκθέματα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στις ΗΠΑ και κάποια από αυτά ταξιδεύουν για πρώτη φορά εκτός ελληνικών συνόρων. Στο σύνολο τους, τα εκθέματα προσφέρουν την ευκαιρία να συλλογιστούμε ξανά τον ρόλο των συναισθημάτων στην προσωπική, κοινωνική και πολιτική ζωή, ενώ παράλληλα συνδράμουν στην προώθηση του σχετικά νέου τομέα της ιστορίας των συναισθημάτων.

«Η έκθεση “Ένας Κόσμος Συναισθημάτων” και τα προγράμματα που τη συνοδεύουν είναι δυναμικές εκφράσεις της αποστολής του Ιδρύματος Ωνάση: της στήριξης εκπαιδευτικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών ως μέσων για την επίτευξη κοινωνικής συνοχής. Η έκθεση δεν αποτελεί μόνο μια σπάνια και αναστοχαστική θεματική συλλογή από όμορφα και συναρπαστικά αντικείμενα του αρχαίου κόσμου, αλλά κάτι παραπάνω: αποτελεί συμβολή στη βαθύτερη κατανόηση της καθημερινής μας πραγματικότητας. Είμαστε βαθιά ευγνώμονες στους διακεκριμένους επιμελητές για αυτήν τη σημαντική έκθεση και τον αποκαλυπτικό της κατάλογο», επισημαίνει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, δρ Αντώνης Παπαδημητρίου.

Από την πλευρά της, η Αμάλια Κοσμετάτου, εκτελεστική διευθύντρια και διευθύντρια Πολιτιστικών Προγραμμάτων του Ιδρύματος Ωνάση στις ΗΠΑ, σημειώνει: «Χάρη στην εκπληκτική δουλειά των επιμελητών, η έκθεση θα συνεισφέρει σημαντικά στην επιστημονική έρευνα, ενώ συγχρόνως θα φέρει το κοινό σε επαφή με αντικείμενα τα οποία έχουν ακόμα τη δύναμη να συναρπάζουν και να ενθουσιάζουν πάνω από 2.000 χρόνια μετά τη δημιουργία τους».

Επιμελητές της έκθεσης είναι ο Άγγελος Χανιώτης, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών του Ινστιτούτου Ανώτατων Σπουδών (Πρίνστον) και μέλος Δ.Σ. του Θυγατρικού Ιδρύματος Ωνάση στις ΗΠΑ, ο Νικόλαος Καλτσάς, επίτιμος διευθυντής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και ο Ιωάννης Μυλωνόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Η έκθεση θα συνοδεύεται από έναν πλήρως εικονογραφημένο κατάλογο, ο οποίος θα περιλαμβάνει μελέτες επιστημόνων -ανάμεσά τους οι David Konstan και Joseph E. LeDoux, όπως επίσης και συνεισφορές από σχεδόν 60 Ευρωπαίους και Αμερικανούς συγγραφείς. «Προφανώς δεν έχουμε τη δυνατότητα να μελετήσουμε με άμεσο τρόπο τις νευροβιολογικές διεργασίες των ανθρώπων στην αρχαία Ελλάδα. Μπορούμε εντούτοις να παρακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνικές νόρμες, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, η φιλοσοφία και η παιδεία καθόρισαν τις εκδηλώσεις των συναισθημάτων, όπως και τους τρόπους με τους οποίους τα συναισθήματα επανακαθόρισαν με τη σειρά τους κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, πολιτικές συμπεριφορές και θρησκευτικές πρακτικές», τονίζει μεταξύ άλλων μέσα από τον κατάλογο ο διακεκριμένος ιστορικός Άγγελος Χανιώτης.

Παράλληλες δράσεις

Η έκθεση θα πλαισιώνεται από ποικιλία καλλιτεχνικών έργων, προγραμμάτων και εκδηλώσεων, σε ένα δυναμικό και εναλλασσόμενο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, με στόχο τη συμμετοχή του κοινού στο διάλογο γύρω από τα συναισθήματα. Το Art Wall, που βρίσκεται στο χώρο του Αίθριου του Ωνάσειου Πολιτιστικού Κέντρου Νέας Υόρκης, θα φιλοξενήσει το εντυπωσιακό δίπτυχο ζωγραφικό έργο «Black Frames», δημιουργία, κατόπιν ειδικής ανάθεσης, του καλλιτέχνη Γιάννη Βαρελά. Ο φιλόσοφος και μέλος Δ.Σ. του Ιδρύματος Ωνάση Simon Critchley και ο συγγραφέας John Freeman θα παρουσιάσουν τις περιπατητικές συζητήσεις «Let’s Walk», με τη συμμετοχή διάσημων καλεσμένων, όπως η ηθοποιός Fiona Shaw και η συγγραφέας και συντάκτης του περιοδικού New Yorker Judith Thurman. Παράλληλα, έχει δρομολογηθεί μσειρά οργανωμένων ξεναγήσεων και οικογενειακών προγραμμάτων, ενώ στις 3 Απριλίου και στο πλαίσιο της Μεγάλης Εβδομάδας, σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Άξιον Εστί», το Ωνάσειο Πολιτιστικό  Κέντρο Νέας Υόρκης θα φιλοξενήσει συναυλία Βυζαντινών Ύμνων στο χώρο της έκθεσης. Βυζαντινές λειτουργίες σε μεσαιωνικά τραγούδια και από τη Μαρία Κάλλας σε σύγχρονα έργα των Osvaldo Golijov, Arvo Pärt, και Alfred Schnittke.

Περισσότερες πληροφορίες τόσο για το Θυγατρικό Ίδρυμα και το Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Υόρκης όσο και για την έκθεση «Ένας κόσμος Συναισθημάτων» μπορείτε να βρείτε στο www.onassisusa.org

Open post

Λογοτεχνικός περίπατος στην Πλάκα για όλη την οικογένεια

Λογοτεχνικός περίπατος στην Πλάκα για όλη την οικογένεια

Εναν λογοτεχνικό περίπατο για όλη την οικογένεια διοργανώνουν το Greek Cultural Institute και το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, την Κυριακή 5 Μαρτίου, στις 11.30 το πρωί.

Στην παρέα συμμετέχει η συγγραφέας Καρολίνα Μέρμηγκα, η οποία θα μιλήσει για την ιστορία του μυθιστορήματός της «Ο Έλληνας γιατρός» (εκδόσεις Μελάνι) που παρουσιάζει με μοναδικό τρόπο τη ζωή στην Αθήνα από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι τα πρώτα χρόνια της Κατοχής.

Ξεκινώντας από την οδό Τριπόδων με ένα χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη και καταλήγοντας στο «Ριζόκαστρο» με ένα κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ταξιδεύουμε πίσω στον χρόνο για να ανακαλύψουμε τον τρόπο που αποτυπώθηκε η Πλάκα στη λογοτεχνία.

-Πώς και γιατί γράφτηκε η «Ανθισμένη αμυγδαλιά;»

-Ποιος δρόμος είναι το σκηνικό στη «Μενεξεδένια Πολιτεία» του Τερζάκη;

-Τι έγραψε ο Λόρδος Βύρωνας για τη διαμονή του στο Μοναστήρι των Καπουτσίνων;

-Ποια επιστολή έστειλε ο Κατσίμπαλης στον Σεφέρη;

-Ποιός έγραψε το ποίημα για τον πιο καταραμένο πλάτανο της Αθήνας;

-Πώς περιγράφεται σε ένα σύγχρονο μυθιστόρημα το πιο παλιό σπίτι της Αθήνας;

Πολλές ερώτησεις και αναπάντεχες απαντήσεις μας περιμένουν στον περίπατό μας στην Πλάκα.

Υπεύθυνος προγράμματος: Κώστας Στοφόρος, δημοσιογράφος-συγγραφέας

Η συμμετοχή κοστίζει συνολικά 10 ευρώ (παιδιά 5 ευρώ) και περιλαμβάνει εκτός από τον περίπατο ξενάγηση στο Μουσείο.

Για ομάδες των πέντε ατόμων και άνω προβλέπεται έκπτωση 20%

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων στο [email protected]

Πληροφορίες: Τηλ. 210 3250341

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης-Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Διάσωσης Σχολικού Υλικού

Τριπόδων 23, Πλάκα, Αθήνα

Open post

Καλωσορίστε την άνοιξη στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Καλωσορίστε την άνοιξη στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

To Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) καλωσορίζει τον Μάρτιο και μας προσκαλεί να υποδεχθούμε την άνοιξη με παλιές και νέες δράσεις, αλλά κυρίως με μουσική, εγκαινιάζοντας ήχους και μελωδίες, που θα ξεκινήσουν το ταξίδι τους από τους φιλόξενους χώρους του.

Συγκεκριμένα, το ΚΠΙΣΝ θα γιορτάσει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21/3), με μια συναυλία-αφιέρωμα στην ποίηση της μουσικής, ενώ οι Schooligans, εμπνευσμένοι από την ελληνική μουσική ιστορία και παράδοση, θα μας συντροφεύσουν στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου με διασκευές δημοτικών και κλέφτικων τραγουδιών, που έχουν τις ρίζες τους στη λαϊκή παράδοση.

Παράλληλα, οι μουσικές αναζητήσεις συνεχίζονται τα Σάββατα με την καθιερωμένη ενότητα Music Escapades. Τον Μάρτιο έρχονται στο ΚΠΙΣΝ Οι Έλληνες Πρωτοπόροι: Electronica με τρεις μοναδικές ηλεκτρονικές συναυλίες, του Electroware (4.3, 21.00), των ILIOS & Νίκος Βελιώτης (11.3, 21.00) και του Μιχάλη Δέλτα (18.3, 21.00).

Επίσης, αυτό το μήνα, οι πιο τολμηροί επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν τη δική τους μουσική στο πιάνο που θα βρίσκεται στον Φάρο. Οι μουσικές εκδηλώσεις του μήνα πλαισιώνονται από πλήθος καλλιτεχνικών και αθλητικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στους εσωτερικούς και υπαίθριους χώρους του ΚΠΙΣΝ. Το Σαββατοκύριακο, οι μικρότεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ θα μάθουν να κάνουν ποδήλατο σε μία ειδικά διαμορφωμένη πίστα, με την καθοδήγηση των έμπειρων εκπαιδευτών του MBike (Μικροί Ποδηλάτες/4-5.3, 10.00-14.00), ενώ ένα διαφορετικό εργαστήρι αρχιτεκτονικής (Γνωριμία με την Αρχιτεκτονική: Ντύνω… τον κύβο/4.3, 17.30-19.30) τους προσκαλεί να ανακαλύψουν την έννοια της κεντρικής ιδέας στην αρχιτεκτονική, τον ρόλο του νερού, το κέλυφος ενός κτίσματος και την αρχιτεκτονική τοπίου, έχοντας ως βάση έργα διάσημων αρχιτεκτόνων.

Παράλληλα, οι μεγαλύτεροι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ έχουν την ευκαιρία να διαγωνιστούν σε έναν από τους πιο πρωτότυπους αγώνες δρόμου, τρέχοντας προς τα πίσω σε μία επίπεδη διαδρομή γύρω από το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος (Backwards Run/5.3, 16.30-18.00).

Δωρεάν μετακίνηση με το Shuttle Bus! Νέα δρομολόγια τον Μάρτιο.

Για τη διευκόλυνση της πρόσβασης προς και από το ΚΠΙΣΝ προσφέρεται καθημερινά δωρεάν μεταφορά των επισκεπτών με τη χρήση μικρού ιδιωτικού λεωφορείου (shuttle bus). Το λεωφορείο, το οποίο φέρει πινακίδα με το λογότυπο του ΚΠΙΣΝ, ξεκινά από την πλατεία Συντάγματος (στη συμβολή της με την οδό Ερμού), πραγματοποιεί στάση στο σταθμό Συγγρού – Φιξ (επί της Λ. Συγγρού) και καταλήγει στη νότια πλευρά του Καναλιού του ΚΠΙΣΝ (κοντά στο κτίριο της ΕΛΣ) και αντίστροφα.

Η είσοδος στις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μικροί Ποδηλάτες

Σάββατο 4/3 & Κυριακή 5/3, 10.00-14.00,  ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ

Σε μια ειδικά διαμορφωμένη πίστα και με την παρουσία έμπειρων εκπαιδευτών, παιδιά ηλικίας 4-8 ετών μαθαίνουν ποδήλατο: Εξοικειώνονται με τα μέρη του ποδηλάτου, ποδηλατούν με ασφάλεια, γνωρίζουν τις βασικές τεχνικές και, κυρίως, κάνουν αυτό που αγαπούν περισσότερο, ποδήλατο! Ακόμα, για τα παιδιά ηλικίας 2-4 ετών υπάρχει ειδικός χώρος εκμάθησης με ποδήλατα ισορροπίας, με τα οποία θα ανακαλύψουν τη χαρά της ισορροπίας σε δύο ρόδες.

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: MBike

 Για παιδιά 2-8 ετών

 

Γνωριμία με την Αρχιτεκτονική: Ντύνω… τον κύβο

Σάββατο 4/3, 17.30-19.30, ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΒΕ

Με αφορμή τους χώρους του ΚΠΙΣΝ, ανακαλύπτουμε την έννοια της κεντρικής ιδέας στην αρχιτεκτονική, τον ρόλο του νερού, το κέλυφος ενός κτίσματος και την αρχιτεκτονική τοπίου, αντλώντας ερεθίσματα από έργα διάσημων αρχιτεκτόνων.

«Ντύνω… τον κύβο»

Πώς μοιάζει το κέλυφος ενός κτίσματος στην αρχιτεκτονική; Ας πάρουμε ιδέες από τα έργα του Αμερικανού αρχιτέκτονα Frank Gehry για να δημιουργήσουμε στη συνέχεια το δικό μας προσωπικό έργο!

Για εφήβους 13-18 ετών

Έως 20 άτομα

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Backwards Run III

Κυριακή 5/3, 16.30 – 18.00, ΣΤΙΒΟΣ

Τρέξιμο 2 χιλιομέτρων προς τα πίσω, σε επίπεδη διαδρομή γύρω από το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος. Το τρέξιμο προς τα πίσω επιτρέπει στους αθλητές να αποφεύγουν συνήθεις κακώσεις, να έχουν ταχύτερη αποκατάσταση κακώσεων, να καίνε περισσότερες θερμίδες και να βελτιώνουν την ισορροπία τους, ενώ προσφέρει ποικιλία στην προπόνησή τους. Σημειώστε πως ο ταχύτερος αθλητής στο τρέξιμο προς τα πίσω ολοκλήρωσε τα 5 χιλιόμετρα σε 19.31’!

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Αναγέννηση & Πρόοδος

MUSIC ESCAPADES

Οι Έλληνες Πρωτοπόροι: Electronica

Electroware

Σάββατο 4/3, 21.00, ΦΑΡΟΣ

Μουσικός και παραγωγός, o Electroware (Στέφανος Κωνσταντινίδης) έπαιξε σηµαντικό ρόλο στη διαµόρφωση της ηλεκτρονικής µουσικής τη δεκαετία του ’90, µέσα από δισκογραφία, live εμφανίσεις και DJ sets στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εµπνευσµένος από τη δεκαετία του ’80, την electropop, τα synthesizer, και τα soundtracks ταινιών, ο Electroware θα παρουσιάσει στη συναυλία του το νέο-retro κύµα της ηλεκτρονικής µουσικής, µε έµφαση στα αναλογικά synthesizer, τα reverbs και τα sci-fi samples, µε τη νοσταλγία να πρωτοστατεί στην κουλτούρα της Synthwave σκηνής.

ILIOS & Νίκος Βελιώτης

Σάββατο 11/3, 21.00, ΦΑΡΟΣ

Με εκατοντάδες συναυλίες, διαλέξεις και εργαστήρια σε όλο τον κόσμο, ο ILIOS είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις της ελληνικής μουσικής σκηνής. Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, παραμένει ενεργός στα διεθνή εικαστικά και μουσικά δρώμενα. Ο Νίκος Βελιώτης ξεκίνησε την πορεία του στη μουσική στα ‘80s, οπότε και δημιούργησε τους In Trance 95, μαζί με τον Αλέξανδρο Μαχαίρα. Στα 90s στράφηκε στον πειραματισμό και την avant-garde με τους Cranc, ενώ στα ‘00s δημιούργησε τους Texturizer (με τον Coti Κ) και τους Looper (με τους Ingar Zach & Martin Kuchen). Συνεργάστηκε επίσης με τον Γιάννη Αγγελάκα. Από το 2010, ILIOS και ο Νίκος Βελιώτης συμπράττουν στο σχήμα Mohammad.

 

Μιχάλης Δέλτα

Σάββατο 18/3, 21.00, ΦΑΡΟΣ

Ο Μιχάλης Δέλτα είναι μια από τις πιο επιδραστικές φιγούρες στο χώρο της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Στέρεο Νόβα, ενός από τα σημαντικότερα συγκροτήματα που σημάδεψαν τη δεκαετία του ‘90. Στο ΚΠΙΣΝ, θα παρουσιάσει live το καινούργιο του μουσικό project PATHOS. Πρόκειται για μια σύνθεση ηλεκτρονικής πειραματικής μουσικής με τα ζωντανά drums του Πέτρου Τσαμπαρλή, που στη σύμπραξή τους ερμηνεύουν ηχητικά τον αστικό θόρυβο μέσα από δυνατούς ρυθμούς και ενεργειακές δονήσεις ηλεκτρονικών ήχων. PATHOS για ζωή!

Μιχάλης Δέλτα: Synthesizers, Laptop, Videos

Πέτρος Τσαμπαρλής: Drums

Open post

Ο σκηνοθέτης Ερρίκος Μηλιάρης μάς παρουσιάζει τον δικό του «Βυσσινόκηπο» (video)

Ο σκηνοθέτης Ερρίκος Μηλιάρης μάς παρουσιάζει τον δικό του «Βυσσινόκηπο» (video)

Ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Βυσσινόκηπο του Άντον Τσέχοφ, ανεβάζει η νεοσύστατη Ομάδα Ίριδα, από τις 6 Μαρτίου, στο θέατρο Εμπρός. Τη σκηνοθεσία της παράστασης έχει αναλάβει ο Ερρίκος Μηλιάρης, ο οποίος μιλάει στη «Ραδιοτηλεόραση» για τη μαγεία του κλασικού κειμένου, τη δική του προσέγγιση και τον συμβολισμό, την «ομορφιά» του βυσσινόκηπου, που αναδύεται μέσα από την ποιητική μαγεία του παραμυθιού!

Συνέντευξη στην Ασπασία Κακολύρη

Σκηνοθετείτε τον Βυσσινόκηπο του Άντον Τσέχωφ. Μιλήστε μας για τις δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στη μεταφορά στη σκηνή ενός τόσο εμβληματικού έργου…

Οι δυσκολίες ήταν πάρα πολλές κι ακόμα είναι και νομίζω θα είναι και μέχρι να τελειώσουν οι παραστάσεις. Ό,τι και να κάνεις στα έργα του Τσέχοφ, το μπαλάκι είναι πάντα στους ηθοποιούς γιατί, όπως έλεγε ένας δάσκαλός μου στη σχολή, ο Δημήτρης Ήμελλος, ο Τσέχοφ δεν «παίζεται», αλλά «συμβαίνει»! Αν δεν συμβεί, μπορεί όλο το εγχείρημα να είναι μια καταστροφή. Από εκεί και πέρα υπάρχει η μεγάλη δυσκολία, σκηνοθετικά, του πώς μεταφράζεις κάτι επί σκηνής. Δηλαδή απ’ τη στιγμή που το έργο θα αναδειχθεί μέσα από τα δικά μας μάτια και δεν θα τηρήσουμε, φυσικά, κατά γράμμα τις σκηνοθετικές οδηγίες του Τσέχοφ, πρέπει παρ’ όλα αυτά να είσαι προσεκτικός στο πώς βάζεις τη δική σου προσωπική ματιά στο έργο, γιατί ό,τι και να κάνεις πρέπει πάντοτε να γεννάται από τα θέματα του έργου και μόνο από αυτά. Ό,τι και να του κάνεις του κειμένου, ακόμα και φορμαλιστικά να ανεβάσεις τον Βυσσινόκηπο, πρέπει να είναι Τσέχοφ. Αυτός είναι ο συγγραφέας, αυτόν διάλεξες κι όχι άλλον. Θα βάλεις την προσωπική σου μάτια, άλλα πάντοτε σε διάλογο μαζί του.

Ποια είναι η δική σας «ματιά», η δική σας προσέγγιση στο κλασικό αυτό κείμενο;

Όσον αφορά τον τρόπο που προσεγγίζουμε το έργο, συνέβη το εξής. Όταν διάβασα το κείμενο, κατάλαβα ότι συχνό μοτίβο και κεντρικό του έργου είναι η μαγεία. Όταν, για παράδειγμα, ανοίγουν το παράθυρο και βλέπουν τον βυσσινόκηπο, είναι μια πραγματικά μαγευτική εικόνα όπως περιγράφεται και μαγική στιγμή για τους ήρωες που αντικρίζουν τον κήπο. Κι αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα. Αυτή η επιλογή από τον Τσέχωφ ενισχύει όλο το θέμα του έργου, το ότι δηλαδή όλοι βρίσκονται μέσα σε αυτό το σπίτι για τελευταία φορά, και εξαιτίας του συναισθηματικού δεσίματος με το σπίτι αλλά και της γενικότερης κοινωνικής αβουλίας τους, δεν κάνουν τίποτα για να το σώσουν από τον πλειστηριασμό. Ο Τσέχωφ, όμως, περιγράφει τη μαγική εικόνα του βυσσινόκηπου με ρεαλιστικούς όρους. Περιγράφει, δηλαδή, κυριολεκτικά έναν υπέροχο κήπο, ο οποίος θα μπορούσε να παρουσιαστεί επακριβώς μόνο κινηματογραφικά. Στο θέατρο όμως; Για να μπορέσουμε να αναδείξουμε αυτήν τη μαγεία–ποιητικότητα, κάνουμε κεντρική συνθήκη της παράστασης την παιδική κάμαρα του σπιτιού. Όταν οι ήρωες εισέρχονται στην παιδική κάμαρα, όλα αλλάζουν, «μαγεύονται» και περνάνε σε μια άλλη περιοχή, σε μια άλλη «διάσταση». Έτσι, η σύνδεσή τους με την παιδική κάμαρα οδηγεί όλη την ιστορία μέσα από τον τρόπο που λειτουργεί ένα παιδί, απ’ τον τρόπο που χειρίζεται την πραγματικότητα, που θα του πεις ότι το σπίτι του πουλιέται και θα απαντήσει πολύ αθώα και ειλικρινά «δεν καταλαβαίνω», μέχρι του πώς το παιδί θα θέλει να παίξει ότι βρίσκεται στον κήπο και πίνει τσάι και θα βρει έναν τρόπο να συμβεί αυτό στο δωμάτιό του, με την ίδια αλήθεια που θα είχε αν βρισκόταν πράγματι στον κήπο.

Γραμμένο το 1903, ο Βυσσινόκηπος είναι ένα έργο για τον θάνατο ενός κόσμου και τη γέννηση ενός καινούργιου. Πόσο επίκαιρο είναι το συγκεκριμένο κείμενο στις μέρες μας;

Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι η ερώτησή σας, δυστυχώς, καταντάει να είναι ρητορική. Επίκαιρο ίσως όσο ποτέ άλλοτε! Απλώς η διαφορά, και είναι μεγάλη, είναι ότι τότε προετοίμαζαν αυτή την αλλαγή, δεν υπήρχε –νομίζω- κάποιος που να μην υπέθετε ότι θα συνέβαινε αυτό που συνέβη, απλώς ίσως δεν το περίμεναν. Τώρα, η αλλαγή έρχεται, όχι όμως απ’ τα χέρια μας αλλά από τα κινητήρια χέρια του κόσμου που τώρα καταστρέφεται, και δεν μπορεί και κανείς να προβλέψει στην πραγματικότητα ποια θα είναι αυτή η αλλαγή που θα ’ρθει, και πάντως όλοι νιώθουμε πως το μόνο σίγουρο είναι ότι οδηγούμαστε στο σκοτάδι. Πιστεύω ότι, αν ο Τσέχοφ ζούσε τώρα, ή θα έγραφε τον Βυσσινόκηπο ακόμα πιο αριστοτεχνικά ή δεν θα τολμούσε να αγγίξει καν την πένα του.

Η Λιουμπόφ, η κεντρική ηρωίδα του έργου, επιστρέφει από το Παρίσι, καθώς ο βυσσινόκηπός της πουλιέται λόγω χρέους. Τι ακριβώς συμβολίζει ο «βυσσινόκηπος»;

Νομίζω δεν μπορεί να δοθεί μια ακαδημαϊκή απάντηση. Ό,τι πει ο καθένας θα είναι προσωπική ερμηνεία. Εγώ πιστεύω ότι ο βυσσινόκηπος είναι οτιδήποτε μας δίνει ζωή. Μια παιδική ανάμνηση, το πώς ένιωθες όταν η μαμά σου σε νανούριζε μικρό, το πώς ζούσες σε ένα σπίτι που μέσα εκεί είχες πλάσει δέκα κόσμους, η ρίζα των πραγμάτων δηλαδή. Η πηγή! Όμως, παράλληλα, ο Τσέχοφ δυσκολεύει τόσο πολύ τη δουλειά σου, και καλά κάνει, γιατί δεν σε αφήνει να πάρεις θέση. Δηλαδή σου δείχνει τους ήρωες, πόσο συναισθηματικά δεμένοι είναι με το σπίτι, με όλη τους τη ζωή που τώρα χάνεται, με τρόπο που ταυτίζεσαι μαζί τους, συγκινείσαι, ενώ παράλληλα σου δείχνει ξεκάθαρα και ότι φταίνε γι’ αυτή την κατάσταση, και μάλιστα ίσως μόνο αυτοί φταίνε και κανείς άλλος! Σε αφήνει μετέωρο ανάμεσα στην κοινωνική πραγματικότητα και την ευθύνη του καθενός μας, και στην ανθρώπινη ψυχή! Και δεν ξέρω αν μπορεί να βρει κάνεις άκρη, να καταλήξει σε μια πλευρά, μια απάντηση. Μένεις για πάντα αντιμέτωπος με το ανοιχτό ερώτημα.

Εχετε εμπιστευθεί τη νεοσύστατη Ομάδα Ίριδα, που αποτελείται από νέους ηθοποιούς. Ποιες οδηγίες και κατευθύνσεις τους έχετε δώσει για την ερμηνεία των ρόλων;

Κατ’ αρχάς προσπαθώ να μην είμαι «καθηγητής» τους, γιατί κι εγώ ένας νέος ηθοποιός είμαι που συνειδητοποιώ κάθε χρόνο ότι δεν θα μπορέσω να πω ποτέ με σιγουριά ότι ξέρω θέατρο, αλλά κι επειδή πιστεύω ότι η παράσταση θα παράξει τέχνη μόνο αν τους αντιμετωπίσω σαν επαγγελματίες που αναζητούν και ανησυχούν για τη δουλειά τους από μόνοι τους, και δεν περιμένουν από τον σκηνοθέτη «μασημένη τροφή». Παρ’ όλα αυτά, νομίζω, όλη η δουλειά μας έχει βγει μέσα από το κείμενο. Προσωπικά θεωρώ ότι το μοναδικό εργαλείο είναι αυτό. Να διαβάζεις, όμως, με τέτοια ματιά που να σου ξεκλειδώνουν μέσα από ένα πράγμα άλλα δέκα. Το κείμενο, με τον τρόπο που είναι γραμμένο, σε οδηγεί να ανακαλύψεις το θέμα του και να το ερμηνεύσεις επί σκηνής. Να αντιληφθείς, δηλαδή, ότι όταν ο Τροφίμοφ έχει σε μια τιράντα του πέντε ερωτηματικά, δεν είναι απλώς σημεία στίξης, αλλά είναι σημάδια ότι ο Τροφίμοφ ρωτάει, δηλαδή ανοίγει ερωτήματα, δηλαδή προσπαθεί να ανακαλύψει κάτι, να συλλάβει κάτι. Ανοίγει ερωτήματα στον ίδιο του τον εαυτό. Άρα αντιλαμβάνεται κι ο ηθοποιός ότι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον Τροφίμοφ είναι ότι βρίσκεται σε έναν πυρετώδη σίφουνα προσπάθειας ανακάλυψης κάποιου κάτι! Και τώρα, αφού βρήκαμε το θέμα μας, πάμε να το δοκιμάσουμε, να το αγγίξουμε, να πειραματιστούμε. Έπειτα από αυτά, όταν έχεις χτίσει γερά τη βάση σου από όλες τις πλευρές, πρέπει οι ηθοποιοί να ανέβουν στη σκηνή και απλώς να υπάρξουν, να ζήσουν! Ένα από τα πιο δύσκολα αλλά παράλληλα και από τα πιο απλά πράγματα. Αλλά αν δεν γίνει αυτό, Τσέχοφ δεν υπάρχει.


INFO

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ερρίκος Μηλιάρης
Πρωτότυπη ζωντανή μουσική:
Νικόλας Αναστασίου (ηλεκτρικό βιολί, κρουστά), Αντώνης Αντωνιάδης (πλήκτρα, ακορντεόν, μεταλλόφωνο, φλογέρα)
Κίνηση, Χορογραφίες: Βασίλης Ψυλλάς
Σκηνικά, Μακιγιάζ: Μαρίνα Μηλιάρη
Κοστούμια: Μαρίνα Μηλιάρη, Ελένη Καββάδα
Επιμέλεια μαλλιών:
Κατερινα βασιλείου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κλεοπάτρα Γκίνη

Διανομή

Λιουμπόφ Αντρέγεβνα: Ελευθερία Κωνσταντοπούλου
Άννια: Αναστασία Πλέλλη
Βάρια: Κατερίνα Παρισσινού
Γκάγεφ: Γιάννης Yoshi Πάτσης
Λοπάχιν: Τρύφωνας Ζάχαρης
Τροφίμοφ: Κωνσταντίνος Παράσης
Συμεόνοφ – Πίσικ: Θίασος
Σαρλότα Ιβάνοβνα: Φιλία Κανελλοπούλου
Επιχόντοφ, Γιάσα: Νικόλας Παπαευθυμίου
Ντουνιάσα: Δήμητρα Παπουρτζή
Φιρς: Αντώνης Αντωνιάδης

θέατρο ΕΜΠΡΟΣ

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, μόνο για οκτώ  παραστάσεις

Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά

Τηλ. κρατήσεων: 6942 059393

 

Posts navigation

1 2 3 229 230 231 232 233 234 235 279 280 281
Scroll to top